Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 15:46
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 16:02

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W języku SQL, w wyniku wykonania poniższego zapytania:

ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa;
A. zostanie zmieniona nazwa kolumny na grupa
B. zostanie dodana kolumna grupa
C. zostanie zmieniona nazwa tabeli na grupa
D. zostanie usunięta kolumna grupa
Zapytanie SQL 'ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa;' jest komendą, która służy do usunięcia kolumny o nazwie 'grupa' z tabeli 'osoba'. Komenda ta wykorzystuje instrukcję ALTER TABLE, która jest standardową konstrukcją SQL używaną do modyfikacji struktury istniejącej tabeli. W kontekście baz danych, usunięcie kolumny może być nieodwracalne, co oznacza, że wszystkie dane zawarte w tej kolumnie zostaną trwale usunięte. Przykładem zastosowania tej komendy może być sytuacja, w której kolumna 'grupa' nie jest już potrzebna, na przykład, po zmianie wymagań aplikacji lub po analogicznym przekształceniu modelu danych. Zgodnie z normami SQL, aby uniknąć błędów, przed wykonaniem takiej operacji warto wykonać kopię zapasową bazy danych. Warto również pamiętać, że niektóre systemy zarządzania bazami danych mogą wymagać dodatkowych opcji, aby zrealizować tę operację, na przykład, jeśli kolumna jest kluczem obcym lub jest związana z innymi strukturami. Podsumowując, użycie tej komendy skutkuje trwałym usunięciem kolumny 'grupa' z tabeli 'osoba'.

Pytanie 2

Język HTML oferuje nagłówki, które służą do tworzenia hierarchii zawartości. Te nagłówki występują wyłącznie w zakresie

A. h1 - h8
B. h1 - h6
C. h1 - h4
D. h1 - h10
Odpowiedź h1 - h6 jest poprawna, ponieważ w języku HTML nagłówki są definiowane w ramach sześciu poziomów, od h1 do h6. Nagłówki te pełnią kluczową rolę w organizacji treści na stronie internetowej, umożliwiając tworzenie hierarchii oraz struktury dokumentu. h1 jest najważniejszym nagłówkiem i powinien być używany do oznaczania głównego tytułu strony, podczas gdy h2, h3, h4, h5 i h6 służą do tworzenia podtytułów i hierarchii treści w miarę potrzeby. Na przykład, nagłówek h2 może być użyty do oznaczenia sekcji podrzędnej w stosunku do h1, a h3 do następnej sekcji podrzędnej. Takie zrozumienie hierarchii nagłówków jest istotne z punktu widzenia SEO, ponieważ wyszukiwarki korzystają z tych struktur do indeksowania treści. Dobrze zorganizowane nagłówki poprawiają również dostępność strony, co jest zgodne z najlepszymi praktykami webowymi, a także ułatwiają nawigację użytkownikom, zarówno ludziom, jak i robotom wyszukiwarek.

Pytanie 3

W skrypcie JavaScript użyto metody DOM getElementsByClassName('akapit'). Ta metoda odniesie się do akapitu

A. <p id="akapit">akapit2</p>
B. <p>akapit</p>
C. <p href="/akapit">akapit3</p>
D. <p class="akapit">akapit4</p>
Metoda DOM getElementsByClassName jest jedną z najważniejszych funkcji w JavaScript, która pozwala na selekcję elementów na stronie internetowej na podstawie ich klas CSS. W tym przypadku, odpowiedź <p class="akapit">akapit4</p> jest poprawna, ponieważ element ten ma przypisaną klasę "akapit", co czyni go bezpośrednim kandydatem do selekcji przez metodę getElementsByClassName('akapit'). Metoda ta zwraca kolekcję elementów (HTMLCollection), które mają podaną klasę, a następnie można z nimi pracować w kodzie JavaScript. Na przykład, możemy zmieniać ich style, zawartość lub dodawać zdarzenia. Dobrą praktyką jest stosowanie klas do stylizacji oraz manipulacji DOM, co pozwala na lepszą organizację kodu i zwiększa jego czytelność. Pamiętaj, że klasy są bardziej uniwersalne i elastyczne niż identyfikatory (ID), które powinny być unikalne na stronie. W przypadku konieczności stosowania metod do manipulacji elementami DOM, warto znać również inne metody, takie jak querySelector i querySelectorAll, które oferują bardziej zaawansowane opcje selekcji, umożliwiające wykorzystanie kombinacji klas, identyfikatorów i innych atrybutów.

Pytanie 4

W języku JavaScript rezultat wykonania polecenia

zmienna1 -= 1;
będzie tożsamy z wynikiem polecenia
A. zmienna1 = zmienna1 - 0;
B. zmienna1 === zmienna1 - 1;
C. zmienna1--;
D. zmienna1++;
Istnieje wiele koncepcji, które mogą prowadzić do błędnych wniosków dotyczących działania przypisania i operatorów w JavaScript. Zaczynając od zmienna1++, jest to operator inkrementacji, który zwiększa wartość zmiennej o jeden, a nie ją zmniejsza. W związku z tym, ta odpowiedź jest zasadniczo błędna, ponieważ zmienia wartość w przeciwnym kierunku. Kolejna odpowiedź, zmienna1 === zmienna1 - 1;, wyraża porównanie logiczne, które sprawdza, czy zmienna1 jest równa zmiennej zmniejszonej o jeden. Nie jest to tożsame z wykonaniem dekrementacji i wprowadza dodatkowe zamieszanie, gdyż nie zmienia wartości zmiennej, a jedynie zwraca wartość logiczną (true lub false). Natomiast zmienna1 = zmienna1 - 0; jest także błędna, gdyż ta instrukcja nie wpływa na wartość zmiennej, jedynie przypisuje jej tę samą wartość, co również nie jest zgodne z celem dekrementacji. Takie nieporozumienia mogą wynikać z braku znajomości podstawowych operatorów i ich zastosowania, co jest kluczowe w programowaniu. Ważne jest, aby zrozumieć, że operatorzy wpływają na zmiany wartości, a nie tylko na ich porównania. Warto także pamiętać, że efektywne pisanie kodu powinno opierać się na zrozumieniu działania operatorów, co przyczyni się do tworzenia kodu, który jest zarówno funkcjonalny, jak i łatwy do zrozumienia w kontekście współpracy w zespole programistycznym.

Pytanie 5

Instrukcja użytkownika aplikacji nie powinna zawierać

A. wymagań sprzętowych.
B. opisu instalacji programu.
C. sposobu działania poszczególnych komponentów.
D. opisu zastosowanych algorytmów.
Wiele osób intuicyjnie myśli, że dobra instrukcja użytkownika powinna zawierać „wszystko o programie”, łącznie z tym, jak jest on zbudowany od środka. To dość częsty błąd. Instrukcja użytkownika to dokument stricte praktyczny, nastawiony na obsługę, a nie na analizę wewnętrznej logiki systemu. Dlatego wymagania sprzętowe są tam jak najbardziej na miejscu – użytkownik musi wiedzieć, czy aplikacja w ogóle uruchomi się na jego komputerze, jakiego systemu operacyjnego potrzebuje, ile pamięci RAM czy wolnego miejsca na dysku. To podstawowy element każdej sensownej instrukcji, spotykany w oprogramowaniu komercyjnym i open source. Podobnie opis instalacji programu jest absolutnie kluczowy. Bez przejrzystej procedury instalacji, najlepiej krok po kroku, z krótkimi komentarzami, wielu użytkowników po prostu nie poradzi sobie z poprawnym uruchomieniem aplikacji. W dobrych praktykach dokumentacyjnych (np. styl Microsoft, Atlassian, Red Hat) sekcje typu „Instalacja”, „Pierwsze uruchomienie”, „Konfiguracja wstępna” to standard. Trzecia kwestia to sposób działania poszczególnych komponentów, ale z perspektywy użytkownika, nie programisty. Nie chodzi o opisy klas, modułów czy bibliotek, tylko o to, co użytkownik widzi: okna, zakładki, panele, przyciski, formularze. Instrukcja powinna tłumaczyć, do czego służą konkretne elementy interfejsu, jakie mają opcje, co się stanie po wybraniu danej funkcji. Bez takiego opisu użytkownik błądzi po omacku. Problem zaczyna się wtedy, gdy do instrukcji użytkownika próbuje się wcisnąć opis zastosowanych algorytmów. To już jest poziom dokumentacji technicznej, przeznaczony dla deweloperów. Użytkownik końcowy nie potrzebuje wiedzieć, czy dane są sortowane quicksortem, mergesor­tem, jak działa algorytm szyfrowania albo jaka jest złożoność czasowa przetwarzania. Takie informacje nie pomagają mu wykonać zadania w aplikacji, tylko wprowadzają niepotrzebny chaos. Typowy błąd myślowy polega tu na mieszaniu dwóch różnych grup odbiorców: użytkowników i programistów. Dobrą praktyką jest ich rozdzielenie i trzymanie instrukcji użytkownika na poziomie funkcji, kroków i efektów, a nie implementacji.

Pytanie 6

Którym poleceniem wyświetli się konfigurację serwera PHP (m.in. wersję PHP, system operacyjny, wartości zmiennych predefiniowanych)?

A.
print_r(ini_get_all());
B.
phpinfo();
C.
echo phpversion();
D.
phpcredits();
Pozostałe polecenia dają tylko wycinek. phpcredits() wyświetla listę twórców PHP. echo phpversion(); zwraca wyłącznie numer wersji. print_r(ini_get_all()) pokaże same dyrektywy php.ini, bez informacji o systemie i środowisku. Pełną konfigurację daje phpinfo();.

Pytanie 7

Do czego służy znacznik <i> w języku HTML?

A. zmiany kroju pisma na pochylony
B. zdefiniowania nagłówka w treści
C. zdefiniowania formularza
D. umieszczania obrazu
Znacznik <i> w języku HTML jest używany do przedstawienia tekstu w stylu kursywy. Jest to jeden z najprostszych znaczników, który jest często stosowany do podkreślenia pewnych elementów tekstowych, takich jak tytuły książek, nazwy filmów czy inne wyrazy, które mają znaczenie kontekstowe. Użycie tego znacznika jest zgodne z zasadami semantyki HTML, co oznacza, że zachowuje on znaczenie treści, a nie tylko jej wygląd. Warto również zauważyć, że w CSS istnieje wiele możliwości stylizacji tekstu, a znacznik <i> jest jednym z elementów, które w łatwy sposób można połączyć z regułami stylów, aby stworzyć atrakcyjne wizualnie strony internetowe. Przykładem zastosowania może być: <p>Ostatnio przeczytałem <i>Harry'ego Pottera</i> i bardzo mi się podobał.</p>. W tym przypadku tytuł książki jest wyróżniony, co przyciąga uwagę czytelnika. Warto pamiętać, że w nowoczesnym HTML zamiast <i> dla stylizacji można używać CSS, jednak <i> pozostaje ważnym elementem dla zachowania semantyki treści.

Pytanie 8

Tabele Osoby oraz Adresy są ze sobą połączone relacją typu jeden do wielu. Jakie zapytanie SQL powinno być użyte, aby poprawnie wyświetlić nazwiska oraz odpowiadające im miasta?

Ilustracja do pytania
A. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy WHERE Osoby.id=Adresy.id
B. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy
C. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby JOIN Adresy ON Osoby.Adresy_id=Adresy.id
D. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby.Adresy_id=Adresy.id FROM Osoby, Adresy
Użycie składni JOIN w zapytaniu SQL to naprawdę dobra decyzja, jeśli chodzi o pokazywanie powiązanych danych z różnych tabel w bazie danych. W odpowiedzi zastosowałeś INNER JOIN, co jest jednym z tych najpopularniejszych sposobów łączenia tabel, zwłaszcza gdy mamy wspólny klucz. W tym przypadku klucz obcy Adresy_id w tabeli Osoby łączy się z kluczem głównym id w tabeli Adresy, co pozwala na wyciągnięcie nazwisk z Osób oraz odpowiadających im miast z Adresów. W praktyce takie użycie JOIN jest zgodne z najlepszymi praktykami, bo ułatwia zarządzanie danymi i sprawia, że wszystko jest czytelniejsze. Gdy pracujesz nad bardziej skomplikowanymi systemami, umiejętność poprawnego łączenia tabel jest kluczowa. Umożliwia to utrzymanie porządku w danych i zmniejszenie ich powtarzalności przez normalizację. I naprawdę, takie zapytania są mega przydatne w analizie danych, generowaniu raportów czy w aplikacjach, które operują na dużych zbiorach, gdzie wydajność i przejrzystość kodu SQL są niezwykle ważne.

Pytanie 9

Tabela uczniowie ma data_ur w formacie rrrr-mm-dd. Która kwerenda wyświetli imiona i nazwiska uczniów urodzonych w 2001?

A.
SELECT * FROM uczniowie WHERE data_ur == 2001-%-%;
B.
SELECT * FROM uczniowie WHERE data_ur LIKE "2001";
C.
SELECT imie, nazwisko FROM uczniowie WHERE data_ur LIKE "2001-%-%";
D.
SELECT id, imie, nazwisko, data_ur FROM uczniowie WHERE data_ur LIKE "2001-*-*";
Data ma format rrrr-mm-dd, więc samego roku nie da się porównać liczbą - trzeba dopasować POCZĄTEK tekstu wzorcem LIKE. Wzorzec "2001-%-%" oznacza rok 2001 oraz dowolny miesiąc i dzień (% to dowolny ciąg): SELECT imie, nazwisko FROM uczniowie WHERE data_ur LIKE "2001-%-%";. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 10

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; }
B. nav { float: right; } section { float: right; }
C. aside {float: left; }
D. nav { float: left; } aside { float: left; }
Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. &lt;aside&gt;, potem &lt;section&gt;, a na końcu &lt;nav&gt;, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie.

W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie.

Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 11

Jakiego typu mechanizm zabezpieczeń aplikacji jest zawarty w środowisku uruchomieniowym platformy .NET Framework?

A. Mechanizm uruchamiania aplikacji realizowany przez funkcję Windows API (Application Programming Interface)
B. Mechanizm uruchamiania aplikacji dla bibliotek klas
C. Mechanizm uruchamiania aplikacji zrealizowany przez frameworki aplikacji webowych (ASP.NET)
D. Mechanizm uruchamiania aplikacji oparty na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) i na rolach (RBS - Role-Based Security)
Odpowiedzi sugerujące, że mechanizmy bezpieczeństwa w .NET Framework są realizowane przez bibliotekę klas, frameworki aplikacji internetowych (ASP.NET) oraz przez funkcje Windows API, są niepoprawne. Mechanizm wykonywania aplikacji dla bibliotek klas nie jest samodzielnym systemem kontroli bezpieczeństwa; oferują one zestaw funkcji i klas, które mogą być używane do rozwoju, ale nie zawierają w sobie wbudowanych zabezpieczeń. Również frameworki aplikacji internetowych, takie jak ASP.NET, wykorzystują różne techniki i standardy do zapewnienia bezpieczeństwa, ale same w sobie nie stanowią całościowego mechanizmu kontroli dostępu. Funkcje Windows API (Application Programming Interface) dostarczają niskopoziomowe interfejsy do interakcji z systemem operacyjnym, jednak ich rola w kontekście bezpieczeństwa aplikacji .NET jest ograniczona i nie odpowiada za zarządzanie uprawnieniami kodu. W rzeczywistości CAS i RBS są odpowiedzialne za zarządzanie dostępem do zasobów w .NET Framework, co czyni te mechanizmy kluczowymi dla zapewnienia bezpieczeństwa, podczas gdy pozostałe wymienione mechanizmy są bardziej złożonymi elementami większej architektury aplikacji i same w sobie nie oferują pełnej funkcjonalności ochrony przed nieautoryzowanym dostępem.

Pytanie 12

Który ze sposobów komentowania NIE jest stosowany w kodzie PHP?

A.
# komentarz
B.
// komentarz
C.
<!-- komentarz -->
D.
/* komentarz */
Trzy pozostałe to prawidłowe komentarze PHP, więc nie są odpowiedzią na pytanie. # oraz // rozpoczynają komentarz jednoliniowy - wszystko za nimi do końca wiersza jest pomijane. /* ... */ obejmuje komentarz wieloliniowy. Sposobem spoza PHP jest <!-- ... --> - to komentarz HTML, którego PHP nie traktuje jako własnego, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 13

W tabeli uczniowie (kolumny: imie, nazwisko, klasa) chcemy wypisać uczniów, których nazwisko zaczyna się na literę M. Które zapytanie jest poprawne?

A.
SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko = "M%"
B.
SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko IN "M%"
C.
SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko IN "M%"
D.
SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko LIKE "M%"
Do wyszukiwania według wzorca tekstowego służy operator LIKE w klauzuli WHERE. Znak % zastępuje dowolny ciąg znaków, więc nazwisko LIKE "M%" dopasuje wszystkie nazwiska zaczynające się na M. Poprawne zapytanie to SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko LIKE "M%". Dlatego ta odpowiedź jest właściwa.

Pytanie 14

Funkcji session_start() w PHP należy użyć przy realizacji:

A. strony wielostronicowej, która musi pamiętać dane przy przechodzeniu między stronami
B. wczytywania danych z plików zewnętrznych
C. dowolnej strony obsługującej ciasteczka
D. obsługi pojedynczego formularza
Pozostałe sytuacje nie wymagają uruchamiania sesji. Sama obsługa ciasteczek nie potrzebuje session_start() - cookies można ustawiać i czytać niezależnie (setcookie, $_COOKIE). Wczytywanie danych z plików zewnętrznych realizują funkcje plikowe (np. fopen czy file_get_contents), a nie sesje. Odebranie pojedynczego formularza odbywa się przez $_POST/$_GET w obrębie jednego żądania. Sesja jest potrzebna, gdy dane mają być pamiętane przy przechodzeniu między stronami, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 15

Która z list jest interpretacją pokazanego kodu?

Ilustracja do pytania
A. Odpowiedź A
B. Odpowiedź C
C. Odpowiedź B
D. Odpowiedź D
Odpowiedzi A B i D są nieprawidłowe, ponieważ nie odzwierciedlają poprawnie struktury zagnieżdżonych list w HTML. Odpowiedź A przedstawia listę nieuporządkowaną jako główną strukturę, podczas gdy kod źródłowy wyraźnie używa listy uporządkowanej <ol>, która wymaga numeracji głównych elementów. To niezgodne z semantycznym znaczeniem użycia list uporządkowanych które powinny być stosowane, gdy kolejność elementów ma znaczenie. Odpowiedź B myli strukturę przedstawiając listę jako w pełni numerowaną, co również nie jest zgodne z kodem, ponieważ użyto listy nieuporządkowanej <ul> dla elementów podrzędnych, które powinny być oznaczone punktami. Taka interpretacja nie tylko jest błędna, ale również może prowadzić do mylącej prezentacji danych zwłaszcza w kontekście semantycznym i dostępności. Odpowiedź D również nie oddaje prawidłowej struktury ponieważ nie zagnieżdża wpisów 'Wpis1' 'Wpis2' 'Wpis3' i 'Wpis4' wewnątrz odpowiednich kategorii 'muzyka' i 'filmy'. Wiedza o prawidłowej interpretacji list HTML poprawia użyteczność stron internetowych i ułatwia ich optymalizację pod kątem wyszukiwarek co jest kluczowe w nowoczesnym projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 16

Jak sprawdzić spójność danych w tabeli bazy MySQL?

A.
mysqldump
B.
mysql
C.
CHECK TABLE
D.
REPAIR TABLE
Trzeba odróżnić sprawdzanie od innych operacji. mysql to klient wiersza poleceń (powłoka), a nie polecenie sprawdzające. mysqldump tworzy kopię zapasową. REPAIR TABLE NAPRAWIA już uszkodzoną tabelę, a nie tylko sprawdza. Samo sprawdzenie spójności wykonuje CHECK TABLE.

Pytanie 17

Która para znaczników HTML daje (bez stylów CSS) taki sam efekt wizualny - pogrubienie tekstu?

A. <meta> i <title>
B. <b> i <big>
C. <p> i <h2>
D. <b> i <strong>
Znaczniki <b> i <strong> domyślnie dają ten sam efekt wizualny - pogrubienie tekstu. Różnią się jednak znaczeniem (semantyką): <b> to czysto wizualne pogrubienie, a <strong> oznacza treść WAŻNĄ, co wykorzystują m.in. czytniki ekranu i wyszukiwarki. Podobna para to <i> i <em> (pochylenie). Dlatego wizualnie identyczny efekt daje para <b> i <strong>.

Pytanie 18

Grafika, która ma być umieszczona na stronie, powinna mieć przezroczyste tło. Jakim formatem graficznym powinien być zapisany taki plik?

A. JPEG
B. CDR
C. BMP
D. PNG
Format PNG (Portable Network Graphics) jest szczególnie ceniony w kontekście grafiki internetowej, ponieważ obsługuje przezroczystość, co czyni go idealnym wyborem dla obrazów, które wymagają tła transparentnego. Przezroczystość w formacie PNG jest realizowana poprzez zastosowanie kanału alfa, co pozwala na uzyskanie różnorodnych efektów wizualnych, takich jak cienie, gradienty czy delikatne przejścia między kolorami. Przykłady zastosowania to ikony, logo, grafiki na stronach internetowych, które muszą harmonizować z różnymi kolorami tła. W przeciwieństwie do formatów takich jak JPEG, który nie obsługuje przezroczystości i używa kompresji stratnej, PNG oferuje kompresję bezstratną, co oznacza, że jakość obrazu nie ulega pogorszeniu po zapisaniu. W kontekście praktyk webowych, użycie PNG jest zgodne z zaleceniami dotyczącymi optymalizacji obrazów w sieci, co przyczynia się do szybszego ładowania stron i lepszej jakości wizualnej.

Pytanie 19

Aby ustanowić relację jeden do wielu, w tabeli reprezentującej stronę "wiele", konieczne jest zdefiniowanie

A. klucza obcego wskazującego na klucz podstawowy tabeli po stronie "jeden"
B. klucza podstawowego wskazującego na klucz podstawowy tabeli po stronie "jeden"
C. klucza obcego odnoszącego się do klucza obcego tabeli po stronie "jeden"
D. klucza sztucznego odnoszącego się do kluczy podstawowych obydwu tabel
Tak, relacja jeden do wielu w bazach danych faktycznie działa przez klucze obce. Kiedy mamy tabelę, która ma wiele rekordów, klucz obcy jest tworzony po to, żeby pokazać, który klucz podstawowy z drugiej tabeli jest z nim powiązany. To ważne, bo zapewnia, że każda wartość w kluczu obcym musi pasować do wartości klucza podstawowego w tabeli, na którą wskazuje. Na przykład, w systemie filmowym, mamy tabelę 'Filmy', która jest po stronie 'jeden', a obok niej tabelę 'Obsada', gdzie będą aktorzy. Klucz podstawowy w 'Filmy' to może być jakiś identyfikator filmu, a w 'Obsada' klucz obcy pokaże, do którego filmu się odnosi. Dzięki temu jeden film może mieć wielu aktorów. Dobrze jest pamiętać, że klucz obcy pomaga utrzymać porządek w danych i zapobiega problemom, które mogą się pojawić, jeśli coś się pomiesza. Jak projektujesz bazy danych, to warto używać kluczy obcych, żeby wszystko działało tak jak powinno.

Pytanie 20

Rezultatem wykonania podanego zapytania SQL jest

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia = 5;
A. Liczba uczniów, którzy mają średnią ocen równą 5.
B. Średnia ocen wszystkich uczniów.
C. Całkowita liczba uczniów.
D. Suma ocen uczniów, których średnia ocen wynosi 5.
Zapytanie SQL, które zostało przedstawione, używa funkcji `COUNT(*)` w celu zliczenia wszystkich wierszy w tabeli `Uczniowie`, które spełniają określone kryterium w klauzuli `WHERE`. W tym przypadku kryterium to jest `srednia = 5`. Oznacza to, że zapytanie zlicza wszystkich uczniów, których średnia ocen wynosi dokładnie 5. Takie użycie `COUNT(*)` jest zgodne ze standardami SQL, gdzie funkcja ta służy do zliczania wszystkich wierszy w zbiorze wyników, które spełniają dane warunki. W praktyce, uzyskanie liczby uczniów z określoną średnią może być przydatne w analizie statystycznej lub raportowaniu wyników akademickich. Zrozumienie, jak korzystać z `COUNT(*)` w połączeniu z różnymi warunkami `WHERE`, jest kluczowe dla efektywnego zarządzania i analizowania danych w bazach danych SQL. Dzięki temu można wydobywać konkretne informacje, które wspierają podejmowanie decyzji w edukacji i zarządzaniu danymi.

Pytanie 21

W formularzu dane z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetwarzane w skrypcie JavaScript w następujący sposób:

var x = parseFloat(a);
Jaki typ będzie miała zmienna x?
A. zmiennoprzecinkowego
B. NaN
C. liczbowego, całkowitego
D. napisowego
Typowe błędy myślowe mogą prowadzić do mylnego rozumienia, że zmienna x mogłaby przyjąć postać NaN, czyli "Not-a-Number". NaN pojawia się, gdy operacje matematyczne są wykonywane na danych, które nie mogą być zinterpretowane jako liczby. Jednakże w kontekście użycia funkcji parseFloat(), jeśli a nie zawiera prawidłowej liczby, to wynikiem będzie NaN, ale nie oznacza to, że z definicji x zawsze będzie NaN. Istnieje również przekonanie, że parseFloat() może zwrócić typ napisowy. W rzeczywistości, funkcja ta zawsze stara się zwrócić typ liczbowy - w przypadku błędnych danych wynik będzie NaN, a nie typem string. Z kolei odpowiedź, że zmienna x będzie liczbą całkowitą jest myląca, ponieważ parseFloat() specjalizuje się w konwersji na liczby zmiennoprzecinkowe, a nie całkowite. W JavaScript, liczby całkowite także są traktowane jako liczby zmiennoprzecinkowe, co może wprowadzać w błąd. Aby zrozumieć, jak działa konwersja typów w JavaScript, warto zaznajomić się z zasadami typowania dynamicznego oraz metodami konwersji danych, takimi jak parseInt() dla liczb całkowitych. Przykłady poprawnych i niepoprawnych danych wejściowych mogą wyjaśnić, dlaczego zrozumienie typów danych i konwersji jest kluczowe w programowaniu.

Pytanie 22

Która z funkcji SQL nie wymaga podania argumentów?

A.
YEAR()
B.
UPPER()
C.
NOW()
D.
LEN()
Pozostałe funkcje potrzebują argumentu. LEN() (w MySQL LENGTH()) wymaga tekstu, by zwrócić jego długość. YEAR() przyjmuje datę i wyciąga z niej rok - bez podania daty nie ma na czym działać. UPPER() potrzebuje napisu, który zamieni na wielkie litery. Wszystkie one operują na przekazanej wartości, podczas gdy NOW() po prostu zwraca aktualny czas bez żadnych danych wejściowych, dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 23

W przedstawionym stylu CSS w ramce zdefiniowano klasę uzytkownik. Tekst na stronie będzie wyświetlany czcionką w kolorze niebieskim dla

p.uzytkownik { color: blue; }
A. akapitów, którym przypisano klasę uzytkownik
B. dowolnych znaczników w sekcji <body>, które mają przypisaną klasę uzytkownik
C. wyłącznie znaczników tekstowych takich jak <p>, <h1>
D. wszystkich akapitów
Styl CSS przedstawiony w ramce definiuje regułę, która stosuje kolor tekstu niebieski do wszystkich elementów <p> posiadających klasę uzytkownik. W CSS selektory klasowe są reprezentowane przez kropkę (.), co oznacza, że tylko te elementy, które mają przypisaną daną klasę, zostaną sformatowane zgodnie z regułami stylu. W tym przypadku, ponieważ selektor to p.uzytkownik, dotyczy on tylko paragrafów oznaczonych klasą uzytkownik. To precyzyjne zastosowanie selektorów umożliwia projektantom stron internetowych dokładne dostosowanie wyglądu poszczególnych elementów. Takie podejście zapewnia większą elastyczność w projektowaniu i ułatwia zarządzanie wyglądem strony. Praktyką jest stosowanie klas, aby stylować specyficzne elementy w różny sposób, co zwiększa użyteczność i przejrzystość kodu CSS. Warto zaznaczyć, że używanie selektorów klasowych w ten sposób jest zgodne z zasadą separacji treści od prezentacji, co jest kluczowym aspektem w tworzeniu nowoczesnych i responsywnych stron internetowych.

Pytanie 24

Działaniem przedstawionego kodu PHP będzie wypełnienie tablicy.

$tab = array();
for($i = 0; $i < 10; $i++) {
    $tab[$i] = rand(-100, 100);
}
foreach ($tab as $x){
    if ($x < 0) echo "$x ";
}
A. 10 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości ujemnych.
B. 100 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości dodatnich.
C. kolejnymi liczbami od -100 do 100 i wypisanie wartości ujemnych.
D. kolejnymi liczbami od 0 do 9 i wypisanie ich.
Prawidłowo zidentyfikowałeś, że kod PHP wypełni tablicę 10 losowymi wartościami, a następnie wypisze tylko te, które są wartościami ujemnymi. Jest to fundament, na którym opiera się działanie tego konkretnego fragmentu kodu. Tworzenie losowych wartości jest powszechną praktyką w programowaniu i jest wykorzystywane do testowania funkcji, symulowania danych wejściowych czy generowania unikalnych identyfikatorów. Tutaj, użycie losowości służy do stworzenia przypadkowego zestawu liczb, które następnie są filtrowane i wypisywane tylko te o wartości ujemnej. Ta technika jest przydatna, gdy chcemy przefiltrować dane według określonych kryteriów, w tym przypadku liczby ujemne. Jest to ważne nie tylko dla zrozumienia tego konkretnego pytania, ale także dla zrozumienia, jak działa programowanie i jakie są jego praktyczne zastosowania. Pamiętaj, że zrozumienie tego, co robi konkretny fragment kodu, jest kluczowe dla skutecznego programowania i debugowania.

Pytanie 25

W dziedzinie grafiki komputerowej termin kanał alfa odnosi się do

A. barwienia
B. koloryzacji
C. pikselizacji
D. przezroczystości
Kanał alfa jest kluczowym elementem w grafice komputerowej, który odpowiada za reprezentowanie przezroczystości pikseli w obrazie. W praktyce oznacza to, że każdy piksel w obrazie może mieć przypisany poziom przezroczystości, co pozwala na tworzenie efektów takich jak cieniowanie, nakładanie różnych warstw oraz efekty specjalne. Kanał alfa jest zwykle reprezentowany jako dodatkowy kanał w formacie RGBA, gdzie R, G, i B oznaczają odpowiednio kolory czerwony, zielony i niebieski, a A to kanał alfa, który definiuje stopień przezroczystości. Na przykład, w przypadku edytorów graficznych, takich jak Adobe Photoshop, użytkownicy mogą łatwo manipulować przezroczystością warstw, co jest bardzo przydatne w procesie tworzenia złożonych kompozycji. W standardach graficznych, takich jak OpenGL i DirectX, kanał alfa również odgrywa istotną rolę w renderowaniu obiektów 3D, umożliwiając realistyczne efekty wizualne. Zrozumienie działania kanału alfa jest niezbędne dla artystów cyfrowych i projektantów, aby w pełni wykorzystać możliwości, jakie oferuje nowoczesna grafika komputerowa.

Pytanie 26

Zapytanie MySQL przedstawione poniżej ma na celu

ALTER TABLE ksiazki MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;
A. zmienić nazwę kolumny w tabeli ksiazki
B. dodać kolumnę tytul do tabeli ksiazki
C. zmienić typ kolumny tytul w tabeli ksiazki
D. usunąć kolumnę tytul z tabeli ksiazki
Polecenie 'ALTER TABLE ksiazki MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;' służy do zmiany typu danych lub ograniczeń kolumny w istniejącej tabeli. W tym przypadku modyfikujemy kolumnę 'tytul' w tabeli 'ksiazki', zmieniając jej typ danych na VARCHAR(100) oraz ustawiając ograniczenie NOT NULL. Polecenie MODIFY jest używane w SQL do zmiany struktury kolumny, takiej jak typ danych, długość, czy też dodawanie ograniczeń. Praktyczne zastosowanie tego polecenia można znaleźć w sytuacjach, gdy oryginalna definicja kolumny jest niewystarczająca, np. zwiększenie długości pola tekstowego, aby pomieścić dłuższe wartości. Dobre praktyki przy modyfikacji kolumn obejmują dokładne zrozumienie zmian, które wprowadzasz, oraz testowanie ich w środowisku deweloperskim przed wdrożeniem na żywo. Ważne jest także rozważenie wpływu na istniejące dane oraz wydajność zapytań. Zmiana typu kolumny na VARCHAR z określoną długością jest szczególnie przydatna, gdy chcemy zminimalizować wykorzystanie pamięci w bazie danych.

Pytanie 27

Aby przekształcić tekst „ala ma psa” na „ALA MA PSA”, jaka funkcja PHP powinna być zastosowana?

A. strstr ('ala ma psa');
B. ucfirst ('ala ma psa');
C. strtolower('ala ma psa');
D. strtoupper('ala ma psa');
Funkcja strtoupper w PHP jest używana do konwersji wszystkich liter w danym ciągu znaków na wielkie litery. W kontekście modyfikacji tekstu „ala ma psa” na „ALA MA PSA”, zastosowanie funkcji strtoupper('ala ma psa') jest poprawnym podejściem. Funkcja ta jest częścią standardowej biblioteki PHP i jest szeroko stosowana w projektach, gdzie zachowanie wielkich liter jest kluczowe. Przykład użycia funkcji strtoupper jest prosty: wystarczy przekazać do niej ciąg, który ma zostać przekształcony. Przykładem może być zapis: $text = 'ala ma psa'; $uppercaseText = strtoupper($text); echo $uppercaseText; co wygeneruje wynik ALA MA PSA. Warto zauważyć, że funkcja ta nie zmienia oryginalnego ciągu, lecz zwraca nowy ciąg z przekształconymi literami. Zastosowanie funkcji strtoupper jest szczególnie przydatne w aplikacjach webowych, gdzie formatowanie tekstu może być kluczowe dla zapewnienia spójności danych wyjściowych oraz ich estetyki.

Pytanie 28

Kolor zapisany w notacji szesnastkowej #0000FF to:

A. czerwony
B. zielony
C. niebieski
D. czarny
Pozostałe kolory mają inne układy składowych. Czarny powstaje, gdy wszystkie składowe są zerowe - #000000. Zielony to maksymalna składowa G przy zerowych pozostałych, czyli #00FF00. Czerwony ma pełną składową R - #FF0000. W zapisie #0000FF pełną wartość ma wyłącznie ostatnia para (składowa niebieska), więc kolor jest niebieski, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 29

Skrypt w języku JavaScript, który zajmuje się płacami pracowników, ma na celu stworzenie raportu dla osób zatrudnionych na umowę o pracę, które otrzymują wynagrodzenie w przedziale 4000 do 4500 zł, w tym przedziale obustronnie domkniętym. Jakie jest kryterium do wygenerowania raportu?

A. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)
B. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)
C. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)
D. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)
Odpowiedź, którą wybrałeś, to umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500). To jest faktycznie odpowiednia opcja, bo spełnia warunki do wygenerowania raportu. To ważne, żeby oba warunki były spełnione – pracownik musi mieć umowę o pracę i pensja powinna być w zakresie od 4000 do 4500 zł. Na przykład, jeśli ktoś zarabia 4200 zł, to wtedy wszystko gra i raport się pojawi. W programowaniu używanie operatorów logicznych, takich jak '&&', jest kluczowe, bo pozwalają one precyzyjnie ustalić kryteria. Dobrze zrozumiane operatory '&&' i '||' pomagają unikać niejasności i błędów w logice, a to jest podstawa dobrego pisania kodu.

Pytanie 30

Którą wartość zwróci funkcja zapisana w języku C++, jeżeli jej parametrem wejściowym jest tablica wypełniona w następujący sposób: tablica[6] = {3, 4, 2, 4, 10, 0};?

int fun1(int tab[]) {
    int wynik = 0;
    for (int i = 0; i < 6; i++)
        wynik += tab[i];
    return wynik;
}
A. 0
B. 23
C. 10
D. 960
Twoja odpowiedź jest niepoprawna. Wygląda na to, że nie do końca zrozumiałeś, jak działa ta funkcja w języku C++. Funkcja, o której mówimy, sumuje wartości wszystkich elementów tablicy. W podanym pytaniu mamy tablicę z sześcioma elementami: 3, 4, 2, 4, 10, 0. Suma tych elementów wynosi 23, a nie 960, 10 ani 0. Wartości 960, 10 i 0 mogą pochodzić z różnorodnych błędnych wniosków. Na przykład, 960 to produkt wszystkich elementów tablicy, a nie ich suma. Podobnie, 10 to najwyższa wartość w tablicy, a 0 to najniższa. Możliwe, że te wartości byłyby poprawne w innych kontekstach, na przykład, gdybyśmy pytali o produkt elementów, największy element lub najmniejszy element. Ważne jest, aby zawsze dokładnie czytać pytanie i zrozumieć, czego dokładnie oczekuje od nas funkcja. Praca z tablicami jest kluczowym aspektem programowania w języku C++, dlatego warto poświęcić więcej czasu na zrozumienie, jak one działają.

Pytanie 31

W PHP zmienna $_GET stanowi zmienną

A. predefiniowaną, wykorzystywaną do zbierania danych formularza po nagłówkach żądania HTTP (informacje z formularza nie są widoczne w URL)
B. zwykłą, utworzoną przez autora strony
C. utworzoną przez autora strony, przeznaczoną do przesyłania danych z formularza przez adres URL
D. predefiniowaną, służącą do przesyłania informacji do skryptów PHP przez adres URL
Odpowiedzi, które wskazują na to, że zmienna $_GET jest zwykłą zmienną lub jest definiowana przez twórcę strony, są nieprawidłowe. $_GET jest superglobalną tablicą, co oznacza, że jej dostępność jest zapewniona w całym skrypcie bez potrzeby wcześniejszego deklarowania. Zrozumienie różnicy między zmiennymi predefiniowanymi a tymi zdefiniowanymi przez użytkownika jest kluczowe dla właściwego zarządzania danymi w PHP. Ponadto, odpowiedzi sugerujące, że $_GET służy do gromadzenia wartości formularza po nagłówkach zlecenia HTTP, mylą metodę GET z metodą POST. W przeciwieństwie do POST, dane przesyłane za pomocą GET są widoczne w adresie URL, co czyni je mniej bezpiecznymi dla wrażliwych danych. Mówiąc o formularzach, $_GET jest jedynie jedną z metod przesyłania danych, obok $_POST i $_REQUEST, z których każda ma swoje specyficzne zastosowania i ograniczenia. Generalnie, korzystanie z $_GET jest odpowiednie do przesyłania niewielkich ilości danych, takich jak parametry zapytań, ale należy być świadomym, że wykorzystywanie tej metody z danymi wrażliwymi jest ryzykowne i należy unikać tego podejścia w praktyce. Dbając o bezpieczeństwo aplikacji, warto zrozumieć te różnice i stosować się do dobrych praktyk dotyczących przetwarzania danych wejściowych.

Pytanie 32

Przedstawione zapytanie MySQL ma za zadanie

ALTER TABLE ksiazki MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;
A. zmienić nazwę kolumny w tabeli ksiazki.
B. zmienić typ kolumny tytul w tabeli ksiazki.
C. dodać do tabeli ksiazki kolumnę tytul.
D. usunąć kolumnę tytul z tabeli ksiazki.
Twoja odpowiedź dobrze odczytuje składnię polecenia ALTER TABLE w MySQL. Instrukcja: ALTER TABLE ksiazki MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL; służy do zmiany definicji już istniejącej kolumny tytul w tabeli ksiazki. Słowo kluczowe MODIFY w MySQL oznacza właśnie modyfikację typu danych i atrybutów kolumny, bez zmiany jej nazwy. W tym przykładzie kolumna tytul zostaje ustawiona jako typ VARCHAR o długości 100 znaków oraz z ograniczeniem NOT NULL, czyli pole nie może przyjmować wartości pustej. Moim zdaniem to jedno z częstszych poleceń przy rozwijaniu aplikacji, bo schemat bazy prawie nigdy nie jest idealny od początku.
W praktyce takie polecenie stosuje się np. gdy początkowo założyliśmy zbyt krótki tytuł, np. VARCHAR(50), i po czasie okazuje się, że część danych się nie mieści. Zamiast tworzyć nową kolumnę, zmieniamy typ i parametry istniejącej. Dobra praktyka przy pracy z ALTER TABLE to zawsze sprawdzić, czy modyfikacja nie spowoduje utraty danych, np. przy skracaniu długości VARCHAR. W środowiskach produkcyjnych często robi się to najpierw na kopii bazy lub w środowisku testowym, bo zmiany w strukturze tabel potrafią blokować tabelę i wpływać na wydajność.
Warto też wiedzieć, że w MySQL do zmiany nazwy kolumny używa się ALTER TABLE ... CHANGE stara_nazwa nowa_nazwa typ, a do dodania nowej kolumny słowa kluczowego ADD. Dzięki rozróżnieniu MODIFY/CHANGE/ADD/ DROP łatwiej czyta się skrypty migracyjne i utrzymuje spójny model danych. Dobrą praktyką jest też trzymanie wszystkich takich zmian w repozytorium razem z kodem aplikacji, żeby zawsze było wiadomo, jaka wersja schematu jest aktualna.

Pytanie 33

Związek między tabelami, osiągany przez bezpośrednie połączenie kluczy głównych obu tabel, nazywamy relacją

A. 1..n
B. 1..1
C. n..m
D. n..1
Odpowiedź 1..1 to trafny wybór. Mamy tam relację między tabelami, gdzie każda z par rekordów ma swoje odpowiedniki – czyli jeden rekord w tabeli A ma dokładnie jeden odpowiednik w tabeli B. Taka sytuacja jest dość konkretna i w praktyce sprawdza się w wielu systemach zarządzania danymi. Na przykład, jeśli mamy jakąś instytucję, to fajnie, żeby miała jednego reprezentanta, prawda? No i właśnie relacja 1..1 się w tym sprawdza. Choć muszę przyznać, że nie jest ona zbyt popularna, bo częściej korzysta się z innych typów relacji, to jednak w sytuacjach, gdzie chcemy mieć jasne połączenia, jest niezastąpiona. Weźmy na przykład użytkowników i ich profile – każdy użytkownik ma jeden profil, a ten profil tylko jednego użytkownika. Takie rozwiązanie ogranicza powielanie danych, co jest dużym plusem.

Pytanie 34

Wykorzystanie definicji stylu CSS spowoduje, że nagłówki drugiego poziomu będą się wyświetlać

h2 {
    text-decoration: overline;
    font-style: italic;
    line-height: 60px;
}
A. czcionką standardową, z linią pod tekstem, odległość między znakami wynosi 60 px
B. czcionką kursywną, z linią pod tekstem, wysokość wiersza wynosi 60 px
C. czcionką standardową, z linią nad tekstem, wysokość wiersza wynosi 60 px
D. czcionką kursywną, z linią nad tekstem, wysokość wiersza wynosi 60 px
Odpowiedź numer 2 jest poprawna, ponieważ definicja stylu CSS zawiera właściwości, które dokładnie odpowiadają tej opcji. Właściwość font-style: italic sprawia, że tekst nagłówka będzie zapisany czcionką pochyloną, co jest często stosowane w celu nadania tekstowi bardziej dynamicznego i estetycznego wyglądu. Jest to szczególnie przydatne w projektowaniu stron internetowych, gdzie wyróżnienie nagłówków ma kluczowe znaczenie dla czytelności i atrakcyjności wizualnej. text-decoration: overline dodaje linię nad tekstem, co jest mniej powszechnym, ale interesującym sposobem na wyróżnienie tekstu. Może być używane w nowoczesnych projektach, aby nadać stronie unikalny charakter. Wysokość wiersza line-height: 60px zapewnia odpowiednią przestrzeń między wierszami, co zwiększa czytelność, szczególnie przy większych czcionkach. Taki sposób formatowania jest zgodny ze standardami projektowania UX/UI, które kładą nacisk na estetykę i funkcjonalność. Dlatego zrozumienie tych właściwości i ich zastosowanie jest kluczowe dla każdego projektanta stron internetowych.

Pytanie 35

Co stanie się po wykonaniu

ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa;
?
A. nazwa kolumny zmieni się na grupa
B. nazwa tabeli zmieni się na grupa
C. kolumna grupa zostanie dodana
D. kolumna grupa zostanie USUNIĘTA
Polecenie ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa; modyfikuje strukturę tabeli osoba i USUWA z niej kolumnę grupa wraz z zapisanymi w niej danymi. ALTER TABLE zmienia definicję tabeli, a klauzula DROP COLUMN wskazuje, że chodzi o skasowanie kolumny. Dlatego kolumna grupa zostanie usunięta.

Pytanie 36

Aby przygotować czytelne zestawienie danych z bazy, przeznaczone do wydruku, należy posłużyć się:

A. kwerendą INSERT
B. indeksem
C. raportem
D. formularzem
Raport to obiekt bazy danych przeznaczony do prezentacji informacji w uporządkowanej, czytelnej formie - z nagłówkami, grupowaniem i podsumowaniami - gotowej do wydruku lub zapisania jako dokument. W odróżnieniu od formularza, który służy do wprowadzania danych, raport jest przede wszystkim do odczytu. Dlatego do przygotowania zestawienia danych na wydruk używa się raportu.

Pytanie 37

Aby zapisać prostą animację na potrzeby strony internetowej, można skorzystać z formatu:

A. PNG
B. GIF
C. JPG
D. CDR
Do zapisania prostej animacji na stronę internetową nadaje się format GIF. Plik GIF może przechowywać wiele klatek wyświetlanych po kolei w pętli, więc tworzy krótką animację bez potrzeby stosowania wideo. Obsługuje też przezroczystość, choć ogranicza paletę do 256 kolorów. To dlatego proste, lekkie animacje (np. ikony, banery) zapisuje się właśnie jako GIF.

Pytanie 38

Jaką wartość uzyska zmienna x po wykonaniu poniższego kodu PHP?

mysqli_query($db, "DELETE FROM produkty WHERE status < 0");
$x = mysqli_affected_rows($db);
A. Liczbę wierszy, które znajdują się w bazie danych.
B. Liczbę wierszy, które zostały dodane do tabeli produkty.
C. Liczbę wierszy w tabeli produkty, dla których pole status przekracza zero.
D. Liczbę wierszy przetworzonych przez zapytanie DELETE FROM.
Wybór niepoprawnej odpowiedzi może wynikać z nieporozumienia dotyczącego działania funkcji mysqli_affected_rows oraz zrozumienia zapytań SQL. Wiele osób może myśleć, że funkcja ta zwraca liczbę wierszy w tabeli, co jest błędne. mSQL i PHP oferują wiele funkcji do interakcji z bazą danych, a zrozumienie ich specyfikacji jest kluczowe dla efektywnego programowania. Odpowiedź sugerująca, że x przyjmuje liczbę wierszy znajdujących się w bazie danych, jest absolutnie nieprawidłowa, ponieważ mysqli_affected_rows nie ma nic wspólnego z ogólną liczbą wierszy w tabeli. To funkcja, która skupia się na rezultatach ostatniego zapytania, a nie na całkowitym stanie bazy danych. Podobnie, zrozumienie zapytania DELETE FROM jako operacji, która zmienia stan bazy danych, jest fundamentalne. Inną popularną pomyłką jest myślenie, że liczba wierszy dodanych do tabeli jest w jakiś sposób związana z tym, co robi zapytanie DELETE. W rzeczywistości, podczas usuwania danych, nie dodajemy nic nowego, a funkcja ta jedynie informuje nas o usuniętych elementach. Dobrą praktyką jest również sięganie po dokumentację oraz testowanie kodu, co pozwala na lepsze zrozumienie zachowań funkcji i operacji na bazach danych.

Pytanie 39

Strona internetowa powinna mieć zorganizowaną strukturę bloków. Aby osiągnąć ten układ, należy przypisać sekcjom odpowiednie właściwości w ten sposób:

Ilustracja do pytania
A. float tylko dla bloków: 2, 3, 4; clear dla bloku 5
B. float jedynie dla bloków: 3, 4; clear dla bloku 5
C. float wyłącznie dla bloku 5; clear dla bloku 2
D. float tylko dla bloku 2; clear dla bloków: 3, 4
Odpowiedź czwarta jest prawidłowa, ponieważ użycie właściwości CSS float dla bloków 2, 3 i 4 oraz właściwości clear dla bloku 5 odpowiada oczekiwanemu układowi strony. Float pozwala na ustawienie elementów obok siebie w poziomie. W tym przypadku blok 2, 3 i 4 będą umieszczone w jednej linii dzięki właściwości float: left. Blok 2 będzie zajmował więcej przestrzeni w pionie, co pozwala umieścić bloki 3 i 4 obok siebie. Blok 5 powinien znaleźć się poniżej, więc wymaga zastosowania właściwości clear: both, aby uniknąć zachodzenia na inne elementy pływające. Taki układ jest często stosowany w projektowaniu responsywnych stron internetowych, gdzie float umożliwia elastyczne dostosowanie się elementów do różnych szerokości ekranów. Warto pamiętać, że obecnie często używa się także display: flex lub grid jako nowocześniejszych sposobów układania elementów, jednak float wciąż znajduje zastosowanie w prostych układach. Zrozumienie, jak działa float i clear, jest kluczowe dla tworzenia poprawnych i estetycznych układów bloków na stronie internetowej.

Pytanie 40

Które z wymienionych NIE jest wykonywane po stronie serwera?

A. PHP
B. Perl
C. CSS
D. ASP
Pozostałe technologie działają na SERWERZE: ASP, PHP i Perl generują tam treść strony, zanim trafi do przeglądarki. CSS jest inny - to język opisu wyglądu wykonywany w przeglądarce klienta. Dlatego po stronie serwera nie wykonuje się CSS.