Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 25 kwietnia 2026 05:32
  • Data zakończenia: 25 kwietnia 2026 05:42

Egzamin zdany!

Wynik: 35/40 punktów (87,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Grafik pragnie zmienić obraz JPG na format PNG bez utraty jakości, tak aby w obszarach, gdzie pierwotnie był kolor biały, w finalnym obrazie występowała przezroczystość. W tym celu powinien

A. zmniejszyć rozdzielczość obrazu
B. dodać kanał alfa
C. zaimportować obraz do edytora grafiki wektorowej
D. przekształcić obraz w odcienie szarości
Dodanie kanału alfa do obrazu JPG, aby uzyskać przezroczystość w kolorze białym, jest najlepszym podejściem. Kanał alfa to dodatkowa warstwa informacji w pliku graficznym, która definiuje przezroczystość każdego piksela. W formacie PNG, kanał alfa umożliwia tworzenie przezroczystych tła, co jest szczególnie przydatne w projektach, gdzie elementy graficzne muszą być nakładane na różne tła. W praktyce, aby uzyskać pożądany efekt, grafik powinien użyć narzędzi do edycji grafiki, takich jak Adobe Photoshop, GIMP lub Inkscape. Po zaimportowaniu obrazu JPG, użytkownik może użyć funkcji selekcji koloru, aby zaznaczyć obszary białe, a następnie usunąć je, co wprowadzi przezroczystość w tych miejscach. Na końcu, obraz można zapisać jako PNG, co zachowa wprowadzone zmiany. Tego typu operacje są standardem w pracy z grafiką komputerową, szczególnie w projektach związanych z web designem i tworzeniem materiałów reklamowych.
Pytanie 2

W zaprezentowanym fragmencie dokumentu HTML ustalono stylowanie CSS dla selektora klasy "menu", aby kolor tła tego elementu był zielony. Które z poniższych określeń stylu CSS odpowiada temu stylowaniu?

<div class="menu"></div>
A. #menu { background-color: rgb(0,255,0); }
B. menu { background-color: rgb(0,255,0); }
C. div.menu { background-color: green; }
D. div:menu { color: green; }
Odpowiedź div.menu { background-color: green; } jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do selektora klasy w języku CSS. W HTML, atrybut class jest używany do przypisywania elementom jednej lub wielu klas, które mogą być następnie stylizowane w CSS. Selektor klasy jest definiowany przez poprzedzenie nazwy klasy kropką, co pozwala na stylizację wszystkich elementów używających tej klasy. W przypadku selektora div.menu, stylizacja dotyczy wszystkich elementów div z klasą menu. Użycie właściwości background-color z wartością green ustawia zielone tło dla zdefiniowanego elementu. Taki sposób definiowania stylów jest zgodny z dobrymi praktykami, które zalecają użycie klas do stylizacji wielokrotnego użytku w celu zwiększenia elastyczności i czytelności kodu. Ponadto używanie nazw klas i odpowiednich selektorów pozwala na łatwe zarządzanie stylistyką większych projektów, co jest kluczowe w rozwoju współczesnych stron internetowych. Warto zauważyć, że stosowanie klas zamiast identyfikatorów jest bardziej elastyczne, ponieważ jedna klasa może być przypisana do wielu elementów, podczas gdy identyfikator musi być unikalny w całym dokumencie.
Pytanie 3

W zapytaniu SQL, umieszczonym w ramce, symbol gwiazdki wskazuje, że w wyniku tego zapytania

Ilustracja do pytania
A. zostanie pokazane pole o nazwie "*" (gwiazdka)
B. zostaną wyświetlone wszystkie kolumny tabeli mieszkańcy
C. zostaną wyświetlone wszystkie wpisy z tabeli mieszkańcy
D. zostanie pominięty warunek dotyczący imienia
W zapytaniach SQL użycie znaku gwiazdki (*) po klauzuli SELECT jest częstą praktyką, która wskazuje na potrzebę wyświetlenia wszystkich kolumn z tabeli wynikowej. W kontekście zapytania SELECT * FROM mieszkańcy WHERE imie = 'Anna'; oznacza to, że zostaną zwrócone wszystkie kolumny dla rekordów, które spełniają warunek imie='Anna'. Jest to szybki sposób na uzyskanie pełnych danych dla określonych kryteriów bez konieczności wyszczególniania nazw kolumn, co może być szczególnie przydatne w przypadku tabel o dużej liczbie kolumn. Ważnym aspektem jest tutaj optymalizacja zapytań; choć użycie * jest wygodne, w dużych zbiorach danych lepiej jest selekcjonować tylko te kolumny, które są rzeczywiście potrzebne do analizy, co zmniejsza obciążenie bazy danych i poprawia wydajność. W praktykach branżowych zaleca się również zwracanie uwagi na bezpieczeństwo danych i dostępność użytkowników do informacji, szczególnie w kontekście RODO i innych regulacji dotyczących ochrony danych osobowych.
Pytanie 4

Aby strona internetowa była dostosowana do różnych urządzeń, należy między innymi ustalać

A. układ strony wyłącznie przy użyciu tabel
B. wielkości obrazów w procentach
C. wielkości obrazów wyłącznie w pikselach
D. tylko znane fonty, takie jak Arial
Aby strona WWW była responsywna, kluczowym aspektem jest definiowanie rozmiarów obrazów w procentach. Taki sposób umożliwia dynamiczne skalowanie elementów graficznych w zależności od rozmiaru ekranu urządzenia, co jest istotne w kontekście różnorodnych rozdzielczości oraz urządzeń mobilnych. Ustalając szerokość obrazów w procentach, na przykład 'width: 50%', zapewniamy, że obraz zajmuje połowę dostępnej szerokości kontenera, co pozwala na zachowanie proporcji i estetyki strony niezależnie od wielkości okna przeglądarki. Praktyczne zastosowanie takiej metody można zaobserwować w projektach wykorzystujących CSS Flexbox czy Grid, gdzie elastyczność układu jest kluczowa. Ponadto, stosowanie obrazów responsywnych wspiera standardy W3C oraz wytyczne dotyczące dostępności, co wpływa na lepsze doświadczenie użytkownika oraz poprawia SEO. W rezultacie, dobrze zaprojektowana strona responsywna przyczynia się do zwiększenia konwersji oraz zadowolenia odwiedzających, co jest niezbędne w dzisiejszym internecie.
Pytanie 5

Jaką wartość zwróci funkcja empty($a); w języku PHP, gdy zmienna $a będzie miała wartość 0?

A. 0
B. FALSE
C. NULL
D. TRUE
Wartości 0 i NULL nie są uznawane za tożsame. W przypadku zwrócenia FALSE z funkcji empty(), można byłoby pomyśleć, że 0 jest uważane za wartość pełną, co jest błędnym wnioskiem. 0 w kontekście PHP jest interpretowane jako wartość, która jest pusta, co prowadzi do nieporozumień w stosowaniu tej funkcji. Odpowiedź sugerująca, że funkcja zwróci 0, nie uwzględnia faktu, że empty() nie zwraca wartości liczbowej, lecz logiczną reprezentację pustoty. Podobnie, NULL to inna kategoria wartości, oznaczająca brak wartości. Przyjmowanie NULL jako zwracanej wartości przez empty() jest błędne, ponieważ ta funkcja nie zwraca NULL, a jedynie TRUE lub FALSE w zależności od tego, czy zmienna jest pusta. Odpowiedź sugerująca TRUE jako wynik działa zgodnie z logiką PHP, a błędne wnioski mogą wynikać z braku zrozumienia, jak PHP interpretuje różne typy danych. W praktyce warto unikać takich nieporozumień, stosując dokładne definicje typów i rozumiejąc, jak funkcje manipulują tymi typami.
Pytanie 6

Co można powiedzieć o przedstawionym zapisie języka HTML 5?

