Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik żywienia i usług gastronomicznych
Kwalifikacja: HGT.02 - Przygotowanie i wydawanie dań
Data rozpoczęcia: 2 lutego 2026 13:41
Data zakończenia: 2 lutego 2026 13:59

Egzamin zdany!

Wynik: 38/40 punktów (95,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Na podstawie danych z tabeli ustal cenę gastronomiczną włoszczyzny, jeżeli marża wynosi 25%.

Lp	Nazwa produktu	Ilość [kg]	Cena 1 kg [zł]
1.	Kapusta	0,30	2,00
2.	Marchew	0,30	2,00
3.	Pietruszka	0,15	5,00
4.	Seler	0,15	5,00
5.	Cebula	0,10	3,00

A. 4,00 zł

B. 4,25 zł

C. 3,25 zł

D. 3,75 zł

Aby ustalić cenę gastronomiczną włoszczyzny z marżą 25%, kluczowym krokiem jest prawidłowe oszacowanie kosztów składników. W tym przypadku suma kosztów wynosi 3,00 zł. Dodając do tej kwoty 25% (co stanowi 0,75 zł), otrzymujemy cenę gastronomiczną równą 3,75 zł. Taki sposób obliczeń jest zgodny z najlepszymi praktykami w zarządzaniu restauracjami, gdzie marża ma na celu nie tylko pokrycie kosztów, ale również generowanie zysku. Przykładowo, przy ustalaniu cen w menu, restauratorzy często stosują podobne podejście, aby zachować równowagę pomiędzy atrakcyjnością cenową a rentownością. Dobrze skonstruowane ceny pomagają w zarządzaniu finansami oraz w budowaniu pozytywnego wizerunku lokalu. Warto pamiętać, że w branży gastronomicznej marża 25% jest standardem, ale w zależności od lokalizacji, typu lokalu i konkurencji, może być modyfikowana. Utrzymywanie odpowiedniego poziomu marży jest kluczowe dla długoterminowego sukcesu każdego biznesu gastronomicznego.

Pytanie 2

Który typ przetworów owocowych uzyskuje się poprzez konserwację surowca techniką zagęszczania?

A. Galaretki

B. Dżemy

C. Syropy

D. Powidła

Powidła to przetwory owocowe, które powstają w procesie gotowania owoców z dodatkiem cukru, co prowadzi do ich zagęszczenia i dłuższego przechowywania. Proces ten polega na odparowaniu wody zawartej w owocach, co sprawia, że ich konsystencja staje się gęsta i jednolita. Powidła nie zawierają dodatków pektyn, co odróżnia je od dżemów, które są z reguły wzbogacane tymi substancjami w celu uzyskania odpowiedniej tekstury. W praktyce powidła są często wykorzystywane jako dodatek do pieczywa, naleśników, a także w wypiekach i deserkach. Standardy jakości dla powideł wyznaczają m.in. zawartość owoców, cukru i innych składników, co wpływa na ich wartość odżywczą oraz smak. Współczesne praktyki produkcyjne, zgodne z normami HACCP, zapewniają bezpieczeństwo żywności i utrzymanie odpowiedniej jakości tych przetworów, co czyni je popularnym wyborem w kuchni.

Pytanie 3

Smażenie potraw w woku jest typowe dla kuchni

A. francuskiej

B. węgierskiej

C. rosyjskiej

D. chińskiej

Smażenie potraw w woku jest techniką kulinarną, która wywodzi się z kuchni chińskiej i ma swoje korzenie w starożytnych tradycjach gotowania tego regionu. Wok, dzięki swojej charakterystycznej, głębokiej formie oraz wysokim ściankom, umożliwia równomierne rozprowadzanie ciepła, co jest kluczowe dla techniki smażenia w wysokiej temperaturze. Oprócz smażenia, wok jest wszechstronny i może być używany do duszenia, gotowania na parze czy nawet do przygotowywania zup. Dzięki jego konstrukcji, potrawy przygotowywane w woku zachowują więcej składników odżywczych oraz naturalnego smaku, co jest zgodne z zasadami zdrowego gotowania. W praktyce, smażenie w woku wymaga stosowania odpowiednich tłuszczów, często olejów o wysokiej temperaturze dymienia, takich jak olej sezamowy czy rzepakowy. Ta metoda gotowania jest szeroko stosowana nie tylko w domach, ale także w profesjonalnych kuchniach, gdzie szybkość oraz efektywność obróbki termicznej są kluczowe dla zachowania jakości potraw.

Pytanie 4

Produkty mięsne z wołowiny po zjedzeniu stanowią źródło pełnowartościowego białka, witamin z grupy B, substancji ekstrakcyjnych oraz

A. żelaza

B. glukozy

C. wapnia

D. błonnika

Odpowiedź 'żelazo' jest rzeczywiście trafna. Mięso wołowe to jedno z najlepszych źródeł żelaza hemowego, które nasz organizm znacznie lepiej wchłania niż żelazo z roślin. To żelazo jest kluczowe, bo pomaga w produkcji hemoglobiny, czyli tej substancji, która transportuje tlen w ciele. Niskie poziomy żelaza mogą prowadzić do anemii, co może objawiać się zmęczeniem czy osłabieniem. Dlatego warto w diecie mieć takie rzeczy jak steki czy burgery, by dostarczyć sobie odpowiednią ilość tego składnika. Fajnie jest łączyć wołowinę z warzywami bogatymi w witaminę C, bo to poprawia wchłanianie żelaza. Rekomendacje mówią, że dorośli powinni spożywać od 8 do 18 mg żelaza dziennie, w zależności od tego, czy są mężczyznami czy kobietami oraz od stanu zdrowia. Ciekawostka – dobrze jest stawiać na mięso z odpowiednich hodowli, co jest zgodne z ekologicznymi trendami.

Pytanie 5

Przygotowując krokiety z farszem słonym, naleśniki powinny być złożone

A. w rulon otwarty

B. w sakiewkę

C. w rulon zamknięty

D. w chusteczkę

Odpowiedź 'w rulon zamknięty' jest prawidłowa, ponieważ przy sporządzaniu krokietów z nadzieniem słonym, kluczowe jest, aby dobrze zabezpieczyć nadzienie wewnątrz naleśnika. Rulon zamknięty zapewnia, że wszystkie składniki pozostaną na swoim miejscu podczas obróbki termicznej, co jest szczególnie istotne przy smażeniu. Umożliwia to uzyskanie chrupiącej skórki na zewnątrz, jednocześnie zachowując soczystość nadzienia wewnątrz. Dodatkowo, praktyka ta jest zgodna z metodami gastronomicznymi, które rekomendują użycie odpowiednich technik pakowania, by uniknąć wycieku nadzienia. W profesjonalnych kuchniach, gdzie estetyka serwowanych potraw jest równie ważna jak ich smak, zamknięty rulon tworzy zgrabny kształt, który prezentuje się atrakcyjnie na talerzu. Do krokietów z różnorodnymi nadzieniami, jak mięso, warzywa czy ser, zamknięcie naleśnika pozwala na pełne połączenie smaków i aromatów, co wzbogaca doznania kulinarne.

Pytanie 6

Wzrost objętości fasoli podczas namaczania w wodzie jest rezultatem zjawiska

A. koagulacji

B. ekstrakcji

C. kleikowania

D. osmozy

Odpowiedź "osmoza" jest prawidłowa, ponieważ proces moczenia fasoli w wodzie polega na wchłanianiu wody przez ziarna fasoli, co prowadzi do ich zwiększenia objętości. Osmoza to zjawisko, w którym woda przemieszcza się przez półprzepuszczalną błonę z obszaru o niższym stężeniu substancji rozpuszczonych do obszaru o wyższym stężeniu, aż do osiągnięcia równowagi. W przypadku fasoli, woda przenika do wnętrza komórek poprzez ich błony komórkowe, co powoduje pęcznienie ziarna i aktywację enzymów, które wspierają dalszy proces kiełkowania. Praktyczne zastosowanie tego zjawiska można zaobserwować w kuchni, gdzie moczenie fasoli przed gotowaniem nie tylko przyspiesza czas gotowania, ale także poprawia jej smak i strawność. W branży gastronomicznej i dietetycznej moczenie roślin strączkowych stało się standardem, co wspiera zdrowe praktyki żywieniowe oraz efektywne przygotowanie posiłków.

Pytanie 7

W placówkach zbiorowego żywienia typu zamkniętego, przez jaki czas przechowuje się próbki żywności?

A. 24 godziny

B. 48 godzin

C. 12 godzin

D. 72 godziny

Przechowywanie próbek żywności przez 72 godziny w zakładach żywienia zbiorowego typu zamkniętego jest zgodne z wytycznymi określonymi w przepisach dotyczących bezpieczeństwa żywności. Umożliwia to przeprowadzenie niezbędnych badań mikrobiologicznych w przypadku wykrycia problemów zdrowotnych związanych z żywnością. Próbki te powinny być przechowywane w odpowiednich warunkach, aby zachować ich integralność i bezpieczeństwo. W praktyce, gdy restauracja lub caterer otrzymuje skargi dotyczące żywności, mogą one wykorzystać przechowywane próbki do analizy, co pozwala na szybkie zidentyfikowanie źródła problemu. Taka procedura jest kluczowa w utrzymaniu wysokich standardów jakości oraz w ochronie konsumentów przed zagrożeniami zdrowotnymi. Warto również zaznaczyć, że zgodność z tymi wymogami jest często kontrolowana podczas audytów, co podkreśla wagę dyscypliny w zakresie przechowywania próbek.

Pytanie 8

Podczas udzielania pierwszej pomocy osobie, która straciła przytomność, co należy zrobić w pierwszej kolejności?

A. ulegować osobę na plecach, obrócić głowę na bok, lekko unieść nogi do góry

B. wykonać sztuczne oddychanie

C. przenieść osobę do chłodnego miejsca, podać zimny napój

D. położyć osobę na plecach, wachlować okolice czoła

Ułożenie pracownika na plecach, obrócenie jego głowy na bok oraz lekke uniesienie nóg to kluczowe kroki w udzielaniu pierwszej pomocy osobie omdlałej. Taka pozycja, znana jako pozycja bezpieczna, ma na celu zapewnienie drożności dróg oddechowych, co jest niezwykle ważne w przypadku utraty przytomności. Obrót głowy na bok zapobiega zadławieniu się osobą, która może mieć w ustach wymioty lub inne ciała obce. Lekko uniesione nogi poprawiają krążenie krwi, co może pomóc w przywróceniu świadomości. W sytuacjach kryzysowych, takich jak omdlenie, kluczowe jest działanie zgodnie z wytycznymi wyznaczonymi przez organizacje zajmujące się pierwszą pomocą, takie jak Międzynarodowa Rada Zwalczania Omdleń. Dodatkowo, zawsze warto monitorować stan poszkodowanego i być przygotowanym na udzielenie dalszej pomocy, jeśli to konieczne, co podkreśla znaczenie praktycznych umiejętności w sytuacjach ratunkowych.

Pytanie 9

Jaką wartość netto ma cena gastronomiczna 100 ml koniaku, jeśli detaliczna cena butelki koniaku o pojemności 0,7 l to 140 zł, a marża wynosi 150%?

A. 10 zł

B. 30 zł

C. 50 zł

D. 15 zł

Aby obliczyć cenę gastronomiczną netto 100 ml koniaku na podstawie podanej ceny detalicznej butelki o pojemności 0,7 l, musimy najpierw ustalić, ile wynosi cena 100 ml. Butelka kosztuje 140 zł za 700 ml, co daje 0,20 zł za 1 ml. W związku z tym cena 100 ml wyniesie 20 zł. Następnie, aby obliczyć cenę netto, musimy uwzględnić marżę. Marża na poziomie 150% oznacza, że cena sprzedaży jest 2,5 razy wyższa od ceny netto (100% ceny netto + 150% ceny netto = 250% ceny netto). Jeśli cena netto wynosi X, to cena po dodaniu marży wynosi 2,5X. Możemy ustalić równanie: 2,5X = 20 zł, co daje X = 20 zł / 2,5 = 8 zł. Jednakże pytanie dotyczy ceny gastronomicznej netto 100 ml, która w tym przypadku jest obliczana na podstawie całkowitych kosztów. Zatem, przy 50% marży ceny gastronomicznej (co jest standardem w gastronomii), cena 100 ml przekształca się na 50 zł. Taka kalkulacja jest kluczowa w branży gastronomicznej, gdzie marża ma duże znaczenie przy ustalaniu cen końcowych dla klientów.

Pytanie 10

Granitor przedstawiony na rysunku służy do

A. wyciskania cytrusów.

B. serwowania sorbetów.

C. podgrzewania czekolady.

D. parzenia kawy.

Granitor to specyficzne urządzenie gastronomiczne, które naprawdę świetnie nadaje się do robienia mrożonych deserów, jak sorbety czy granity. Pojemniki są przezroczyste, więc można cały czas widzieć, co się dzieje z produktem w środku. Dzięki regulacji temperatury i mieszaniu, sorbety wychodzą w idealnej konsystencji, co w profesjonalnej kuchni jest mega ważne. Granitory znajdziesz głównie w kawiarniach i lodziarniach, gdzie liczy się szybkość i jakość serwowania deserów. W gastronomii ważne jest, żeby korzystać z granitorów, które spełniają normy sanitarno-epidemiologiczne i żeby regularnie je czyścić. To zapewnia bezpieczeństwo żywności. Dobrą opcją jest serwowanie sorbetów z świeżych owoców, bo dzięki temu smakują lepiej i zachowują swoje wartości odżywcze, co przyciąga klientów.

Pytanie 11

Zupę kremową ze szparagów powinno się serwować

A. w filiżance z dużą łyżką stołową

B. w głębokim talerzu z dużą łyżką stołową

C. w małej filiżance z łyżeczką do mokki

D. w bulionówce z łyżką stołową średnią

Podawanie zupy krem ze szparagów w bulionówce z łyżką stołową średnią to najlepsza praktyka zgodna z zasadami serwowania zup. Bulionówki są zaprojektowane do serwowania zup i kremów, co pozwala na łatwe nalewanie oraz jedzenie potrawy. Użycie łyżki stołowej średniej umożliwia komfortowe spożywanie zupy, co jest istotne dla estetyki podania oraz doświadczenia kulinarnego. Ponadto, stosowanie odpowiednich naczyń zwiększa przyjemność z jedzenia, co jest kluczowe w gastronomii. W kontekście szparagów, które są delikatne i wymagają subtelnego podejścia w przygotowaniu i podaniu, bulionówka idealnie pasuje do ich eleganckiego charakteru. W praktyce, podczas serwowania, warto również zadbać o odpowiednie dekoracje, takie jak posypka z prażonych orzechów lub świeżych ziół, co dodatkowo wzbogaci danie zarówno wizualnie, jak i smakowo. Wiele restauracji stosuje takie standardy, aby zapewnić, że każde danie jest prezentowane w jak najlepszy sposób, co wpływa na ogólne wrażenie gości.

Pytanie 12

Którego produktu spożywczego nie powinno się trzymać w lodówce o temperaturze 5-10°C?

A. Cykorii

B. Sałaty

C. Bananów

D. Truskawek

Bananów nie należy przechowywać w lodówce, ponieważ niska temperatura może prowadzić do ich uszkodzenia. Banany są tropikalnym owocem, który najlepiej rozwija się w temperaturach wynoszących od 12 do 14°C. Przechowywanie ich w chłodniejszym otoczeniu może skutkować czernieniem skórki, a także wpływać na smak i teksturę owoców. Właściwe przechowywanie bananów polega na trzymaniu ich w temperaturze pokojowej, co pozwala na naturalny proces dojrzewania. Warto także unikać przechowywania ich w zamkniętych plastikowych torbach, ponieważ mogą gromadzić etylen – gaz, który przyspiesza dojrzewanie. Dobrą praktyką jest umieszczanie bananów w przewiewnym miejscu, z dala od innych owoców, które mogą emitować etylen, jak jabłka czy kiwi. Dzięki tym prostym zasadom można zapewnić, że banany pozostaną świeże i smaczne przez dłuższy czas."

Pytanie 13

W wykazie składników do sporządzania majonezu, w miejscu oznaczonym znakiem zapytania, brakuje

Wykaz składników do sporządzania majonezu
?
żółtko
sok z cytryny
musztarda
sól, pieprz, cukier

A. śmietany.

B. oleju.

C. śmietanki.

D. masła.

Odpowiedź 'oleju' jest prawidłowa, ponieważ majonez jest emulsją, która powstaje poprzez połączenie oleju i żółtka jaja kurzego. W procesie tym żółtko działa jako emulgator, co pozwala na stabilne połączenie dwóch składników, które normalnie się nie mieszają, jak olej i woda. Wyjątkowe właściwości emulgujące żółtka wynikają z obecności lecytyny, która skutecznie łączy cząsteczki tłuszczu z wodą. Dla osiągnięcia optymalnej konsystencji i smaku majonezu, istotne jest zastosowanie odpowiedniego rodzaju oleju, często wykorzystuje się olej rzepakowy, słonecznikowy lub oliwę z oliwek. Warto również zwrócić uwagę na proporcje składników, ponieważ zbyt duża ilość oleju może sprawić, że majonez będzie zbyt tłusty, podczas gdy za mała ilość może prowadzić do niedostatecznej emulsji. Dodatkowo, standardy produkcji majonezu w gastronomii podkreślają znaczenie świeżych składników, co przekłada się na jakość końcowego produktu.

Pytanie 14

Jaką wysokość powinno mieć miejsce pracy w kuchni w lokalu gastronomicznym według zasad ergonomicznych?

A. 0,90 m

B. 1,10 m

C. 1,00 m

D. 0,70 m

Wysokość stanowiska pracy w kuchni w zakładzie gastronomicznym powinna wynosić 0,90 m, co jest zgodne z zasadami ergonomii. Taka wysokość umożliwia wygodne i bezpieczne wykonywanie różnych zadań, takich jak krojenie, gotowanie czy przygotowywanie potraw. Przy odpowiedniej wysokości, pracownicy unikają nadmiernego obciążenia pleców i nadgarstków, co jest kluczowe dla zapobiegania urazom i problemom zdrowotnym. Przykłady zastosowania tej zasady obejmują zarówno kuchnie profesjonalne, jak i domowe, gdzie dostosowanie wysokości blatu roboczego ma istotny wpływ na efektywność i komfort pracy. Dodatkowo, normy ergonomiczne wskazują, że wysokość ta powinna być dostosowana do wzrostu użytkownika, co może wymagać regulacji w przypadku różnych pracowników. Warto również zauważyć, że w wielu krajach, w tym w Polsce, standardy BHP i ergonomii zalecają stosowanie wielofunkcyjnych stanowisk pracy, które można dostosować do indywidualnych potrzeb.

Pytanie 15

Proces przygotowania kaszy krakowskiej w formie sypkiej składa się z następujących etapów:

A. zacieranie jajem, obróbka cieplna

B. zacieranie tłuszczem, obróbka cieplna

C. obróbka cieplna, zacieranie tłuszczem

D. obróbka cieplna, zacieranie jajem

Przygotowanie kaszy krakowskiej na sypko zaczyna się od zacierania jajem, co jest kluczowym krokiem w procesie przygotowywania tej potrawy. Zacieranie jajem polega na dodaniu jajek do kaszy, co nie tylko wpływa na jej konsystencję, ale także na smak. Jajka służą jako naturalny środek wiążący, co pozwala uzyskać idealną teksturę. Po zacieraniu następuje obróbka cieplna, która ma na celu odpowiednie ugotowanie kaszy i nadanie jej pożądanej sypkości. W praktyce, można to osiągnąć przez gotowanie kaszy w osolonej wodzie, a następnie duszenie jej na małym ogniu, co pozwala na odparowanie nadmiaru wody. Zgodnie z najlepszymi praktykami w kuchni, ważne jest, aby kontrolować temperaturę i czas gotowania, aby uniknąć zbytniego rozmakania kaszy. Dodatkowo, odpowiednie zacieranie może być kluczem do uzyskania doskonałych rezultatów, co potwierdzają doświadczeni kucharze. Warto również dodać, że kasza krakowska stanowi doskonały dodatek do wielu dań, a jej przygotowanie z odpowiednimi technikami sprawi, że będzie smakować wyśmienicie.

Pytanie 16

Czym jest skrót GMP?

A. Dobrą Praktyką Produkcyjną

B. Gwarantowaną Jakością Żywności

C. Dobrą Praktyką Gastronomiczną

D. Systemem Jakości Produkcji

GMP, czyli Dobra Praktyka Produkcyjna, to zbiór zasad i standardów stosowanych w przemyśle w celu zapewnienia wysokiej jakości produktów oraz bezpieczeństwa ich wytwarzania. GMP odnosi się do wszystkich etapów produkcji, od surowców po gotowe produkty, i obejmuje zarówno aspekty techniczne, jak i organizacyjne. Przykładem zastosowania GMP może być przemysł farmaceutyczny, gdzie rygorystyczne normy dotyczące czystości, kontroli jakości oraz dokumentacji są kluczowe, aby zapewnić, że leki są produkowane w sposób nie tylko efektywny, ale i bezpieczny dla konsumentów. Wprowadzenie GMP w zakładach produkcyjnych zmniejsza ryzyko wystąpienia błędów, co jest niezbędne w branżach, gdzie jakość ma kluczowe znaczenie. Przyznanie certyfikatu GMP jest także często wymagane przez przepisy prawa oraz instytucje regulacyjne, co czyni tę praktykę nie tylko zaleceniem, ale i koniecznością w wielu sektorach przemysłowych.

Pytanie 17

W profilaktyce przed powstawaniem odleżyn u pacjentów leżących kluczową rolę odgrywa

A. stosowanie diety lekkostrawnej

B. systematyczny pomiar temperatury ciała

C. nacieranie ciała spirytusem i oklepywanie

D. korzystanie z pościeli antyalergicznej

Nacieranie ciała spirytusem i oklepywanie to techniki, które mogą wspierać zapobieganie odleżynom u pacjentów obłożnie chorych poprzez poprawę mikrokrążenia oraz stymulację skóry. Spirytus działa jako środek dezynfekujący, co może ograniczać ryzyko infekcji w miejscach narażonych na odleżyny. Oklepywanie z kolei poprawia ukrwienie i może przyczynić się do lepszego odżywienia tkanek. W praktyce, te metody powinny być stosowane jako część szerszego programu pielęgnacji pacjenta, który obejmuje regularną zmianę pozycji, użycie materacy przeciwodleżynowych oraz monitorowanie stanu skóry. Standardy pielęgniarskie zalecają, aby osoby opiekujące się pacjentami zwracały szczególną uwagę na miejsca najbardziej narażone na ucisk, takie jak pięty, łokcie i kość ogonowa. Zastosowanie tych technik może znacznie zmniejszyć ryzyko powstawania odleżyn, poprawiając jakość życia pacjentów oraz ograniczając koszty związane z ich leczeniem. Warto również pamiętać, że każda interwencja powinna być dostosowana do indywidualnych potrzeb pacjenta oraz jego stanu zdrowia.

Pytanie 18

W przypadku montażu elementów zespołu roboczego w podajniku ślimakowym wilka, jaka jest właściwa kolejność ich instalacji?

A. pierścień dystansowy, nóż, sitko

B. sitko, nóż, pierścień dystansowy

C. nóż, pierścień dystansowy, sitko

D. nóż, sitko, pierścień dystansowy

Wybór złej kolejności montażu elementów w podajniku ślimakowym może prowadzić do różnych problemów, które naprawdę wpływają na efektywność działania urządzenia. Często zdarza się, że ludzie myślą, że montowanie sitka lub pierścienia dystansowego przed nożem jest w porządku, ale to nie jest dobry pomysł. Jeśli sitko będzie pierwsze, to może zablokować dostęp materiału do noża, co skończy się jego zablokowaniem, a nawet uszkodzeniem. Oczywiście, jeśli pierścień dystansowy będzie przed nożem, to prawidłowe cięcie będzie niemożliwe – to z kolei prowadzi do słabej jakości przetwarzanych surowców. Często ludzie sądzą, że kolejność montażu nie ma znaczenia, ale w rzeczywistości każdy element ma swoją rolę i musi być umieszczony we właściwej kolejności, żeby wszystko działało. Wiedza o tym jest naprawdę przydatna w kontekście inżynieryjnym i produkcyjnym. Stosując dobre praktyki montażowe, możemy nie tylko zwiększyć wydajność, ale także wydłużyć żywotność urządzenia oraz zmniejszyć ryzyko awarii.

Pytanie 19

Zastosowanie materiałów wtórnych to

A. przywracanie.

B. przetwarzanie.

C. odnowienie.

D. recykling.

Wykorzystywanie surowców wtórnych, definiowane jako recykling, jest kluczowym elementem zrównoważonego rozwoju i gospodarki cyrkularnej. Recykling polega na przetwarzaniu odpadów i materiałów, które już nie są potrzebne, w nowe produkty, co znacząco przyczynia się do zmniejszenia ilości odpadów oraz zużycia surowców naturalnych. Przykładem może być proces przetwarzania plastikowych butelek w nowe przedmioty, takie jak odzież lub materiały budowlane. Organizacje i przedsiębiorstwa podejmują działania zgodne z normami ISO 14001, które promują zarządzanie środowiskowe, w tym efektywne wykorzystanie recyklingu. Dobre praktyki branżowe obejmują stosowanie technologii, które zwiększają efektywność recyklingu oraz współpracę z lokalnymi społecznościami w celu promowania segregacji odpadów. Recykling nie tylko przyczynia się do ochrony środowiska, ale również wspiera gospodarki poprzez tworzenie nowych miejsc pracy w sektorze przetwarzania odpadów.

Pytanie 20

Jakiego naczynia należy użyć do serwowania sorbetów?

A. Kokilki

B. Pucharka

C. Talerzyka na desery

D. Kieliszka koktajlowego

Podanie sorbetów na talerzyku deserowym, pucharku czy kokilce nie jest zgodne z najlepszymi praktykami gastronomicznymi. Talerzyk deserowy, choć może wydawać się dobrym wyborem, nie nadaje się do serwowania sorbetów, ponieważ jego płaska powierzchnia nie pozwala na estetyczne podanie i łatwe spożycie tego rodzaju deseru. Sorbety są delikatne i wymagają odpowiedniego wsparcia, które oferuje kieliszek koktajlowy. Pucharek mógłby być użyty, ale często ma szerszą górę, co zmniejsza atrakcyjność wizualną i może utrudniać spożywanie sorbetu. Użytkownicy mogą myśleć, że kokilka, choć praktyczna dla zapiekanek czy innych dań, jest odpowiednia do sorbetów, lecz ten typ naczynia zazwyczaj ma inną funkcję. Kokilki są najczęściej stosowane do potraw, które wymagają pieczenia lub są serwowane na ciepło, co jest sprzeczne z naturą sorbetów, które są zimnymi deserami. Sorbety powinny być podawane w naczyniach, które podkreślają ich teksturę i chłodzący efekt, a nie w formach przeznaczonych dla innych potraw. W praktyce, nieodpowiedni wybór naczynia mogą wpłynąć na ogólne wrażenie gości, co jest kluczowe w branży gastronomicznej.

Pytanie 21

Do serwowania sufletu nie zaleca się używania

A. żaroodpornych kokilek

B. porcelanowych pucharków

C. szklanych kieliszków

D. deserowych talerzyków

Kieliszki szklane to nie najlepszy wybór do serwowania sufletu, i powód jest dość prosty – mają małą pojemność i niewielką stabilność. Suflety to dość delikatne dania, więc potrzebują odpowiednich naczyń, które będą miały wystarczająco miejsca, żeby mogły ładnie urosnąć i równomiernie się upiec. Najlepiej sprawdzają się naczynia z szerokim dnem oraz wysokimi ściankami, na przykład kokilki żaroodporne albo pucharki porcelanowe. Dzięki nim unikniesz przypalenia dania i zapewnisz mu odpowiednią teksturę. Gdybyś próbował piec suflet w kieliszkach, to mógłbyś zauważyć, że zajmie to dłużej, co może wpłynąć na jego konsystencję. Korzystając z właściwych naczyń, nie tylko poprawisz smak, ale też teksturę potrawy, co jest bardzo ważne w kuchni.

Pytanie 22

W jakim produkcie jest najwięcej pełnowartościowego białka?

A. w dyni

B. w mleku

C. w jajach

D. w ryżu

Jaja są jednym z najbogatszych źródeł pełnowartościowego białka, które zawiera wszystkie niezbędne aminokwasy, co czyni je kompletnym źródłem białka. W 100 gramach jaj znajduje się około 12-13 gramów białka, co jest znaczną ilością w porównaniu do wielu innych produktów spożywczych. Pełnowartościowe białko jest kluczowe dla budowy mięśni, regeneracji tkanek oraz produkcji enzymów i hormonów. Jaja są niezwykle wszechstronne w kuchni - można je gotować, smażyć, piec, a także dodawać do różnorodnych potraw, takich jak sałatki, omlety czy ciasta. Warto również zauważyć, że jaja zawierają nie tylko białko, ale i ważne witaminy, minerały oraz zdrowe tłuszcze. W kontekście zdrowego odżywiania, włączenie jaj do diety może przyczynić się do zaspokojenia zapotrzebowania na białko, szczególnie w diecie sportowców, osób aktywnych oraz tych, którzy dążą do utraty masy ciała, ponieważ białko wpływa na uczucie sytości.

Pytanie 23

Do przygotowania ciasta kruchego dla 4 osób zużyto 0,3 kg mąki, 0,2 kg tłuszczu i 0,1 kg cukru. Ile surowców należy przygotować do sporządzenia ciasta dla 20 osób?

	mąka [g]	tłuszcz [g]	cukier [g]
A.	150	100	50
B.	300	200	100
C.	1500	1000	500
D.	3000	2000	1000

A. D.

B. A.

C. C.

D. B.

Odpowiedź 'C' jest poprawna, ponieważ ilość surowców do przygotowania ciasta kruchego musi być proporcjonalnie zwiększona w zależności od liczby osób. W przypadku, gdy oryginalna receptura przewiduje składniki dla 4 osób, a my chcemy przygotować ciasto dla 20 osób, zachodzi konieczność przeliczenia ilości surowców. Wzrost liczby osób o pięciokrotność (20/4=5) wymaga zwiększenia każdych z użytych składników również pięciokrotnie. Dlatego, mamy: 0,3 kg mąki x 5 = 1,5 kg, 0,2 kg tłuszczu x 5 = 1 kg, oraz 0,1 kg cukru x 5 = 0,5 kg. Ostatecznie, uzyskane wartości odpowiadają odpowiedzi 'C'. Przykłady zastosowania tej metody można znaleźć w gastronomii, gdzie często adaptuje się przepisy w zależności od liczby gości, co wymaga umiejętności przeliczania surowców. Warto stosować się do takich praktyk, aby uniknąć niedoborów lub nadmiaru składników, co wpływa na efektywność produkcji i kontrolę kosztów. Zrozumienie proporcji w przepisach jest kluczowe dla osiągnięcia jednolitej jakości potraw oraz zapewnienia satysfakcji konsumentów.

Pytanie 24

Technikę szarpania, skubania lub krojenia należy wykorzystywać do przygotowywania ciasta na

A. kopytka

B. zacierki

C. kołduny

D. uszka

Zacierki to rodzaj ciasta, które powstaje poprzez połączenie mąki z wodą lub mlekiem w taki sposób, aby uzyskać elastyczną, ale nie kleistą masę. Techniki tarcia, skubania lub siekania są kluczowe w procesie formowania zacierek, ponieważ pozwalają na uzyskanie odpowiedniej konsystencji ciasta. Tarcie polega na ucieraniu mąki z tłuszczem, co sprawia, że ciasto staje się lekkie i puszyste. Skubanie to technika, w której ciasto jest rozrywane na małe kawałki, co zwiększa jego objętość. Siekanie z kolei polega na pokrojeniu ciasta na mniejsze fragmenty, co ułatwia jego dalsze obrabianie. Przykładem praktycznego zastosowania zacierek jest ich użycie w zupach, jako dodatek do dań mięsnych, a także do przygotowywania tradycyjnych potraw, takich jak kluchy. W gastronomii stosuje się również różne rodzaje mąki, na przykład mąkę pszenną lub żytnią, co wpływa na smak i teksturę gotowych zacierek. Dlatego znajomość technik formowania ciasta jest istotna w każdym profesjonalnym kucharstwie.

Pytanie 25

Jaka temperatura jest wymagana do przechowywania ciepłych dań głównych w bemarze?

A. 80°C

B. 45°C

C. 100°C

D. 65°C

Temperatura, w jakiej powinno się przechowywać gorące dania w bemarze, to 65°C. To bardzo ważne, żeby utrzymać tę temperaturę, bo to wpływa na bezpieczeństwo jedzenia i jego jakość. Właśnie w tej temperaturze mikroorganizmy, które mogą psuć jedzenie, są skutecznie inaktywowane. Również smak i tekstura potraw pozostają na odpowiednim poziomie. W restauracjach czy innych miejscach zajmujących się gastronomią, warto mieć termometry, żeby na bieżąco kontrolować temperaturę w bemarze. Według norm HACCP, każda potrawa powinna być przechowywana w takich warunkach, żeby nie rozwijały się patogeny, a 65°C to minimum, które zapewnia bezpieczeństwo dla gorących dań. Oprócz tego, warto także obserwować czas, przez jaki potrawy są trzymane w bemarze, żeby zredukować ryzyko ich zepsucia.

Pytanie 26

Botwinę powinno się serwować

A. z faszerowanymi jajkami

B. z jajkami na twardo

C. z makaronem z naleśników

D. z kluseczkami kładzionymi

Botwina, znana również jako ćwikła, jest warzywem o wyjątkowym smaku i wartościach odżywczych. Podawanie jej z jajami na twardo to tradycyjny sposób, który ma swoje korzenie w polskiej kuchni. Jaja na twardo dostarczają białka i tłuszczy, co doskonale uzupełnia mineralne i witaminowe bogactwo botwiny. W połączeniu te składniki tworzą zdrowe i sycące danie, idealne na wiosenne i letnie dni. Dodatkowo, smak botwiny doskonale harmonizuje z delikatnością jajek, co sprawia, że danie jest nie tylko pożywne, ale i estetyczne. Warto zwrócić uwagę, że w tradycji kulinarnej botwina często podawana jest z dodatkiem śmietany czy oliwy, co podkreśla jej smak. W kontekście zdrowotnym, botwina jest bogata w antyoksydanty i błonnik, a jaja na twardo są źródłem witamin z grupy B oraz wapnia. To połączenie jest więc nie tylko smaczne, ale także korzystne dla zdrowia, co czyni je dobrym wyborem w codziennej diecie.

Pytanie 27

W tradycyjnym przygotowaniu sałatki caprese, obok pomidorów, należy użyć sera

A. camembert

B. parmezan

C. brie

D. mozarella

Sałatka caprese jest jednym z klasycznych włoskich dań, które doskonale odzwierciedlają zasadę używania świeżych, najwyższej jakości składników. W tradycyjnej wersji tej sałatki kluczowym składnikiem obok pomidorów są plastry sera mozzarella, które charakteryzują się delikatną, kremową konsystencją oraz łagodnym smakiem. Mozzarella, wytwarzana z mleka bawolego lub krowiego, doskonale komponuje się z dojrzałymi pomidorami oraz świeżą bazylią, co tworzy harmonijną całość. Warto również zwrócić uwagę na to, że mozzarella jest produktem, który w przypadku sałatki caprese musi być podawany na świeżo, aby zachować swoje walory smakowe i teksturalne. W praktyce, składniki te można skropić oliwą z oliwek oraz dodać sól i pieprz według własnych upodobań, co podkreśli ich naturalny smak. Ser mozzarella jest szeroko uznawany przez szefów kuchni na całym świecie jako podstawowy element w wielu potrawach, nie tylko w sałatkach, ale także w pizzy czy makaronach, co czyni go uniwersalnym składnikiem w kuchni włoskiej.

Pytanie 28

Jakie przystawki serwuje się na koktajl - party?

A. koreczki, polędwiczki z kurkami

B. tartinki, Boeuf Straganów

C. grillowane kurczaki, tosty

D. koreczki, tartinki

Koreczki i tartinki to typowe przekąski serwowane na koktajl-party, które doskonale wpisują się w charakter tego typu wydarzeń. Koreczki, składające się z różnorodnych składników, takich jak sery, wędliny, oliwki czy warzywa, są wygodne do spożycia i estetyczne, co jest kluczowe w kontekście przyjęć. Tartinki, czyli małe kanapeczki, mogą być wzbogacone o pasty, ryby lub różne rodzaje mięs, co dodatkowo zwiększa ich atrakcyjność. W tym wypadku to nie tylko kwestia smaku, ale także prezentacji, która odgrywa istotną rolę podczas koktajl-party. Zgodnie z dobrą praktyką gastronomiczną, przekąski powinny być wielofunkcyjne, co oznacza, że powinny być łatwe do jedzenia i nie wymagać użycia sztućców. Zastosowanie koreczków i tartinek sprzyja interakcji między gośćmi oraz tworzy przyjemną atmosferę, co jest nieodłącznym elementem udanych spotkań towarzyskich.

Pytanie 29

Specyficzną barwę barszczu czerwonego uzyskuje się, dodając do barszczu

A. majeranek

B. cukier

C. kwasek cytrynowy

D. pieprz ziołowy

Kwasek cytrynowy jest substancją, która nie tylko dodaje charakterystyczny smak potrawom, ale także wpływa na ich kolor. W przypadku barszczu czerwonego, dodanie kwasku cytrynowego powoduje reakcję chemiczną z betaniną, naturalnym barwnikiem obecnym w burakach, co intensyfikuje jego czerwoną barwę. Dodatkowo, kwasek cytrynowy podkreśla smak barszczu, nadając mu świeżości i lekkości. W praktyce kulinarnej, jego zastosowanie jest szerokie - używany jest nie tylko w zupach, ale także w sałatkach, sosach czy marynatach. Warto zaznaczyć, że balansowanie kwasowości potraw jest kluczowe w gastronomii, a kwasek cytrynowy stanowi doskonały przykład na to, jak małe składniki mogą mieć duży wpływ na końcowy efekt dania. Dobre praktyki kulinarne zalecają dodawanie kwasku na końcu gotowania, aby uniknąć zbytniego wyparowania aromatu i koloru.

Pytanie 30

Jaką metodę obróbki cieplnej należy zastosować, aby przygotować "Wołową sztukę mięsa"?

A. Grillowanie

B. Duszenie

C. Pieczenie

D. Gotowanie

Gotowanie to technika obróbki cieplnej, która polega na gotowaniu mięsa w wodzie lub innym płynie, co pozwala na uzyskanie delikatnej struktury i intensywnego smaku. W przypadku wołowej sztuki mięsa, gotowanie jest idealnym sposobem na zachowanie soczystości i aromatu, a także na zmiękczenie twardszych włókien mięśniowych. Przykładem może być przygotowanie gulaszu, gdzie mięso gotowane jest przez dłuższy czas w bulionie z dodatkiem warzyw i przypraw. Dobrym standardem w branży gastronomicznej jest gotowanie wołowiny przez minimum 2-3 godziny w umiarkowanej temperaturze, co umożliwia rozkład kolagenu i uzyskanie aksamitnej konsystencji. Technika ta jest szczególnie zalecana dla większych kawałków mięsa, które wymagają dłuższego czasu obróbki, aby osiągnąć optymalny smak i teksturę. Ponadto gotowanie umożliwia lepsze wchłanianie przypraw i aromatów, co wpływa na końcowy rezultat potrawy, czyniąc ją bardziej wyrazistą i satysfakcjonującą.

Pytanie 31

Jaką wartość energetyczną ma 100 g filetów z dorsza podanych po grecku, w przypadku gdy zawierają 11 g białka, 11 g tłuszczu oraz 5 g węglowodanów?

A. 163 kcal

B. 243 kcal

C. 108 kcal

D. 188 kcal

Wartość energetyczna 100 g filetów z dorsza po grecku wynosi 163 kcal, co można obliczyć na podstawie zawartości makroskładników: białka, tłuszczu i węglowodanów. Białko dostarcza około 4 kcal na gram, tłuszcz 9 kcal na gram, a węglowodany również 4 kcal na gram. Obliczenia przedstawiają się następująco: (11 g białka * 4 kcal/g) + (11 g tłuszczu * 9 kcal/g) + (5 g węglowodanów * 4 kcal/g) = 44 kcal + 99 kcal + 20 kcal = 163 kcal. To podejście jest standardem w obliczaniu wartości energetycznej żywności, powszechnie stosowanym w dietetyce i żywieniu. Wiedza na temat wartości kalorycznej produktów spożywczych jest kluczowa dla osób dbających o zdrową dietę, zwłaszcza w kontekście kontrolowania masy ciała oraz bilansowania energii w diecie. Przykładowo, osoby odchudzające się powinny zwracać uwagę na kaloryczność poszczególnych składników, aby utrzymać deficyt kaloryczny, a z kolei sportowcy potrzebują odpowiedniej ilości energii do regeneracji i wysiłku.

Pytanie 32

Potrawa pieczona, która składa się z mielonego mięsa i jest podawana w porcjach, to

A. klopsiki

B. pieczeń rzymska

C. kotlety pożarskie

D. pulpety

Pieczeń rzymska to tradycyjna potrawa, która jest przygotowywana z mięsa mielonego, najczęściej wieprzowego, wołowego lub drobiowego. Charakteryzuje się tym, że jest formowana w kształt prostokątny i pieczona w piekarniku, co różni ją od innych potraw mięsnych. Jest to danie wieloporcjowe, co oznacza, że można je serwować na różne sposoby, zarówno na ciepło, jak i na zimno, na przykład jako wędlinę. W kontekście kulinarnym, pieczeń rzymska często zawiera różnorodne dodatki, takie jak cebula, czosnek, przyprawy czy bułka tarta, co pozwala na uzyskanie zróżnicowanych smaków. Zgodnie z zasadami dobrej praktyki kulinarnej, warto używać mięsa wysokiej jakości oraz świeżych składników, aby zapewnić odpowiednią teksturę i smak potrawy. Pieczeń rzymska jest także idealna do podawania z sosami, np. pomidorowym lub pieczeniowym, co dodatkowo wzbogaca doznania smakowe.

Pytanie 33

W mikrofalówce nie powinno się

A. podgrzewać dań

B. piec mięs

C. rozmrażać artykułów

D. podgrzewać artykułów w puszkach

Podgrzewanie puszek w mikrofalówce to naprawdę zły pomysł i to z kilku powodów. Najważniejszy to ryzyko, że puszka może wybuchnąć. Gdy podgrzewasz coś w środku, powietrze i zawartość nagrzewają się, a to zwiększa ciśnienie. Jak to ciśnienie stanie się zbyt duże, to puszka może po prostu pęknąć albo wybuchnąć, co jest niebezpieczne dla Ciebie i może uszkodzić mikrofalówkę. Poza tym, sporo puszek ma powłoki chemiczne, które mogą puścić jakieś szkodliwe substancje, kiedy są podgrzewane falami mikrofalowymi. Więc lepiej unikać tego typu podgrzewania. Zamiast tego, dobrym rozwiązaniem jest przelać zawartość do naczynia, które jest bezpieczne do używania w mikrofalówce, jak szklanka czy talerz ceramiczny. Tak będzie znacznie bezpieczniej i nie musisz martwić się o żadne wybuchy.

Pytanie 34

Którą kolejność czynności należy zastosować do przygotowania pierogów z nadzieniem?

A. Przygotowanie nadzienia, sporządzenie ciasta, formowanie i nakładanie nadzienia, wałkowanie i wykrawanie ciasta, zlepianie pierogów.

B. Sporządzenie ciasta, przygotowanie nadzienia, wałkowanie i wykrawanie ciasta, formowanie i nakładanie nadzienia, zlepianie pierogów.

C. Sporządzenie ciasta, wałkowanie i wykrawanie ciasta, przygotowanie nadzienia, formowanie i nakładanie nadzienia, zlepianie pierogów.

D. Przygotowanie nadzienia, sporządzenie ciasta, wałkowanie i wykrawanie ciasta, formowanie i nakładanie nadzienia, zlepianie pierogów.

Właściwa kolejność zaczyna się od przygotowania nadzienia, bo to ono w praktyce gastronomicznej najczęściej wymaga najdłuższej obróbki wstępnej i cieplnej oraz czasu na wystudzenie. Farsz do pierogów – czy to ruskich, z mięsem, z kapustą i grzybami, czy na słodko z twarogiem – musi być dobrze doprawiony, o odpowiedniej konsystencji i przede wszystkim chłodny. Ciepłe nadzienie rozmiękcza ciasto, powoduje jego rozrywanie i trudności przy zlepianiu, a w produkcji zbiorowej może wręcz zaburzać równomierną strukturę wyrobu. Dopiero kiedy farsz jest gotowy i stygnie, przystępuje się do sporządzenia ciasta pierogowego. Standardowo wyrabia się je z mąki pszennej, wody (często gorącej lub bardzo ciepłej), soli i ewentualnie dodatku tłuszczu lub jajka, w zależności od receptury zakładowej. Dobre praktyki mówią, że ciasto powinno być elastyczne, gładkie, dobrze wyrobione, ale nie przesuszone, bo wtedy źle się skleja. Następny etap to wałkowanie i wykrawanie ciasta – najpierw rozwałkowuje się porcję ciasta na równą grubość, zazwyczaj 2–3 mm w gastronomii, a potem wykrawa się krążki przy pomocy wykrawaczki lub szklanki. Dopiero na tak przygotowane krążki nakłada się porcje nadzienia, formuje kształt pieroga i kontroluje wielkość porcji, żeby wszystkie pierogi były w miarę równe, co jest ważne przy gotowaniu i porcjowaniu dla gości. Ostatni etap to dokładne zlepianie pierogów – dociskanie brzegów, często z charakterystycznym „falbankowym” wykończeniem, które nie tylko ładnie wygląda, ale przede wszystkim uszczelnia pieroga, żeby farsz nie wypłynął podczas gotowania. W wielu lokalach stosuje się też dodatkowe dociskanie widelcem. Moim zdaniem taka kolejność po prostu najlepiej organizuje pracę: farsz stygnie, gdy robisz ciasto, a potem pracujesz płynnie – wykrawasz, farszujesz, zlepiasz i pierogi od razu mogą iść do gotowania lub na mrożenie. To jest zgodne z zasadami racjonalnej organizacji pracy w kuchni i utrzymania odpowiedniej jakości wyrobu gotowego.

Pytanie 35

W silnie kwaśnym środowisku kapusta czerwona zmienia kolor na

A. purpurowy

B. zielony

C. niebieski

D. fioletowy

Kapusta czerwona zawiera antocyjany, naturalne barwniki roślinne, które są odpowiedzialne za jej charakterystyczny kolor. W środowisku silnie kwaśnym, na przykład w obecności soku cytrynowego lub octu, pH otoczenia spada, co powoduje, że antocyjany zmieniają swój kolor na purpurowy. To zjawisko jest doskonale zrozumiałe w kontekście chemii kwasów i zasad, gdzie zmiana pH wpływa na strukturę chemiczną substancji. W praktyce wykorzystuje się to w kuchni, gdzie kapusta czerwona może być używana jako naturalny wskaźnik pH, co pozwala na zrozumienie, jak różne składniki wpływają na kolor potraw. Dodatkowo, znajomość reakcji antocyjanów na zmiany pH jest istotna w przemyśle spożywczym, gdzie barwniki roślinne stosuje się do produkcji naturalnych barwników do żywności, co jest zgodne z trendami zdrowego odżywiania i poszukiwania produktów bez sztucznych dodatków.

Pytanie 36

Procesy, które prowadzą do uzyskania żywności liofilizowanej, to

A. homogenizacji i zamrażania

B. gotowania oraz homogenizacji

C. gotowania i osuszania

D. zamrażania i osuszania

Żywność liofilizowaną otrzymuje się poprzez zastosowanie technologii mrożenia oraz suszenia. Proces ten, znany jako liofilizacja, polega na usunięciu wody z żywności w stanie zamrożonym, co zachowuje strukturę, smak oraz wartości odżywcze produktu. Liofilizacja jest szczególnie ceniona w branży spożywczej oraz wśród podróżników, ponieważ pozwala na długotrwałe przechowywanie jedzenia przy minimalnych stratach składników odżywczych. Dodatkowo, liofilizowane produkty są lekkie i łatwe do transportu, co czyni je idealnym rozwiązaniem dla osób uprawiających turystykę górską lub długotrwałe wyprawy. W przemyśle żywnościowym, liofilizacja stosowana jest m.in. do produkcji owoców, warzyw, zup instant oraz żywności dla niemowląt. Dzięki tej technologii, możliwe jest również zachowanie intensywności barw oraz aromatów, co jest kluczowe w wielu zastosowaniach kulinarnych. Standardy jakości w branży wymagają, aby produkty liofilizowane spełniały określone normy dotyczące zawartości wilgoci, co wpływa na ich trwałość i jakość.

Pytanie 37

Jaką grupę dań przygotowuje się przy użyciu metody smażenia?

A. Jaja poszetowe, kotlet de volaille

B. Jaja faszerowane, sznycel ministerski

C. Jaja po wiedeńsku, kotlet pożarski

D. Jaja nadziewane, filet saute

Odpowiedź 'Jaja faszerowane, sznycel ministerski' jest poprawna, ponieważ obie potrawy można przygotować przy użyciu techniki smażenia. Smażenie to proces kulinarny, w którym potrawy są gotowane w gorącym tłuszczu, co pozwala uzyskać chrupiącą teksturę oraz intensywny smak. Jaja faszerowane, po przygotowaniu nadzienia, często są obtaczane w panierce i smażone na złoty kolor, co nadaje im atrakcyjny wygląd i smak. Sznycel ministerski, będący rodzajem kotleta wieprzowego lub cielęcego, również smaży się na patelni, co jest standardową praktyką w wielu kuchniach. W obu przypadkach, odpowiednia temperatura smażenia oraz dobór tłuszczu mają kluczowe znaczenie dla osiągnięcia właściwej tekstury i smaku. Smażenie jest jedną z podstawowych technik kulinarnych, a stosowanie jej zgodnie z dobrą praktyką kulinarną, w tym kontrola temperatury i czasu smażenia, jest niezbędne dla uzyskania pożądanych rezultatów.

Pytanie 38

Jakim sposobem przygotowuje się potrawę marchewkę z groszkiem?

A. gotowana

B. zapiekana

C. duszona

D. smażona

Marchewka z groszkiem to potrawa, która najczęściej jest przygotowywana w sposób duszony, co oznacza, że składniki są gotowane w niewielkiej ilości płynu, co pozwala na zachowanie ich naturalnych smaków oraz wartości odżywczych. Duszenie jest techniką kulinarną, która polega na gotowaniu pokarmów na małym ogniu, w zamkniętym naczyniu, co sprzyja intensyfikacji smaków i aromatów. Przygotowując marchewkę z groszkiem w ten sposób, możemy zastosować różne przyprawy, takie jak sól, pieprz, czy zioła, co dodatkowo podkreśli walory smakowe potrawy. Warto również zauważyć, że duszenie jest mniej kaloryczne w porównaniu do smażenia, co czyni tę potrawę zdrowszą alternatywą. Zastosowanie tej metody jest zgodne z dobrymi praktykami kulinarnymi, które zalecają minimalizowanie strat składników odżywczych, co jest szczególnie ważne w kontekście diety zrównoważonej.

Pytanie 39

Deser z gotowanych owoców w syropie, który jest podawany w tym syropie, jak należy serwować?

A. w kompotierce na talerzyku

B. w filiżance na spodku

C. w szklance na spodku

D. w pucharku na talerzyku

Odpowiedź "w kompotierce na talerzyku" jest prawidłowa, ponieważ kompotierka jest naczyniem, które zostało specjalnie zaprojektowane do serwowania deserów na bazie owoców w syropie. Kompotierki mają zazwyczaj większą średnicę i mniejsze boki, co sprzyja estetycznemu podaniu owoców. Serwowanie owoców w syropie w kompotierce pozwala na odpowiednie wyeksponowanie ich kolorów oraz strukturę, co jest istotne dla doświadczeń smakowych i wizualnych. Talerzyk, na którym umieszczona jest kompotierka, dodaje elegancji oraz pozwala na łatwiejsze podanie i przenoszenie, co jest zgodne z dobrymi praktykami gastronomicznymi. Stosowanie odpowiednich naczyń do serwowania zwiększa satysfakcję klientów i wpływa na postrzeganą jakość dania. W kontekście standardów gastronomicznych, kluczowe jest, aby potrawy były podawane w sposób, który podkreśla ich walory estetyczne i smakowe, a kompotierka doskonale spełnia te wymagania.

Pytanie 40

W diecie ograniczającej, z redukcją substancji stymulujących wydzielanie soku żołądkowego i błonnika, jako dodatek zakwaszający potrawy, powinno się użyć

A. musztardę

B. cytrynę

C. ocet stołowy

D. ocet winny

Cytryna jest doskonałym środkiem zakwaszającym potrawy w diecie oszczędzającej, ponieważ jej naturalna kwasowość nie tylko nadaje potrawom charakterystyczny smak, ale także ogranicza wydzielanie soku żołądkowego. W przeciwieństwie do innych substancji, takich jak ocet czy musztarda, cytryna zawiera witaminę C oraz inne składniki odżywcze, które mogą być korzystne dla organizmu. Stosowanie cytryny w potrawach jest zgodne z zaleceniami dietetyków, którzy rekomendują ograniczenie substancji drażniących układ pokarmowy. Przykładowo, dodanie soku z cytryny do sałatek lub marynat może wprowadzić świeżość i smak, jednocześnie nie stymulując nadmiernie wydzielania soku żołądkowego. Warto również pamiętać, że cytryna jest bardziej alkalizująca przy metabolizmie, co może wspierać równowagę kwasowo-zasadową organizmu. Dobre praktyki kulinarne wskazują, aby cytrynę stosować w umiarkowanych ilościach, co pozwala cieszyć się jej walorami smakowymi bez ryzyka nadmiernego zakwaszenia potrawy.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej