Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Rozpoczęcie: 19 sierpnia 2026 13:08
Zakończenie: 19 sierpnia 2026 13:25
Egzamin zdany!
Wynik: 24/40 punktów (60,0%)
Wymagane minimum: 20 punktów (50%)
Twój wynik na tle innych
Twój wynik jest lepszy niż 39% podejść do kwalifikacji INF.03.
Porównanie z 39512 zakończonymi podejściami do tej kwalifikacji (dane zbiorcze, bez wyników indywidualnych).
Zachowaj ten wynik na koncie
Załóż darmowe konto albo zaloguj się - ten egzamin przypiszemy do Twojego konta, więc wrócisz do swoich błędów, będziesz śledzić postęp i dostaniesz powtórki dobrane do Twoich odpowiedzi.
W edytorze grafiki rastrowej funkcja „dodaj kanał alfa” umożliwia
A. ustawienie prawidłowego balansu bieli
B. powiększenie głębi ostrości obrazu
C. wyostrzenie krawędzi obrazu
D. wprowadzenie warstwy z przezroczystością
Dodanie kanału alfa w edytorze grafiki rastrowej to w zasadzie otworzenie drzwi do pracy z przezroczystością w obrazie. Kanał alfa jest dodatkową składową pikseli, która oprócz wartości RGB określa też poziom przejrzystości danego fragmentu grafiki. Moim zdaniem, to jeden z kluczowych elementów, jeśli chcesz przygotować grafikę do profesjonalnych zastosowań, np. do webdesignu, gier czy produkcji materiałów do druku z efektem nakładania. Standardowym przykładem jest sytuacja, gdy przygotowujesz logo i zależy Ci, żeby tło było przezroczyste – wtedy bez kanału alfa ani rusz. W praktyce, po dodaniu kanału alfa możesz wymazywać fragmenty lub stosować selektywne przezroczystości, co daje mnóstwo kreatywnych możliwości. To taka podstawa, bez której ciężko wyobrazić sobie pracę z warstwami, maskami czy efektami blendingu. Z mojego doświadczenia, osoby zaczynające pracę z grafiką często nie zdają sobie sprawy, jak ważne jest świadome zarządzanie przezroczystością – a kanał alfa właśnie to umożliwia. Nawet w najpopularniejszych formatach plików, jak PNG, obsługa kanału alfa jest już praktycznie standardem branżowym. Warto też wiedzieć, że w formatach takich jak JPEG tego nie uzyskasz, bo nie obsługują przezroczystości. Tak więc, jeśli planujesz pracę z grafiką wielowarstwową, przygotowywanie sprite’ów czy nowoczesnych UI, kanał alfa to absolutna podstawa, nie tylko bajer.
Pytanie 2
Który selektor stylizuje akapity z klasą tekst ORAZ element blokowy z identyfikatorem obrazki?
A.
p.tekst+div#obrazki
B.
p.tekst,div#obrazki
C.
p#tekst,div.obrazki
D.
p#tekst+div.obrazki
Klasę oznacza kropka (p.tekst = akapity klasy tekst), a identyfikator krzyżyk (div#obrazki = <div> o id obrazki). PRZECINEK łączy oba selektory w grupę, więc reguła obejmie jedno i drugie. Dlatego poprawny jest p.tekst,div#obrazki.
Pytanie 3
Jak określa się proces przedstawiania informacji zawartych w dokumencie elektronicznym w formie odpowiedniej dla konkretnego środowiska?
A. Rasteryzacja
B. Teksturowanie
C. Mapowanie
D. Renderowanie
Mapowanie to proces związany z przypisywaniem wartości z jednego systemu do innego, często w kontekście baz danych lub geolokalizacji, ale nie odnosi się bezpośrednio do transformacji danych w formę wizualną. Rasteryzacja to technika przekształcania obrazów wektorowych na obrazy rastrowe, co jest jedynie etapem w renderowaniu, a nie samodzielnym procesem. Teksturowanie to proces nakładania tekstur na powierzchnie obiektów 3D, co również jest aspektem renderowania, ale nie obejmuje całości procesu przedstawienia dokumentów elektronicznych. Często zdarza się pomylić te pojęcia, ponieważ wszystkie dotyczą przetwarzania danych, jednak ich zastosowania są różne. Zrozumienie różnic między tymi terminami jest kluczowe dla efektywnej komunikacji w dziedzinie technologii cyfrowych. Wnioskując, kluczowym błędem jest mylenie renderowania z innymi technikami przetwarzania danych, co może prowadzić do nieprawidłowego stosowania technologii w projektach, a także do nieporozumień w zespole projektowym. W związku z tym, właściwe rozpoznawanie i stosowanie terminologii technicznej jest niezbędne do skutecznego zarządzania projektami oraz do osiągania zamierzonych rezultatów w branży IT.
Pytanie 4
Proces przetwarzania sygnału wejściowego w czasie, wykorzystujący zasadę superpozycji, jest związany z filtrem
A. niezmiennym w czasie
B. przyczynowym
C. liniowym
D. o skończonej odpowiedzi impulsowej
Wybór odpowiedzi związanej z filtrami przyczynowymi, niezmiennymi w czasie i o skończonej odpowiedzi impulsowej może prowadzić do nieporozumień w kontekście filtracji sygnałów. Filtr przyczynowy, chociaż może być liniowy, niekoniecznie musi spełniać wszystkie założenia dotyczące superpozycji, ponieważ jego odpowiedź impulsowa ogranicza się do przeszłych wartości sygnału, co może wprowadzać dodatkowe zniekształcenia w analizie sygnałów. Stosowanie filtrów niezmiennych w czasie w kontekście superpozycji również wymaga ostrożności, ponieważ mogą one wprowadzać zmiany w amplitudzie i fazie sygnałów, co prowadzi do złożonych interakcji. Z kolei filtry o skończonej odpowiedzi impulsowej (FIR) są typem filtru liniowego, ale nie zawsze są przyczynowe; można je zaprojektować jako filtry nieprzyczynowe, co podważa ich użyteczność w kontekście rzeczywistych zastosowań przetwarzania sygnałów. Warto zauważyć, że w praktyce, projektowanie filtrów wymaga zrozumienia i analizy zarówno ich właściwości liniowych, jak i nieliniowych, a także wpływu na jakość przetwarzanych sygnałów. Kluczowe jest również uwzględnienie spektrum sygnału oraz jego cech, co jest zgodne z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi, aby uzyskać optymalne wyniki w aplikacjach inżynieryjnych.
Pytanie 5
Kod
$liczba2= &$liczba1;
wskazuje, że zmienna $liczba2 jest
A. iloczynem logicznym ze zmienną $liczba1
B. referencją do $liczba1
C. wskaźnikiem do $liczba1
D. negacją logiczną zmiennej $liczba1
Wskaźnik to pojęcie obecne w językach takich jak C/C++, ale w PHP wskaźniki nie są bezpośrednio używane. W PHP mówimy o referencjach, które działają na wyższym poziomie abstrakcji, pozwalając na współdzielenie wartości między zmiennymi bez użycia wskaźników. Twierdzenie, że zmienna \$liczba2 jest wskaźnikiem do \$liczba1, jest błędne, ponieważ PHP nie obsługuje wskaźników w klasycznym rozumieniu. Negacja logiczna oznaczałaby wykorzystanie operatora negacji (!) i zmienienie wartości logicznej zmiennej. W kontekście kodu PHP negacją byłoby użycie wyrażenia typu \"\$liczba2 = !\$liczba1\", co oznacza konwersję wartości na jej przeciwność logiczną. Wreszcie, iloczyn logiczny wymaga użycia operatora koniunkcji (&&) dla dwóch wartości logicznych i nie odnosi się do referencji. Iloczyn logiczny zwraca prawdę tylko wtedy, gdy oba operand są prawdziwe, co w opisie kodu nie ma zastosowania. Każda z tych błędnych interpretacji wynika z mylnego zrozumienia podstawowych mechanizmów języka PHP, które koncentrują się na referencjach jako sposobie efektywnego zarządzania pamięcią i współdzielenia danych.
Pytanie 6
Którym sposobem zapisuje się w PHP komentarz zajmujący kilka linii?
A.
/**/
B.
//
C.
#
D.
<!---->
Komentarz zajmujący kilka linii zapisuje się w PHP między /* a */ - wszystko w środku jest pomijane. Dlatego komentarz wieloliniowy to /**/.
Pytanie 7
W dokumencie XHTML znajduje się fragment kodu, który posiada błąd w walidacji. Na czym ten błąd polega?
<h6>tekst</h6>
<p>pierwsza <b>linia</b> <br>
Druga linia</p>
A. Znaczniki powinny być zapisywane dużymi literami
B. Znacznik <br> musi być zamknięty
C. Nie ma nagłówka szóstego stopnia
D. Znacznik <b> nie może być umieszczany wewnątrz znacznika <p>
Niektóre odpowiedzi sugerują błędne interpretacje zasad XHTML. Po pierwsze, stwierdzenie, że znacznik <b> nie może być zagnieżdżany w znaczniku <p>, jest nieprawdziwe. W rzeczywistości, znacznik <b> jest dozwolony w kontekście tekstu wewnątrz znacznika <p>, ponieważ oba należą do tej samej kategorii elementów inline. Wiele elementów inline, takich jak <i>, <u> czy <strong>, może być zagnieżdżanych bez problemu w znaczniku <p>, co czyni tę odpowiedź błędną. Z kolei twierdzenie o braku nagłówka szóstego stopnia jest również mylące, ponieważ znacznik <h6> jest częścią standardu HTML i XHTML, a jego użycie jest jak najbardziej zasadne. Przechodząc do kwestii pisania znaczników wielkimi literami, warto zauważyć, że XHTML jest czuły na wielkość liter, a właściwe stosowanie wielkich liter w przypadku znaczników nie jest wymogiem, ale zaleceniem w kontekście stylu. Ostatecznie, błędne uznanie zamknięcia znacznika <br> za opcjonalne w XHTML prowadzi do problemów z walidacją i interpretacją dokumentu, co może skutkować problemami w wyświetlaniu strony w różnych przeglądarkach. Takie nieprawidłowe podejście do składni może prowadzić do poważnych problemów w przyszłości, ponieważ poprawne zamykanie znaczników jest kluczowe dla każdego dokumentu XHTML, co podkreśla znaczenie znajomości i stosowania dobrych praktyk w pracy z kodem.
Pytanie 8
Odszumienie zapisu dźwiękowego można wykonać w programie
A. Blender
B. Audacity
C. Inkscape
D. FileZilla
W tym pytaniu łatwo się złapać na skojarzeniach z nazwami programów, ale kluczowe jest zrozumienie, do czego konkretnie służy każde z narzędzi. Odszumianie nagrań audio to operacja typowo z zakresu edycji dźwięku, czyli pracy na sygnale audio, filtrach, efektach i analizie widma częstotliwości. Do takich zadań potrzebny jest edytor audio lub środowisko DAW, a nie ogólny program graficzny, klient FTP czy narzędzie 3D. Blender to bardzo rozbudowany pakiet, ale jego główny obszar to grafika 3D: modelowanie, animacja, rendering, efekty specjalne. Ma co prawda prosty edytor wideo i ścieżek dźwiękowych, jednak nie jest to narzędzie wyspecjalizowane do zaawansowanej obróbki audio, szczególnie w kontekście precyzyjnego odszumiania. Używanie go do takich zadań byłoby niewygodne i niezgodne z typowymi workflow w branży. FileZilla z kolei to klient FTP/SFTP, służący do przesyłania plików między komputerem lokalnym a serwerem. To narzędzie sieciowe, nie ma żadnych funkcji edycji zawartości plików audio. Typowy błąd myślowy tutaj to mieszanie pojęcia „praca z plikami” z „edycją plików”. FileZilla umożliwia tylko kopiowanie, usuwanie i zmianę nazwy plików na serwerze, ale nie potrafi zmienić ich zawartości w sensie dźwięku, obrazu czy kodu. Inkscape natomiast to program do grafiki wektorowej. Służy do tworzenia ilustracji, ikon, logotypów, schematów, czyli pracy na krzywych i kształtach, a nie na falach dźwiękowych. Odszumianie w świecie grafiki oznaczałoby raczej redukcję szumu na zdjęciach czy obrazach rastrowych, ale Inkscape nawet tym się nie zajmuje, bo nie jest edytorem bitmap, tylko wektorów. W kontekście dźwięku jest całkowicie nieprzydatny. W praktyce, jeżeli mówimy o odszumianiu nagrań audio, zawsze szukamy narzędzi z kategorii edytorów dźwięku (Audacity, Adobe Audition, Reaper itd.), bo one mają wbudowane algorytmy redukcji szumu, filtry i wizualizacje widma. Mylące jest czasem to, że różne programy obsługują „media”, ale specjalizacja jest tu kluczowa: grafika 3D, grafika wektorowa, transfer plików i edycja audio to zupełnie różne światy, inne formaty danych i inne zestawy narzędzi. Dlatego wybór Audacity jako programu do odszumiania jest technicznie uzasadniony, a pozostałe opcje wynikają raczej z przypadkowych skojarzeń niż z faktycznych funkcji tych aplikacji.
Pytanie 9
Które stwierdzenie o językach jest FAŁSZYWE?
A. JavaScript jest językiem skryptowym
B. PHP służy do tworzenia stron w czasie rzeczywistym
C. SQL jest językiem programowania strukturalnego
D. C++ jest językiem obiektowym
Szukamy zdania FAŁSZYWEGO. SQL to deklaratywny język ZAPYTAŃ do baz danych (operuje na zbiorach danych), a nie język programowania strukturalnego z pętlami i instrukcjami sterującymi. Dlatego fałszywe jest zdanie o SQL jako języku programowania strukturalnego.
Pytanie 10
W JavaScript utworzono obiekt. Jak zmienić wartość właściwości x tego obiektu w dalszej części kodu?
JavaScript to fajny język, który pozwala na pracę z obiektami, a właściwie to obiekty są jego podstawą. Chodzi o to, że można w nich przechowywać różne dane w formie par klucz-wartość. Gdy chcesz zmienić jakąś właściwość obiektu, używasz notacji kropkowej. To z pozoru proste, ale bardzo praktyczne. Po prostu wpisujesz nazwę obiektu, kropkę i nazwę właściwości, którą chcesz edytować. Na przykład mamy obiekt o nazwie obiekt1 i właściwość x. Żeby zmienić wartość x, piszesz obiekt1.x, a potem przypisujesz nową wartość. To wszystko jest zgodne z zasadami ECMAScript, które mówią, jak powinno się pracować z obiektami w JavaScript. Takie podejście jest nie tylko jasne, ale również umożliwia szybkie wskazanie, co dokładnie zmieniasz. W praktyce fajnie jest pokazać to na przykładzie, jak np. chcesz zaktualizować imię użytkownika w obiekcie, to robisz coś takiego: user.name = 'Jan'.
Pytanie 11
Które polecenie wydane w konsoli systemowej przywróci bazę danych z kopii kopia.sql?
A.
mysqldump-uroot-pbaza<kopia.sql
B.
mysql-uroot-pbaza<kopia.sql
C.
mysql-uroot-pbaza>kopia.sql
D.
mysqldump-uroot-pbaza>kopia.sql
Pozostałe polecenia nie przywrócą bazy. Oba warianty z mysqldump są błędne, bo mysqldump służy do TWORZENIA zrzutu (kopii), a nie jego wczytywania - zwłaszcza mysqldump…>kopia.sql właśnie zapisuje kopię. Wariant mysql…>kopia.sql używa operatora >, który skierowałby wyjście do pliku (nadpisując go), zamiast wczytać dane do bazy. Import wykonuje mysql…<kopia.sql, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.
Pytanie 12
Jak nazywa się metoda-konstruktor (wywoływana przy tworzeniu obiektu) w PHP?
A.
__open
B.
__construct
C.
__new
D.
__create
W PHP konstruktor - metoda wywoływana automatycznie przy tworzeniu obiektu (new) - nazywa się __construct. Służy zwykle do inicjalizacji pól obiektu. Dlatego konstruktorem w PHP jest __construct.
Pytanie 13
Którego elementu nie powinno się umieszczać w nagłówku pliku HTML?
A. <h2>
B. <title>
C. <meta>
D. <link>
Odpowiedź <h2> jest poprawna, ponieważ ten znacznik rzeczywiście może być używany w nagłówku dokumentu HTML. Znaczniki nagłówków, takie jak <h1>, <h2>, <h3>, itd., są kluczowe dla strukturyzowania treści w HTML, ponieważ definiują hierarchię informacji na stronie. Zgodnie z najlepszymi praktykami SEO, właściwe użycie znaczników nagłówków nie tylko poprawia czytelność dla użytkowników, ale także umożliwia wyszukiwarkom lepsze zrozumienie struktury treści. Warto jednak zauważyć, że w nagłówku dokumentu HTML, który znajduje się w sekcji <head>, należy umieszczać jedynie metadane takie jak <title> oraz <meta>. Znaczniki nagłówków są przeznaczone do użycia w sekcji <body>, co podkreśla ich rolę w organizacji zawartości wizualnej. W praktyce, poprawne użycie znaczników nagłówków przyczynia się do lepszej nawigacji i dostępności treści dla użytkowników z różnymi potrzebami, w tym dla osób korzystających z technologii asystujących. Zastosowanie odpowiednich znaczników nagłówków może także wpłynąć na czas ładowania strony oraz jej ogólną wydajność.
Pytanie 14
W SQL, aby zaktualizować informacje w wierszach w tabeli, konieczne jest użycie polecenia
A. SELECT
B. ALTER TABLE
C. UPDATE
D. INSERT INTO
Wybór innych poleceń SQL do aktualizacji danych w tabelach pokazuje pewne nieporozumienia co do funkcji tych komend. Polecenie ALTER TABLE jest do zmiany struktury tabeli, a nie do aktualizacji danych w wierszach. Używamy go do dodawania lub usuwania kolumn, zmiany typów danych, ale nie do zmiany informacji w istniejących rekordach. A INSERT INTO służy do dodawania nowych wierszy, a to także nie jest to, czego potrzebujemy w przypadku aktualizacji. Takie podejście często prowadzi do błędnych wniosków, bo nie każde polecenie SQL można stosować zamiennie, co jest błędne. SELECT natomiast służy do odczytywania danych, a nie do ich zmiany. Użytkownicy czasami mylą te komendy, zwłaszcza jak nie znają jeszcze dobrze podstaw SQL. Kluczowe jest, aby zrozumieć, jakie operacje są możliwe w SQL i do czego służą, bo to pozwoli unikać błędnych decyzji i poprawić efektywność pracy z bazami danych.
Pytanie 15
Podczas działania skryptu JavaScript został w konsoli wygenerowany błąd związany z działaniami na atrybucie elementu DOM. Z komunikatu wynika, że próbowano ustawić atrybut dla
A. odnośnika.
B. tabeli.
C. obrazu.
D. paragrafu.
Twoja odpowiedź była prawidłowa. Błąd 'Uncaught TypeError: Cannot set property 'src' of null' jest związany z próbą przypisania wartości do atrybutu 'src' nieistniejącego elementu DOM. Atrybut 'src' jest charakterystyczny dla elementów HTML obrazu, czyli <img>, i służy do określenia źródła obrazka. Gdy masz do czynienia z błędem tego typu, najczęściej wynika to z próby manipulacji atrybutem 'src' obrazu, który nie istnieje w strukturze DOM, co może wynikać na przykład z błędu w selektorze. Pamiętaj, że przed przypisaniem wartości atrybutu, warto upewnić się, że dany element DOM faktycznie istnieje. W przeciwnym razie, jak w tym przypadku, JavaScript zwróci błąd. Zrozumienie charakterystyki błędów i potrafiące identyfikowanie ich przyczyn jest kluczowe w procesie programowania.
Pytanie 16
W CSS określono styl dla stopki. Jak można zastosować to formatowanie do bloku oznaczonego znacznikiem div?
#stopka { ... }
A. <div class = "stopka"> …
B. <div "stopka"> …
C. <div id = "stopka"> …
D. <div title = "stopka"> …
Poprawnie – zapis #stopka w CSS oznacza selektor identyfikatora (ID), więc w HTML musimy użyć atrybutu id="stopka" dokładnie z tą samą nazwą. W CSS znak # wskazuje, że styl jest przypisany do elementu o konkretnym identyfikatorze, a nie do klasy czy czegokolwiek innego. Dlatego jedynym prawidłowym sposobem podpięcia tego stylu do bloku div jest konstrukcja: <div id="stopka">…</div>. W praktyce wygląda to tak: CSS: #stopka { background-color: #333; color: white; padding: 20px; } HTML: <div id="stopka">To jest stopka strony</div> Przeglądarka łączy selektor #stopka z elementem, który ma id="stopka" i nakłada na niego zdefiniowane właściwości. Identyfikator powinien być unikalny w obrębie całego dokumentu HTML, co jest zgodne z zaleceniami W3C i ogólnie przyjętą dobrą praktyką. Do jednego ID odwołujemy się w CSS przez #, a w JavaScript przez document.getElementById("stopka"). Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: # w CSS = id w HTML, kropka (.) w CSS = class w HTML. Gdy projektujesz layout strony, zwykle elementy typu nagłówek, stopka, główna nawigacja mają unikalne ID, bo występują raz na stronie. Natomiast powtarzalne elementy (np. kafelki z produktami) dostają klasy. Dzięki temu kod jest czytelniejszy, łatwiej się go utrzymuje i unikamy dziwnych konfliktów stylów. Dobrą praktyką jest też używanie opisowych nazw, np. id="stopka" zamiast skrótów typu id="s1", bo po miesiącu nikt nie pamięta, co to znaczyło.
Pytanie 17
W SQL, aby zmodyfikować strukturę tabeli, na przykład dodając lub usuwając kolumnę, należy użyć polecenia
A. UPDATE
B. ALTER TABLE
C. TRUNCATE
D. DROP TABLE
Wybór odpowiedzi innych niż "ALTER TABLE" wynika z nieporozumienia dotyczącego funkcji poszczególnych poleceń SQL. Polecenie "UPDATE" służy do modyfikacji danych w istniejących rekordach, a nie do zmiany struktury tabeli. Użycie "UPDATE" zmienia wartości w kolumnach, ale sama struktura tabeli pozostaje niezmieniona. "TRUNCATE" to polecenie, które pozwala na usunięcie wszystkich wierszy z tabeli bez usuwania samej tabeli, co oznacza, że nie zapewnia ono możliwości dodawania lub usuwania kolumn. Z kolei "DROP TABLE" całkowicie usuwa tabelę z bazy danych, co prowadzi do utraty wszystkich danych w niej zawartych, co jest zupełnie inną operacją niż zmiana struktury tabeli. Typowym błędem jest mylenie pojęć związanych z modyfikacją danych i strukturą bazy. W pracy z relacyjnymi bazami danych kluczowe jest zrozumienie, kiedy stosować konkretne polecenia, aby uniknąć niezamierzonych konsekwencji, takich jak utrata danych lub usunięcie potrzebnych struktur. Dlatego istotne jest, aby korzystać z odpowiednich narzędzi i poleceń w zależności od zamierzonego celu, co w przypadku zmiany struktury tabeli jednoznacznie wskazuje na użycie "ALTER TABLE".
Pytanie 18
Co można powiedzieć o wyświetlonym przez witrynę tekście „test kolorów”?
A. Naciskanie przycisku test powoduje, że kolor tekstu zmienia się na przemian z niebieskiego na czerwony.
B. Po naciśnięciu przycisku test kolor tekstu zmienia się na czerwony.
C. Po naciśnięciu przycisku test kolor tekstu pozostaje niebieski.
D. Tuż po otwarciu strony kolor tekstu jest czerwony.
Kod HTML przedstawia scenariusz w którym po załadowaniu strony element p1 ma styl koloru ustawiony na niebieski co oznacza że domyślnym kolorem tekstu jest niebieski Błędne zrozumienie tego kodu może prowadzić do mylnego wniosku że kolor jest czerwony już po załadowaniu co nie jest prawdą W kodzie zastosowano mechanizm onclick w elemencie button który uruchamia funkcję JavaScript zmieniającą kolor tekstu na czerwony To wyraźnie wskazuje że zmiana koloru następuje dopiero po interakcji użytkownika co jest częstym przypadkiem błędnego zrozumienia sekwencji działań w programowaniu frontendowym Nie ma również mechanizmu który umożliwiałby naprzemienne zmienianie kolorów co wyklucza możliwość istnienia cyklicznej zmiany kolorów w odpowiedzi Kod nie obejmuje logiki która mogłaby automatycznie zmieniać kolory na przemian zatem taka interpretacja jest błędna Zrozumienie manipulacji DOM i poprawne rozróżnienie między stanem początkowym a stanami dynamicznymi po interakcji jest kluczowe w efektywnym programowaniu JavaScript oraz tworzeniu intuicyjnych i responsywnych interfejsów użytkownika Dlatego ważne jest aby dokładnie analizować kod i zrozumieć jego działanie w kontekście interakcji z użytkownikiem oraz kolejności wykonywania skryptów na stronie internetowej
Pytanie 19
Jak ustawić w CSS, by link NIEodwiedzony był żółty, a odwiedzony - zielony?
A.
a:link{color:yellow;}a:visited{color:green;}
B.
a:hover{color:green;}a.link{color:yellow;}
C.
a:hover{color:yellow;}a:visited{color:green;}
D.
a:visited{color:yellow;}a:link{color:green;}
Stan odnośnika opisują pseudoklasy: a:link dotyczy linku jeszcze NIEodwiedzonego, a a:visited już odwiedzonego. Aby pierwszy był żółty, a drugi zielony, przypisuje się oba kolory osobno: a:link{color:yellow;}a:visited{color:green;}. Warto trzymać kolejność LVHA (link, visited, hover, active), bo przy nakładających się regułach decyduje ona o pierwszeństwie. Dlatego poprawny jest ten zestaw.
Pytanie 20
Rekord w bazie danych jest jednoznacznie identyfikowany przez pole:
A. klucza podstawowego
B. relacji
C. numeryczne
D. klucza obcego
Rekord w bazie jednoznacznie identyfikuje pole klucza PODSTAWOWEGO (głównego) - jego wartości są unikalne i niepuste. Dlatego identyfikuje go klucz podstawowy.
Pytanie 21
Deklarując var x="true"; w języku JavaScript, jakiego typu zmienną się tworzy?
A. Logicznego
B. Liczbowego
C. String (ciąg znaków)
D. Nieokreślonego (undefined)
Odpowiedzi wskazujące na inne typy danych, takie jak typ logiczny czy liczbowy, zawierają istotne nieporozumienia dotyczące sposobu, w jaki JavaScript zarządza danymi. Typ logiczny w tym kontekście oznaczałby, że zmienna mogłaby przyjmować tylko wartości 'true' lub 'false', co jest mylnym założeniem, ponieważ 'true' jest tutaj częścią tekstu, a nie wartością logiczną. Z kolei typ liczbowy byłby właściwy dla zmiennych takich jak 1, 2 czy 3, które reprezentują liczby całkowite lub zmiennoprzecinkowe. W przypadku zadeklarowanej zmiennej 'var x="true";', wartość, która jest przypisywana, jest w rzeczywistości ciągiem tekstowym, mimo że zawiera słowo kluczowe 'true'. Typ danych 'undefined' z kolei oznacza, że zmienna została zadeklarowana, ale nie przypisano jej żadnej wartości, co również nie odpowiada sytuacji przedstawionej w pytaniu. Zrozumienie typów danych w JavaScript jest kluczowe dla unikania błędów typowych, zwłaszcza w kontekście zmiennych, które mogą być używane w różnych operacjach. W praktyce, to zrozumienie typów pozwala programistom lepiej zarządzać danymi i pisać bardziej niezawodny kod. Warto również pamiętać, że JavaScript automatycznie konwertuje typy w wielu sytuacjach, co może prowadzić do niezamierzonych rezultatów, dlatego proszę zwracać szczególną uwagę na przypisania i operacje wykonywane na zmiennych.
Pytanie 22
SELECTocenaFROMocenyWHEREocena>2ORDER BYocena;
Dana jest tabela oceny o polach id, nazwisko, imie, ocena. Przedstawione zapytanie jest przykładem:
A. łączenia
B. sumowania
C. projekcji
D. selekcji
Zapytanie SQL, które przedstawiłeś, jest naprawdę świetnym przykładem selekcji. Dzięki niemu można wyciągnąć konkretne dane z tabeli 'oceny'. Selekcja to nic innego jak filtracja danych według ustalonych kryteriów, a w tym przypadku chodzi o to, że 'ocena' musi być większa niż 2. Użycie klauzuli WHERE w SQL pozwala na efektywne wyodrębnienie danych spełniających te wymagania. A jak dodasz do tego klauzulę ORDER BY, to możesz posortować wyniki według wybranej kolejności, co jest naprawdę przydatne w różnych analizach. Takie operacje są kluczowe w pracy z bazami danych, bo dzięki nim zdobywasz konkretną wiedzę bez przeszukiwania całej bazy. W praktyce widać to w raportach, gdzie często potrzebne są tylko konkretne dane, przykładowo żeby sprawdzić, którzy studenci osiągnęli określony poziom ocen. Selekcja daje ci możliwość efektywnego zarządzania danymi, a to według mnie bardzo ważne, zwłaszcza w analizach.
Pytanie 23
Jaki jest wynik wykonania pętli for w poniższym kodzie PHP, jeśli chodzi o wypisanie liczb?
Analizując inne odpowiedzi zwróćmy uwagę na błędy w logice pętli i operacji modulo które mogą prowadzić do błędnych wyników. Jedną z częstych pomyłek jest niedokładne zrozumienie działania operatora % który zwraca resztę z dzielenia. W kontekście pętli for ważne jest zrozumienie że zmienna kontrolująca i jest modyfikowana zgodnie z określonym krokiem tutaj i -= 2 co oznacza że i zmniejsza się o 2 w każdej iteracji pętli. Niepoprawne odpowiedzi mogą wynikać z założenia że pętla wykonuje się dla innych wartości i niż te faktycznie użyte. Na przykład wynik 1 0 1 0 sugeruje błędne założenie o nieparzystym kroku lub innej inicjalizacji zmiennej i. Możliwe że interpretacja warunku końcowego i > 1 nie została właściwie zrozumiana co prowadzi do założenia że pętla trwa dłużej niż powinna. Innym błędem może być zaniedbanie uwzględnienia kolejności wykonania instrukcji w ciele pętli. Zapominanie o dokładnym zrozumieniu jak działa i jest modyfikowane w każdej iteracji pętli może prowadzić do oczekiwania niepoprawnych wyników. Edukacyjnie ważne jest upewnienie się że każdy krok pętli jest dokładnie przeanalizowany a wynik działania operatora modulo jest zawsze przewidywalnie interpretowany w ramach iteracji pętli. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe w pisaniu wydajnego i bezbłędnego kodu w PHP i innych językach programowania.
Pytanie 24
Którego znacznika użyć, aby przejść do nowej linii tekstu BEZ tworzenia akapitu?
A.
<br>
B.
</b>
C.
</br>
D.
<p>
Znacznik <br> wymusza przejście do nowej linii w obrębie tego samego bloku tekstu, bez tworzenia nowego akapitu (i bez dodatkowego odstępu, jaki daje <p>). To element pusty, bez znacznika zamykającego. Dlatego nową linię bez akapitu daje <br>.
Pytanie 25
Który odnośnik (hiperłącze) jest poprawnie zapisany?
A.
<ahref=http://strona.pl>strona</a>
B.
<ahref="http://strona.pl">strona</a>
C.
<asrc="/www.strona.pl">strona</a>
D.
<ahref="http::/strona.pl>strona</a>
Hiperłącze tworzy znacznik <a>, a adres docelowy podaje się w atrybucie href, w cudzysłowie: <ahref="http://strona.pl">strona</a>. Tekst między <a> a </a> to widoczna treść odnośnika. Ważne są prawidłowy adres (ze schematem http:// lub https://) oraz poprawne ujęcie wartości w cudzysłów. Dlatego poprawny jest zapis <ahref="http://strona.pl">strona</a>.
Pytanie 26
Grafik chce zamienić obraz JPG na PNG tak, by białe miejsca stały się przezroczyste. Co powinien zrobić?
A. zaimportować obraz do edytora wektorowego
B. dodać kanał alfa
C. zamienić obraz na odcienie szarości
D. obniżyć rozdzielczość obrazu
Przezroczystość daje wyłącznie kanał alfa. Obniżenie rozdzielczości zmienia tylko liczbę pikseli, zamiana na odcienie szarości - kolory, a import do edytora wektorowego zmienia typ grafiki - żadne z tych nie tworzy przezroczystych obszarów. Trzeba dodać kanał alfa.
Pytanie 27
Co oznacza selektor CSS p>i{color:red;}?
A. tekst w <i> znajdującym się BEZPOŚREDNIO wewnątrz <p>
B. każdy tekst w <p> lub w <i>
C. tekst w <p> z klasą o nazwie i
D. każdy tekst w <p> oprócz tego w <i>
Znak > w selektorze oznacza „bezpośrednie dziecko”, więc p>i trafia tylko w te <i>, które leżą wprost wewnątrz <p> (na pierwszym poziomie zagnieżdżenia), a nie głębiej. Reguła p>i{color:red;} pokoloruje taki tekst na czerwono. Dlatego selektor dotyczy <i> bezpośrednio w <p>.
Pytanie 28
W języku JavaScript, w programowaniu obiektowym, zapis this.zawod w przedstawionym kodzie oznacza
W JavaScript programowanie obiektowe działa trochę inaczej niż w innych językach. W tym kodzie, zapis this.zawod wskazuje, że mamy do czynienia z metodą obiektu. Po prostu, metoda to funkcja przypisana do właściwości obiektu, która może korzystać z danych w obiekcie. Używając this, mamy dostęp do innych właściwości. W tym przypadku, funkcja pod this.zawod zwraca wartość this.technik, co ładnie pokazuje, jak metody mogą zmieniać dane obiektu. To jest właśnie cała filozofia programowania obiektowego, gdzie logika jest umieszczona w funkcjach związanych z danymi. To sprawia, że kod jest bardziej modułowy i łatwiejszy do ogarnięcia. W pracy w zespole dobrze jest, jak nazwy metod mówią, co robią, bo to bardzo pomaga innym zrozumieć, co się dzieje w kodzie.
Pytanie 29
Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze
A. tr { background-color: Pink; }
B. tr:active { background-color: Pink; }
C. td, th { background-color: Pink; }
D. tr:hover { background-color: Pink; }
W tym zadaniu chodzi o zrozumienie, jak działają selektory CSS oraz pseudo-klasy odpowiedzialne za interakcję z użytkownikiem. Jeśli efekt ma pojawiać się tylko wtedy, gdy użytkownik najedzie myszką na wiersz tabeli, to zwykłe ustawienie background-color bez pseudo-klasy nie spełni tego warunku. Deklaracja tr { background-color: Pink; } oznaczałaby, że wszystkie wiersze tabeli są cały czas różowe, niezależnie od tego, czy ktoś na nie najedzie, czy nie. To jest po prostu styl statyczny, bez żadnej reakcji na zdarzenia.
Podobnie zapis td, th { background-color: Pink; } ustawia tło dla wszystkich komórek tabeli (zarówno nagłówkowych th, jak i zwykłych td) w sposób stały. Moim zdaniem to dość częsty błąd: ktoś kojarzy tabelę z komórkami i intuicyjnie styluje td/th, ale zapomina, że w pytaniu chodzi o efekt dynamiczny „po najechaniu”. W rezultacie otrzymujemy tabelę pokolorowaną na stałe, bez jakiejkolwiek interakcji, co jest sprzeczne z założeniem zadania i z typowym zachowaniem tabel w nowoczesnych interfejsach.
Ciekawsza jest kwestia selektora tr:active { background-color: Pink; }. Pseudo-klasa :active oznacza element w momencie „aktywacji”, czyli najczęściej w chwili klikania (przytrzymania przycisku myszy). Efekt trwa bardzo krótko, tylko w czasie samego kliknięcia. To zupełnie inny scenariusz niż wygodne podświetlenie wiersza, które ma się utrzymywać, dopóki kursor jest nad elementem. Użycie :active prowadzi do efektu, który miga na ułamek sekundy i z punktu widzenia ergonomii jest praktycznie bezużyteczny w kontekście podświetlania wierszy.
Typowy błąd myślowy przy takich pytaniach polega na myleniu różnych pseudo-klas: :hover, :active, :focus. W webdevie przyjęło się, że :hover służy do reakcji na najechanie myszką, :active do krótkiej reakcji na kliknięcie, a :focus do zaznaczenia elementu, który ma aktualnie fokus klawiatury. Standardy CSS i dobre praktyki projektowania interfejsów jasno wskazują, że do efektu „podświetl wiersz, gdy nad nim jestem” należy użyć właśnie :hover na odpowiednim elemencie, czyli w tym przypadku tr. Wszystkie pozostałe odpowiedzi ignorują tę zasadę albo stosują nie tę pseudo-klasę, co trzeba, przez co nie odzwierciedlają poprawnie zachowania pokazanego w materiale wideo.
Pytanie 30
Debugger to narzędzie wykorzystywane do
A. optymalizacji pamięci zajmowanej przez aplikację
B. identyfikacji błędów w kodzie programu
C. oceny szybkości działania programu
D. analizy właściwości programu
Debugger to narzędzie, które odgrywa kluczową rolę w procesie tworzenia oprogramowania, umożliwiając programistom identyfikację i naprawę błędów w kodzie. Główną funkcją debuggera jest pozwolenie na analizę działania programu na poziomie linii kodu, co umożliwia użytkownikowi śledzenie wykonania programu, monitorowanie wartości zmiennych oraz sprawdzanie logiki warunkowej. Użycie debuggera pozwala na wykrywanie błędów w czasie rzeczywistym, co jest niezwykle istotne, zwłaszcza w przypadku aplikacji, które muszą działać na różnych platformach i z różnymi danymi wejściowymi. Przykładem może być programowanie w języku Python, gdzie debugger umożliwia krokowe przechodzenie przez kod, co pomaga zrozumieć proces wykonania i zidentyfikować miejsca, gdzie występują nieprawidłowości. Dobrym zwyczajem jest korzystanie z debuggera na wczesnych etapach tworzenia oprogramowania, aby zminimalizować późniejsze problemy w fazie testowania i wdrażania.
Pytanie 31
Jakie będzie działanie podanych instrukcji JavaScript?
var elementy = document.getElementsByClassName("styl1"); for(var i = 0; i < elementy.length; i++) elementy[i].style.fontWeight = "bolder";
A. Dla wszystkich elementów przypisanych do klasy styl1 zostanie nadany styl pogrubienia tekstu bolder
B. Jedynie dla elementu o id równym styl1 będzie przypisany styl pogrubienia tekstu na bolder
C. Wyłącznie dla pierwszego elementu przypisanego do klasy styl1 zostanie nadany styl pogrubienia tekstu bolder
D. Dla wszystkich elementów na stronie zostanie zastosowany styl pogrubienia tekstu na bolder
Jednym z często popełnianych błędów jest założenie że metoda getElementsByClassName przypisuje styl wszystkim elementom na stronie. W rzeczywistości zwraca ona tylko te elementy które posiadają określoną klasę styl1. To ogranicza zakres działania funkcji wyłącznie do wybranych elementów z przypisaną klasą co jest istotne dla zrozumienia selektorów w JavaScript. Innym nieporozumieniem może być przekonanie że metoda działa podobnie do selektorów CSS takich jak ID gdzie tylko jeden element jest modyfikowany. W rzeczywistości metoda ta operuje na kolekcji elementów a nie na pojedynczym elemencie. Dodatkowo częstym błędem jest myślenie że getElementsByClassName działa jak querySelector który mógłby zwrócić tylko pierwszy napotkany element. To nieporozumienie może prowadzić do błędnych założeń na temat zakresu i efektu działania skryptu. Warto również pamiętać że manipulacja stylami poprzez bezpośrednie modyfikowanie właściwości style elementu często jest bardziej wydajna niż modyfikowanie arkuszy stylów CSS zwłaszcza w kontekście dynamicznego działania skryptów na stronie internetowej. Kluczowe jest zrozumienie jak różne metody selekcji i manipulacji dokumentem wpływają na działanie i wydajność aplikacji webowych oraz unikanie myślenia że jedna metoda selekcji jest uniwersalna dla wszystkich celów i przypadków użycia co jest istotne w profesjonalnym podejściu do programowania w JavaScript i pracy z DOM.
Pytanie 32
Który zapis znacznika <meta> jest poprawny pod względem użytych atrybutów?
A.
<metatitle="Strona dla hobbystów">
B.
<metaname="description"content="...">
C.
<metaname="!DOCTYPE">
D.
<metabackground="blue">
Znacznik <meta> opisuje stronę parą atrybutów name i content, więc poprawny jest <metaname="description"content="..."> - name mówi, o jaką informację chodzi, a content podaje jej treść (tu opis strony dla wyszukiwarek). Zapamiętaj wzorzec: <metaname="..."content="...">.
Pytanie 33
W języku PHP predefiniowana zmienna $_SESSION przechowuje
A. zmienne przesyłane do skryptu przez formularz
B. listę zarejestrowanych sesji na serwerze WWW
C. zmienne zarejestrowane w aktualnej sesji
D. zmienne przesyłane do skryptu przy pomocy ciastek (cookie)
Zrozumienie działania zmiennej $_SESSION jest kluczowe w kontekście zarządzania stanem aplikacji webowych. Wiele osób mylnie utożsamia $_SESSION z innymi mechanizmami takimi jak ciasteczka czy formularze, co prowadzi do nieporozumień. Ciasteczka, czyli małe pliki przechowywane na komputerze użytkownika, są używane do przechowywania danych po stronie klienta, a więc różnią się od $_SESSION, która działa po stronie serwera. Odpowiedzi sugerujące, że $_SESSION zawiera spis zarejestrowanych sesji na serwerze WWW są również błędne, ponieważ ta zmienna przechowuje dane tylko dla konkretnej sesji użytkownika, a nie dla wszystkich użytkowników. Ponadto zmienne przesyłane do skryptu za pomocą formularza są dostępne w superglobalnej tablicy $_POST lub $_GET, a nie w $_SESSION. Typowym błędem myślowym jest utożsamianie sesji z innymi mechanizmami przechowywania danych, co może prowadzić do nieefektywnego kodowania i problemów z bezpieczeństwem. Kluczowym elementem jest zrozumienie, że $_SESSION jest dedykowana do przechowywania danych sesji w trakcie interakcji użytkownika z aplikacją, a nie do zarządzania innymi formami danych przesyłanych przez użytkownika.
Pytanie 34
Normalizacja tabel to proces, którego celem jest
A. dodanie danych do bazy
B. wizualizacja bazy
C. wyłącznie stworzenie tabel oraz relacji w bazie
D. sprawdzenie i optymalizację bazy danych
Podejście, które koncentruje się na dodawaniu rekordów do bazy, błędnie interpretuje cel normalizacji. W rzeczywistości, normalizacja nie dotyczy bezpośrednio procesu wprowadzania nowych danych, ale raczej organizacji i struktury istniejących danych. Wiele osób myli normalizację z innymi operacjami związanymi z bazami danych, co może prowadzić do nieporozumień. Przedstawienie graficzne bazy danych również nie jest celem normalizacji. Choć wizualizacja relacji między tabelami jest istotna, to nie jest to sedno normalizacji. Kolejnym powszechnym błędem jest przekonanie, że normalizacja ogranicza się jedynie do tworzenia tabel i relacji. W rzeczywistości, prawdziwym celem normalizacji jest zminimalizowanie redundancji oraz poprawa integralności danych, co jest osiągane poprzez szereg kroków, takich jak eliminowanie zależności funkcyjnych. Dodatkowo, nie jest to proces jedynie techniczny; wymaga również zrozumienia kontekstu biznesowego i specyfikacji wymagań, aby skutecznie zorganizować dane. Ostatecznie, zrozumienie podstaw normalizacji pozwala uniknąć typowych pułapek w projektowaniu baz danych, takich jak nieefektywne zapytania czy niespójności w danych.
Pytanie 35
Która z podanych funkcji napisanych w PHP oblicza sumę połowy a oraz połowy b?
A. function licz($a, $b) { return $a/2 + $b/2; }
B. function licz($a, $b) { return ($a/2 + $b)/2; }
C. function licz($a, $b) { return 2/$a + 2/$b; }
D. function licz($a, $b) { return $a/2 + $b; }
Funkcja 'function licz($a, $b) { return $a/2 + $b/2; }' jest naprawdę w porządku. Dokładnie wykonuje to, co pytanie wymaga: sumuje połowy zmiennych a i b. W PHP dzielenie robimy przez operator '/', a tu obie liczby są dzielone przez 2, więc dostajemy ich połówki. Potem te połówki dodajemy, co się zgadza z tym, o co chodzi w zadaniu. Na przykład, jak a = 6 i b = 4, to funkcja zwraca (6/2) + (4/2) = 3 + 2 = 5. Takie podejście jest super, bo kod jest czytelny i prosty. W ekipach programistycznych, gdzie różni ludzie mogą pracować nad tym samym kodem, to ma duże znaczenie. Nazwa 'licz' też jest całkiem zrozumiała i dobrze pasuje do tego, co ta funkcja robi, więc później można łatwo z niej korzystać czy zmieniać ją, jak będzie potrzeba.
Pytanie 36
Ile razy zostanie wykonana poniższa pętla w PHP?
for($i = 0; $i < 25; $i += 5) { ... }
A. 26
B. 5
C. 25
D. 0
Pętla for w PHP jest jednym z fundamentalnych narzędzi kontrolnych używanych do wykonywania powtarzających się zadań. W przedstawionym przykładzie pętli mamy następującą składnię: for($i = 0; $i < 25; $i += 5). Pętla rozpoczyna się od wartości początkowej zmiennej $i równej 0, a warunek kontynuacji pętli określa, że $i musi być mniejsze niż 25. W każdym przebiegu pętli zmienna $i zwiększa się o 5. Dzięki tej konstrukcji pętla wykona się dla wartości $i wynoszących kolejno 0, 5, 10, 15 i 20, co oznacza, że pętla zostanie wykonana dokładnie 5 razy. Takie konstrukcje są powszechnie stosowane w programowaniu do iteracyjnego przetwarzania danych, takich jak iterowanie przez tablice lub generowanie ciągów. Warto zwrócić uwagę na dobre praktyki programistyczne, które nakazują klarowność i czytelność kodu, dzięki czemu inni programiści mogą go łatwo zrozumieć i utrzymywać. Projektowanie pętli z precyzyjnie zdefiniowanymi warunkami początkowymi i końcowymi jest kluczowe dla unikania błędów logicznych, takich jak nieskończone pętle lub błędne iteracje. Użycie odpowiednich inkrementacji, jak w tym przypadku $i += 5, pozwala na kontrolowanie tempa i liczby iteracji zgodnie z zamierzonymi celami algorytmu.
Pytanie 37
W skrypcie JavaScript użyto metody DOM getElementsByClassName('akapit'). Ta metoda odniesie się do akapitu
A. <p>akapit</p>
B. <p href="/akapit">akapit3</p>
C. <p class="akapit">akapit4</p>
D. <p id="akapit">akapit2</p>
Metoda DOM getElementsByClassName jest jedną z najważniejszych funkcji w JavaScript, która pozwala na selekcję elementów na stronie internetowej na podstawie ich klas CSS. W tym przypadku, odpowiedź <p class="akapit">akapit4</p> jest poprawna, ponieważ element ten ma przypisaną klasę "akapit", co czyni go bezpośrednim kandydatem do selekcji przez metodę getElementsByClassName('akapit'). Metoda ta zwraca kolekcję elementów (HTMLCollection), które mają podaną klasę, a następnie można z nimi pracować w kodzie JavaScript. Na przykład, możemy zmieniać ich style, zawartość lub dodawać zdarzenia. Dobrą praktyką jest stosowanie klas do stylizacji oraz manipulacji DOM, co pozwala na lepszą organizację kodu i zwiększa jego czytelność. Pamiętaj, że klasy są bardziej uniwersalne i elastyczne niż identyfikatory (ID), które powinny być unikalne na stronie. W przypadku konieczności stosowania metod do manipulacji elementami DOM, warto znać również inne metody, takie jak querySelector i querySelectorAll, które oferują bardziej zaawansowane opcje selekcji, umożliwiające wykorzystanie kombinacji klas, identyfikatorów i innych atrybutów.
Pytanie 38
Na ilustracji przedstawiającej tabelę muzyka, zrealizowano poniższe zapytanie SQL. Jaki rezultat zwróci ta kwerenda?
SELECT wykonawca FROM`muzyka` WHERE wykonawca LIKE 'C%w';
ID
tytul_plyty
wykonawca
rok_nagrania
opis
1
Czas jak rzeka
Czesław Niemen
2005
Przyjdź W Taka Noc itp.
2
Ikona
Stan Borys
2014
3
Aerolit
Czesław Niemen
2017
Winylowa reedycja płyty "Aerolit"
4
Journey
Mikołaj Czechowski
2013
A. Czesław, Czechowski
B. Czesław
C. Czesław, Niemen
D. pusty wynik
Zapytanie SQL używa operatora LIKE z wzorcem C%W co oznacza że szuka wartości w kolumnie wykonawca które zaczynają się na literę C i kończą na literę W oraz mogą zawierać dowolne znaki pomiędzy. W tabeli nie ma jednak wykonawcy który spełnia ten wzorzec. Czesław Niemen zaczyna się na C ale kończy na M a Mikołaj Czechowski zaczyna się na M więc żaden z tych rekordów nie spełnia kryterium. Takie podejście do filtrowania danych jest powszechnie stosowane w bazach danych pozwalając na zaawansowane wyszukiwania tekstowe. Użycie operatora LIKE z odpowiednimi wzorcami znaków to potężne narzędzie przy analizie tekstów w bazach danych. Warto jednak pamiętać że wydajność takich operacji może znacząco się obniżyć przy dużych zbiorach danych dlatego w praktyce stosuje się indeksowanie kolumn oraz optymalizację zapytań SQL. Ważne jest również aby dobrze zrozumieć jak działa operator LIKE oraz jakie są różnice w jego działaniu w różnych systemach bazodanowych np. w MySQL Oracle czy PostgreSQL.
Pytanie 39
Które zdarzenie JavaScript reaguje na POJEDYNCZE kliknięcie elementu?
A.
onKeyDown
B.
onClick
C.
onLoad
D.
onDblClick
Zdarzenie onclick reaguje na POJEDYNCZE kliknięcie elementu lewym przyciskiem myszy - to najczęściej używane zdarzenie interaktywne, np. <buttononclick="zapisz()">Zapisz</button>. Wyzwala się po pełnym kliknięciu (wciśnięcie + zwolnienie nad tym samym elementem). Zapamiętaj: „click” = jedno kliknięcie.
Pytanie 40
Ile razy należy wprowadzić instrukcję warunkową, aby zrealizować przedstawiony algorytm w danym języku programowania?
A. Cztery razy.
B. Trzy razy.
C. Raz.
D. Dwa razy.
Instrukcja warunkowa jest kluczowym elementem w programowaniu, pozwalającym na podejmowanie decyzji w trakcie wykonywania programu. W algorytmie przedstawionym na diagramie, widzimy dwie sytuacje, w których możliwe są różne ścieżki działania w zależności od spełnienia określonych warunków. Każda z tych sytuacji wymaga użycia instrukcji warunkowej w kodzie. W praktyce, oznacza to konieczność zapisania instrukcji takich jak if-else dwa razy, aby poprawnie odwzorować logikę algorytmu. Jest to zgodne ze standardami programowania, które promują klarowność i czytelność kodu. Stosowanie instrukcji warunkowych umożliwia optymalizację przepływu sterowania, co jest istotne dla efektywności i wydajności programów. Przykład z życia codziennego to system zarządzania ruchem sygnalizacji świetlnej, który używa wielu instrukcji warunkowych do reagowania na zmienne warunki ruchu. Zrozumienie, gdzie i jak zastosować instrukcje warunkowe, jest kluczowe dla tworzenia elastycznych i skalowalnych rozwiązań programistycznych. Ważne jest także stosowanie dobrych praktyk, takich jak unikanie nadmiernego zagnieżdżania instrukcji, co wpływa na czytelność i utrzymywalność kodu.