<title>Strona o psach</title>
A. Pojawi się na karcie dokumentu w przeglądarce.
B. Jest fakultatywny w kontekście HTML 5 i nie jest wymagany w dokumencie.
C. Zostanie umieszczony w treści strony, na samym czubku.
D. Stanowi jedynie informację dla robotów wyszukiwania i nie jest widoczny w przeglądarce.
Zaznaczenie poprawnej odpowiedzi pokazuje, że to, co jest w znaczniku <title>, pojawia się na karcie w przeglądarce. To naprawdę ważny element HTML, bo informuje użytkowników, o czym jest dana strona. Zgodnie z tym, co mówi W3C, tytuł strony jest kluczowy dla SEO, gdyż wyświetla się w wynikach wyszukiwania i na zakładkach przeglądarek. Fajnie, jak tytuł jest krótki, ma kluczowe słowa, które mówią o zawartości, i przyciąga wzrok. Na przykład, jak zrobisz stronę o psach rasowych, to tytuł <title> w stylu 'Strona o psach - Poradnik dla właścicieli' nie tylko mówi, o czym będzie treść, ale też może sprawić, że lepiej widać ją w wynikach wyszukiwania. Pamiętaj, że zawartość znacznika <title> widać na górze okna przeglądarki, co ułatwia poruszanie się i znajdowanie otwartych kart.
Pytanie 7

Jaki program jest wykorzystywany do edycji dźwięku?

A. GIMP
B. Inkscape
C. Audacity
D. CorelDRAW
Audacity to naprawdę fajny program do obróbki dźwięku, który jest używany przez wielu, zarówno hobbystów, jak i profesjonalistów. Jest to open-source, więc można go ściągnąć za darmo. Dzięki niemu możesz nagrywać dźwięki z mikrofonu lub z innych źródeł, co jest super przydatne. Możliwości edytowania ścieżek dźwiękowych są ogromne – masz różne efekty, jak kompresja, EQ czy reverb, które naprawdę mogą wzbogacić Twoje nagrania. Obsługuje też wiele formatów plików, jak WAV, MP3 czy OGG, co sprawia, że jest wszechstronny. Sam z niego korzystam do nagrywania podcastów i muszę przyznać, że dobrze się sprawdza. Ważne, żeby pamiętać, że Audacity jest popularne w branży, bo pozwala na solidną pracę z dźwiękiem, co jest kluczowe, jeśli planujesz coś profesjonalnego. Jest też duża społeczność użytkowników, więc program ciągle się rozwija i aktualizuje. To na pewno coś, czego warto spróbować!
Pytanie 8

Kod JavaScript ma za zadanie szukanie wartości maksymalnej w tablicy. Wskaż błąd występujący w skrypcie.

14      max = tablica[0];
15      for (j == 1; j < 9; j++) {
16          if (max <= tablica[j]) {
17              max = tablica[j];
18          };
19      };
20      document.write("Największy element tablicy to: " + max);
A. Warunek w linii 16 powinien być odwrócony.
B. Zastosowano operator porównania zamiast przypisania w linii 15.
C. Kod zapisany w linii 20 ma nieprawidłową składnię.
D. Zmienna max ma niewłaściwie przypisaną wartość w linii 14.
W tym fragmencie kodu kluczowy problem faktycznie leży w linii 15, gdzie użyto operatora porównania `==` zamiast operatora przypisania `=`. W pętli `for` pierwsza część ma inicjalizować zmienną sterującą, czyli w JavaScripcie poprawny zapis to `for (j = 1; j < 9; j++) { ... }`. Konstrukcja `j == 1` nie ustawia wartości zmiennej, tylko porównuje bieżącą wartość `j` z liczbą 1 i zwraca wynik logiczny `true` lub `false`. W efekcie interpreter próbuje potraktować wynik porównania jako wyrażenie inicjalizujące, co jest po prostu błędem składniowym i skrypt się nie wykona. Z mojego doświadczenia to bardzo częsty błąd: programista myśli o „ustawieniu” wartości i z przyzwyczajenia wpisuje podwójny znak równości. Dlatego w językach takich jak JavaScript, C, Java trzeba mocno pilnować rozróżnienia: `=` oznacza przypisanie, `==` porównanie wartości (a `===` porównanie wartości i typu). Cała reszta algorytmu wyszukiwania maksimum jest w porządku: najpierw przypisujemy do `max` pierwszy element tablicy, potem w pętli przechodzimy kolejne elementy i jeśli aktualny element jest większy lub równy `max`, to aktualizujemy zmienną `max`. Taki schemat jest klasycznym algorytmem liniowego wyszukiwania wartości maksymalnej. W praktyce, gdy piszesz kod produkcyjny, warto dodatkowo zadbać o deklarację zmiennych (`let j = 1;`, `let max = tablica[0];`) oraz używać długości tablicy (`j < tablica.length`) zamiast stałej liczby 9, żeby kod był odporny na zmiany i łatwiejszy w utrzymaniu. W narzędziach typu ESLint często jest też reguła wychwytująca przypadkowe użycie `==` tam, gdzie spodziewane jest `=`, właśnie po to, żeby unikać takich subtelnych, ale groźnych pomyłek.
Pytanie 9

W programie Microsoft Access mechanizmem ochrony danych związanym z tabelą i kwerendą jest

A. określanie zakresu tabel
B. wykorzystanie makr
C. przypisanie uprawnień
D. ustalanie limitów przestrzeni na dysku
Przypisanie uprawnień jest kluczowym elementem zarządzania bezpieczeństwem w Microsoft Access, ponieważ pozwala na kontrolowanie, kto ma dostęp do danych w tabelach i kwerendach. W praktyce, administratorzy baz danych mogą definiować, które grupy użytkowników mogą przeglądać, edytować lub usuwać dane. To podejście jest zgodne z zasadą najmniejszych uprawnień, co oznacza, że użytkownicy otrzymują tylko te uprawnienia, które są im niezbędne do wykonywania swoich zadań. Na przykład, jeśli pracownik potrzebuje jedynie przeglądać dane w konkretnej tabeli, administrator może przyznać mu jedynie uprawnienia do odczytu, co minimalizuje ryzyko nieautoryzowanych zmian. Warto także wspomnieć, że przypisanie uprawnień nie ogranicza się tylko do tabel, ale dotyczy również kwerend, formularzy i raportów, co pozwala na szczegółowe zarządzanie dostępem do różnych zasobów systemu. Dobre praktyki w zakresie bezpieczeństwa baz danych zalecają regularne audyty uprawnień, aby upewnić się, że są one nadal odpowiednie do zmieniających się potrzeb organizacji oraz roli użytkowników.
Pytanie 10

Aby ułatwić wprowadzanie oraz modyfikację danych w tabeli, konieczne jest zdefiniowanie

A. formularza
B. filtra
C. raportu
D. kwerendy SELECT
Formularz to narzędzie, które pozwala na łatwe i intuicyjne wprowadzanie oraz edytowanie danych w bazie danych. W przeciwieństwie do kwerend, które są używane głównie do selekcji danych, formularze zapewniają interfejs użytkownika, który ułatwia zbieranie danych od użytkowników. Dzięki formularzom można zaprojektować przyjazny dla użytkownika interfejs, który może zawierać różne elementy, takie jak pola tekstowe, listy rozwijane, przyciski radiowe i przyciski akcji. Praktycznym zastosowaniem formularzy jest wprowadzanie danych do systemów zarządzania treścią, takich jak bazy danych dla aplikacji webowych czy systemów CRM. Dobrą praktyką jest stosowanie walidacji danych w formularzach, aby upewnić się, że wprowadzane informacje są zgodne z wymaganym formatem i nie zawierają błędów. Ponadto formularze mogą być zintegrowane z procesami automatyzacji, co znacznie zwiększa efektywność wprowadzania danych i minimalizuje ryzyko wystąpienia błędów.
Pytanie 11

W modelu kolorów RGB kolor żółty powstaje z połączenia zielonego i czerwonego. Który kod szesnastkowy przedstawia kolor żółty?

A. #FFFF00
B. #F0F0F0
C. #FF00FF
D. #00FFFF
Kolor żółty w modelu RGB jest uzyskiwany poprzez połączenie pełnej intensywności koloru czerwonego oraz zielonego, przy zerowej intensywności koloru niebieskiego. W zapisie szesnastkowym, który jest powszechnie używany w programowaniu i projektowaniu grafiki komputerowej, kolor żółty reprezentowany jest przez kod #FFFF00. W tym kodzie pierwsze dwie cyfry 'FF' odpowiadają wartości intensywności czerwonego koloru, następne dwie 'FF' odpowiadają intensywności zielonego, a ostatnie dwie '00' oznaczają brak niebieskiego. Przykładem zastosowania koloru żółtego mogą być interfejsy użytkownika, gdzie często wykorzystuje się go do przyciągania uwagi, jak w przypadku znaków ostrzegawczych czy przycisków akcji. Kolor żółty jest również częścią różnych standardów kolorów, takich jak sRGB, który jest powszechnie używany w aplikacjach internetowych i mobilnych. Warto również zauważyć, że krzyżowanie się skali RGB z innymi modelami kolorów, takimi jak CMYK, pokazuje, jak różne systemy reprezentują kolory, co jest istotne w druku i cyfrowym projektowaniu.
Pytanie 12

Aby posortować listę uczniów według daty urodzenia w bazie danych, jakie polecenie należy zastosować?

A. SELECT imie,nazwisko,klasa from uczniowie order by nazwisko
B. SELECT imie,nazwisko,klasa from uczniowie where rok_urodzenia = 1994
C. SELECT imie,nazwisko,klasa from uczniowie group by rok_urodzenia
D. SELECT imie,nazwisko,klasa from uczniowie order by rok_urodzenia
Aby uporządkować listę uczniów według roku urodzenia w bazie danych, należy zastosować polecenie SQL 'SELECT imie,nazwisko,klasa from uczniowie order by rok_urodzenia'. Klauzula 'ORDER BY' jest kluczowa w SQL, ponieważ pozwala na sortowanie wyników zapytania według określonej kolumny, w tym przypadku 'rok_urodzenia'. Użycie tej klauzuli zapewnia, że wyniki są prezentowane w porządku rosnącym lub malejącym, co jest szczególnie przydatne, gdy chcemy analizować dane w kontekście czasowym. Na przykład, jeżeli mamy tabelę uczniów z kolumnami 'imie', 'nazwisko', 'klasa' oraz 'rok_urodzenia', użycie tego polecenia umożliwi nam nie tylko zobaczenie imion i nazwisk uczniów, ale również ich uporządkowanie według daty urodzenia. Zgodnie z normami SQL, jest to standardowa metoda sortowania danych, która zwiększa przejrzystość i użyteczność wyników. Przykładowo, jeśli w tabeli są uczniowie urodzeni w różnych latach, dzięki temu zapytaniu, najpierw zobaczymy uczniów urodzonych w najwcześniejszych latach, co może być istotne przy podejmowaniu decyzji organizacyjnych w szkole.
Pytanie 13

W bazie danych istnieje tabela ksiazki, która posiada pola: tytul, id_autora, data_wypoz, id_czytelnika. Codziennie tworzony jest raport dotyczący książek wypożyczonych w danym dniu, który wyświetla jedynie tytuły książek. Która kwerenda SQL jest odpowiednia do generowania tego raportu?

A. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRENT_DATE()
B. SELECT tytul, data_wypoz FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRDATENT_E()
C. SELECT tytul FROM ksiazki
D. SELECT * FROM ksiazki
Ta odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje funkcję CURRENT_DATE(), która zwraca bieżącą datę systemową. Zapytanie SQL SELECT tytul FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRENT_DATE(); umożliwia wybranie jedynie tych książek, które zostały wypożyczone w dniu, w którym raport jest generowany. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania danymi, ponieważ pozwala na efektywne filtrowanie danych bez zbędnych informacji. W kontekście bazy danych, operacje takie jak filtrowanie danych według daty są kluczowe dla tworzenia raportów, które są użyteczne i zrozumiałe dla użytkowników. Dzięki temu możemy na przykład generować codzienne zestawienia wypożyczeń książek, co jest szczególnie przydatne w bibliotekach oraz innych instytucjach zajmujących się wynajmem materiałów. Użycie odpowiednich funkcji w SQL jest nie tylko korzystne, ale również zwiększa efektywność procesów analitycznych oraz zarządzania danymi.
Pytanie 14

Jakie znaczniki <header>, <article>, <section>, <footer> są typowe dla języka

A. style="margin-bottom: 0cm;">HTML 5
B. HTML 4.01 Transitional
C. style="margin-bottom: 0cm;">XHTML 1.1
D. style="margin-bottom: 0cm;">HTML 4.01 Strict
Znaczniki <header>, <article>, <section> oraz <footer> są częścią standardu HTML5, który wprowadza nowe semantyczne elementy, mające na celu poprawę struktury dokumentów HTML. Element <header> używany jest do definiowania nagłówków sekcji lub całej strony, co ułatwia nawigację i zrozumienie układu treści. <article> natomiast służy do oznaczania samodzielnych jednostek treści, które mogą być niezależnie dystrybuowane lub zrozumiane. <section> dzieli dokument na tematyczne sekcje, a <footer> zazwyczaj zawiera informacje o autorze, prawach autorskich czy linki do powiązanych materiałów. Stosowanie tych elementów zgodnie z ich przeznaczeniem sprzyja lepszej dostępności oraz optymalizacji SEO, ponieważ wyszukiwarki mogą lepiej interpretować strukturę strony. Przykładem zastosowania może być blog, w którym każdy post jest oznaczony jako <article>, co pozwala systemom wyszukiwania na łatwiejsze indeksowanie poszczególnych wpisów. Warto pamiętać, że HTML5 wspiera także inne aspekty nowoczesnego web designu, takie jak media, formularze i API, co czyni go standardem przyszłości.
Pytanie 15

Który element blokowy języka HTML5 jest przeznaczony do umieszczenia w nim nawigacji witryny? 

A. header
B. nav
C. main
D. aside
Poprawnie wskazany został element <nav>, który w HTML5 jest semantycznym kontenerem przeznaczonym specjalnie na nawigację. Według specyfikacji HTML Living Standard element <nav> służy do grupowania głównych bloków odsyłaczy nawigacyjnych, takich jak menu główne, menu w stopce, menu kategorii czy paginacja. Przeglądarki, czytniki ekranu i różne narzędzia asystujące rozpoznają ten znacznik jako obszar nawigacyjny, co bardzo poprawia dostępność (accessibility) strony. Z mojego doświadczenia, gdy struktura jest zrobiona semantycznie, screen readery potrafią jednym skrótem klawiaturowym przeskoczyć do nawigacji, co jest ogromnym ułatwieniem dla użytkowników niewidomych. W praktyce w <nav> umieszczamy listy linków, najczęściej w postaci <ul><li><a>…</a></li></ul>. Przykładowo: <nav><ul><li><a href="/">Strona główna</a></li><li><a href="/oferta">Oferta</a></li><li><a href="/kontakt">Kontakt</a></li></ul></nav>. Taka konstrukcja jest zgodna z dobrymi praktykami front-endu: semantyczny HTML, czytelna struktura, łatwiejsze stylowanie w CSS i prostsza nawigacja w JavaScript. Co ważne, <nav> nie jest zwykłym divem – jego nazwa od razu mówi, do czego służy, co ułatwia pracę całego zespołu projektowego. W projektach komercyjnych często stosuje się kilka bloków <nav> na jednej stronie: główne menu w headerze, dodatkowe menu w stopce, czasem boczne menu kategorii. Standardy W3C dopuszczają to, pod warunkiem że te sekcje rzeczywiście służą do nawigowania. Dobrym zwyczajem jest nie umieszczać w <nav> pojedynczych przypadkowych linków w tekście artykułu – ten znacznik jest przewidziany dla istotnych struktur nawigacyjnych, a nie dla zwykłych hiperłączy w treści. Dzięki temu kod HTML pozostaje przejrzysty, łatwiej go walidować i utrzymywać w większych projektach.
Pytanie 16

Które z wymienionych par znaczników HTML mają identyczny efekt wizualny na stronie internetowej, jeśli nie zastosowano żadnych stylów CSS?

A. <p> oraz <h2>
B. <b> i <strong>
C. <b> i <big>
D. <meta> oraz <title>
Odpowiedź <b> i <strong> jest poprawna, ponieważ oba znaczniki służą do wyróżniania tekstu, przy czym nie mają one różnicy w wizualizacji, jeśli nie zastosowano żadnych stylów CSS. Z punktu widzenia semantyki HTML, <strong> jest znacznikiem, który wyraża większe znaczenie dla zawartego w nim tekstu, co jest korzystne dla dostępności oraz SEO, ale wizualnie, bez dodatkowych stylów, obie etykiety wykazują te same cechy. Przykładowo, można ich używać w sytuacjach, gdy chcemy wyróżnić ważne informacje w artykule lub nagłówku. Zastosowanie tych znaczników zgodnie z dobrymi praktykami HTML pozwala na lepsze zrozumienie struktury strony przez wyszukiwarki oraz czytniki ekranu, co ma znaczenie w kontekście dostępności. W związku z tym, wyróżnianie tekstu za pomocą <b> i <strong> jest nie tylko estetyczne, ale także funkcjonalne, wspierając zarówno użytkowników, jak i algorytmy wyszukiwania.
Pytanie 17

W bazie danych znajduje się tabela ksiazki, która zawiera pola: tytul, id_autora, data_wypoz oraz id_czytelnika. Co dzień generowany jest raport dotyczący książek wypożyczonych w danym dniu, który prezentuje tylko tytuły książek. Która z poniższych kwerend SQL będzie odpowiednia do utworzenia tego raportu?

A. SELECT * FROM ksiazki
B. SELECT tytul, data_wypoz FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRDATE_NT_E()
C. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRENT_DATE()
D. SELECT tytul FROM ksiazki
Wybrana kwerenda SQL, czyli 'SELECT tytul FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRENT_DATE();', jest poprawna, ponieważ precyzyjnie spełnia wymagania zadania. Kwerenda ta wybiera jedynie tytuły książek z tabeli 'ksiazki', które zostały wypożyczone w dniu, który odpowiada bieżącej dacie. Funkcja 'CURRENT_DATE()' zwraca datę systemową w formacie YYYY-MM-DD, co pozwala na prawidłowe porównanie z polem 'data_wypoz'. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie analizy baz danych, gdzie minimalizowanie liczby zwracanych danych do niezbędnego minimum znacząco poprawia wydajność zapytań. W praktyce, taka kwerenda może być przydatna w systemach bibliotek, które generują codzienne raporty wypożyczeń, umożliwiając bibliotekarzom szybki dostęp do informacji o książkach, które były popularne danego dnia. Warto także pamiętać o możliwości używania dodatkowych filtrów, na przykład według konkretnego czytelnika, co zwiększa funkcjonalność raportu.
Pytanie 18

W katalogu www znajdują się podkatalogi html oraz styles, w których umieszczone są pliki o rozszerzeniu html oraz pliki z rozszerzeniem css. Aby dołączyć styl.css do pliku HTML, należy zastosować

A. <link rel=" Stylesheet" type="text/css" href="www/style/styl. css" />
B. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="/style/styl.css" />
C. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="styl.css" />
D. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="../style/styl.css" />
Poprawna odpowiedź to <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="../style/styl.css" />. Użycie tej ścieżki względnej jest kluczowe, ponieważ wskazuje na lokalizację pliku styl.css w stosunku do pliku HTML, w którym jest osadzony. Folder 'www' zawiera podfoldery 'html' oraz 'style', a aby poprawnie zaadresować plik styl.css, który jest w folderze 'style', musimy wyjść z folderu 'html' (stąd '../') i następnie wejść do folderu 'style', gdzie znajduje się plik styl.css. W praktyce jest to zgodne z dobrą praktyką organizacji plików w projektach webowych, ponieważ ułatwia zarządzanie i lokalizowanie zasobów. Warto również zauważyć, że poprawne wskazanie ścieżki do plików CSS jest niezbędne dla prawidłowego renderowania stylów na stronie, co wpływa na jej wygląd i użytkowalność. Wszyscy deweloperzy front-end powinni być świadomi znaczenia dokładnego wskazywania ścieżek oraz stosować się do konwencji dotyczących organizacji struktur plików w projekcie.
Pytanie 19

Programista stworzył pętlę w języku C++, która miała za zadanie obliczyć wynik 5! (5! = 1 * 2 * 3 * 4 * 5). Niestety, popełnił błąd logiczny, gdyż ```int a = 1; for (int i=1; i < 5; i++) { a = a * i; } cout << a;```

Ilustracja do pytania
A. zmienna a powinna być początkowo ustawiona na 0 zamiast 1
B. zmienna i w pętli powinna być rozpoczynana od 0, a nie od 1
C. zmienna i pętli powinna być zmniejszana, a nie zwiększana
D. w drugim parametrze pętli powinno być porównanie i < 6 zamiast i < 5
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ pętla powinna przebiegać przez wszystkie liczby od 1 do 5, aby obliczyć wartość 5! czyli 120. W kodzie pętla for zaczyna się od wartości i=1 i kontynuuje, dopóki i jest mniejsze niż 5, co oznacza, że nie uwzględnia liczby 5. Zmiana warunku na i<6 powoduje, że pętla wykona się pięć razy dla wartości i=1, 2, 3, 4, 5. To zgodne z matematyczną definicją silni, gdzie należy przemnożyć wszystkie liczby całkowite od 1 do n. Wpisując warunek i<6, kod stanie się bardziej zgodny z dobrymi praktykami programowania, które zalecają jasne i jednoznaczne warunki zakończenia pętli. Prawidłowe obliczenie silni jest częstym zadaniem w programowaniu i stanowi fundament dla bardziej zaawansowanych algorytmów liczbowych takich jak algorytmy rekurencyjne. Zrozumienie iteracyjnego i rekurencyjnego podejścia do tego problemu rozwija umiejętności logicznego myślenia i projektowania algorytmów. Takie zrozumienie jest kluczowe zwłaszcza w dziedzinie analizy algorytmów i optymalizacji kodu.
Pytanie 20

Aby zrealizować przycisk na stronę internetową zgodnie z wzorem, należy w programie graficznym skorzystać z opcji

Ilustracja do pytania
A. propagacja wartości
B. zaokrąglenie lub wybranie opcji prostokąt z zaokrąglonymi rogami
C. deformacje i zniekształcenia
D. wybór eliptyczny
Stworzenie przycisku na stronie internetowej, który ma zaokrąglone rogi, wymaga użycia opcji zaokrąglenia w programie do grafiki rastrowej lub wybrania narzędzia prostokąt z zaokrąglonymi rogami. Jest to podejście zgodne z aktualnymi trendami w projektowaniu interfejsów użytkownika, gdzie nacisk kładziony jest na estetykę i użyteczność. Zaokrąglone elementy są bardziej przyjazne dla oka i pomagają w tworzeniu wizualnie przyjemnych projektów. W programach graficznych takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, opcja ta pozwala na szybkie i precyzyjne dostosowanie kształtu przycisku, co jest nieocenione przy tworzeniu prototypów i projektów graficznych. Stosowanie zaokrągleń jest również zgodne z zasadami projektowania responsywnego, gdyż takie elementy wyglądają dobrze na różnorodnych rozdzielczościach ekranów. Wybierając tę technikę, projektanci mogą skupić się na tworzeniu spójnych i nowoczesnych interfejsów, co jest istotne w kontekście doświadczenia użytkownika. Przykładem zastosowania jest przycisk 'Kontakt' na stronie internetowej, który dzięki zaokrąglonym rogom wygląda bardziej zachęcająco i nowocześnie, co wpływa na pozytywne postrzeganie strony przez użytkowników.
Pytanie 21

Dla dowolnego a z przedziału (0, 99) zadaniem funkcji zapisanej w języku JavaScript jest

function fun1(a)
{
    for (n = a; n <= 100; n++)
        document.write(n);
    return n;
}
A. wypisanie liczb z przedziału a .. 99 i zwrócenie wartości 100
B. zwrócenie liczb z przedziału a .. 99
C. wypisanie wartości zmiennej a oraz zwrócenie wartości zmiennej n
D. wypisanie liczb z przedziału a .. 100 i zwrócenie wartości zmiennej n
Twoja odpowiedź jest poprawna. Funkcja fun1(a) w języku JavaScript przyjmuje argument a i za pomocą pętli for wypisuje liczby od a do 100 włącznie - a więc pętla jest iterowana tyle razy, ile wynosi różnica między 100 a wartością argumentu a. Po każdej iteracji pętli, wartość zmiennej n jest zwiększana o 1, co jest typowym zachowaniem dla pętli for w JavaScript. Funkcja zwraca wartość zmiennej n po zakończeniu pętli. Tak więc funkcja zwraca 101, ponieważ to właśnie wartość o 1 większa niż warunek kończący pętlę (100) spowoduje jej zakończenie. Ta funkcja to przykładowe zastosowanie pętli for w JavaScript, pokazujące praktyczne zastosowanie tego elementu składni. Pętla for jest standardem w branży i jest powszechnie stosowana do iterowania przez elementy tablicy, obiekty, liczby i inne struktury danych.
Pytanie 22

Integralność referencyjna w relacyjnych bazach danych wskazuje, że

A. każdemu kluczowi głównemu przyporządkowany jest dokładnie jeden klucz obcy w danej tabeli lub powiązanych tabelach
B. wartość klucza obcego w konkretnej tabeli musi być równa wartości klucza głównego w powiązanej tabeli lub mieć wartość NULL
C. wartość klucza głównego oraz klucza obcego nie może być pusta
D. klucz główny lub klucz obcy nie zawierają żadnych wartości NULL
Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi odnosi się do stwierdzenia, że wartość klucza głównego oraz klucza obcego nie jest pusta. Choć jest to istotne, nie uwzględnia to kontekstu integralności referencyjnej, gdyż klucz obcy może przyjąć wartość NULL, co jest zgodne z zasadą, że nie każdy rekord musi mieć przypisane powiązanie. Kolejny błąd pojawia się w twierdzeniu, że klucz główny lub klucz obcy nie zawierają wartości NULL. Z definicji klucz główny nie może mieć wartości NULL, ale klucz obcy może, co jest istotne dla elastyczności projektowania baz danych. Również stwierdzenie, że każdemu kluczowi głównemu odpowiada dokładnie jeden klucz obcy, jest mylne, ponieważ klucz główny może być powiązany z wieloma kluczami obcymi w innych tabelach, co umożliwia bardziej złożone relacje. W kontekście relacyjnych baz danych, klucz obcy może odnosić się do jednego klucza głównego, ale nie wymaga, aby istniał tylko jeden klucz obcy do danego klucza głównego, co jest typowe w praktyce projektowania baz danych. Tak więc, w kontekście integralności referencyjnej, klucz obcy może być NULL i może odnosić się do jednego klucza głównego, ale nie ogranicza się do jednego powiązania, co czyni te odpowiedzi niepoprawnymi.
Pytanie 23

Który ze skrótów oznacza sieć bezprzewodową?

A. WAN
B. WLAN
C. MAN
D. LAN
Poprawna odpowiedź to WLAN, czyli Wireless Local Area Network. Skrót ten dosłownie oznacza bezprzewodową sieć lokalną. W praktyce chodzi o to, co większość osób nazywa po prostu „Wi‑Fi” w domu, w szkole czy w firmie. Różnica jest taka, że Wi‑Fi to nazwa standardu/technologii (opartej o IEEE 802.11), a WLAN to ogólne określenie całej sieci lokalnej realizowanej bez kabli. W typowej infrastrukturze IT masz często klasyczny LAN oparty na skrętce (Ethernet) oraz równolegle WLAN realizowany przez punkty dostępowe (access pointy), które rozgłaszają sieci o nazwach SSID. Użytkownik loguje się do WLAN przy pomocy hasła lub uwierzytelniania 802.1X, a dalej korzysta z tych samych zasobów co w sieci przewodowej: serwera WWW, panelu CMS, bazy danych czy panelu administracyjnego routera. Z mojego doświadczenia w małych firmach sensownie jest traktować WLAN jako przedłużenie LAN, ale dobrze odseparowane VLAN‑ami, z osobną siecią dla gości, z włączonym szyfrowaniem WPA2 lub WPA3 i wyłączonym otwartym dostępem. W dokumentacji technicznej, konfiguracji routerów czy punktów dostępowych producenci wprost używają pojęcia WLAN na określenie sekcji, w której konfiguruje się SSID, kanały radiowe, moc nadawania oraz zabezpieczenia. Moim zdaniem warto przyzwyczaić się do tego skrótu, bo pojawia się w materiałach egzaminacyjnych, w logach systemowych, a także w interfejsach zarządzania bardziej zaawansowanym sprzętem sieciowym. W skrócie: jeśli widzisz „W” przed LAN, to masz do czynienia z siecią lokalną realizowaną drogą radiową, a nie po kablu, i to jest właśnie poprawne skojarzenie.
Pytanie 24

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Krzywe.
B. Barwienie.
C. Progowanie.
D. Inwersja.
Wiele osób myli w GIMP-ie różne narzędzia z menu Kolory, bo na pierwszy rzut oka kilka z nich „mocno zmienia” obraz. Jednak efekt pokazany na filmie, gdzie obraz staje się dwuwartościowy (czarno-biały, bez półtonów), jest typowym działaniem funkcji Progowanie. Kluczowe jest tu zrozumienie, czym różnią się od siebie dostępne operacje. Krzywe służą do zaawansowanej korekcji tonalnej i kontrastu. Można nimi mocno przyciemnić lub rozjaśnić wybrane zakresy jasności, robić tzw. efekt kontrastu „S”, korygować prześwietlenia itd. Ale nawet przy bardzo agresywnych ustawieniach krzywych obraz nadal zawiera półtony – pojawiają się stopniowe przejścia między odcieniami, a nie ostre odcięcie na zasadzie czarne/białe. To świetne narzędzie do retuszu zdjęć, ale nie do uzyskania efektu progowania. Inwersja (Kolory → Inwersja) po prostu odwraca wartości kolorów lub jasności: jasne staje się ciemne, czerwony zmienia się na cyjan, zielony na magentę itd. To jak negatyw fotograficzny. Struktura szczegółów pozostaje identyczna, zmienia się tylko ich „biegun”. Nie pojawia się żadne odcięcie progowe, więc obraz wciąż ma pełne spektrum odcieni. W praktyce inwersja przydaje się np. przy przygotowaniu masek lub pracy z materiałami skanowanymi, ale nie generuje typowego, „plakatowego” efektu czerni i bieli jak progowanie. Barwienie z kolei (Kolory → Barwienie) służy do nadania całemu obrazowi jednolitego odcienia, zwykle po wcześniejszym sprowadzeniu go do skali szarości. Można w ten sposób uzyskać np. sepię, niebieski ton nocny albo dowolny kolorystyczny „filtr”. Jasność i kontrast lokalny pozostają bardzo podobne, zmienia się dominująca barwa. To zupełnie inna kategoria operacji niż progowanie, które pracuje na poziomie progów jasności, a nie na poziomie koloru. Typowym błędem jest patrzenie tylko na to, że „obraz bardzo się zmienił” i przypisywanie tego narzędziom takim jak krzywe czy inwersja. W pracy z grafiką warto zawsze zadać sobie pytanie: czy efekt polega na zmianie rozkładu jasności, na odwróceniu kolorów, czy na twardym podziale na dwa poziomy? Jeśli widzisz brak półtonów i ostre granice, praktycznie zawsze chodzi o progowanie, które zostało wskazane jako poprawna funkcja.
Pytanie 25

Jakie polecenie należy zastosować, aby utworzyć klucz obcy na wielu kolumnach przy tworzeniu tabeli?

A. CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN REFERENCES KEY osoby (nazwisko, imie)
B. CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY ON(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
C. CONSTRAINT fk_soba_uczen FOREIGN KEY(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
D. CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN KEY REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
Niepoprawne odpowiedzi zawierają kilka istotnych błędów w składni oraz koncepcji definiowania kluczy obcych. W pierwszej przykładowej odpowiedzi, brak jest odpowiedniej składni przy definiowaniu klucza obcego, ponieważ użycie 'ON' jest nieprawidłowe i nie jest zgodne z normami SQL. Klucz obcy powinien być zdefiniowany w kontekście kolumn, a nie z użyciem 'ON'. Kolejna odpowiedź pomija całkowicie zasadniczą strukturę polecenia SQL, co prowadzi do zamieszania w kontekście definicji kluczy obcych. Zrozumienie, że klucz obcy musi być zdefiniowany poprzez konkretne kolumny i odniesienia do innych tabel, jest kluczowe dla poprawnej pracy z bazami danych. Ostatnia błędna odpowiedź pomija konwencję użycia 'FOREIGN KEY' oraz 'REFERENCES', co jest fundamentalnym błędem. Prawidłowe podejście wymaga precyzyjnego określenia nie tylko kolumn, ale i tabeli, do której klucz obcy się odnosi. Zastosowanie tych zasad jest kluczowe w projektowaniu i implementacji relacyjnych baz danych oraz w utrzymaniu ich integralności, co jest istotnym aspektem dla efektywnego zarządzania danymi.
Pytanie 26

W relacyjnych bazach danych, gdy dwie tabele są ze sobą powiązane przez ich klucze główne, mamy do czynienia z relacją

A. n .. n
B. 1 .. n
C. n .. 1
D. 1 .. 1
Odpowiedź 1 .. 1 jest prawidłowa, ponieważ opisuje relację, w której każdemu rekordowi w jednej tabeli odpowiada dokładnie jeden rekord w drugiej tabeli. Taka relacja jest często wykorzystywana w systemach baz danych, gdzie klucz główny jednej tabeli jest jednocześnie kluczem obcym w drugiej tabeli. Przykładem może być relacja między tabelą 'Użytkownicy' a tabelą 'Profile', gdzie każdy użytkownik ma dokładnie jeden profil, a każdy profil jest przypisany do jednego użytkownika. W kontekście standardów baz danych, relacje 1 .. 1 pomagają w eliminacji redundancji danych i zapewniają integralność danych. Dobrą praktyką jest stosowanie takich relacji w sytuacjach, gdy dane mogą być logicznie podzielone, ale nie powinny być powielane. Inne podejścia, jak relacje 1 .. n czy n .. n, mogą prowadzić do większej złożoności w modelowaniu danych oraz potencjalnych problemów z integralnością danych, dlatego stosowanie relacji 1 .. 1 jest korzystne dla przejrzystości i efektywności struktury bazy danych.
Pytanie 27

Podczas tworzenia formularza konieczne jest dodanie kontrolki, która odnosi się do kontrolki w innym formularzu. Jakie działania w bazie danych Access są w tym przypadku możliwe?

A. niemożliwe we wszystkich trybach z wyjątkiem trybu projektowania.
B. niemożliwe.
C. możliwe o ile dotyczą danych liczbowych.
D. możliwe poprzez określenie ścieżki do kontrolki w atrybucie „Źródło kontrolki”.
No więc, dobrze zrozumiałeś, że można ustawić kontrolkę, żeby odnosiła się do innej w innym formularzu przez wybór odpowiedniej ścieżki w właściwości „Źródło kontrolki”. W Accessie to naprawdę działa! Dzięki temu masz możliwość dynamicznego wczytywania danych do formularzy, co jest mega przydatne. Wyobraź sobie, że masz formularz A, który korzysta z danych z formularza B – po prostu wpisujesz odpowiednią ścieżkę i wszystko działa. To w sumie jest zgodne z tym, co się robi w projektowaniu baz danych, gdzie ważne jest, żeby unikać zbędnego powielania danych. Dzięki temu, jeśli zaktualizujesz coś w jednym miejscu, to automatycznie odbija się to w innym, co naprawdę ułatwia życie. W praktyce, takie podejście sprawia, że praca z dużymi aplikacjami staje się znacznie prostsza i bardziej efektywna.
Pytanie 28

Które z wywołań funkcji PHP round() da wynik równy 1?

A. round(0.60)
B. round(-1.40)
C. round(0.29)
D. round(-4.60)
Funkcja round() w PHP zaokrągla liczbę do najbliższej wartości całkowitej. W przypadku wywołania round(0.60), wartość ta zostanie zaokrąglona do 1. Jest to zgodne z zachowaniem funkcji, która dąży do zaokrąglania liczb w kierunku najbliższej liczby całkowitej. Dla porównania, wartości bliskie 0.5 są zaokrąglane w górę, co w tym przypadku dotyczy liczby 0.60. W praktyce, zastosowanie funkcji round() jest szerokie i obejmuje wszelkie operacje wymagające precyzyjnego zaokrąglenia wartości, na przykład w obliczeniach finansowych, gdzie istotne jest zaokrąglanie do dwóch miejsc po przecinku, czy w aplikacjach naukowych obliczających wartości eksperymentalne. Warto pamiętać, że w zależności od wersji PHP, round() może przyjmować dodatkowy parametr, który określa liczbę miejsc po przecinku, co umożliwia jeszcze bardziej precyzyjne dostosowanie zaokrąglania do potrzeb konkretnego zastosowania.
Pytanie 29

Jakie zasady dotyczące tworzenia sekcji w języku HTML są właściwe?

A. W sekcji <head> mogą się pojawić znaczniki <meta>, <title>, <link>
B. W sekcji <head> można ustalać szablon strony za pomocą znaczników <div>
C. W sekcji <head> znajduje się sekcja <body>
D. W sekcji <head> nie wolno umieszczać kodu CSS, tylko odniesienie do pliku CSS
Wybór odpowiedzi, że w części <head> mogą wystąpić znaczniki <meta>, <title>, <link> jest jak najbardziej poprawny. Część <head> dokumentu HTML jest kluczowa dla określenia właściwości oraz meta-informacji o stronie. Znacznik <meta> służy do przechowywania danych o stronie, takich jak opis, słowa kluczowe czy konfiguracja kodowania. Znacznik <title> definiuje tytuł strony, który jest wyświetlany na karcie przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania, co jest istotne dla SEO. Z kolei znacznik <link> pozwala na połączenie dokumentu HTML z zewnętrznymi arkuszami stylów CSS lub innymi zasobami. Stosowanie tych znaczników jest zgodne z obowiązującymi standardami W3C oraz najlepszymi praktykami w zakresie tworzenia stron internetowych. Dobrze zorganizowana sekcja <head> wpływa na efektywność i widoczność strony w wyszukiwarkach, a także na jej ogólną jakość. Przykładem użycia może być dodanie metadanych do strony internetowej, co pozwala na lepsze pozycjonowanie w wyszukiwarkach oraz ułatwia zarządzanie stylem poprzez odwołanie do pliku CSS.
Pytanie 30

Który z poniższych kodów XHTML sformatuje tekst zgodnie z podanym przykładem?

Ala ma kota
a kot ma Alę

A. <p>Ala ma <b>kota</b> <br/> a <i>kot</i> ma Alę</p>
B. <p>Ala ma <b>kota <br /> a <i>kot</i> ma Alę</p>
C. <p>Ala ma <b>kota</b> <br/> a <b>kot</b> ma Alę</p>
D. <p>Ala ma <b>kota</i><br/> a <b>kot</b> ma Alę</p>
Odpowiedź <p>Ala ma <b>kota</b> <br/> a <i>kot</i> ma Alę</p> jest poprawna, ponieważ zgodnie z zasadami XHTML, użycie znaczników <b> i <i> do formatowania tekstu jest odpowiednie; <b> stosowany jest do wyróżniania tekstu pogrubionego, a <i> do kursywy. W tej odpowiedzi zastosowano również poprawny znacznik <br/>, który jest samodzielnym znacznikiem i nie wymaga zamknięcia w parze. Zgodnie z dobrymi praktykami, kod XHTML powinien być poprawnie sformatowany, a każdy otwierający znacznik powinien mieć odpowiadający mu zamykający znacznik, chyba że jest to znacznik samodzielny, jak <br/>. Warto zaznaczyć, że XHTML wymaga również, aby wszystkie atrybuty były zapisane w formacie małych liter, co zostało spełnione w tej odpowiedzi. Przykład zastosowania tej wiedzy można znaleźć w tworzeniu stron internetowych, gdzie poprawne sformatowanie kodu HTML lub XHTML jest kluczowe dla prawidłowego wyświetlania treści w przeglądarkach.
Pytanie 31

W CSS wartości: underline, overline, line-through oraz blink odnoszą się do właściwości

A. font-decoration
B. font-style
C. text-decoration
D. text-align
W języku CSS właściwość text-decoration służy do definiowania stylów dekoracji tekstu. Wartości takie jak underline (podkreślenie), overline (nadkreślenie), line-through (przekreślenie) oraz blink (miganie) są częścią tej właściwości i umożliwiają programistom kontrolowanie, jak tekst jest prezentowany na stronie internetowej. Wartość underline, na przykład, jest powszechnie używana w linkach, aby wskazać, że są one klikalne. Przykład zastosowania: 'text-decoration: underline;' zastosowany w stylach CSS dla elementu <a> sprawia, że tekst linku jest podkreślony. Overline może być używane do dodawania linii nad tekstem, co może być przydatne w kontekście nagłówków lub wyróżnień. Wartość line-through jest często stosowana w przypadku prezentowania informacji o promocjach, gdzie oryginalna cena jest przekreślona. Wartość blink, choć nie jest już szeroko wspierana, mogła być używana w przeszłości do tworzenia efektu migania tekstu. Wszystkie te dekoracje są zdefiniowane w standardzie CSS, co czyni text-decoration kluczową właściwością w stylizacji tekstu w dokumentach HTML.
Pytanie 32

Została zaprezentowana tabela o nazwie konta. Aby obliczyć liczbę rejestracji w poszczególnych latach oraz wyświetlić te wartości razem z rokiem rejestracji, należy wykonać zapytanie

A. ```SELECT rejestracja, COUNT(rejestracja) FROM konta;```
B. ```SELECT rejestracja, COUNT(rejestracja) FROM konta GROUP BY rejestracja;```
C. ```SELECT COUNT(rejestracja) FROM konta GROUP BY rejestracja;```
D. ```SELECT COUNT(rejestracja) FROM konta JOIN rejestracja ON id;```
Aby policzyć, ile rejestracji dokonano w poszczególnych latach, musimy użyć funkcji agregującej SQL, która umożliwia grupowanie wyników według określonych kryteriów. Odpowiedź 4: 'SELECT rejestracja, COUNT(rejestracja) FROM konta GROUP BY rejestracja;' wykorzystuje funkcję COUNT(), która zlicza liczbę wystąpień każdej wartości w kolumnie 'rejestracja'. Klauzula GROUP BY jest niezbędna, aby wynikiem zapytania było grupowanie danych według lat rejestracji. Jest to zgodne z dobrymi praktykami, które zalecają użycie GROUP BY z funkcjami agregującymi do zliczania i analizy danych w bazach danych. Praktyka ta pozwala na efektywną agregację i prezentację danych, co jest przydatne w raportowaniu i analizie. Użycie GROUP BY zapewnia również zoptymalizowane operacje na dużych zbiorach danych, co jest kluczowe w systemach zarządzania bazami danych. Poprzez takie podejście, można generować raporty i wglądy, które wspierają decyzje biznesowe.
Pytanie 33

Reprezentacja znacznika HTML w formacie ```przejdź```

A. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik otworzy się strona internetowa o URL "hobby"
B. jest błędny, w atrybucie href należy wpisać adres URL
C. jest błędny, użyto niewłaściwego znaku "#" w atrybucie href
D. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik strona zostanie przewinięta do sekcji o nazwie "hobby"
Zapis znacznika HTML przedstawiony w pytaniu jest poprawny i spełnia standardy języka HTML. Użycie elementu <a> z atrybutem href i wartością #hobby oznacza, że użytkownik po kliknięciu w ten link zostanie przewinięty do sekcji na stronie, która ma przypisany identyfikator "hobby". Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu stron internetowych, umożliwiając tworzenie nawigacji wewnętrznej. Warto zaznaczyć, że użycie znaku hash (#) w atrybucie href wskazuje na lokalizację w obrębie tej samej strony. To jest powszechnie stosowane w przypadkach, gdy chcemy ułatwić użytkownikom dostęp do różnych sekcji na tej samej stronie, bez konieczności ładowania nowej strony. Przykładem zastosowania może być strona z długim artykułem, gdzie linki do poszczególnych nagłówków ułatwiają orientację czytelników. Oprócz tego, korzystając z takiej struktury, możemy również poprawić doświadczenia użytkowników oraz zwiększyć efektywność SEO, ponieważ wyszukiwarki są w stanie lepiej zrozumieć organizację treści na stronie.
Pytanie 34

W języku SQL, jaki będzie efekt wykonania poniższego zapytania?

ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa;
A. Usunięta zostanie kolumna grupa.
B. Zmieniona zostanie nazwa tabeli na grupa.
C. Dodana zostanie kolumna grupa.
D. Zmieniona zostanie nazwa kolumny na grupa.
Gratulacje, wybrałeś poprawną odpowiedź. W zaprezentowanym pytaniu skupiliśmy się na instrukcji 'ALTER TABLE' w języku SQL, a dokładniej na jej konkretnej odmianie, tj. 'DROP COLUMN'. Ta instrukcja służy do usunięcia kolumny z istniejącej tabeli. W tym konkretnym przypadku, użyto jej do usunięcia kolumny o nazwie 'grupa' z tabeli 'osoba'. Jest to przydatne narzędzie w przypadku, gdy chcemy usunąć dane z bazy bez usuwania całej tabeli. Pamiętaj jednak o skutkach utraty wszystkich danych z tej kolumny. Zawsze warto zrobić backup bazy danych przed taką operacją. Dobrą praktyką jest także sprawdzenie, jakie inne elementy bazy są zależne od usuwanej kolumny, aby uniknąć niespodziewanych problemów.
Pytanie 35

W SQL, aby dokonać zmiany w strukturze tabeli, na przykład dodać lub usunąć kolumnę, powinno się użyć polecenia

A. TRUNCATE
B. ALTER TABLE
C. UPDATE
D. DROP TABLE
Odpowiedź 'ALTER TABLE' jest prawidłowa, ponieważ to polecenie w SQL umożliwia modyfikację struktury istniejącej tabeli. Dzięki 'ALTER TABLE' możemy dodawać nowe kolumny, usuwać istniejące, zmieniać typy danych kolumn, a także ustawiać ograniczenia, takie jak klucze główne czy unikalne. Przykładowe zastosowanie to: 'ALTER TABLE employees ADD COLUMN birthdate DATE;' co dodaje kolumnę 'birthdate' do tabeli 'employees'. Użycie tego polecenia jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na elastyczne dostosowywanie struktury bazy danych w odpowiedzi na zmieniające się wymagania aplikacji. Warto również zaznaczyć, że 'ALTER TABLE' jest standardowym poleceniem w SQL, co oznacza, że jest obsługiwane przez większość systemów zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy SQL Server, co czyni je uniwersalnym narzędziem w pracy z danymi.
Pytanie 36

Którą rozdzielczość należy ustawić w opcjach kodera, aby przygotować do publikacji film w rozdzielczości HD Ready?

A. 1920x1080
B. 480x360
C. 720x480
D. 1280x720
W tym pytaniu pułapka polega na tym, że wszystkie podane rozdzielczości są w jakiś sposób „znane”, ale tylko jedna odpowiada standardowi HD Ready. Bardzo często myli się ogólne pojęcie „HD” z konkretnymi rozdzielczościami, a jeszcze częściej patrzy się tylko na to, która liczba jest większa, zamiast na obowiązujące standardy branżowe. Rozdzielczość 480x360 to typowa niska rozdzielczość kojarzona raczej ze starym streamingiem internetowym, materiałami SD do podglądu lub bardzo lekkimi plikami do słabego łącza. Ma inne proporcje niż klasyczne 16:9 i nie spełnia żadnego współczesnego standardu HD. Obraz w takiej rozdzielczości będzie wyraźnie mniej ostry, szczególnie na większych ekranach – to raczej jakość zbliżona do starego YouTube sprzed wielu lat. 720x480 z kolei bywa mylone z HD, bo liczba „720” sugeruje HD, ale tu akurat chodzi o coś zupełnie innego. 720x480 to typowa rozdzielczość SD z systemu NTSC (DVD-Video, stare kamery cyfrowe), często w proporcjach 4:3 lub 16:9 osiąganych dopiero przez tzw. piksele nieskwadratowe (aspect ratio pikseli). Jest to nadal standard definition, nie high definition. To klasyczny przykład błędu: ktoś kojarzy 720p, widzi 720 w liczbie, i automatycznie uznaje, że to HD. Niestety tak to nie działa. Z kolei 1920x1080 to już Full HD, czyli 1080p lub 1080i, zależnie od sposobu skanowania. Technicznie jest to jak najbardziej HD, ale inny poziom – wyższy niż HD Ready. Jeśli w zadaniu albo w dokumentacji projektu jest wyraźnie napisane „HD Ready”, to ustawienie Full HD jest po prostu inne niż wymagane. Plik będzie cięższy, będzie wymagał wyższego bitrate’u, a w wielu zastosowaniach webowych będzie to niepotrzebne obciążenie serwera i łącza użytkownika. Typowym błędem jest myślenie: „im większa rozdzielczość, tym lepiej”, bez zastanowienia się nad wymaganiami, możliwościami odtwarzania i standardami sprzętu (telewizory HD Ready natywnie mają matryce 1366x768, więc 1280x720 jest dla nich naturalnym formatem). Dlatego w kontekście przygotowania materiału do publikacji, szczególnie na strony WWW i do prostego streamingu, warto kojarzyć trzy podstawowe poziomy: SD (np. 720x480), HD Ready (1280x720) i Full HD (1920x1080). Wtedy łatwiej uniknąć pomyłek i dobrać taką rozdzielczość, która jest zgodna z założeniami projektu i możliwościami odbiorców, zamiast kierować się tylko intuicją albo większą liczbą pikseli.
Pytanie 37

Dla jakiej wartości zmiennej x instrukcja warunkowa w JavaScript jest spełniona?

if ((x < -5) || (x > 2))
    x++;
A. -1
B. 3
C. -4
D. 2
W danym przykładzie mamy do czynienia z instrukcją warunkową w języku JavaScript, która sprawdza, czy zmienna x spełnia jedno z dwóch warunków: x jest mniejsze od -5 lub x jest większe od 2. Operator logiczny OR (||) oznacza, że wystarczy spełnienie jednego z tych warunków, aby kod wewnętrzny został wykonany. Dla wartości x równej 3, warunek (x > 2) jest spełniony, ponieważ 3 jest większe od 2. W rezultacie instrukcja x++ zostanie wykonana, co oznacza inkrementację zmiennej x, czyli zwiększenie jej wartości o 1. Jest to przykład typowego zastosowania operatorów logicznych w programowaniu do kontroli przepływu programu. W praktyce umiejętność stosowania takich instrukcji jest kluczowa w tworzeniu kodu zdolnego do dynamicznej reakcji na różne warunki wejściowe. Ponadto, użycie operatora inkrementacji jest zgodne z najlepszymi praktykami w optymalizacji kodu, gdyż jest to szybki i efektywny sposób na modyfikację wartości liczbowych.
Pytanie 38

Wskaż najefektywniejszą metodę wyczyszczenia wszystkich danych z tabeli adresy, nie wpływając na jej strukturę

A. DROP TABLE adresy;
B. TRUNCATE TABLE adresy;
C. DELETE * FROM adresy;
D. DELETE TABLE adresy;
TRUNCATE TABLE adresy; jest najszybszym sposobem na usunięcie wszystkich rekordów z tabeli bez usuwania jej struktury. Operacja TRUNCATE działa na poziomie strony, co oznacza, że nie przetwarza pojedynczych wierszy, jak ma to miejsce w przypadku DELETE. Dzięki temu, TRUNCATE jest znacznie wydajniejszy, szczególnie w przypadku dużych zbiorów danych. W praktyce, użycie TRUNCATE TABLE jest zalecane, gdy chcemy szybko oczyścić tabelę z danych, a następnie wprowadzić nowe rekordy. Warto jednak pamiętać, że TRUNCATE nie wywołuje kaskadowych usunięć w tabelach powiązanych z kluczami obcymi, co może być istotne w projektowaniu bazy danych. Użycie TRUNCATE może również przywrócić licznik identyfikatorów (np. AUTO_INCREMENT w MySQL) do wartości początkowej, co jest ważnym aspektem, jeśli zależy nam na tym, by nowe dane zaczynały się od określonej wartości. Praktyka wykorzystania TRUNCATE powinna być jednak stosowana ostrożnie, szczególnie w kontekście transakcji, ponieważ operacja ta nie jest odwracalna w przypadku dużych zbiorów danych, co skontrastować należy z DELETE, które można wykorzystać w ramach transakcji i przywrócić dane, jeśli zajdzie taka potrzeba. Dlatego, TRUNCATE TABLE jest zalecaną metodą w odpowiednich scenariuszach, ale jej użycie wymaga pełnego zrozumienia kontekstu bazy danych oraz powiązań między tabelami.
Pytanie 39

Zgodnie z zasadami ACID, które odnoszą się do realizacji transakcji, wymóg trwałości (ang. durability) oznacza, że

A. dane zatwierdzone przez transakcję powinny być dostępne niezależnie od wydarzeń, które nastąpią po jej zakończeniu
B. w przypadku naruszenia spójności bazy danych transakcja usuwa tabele z kluczami obcymi
C. transakcja może w pewnych okolicznościach być podzielona na dwa niezależne etapy
D. w trakcie wykonywania transakcji dane mogą być zmieniane przez inne transakcje
Trwałość (czyli durability) w bazach danych to taka cecha, która mówi, że jak już zatwierdzisz transakcję, to wszystkie zmiany zostaną na zawsze w systemie. To znaczy, że niezależnie od tego, co się później wydarzy, jak na przykład awaria, Twoje dane są bezpieczne. To naprawdę ważne, bo pozwala na utrzymanie spójności i pewności, że system działa tak, jak powinien. Weźmy na przykład systemy bankowe. Gdy robisz przelew, musisz być pewien, że pieniądze poszły tam, gdzie miały, nawet jak serwer padnie tuż po zakończeniu transakcji. Dobrze jest mieć też takie mechanizmy, jak zapisywanie dzienników, które pomagają odtworzyć dane, jeśli coś pójdzie nie tak. Trwałość to kluczowa sprawa w projektowaniu baz danych, bo buduje zaufanie użytkowników oraz pozwala spełnić różne normy i regulacje.
Pytanie 40

W języku JavaScript następujący zapis: var napis1 = new napisy); ma na celu

A. wywołanie metody dla obiektu napisy
B. zadeklarowanie zmiennej napis1 oraz wywołanie funkcji, w której argumentem jest napis1
C. stworzenie nowej klasy napis1
D. stworzenie instancji obiektu napis1 klasy napisy
W podanym kodzie JavaScript mamy do czynienia z próbą utworzenia obiektu klasy 'napisy'. Operacja 'new' w JavaScript jest używana do instancjowania obiektów z funkcji konstrukcyjnych, które pełnią rolę klas. Przykład działania: jeśli mamy zdefiniowaną funkcję konstrukcyjną 'function napisy() { this.text = ''; }', to użycie 'var napis1 = new napisy();' stworzy nowy obiekt 'napis1', który będzie posiadał właściwość 'text'. Warto zwrócić uwagę, że 'napisy' musi być zdefiniowane jako funkcja konstrukcyjna, aby mogło być użyte w kontekście 'new'. Zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe w programowaniu obiektowym w JavaScript, gdzie klasy i obiekty odgrywają fundamentalną rolę w organizacji kodu. Aby lepiej zrozumieć działanie tego fragmentu, warto zapoznać się z dokumentacją dotyczącą obiektów i funkcji w JavaScript, co znajduje się w standardzie ECMAScript. Przykładowy kod ilustrujący tworzenie obiektu mógłby wyglądać tak: 'var napis1 = new napisy(); console.log(napis1.text);'.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej