Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 21 kwietnia 2025 04:32
Data zakończenia: 21 kwietnia 2025 04:37

Egzamin niezdany

Wynik: 5/40 punktów (12,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W systemie zarządzania bazami danych MySQL komenda CREATE USER pozwala na

A. stworznie nowego użytkownika oraz przydzielenie mu uprawnień do bazy

B. utworzenie użytkownika

C. pokazanie danych o istniejącym użytkowniku

D. zmianę hasła dla już istniejącego użytkownika

Polecenie CREATE USER w MySQL jest używane do tworzenia nowych użytkowników w systemie baz danych. W kontekście zarządzania bazami danych, kluczowym aspektem jest kontrola dostępu, a odpowiednie zdefiniowanie użytkowników jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa danych. Używając CREATE USER, administrator bazy danych może zdefiniować nazwę użytkownika oraz powiązane z nią hasło, co stanowi pierwszy krok w procesie zarządzania uprawnieniami. Dobrą praktyką jest stosowanie silnych haseł oraz nadawanie użytkownikom tylko tych uprawnień, które są im rzeczywiście potrzebne do wykonania ich zadań. Na przykład, w przypadku aplikacji webowych często tworzy się specjalnych użytkowników z ograniczonymi prawami dostępu, co minimalizuje ryzyko nieautoryzowanego dostępu do wrażliwych danych. Warto pamiętać, że po utworzeniu użytkownika, można wykorzystać polecenia GRANT, aby przyznać mu odpowiednie uprawnienia do konkretnych baz danych lub tabel, co pozwala na precyzyjne zarządzanie dostępem. Ponadto, MySQL pozwala na tworzenie użytkowników z różnymi poziomami dostępu, co jest kluczowe dla organizacji z wieloma działami oraz różnorodnymi potrzebami w zakresie bezpieczeństwa danych.

Pytanie 2

CAPTCHA to technika zabezpieczeń stosowana na stronach WWW, która pozwala:

A. przyspieszyć logowanie do aplikacji internetowej

B. pominąć proces uwierzytelniania w aplikacji

C. potwierdzić, że dane z formularza wysyła człowiek, a nie program

D. automatycznie wypełnić formularz danymi użytkownika

CAPTCHA to test, który ma odróżnić człowieka od programu (bota) - np. przepisanie zniekształconego tekstu, wskazanie obrazków czy proste zadanie. Stosuje się ją w formularzach (rejestracja, komentarze, logowanie), by utrudnić masowe, automatyczne wysyłanie danych przez boty i spam. Dlatego CAPTCHA potwierdza, że dane z formularza wysyła człowiek.

Pytanie 3

W bazie danych znajduje się tabela pracownicy z kolumnami: id, imie, nazwisko, pensja. W nowym roku postanowiono zwiększyć wynagrodzenie wszystkim pracownikom o 100 zł. Jak powinno wyglądać to w aktualizacji bazy danych?

A. UPDATE pensja SET +100;

B. UPDATE pensja SET 100;

C. UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100;

D. UPDATE pracownicy SET pensja = 100;

Odpowiedź 'UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100;' jest prawidłowa, ponieważ wprowadza właściwą składnię SQL, która aktualizuje pole 'pensja' w tabeli 'pracownicy'. To polecenie wykorzystuje operator przypisania '=', aby zaktualizować wartość 'pensja', dodając do niej 100 zł. W praktyce jest to typowy sposób na modyfikację danych w bazach danych relacyjnych, przy użyciu SQL. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że 'pensja' w tym kontekście odnosi się do istniejącej wartości w danym rekordzie, a nie do jakiejś stałej. Operator '+' w tym przypadku informuje system, że chcemy zwiększyć aktualną wartość o 100. Użycie tego typu składni jest zgodne z najlepszymi praktykami w programowaniu baz danych, co sprzyja przejrzystości i zrozumiałości kodu. Tego rodzaju aktualizacje są kluczowe w zarządzaniu danymi pracowników, zwłaszcza w kontekście systemów wynagrodzeń, gdzie regularne zmiany pensji są normą.

Pytanie 4

Jaką funkcję agregującą można zastosować, aby uzyskać ilość rekordów?

A. SUM

B. AVG

C. COUNT

D. NUMBER

Funkcja agregująca COUNT jest używana w bazach danych do zwracania liczby rekordów spełniających określone kryteria. Jest to jedna z podstawowych funkcji agregujących, która pozwala na szybkie uzyskanie informacji o objętości danych w tabeli. Na przykład, w zapytaniu SQL, które ma na celu policzenie liczby wszystkich klientów w tabeli "klienci", możemy użyć: SELECT COUNT(*) FROM klienci. Zwróci to całkowitą liczbę rekordów. Funkcja COUNT może być również używana z warunkami, co pozwala na bardziej zaawansowane analizy, takie jak: SELECT COUNT(*) FROM klienci WHERE kraj = 'Polska', co policzy tylko tych klientów, którzy są z Polski. W praktyce, COUNT jest nieoceniony w raportowaniu i analizie danych, umożliwiając analitykom i programistom szybkie zrozumienie struktury danych. Dobra praktyka to zawsze stosować COUNT w kontekście grupowania danych przy użyciu klauzuli GROUP BY, co pozwala na uzyskanie liczby rekordów w poszczególnych grupach.

Pytanie 5

Którym znacznikiem osadzić kod CSS wewnątrz dokumentu HTML?

<style>

<head>

<body>

<meta>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod CSS osadza się wewnątrz dokumentu HTML w znaczniku <code><style></code>, umieszczanym zwykle w sekcji <code><head></code>. Reguły zapisane między <code><style></code> a <code></style></code> stylują elementy całej strony. Dlatego CSS osadza się znacznikiem <code><style></code>.

Pytanie 6

Co oznacza selektor CSS p > i { color: red; }?

A. każdy tekst w  lub w 

B. każdy tekst w  oprócz tego w 

C. tekst w  z klasą o nazwie i

D. tekst w  znajdującym się BEZPOŚREDNIO wewnątrz 

Pozostałe interpretacje są błędne. „Tekst w  lub ” opisywałby selektor grupujący z przecinkiem (p, i), a „ z klasą i” to p.i. Znak > nie znaczy „oprócz” ani nie sięga elementów zagnieżdżonych głębiej. p > i celuje w  będące bezpośrednim dzieckiem .

Pytanie 7

Jakie jest zastosowanie certyfikatu SSL?

A. zapobiegania złośliwemu oprogramowaniu na stronie

B. przechowywania informacji o sesjach tworzonych na stronie

C. odszyfrowywania przesyłanych danych

D. określenia właściciela domeny

Certyfikat SSL, czyli Secure Sockets Layer, jest naprawdę ważnym elementem, jeśli chodzi o bezpieczeństwo w sieci. Dzięki niemu możemy mieć pewność, że strona, którą odwiedzamy, jest tym, za co się podaje. Wyobraź sobie, że logujesz się do swojego banku. Dzięki certyfikatowi SSL wiesz, że łączysz się z prawdziwą stroną, a nie z jakimś oszustem. To daje spokój, prawda? Co więcej, ten certyfikat szyfruje dane, które są przesyłane między klientem a serwerem, co jest kluczowe, zwłaszcza kiedy chodzi o nasze prywatne informacje. Z tego, co wiem, certyfikaty SSL są zgodne z normami, które ustala IETF oraz CA/Browser Forum, dlatego są dość powszechnie akceptowane w branży internetowej.

Pytanie 8

Po zrealizowaniu polecenia użytkownik Jacek będzie miał możliwość

GRANT SELECT, INSERT ON baza1.mojaTabela TO 'Jacek'@'localhost';

A. usuwać tabelę i zakładać nową

B. usuwać rekordy z tabeli i przeglądać informacje

C. modyfikować strukturę tabeli oraz dodawać nowe dane

D. przeglądać dane w tabeli i wstawiać nowe dane

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie GRANT SELECT, INSERT ON baza1.mojaTabela TO 'Jacek'@'localhost'; przyznaje użytkownikowi Jacek uprawnienia do przeglądania danych (SELECT) oraz wstawiania nowych danych (INSERT) do tabeli mojaTabela w bazie danych baza1. To oznacza, że Jacek nie ma możliwości usuwania tabeli ani zmiany jej struktury, co jest zarezerwowane dla uprawnień takich jak ALTER czy DROP. Zastosowanie tych uprawnień jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa i zarządzania danymi, ponieważ pozwala na kontrolowanie, kto może wykonywać określone operacje w bazie danych. Przykładem praktycznego zastosowania może być sytuacja, w której zespół programistów musi umożliwić pracownikom działu sprzedaży dostęp do danych klientów w tabeli, ale jednocześnie chce zapobiec przypadkowemu usunięciu lub modyfikacji struktury tabeli. W ten sposób, przyznając tylko uprawnienia SELECT i INSERT, administracja bazy danych może zapewnić odpowiedni poziom kontroli nad danymi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania danymi i zabezpieczeń.

Pytanie 9

Po wykonaniu poniższego kodu JavaScript, który operuje na wcześniej przygotowanej tablicy liczby, w zmiennej wynik znajduje się suma

var wynik = 0;
for (i = 0; i < 100; i++)
  if (liczby[i] % 2 == 0)
    wynik += liczby[i];

A. nieparzystych elementów tablicy

B. dodatnich elementów tablicy

C. wszystkich elementów tablicy

D. parzystych elementów tablicy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przedstawiony kod JavaScript oblicza sumę wszystkich parzystych elementów tablicy liczby. W języku JavaScript operator modulo (%) jest używany do obliczania reszty z dzielenia. W tym przypadku liczby[i] % 2 == 0 sprawdza, czy dany element tablicy liczby jest parzysty. Jeśli reszta z dzielenia przez 2 wynosi 0, oznacza to, że liczba jest parzysta. Dlatego każda parzysta liczba z tablicy jest dodawana do zmiennej wynik. Warto zauważyć, że pętla for przechodzi przez pierwsze 100 elementów tablicy, co sugeruje, że tablica liczby musi mieć co najmniej 100 elementów. Tego typu operacje są często wykorzystywane w praktycznych zastosowaniach, takich jak analiza danych, gdzie konieczne jest filtrowanie i przetwarzanie określonych wartości z dużych zbiorów danych. Dobre praktyki zalecają, aby zrozumieć zarówno składnię, jak i zastosowanie operacji warunkowych i pętli, co jest kluczowe w efektywnym programowaniu. Takie rozwiązania są fundamentem optymalnego przetwarzania danych, a ich zrozumienie umożliwia tworzenie bardziej złożonych algorytmów.

Pytanie 10

Przy konwersji obrazu z 8-bitowej głębi kolorów na 4-bitową, liczba dostępnych kolorów zmniejszy się o:

A. 16

B. 24

C. 240

D. 256

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Głębia n-bitowa daje 2 do potęgi n kolorów: 8 bitów to 256 kolorów, a 4 bity to 16 kolorów. Po konwersji liczba dostępnych kolorów spada o 256 - 16 = 240. Dlatego liczba kolorów zmniejszy się o 240.

Pytanie 11

Aby utworzyć relację wiele do wielu między tabelami A i B, wystarczy, że

A. zostanie zdefiniowana trzecia tabela z kluczami obcymi do tabel A i B

B. połączenie tabeli A z tabelą B nastąpi poprzez określenie kluczy obcych

C. wiele wpisów z tabeli A powtórzy się w tabeli B

D. tabela A będzie miała identyczne pola jak tabela B

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, że należy zdefiniować trzecią tabelę z kluczami obcymi do tabel A i B, jest poprawna, ponieważ relacja wiele do wielu wymaga pośrednictwa trzeciej tabeli, często nazywanej tabelą asocjacyjną lub łączącą. W praktyce oznacza to, że każdy rekord w tabeli A może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli B i vice versa. Tabela asocjacyjna zawiera co najmniej dwa pola kluczy obcych: jedno wskazujące na odpowiedni rekord w tabeli A i drugie na odpowiadający mu rekord w tabeli B. Na przykład, w systemie zarządzania kursami, tabela 'Studenci' i tabela 'Kursy' mogą być połączone poprzez tabelę 'Rejestracje', która przechowuje identyfikatory studentów i kursów, umożliwiając przypisanie wielu studentów do wielu kursów. To podejście jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, które mają na celu minimalizację redundancji i zapewnienie spójności danych. Dobrą praktyką jest również zapewnienie, że klucze obce w tabeli asocjacyjnej są odpowiednio indeksowane, co poprawia wydajność zapytań oraz umożliwia łatwe zarządzanie relacjami.

Pytanie 12

Jeden klient może mieć wiele zamówień, a każde zamówienie należy do jednego klienta. Jaka to relacja?

1 .. n

1 .. 1

n .. 1

n .. n

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Jeden klient i wiele jego zamówień, przy czym każde zamówienie należy do JEDNEGO klienta - to klasyczna relacja jeden-do-wielu, zapisywana 1..n. W bazie realizuje ją klucz obcy <code>klient_id</code> w tabeli zamówień. Zapamiętaj: „jeden ma wiele, każde z wielu wraca do jednego” = 1..n.

Pytanie 13

char str1[30] = 'Ala ma kota';
printf("%s", str1);

Jakie jest źródło błędu w prezentowanym kodzie napisanym w języku C++?

A. Do funkcji printf przekazano za mało argumentów.

B. Napis powinien mieć dokładnie 30 znaków.

C. Napis powinien być umieszczony w cudzysłowie.

D. W funkcji printf nie można używać formatowania %s.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź wskazująca, że napis powinien być ujęty w cudzysłów jest poprawna, ponieważ w języku C/C++ napisy (łańcuchy znaków) muszą być ujęte w podwójne cudzysłowy, aby zostały prawidłowo zinterpretowane przez kompilator. W przedstawionym kodzie, zamiast użycia pojedynczych cudzysłowów, które są przeznaczone do definiowania pojedynczych znaków (char), należy użyć podwójnych, aby zdefiniować napis jako tablicę znaków. Takie podejście jest zgodne z standardami języka C i C++, gdzie łańcuchy znaków są implementowane jako tablice znaków zakończone znakiem null ('\0'). Przykładowo, poprawny sposób zapisu to: char str1[30] = "Ala ma kota";. Stosowanie odpowiednich cudzysłowów jest kluczowe w programowaniu, ponieważ może zapobiegać wielu błędom kompilacji oraz ułatwiać późniejszą edycję i zarządzanie kodem. Warto również pamiętać, że dobrym zwyczajem jest stosowanie tablic odpowiedniej wielkości, aby uniknąć nadpisywania pamięci, co może prowadzić do nieprzewidywalnych zachowań programu.

Pytanie 14

Aby wykonać kod napisany w języku PHP, w systemie musi być zainstalowany:

A. tylko przeglądarka internetowa

B. serwer WWW z interpreterem PHP

C. serwer WWW z bazą danych MySQL

D. wyłącznie edytor tekstu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
PHP to język wykonywany po stronie serwera, więc do uruchomienia kodu potrzebny jest serwer WWW (np. Apache) wraz z interpreterem PHP. Interpreter przetwarza skrypt, a serwer wysyła do przeglądarki gotowy wynik (zwykle HTML). Baza danych jest opcjonalna - potrzebna dopiero, gdy aplikacja z niej korzysta. Dlatego do wykonania PHP wystarczy serwer WWW z interpreterem PHP.

Pytanie 15

W sklepie internetowym wykorzystuje się tabelę faktura. W trakcie generowania faktury pole dataPlatnosci nie zawsze jest uzupełnione. Aby to skorygować, pod koniec dnia należy wprowadzić bieżącą datę do wierszy, gdzie to pole jest puste. W tym celu można wykorzystać kwerendę

A. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURTIME() WHERE id = 3

B. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataPlatnosci IS NULL

C. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURTIME() WHERE dataPlatnosci IS NOT NULL

D. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataplatnosci = '0000-00-00'

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 'UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataPlatnosci IS NULL;'. Ta kwerenda jest odpowiednia, ponieważ aktualizuje pole 'dataPlatnosci' w tabeli 'faktury' tylko w tych wierszach, gdzie to pole jest puste (NULL). Użycie funkcji CURDATE() pozwala na wprowadzenie aktualnej daty, co jest praktycznym rozwiązaniem dla problemu niewypełnionych dat płatności. Warto pamiętać, że korzystanie z NULL jest standardem w bazach danych, który oznacza brak wartości. Z perspektywy dobrych praktyk w zarządzaniu danymi, ważne jest, aby dbać o pełność danych, co wpływa na późniejsze analizy i generowanie raportów. Tego rodzaju kwerendy powinny być stosowane regularnie, aby zapewnić integralność i aktualność danych w systemie, co jest kluczowe w kontekście e-commerce, gdzie terminowość transakcji ma istotne znaczenie. Na przykład, w sytuacji, gdy system generuje raporty dotyczące płatności, brak daty płatności może prowadzić do nieprawidłowych wniosków.

Pytanie 16

Algorytm przedstawiony dla tablicy n-elementowej t[n] ma na celu obliczenie sumy:

// K1
i = 0; wynik = 0;
// K2
while i < n do
// K3
wynik = wynik + t[i];
// K4
i = i + 2;
// K5
wypisz(wynik);

A. n-elementów tablicy.

B. co drugi element tablicy.

C. wszystkie elementy tablicy.

D. elementów tablicy, których wartości są nieparzyste.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
To właśnie jest sedno tego algorytmu – on faktycznie sumuje co drugi element tablicy. Spójrz na ten fragment: „i = i + 2;”. To kluczowa linia! Po każdym dodaniu elementu do sumy, indeks zwiększa się o dwa, a nie o jeden, jak bywa w klasycznym przeglądaniu tablicy. W praktyce oznacza to, że najpierw bierzemy element t[0], potem t[2], potem t[4] i tak dalej, aż do końca tablicy. Taki sposób iteracji często spotyka się w zadaniach, gdzie zależy nam na analizie tylko parzystych indeksów, np. kiedy chcemy oddzielić wartości z pozycji parzystych od nieparzystych albo przy optymalizacjach związanych z przetwarzaniem dużych zbiorów danych. Co ciekawe, podobna konstrukcja pojawia się w algorytmach, gdzie trzeba obrobić strumień danych fragmentami, np. podczas przeglądania jednej połowy tablicy lub w algorytmach filtrujących sygnały. Z mojego doświadczenia wynika, że taki schemat jest nie tylko szybki, ale też czytelny dla innych programistów. Dobre praktyki zalecają zawsze wyraźnie pokazywać, które elementy są brane pod uwagę w pętli – tutaj jest to bardzo klarowne. Można byłoby to jeszcze rozwinąć, np. obsługując sytuacje, gdzie tablica ma nieparzystą liczbę elementów, ale generalnie, jeśli potrzebujesz sumy co drugiego elementu – taki algorytm jest idealny.

Pytanie 17

Wskaż fragment kodu CSS, który odpowiada układowi bloków 2 - 5, zakładając, że są one oparte na poniższym kodzie HTML.

A. A

B. B

C. C

D. D

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź B jest poprawna, ponieważ skutecznie rozmieszcza bloki 2 5 w zgodzie z przedstawionym układem HTML. Użycie właściwości float pozwala na precyzyjne kontrolowanie położenia elementów w układzie blokowym. W tym przypadku float left dla bloków #drugi i #trzeci oraz float right dla #czwarty sprawiają że bloki są odpowiednio rozstawione. Dodatkowo #piaty z float left zapewnia jego poprawne umiejscowienie poniżej bloku #trzeci. To rozwiązanie jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu responsywnych layoutów gdzie float jest używane do budowania elastycznych struktur. Ważne jest także odpowiednie zarządzanie szerokościami elementów aby nie przekraczały 100% szerokości kontenera a także uwzględnienie zastosowania clearfix aby uniknąć problemów z przepływem elementów. Poprawne zrozumienie float oraz szerokości w CSS jest kluczowe w tworzeniu zgodnych z standardami projektów internetowych co pozwala na lepszą skalowalność i utrzymanie strony w przyszłości.

Pytanie 18

Została zaprezentowana tabela o nazwie konta. Aby obliczyć liczbę rejestracji w poszczególnych latach oraz wyświetlić te wartości razem z rokiem rejestracji, należy wykonać zapytanie

A. ```SELECT rejestracja, COUNT(rejestracja) FROM konta;```

B. ```SELECT COUNT(rejestracja) FROM konta GROUP BY rejestracja;```

C. ```SELECT COUNT(rejestracja) FROM konta JOIN rejestracja ON id;```

D. ```SELECT rejestracja, COUNT(rejestracja) FROM konta GROUP BY rejestracja;```

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby policzyć, ile rejestracji dokonano w poszczególnych latach, musimy użyć funkcji agregującej SQL, która umożliwia grupowanie wyników według określonych kryteriów. Odpowiedź 4: 'SELECT rejestracja, COUNT(rejestracja) FROM konta GROUP BY rejestracja;' wykorzystuje funkcję COUNT(), która zlicza liczbę wystąpień każdej wartości w kolumnie 'rejestracja'. Klauzula GROUP BY jest niezbędna, aby wynikiem zapytania było grupowanie danych według lat rejestracji. Jest to zgodne z dobrymi praktykami, które zalecają użycie GROUP BY z funkcjami agregującymi do zliczania i analizy danych w bazach danych. Praktyka ta pozwala na efektywną agregację i prezentację danych, co jest przydatne w raportowaniu i analizie. Użycie GROUP BY zapewnia również zoptymalizowane operacje na dużych zbiorach danych, co jest kluczowe w systemach zarządzania bazami danych. Poprzez takie podejście, można generować raporty i wglądy, które wspierają decyzje biznesowe.

Pytanie 19

W HTML, aby uzyskać rezultat jak w podanym przykładzie, należy użyć struktury `

Duży tekst zwykły tekst

A. <strike>Duży tekst zwykły tekst

B. <big>Duży tekst</big> zwykły tekst

C. <big>Duży tekst zwykły tekst

D. <strike>Duży tekst</strike> zwykły tekst

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź <big>Duży tekst</big> zwykły tekst jest poprawna, ponieważ wykorzystuje znacznik <big>, który jest zgodny z semantyką HTML i odpowiednio formatuje tekst, zwiększając jego rozmiar. Warto zauważyć, że użycie znacznika <big> jest zgodne z praktykami, które rekomendują wykorzystanie odpowiednich znaczników do modelowania treści w dokumentach HTML. Taki zabieg nie tylko pozwala na lepszą prezentację tekstu, ale także ułatwia dostępność strony, co jest istotne w kontekście WCAG (Web Content Accessibility Guidelines). Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której chcemy wyróżnić istotne informacje w tekście, np. nagłówki sekcji lub kluczowe dane. Zastosowanie <big> w tym kontekście zwiększa czytelność oraz zwraca uwagę użytkowników, co jest szczególnie ważne w długich dokumentach. Warto również pamiętać, że stosowanie znaczników odpowiadających ich przeznaczeniu wspiera SEO, gdyż wyszukiwarki lepiej interpretują strukturę treści. Z tego powodu, używanie semantycznych i odpowiednich znaczników, takich jak <big>, jest kluczowe dla tworzenia poprawnych i funkcjonalnych stron internetowych.

Pytanie 20

Który znacznik daje TAKI SAM efekt wizualny co  (kursywa)?

<u>

<em>

<pre>

<strong>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik <code><em></code> domyślnie wyświetla tekst KURSYWĄ, tak samo jak <code><i></code>, więc bez stylów CSS wyglądają identycznie. Różnią się znaczeniem: <code><em></code> niesie nacisk znaczeniowy (emphasis), a <code><i></code> to czysto wizualne pochylenie. Dlatego ten sam efekt co <code><i></code> daje <code><em></code>.

Pytanie 21

Jaką metodę przesyłania należy wykorzystać, by zapewnić największe bezpieczeństwo danych zaszyfrowanych w formularzu, które są wysyłane do kodu PHP?

A. Metoda POST, za pomocą protokołu HTTPS

B. Metoda GET, za pomocą protokołu HTTP

C. Metoda GET, za pomocą protokołu HTTPS

D. Metoda POST, za pomocą protokołu HTTP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Jak wiemy, wybieranie metody POST przy użyciu HTTPS to naprawdę najlepszy sposób na przesyłanie wrażliwych danych. Dlaczego? Bo metoda POST przesyła dane w ciele żądania, więc są one mniej widoczne dla niepowołanych osób. W przeciwieństwie do metody GET, która wrzuca wszystko do adresu URL. A protokół HTTPS to już zupełnie inna bajka, bo szyfruje cały ruch między użytkownikiem a serwerem. W praktyce to znaczy, że nasze dane, przykładowo hasła w formularzach logowania, są lepiej chronione przed podsłuchiwaniem. Oprócz tego warto pamiętać o standardach OWASP, które mocno podkreślają, jak ważne jest stosowanie HTTPS i POST tam, gdzie przesyłamy wrażliwe informacje. To naprawdę mogłoby uratować nas przed różnymi atakami, jak Man-in-the-Middle, więc nie ma co ryzykować i warto stosować te metody.

Pytanie 22

Co stanie się z polem, dla którego w CREATE TABLE użyto klauzuli PRIMARY KEY?

A. stanie się kluczem obcym

B. stanie się indeksem klucza

C. stanie się indeksem unikalnym

D. stanie się kluczem podstawowym (głównym)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klauzula <code>PRIMARY KEY</code> w <code>CREATE TABLE</code> sprawia, że dane pole staje się kluczem PODSTAWOWYM (głównym) tabeli - jednoznacznie identyfikuje każdy wiersz, więc musi być unikalne i niepuste. Przy okazji baza tworzy dla niego unikalny indeks. Zapamiętaj: <code>PRIMARY KEY</code> = „to pole identyfikuje rekord”.

Pytanie 23

Która z poniższych instrukcji jest równoważna z poleceniem switch w języku PHP?

switch ($liczba) { 
    case 10: 
    case 20: $liczba++; break; 
    default: $liczba = 0; 
} 

Instrukcja 1. 
 if ($liczba==10) 
    $liczba++; 
else 
    $liczba = 0; 

Instrukcja 2. 
 if ($liczba==10 or $liczba==20) 
    $liczba++; 
else 
    $liczba = 0; 

Instrukcja 3. 
 if ($liczba==10 or $liczba==20) 
    $liczba++; 

Instrukcja 4. 
 if ($liczba==10 and $liczba==20) 
    $liczba++; 
else 
    $liczba = 0;

A. Polecenie 1

B. Polecenie 2

C. Polecenie 3

D. Polecenie 4

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instrukcja switch w języku PHP pozwala na wykonywanie różnych bloków kodu w zależności od wartości wyrażenia. W przykładzie, instrukcja switch sprawdza zmienną $liczba. Jeśli $liczba wynosi 10 lub 20, zostaje zwiększona o 1, natomiast w każdym innym przypadku przypisana jest wartość 0. Instrukcja 2 jest równoważna, ponieważ używa operatora or, co oznacza, że warunek zostanie spełniony, jeśli $liczba wynosi 10 lub 20, co dokładnie odwzorowuje logikę switch. Kluczowe jest zrozumienie, że operator or jest zgodny z wymaganiami logicznymi dla tego problemu, umożliwiając zwiększenie wartości zmiennej w obu przypadkach. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi, pozwalając na przejrzystość i efektywność kodu. Zrozumienie różnicy między operatorami and, or oraz or pozwala na bardziej elastyczne i zrozumiałe konstrukcje logiczne w programowaniu komercyjnym. Praktyka ta jest szczególnie ważna w optymalizowaniu warunkowych bloków kodu w dużych projektach.

Pytanie 24

Kiedy w JavaScript można zadeklarować zmienną?

A. tylko na początku skryptu

B. w chwili pierwszego użycia (gdy jest potrzebna)

C. tylko po podaniu typu i nazwy zmiennej

D. zawsze z poprzedzającym nazwę znakiem $

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
JavaScript pozwala zadeklarować zmienną w dowolnym miejscu skryptu - zwykle w chwili pierwszego użycia, gdy jest potrzebna. Nie wymaga deklaracji z góry ani podawania typu. Dlatego zmienną deklaruje się w momencie pierwszego użycia.

Pytanie 25

Co umożliwia funkcja phpinfo()?

A. uzyskanie informacji o środowisku serwera PHP

B. rozpoczęcie wykonywania kodu PHP

C. debugowanie kodu PHP

D. sprawdzenie wartości zmiennych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja <code>phpinfo()</code> generuje stronę z pełnymi informacjami o środowisku serwera PHP: wersję PHP, system operacyjny, załadowane rozszerzenia, ustawienia <code>php.ini</code> i zmienne serwera. Używa się jej do szybkiej diagnostyki konfiguracji (np. czy włączone jest dane rozszerzenie). Zapamiętaj: <code>phpinfo()</code> = „pokaż mi, jak skonfigurowany jest ten serwer”.

Pytanie 26

W edytorze grafiki wektorowej zbudowano kształt, który składa się z dwóch figur: trójkąta oraz koła. Aby uzyskać ten kształt, po narysowaniu figur i ich odpowiednim ustawieniu, trzeba użyć funkcji

A. sumy

B. różnicy

C. rozdzielenia

D. wykluczenia

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja sumy w programach do grafiki wektorowej, takich jak Adobe Illustrator czy CorelDRAW, pozwala na połączenie dwóch lub więcej kształtów w jeden obiekt. To takie sprytne narzędzie! Sumowanie, znane też jako unia lub łączenie ścieżek, integruje geometrię wszystkich wybranych kształtów. Na przykład, jak narysujesz trójkąt i koło, a potem je odpowiednio ustawisz, to używając funkcji sumy, stworzysz nowy kształt, który obejmuje całą powierzchnię obu figur. Często to robi się przy projektowaniu logo, gdzie trzeba uprościć złożone kształty do jednej ścieżki. Taki sposób działania jest przyjęty w branży, bo ułatwia tworzenie czytelnych grafik, które są łatwe do edytowania. A co najważniejsze, połączenie figur w jedną upraszcza późniejsze zmiany i wpisuje się w zasady projektowania minimalistycznego, dzięki czemu można robić przejrzyste kompozycje. Warto mieć na uwadze, że takie podejście też ułatwia drukowanie i wycinanie, co jest mega ważne w produkcji materiałów reklamowych czy wyrobów przemysłowych.

Pytanie 27

Jakiego języka można użyć do obsługi połączenia z bazą danych MySQL podczas tworzenia aplikacji internetowej?

A. CSS

B. PHP

C. HTML

D. XHTML

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Do obsługi bazy danych MySQL w aplikacji internetowej używa się języka działającego po stronie serwera - najczęściej PHP. To w nim nawiązuje się połączenie (np. funkcją mysqli_connect lub przez PDO), wysyła zapytania SQL i przetwarza wyniki, zanim gotowa strona trafi do przeglądarki. HTML, XHTML i CSS odpowiadają wyłącznie za wygląd i strukturę strony. Dlatego do współpracy z MySQL służy PHP.

Pytanie 28

Wyrażenie JavaScript:

document.write(5==='5');

Co zostanie wyświetlone?

A. 0

B. false

C. true

D. 1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'false' jest jak najbardziej na miejscu, bo operator '===' w JavaScript sprawdza nie tylko wartość, ale i typ danych. Przykład 'document.write(5 === '5');' pokazuje, że porównujemy liczbę (5) z ciągiem znaków ('5'). To są różne typy, więc nie mogą być równe! Generalnie, lepiej używać '===' w programowaniu, bo to eliminuje niejasności, które mogą się pojawić przy '=='. Ten drugi lubi zamieniać typy, co czasami prowadzi do chaosu. Dobrze jest mieć na uwadze, że w obiektowym programowaniu ważne jest, by typy danych się zgadzały. Używając '===', mamy pewność, że unikniemy niechcianych błędów związanych z typami.

Pytanie 29

Wskaż właściwy sposób zapisu instrukcji w języku JavaScript.

A. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " 3.14 );

B. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " . 3.14 );

C. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " ; 3.14 );

D. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " + 3.14 );

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 'document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " + 3.14);'. Ta instrukcja w języku JavaScript umożliwia wyświetlenie tekstu oraz wartości liczbowej na stronie internetowej. Kluczowym elementem jest operator konkatenacji '+', który służy do łączenia ze sobą dwóch lub więcej stringów. W tym przypadku łączymy tekst z wartością liczby π. Użycie podwójnych cudzysłowów do otoczenia tekstu jest poprawne, a znaki ucieczki (backslash) przed cudzysłowami wewnętrznymi zapewniają, że JavaScript prawidłowo interpretuje je jako część tekstu, a nie zakończenie stringa. W praktyce często korzysta się z tego typu zapisów do dynamicznego generowania treści na stronach internetowych, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego oraz dobrymi praktykami w zakresie czytelności kodu. Warto również zauważyć, że 'document.write' jest funkcją, którą należy stosować ostrożnie, gdyż może nadpisywać istniejącą zawartość strony, jeśli użyta zostanie po załadowaniu DOM. Dlatego w nowoczesnych aplikacjach webowych preferowane są inne metody, takie jak manipulacja DOM poprzez metody 'appendChild' lub 'innerHTML'.

Pytanie 30

Która metoda wypisze w języku JavaScript komunikat w konsoli przeglądarki?

console.write("test");

console.print("test");

console.echo("test");

console.log("test");

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Do wypisywania komunikatów w konsoli przeglądarki w JavaScript służy metoda <code>console.log()</code>, np. <code>console.log("test");</code>. Konsolę otwiera się w narzędziach deweloperskich (klawisz F12). To podstawowe narzędzie diagnostyczne - pozwala podejrzeć wartości zmiennych i przebieg działania skryptu. Obiekt <code>console</code> ma też metody pokrewne, np. <code>console.error()</code> czy <code>console.warn()</code>. Dlatego poprawna jest <code>console.log("test");</code>.

Pytanie 31

Tabele Klienci oraz Zgłoszenia są ze sobą połączone relacją jeden do wielu. W celu uzyskania jedynie opisu zgłoszenia oraz odpowiadającego mu nazwiska klienta dla zgłoszenia o numerze 5, należy wykonać polecenie

A. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci WHERE Klienci.id = 5

B. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.id WHERE Zgłoszenia.id = 5

C. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.Klienci_id WHERE Klienci.id = 5

D. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.Klienci_id WHERE Zgłoszenia.id = 5

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ uwzględnia właściwe połączenie między tabelami Klienci i Zgłoszenia za pomocą klucza obcego Klienci_id w tabeli Zgłoszenia. W relacyjnych bazach danych, gdy chcemy pobrać dane z dwóch tabel powiązanych relacją klucz główny-klucz obcy, używamy klauzuli JOIN. W tym przypadku Klienci_id w tabeli Zgłoszenia odnosi się do kolumny id w tabeli Klienci. Zapytanie SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.Klienci_id WHERE Zgłoszenia.id = 5; precyzyjnie pobiera kolumny opis i nazwisko z odpowiednich tabel, filtrując wyniki, aby dotyczyły jedynie zgłoszenia o id równym 5. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania relacyjnych baz danych, gdzie separacja danych na tabele pozwala na efektywne zarządzanie związkami między danymi. Korzystając z JOIN, integrujemy te dane w logiczny sposób, co jest fundamentem wydajnych i skalowalnych systemów bazodanowych. Praktyczne zastosowanie tego podejścia można znaleźć w projektowaniu systemów CRM, gdzie dane o klientach i ich zgłoszeniach są regularnie łączone w celu analizy i raportowania.

Pytanie 32

W języku PHP znak "//" wskazuje na

A. początek skryptu

B. operator alternatywny

C. operator dzielenia całkowitego

D. początek komentarza jednoliniowego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku PHP znak '//' oznacza początek komentarza jednoliniowego. Komentarze w PHP są istotnym elementem kodu, pozwalającym programistom na dodawanie adnotacji, które nie wpływają na wykonywanie skryptu. Komentarze są niezwykle pomocne, gdyż umożliwiają wyjaśnienie złożonych fragmentów kodu, co ułatwia jego dalsze utrzymanie i rozwijanie. Dzięki używaniu '//', programista może opisać, co dany fragment kodu robi, dla siebie lub innych osób przeglądających kod w przyszłości. Przykład zastosowania: jeśli mamy kod 'echo "Hello World!";', możemy dodać komentarz wyjaśniający: '// Wyświetla tekst Hello World!'. Warto zaznaczyć, że PHP pozwala także na korzystanie z komentarzy wieloliniowych, które zaczynają się od '/**' i kończą na '*/'. Stosowanie komentarzy jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, które zalecają dokumentowanie kodu oraz poprawne jego komentowanie, co jest częścią standardów kodowania, takich jak PSR-1 oraz PSR-2, promujących czytelność i spójność w kodzie.

Pytanie 33

W podanym przykładzie pseudoklasa hover spowoduje, że styl pogrubiony zostanie zastosowany

A. dla wszystkich odwiedzonych odnośników

B. dla wszystkich nieodwiedzonych odnośników

C. dla każdego odnośnika bez względu na jego aktualny stan

D. odnośnikowi, gdy kursor myszy na nim spocznie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pseudoklasa hover w CSS jest stosowana do definiowania stylu elementu, gdy użytkownik umieszcza nad nim kursor myszy. W kontekście odnośników, stosowanie pseudoklasy hover pozwala na dynamiczne dostosowywanie ich wyglądu, co jest kluczowe dla poprawy interaktywności i użyteczności stron internetowych. W przykładzie a:hover { font-weight: bold; } styl pogrubiony zostanie zastosowany do odnośnika, gdy użytkownik najedzie na niego kursorem myszy. Jest to częsta praktyka w projektowaniu stron, która pomaga użytkownikom łatwiej identyfikować aktywne elementy nawigacyjne. Standardy sieciowe, takie jak W3C, rekomendują stosowanie takich interakcji w celu poprawy doświadczenia użytkownika. Praktyczne zastosowanie pseudoklasy hover jest szerokie, od prostych efektów wizualnych, po skomplikowane animacje i przejścia. Ważne jest jednak, aby pamiętać o zapewnieniu alternatywnych metod interakcji dla użytkowników korzystających z urządzeń dotykowych, gdzie hover nie jest obsługiwany. Zrozumienie i właściwe stosowanie pseudoklas w CSS jest podstawą tworzenia nowoczesnych i dostępnych interfejsów użytkownika.

Pytanie 34

W katalogu www znajdują się podkatalogi html oraz styles, w których umieszczone są pliki o rozszerzeniu html oraz pliki z rozszerzeniem css. Aby dołączyć styl.css do pliku HTML, należy zastosować

A. <link rel=" Stylesheet" type="text/css" href="www/style/styl. css" />

B. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="/style/styl.css" />

C. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="../style/styl.css" />

D. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="styl.css" />

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="../style/styl.css" />. Użycie tej ścieżki względnej jest kluczowe, ponieważ wskazuje na lokalizację pliku styl.css w stosunku do pliku HTML, w którym jest osadzony. Folder 'www' zawiera podfoldery 'html' oraz 'style', a aby poprawnie zaadresować plik styl.css, który jest w folderze 'style', musimy wyjść z folderu 'html' (stąd '../') i następnie wejść do folderu 'style', gdzie znajduje się plik styl.css. W praktyce jest to zgodne z dobrą praktyką organizacji plików w projektach webowych, ponieważ ułatwia zarządzanie i lokalizowanie zasobów. Warto również zauważyć, że poprawne wskazanie ścieżki do plików CSS jest niezbędne dla prawidłowego renderowania stylów na stronie, co wpływa na jej wygląd i użytkowalność. Wszyscy deweloperzy front-end powinni być świadomi znaczenia dokładnego wskazywania ścieżek oraz stosować się do konwencji dotyczących organizacji struktur plików w projekcie.

Pytanie 35

Aby usunąć z nagrania szmery i zakłócenia tła, należy zastosować efekt:

A. redukcji szumów

B. normalizacji

C. pogłosu (reverb)

D. zmiany wysokości dźwięku

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Redukcja (usuwanie) szumów to obróbka, która analizuje stałe, niepożądane tło - szum, przydźwięk, syk - i wycisza je, pozostawiając właściwy sygnał. W edytorach audio zwykle pobiera się próbkę samego szumu, a program odejmuje go z całego nagrania. Dlatego do usunięcia szmerów i zakłóceń tła służy efekt redukcji szumów.

Pytanie 36

Jaki jest cel funkcji napisanej w PHP?

$zapytanie = mysql_query("SELECT * FROM napisy");

A. ochronę bazy danych

B. uzyskanie danych z bazy danych

C. zmianę hasła do bazy danych

D. nawiązanie połączenia z bazą danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Podana funkcja w języku PHP demonstruje zastosowanie polecenia SQL SELECT które jest używane do pobierania danych z bazy danych MySQL. Funkcja mysql_query jest używana do wykonywania zapytań SQL w kontekście bazy danych MySQL. W tym przypadku zapytanie SQL SELECT * FROM napisy pobiera wszystkie rekordy z tabeli o nazwie napisy. W praktyce wybór danych przy użyciu komendy SELECT jest kluczowy w aplikacjach PHP które działają z bazami danych ponieważ pozwala na dynamiczne generowanie zawartości strony internetowej w oparciu o informacje przechowywane w bazie. Ważne jest przestrzeganie najlepszych praktyk takich jak użycie funkcji mysqli_query czy PDO w nowych aplikacjach PHP w celu zapewnienia bezpieczeństwa i wydajności ponieważ mysql_query jest przestarzałe. Dodatkowo należy stosować techniki zabezpieczające przed SQL injection takie jak przygotowane zapytania co zwiększa bezpieczeństwo aplikacji

Pytanie 37

Jaka będzie wartość zwrócona przez funkcję zao napisaną w C++, jeśli zostanie wywołana z argumentem 3.55?

int zao(float x){
  return (x+0.5);
}

A. 3

B. 4.05

C. 4

D. 3.5

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja zao przyjmuje parametr typu float i zwraca wartość typu int. W C++ operator return konwertuje wartość float do int, co oznacza obcięcie części ułamkowej liczby. Kluczowy aspekt tego problemu to dodanie 0.5 do wartości wejściowej, co jest klasycznym sposobem na zaokrąglenie liczby zmiennoprzecinkowej do najbliższej liczby całkowitej. Gdy funkcja zao zostaje wywołana z argumentem 3.55, wynik operacji (x+0.5) staje się 4.05. Po konwersji do int wartość 4.05 zostaje obcięta do 4, dlatego funkcja zwraca 4. Takie zaokrąglanie jest często stosowane w praktyce, zwłaszcza w obliczeniach, gdzie precyzja jest kluczowa. C++ oferuje również bardziej precyzyjne sposoby zaokrąglania, jak na przykład funkcje round(), floor() czy ceil() z biblioteki cmath. Dobra praktyka programistyczna sugeruje korzystanie z tych funkcji dla zwiększenia czytelności kodu i uniknięcia nieporozumień związanych z konwersją typów wśród mniej doświadczonych programistów.

Pytanie 38

W CSS, poniższy zapis spowoduje, że czerwony kolor zostanie zastosowany do

h1::first-letter {color:red;}

A. pierwsza litera nagłówka drugiego poziomu

B. pierwsza litera nagłówka pierwszego poziomu

C. tekst nagłówka pierwszego poziomu

D. pierwsza linia akapitu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wiesz, użycie selektora CSS ::first-letter w połączeniu z stylem h1 to fajny sposób na zmianę wyglądu pierwszej litery w nagłówku. Kiedy używasz tego, kolor czerwony sprawi, że ta litera będzie się wyróżniać, co jest super, zwłaszcza w przypadku nagłówków czy akapitów. To technika, którą często stosuje się w projektowaniu stron, żeby nadać im trochę typograficznego stylu, jak w książkach z dużymi inicjałami. Ale pamiętaj, że ten selektor działa tylko z blokowymi elementami, takimi jak czy <h1>, więc jeżeli spróbujesz zastosować go z elementami liniowymi, to niestety efekty nie będą takie, jak się spodziewasz. Zawsze warto też mieć na uwadze standardy W3C, bo one pomagają w tworzeniu dostępnych stron. No i ten selektor jest częścią specyfikacji CSS Pseudo-Elements Level 3, więc przeglądarki go dobrze wspierają. Zrozumienie, jak i kiedy stosować takie selektory, to klucz do tworzenia nowoczesnych stron.

Pytanie 39

Tabela filmy ma klucz główny id i klucz obcy rezyserID. Tabela rezyserzy ma klucz główny id. Jak poprawnie połączyć je w SELECT (relacja jeden reżyser → wiele filmów)?

... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.id ...

... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.filmyID ...

... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id ...

... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.filmyID ...

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tabele łączy się tam, gdzie pasują klucze: klucz OBCY <code>rezyserID</code> z tabeli filmy wskazuje klucz GŁÓWNY <code>id</code> tabeli rezyserzy. Dlatego poprawny warunek to <code>ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id</code>.

Pytanie 40

Przedstawiono fragment kodu HTML, który nie waliduje się poprawnie. Błąd walidacji tego fragmentu kodu będzie dotyczył:

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>Test</title>
</head>
<body>
    <img src="/obraz.gif alt="Obrazek">
    <h1>Rozdział 1</h1>
    <p>To jest tekst paragrafu, ...</p>
    <br>
    <img src="/obraz.gif" alt="Obrazek">
</body>
</html>

A. braku cudzysłowu

B. niedomknięcia znacznika br

C. niedomknięcia znacznika img

D. powtórzenia nazwy pliku graficznego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Fragment kodu HTML zawiera istotny błąd, który polega na braku cudzysłowu w atrybucie 'src' znacznika 'img'. Poprawna składnia wymaga, aby wszystkie wartości atrybutów były otoczone cudzysłowami, zarówno pojedynczymi, jak i podwójnymi. W tym przypadku występuje problem w linii, gdzie atrybut 'src' ma przypisaną wartość '/obraz.gif', ale brakuje zamykającego cudzysłowu, co powoduje, że przeglądarka może niepoprawnie interpretować ten fragment kodu. Aby poprawić kod, należy dodać cudzysłów, co zapewni zgodność z normami HTML, takimi jak W3C. Przykładowo, poprawny zapis powinien wyglądać następująco: <img src="/obraz.gif" alt="Obrazek">. Walidacja kodu HTML jest kluczowa, ponieważ umożliwia uniknięcie problemów z wyświetlaniem strony oraz zapewnia lepszą dostępność treści dla użytkowników oraz robotów wyszukiwarek. Użycie odpowiednich znaczników oraz poprawna składnia sprzyja również lepszym wynikom SEO, co jest istotne w kontekście widoczności w Internecie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej