Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik architektury krajobrazu
Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Data rozpoczęcia: 3 lutego 2026 21:29
Data zakończenia: 3 lutego 2026 21:50

Egzamin zdany!

Wynik: 35/40 punktów (87,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Wprowadzenie piasku do gleby ma na celu

A. podniesienie zawartości makroelementów w glebie

B. zwiększenie wilgotności gleby

C. obniżenie pH gleby

D. rozluźnienie podłoża

Dodanie piasku do gleby ma na celu przede wszystkim poprawę struktury podłoża, co prowadzi do jego rozluźnienia. Rozluźniona gleba ma lepszą przepuszczalność powietrza i wody, co sprzyja rozwojowi korzeni roślin, umożliwiając im lepszy dostęp do składników odżywczych oraz wody. W praktyce, w przypadku gleb ciężkich i gliniastych, dodanie piasku jest standardową praktyką w ogrodnictwie i rolnictwie, ponieważ poprawia to warunki wzrostu roślin. Przykładem zastosowania tego zabiegu może być przygotowywanie podłoża pod trawniki, które wymaga dobrego napowietrzenia, a także w przypadku upraw warzyw, gdzie odpowiednia struktura gleby jest kluczowa dla uzyskania wysokich plonów. Standardy branżowe podkreślają, że właściwa struktura gleby jest niezbędna dla zachowania bioróżnorodności oraz zdrowia ekosystemów glebowych, co czyni dodawanie piasku istotnym elementem w praktykach działań agroekologicznych oraz zrównoważonego rolnictwa.

Pytanie 2

Gdy w obiekcie na terenie miejsca pracy doszło do pożaru, osoby znajdujące się w strefie zagrożenia powinny

A. pozostać w obiekcie do momentu ugaszenia pożaru

B. pozostać w obiekcie aż do przybycia straży pożarnej

C. opuścić obiekt korzystając z dróg ewakuacyjnych

D. opuścić obiekt najkrótszą trasą

Odpowiedź "opuścić budynek drogami ewakuacyjnymi" jest poprawna, ponieważ procedury ewakuacyjne są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa osób przebywających w budynku, w którym wybuchł pożar. Drogami ewakuacyjnymi, które są oznaczone i przygotowane do szybkiego opuszczenia obiektu, można w sposób bezpieczny i zminimalizowany do niezbędnego czasu przemieszczenia się uniknąć zagrożeń, takich jak dym, ogień czy panika. W sytuacji pożaru wszyscy powinni kierować się do wyjść ewakuacyjnych, które są zaprojektowane z uwzględnieniem norm bezpieczeństwa, takich jak PN-EN 1838, które określają wymagania dotyczące oświetlenia ewakuacyjnego i oznakowania dróg ewakuacyjnych. Przykładowo, w dużych obiektach, jak biurowce czy centra handlowe, istnieją wyraźnie oznaczone ścieżki ewakuacyjne, które prowadzą do bezpiecznych punktów zbiórki. W takich sytuacjach ważne jest również, aby przed ewakuacją na spokojnie ocenić sytuację oraz kierować się wskazówkami personelu odpowiedzialnego za bezpieczeństwo. Wiedza o tym, jak należy postępować w sytuacjach kryzysowych, może uratować życie.

Pytanie 3

Ile wynosi powierzchnia przekroju poprzecznego nasypu przedstawionego na rysunku?

A. 4 m2

B. 2 m2

C. 3 m2

D. 1 m2

Powierzchnia przekroju poprzecznego nasypu wynosi 1 m2, co jest wynikiem zastosowania wzoru na pole trójkąta prostokątnego. W przypadku nasypu, który ma kształt trójkąta prostokątnego z przyprostokątnymi o długościach 2 m i 1 m, obliczenia polegają na podstawieniu tych wartości do wzoru P = (a * h) / 2. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy jest kluczowe w inżynierii lądowej, gdzie odpowiednie obliczenie powierzchni przekrojów poprzecznych pozwala na precyzyjne zaplanowanie materiałów potrzebnych do budowy oraz oceny stabilności konstrukcji. Wzory na pole powierzchni różnych figur geometrycznych są fundamentalnym narzędziem w projektowaniu, a ich znajomość pozwala inżynierom minimalizować błędy projektowe. W standardach inżynieryjnych, takich jak Eurokod, szczegółowe obliczenia w kontekście nasypów są istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa i efektywności konstrukcji.

Pytanie 4

Zasady regularności, symetrii oraz geometrycznego ukształtowania przestrzeni były fundamentem kompozycji ogrodów

A. romantycznych

B. klasycystycznych

C. barokowych

D. nostalgicznych

Odpowiedź barokowych jest poprawna, ponieważ ogrody barokowe były znane z wyrafinowanej kompozycji, która kładła duży nacisk na regularność, symetrię oraz geometryzację przestrzeni. W kontekście ogrodów, barokowe projekty, takie jak ogrody Wersalu, ilustrują te cechy poprzez precyzyjnie zaaranżowane aleje, formy roślinne i elementy wodne tworzące harmonijną całość. Te ogrody odzwierciedlają ówczesne dążenie do dominacji nad przyrodą oraz chęć zaprezentowania władzy i bogactwa. Przykłady zastosowania tych zasad w praktyce obejmują systematyczne rozmieszczenie roślin oraz starannie zaplanowane ścieżki, co jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu ogrodów i architekturze krajobrazu. Oprócz estetyki, ogrody barokowe wykorzystywały również elementy optyczne, takie jak perspektywy i linie widokowe, co podkreśla ich monumentalny charakter i przemyślaną kompozycję przestrzenną.

Pytanie 5

Zgodnie z normą PN-B-01027 we fragmencie planu inwentaryzacyjnego zaznaczono

A. drzewo iglaste projektowane.

B. drzewo liściaste projektowane.

C. drzewo liściaste istniejące.

D. drzewo iglaste istniejące.

Poprawna odpowiedź to drzewo iglaste projektowane, zgodnie z normą PN-B-01027. W tej normie symbole graficzne mają ścisłe przypisania do określonych typów roślinności, co jest niezwykle istotne w kontekście inwentaryzacji i projektowania terenów zieleni. Symbol, który przedstawia drzewo iglaste projektowane, składa się z okręgu z sześcioma liniami wychodzącymi na zewnątrz oraz krzyżem w środku, co jednoznacznie wskazuje na ten typ drzewa. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być projektowanie parków miejskich, gdzie istotne jest różnicowanie między drzewami istniejącymi a projektowanymi. Właściwe klasyfikowanie drzew wpływa na planowanie przestrzenne, konserwację zieleni oraz zarządzanie ekosystemem. W praktyce, znajomość takich standardów pozwala na skuteczniejsze podejmowanie decyzji w zakresie ochrony środowiska i urbanistyki, co jest kluczowe dla zrównoważonego rozwoju. Dodatkowo, prawidłowe oznakowanie typów drzew na planach inwentaryzacyjnych wspiera komunikację między projektantami a wykonawcami, co jest niezbędne dla realizacji projektów zgodnych z założeniami.

Pytanie 6

Sadzenie cebul kwiatowych w koszykach z plastiku zabezpiecza je przed

A. drutowcami

B. nornicami

C. pędrakami

D. skorkami

Sadzenie cebul kwiatowych w plastikowych koszykach to praktyka, która skutecznie chroni je przed nornicami, które są szkodnikami znanymi z niszczenia korzeni roślin. Koszyki umożliwiają dobrą cyrkulację powietrza oraz odprowadzają nadmiar wody, co jest kluczowe dla zdrowego wzrostu cebul. Ponadto, ich struktura sprawia, że nornice mają trudności z dotarciem do cebul, co zmniejsza ryzyko ich uszkodzenia. Warto również zwrócić uwagę na dodatkowe korzyści związane z tym sposobem sadzenia: koszyki można stosować do różnych typów cebul, co ułatwia organizację i pielęgnację ogrodu. Zgodnie z zaleceniami ogrodników, stosowanie koszyków jest jedną z najlepszych praktyk w uprawie cebul kwiatowych, pozwalając na lepsze zarządzanie glebą i ograniczenie dostępu do szkodników. To rozwiązanie jest również zgodne z zasadami ekologicznego ogrodnictwa, ponieważ minimalizuje potrzebę stosowania środków chemicznych, co sprzyja bioróżnorodności i zdrowemu ekosystemowi ogrodu.

Pytanie 7

Który z wymienionych elementów siedliska korzystnie wpływa na rozwój roślin wrzosowatych?

A. Gleba urodzajna o zasadowym pH

B. Gleba lekka o kwaśnym pH

C. Obfite nawilżenie

D. Intensywne nasłonecznienie

Gleba lekka o kwaśnym odczynie jest kluczowym czynnikiem wpływającym na wzrost roślin wrzosowatych, gdyż te rośliny są przystosowane do specyficznych warunków siedliskowych. Wrzosowate, takie jak wrzos czy wrzośce, preferują pH gleby w zakresie od 4 do 5,5. Kwaśne podłoże sprzyja lepszemu przyswajaniu przez nie składników odżywczych, takich jak żelazo czy mangan, które są niezbędne do ich prawidłowego wzrostu i rozwoju. Ponadto, gleba lekka zapewnia dobrą cyrkulację powietrza, co jest istotne dla korzeni roślin. W praktyce, uprawiając wrzosowate, ogrodnicy często świadomie dobierają odpowiednie podłoże, dodając torf lub kompost, co dodatkowo zwiększa kwasowość gleby. Zrozumienie tych preferencji siedliskowych pozwala na skuteczniejsze zarządzanie roślinnością w ogrodach, parkach oraz w naturalnych siedliskach, co wpisuje się w najlepsze praktyki w zakresie ochrony i uprawy roślin.

Pytanie 8

Gospodarstwo działające w ogrodnictwie, o powierzchni 0,5 ha nowoczesnych szklarni oraz tuneli foliowych z systemem ogrzewania, dysponuje możliwościami do produkcji

A. drzew i krzewów dekoracyjnych w pojemnikach

B. rozsad na potrzeby różnych klientów

C. materiału wyjściowego do pędzenia roślin cebulowych

D. wysokiej klasy krzewów róż

Gospodarstwo ogrodnicze o powierzchni 0,5 ha, z nowoczesnymi szklarniami i tunelami foliowymi, to naprawdę świetne miejsce do produkcji rozsady. Przy odpowiednich warunkach, jak temperatura, wilgotność czy dostęp do światła, rośliny rosną zdrowe i w dobrej jakości. W tych warunkach można korzystać z różnych technik, które pomagają w intensywnej produkcji, na przykład z nawadniania czy nawożenia. Dobrze dobrane odmiany roślin pozwalają na lepsze dostosowanie się do potrzeb klientów, co na pewno daje przewagę na rynku. Przykładem mogą być pomidory czy papryka, które trzeba wcześniej wysiewać i pielęgnować w szklarni, zanim trafią na pole. Te praktyki nie tylko sprzyjają lepszemu rozwojowi gospodarstw, ale także spełniają normy jakości i bezpieczeństwa, co dzisiaj jest bardzo ważne.

Pytanie 9

Plan budowy zakłada stworzenie sezonowego kwietnika na gruncie, który będzie obsadzony roślinami rabatowymi. Jakie narzędzia są niezbędne do jego założenia?

A. Szpadel, pielnik, znacznik, grabie

B. Widły amerykańskie, pielnik, sznurek z kołkami, grabie

C. Szpadel, grabie, sznurek z kołkami, łopatka

D. Widły amerykańskie, sekator, siewnik punktowy, łopatka

Odpowiedź dotycząca zestawu narzędzi, który obejmuje szpadel, grabie, sznurek z kołkami oraz łopatkę, jest prawidłowa i odzwierciedla standardowe praktyki w zakresie zakładania kwietników sezonowych. Szpadel jest niezbędny do wykopania i przygotowania ziemi, co jest kluczowe przed zasadzeniem roślin. Grabie pomagają w wyrównywaniu terenu oraz usuwaniu większych kamieni czy korzeni, co również jest istotne dla zdrowia roślin. Sznurek z kołkami umożliwia precyzyjne wyznaczenie kształtu kwietnika oraz rozplanowanie przestrzeni, co jest ważne dla zachowania estetyki i równowagi w aranżacji. Łopatka, z kolei, jest niezwykle przydatna przy sadzeniu roślin, zwłaszcza tych o mniejszych korzeniach, oraz w przypadku konieczności precyzyjnego podcinania roślin. Stosowanie tych narzędzi zgodnie z dobrymi praktykami ogrodniczymi zapewnia trwałość i estetykę zakładanych rabat, co wpływa na ich długofalową atrakcyjność. Efektywna organizacja pracy oraz właściwe wykorzystanie narzędzi przyczyniają się do sukcesu całego projektu budowlanego.

Pytanie 10

Jeśli na liściach krzewów pojawiły się brązowe, nekrotyczne plamy o genezie grzybowej, to w celu ich ochrony należy zastosować środek chemiczny z grupy

A. insektycydów

B. fungicydów

C. akarycydów

D. nematocydów

Wybór fungicydów jako odpowiedniego preparatu do walki z brunatnymi, nekrotycznymi plamami na liściach krzewów jest uzasadniony, ponieważ takie objawy najczęściej wskazują na infekcje grzybowe. Fungicydy to substancje chemiczne, które skutecznie zwalczają grzyby, w tym patogeny odpowiedzialne za choroby roślin, takie jak pleśń, rdza czy mączniak. Przykłady fungicydów to azoksystrobina, tebukonazol czy difenokonazol, które są stosowane w praktyce w uprawach różnych roślin. W przypadku wystąpienia objawów grzybowych, kluczowe jest szybkie zidentyfikowanie problemu i zastosowanie odpowiedniego preparatu, aby zminimalizować straty. Dobrą praktyką jest również rotacja różnych fungicydów, aby uniknąć rozwoju odporności patogenów. Przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i terminów aplikacji jest niezbędne dla skuteczności zabiegów ochronnych, co potwierdzają normy i wytyczne organizacji zajmujących się ochroną roślin.

Pytanie 11

Jakie rośliny nadają się do ogrodu skalnego, w warunkach suchych i słonecznych?

A. Ostróżkę ogrodową (Delphinium cultorum), mieczyk ogrodowy (Gladiolus hybridus)

B. Kopytnika pospolitego (Asarum europaeum), ciemiernika białego (Helleborus niger)

C. Gęsiówkę kaukaską (Arabis caucasica), płomyka szydlastego (Phlox subulata)

D. Nagietka lekarskiego (Calendula officinalis), szałwię błyszczącą (Salvia splendens)

Gęsiówka kaukaska, czyli Arabis caucasica, i płomyka szydlasta, czyli Phlox subulata, to naprawdę świetne rośliny do ogrodów skalnych. Obie lubią słońce i radzą sobie w suchych miejscach, co czyni je idealnymi do takich aranżacji. Gęsiówka rośnie nisko, więc fajnie zakrywa ziemię, a jej białe albo różowe kwiatki są naprawdę ładne i przyciągają owady. Z kolei płomyka szydlasta kwitnie na fioletowo, różowo i biało, co dodaje koloru w ogrodzie. To super, że obie rośliny mogą rosnąć w ubogiej glebie i w ostrym słońcu, bo to przecież klucz do udanego ogrodu skalnego. I co najlepsze, przyciągają one pożyteczne owady, co wspiera bioróżnorodność. Jak się robi ogrody skalne, warto dobierać rośliny, które dobrze ze sobą współgrają pod względem koloru i wysokości – wtedy całość wygląda naprawdę harmonijnie przez cały rok.

Pytanie 12

Jaki jest maksymalny czas przechowywania zrolowanej darni w chłodne dni wiosenne oraz jesienne bez ryzyka jej uszkodzenia?

A. 2 doby

B. 0,5 doby

C. 7 dób

D. 3 doby

Zrolowana darń, która jest materiałem stosowanym w pracach ogrodniczych i budowlanych, może być przechowywana przez maksymalnie 2 doby w chłodne dni wiosenne i jesienne bez ryzyka uszkodzenia. W tym czasie darń ma możliwość pozyskiwania wody z gleby, co jest kluczowe dla jej zdrowia i prawidłowego wzrostu. W praktyce oznacza to, że jeśli zamierzamy zrolowaną darń przechować dłużej, należy zapewnić jej odpowiednie warunki, takie jak nawilżenie i odpowiednia temperatura, aby zminimalizować stres roślin. Dobrym przykładem jest przechowywanie darni w cieniu lub osłonięcie jej przed wiatrem, co może korzystnie wpłynąć na jej stan. W branży ogrodniczej zaleca się, aby nie odkładać użycia darni na później, a w przypadku dłuższych przerw, rozważyć dostarczenie jej wody poprzez systemy nawadniające. Pamiętajmy, że im dłużej darń jest zrolowana, tym większe ryzyko jej uszkodzenia, co może prowadzić do obumarcia roślin lub ich osłabienia.

Pytanie 13

Zamieszczone oznaczenie graficzne stosuje się w projektach terenów zieleni do oznaczenia

A. istniejącego drzewa iglastego.

B. projektowanego krzewu iglastego.

C. projektowanego drzewa iglastego.

D. istniejącego krzewu iglastego.

Odpowiedź "istniejącego drzewa iglastego" jest prawidłowa, ponieważ oznaczenie graficzne zamieszczone w pytaniu jest standardowym symbolem używanym w projektach terenów zieleni, który jednoznacznie wskazuje na istniejące drzewa iglaste. W praktyce, oznaczenia te są stosowane w dokumentacji projektowej, aby umożliwić identyfikację drzew, które nie będą podlegały wycince, co jest istotne dla zachowania bioróżnorodności oraz zgodności z lokalnymi przepisami ochrony środowiska. Typowe symbole zawierają charakterystyczne kształty korony oraz schematy, które wskazują na rodzaj i stan drzewa. Przykładem może być użycie tego symbolu w planowaniu przestrzennym terenów miejskich, gdzie ochrona istniejących drzew staje się kluczowym elementem strategii zrównoważonego rozwoju. Zgodnie z normami branżowymi, odpowiednie oznaczanie istniejących drzew w projektach to nie tylko wymóg formalny, ale również najlepsza praktyka, która sprzyja odpowiedzialnemu zarządzaniu zielenią.

Pytanie 14

Jaki gatunek rośliny zaleca się do stworzenia rabaty z kwiatami, które kwitną pod koniec lata i jesienią?

A. Szafirek drobnokwiatowy (Muscari botryoides)

B. Cebulica syberyjska (Scilla siberica)

C. Lilia złocista (Lilium auratum)

D. Zawilec gajowy (Anemone nemorosa)

Lilia złocista (Lilium auratum) jest idealnym gatunkiem do tworzenia rabat z roślin kwitnących późnym latem i jesienią. Charakteryzuje się pięknymi, dużymi kwiatami o intensywnych kolorach, które przyciągają wzrok i ożywiają przestrzeń ogrodową w okresie, gdy wiele innych roślin już przekwitło. Kwiaty lilii złocistej zaczynają kwitnąć zazwyczaj w sierpniu i mogą kwitnąć aż do września, co czyni je doskonałym elementem rabat letnio-jesiennych. Warto je sadzić w miejscach nasłonecznionych lub półcienistych, w dobrze przepuszczalnej glebie. Lilia złocista wymaga również odpowiedniego nawożenia w okresie wzrostu, co podnosi jej walory dekoracyjne. Zastosowanie tego gatunku w ogrodzie nie tylko wzbogaca jego estetykę, ale także wspiera bioróżnorodność, przyciągając owady zapylające. W kontekście standardów ogrodniczych, lilia złocista jest często rekomendowana w projektach krajobrazowych ze względu na swoje walory wizualne i długi okres kwitnienia.

Pytanie 15

Jaki element wyposażenia jest kluczowy w ogrodzie zoologicznym?

A. Wieszak na rowery

B. Tablica informacyjna

C. Rzeźba do ogrodu

D. Fontanna

Tablica informacyjna jest kluczowym elementem wyposażenia w ogrodzie zoologicznym, ponieważ odgrywa istotną rolę w edukacji odwiedzających oraz w poprawie ich doświadczeń. Informacje zamieszczone na tablicach, takie jak dane o gatunkach zwierząt, ich naturalnym środowisku oraz zagrożeniach, z jakimi się borykają, pomagają w zwiększeniu świadomości ekologicznej. Tablice informacyjne są zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które podkreślają znaczenie edukacji w zakresie ochrony przyrody. Przykładowo, dobrze zaprojektowana tablica może zawierać interaktywne elementy, takie jak kody QR, które prowadzą do materiałów multimedialnych, co dodatkowo angażuje odwiedzających. Zastosowanie tablic informacyjnych jest również kluczowe w kontekście zachowania bezpieczeństwa, gdyż informują o zasadach zachowania w pobliżu zwierząt oraz o regulaminie obiektu. To wszystko sprawia, że tablice są nie tylko estetycznym, ale głównie funkcjonalnym elementem każdego zoo.

Pytanie 16

Aby uzyskać płaszczyzny wertykalne, należy zastosować

A. pnącza ogrodowe

B. drzewa iglaste

C. rośliny dwuletnie

D. krzewy liściaste

Pnącza ogrodowe są idealnym rozwiązaniem do tworzenia płaszczyzn wertykalnych, ponieważ ich struktura i sposób wzrostu doskonale nadają się do pokrycia pionowych powierzchni. Pnącza, takie jak winorośl, bluszcz czy wiciokrzew, potrafią wspinać się na różne konstrukcje, takie jak trejaże, pergole czy ściany, co pozwala na efektywne zagospodarowanie przestrzeni w ogrodzie. Dzięki ich zastosowaniu można stworzyć zielone ściany, które nie tylko estetycznie poprawiają wygląd przestrzeni, ale również działają jako naturalne izolatory, poprawiając mikroklimat w okolicy. W kontekście zrównoważonego rozwoju, pnącza przyczyniają się do zwiększenia bioróżnorodności, stanowiąc habitat dla różnych gatunków ptaków i owadów. Warto również zwrócić uwagę na ich właściwości oczyszczające powietrze, co jest szczególnie istotne w miejskich aglomeracjach. Zgodnie z dobrymi praktykami w projektowaniu zieleni, stosowanie pnączy przyczynia się do efektywnego wykorzystania przestrzeni oraz wzbogacania wizualnego krajobrazu ogrodowego.

Pytanie 17

Korzystając z danych zawartych w tabeli, dotyczących nasion różnych gatunków pierwiosnków, wskaż liczbę nasion potrzebnych do wyprodukowania 2 000 roślin pierwiosnka kubkowego.

Gatunek	Liczba nasion w 1g	Zdolność kiełkowania w %	Dla wyprodukowania 1 000 roślin należy wysiać
Pierwiosnek kubkowy	5 000	50	0,5 g
Pierwiosnek pospolity	1 200	45	2,0 g
Pierwiosnek ślimakowy	10 000	55	0,2 g

A. 5 000 nasion.

B. 5 500 nasion.

C. 2 500 nasion.

D. 2 000 nasion.

Aby uzyskać 2 000 roślin pierwiosnka kubkowego, konieczne jest zrozumienie zasad kiełkowania i doboru odpowiedniej liczby nasion. W tym przypadku, zakładając, że zdolność kiełkowania wynosi 50%, oznacza to, że tylko połowa zasianych nasion zakiełkuje. Zatem, aby uzyskać 2 000 roślin, musimy zasiać 4 000 nasion, co będzie odpowiednie przy 50% skuteczności. Jednakże dla uzyskania stabilnej populacji roślin, często zaleca się stosowanie marginesu bezpieczeństwa, co w tym przypadku zwiększa tę liczbę do 5 000 nasion. Taka praktyka jest zgodna z najlepszymi procedurami w uprawie roślin, gdzie należy brać pod uwagę nie tylko zdolność kiełkowania, ale również czynniki takie jak jakość nasion, warunki glebowe oraz ich pielęgnację. Wnioskując, planując produkcję roślin, warto stosować podejście oparte na danych, aby maksymalizować wydajność i zminimalizować straty.

Pytanie 18

W przypadku zatrucia środkami ochrony roślin, które dostały się do organizmu przez układ pokarmowy, należy

A. wywołać wymioty, podając roztwór soli kuchennej

B. wywołać wymioty poprzez podanie dużych ilości letniej wody i wezwać pogotowie

C. podać poszkodowanemu mleko oraz natychmiast wezwać lekarza

D. podać poszkodowanemu rozcieńczony sok owocowy i wezwać pogotowie

Podanie dużych ilości letniej wody w celu wywołania wymiotów jest zalecane w przypadku zatruć pokarmowych, w tym zatruciem środkami ochrony roślin, które dostały się do organizmu przez przewód pokarmowy. Letnia woda pomaga w rozcieńczeniu toksycznych substancji, co może zmniejszyć ich stężenie w organizmie. Wymioty są naturalnym mechanizmem obronnym organizmu, który może pomóc w usunięciu szkodliwych substancji zanim te zostaną wchłonięte przez jelita. Ważne jest jednak, aby tego rodzaju interwencje przeprowadzać z rozwagą i zawsze wezwać pomoc medyczną. W przypadku poważnych zatruć, takich jak te związane z pestycydami, profesjonalna ocena i leczenie są niezbędne. Rekomendacje takie jak te są zgodne z wytycznymi organizacji zajmujących się zdrowiem publicznym, które podkreślają, że w sytuacjach kryzysowych najważniejsze jest szybkie działanie oraz zapewnienie profesjonalnej pomocy medycznej.

Pytanie 19

Która z wymienionych roślin nie jest hodowana w tunelach foliowych?

A. Frezja

B. Róża

C. Goździk

D. Nasturcja

Nasturcja (Tropaeolum majus) to roślina, która nie jest typowo uprawiana pod folią, ponieważ jest to roślina jednoroczna, charakteryzująca się dużą odpornością na zmienne warunki atmosferyczne. Uprawa roślin pod folią, jak ma to miejsce w przypadku róż, frezji czy goździków, ma na celu stworzenie optymalnych warunków mikroklimatycznych, które sprzyjają lepszemu wzrostowi i rozwojowi. W przypadku roślin wymagających takiej ochrony, jak róże, korzysta się z tuneli foliowych, które zapewniają odpowiednią temperaturę oraz wilgotność, co jest niezbędne do uzyskania wysokiej jakości kwiatów. Nasturcja, z kolei, doskonale radzi sobie w warunkach naturalnych i często jest uprawiana w ogrodach bez stosowania dodatkowych osłon. Jej wszechstronność sprawia, że jest popularna nie tylko ze względu na walory ozdobne, ale także jadalne. Liście oraz kwiaty nasturcji są wykorzystywane w kuchni, co wzbogaca dietę o cenne składniki odżywcze. Praktyka uprawy nasturcji w naturalnych warunkach jest zgodna z ekologicznymi trendami w ogrodnictwie, które promują bioróżnorodność oraz zrównoważony rozwój.

Pytanie 20

Jakie rośliny są zalecane do formowania strzyżonych żywopłotów?

A. Dąb szypułkowy (Quercus robur)

B. Kasztanowiec biały (Aesculus hippocastanum)

C. Jesion wyniosły (Fraxinus excelsior)

D. Grab pospolity (Carpinus betuluś)

Wybór innych roślin do tworzenia żywopłotów, takich jak dąb szypułkowy, kasztanowiec biały czy jesion wyniosły, może prowadzić do błędnych wniosków dotyczących ich zastosowania. Dąb szypułkowy (Quercus robur) jest majestatycznym drzewem, które osiąga duże rozmiary i ma silny, rozłożysty pokrój, co sprawia, że nie jest idealny do formowania żywopłotów, które z definicji powinny być niskie i gęste. Kasztanowiec biały (Aesculus hippocastanum) również nie nadaje się do tego celu, ponieważ jego liście mają tendencję do opadania i nie formują zwartej struktury, co obniża walory estetyczne takiego żywopłotu. Jesion wyniosły (Fraxinus excelsior) jest kolejnym przykładem drzewa, które ze względu na swoje wymagania glebowe oraz dużą wysokość nie sprawdzi się w roli żywopłotu. Typowym błędem jest mylenie cech roślin drzewiastych z cechami, jakimi powinny charakteryzować się rośliny do formowania żywopłotów. Rośliny te powinny być gęste, łatwe do przycinania i odporne na warunki zewnętrzne. Dlatego wybór grabu pospolitego jako rośliny do żywopłotów oparty jest na praktycznych aspektach jego uprawy oraz estetycznych walorach, które inne wymienione rośliny nie oferują.

Pytanie 21

Rośliny cebulowe oraz bulwiaste, które są polecane do tworzenia wiosennych dekoracji florystycznych to

A. zimowit jesienny (Colchicum autumnale), tulipan ogrodowy (Tulipa)

B. czosnek ozdobny (Allium sp.), lilia złotogłów (Lilium martagoń)

C. krokus (Crocus sp.), śnieżyczka przebiśnieg (Galanthus nivalis)

D. mieczyk (Gladiolus sp.), kosaciec syberyjski (Iris sibirica)

Krokus (Crocus sp.) oraz śnieżyczka przebiśnieg (Galanthus nivalis) to dwie rośliny cebulowe, które doskonale nadają się do tworzenia dekoracji florystycznych wczesną wiosną. Krokus, znany ze swojej różnorodności kolorystycznej, zaczyna kwitnienie już w lutym i marcu, co czyni go jednym z pierwszych zwiastunów wiosny. Rośliny te preferują słoneczne stanowiska oraz dobrze przepuszczalne gleby, co jest istotne dla ich zdrowego wzrostu i długotrwałego kwitnienia. Śnieżyczka przebiśnieg, z kolei, charakteryzuje się delikatnymi, białymi kwiatami, które również pojawiają się na początku wiosny. Jej umiejętność przetrwania w chłodniejszych warunkach czyni ją idealnym wyborem do wczesnowiosennych kompozycji. W kontekście praktycznych zastosowań, zarówno krokusy, jak i śnieżyczki można z powodzeniem wykorzystywać w aranżacjach ogrodowych, rabatach oraz w bukietach, dodając im świeżości i wiosennego uroku. Stosowanie tych roślin w dekoracjach florystycznych jest zgodne z zasadami zrównoważonego ogrodnictwa, ponieważ są one łatwe w uprawie i wymagają minimalnej pielęgnacji.

Pytanie 22

Pergolę można wykorzystać

A. nad fragmentem ścieżki spacerowej

B. jako część wyposażenia placu zabaw dla dzieci

C. jako osłonę widokową

D. w ogrodzie skalnym

Pergola to struktura architektoniczna, która ma wiele zastosowań, a jej główną funkcją jest zapewnienie zacienienia oraz estetycznego uzupełnienia przestrzeni ogrodowej. Umiejscowienie pergoli nad częścią trasy spacerowej nie tylko chroni przed nadmiernym nasłonecznieniem, ale także tworzy przytulną atmosferę, sprzyjającą relaksowi i odpoczynkowi. Dobrze zaprojektowana pergola może być doskonałym miejscem do odpoczynku, a także do organizowania spotkań towarzyskich. W praktyce, pergola nad trasą spacerową może być osłonięta roślinnością, co zwiększa jej walory estetyczne i funkcjonalne. Zastosowanie pergoli w przestrzeniach publicznych i prywatnych zgodne jest z zasadami projektowania krajobrazu, które kładą nacisk na harmonijną integrację budowli z otoczeniem. Dobrą praktyką jest stosowanie materiałów odpornych na działanie czynników atmosferycznych, co przyczyni się do długowieczności konstrukcji oraz jej estetycznego wyglądu przez wiele lat.

Pytanie 23

Do skrócenia żywotności dekoracji wykonanej z kwiatów ciętych może prowadzić

A. delikatne zakwaszenie wody

B. codzienna wymiana wody

C. przycinanie końcówek łodyg przed każdą wymianą wody

D. umiejscowienie dekoracji w sąsiedztwie dojrzałych owoców

Każda z pozostałych odpowiedzi, dotyczących metod wydłużania trwałości dekoracji z kwiatów ciętych, nie odnosi się do rzeczywistych zasad, które regulują ich pielęgnację. Codzienna wymiana wody jest podstawą dbania o kwiaty, jednak sama w sobie nie jest wystarczająca, aby zapewnić długotrwałą świeżość, jeśli nie jest wsparta innymi działaniami, takimi jak odcinanie końcówek łodyg, które powinno być realizowane w odpowiednich warunkach. Odcinanie końcówek łodyg przed każdą wymianą wody jest praktyką, która może poprawić chłonność wody przez rośliny, jednak nie wystarczy, by całkowicie zminimalizować wpływ etylenu. Lekkie zakwaszenie wody może być korzystne, ale również nie daje gwarancji, że kwiaty będą trwałe w obecności etylenu. Te podejścia często są mylnie interpretowane jako wystarczające do utrzymania świeżości, jednak w rzeczywistości ignorują one kluczowe czynniki, takie jak otoczenie kwiatów oraz ich eksponowanie na szkodliwe substancje. Zrozumienie, że niektóre czynniki są w stanie przyspieszać procesy starzenia roślin, jest kluczowe dla efektywnej pielęgnacji kwiatów ciętych.

Pytanie 24

Do roślin cebulowych, które kwitną w ogrodach na początku wiosny, zalicza się

A. pierwiosnek ząbkowany (Primula denticulata)

B. mieczyk ogrodowy (Gladiolus hybridus)

C. szachownica cesarska (Fritillaria impeńalis)

D. szafran wiosenny (Crocus vernus)

Szafran wiosenny (Crocus vernus) jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych roślin cebulowych, które kwitną na wiosnę. Ta roślina należy do rodziny irysowatych, a jej kwiaty pojawiają się zazwyczaj w marcu lub na początku kwietnia, co czyni ją jedną z pierwszych zwiastunów wiosny. Szafran wiosenny charakteryzuje się dużymi, kolorowymi kwiatami, które mogą mieć odcienie fioletu, bieli, a nawet żółci. W ogrodzie szafran jest ceniony za łatwość w uprawie oraz zdolność do naturalizacji, co oznacza, że po posadzeniu rośnie i rozprzestrzenia się samodzielnie w odpowiednich warunkach. Ponadto, szafran wiosenny dobrze znosi różne typy gleb, choć preferuje gleby przepuszczalne i dobrze nasłonecznione. Dzięki tym cechom, roślina ta jest idealna do tworzenia kolorowych rabat wiosennych, a także do nasadzeń w trawnikach. W kontekście standardów ogrodniczych, szafran wiosenny jest często rekomendowany przez ekspertów jako doskonały wybór dla ogrodników amatorów i profesjonalistów, którzy chcą uzyskać wcześniejsze kwitnienie i estetyczne efekty w swoich ogrodach.

Pytanie 25

Cechą morfologiczną, którą można zaobserwować, jest łuszcząca się kora?

A. platana klonolistnego (Platanus acerifolia)

B. buka zwyczajnego (Fagus sylvatica)

C. dębu szypułkowego (Quercus robur)

D. klonu jesionolistnego (Acer negundo)

Platan klonolistny (Platanus acerifolia) charakteryzuje się łuszczącą się korą, co jest istotną cechą morfologiczną tego gatunku. Kora młodych drzew jest gładka, ale z wiekiem zaczyna się łuszczyć, odsłaniając jasne, gładkie warstwy. Zjawisko to jest adaptacyjne i związane z cyklem życia rośliny, gdzie łuszczenie się kory pomaga w usuwaniu martwych komórek, co z kolei zwiększa efektywność wymiany gazowej oraz wzmacnia ochronę przed szkodnikami. Platan klonolistny jest często stosowany w urbanistyce jako drzewo alejowe, ze względu na swoje właściwości estetyczne oraz zdolność do przystosowania się do trudnych warunków miejskich. W kontekście ochrony przyrody oraz standardów sadzenia drzew miejskich, platan prezentuje wysoką odporność na zanieczyszczenia, co czyni go preferowanym gatunkiem w projektach związanych z zielenią miejską.

Pytanie 26

Korzystając z danych zawartych w tabeli określ wysokość opłaty za usunięcie świerku syberyjskiego o obwodzie 56 cm

Lp.	Rodzaje, gatunki i odmiany drzew	Stawki w zł za 1 cm obwodu pnia drzewa mierzonego na wysokości 130 cm
1	Topola, olsza, klon jesionolistny, wierzba, czeremcha amerykańska, grochodrzew.	11,04
2	Kasztanowiec, morwa, jesion amerykański, czeremcha zwyczajna, świerk pospolity, sosna zwyczajna, daglezja, modrzew, brzoza brodawkowata i omszona.	30,01
3	Dąb, buk, grab, lipa, choina, głóg-forma drzewiasta, jarząb, jesion wyniosły, klon z wyjątkiem klonu jesionolistnego, gatunki i odmiany ozdobne jabłoni, śliwy, wiśni i orzecha, leszczyna turecka, brzoza (pozostałe gatunki i odmiany), jodła pospolita, świerk (pozostałe gatunki i odmiany), żywotnik (wszystkie gatunki), platan klonolistny, wiąz, cyprysik.	73,00
4	Jodła (pozostałe gatunki i odmiany), tulipanowiec, magnolia, korkowiec, miłorząb, metasekwoja, cis, cyprysik, bożodrzew.	275,40

A. 5064 zł

B. 1348 zł

C. 4088 zł

D. 2752 zł

No i super, poprawna odpowiedź to 4088 zł. Zastosowałeś stawkę dla świerka syberyjskiego, która wynosi 73,00 zł za każdy centymetr obwodu. Obliczając koszt usunięcia świerka o obwodzie 56 cm, pomnożyłeś 56 cm przez 73,00 zł/cm, co daje 4088 zł. To jest zgodne z tym, jak fachowcy w branży obliczają takie koszty. Muszę przyznać, że znajomość stawek za różne gatunki drzew to kluczowa sprawa, jak się pracuje w leśnictwie czy ogrodnictwie. Dzięki temu można lepiej zaplanować budżet i całą gospodarkę leśną. Ważne też, żeby regularnie aktualizować te tabele, bo ceny i przepisy mogą się zmieniać. Dobrze się spisałeś!

Pytanie 27

Która z wymienionych roślin nie należy do rodziny sosnowatych?

A. modrzew europejski

B. jodła jednobarwna

C. świerk pospolity

D. cis pospolity

Cis pospolity (Taxus baccata) nie należy do rodziny sosnowatych (Pinaceae), co czyni go poprawną odpowiedzią na to pytanie. Cis jest przedstawicielem rodziny cisoowatych (Taxaceae). Roślina ta jest wiecznie zielona i charakteryzuje się m.in. iglastymi liśćmi, które są płaskie, wąskie i ciemnozielone. Cis pospolity może być stosowany jako roślina ozdobna w ogrodach, gdzie ze względu na swoje właściwości dekoracyjne oraz tolerancję na różne warunki glebowe i klimatyczne, często wykorzystuje się go do formowania żywopłotów. Warto również wspomnieć, że cis pospolity zawiera alkaloidy, które są toksyczne, co czyni go rośliną, z którą należy obchodzić się ostrożnie, szczególnie w obecności dzieci i zwierząt. W kontekście praktycznego zastosowania, cis jest często używany w architekturze krajobrazu, jako roślina osłonowa i do tworzenia kompozycji ogrodowych, co podkreśla jego znaczenie w ogrodnictwie oraz projektowaniu przestrzeni zielonych.

Pytanie 28

Na której ilustracji przedstawiono prawidłowo ukształtowany krzew róży piennej przeznaczonej do sadzenia w terenach zieleni?

A. Na ilustracji 3.

B. Na ilustracji 1.

C. Na ilustracji 2.

D. Na ilustracji 4.

Ilustracja 4 przedstawia prawidłowo ukształtowany krzew róży piennej, co jest istotne zarówno z punktu widzenia estetyki, jak i zdrowia rośliny. Krzew ten posiada dobrze rozwinięty system korzeniowy, co jest kluczowe dla jego stabilności oraz zdolności do pobierania wody i składników odżywczych z gleby. Równomierne rozmieszczenie gałęzi zapewnia odpowiednią cyrkulację powietrza oraz dostęp do światła, co sprzyja zdrowemu wzrostowi i kwitnieniu. W praktyce, krzewy o takich cechach są bardziej odporne na choroby i szkodniki, co przekłada się na ich dłuższą żywotność i lepszą prezencję w terenach zieleni. Warto pamiętać, że przy sadzeniu roślin w terenach zielonych należy zwrócić szczególną uwagę na ich formę oraz kondycję, aby osiągnąć zamierzony efekt ogrodniczy.

Pytanie 29

Działania podejmowane w celu przywrócenia artystycznych i historycznych wartości zabytkowego ogrodu to

A. modernizacja

B. rekultywacja

C. rewaloryzacja

D. adaptacja

Rewaloryzacja to proces, który ma na celu przywrócenie zabytkowym ogrodem ich pierwotnych walorów artystycznych, kulturowych i historycznych. W praktyce oznacza to nie tylko odtworzenie oryginalnych kompozycji roślinnych i architektonicznych, ale także przywrócenie kontekstu historycznego, w którym dany ogród powstał. Kluczowe dla rewaloryzacji jest przeprowadzanie szczegółowych badań, które pozwalają na zrozumienie pierwotnych założeń projektowych oraz stylów ogrodowych. Przykładem zastosowania rewaloryzacji może być odbudowa ogrodu w stylu barokowym, gdzie ważne jest nie tylko odtworzenie układu roślinnego, ale również elementów małej architektury, takich jak fontanny czy aleje. Dobry projekt rewaloryzacji uwzględnia nie tylko estetykę, ale także funkcjonalność ogrodu, co czyni go miejscem atrakcyjnym dla odwiedzających oraz niezbędnym elementem edukacji o historii sztuki ogrodowej. W ramach rewaloryzacji stosuje się również zasady zrównoważonego rozwoju, dążąc do minimalizacji negatywnego wpływu na środowisko.

Pytanie 30

Jakie rośliny można zalecić do stworzenia formowanych żywopłotów o wysokości do 1,00 m?

A. Derenia jadalnego (Cornus mas), cisa pospolitego (Taxus baccata)

B. Ligustra pospolitego (Ligustrum vulgare), irgę błyszczącą (Cotoneaster lucidus)

C. Krzewuszkę cudowną (Weigela florida), graba pospolitego (Carpinus betulus)

D. Lilaka pospolitego (Syringa vulgaris), żywotnika zachodniego (Thuja occidentalis)

Ligustr pospolity (Ligustrum vulgare) i irga błyszcząca (Cotoneaster lucidus) to doskonałe wybory do formowanych żywopłotów o wysokości do 1,00 m. Ligustr jest krzewem o gęstym pokroju, który dobrze znosi cięcie, co czyni go idealnym do formowania. Charakteryzuje się również odpornością na niekorzystne warunki atmosferyczne i urbanizacyjne. Z kolei irga błyszcząca wyróżnia się atrakcyjnym, błyszczącym ulistnieniem oraz odpornością na choroby, co sprawia, że jest wyjątkowo niskonakładowym rozwiązaniem do tworzenia estetycznych żywopłotów. Oba gatunki można stosować w różnorodnych aranżacjach ogrodowych, tworząc żywe granice, osłony od hałasu, czy też wyznaczając strefy w przestrzeni. Stanowią one również dobre siedlisko dla małych ptaków, co podnosi wartość ekologiczna takiego rozwiązania. Zgodnie z dobrymi praktykami w projektowaniu zieleni, krzewy te można sadzić w odstępach 40-60 cm, co pozwoli na uzyskanie zwartych żywopłotów w krótkim czasie. Dodatkowo ich cięcie powinno odbywać się regularnie, najlepiej na wiosnę, co sprzyja zdrowemu wzrostowi i gęstości.

Pytanie 31

Jakie rodzaje roślin można zalecić do zakupu żywopłotów obwódkowych?

A. Bukszpan wieczniezielony (Buxus sempervirens) oraz lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia)

B. Dereń jadalny (Cornus mas) oraz berberys Thunberga (Berberis Thunbergii)

C. Mahonia pospolita (Mahonia aąuifolium) oraz pęcherznica kalinolistna (Physocarpus opulifolius)

D. Karagana syberyjska (Caragana arborescens) oraz pigwowiec okazały (Chaenomeles speciosa)

Bukszpan wieczniezielony (Buxus sempervirens) oraz lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia) to doskonałe rośliny na żywopłoty obwódkowe, które charakteryzują się nie tylko estetyką, ale również funkcjonalnością. Bukszpan jest rośliną zimozieloną, tworzącą gęste, niskie żywopłoty, które mogą być formowane w różnorodne kształty, co czyni go idealnym do stylowych ogrodów. Dodatkowo, bukszpan dobrze znosi przycinanie i może być stosowany do tworzenia eleganckich obwódek. Lawenda natomiast, oprócz walorów ozdobnych, ma właściwości aromatyczne i repelentne, co czyni ją atrakcyjnym wyborem dla ogrodów naturalnych. Oba gatunki są odporne na różne warunki atmosferyczne, co sprawia, że są łatwe w uprawie. Korzystając z tych roślin w projektowaniu ogrodów, można wprowadzić zarówno harmonię wizualną, jak i poprawić mikroklimat tego miejsca, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w architekturze krajobrazu.

Pytanie 32

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 33

Aby skosić dużą powierzchnię trawnika parkowego o wysokości 10 cm, jaką kosiarkę należy wybrać?

A. bębnową

B. listwową

C. bijakową

D. rotacyjną

Choć kosiarka bijakowa, rotacyjna czy bębnowa mogą wydawać się opcjami do skoszenia trawnika, w przypadku dużej powierzchni parku o 10 cm wysokości nie będą najlepszym wyborem. Kosiarki bijakowe są raczej do ścinki wysokiej i gęstej trawy, ale ich sposób działania, polegający na uderzaniu, może sprawić, że trawa będzie cięta nierówno, a przy tym się uszkodzi włókna roślinne. Z tego powodu mogą pojawić się różne choroby grzybowe, co osłabi trawnik. Kosiarki rotacyjne, które tną za pomocą wirującego ostrza, najlepiej działają na małych, zadbanych obszarach. Używanie ich na dużych terenach może prowadzić do braku precyzji w cięciu i nierównego wykończenia, co jest naprawdę niepożądane w parku. Kosiarki bębnowe też nie są aż tak efektywne jak listwowe, zwłaszcza przy dłuższej trawie, bo mogą nie radzić sobie z jej grubością, przez co mogą szarpać i uszkadzać. Użycie niewłaściwego typu kosiarki na dużych terenach negatywnie wpłynie na estetykę i kondycję trawnika, co znaczy, że później może być potrzeba dodatkowej pielęgnacji. Dlatego ważne jest, by wybierać dobrze, a kosiarka listwowa jest tu kluczowa dla ładnego i zdrowego trawnika.

Pytanie 34

Kiedy powinno się zbierać pędy roślin ozdobnych w celu wykonania sadzonek zdrewniałych?

A. Od stycznia do marca, w fazie bezlistnej

B. Od października do listopada, przed opadnięciem liści

C. Od czerwca do sierpnia, w pełni fazy wegetacyjnej

D. Od kwietnia do maja, po pojawieniu się oznak wegetacji

Wybór terminu pozyskiwania pędów roślin ozdobnych do wykonania sadzonek zdrewniałych w pełni wegetacji, tj. od czerwca do sierpnia, jest nieodpowiedni z kilku powodów. W tym okresie rośliny intensywnie rosną, co sprzyja marnowaniu zasobów na produkcję nowych liści i pędów, a nie na ukorzenianie się sadzonek. Ponadto, pozyskiwanie pędów w pełni wegetacji zwiększa ryzyko uszkodzeń roślin i ich osłabienia, ponieważ rośliny są bardziej wrażliwe na stres po cięciu, co może prowadzić do ich obumierania. Kolejnym błędnym podejściem jest pozyskiwanie pędów od października do listopada, przed zrzuceniem liści. W tym czasie wiele roślin przechodzi w stan spoczynku, a ich pędy, chociaż zdrewniałe, mogą nie być wystarczająco przygotowane do ukorzenienia, co znacząco obniża efektywność procesu rozmnażania. Również okres od kwietnia do maja, po wystąpieniu oznak wegetacji, nie jest optymalny. W tym czasie rośliny zaczynają intensywnie pobierać składniki odżywcze i wodę, co również niekorzystnie wpływa na możliwość ukorzenienia pędów. Typowym błędem myślowym w tym kontekście jest przyjęcie, że pędy w pełni wegetacji będą łatwiejsze do ukorzenienia, podczas gdy w rzeczywistości stan spoczynku sprzyja lepszemu rozwojowi korzeni. Dlatego kluczowe jest zrozumienie cykli wzrostu roślin oraz optymalnych warunków do ich rozmnażania.

Pytanie 35

W celu zredukowania ryzyka wystąpienia wypadków, osłony ograniczające kontakt z ruchomymi częściami maszyn i urządzeń powinny być malowane na kolor

A. zielony

B. czarny

C. żółty

D. biały

Odpowiedź 'żółty' jest prawidłowa, ponieważ kolor żółty jest powszechnie stosowany do oznaczania elementów, które mogą stanowić zagrożenie. Zgodnie z normą EN ISO 7010, kolor żółty jest używany jako kolor ostrzegawczy, co ma na celu przyciągnięcie uwagi pracowników do potencjalnych niebezpieczeństw związanych z maszynami i urządzeniami. W praktyce, osłony wykorzystywane w różnych maszynach są malowane na żółto, aby zasygnalizować, że należy zachować szczególną ostrożność w obrębie tych obszarów. Na przykład, w zakładach produkcyjnych, gdzie maszyny działają w bliskim sąsiedztwie pracowników, żółte oznaczenia pozwalają na szybką identyfikację niebezpiecznych stref, co znacząco zmniejsza ryzyko wypadków. Dodatkowo, stosowanie koloru żółtego jako oznaczenia ostrzegawczego wpisuje się w szersze ramy zasad BHP, które mają na celu ochronę zdrowia i życia pracowników w miejscu pracy.

Pytanie 36

Czym nie jest konserwacja zabytku?

A. odzyskanie brakującej części zabytku.

B. przystosowanie zabytku do nowych warunków użytkowania.

C. działanie mające na celu zachowanie zabytku w stanie, w którym substancja zabytkowa nie ulega degradacji i możliwe jest docenienie jej wartości.

D. działanie mające na celu przywrócenie zabytku do formy najlepiej ukazującej jego wartości.

Działania mające na celu doprowadzenie zabytku do postaci najlepiej ukazującej jego walory, przywracanie brakujących części oraz dbałość o to, aby substancja zabytkowa nie ulegała niszczeniu, są kluczowymi elementami konserwacji. W praktyce, podejścia te są często mylone z przystosowaniem obiektu do nowych funkcji. Zmiana sposobu użytkowania zabytku może prowadzić do jego nieodwracalnej degradacji, jeśli nie jest przeprowadzana z zachowaniem zasad konserwatorskich. Typowym błędem jest przyjmowanie, że zmiany mogą być dokonywane bez dokładnej analizy wpływu na zabytkową substancję. Takie podejście może skutkować ingerencją w oryginalne elementy zabytku, co narusza zasady ochrony dziedzictwa kulturowego. W kontekście konserwacji, ważne jest przestrzeganie międzynarodowych standardów, takich jak zasady zawarte w Karcie Weneckiej, które podkreślają konieczność minimalizowania interwencji oraz dążenie do zachowania autentyczności obiektów. Zachowanie substancji zabytkowej w odpowiednim stanie to fundament każdej prawidłowej konserwacji, co sprawia, że zmiana przeznaczenia powinna być traktowana z największą ostrożnością i starannością.

Pytanie 37

Róża pomarszczona (Rosa rugosa), sadzona na zboczach wzdłuż dróg komunikacyjnych, przede wszystkim pełni funkcję

A. sanitarną

B. przeciwerozyjną

C. gospodarczą

D. klimatyczną

Róża pomarszczona (<i>Rosa rugosa</i>) jest rośliną, która odgrywa kluczową rolę w ochronie przed erozją gleb, zwłaszcza w obszarach skarp i nasypów przy trasach komunikacyjnych. Jej mocny system korzeniowy stabilizuje glebę, co zmniejsza ryzyko osuwisk oraz degradacji gruntów. Roślina ta, dzięki swojej odporności na trudne warunki, takie jak sól, wiatr oraz zmienność wilgotności, staje się idealnym wyborem na tereny ekspozycyjne. W praktyce, sadzenie róży pomarszczonej na skarpach nie tylko wspiera ochronę ziemi, ale także poprawia bioróżnorodność w otoczeniu, służąc jako habitat dla wielu gatunków. W wielu krajach, takich jak Japonia czy Stany Zjednoczone, rośliny te są używane w projektach rekultywacji, co jest zgodne z międzynarodowymi standardami ochrony środowiska. Dodatkowo, ich zastosowanie w ogrodnictwie krajobrazowym sprzyja estetyce otoczenia, co podkreśla ich wszechstronność w kontekście ekologii oraz urbanistyki.

Pytanie 38

Dostarczanie azotu roślinom ozdobnym skutkuje

A. żółknięciem pędów oraz liści

B. intensywnym wzrostem części wegetatywnej

C. opadaniem liści oraz kwiatów

D. skarłowaceniem młodych pędów

Nawożenie roślin ozdobnych azotem jest kluczowym elementem ich prawidłowego wzrostu i rozwoju. Azot jest jednym z podstawowych makroelementów, który wpływa na rozwój części wegetatywnej roślin, w tym liści i pędów. Jego obecność w nawozach stymuluje syntezę chlorofilu, co prowadzi do intensyfikacji fotosyntezy. W praktyce oznacza to, że rośliny nawożone azotem wykazują szybszy wzrost oraz lepszą kondycję, co jest niezwykle istotne w przypadku roślin ozdobnych, które mają być atrakcyjne wizualnie. Zastosowanie nawozów azotowych, takich jak saletra amonowa czy mocznik, powinno być dostosowane do fazy wzrostu roślin; na przykład w okresie intensywnego wzrostu warto zwiększyć dawki azotu, aby maksymalizować efekty. Dobrze zaplanowane nawożenie azotem przyczynia się także do poprawy odporności roślin na choroby oraz wpływa na jakość kwiatów. W kontekście dobrych praktyk w ogrodnictwie, monitorowanie poziomu azotu w glebie oraz dostosowanie nawożenia do specyficznych potrzeb roślin jest kluczowe dla uzyskania najlepszych wyników.

Pytanie 39

Środki chemiczne, które służą do eliminacji przędziorków na roślinach ozdobnych, to

A. retardanty

B. herbicydy

C. fungicydy

D. akarycydy

Akarycydy to preparaty chemiczne, które są specjalnie zaprojektowane do zwalczania szkodników roślinnych, takich jak przędziorki. Te roztocza są powszechnymi szkodnikami w uprawach roślin ozdobnych, a akarycydy działają na nie poprzez różne mechanizmy, takie jak paraliż lub śmierć w wyniku zaburzenia funkcji układu nerwowego. Stosowanie akarycydów w praktyce ogrodniczej jest kluczowe, ponieważ szybka reakcja na pojawienie się przędziorków może uchronić rośliny przed poważnymi uszkodzeniami. Ważne jest, aby stosować akarycydy zgodnie z zaleceniami producentów, co zapewnia maksymalną skuteczność i minimalizuje potencjalne szkody dla środowiska. Przykłady akarycydów to abamektyna i fenpyroksydate, które są uznawane za efektywne w zwalczaniu różnych stadiów rozwojowych przędziorków. Dobrą praktyką jest także rotacja preparatów, aby ograniczyć ryzyko rozwinięcia się oporności szkodników na stosowane substancje chemiczne. Zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin, akarycydy powinny być stosowane wówczas, gdy inne metody, takie jak naturalne drapieżniki, okażą się niewystarczające.

Pytanie 40

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej