Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik fotografii i multimediów
Kwalifikacja: AUD.02 - Rejestracja, obróbka i publikacja obrazu
Data rozpoczęcia: 11 lutego 2026 00:44
Data zakończenia: 11 lutego 2026 01:13

Egzamin niezdany

Wynik: 17/40 punktów (42,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Którego z wymienionych przedmiotów należy użyć do czyszczenia powierzchni monitora LCD z kurzu, plamek i tłuszczów?

A. Ręcznika papierowego.

B. Chusteczki higienicznej.

C. Gąbki.

D. Ściereczki z mikrofibry.

Ściereczka z mikrofibry to naprawdę najlepszy wybór, jeśli chodzi o czyszczenie powierzchni monitora LCD. Te tkaniny zostały zaprojektowane tak, żeby skutecznie zbierać kurz, drobinki brudu, a nawet trochę tłuszczu, i to wszystko bez ryzyka porysowania delikatnej powierzchni ekranu. Moim zdaniem to jest w ogóle taki must-have dla każdego, kto dba o sprzęt elektroniczny – w wielu serwisach komputerowych czy sklepach z elektroniką pracownicy korzystają właśnie z mikrofibry, bo to po prostu sprawdzona branżowa praktyka. Warto też wiedzieć, że standardy producentów (np. Dell, HP, Samsung) wręcz sugerują stosowanie miękkich, suchych lub lekko zwilżonych ściereczek z mikrofibry, bo inne materiały potrafią zostawić mikrorysy albo pyłki, które z czasem psują jakość obrazu. Z mojego doświadczenia wynika, że nawet lekko zwilżona mikrofibra radzi sobie z tłustymi plamkami po palcach, nie zostawiając smug. Fajną sprawą jest też to, że mikrofibra nie wymaga żadnych specjalnych środków czyszczących – tylko woda destylowana wystarcza. Taką ściereczkę łatwo uprać i ponownie używać, więc to rozwiązanie jest i ekologiczne, i ekonomiczne. No i jeszcze jedno – regularne czyszczenie monitora mikrofibrą przedłuża jego żywotność, bo nie ściera się powłoka antyrefleksyjna. To naprawdę nie jest marketingowa gadka, tylko konkretne zalecenie z instrukcji obsługi większości marek!

Pytanie 2

Aby uwiecznić rozległy krajobraz, należy skorzystać z aparatu z obiektywem o ogniskowej

A. 100÷300 mm

B. 28 mm

C. 50÷180 mm

D. 85 mm

Ogniskowa 28 mm jest idealnym wyborem do fotografowania rozległych krajobrazów, ponieważ oferuje szerszy kąt widzenia, co pozwala uchwycić większy obszar w kadrze. Obiektywy szerokokątne, takie jak 28 mm, są powszechnie stosowane w fotografii krajobrazowej, aby pokazać majestat i rozległość przyrody. Dzięki temu, fotograficy mogą uchwycić głębię i perspektywę, co jest kluczowe dla oddania charakteru krajobrazu. W praktyce, używając obiektywu 28 mm, możemy z powodzeniem rejestrować zarówno elementy pierwszego planu, jak i tło, co jest istotne w kompozycji zdjęcia. Standardy branżowe zalecają stosowanie szerokokątnych obiektywów w fotografii krajobrazowej, aby uzyskać efektywniejsze kadry. Warto również pamiętać o technikach takich jak HDR, które mogą być stosowane w połączeniu z tym obiektywem, aby uzyskać bardziej zrównoważony zakres tonalny, co dodatkowo podniesie jakość zdjęć krajobrazowych.

Pytanie 3

Podczas robienia zdjęcia w amerykańskim ujęciu, trzeba skadrować postać modela na wysokości jego

A. kolan

B. stóp

C. ramion

D. klatki piersiowej

Wybór skadrowania sylwetki modela na wysokości stóp, klatki piersiowej lub ramion prowadzi do wielu istotnych problemów w kontekście kompozycji fotograficznej. Skadrowanie na wysokości stóp ogranicza widoczność sylwetki, co może skutkować nieczytelnością postaci i brakiem kontekstu w konfrontacji z otoczeniem. Przykładowo, takie ujęcie może nie pokazywać pełnej ekspresji modela, a dodatkowo może wprowadzać widza w błąd co do proporcji i dynamiki postaci. Z kolei kadrowanie na wysokości klatki piersiowej koncentruje się na górnej partii ciała, co ogranicza wrażenie pełnej sylwetki, a tym samym kontekst, w jakim model się porusza. Takie podejście może sprawić, że fotografia stanie się bardziej płaska i nieatrakcyjna. Kadrowanie na wysokości ramion jeszcze bardziej zacieśnia perspektywę, koncentrując się na górnych partiach ciała, co nie pozwala na uchwycenie całej postaci i jej interakcji z przestrzenią. W praktyce, takie błędne podejścia często wynikają z braku zrozumienia zasad kompozycji, co prowadzi do niepełnych narracji wizualnych. Fotografowie powinni dążyć do zachowania równowagi pomiędzy przedstawianiem detali a kontekstem, co zdecydowanie wspiera stosowanie planu amerykańskiego, jako przyjętego standardu w branży.

Pytanie 4

Światło, które pada, jest mierzone za pomocą światłomierza z czujnikiem

A. bez dyfuzora, skierowanym w stronę źródła światła

B. bez dyfuzora, zwróconym w stronę aparatu

C. z dyfuzorem, skierowanym w stronę obiektu fotografowanego

D. z dyfuzorem, skierowanym w stronę aparatu

Niepoprawne odpowiedzi opierają się na błędnych założeniach dotyczących funkcji dyfuzora i kierunku pomiaru. Odpowiedzi, które sugerują pomiar bez dyfuzora, nieodpowiednio skoncentrowane na obiekcie lub źródle światła, prowadzą do nieadekwatnych wyników pomiarów. Pomiar światła bez dyfuzora, skierowany w stronę aparatu, nie uwzględnia rozproszenia światła, co może skutkować zafałszowaniem wartości ekspozycji, zwłaszcza w trudnych warunkach oświetleniowych. Z kolei skierowanie światłomierza bez dyfuzora w stronę źródła światła może prowadzić do nadmiernego pomiaru intensywności światła, co w efekcie skutkuje niedocenieniem rzeczywistego oświetlenia obiektu. W kontekście pomiarów światła, kluczowe jest stosowanie dyfuzora, który neutralizuje lokalne różnice w intensywności światła oraz umożliwia uzyskanie średniej wartości oświetlenia, co jest zgodne z dobrą praktyką w fotografii. Dobrze jest pamiętać, że błędne pomiary mogą prowadzić do niewłaściwych ustawień aparatu, co ma poważny wpływ na jakość zdjęć. Prawidłowe techniki pomiaru światła powinny być oparte na solidnych zasadach oraz standardach branżowych, które gwarantują, że fotografia oddaje rzeczywistość w sposób najbardziej autentyczny.

Pytanie 5

Podczas robienia zdjęcia panoramicznego ustalono parametry ekspozycji: czas naświetlania 1/125 s oraz liczba przysłony f/11. Jakie ustawienia ekspozycji należy wybrać, zakładając na obiektyw filtr o współczynniku krotności 2?

A. 1/125 s, f/8

B. 1/60 s, f/8

C. 1/125 s, f/5,6

D. 1/60 s, f/11

Zastosowanie błędnych ustawień ekspozycji wynika z niepełnego zrozumienia wpływu filtrów na parametry fotograficzne. Filtr o współczynniku krotności 2 podwaja ilość światła, co oznacza, że fotograf musi dostosować ustawienia aparatu, aby uniknąć prześwietlenia zdjęcia. Ustawienie przysłony na f/8 lub f/5,6 w niektórych odpowiedziach sugeruje chęć zmiany głębi ostrości, lecz nie rekompensuje to potrzeby skrócenia czasu naświetlania. Wybór przysłony f/8 zakłada zmniejszenie głębi ostrości, co w kontekście zdjęć panoramicznych, gdzie szeroka głębia ostrości jest pożądana, jest niewłaściwym podejściem. Ustawienie f/11 oferuje lepszą kontrolę nad ostrością całej sceny, co jest krytyczne w panoramicznych zdjęciach, gdzie detale z różnych odległości muszą być wyraźne. Z kolei opcja pozostawienia czasu naświetlania na poziomie 1/125 s nie uwzględnia efektu filtra i grozi prześwietleniem zdjęcia. W fotografii kluczowym jest zrozumienie, że zmieniając jeden parametr ekspozycji, należy odpowiednio dostosować inne, aby uzyskać optymalny rezultat, co w tym przypadku nie zostało wzięte pod uwagę.

Pytanie 6

Przeprowadzenie skanowania z funkcją zaznaczoną na ilustracji czerwoną elipsą spowoduje

A. nasycenie kolorów.

B. zwiększenie kontrastu.

C. usunięcie śladów kurzu.

D. wyrównanie tekstu.

W tym oknie ustawień skanera zaznaczona jest funkcja DIGITAL ICE Technology, która bywa mylona z różnymi korekcjami obrazu, ale jej zadanie jest bardzo konkretne: wykrywanie i usuwanie kurzu oraz drobnych rys z negatywów i slajdów. Wiele osób intuicyjnie sądzi, że skoro to jakaś „inteligentna” opcja, to może odpowiada za nasycanie kolorów albo poprawę kontrastu. To typowy błąd myślowy: wrzucanie wszystkich automatycznych ulepszeń do jednego worka. Nasycenie kolorów, czyli zwiększenie intensywności barw, realizuje się przez zmianę parametrów takich jak saturation, vibrance czy krzywe kolorystyczne. Tego typu korekcje robi się zwykle w module kolorystycznym sterownika skanera albo później w programie do obróbki obrazu. DIGITAL ICE w ogóle nie ingeruje świadomie w barwy – jego algorytm opiera się na kanale podczerwieni i masce defektów, nie na analizie tonacji kolorystycznej. Podobnie jest z kontrastem: zwiększenie kontrastu to operacja na jasności i gęstości optycznej, często z użyciem krzywych (curves), poziomów (levels) lub gamma. Funkcja ICE nie rozciąga histogramu ani nie zmienia przejść tonalnych, jej celem nie jest „mocniejsze” czy bardziej wyraziste zdjęcie, tylko czystsze, pozbawione paprochów. Wyrównywanie tekstu kojarzy się bardziej z oprogramowaniem OCR i funkcjami typu deskew, które prostują przekrzywione strony i poprawiają czytelność liter. To zupełnie inna kategoria narzędzi, używana głównie przy skanowaniu dokumentów, nie przy skanowaniu materiałów fotograficznych. W dobrych praktykach digitalizacji fotografii rozdziela się fizyczne czyszczenie (pędzelek, gruszka, antystatyczna ściereczka), automatyczne usuwanie defektów (właśnie ICE) oraz późniejszą korekcję tonalno‑kolorystyczną. Łączenie tych pojęć prowadzi do błędnych skojarzeń, jak w tym pytaniu, dlatego warto dokładnie czytać opisy funkcji i kojarzyć je z konkretnym etapem procesu skanowania.

Pytanie 7

Przygotowane zapotrzebowanie na sprzęt i materiały do realizacji zdjęć w plenerze z wykorzystaniem promieniowania podczerwonego powinno zawierać aparat fotograficzny z zestawem obiektywów oraz statyw, a także

A. filtr jasnoczerwony i film ortochromatyczny

B. filtr IR i film czuły na promieniowanie długofalowe

C. filtr UV i film wrażliwy na promieniowanie długofalowe

D. filtr IR i film ortochromatyczny

Wybór filtrów i filmów w fotografii podczerwonej jest kluczowy dla osiągnięcia zamierzonych efektów wizualnych. Odpowiedzi, które wskazują na filtr UV i film czuły na promieniowanie długofalowe, są błędne, ponieważ filtr UV nie jest użyteczny w kontekście fotografii IR. Filtry UV przeznaczone są do blokowania promieniowania ultrafioletowego, co ma na celu ochronę obiektywu i poprawę jakości zdjęć w standardowej fotografii, a nie w rejestracji promieniowania podczerwonego. Z kolei film czuły na promieniowanie długofalowe jest rzeczywiście pożądany, ale nie współdziała z filtrem UV, co sprawia, że ten zestaw nie jest odpowiedni dla fotografii podczerwonej. W przypadku wskazania filtru jasnoczerwonego i filmu ortochromatycznego, również pojawiają się istotne nieścisłości. Filtr jasnoczerwony przepuszcza większą ilość światła w zakresie czerwonym, a film ortochromatyczny jest czuły na różne długości fal w widzialnym spektrum, co uniemożliwia rejestrację promieniowania podczerwonego. Te pomyłki pokazują typowe błędy w myśleniu, które często prowadzą do nieprawidłowych wyborów sprzętowych. W rzeczywistości, aby uzyskać efektywną fotografię w podczerwieni, niezbędne jest zastosowanie sprzętu zaprojektowanego z myślą o tym specyficznym zakresie fal elektromagnetycznych.

Pytanie 8

Oświetlenie porównywane do "trójkąta" jest klasyfikowane jako rodzaj oświetlenia portretowego

A. realizowanego przy użyciu dwóch lamp umiejscowionych po obydwu stronach modela.

B. w którym cienie tworzą charakterystyczne trójkąty na policzkach modela.

C. realizowanego przy użyciu trzech lamp umieszczonych w równych odległościach od siebie i modela.

D. w którym nos modela rzuca ukośnie zarysowany na policzku cień, pozostawiając oko w strefie światła.

Odpowiedź, w której nos modela rzuca ukośnie zarysowany na policzku cień, pozostawiając oko w sferze światła, jest poprawna, ponieważ opisuje klasyczną technikę oświetleniową znaną jako światłocień z trójkątem. W tej metodzie, światło jest ustawione pod kątem, co powoduje, że cień nosowy tworzy charakterystyczny trójkąt na policzku. To podejście jest nie tylko estetyczne, ale i praktyczne, ponieważ pomaga w modelowaniu rysów twarzy, dodając głębi i trójwymiarowości portretom. W praktyce, fotografowie często korzystają z jednego źródła światła głównego (np. softboxa), które jest umieszczone w taki sposób, aby tworzyć ten efekt. Technika ta jest zgodna z zasadami oświetlenia portretowego i jest szeroko stosowana w branży fotograficznej, szczególnie w sesjach zdjęciowych oraz na planach filmowych, gdzie kluczowe jest uchwycenie naturalnych konturów i cech modeli. Korzystając z tej metody, fotografowie mogą uzyskać dramatyczne efekty, które przyciągają uwagę widza.

Pytanie 9

Na przedstawionej fotografii zastosowano efekt dostępny w programie Adobe Photoshop o nazwie

A. filtr flara obiektywu

B. filtr chmury różnicowe

C. jaskrawość

D. balans bieli

W pytaniu pojawiły się różne opcje, które często są mylone podczas pierwszych prób edycji zdjęć w Photoshopie. Zacznijmy od jaskrawości – to narzędzie służy do podkręcania intensywności kolorów, ale nie dodaje na zdjęciu efektów świetlnych czy rozbłysków. Używając opcji jaskrawość, można poprawić nasycenie zdjęcia, ale nie uzyska się tego typu okrągłych, wielobarwnych blików ani charakterystycznych olśnień. Z kolei balans bieli to funkcja korygująca kolory na podstawie temperatury światła – pozwala uzyskać naturalne barwy, usuwając niepotrzebne zafarby, ale w żaden sposób nie tworzy efektu świetlnego przypominającego flarę. Bardzo często początkujący mylą balans bieli z efektami wizualnymi, bo oba wpływają na odbiór zdjęcia, lecz są to zupełnie inne operacje. Odpowiedź „filtr chmury różnicowe” to natomiast narzędzie generujące losowe wzory chmur, najczęściej stosowane jako tło lub tekstura – absolutnie nie nadaje się do symulowania efektów świetlnych. Wielu uczniów błędnie sądzi, że dzięki tej opcji można uzyskać ciekawe świetlne plamy, ale efekt końcowy jest zupełnie inny – to raczej abstrakcyjne szarości i kontrasty. Typowym błędem jest też przekonanie, że wszystkie filtry mogą służyć do „upiększania” zdjęcia w podobny sposób, tymczasem każdy z nich odpowiada za zupełnie inny aspekt edycji: od pracy z kolorem, przez teksturę, aż po imitowanie zjawisk optycznych, jak właśnie flara obiektywu. Warto zawsze najpierw przeanalizować, jaki efekt chcemy osiągnąć i dobrać odpowiednie narzędzie – praktyka pokazuje, że precyzyjne rozróżnianie tych funkcji to klucz do profesjonalnej obróbki graficznej.

Pytanie 10

Do wykonania fotografii produktowej metodą packshot najlepiej wykorzystać

A. namiot bezcieniowy i oświetlenie z minimum trzech źródeł

B. tło czarne aksamitne i oświetlenie konturowe

C. tło gradientowe i jedno źródło światła z przodu

D. tło typu greenscreen i oświetlenie punktowe

Wykorzystanie namiotu bezcieniowego i oświetlenia z minimum trzech źródeł to najlepszy sposób na uzyskanie wysokiej jakości fotografii produktowej metodą packshot. Namiot bezcieniowy pozwala na równomierne rozproszenie światła, co minimalizuje cienie i refleksy. Dzięki temu produkt jest prezentowany w sposób atrakcyjny i profesjonalny. Oświetlenie z minimum trzech źródeł umożliwia uzyskanie odpowiedniej iluminacji, co jest kluczowe dla właściwego odwzorowania kolorów i detali produktu. W praktyce można stosować lampy LED, które oferują różne temperatury barwowe, co daje możliwość dostosowania oświetlenia do specyfiki fotografowanego obiektu. Stosowanie takich standardów sprzyja uzyskiwaniu spójnych efektów wizualnych, co jest istotne w kontekście marketingowym i sprzedażowym. W branży fotografii produktowej standardem jest również korzystanie z neutralnych teł, co pozwala na lepszą integrację z materiałami reklamowymi.

Pytanie 11

Którą wadę układu optycznego zilustrowano na rysunku?

A. Aberrację sferyczną.

B. Astygmatyzm.

C. Aberrację komatyczną.

D. Dystorsję.

Astygmatyzm, aberracja sferyczna i aberracja komatyczna to różne rodzaje wad optycznych, które czasem mylone są z dystorsją, ale mają swoje różnice. Astygmatyzm to coś, co sprawia, że nie można uzyskać ostrego obrazu w jednym punkcie, więc obrazy wychodzą nieostre w pewnym kierunku. Dzieje się tak, bo soczewka ma różną siłę refrakcyjną w różnych osiach. Z kolei aberracja sferyczna to zniekształcenie obrazu przez różne skupienia promieni świetlnych w soczewkach kulistych, co prowadzi do efektu nieostrości. A aberracja komatyczna powoduje, że promienie świetlne wpadające na krawędzie soczewki sprawiają, że obraz jest rozmyty albo wydłużony. Studenci często się w tym gubią, bo wszystkie te aberracje wpływają na obraz, ale przyczyny są różne. Jeśli nie zrozumie się tych różnic, to może się zdarzyć, że źle zidentyfikuje się rodzaj zniekształcenia, co może prowadzić do błędnych wniosków i złej korekcji w systemach optycznych. A to już może mieć duży wpływ na jakość obrazu w profesjonalnych zastosowaniach, jak fotografia czy medycyna.

Pytanie 12

Symbol na ilustracji oznacza zgodność produktu z wytycznymi dyrektywy w kwestii bezpieczeństwa jego użytkowania obowiązującej w

A. Wielkiej Brytanii.

B. Chinach.

C. Japonii.

D. Unii Europejskiej.

Symbol widoczny na ilustracji to znak CE, który oznacza, że produkt spełnia wymagania zasadnicze dyrektyw tzw. Nowego Podejścia obowiązujących na obszarze Unii Europejskiej. Chodzi m.in. o dyrektywy dotyczące bezpieczeństwa użytkowania, kompatybilności elektromagnetycznej, ograniczenia substancji niebezpiecznych czy ekoprojektu. Producent, umieszczając znak CE, deklaruje zgodność wyrobu z odpowiednimi normami zharmonizowanymi EN i bierze za to pełną odpowiedzialność prawną. W praktyce, gdy kupujesz lampę błyskową, zasilacz do aparatu, ładowarkę do akumulatorów czy nawet prosty statyw z elementami elektrycznymi, znak CE oznacza, że sprzęt został zaprojektowany i przebadany pod kątem bezpieczeństwa porażeniowego, przegrzania, pożaru, a także zakłóceń elektromagnetycznych. Moim zdaniem w fotografii zawodowej to jest absolutna podstawa – szczególnie przy pracy w studiu, gdzie używa się wielu mocnych źródeł światła, przedłużaczy, zasilaczy, wyzwalaczy radiowych. Brak CE może oznaczać problem z dopuszczeniem sprzętu do użytku w firmie, z odbiorem BHP czy nawet z ubezpieczeniem. Warto też wiedzieć, że znak CE musi mieć ściśle określone proporcje i minimalny rozmiar, nie wolno go dowolnie "rzeźbić" w grafice. W branży przyjmuje się dobrą praktykę, żeby przed zakupem tanich akcesoriów z niesprawdzonego źródła zawsze zwrócić uwagę, czy znak CE wygląda poprawnie, czy nie jest to podróbka lub mylący symbol. Podsumowując: poprawna odpowiedź to Unia Europejska, bo to właśnie unijne dyrektywy i rozporządzenia stoją za znaczeniem i stosowaniem tego oznaczenia.

Pytanie 13

Konwersja pomiędzy przestrzeniami barw RGB i CMYK jest niezbędna przy

A. archiwizacji zdjęć na dysku twardym

B. publikacji obrazów w internecie

C. przygotowaniu zdjęcia do druku offsetowego

D. wyświetlaniu obrazów na monitorze

Konwersja pomiędzy przestrzeniami barw RGB i CMYK jest kluczowa w procesie przygotowania zdjęcia do druku offsetowego, ponieważ te dwa modele barw służą różnym celom i zastosowaniom. RGB (Red, Green, Blue) jest przestrzenią barwną używaną głównie w urządzeniach elektronicznych, takich jak monitory i telewizory, gdzie kolory są tworzone przez mieszanie światła. Z kolei CMYK (Cyan, Magenta, Yellow, Key/Black) to model stosowany w druku, który polega na nakładaniu tuszy na papier. Przygotowując zdjęcia do druku, ważne jest, aby zrozumieć, że kolory wyświetlane na monitorze nie zawsze będą wyglądały tak samo po wydrukowaniu, ze względu na różnice w przestrzeniach barwnych. Proces konwersji pozwala na zachowanie jak największej zgodności kolorów poprzez odpowiednią kalibrację oraz uwzględnienie specyfikacji drukarni. Na przykład, wybierając profile ICC dla drukowania, możemy lepiej dostosować obraz do specyfikacji używanych przez drukarnię. Warto również pamiętać o tym, że niektóre kolory, które są możliwe do wyświetlenia w RGB, mogą być poza zakresem CMYK, co prowadzi do utraty detali kolorystycznych. Dlatego przekształcanie obrazów zgodnie z odpowiednimi standardami to podstawa udanego druku offsetowego.

Pytanie 14

Jaki obiektyw o konkretnej ogniskowej powoduje, że na zdjęciu występuje efekt zniekształcenia w formie beczki?

A. 10 mm

B. 200 mm

C. 500 mm

D. 50 mm

Obiektyw o ogniskowej 10 mm jest uważany za obiektyw szerokokątny, który ma zdolność do tworzenia efektu dystorsji beczkowatej. Dystorsja beczkowata polega na odkształceniu obrazu, gdzie linie proste w rzeczywistości są przedstawiane jako krzywe na zdjęciu, przypominające kształt beczki. Efekt ten jest szczególnie zauważalny w narożnikach kadru. W przypadku obiektywów o krótkiej ogniskowej, takich jak 10 mm, kąt widzenia jest znacznie szerszy, co prowadzi do zwiększenia dystorsji. Tego rodzaju obiektywy są często wykorzystywane w fotografii architektury, krajobrazów oraz w foto-reportażu, gdzie szeroki kąt widzenia pozwala na uchwycenie większej ilości szczegółów w ograniczonej przestrzeni. W praktyce, aby zminimalizować efekt dystorsji, fotografowie często stosują techniki postprodukcji, takie jak korekcja obrazu w programach graficznych. Zrozumienie charakterystyki obiektywów szerokokątnych pozwala na lepsze planowanie ujęć i wykorzystanie ich zalet.

Pytanie 15

Aby osiągnąć efekt modyfikacji odległości ogniskowej, konieczne jest zastosowanie

A. filtra konwersyjnego

B. nasadki zwielokrotniającej

C. konwentera

D. monopodu

Nasadka zwielokrotniająca, mimo że jej nazwa sugeruje możliwość zwiększenia ogniskowej, w rzeczywistości nie jest odpowiednim narzędziem do takich celów. Działa ona na zasadzie przekształcania obrazu, co może prowadzić do deformacji oraz znacznego spadku jakości zdjęć. Monopod, będący stabilizatorem do aparatu, nie zmienia ogniskowej i jego zastosowanie koncentruje się na poprawie stabilności zdjęć, a nie na manipulacji parametrami optycznymi. Filtr konwersyjny również nie służy do zmiany ogniskowej; jego zastosowanie dotyczy korygowania barw obrazu oraz modyfikacji kontrastu i nasycenia kolorów. Powszechnym błędem jest mylenie filtrów z narzędziami optycznymi, które rzeczywiście zmieniają ogniskową. Użytkownicy często zakładają, że dodanie sprzętu do aparatu przyniesie pożądane efekty bez wiedzy o ich specyfice. Warto zwrócić uwagę na fundamentalne różnice między tymi akcesoriami oraz ich przeznaczeniem, aby unikać rozczarowań związanych z oczekiwaniami na rezultaty, które są niemożliwe do osiągnięcia z użyciem niewłaściwych narzędzi. Kluczowe jest zrozumienie funkcji poszczególnych akcesoriów, co pozwala na ich świadome i efektywne wykorzystanie w praktyce fotograficznej.

Pytanie 16

Określ kroki w procesie C-41.

A. Wywoływanie barwne, wybielanie, płukanie, utrwalanie, stabilizacja

B. Wywoływanie, przerywanie, utrwalanie, płukanie

C. Wywołanie czarno-białe, wtórne naświetlanie, wywoływanie barwne, wybielanie, utrwalanie

D. Wywoływanie barwne, wybielanie utrwalające, stabilizacja

Niepoprawne odpowiedzi zawierają szereg błędnych koncepcji dotyczących procesu C-41. Przykładowo, wywoływanie barwne, wybielanie, płukanie, utrwalanie i stabilizacja to etapy, które muszą być wykonane w określonej kolejności i nie mogą być pomijane ani łączone w zbiory, jak sugerują inne odpowiedzi. W przypadku pierwszej opcji brakuje kluczowego etapu płukania, co może prowadzić do nierównomiernego rozwoju obrazu i jego trwałości. Kolejna odpowiedź zawiera poprawne etapy, ale sugeruje wybielanie utrwalające, co jest terminologicznie niepoprawne, ponieważ wybielanie i utrwalanie to dwa oddzielne procesy, które mają różne cele i chemiczne składniki. Wskazanie na czarno-białe wywoływanie w ostatniej odpowiedzi wprowadza zamieszanie, ponieważ film C-41 dotyczy wyłącznie barwnego wywoływania. W praktyce, zrozumienie tych etapów jest niezbędne dla każdego, kto zajmuje się fotografią, a błędne interpretacje mogą prowadzić do zniszczenia materiałów fotograficznych i utraty wartościowych obrazów. Kluczowe jest stosowanie się do standardów branżowych oraz dobrą praktykę, co pozwala uniknąć typowych błędów, które mogą wystąpić przy niewłaściwej interpretacji procesów chemicznych.

Pytanie 17

Narzędzie "Content-Aware Fill" w programie Adobe Photoshop służy do

A. wykrywania i usuwania szumów cyfrowych

B. zamiany kolorów w wybranych obszarach obrazu

C. inteligentnego wypełniania zaznaczonych obszarów na podstawie otaczającej zawartości

D. automatycznej korekcji balansu bieli w całym obrazie

Właściwie zrozumienie różnych narzędzi w Adobe Photoshop jest kluczowe dla efektywnej pracy z obrazami. Niepoprawne odpowiedzi wskazują na pewne nieporozumienia dotyczące funkcji poszczególnych narzędzi. Na przykład, automatyczna korekcja balansu bieli w całym obrazie, co mogłoby sugerować jedna z odpowiedzi, nie ma nic wspólnego z "Content-Aware Fill". Balans bieli dotyczy właściwego odwzorowania kolorów w różnych warunkach oświetleniowych i jest realizowany za pomocą narzędzi takich jak "Adjustments". Warto zauważyć, że balans bieli to kluczowy element w edycji zdjęć, ale nie ma on związku z wypełnianiem obszarów, co jest główną funkcją analizowanego narzędzia. Innym błędnym podejściem jest wykrywanie i usuwanie szumów cyfrowych, co również nie jest domeną "Content-Aware Fill". Szumy często są naturalnymi artefaktami w obrazach, zwłaszcza w słabym oświetleniu, i wymagają innych technik, jak na przykład użycie narzędzi do redukcji szumów. Przeciwdziałanie szumom jest istotne, ale powinno być realizowane na etapie obróbki, a nie poprzez wypełnianie obszarów. Ostatnia z odpowiedzi, dotycząca zamiany kolorów w wybranych obszarach obrazu, również przynależy do innego zestawu narzędzi, które są stosowane do modyfikacji kolorów, jak warstwy lub maski. Każda z tych funkcji ma swoje unikalne zastosowanie i zrozumienie ich przeznaczenia jest kluczowe dla skutecznej pracy z grafiką komputerową.

Pytanie 18

Technika remote tethering w fotografii profesjonalnej pozwala na

A. łączenie ekspozycji z wielu aparatów w jeden obraz HDR

B. zdalne sterowanie aparatem i podgląd zdjęć na urządzeniu mobilnym przez internet

C. automatyczne wysyłanie zdjęć do chmury natychmiast po wykonaniu

D. równoczesne sterowanie wieloma aparatami w studiu

Odpowiedzi związane z automatycznym wysyłaniem zdjęć do chmury, równoczesnym sterowaniem wieloma aparatami, czy łączeniem ekspozycji z różnych aparatów w jeden obraz HDR, niestety, nie oddają istoty techniki remote tethering. Automatyczne wysyłanie zdjęć do chmury, chociaż to przydatna funkcjonalność, nie jest bezpośrednio związane z zdalnym sterowaniem aparatem. W rzeczywistości wiele aparatów oferuje możliwość przesyłania zdjęć do chmury po wykonaniu, ale to nie jest cechą samego tetheringu. Po drugie, równoczesne sterowanie wieloma aparatami w studiu to bardziej zaawansowana technika, która wymaga odrębnych systemów zarządzania i synchronizacji, a nie prostego tetheringu. Tethering koncentruje się na jednym aparacie i jego zdalnym sterowaniu. Wreszcie, łączenie ekspozycji z różnych aparatów w jeden obraz HDR wymaga zastosowania specjalistycznego oprogramowania i technik, które są niezależne od tetheringu, który ma swoje główne zastosowanie w umożliwieniu bezpośredniego kontaktu z aparatem. Właściwe zrozumienie tych różnic jest kluczowe, aby nie mylić funkcji i możliwości, jakie oferują nowoczesne technologie w fotografii.

Pytanie 19

W celu zrównoważenia ekspozycji pomiędzy jasnym niebem a ciemnym pierwszym planem najlepiej zastosować

A. filtr połówkowy szary (ND Grad)

B. filtr polaryzacyjny

C. filtr ciepły

D. filtr UV

Filtr polaryzacyjny ma za zadanie redukować odblaski i poprawiać nasycenie kolorów, co jest bardzo przydatne w fotografii przyrody czy krajobrazowej, jednak nie zrównoważy on różnicy jasności między niebem a pierwszym planem. Użycie filtra UV w kontekście zrównoważenia ekspozycji jest nieadekwatne, ponieważ jego głównym celem jest ochrona obiektywu przed szkodliwym promieniowaniem UV oraz poprawa przejrzystości zdjęć, a nie regulacja jasności. W przypadku filtra ciepłego, jego funkcja polega na dodawaniu odcieni ciepłych do fotografii, co może wprowadzać niepożądane tony do obrazu, ale nie wpływa na spłaszczenie różnic w ekspozycji. Typowym błędem jest zatem mylenie funkcji filtrów i ich zastosowań – filtry mają różne właściwości i przeznaczenia, dlatego tak ważne jest ich właściwe dopasowanie do sytuacji. Zrozumienie, że różne filtry służą różnym celom, jest kluczowe w fotografii, a wybór niewłaściwego filtra może prowadzić do strat w jakości obrazu oraz braku pożądanych efektów. Dlatego właściwe zrozumienie i umiejętność stosowania filtrów w odpowiednich sytuacjach jest niezbędne dla każdego fotografa.

Pytanie 20

Które narzędzie programu Adobe Photoshop służy do uzupełnienia brakujących elementów w procesie rekonstrukcji zniszczonych obrazów?

A. Różdżka.

B. Stempel.

C. Gąbka.

D. Lasso.

Wybór narzędzi takich jak lasso, gąbka czy różdżka często wynika z mylnego skojarzenia ich podstawowych funkcji z procesem rekonstrukcji obrazu w Photoshopie. Lasso jest narzędziem selekcji – świetnie nadaje się do ręcznego zaznaczania nieregularnych kształtów, ale nie służy do naprawiania ani uzupełniania braków. Moim zdaniem warto pamiętać, że samo zaznaczenie fragmentu nie naprawi obrazu – to dopiero pierwszy krok, który potem wymaga użycia narzędzi retuszerskich. Z kolei gąbka to typowy przykład narzędzia do modyfikowania nasycenia kolorów – zwiększa lub zmniejsza intensywność barw, ale nijak nie radzi sobie z rekonstrukcją struktury obrazu czy kopiowaniem fragmentów. Tutaj łatwo pomylić funkcje, bo czasem przy dużych zniszczeniach ludzie chcą "podciągnąć" kolory, ale to nie rozwiązuje problemu ubytków. Różdżka natomiast to narzędzie do automatycznego zaznaczania pikseli o podobnej barwie – jest szybka przy wyborze jednolitych obszarów, lecz zupełnie nie jest przeznaczona do odtwarzania brakujących miejsc. Typowym błędem jest myślenie, że samo zaznaczenie lub zmiana koloru pozwoli naprawić zdjęcie – w praktyce naprawa strukturalna wymaga kopiowania odpowiednich fragmentów i dokładnego dopasowania ich do kontekstu, co umożliwia właśnie stempel. W codziennej pracy graficznej można spotkać się z pokusą, by pójść na skróty, ale profesjonalne standardy zawsze kładą nacisk na precyzyjne i świadome użycie narzędzi, które rzeczywiście są do tego przeznaczone. Właśnie dlatego wybór narzędzi nie powinien być przypadkowy, bo tylko dzięki odpowiedniemu podejściu efekty rekonstrukcji są naprawdę satysfakcjonujące i zgodne z oczekiwaniami branży.

Pytanie 21

Technika zdjęciowa, która redukuje pozytyw do płaszczyzn z wyraźnie rozdzielonymi tonami szarości, to

A. solaryzacja

B. pseudosolaryzacja

C. izohelia

D. guma

Techniki fotograficzne, takie jak guma, solaryzacja czy pseudosolaryzacja, są zupełnie inne od izohelii. Guma to taki proces, co robi odbitki i wykorzystuje organiczne podłoża, no i te mokre emulsje, co daje miękkie przejścia tonalne. Ale nie chodzi tutaj o wyraźne płaszczyzny szarości, jak w izohelii. Solaryzacja to technika, gdzie mamy do czynienia z częściową ekspozycją na światło i efekty są dość nieprzewidywalne, z negatywnymi tonami – a to już nie ma nic wspólnego z izohelią. Pseudosolaryzacja trochę wprowadza zamieszanie w tonacji obrazu, więc teoretycznie nie uzyskujemy oddzielnych obszarów szarości, co faktycznie powinno być kluczowe przy izohelii. Kiedy wybieramy techniki, które do tego się nie nadają, jak guma czy solaryzacja, to zwykle kończy się na tym, że detale znikają i kontrast idzie w dół. Dlatego warto dobrze zrozumieć izohelię, jeśli chce się, żeby prace miały ten odpowiedni styl i tonalność.

Pytanie 22

Jakim terminem określa się zmianę temperatury barwowej światła w procesie obróbki zdjęć?

A. Saturacja

B. Kontrast

C. Balans bieli

D. Ekspozycja

Saturacja, ekspozycja i kontrast to inne ważne pojęcia w obróbce zdjęć, ale żadne z nich nie odnosi się bezpośrednio do zmiany temperatury barwowej światła. Saturacja dotyczy intensywności kolorów. Zwiększenie saturacji powoduje, że kolory stają się bardziej wyraziste, co może być pożądane w przypadku chęci uzyskania bardziej żywych zdjęć. Jednakże przesadzenie z tym parametrem może prowadzić do nienaturalnego wyglądu zdjęcia. Z kolei ekspozycja to miara ilości światła, które dociera do matrycy aparatu, a jej regulacja wpływa na jasność zdjęć. Poprawne ustawienie ekspozycji jest kluczowe dla uzyskania odpowiedniej jasności i detali w zdjęciach. Kontrast natomiast odnosi się do różnicy między najjaśniejszymi a najciemniejszymi częściami obrazu. Zwiększenie kontrastu może sprawić, że zdjęcia będą wyglądały bardziej dynamicznie, ale zbyt duży kontrast może prowadzić do utraty detali w cieniach i światłach. W kontekście zmiany temperatury barwowej, te pojęcia, mimo że istotne, nie są bezpośrednio związane z problemem korekty barwowej światła. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla każdego, kto chce profesjonalnie zajmować się fotografią i obróbką zdjęć.

Pytanie 23

Zaznaczony na ilustracji tryb pracy aparatu fotograficznego świadczy o wyborze

A. programu półautomatycznego z preselekcją czasu naświetlania.

B. programu automatycznego, z wyłączeniem działania lampy.

C. niskiej czułości matrycy przy rejestracji wideo.

D. preselekcji przysłony i automatyki czułości ISO.

Zaznaczony na ilustracji tryb „Tv” bywa mylony z różnymi innymi funkcjami aparatu, co jest dość typowym błędem na początku nauki fotografii. Skrót ten nie ma nic wspólnego z niską czułością matrycy przy rejestracji wideo – tryb pracy pokrętła dotyczy ogólnego sposobu ustawiania parametrów ekspozycji przy fotografowaniu, a nie konkretnego poziomu ISO, i tym bardziej nie jest to specjalny tryb filmowania. Czułość ISO ustawia się osobno, ręcznie lub przez funkcję Auto ISO, niezależnie od tego, czy wybierzesz Tv, Av, P czy M. Mylenie „Tv” z preselekcją przysłony to druga częsta pułapka. Preselekcja przysłony oznaczana jest w Canonie jako „Av” (Aperture value) i to tam fotograf decyduje o wartości przysłony, a aparat dobiera czas. W trybie „Tv” jest odwrotnie – użytkownik wybiera czas, a aparat dobiera otwór przysłony, co przekłada się przede wszystkim na kontrolę ruchu, a nie bezpośrednio na głębię ostrości. Niesłuszne jest też kojarzenie tego symbolu z programem automatycznym z wyłączoną lampą błyskową. Tego typu ustawienia zwykle mają osobne ikony, np. symbol przekreślonej lampy lub specjalny tryb „No Flash” w strefie zielonej automatyki. Tryb „Tv” należy do tzw. strefy kreatywnej, gdzie fotograf podejmuje świadome decyzje o parametrach ekspozycji, zgodnie z zasadami trójkąta ekspozycji i dobrą praktyką pracy półautomatycznej. Błąd myślowy polega często na tym, że użytkownik patrzy tylko na skrót literowy, nie kojarząc go z logiką systemu trybów: P – program, Av – przysłona, Tv – czas, M – pełny manual. Warto zapamiętać ten schemat, bo jest on stosowany konsekwentnie w wielu aparatach i stanowi podstawę świadomej obsługi sprzętu fotograficznego.

Pytanie 24

Które zdjęcie zostało skadrowane z zachowaniem zasad estetyki i kompozycji obrazu?

A. Zdjęcie 4

B. Zdjęcie 2

C. Zdjęcie 1

D. Zdjęcie 3

Zdjęcie 2 jest przykładem dobrze skadrowanego obrazu pod względem estetyki i kompozycji. Widać tu zastosowanie zasady trójpodziału, która jest jednym z najważniejszych standardów w fotografii – kluczowe elementy obrazu, czyli grupa drzew oraz linia horyzontu, zostały rozmieszczone mniej więcej na liniach podziału kadru. Dzięki temu uzyskujemy poczucie równowagi wizualnej i harmonię. W praktyce branżowej taki układ sprawia, że obraz jest po prostu przyjemniejszy dla oka, nie wydaje się przypadkowy. Z mojego doświadczenia wynika, że właśnie takie kadrowanie pozwala zatrzymać uwagę odbiorcy na dłużej, a całość prezentuje się dużo bardziej profesjonalnie. Dodatkowo nie zostało ucięte zbyt dużo ważnych elementów ani z dołu, ani z góry – widać zarówno fragment drogi w pierwszym planie, jak i wystarczająco dużo nieba, co nadaje zdjęciu głębię. To też pokazuje, że autor miał świadomość, jak istotny jest balans między poszczególnymi częściami obrazu. Takie podejście jest zalecane w podręcznikach fotograficznych oraz kursach dla początkujących i zaawansowanych. Dobrze jest zapamiętać, że nawet w zwykłych miejskich pejzażach warto myśleć o kompozycji – efekty są od razu zauważalne, a odbiór zdjęcia dużo lepszy.

Pytanie 25

Jakiego środka należy użyć do oczyszczania przedniej soczewki obiektywu, aby zapobiec zarysowaniom powłoki przeciwodblaskowej?

A. Sprężonego powietrza

B. Wilgotnej ściereczki

C. Irchy

D. Pędzelka

Użycie sprężonego powietrza do czyszczenia powierzchni przedniej soczewki obiektywu jest zalecane, ponieważ pozwala na usunięcie drobnych cząstek kurzu i zanieczyszczeń bez kontaktu z delikatną powłoką soczewki. Metoda ta zmniejsza ryzyko zarysowania powłoki przeciwodblaskowej, która jest kluczowa dla zachowania jakości obrazu. Przy czyszczeniu obiektywów, zaleca się stosowanie sprężonego powietrza w dedykowanych pojemnikach z aplikatorami, które umożliwiają precyzyjne kierowanie strumienia powietrza. Warto pamiętać, aby unikać stosowania kompresorów, które mogą wprowadzać wilgoć do soczewki. Standardy branżowe, takie jak zalecenia od producentów sprzętu optycznego, podkreślają znaczenie stosowania odpowiednich metod czyszczenia, aby zapewnić długotrwałość urządzeń oraz ich optymalną funkcjonalność. Dobrą praktyką jest również regularne czyszczenie obiektywu w odpowiednich warunkach, co zapobiega osadzaniu się zanieczyszczeń, a tym samym minimalizuje potrzebę stosowania bardziej agresywnych metod czyszczących.

Pytanie 26

W aparatach fotograficznych symbol S (Tv) oznacza tryb

A. automatyki z preselekcją czasu.

B. automatyki z preselekcją przysłony.

C. automatyki programowej.

D. manualny.

Symbol S (lub Tv, czyli Time Value) w aparatach fotograficznych oznacza tryb automatyki z preselekcją czasu naświetlania. Chodzi o to, że fotograf samodzielnie wybiera czas migawki – od bardzo krótkich ułamków sekundy aż po kilka sekund – a aparat automatycznie dobiera właściwą wartość przysłony, żeby uzyskać poprawną ekspozycję. Moim zdaniem to jedno z najpraktyczniejszych narzędzi, bo pozwala świadomie panować nad efektem ruchu na zdjęciu. Na przykład: robiąc zdjęcie sportowcom czy zwierzętom w ruchu, wybierzesz krótki czas 1/1000 s i przy „S” aparat dobierze sam przysłonę; z kolei przy zdjęciach z rozmyciem ruchu, np. wodospadu, możesz ustawić np. 1/4 s i resztę zostawiasz elektronice. Standardy branżowe od lat zalecają ten tryb, jeśli ważniejsze jest zamrożenie lub rozmycie ruchu niż głębia ostrości. Do dziś większość lustrzanek i bezlusterkowców ma ten tryb pod literą S albo Tv, a fotografowie często sięgają po niego w dynamicznych sytuacjach lub przy trudnych warunkach oświetleniowych. Z mojego doświadczenia, jeśli chcesz mieć kontrolę nad czasem, a nie chcesz ręcznie ustawiać wszystkiego, to właśnie tryb S/Tv daje najwięcej możliwości przy zachowaniu komfortu pracy.

Pytanie 27

Planowanie zdjęć krajobrazowych na barwnym materiale przy użyciu obiektywu ultraszerokokątnego wymaga wziąć pod uwagę filtr do przyciemnienia nieba

A. połówkowy czerwony

B. połówkowy szary

C. polaryzacyjny

D. połówkowy pomarańczowy

Wybór niewłaściwych filtrów do przyciemnienia nieba może być mylny i prowadzić do niezadowalających efektów w fotografii krajobrazowej. Filtr polaryzacyjny, choć często używany do eliminacji odblasków i zwiększenia nasycenia kolorów, nie ma bezpośredniego wpływu na przyciemnienie nieba w taki sposób, jak filtr połówkowy szary. Polaryzacja działa poprzez zmianę kierunku światła, co może poprawić kontrast między niebem a chmurami, ale nie zniweluje różnicy w jasności między niebem a krajobrazem. W rezultacie zdjęcia mogą nadal wyglądać prześwietlone lub zbyt jasne. Filtry połówkowe pomarańczowy i czerwony również nie są odpowiednie w tej sytuacji, ponieważ ich zastosowanie prowadzi do dramatycznego podbicia kolorów, co może zaburzyć naturalny wygląd fotografowanych scen. Również mogą wprowadzić niepożądane zniekształcenia kolorystyczne, które nie będą współgrać z rzeczywistymi warunkami oświetleniowymi. Użycie tych filtrów w kontekście przyciemnienia nieba może prowadzić do mylnego wrażenia, że różne kolory i odcienie w krajobrazie są bardziej intensywne, ale w praktyce mogą one spowodować, że zdjęcia będą wyglądały sztucznie. Prowadzi to do typowego błędu myślowego, polegającego na założeniu, że każdy filtr barwny może zastąpić filtr neutralny, co jest niezgodne z zasadami fotografii. W fotografii krajobrazowej kluczowe jest zachowanie naturalnych tonów i wysokiej jakości obrazu, co możliwe jest jedynie dzięki zastosowaniu filtrów odpowiednich do celu, takiego jak filtr połówkowy szary.

Pytanie 28

Aby wykonać reprodukcję kolorowego oryginału na materiale negatywowym przeznaczonym do światła dziennego, jakie oświetlenie należy zastosować?

A. rozproszone o temperaturze barwowej 3200 K

B. skierowane o temperaturze barwowej 5500 K

C. rozproszone o temperaturze barwowej 5500 K

D. skierowane o temperaturze barwowej 3200 K

Niektóre z proponowanych odpowiedzi mogą wydawać się na pierwszy rzut oka logiczne, jednak kryją one pewne błędne założenia dotyczące charakterystyki światła i jego wpływu na fotografię negatywową. Oświetlenie skierowane o temperaturze barwowej 3200 K jest typowe dla sztucznego światła, często stosowanego w studiach fotograficznych, jednak nie jest ono odpowiednie do reprodukcji kolorów w warunkach dziennych. Takie światło ma ciepły odcień i może zniekształcać rzeczywiste kolory obiektów, co prowadzi do nieprawidłowego odwzorowania w materiale negatywowym. W przypadku oświetlenia skierowanego o temperaturze barwowej 5500 K, chociaż jego wartość jest zbliżona do światła dziennego, to sposób, w jaki jest zastosowane, również ma znaczenie. Skierowane światło może generować zbyt silne cienie i refleksy, co jest niepożądane w procesie fotografii negatywowej. Z kolei oświetlenie rozproszone o temperaturze barwowej 3200 K również nie zapewnia optymalnych warunków, ponieważ jego ciepła temperatura barwowa wpłynie na odwzorowanie kolorów w negatywie. Osoby, które pomijają znaczenie rozproszonego światła o odpowiedniej temperaturze barwowej, mogą nie uwzględniać jego kluczowego wpływu na jakość końcowego obrazu, co jest typowym błędem myślowym w pracy z materiałami fotograficznymi.

Pytanie 29

Aby przygotować diapozytyw metodą stykową, należy skorzystać z

A. wizualizatora

B. rzutnika

C. kopioramki

D. skanera

Rzutnik, wizualizator oraz skaner, choć używane w kontekście obrazu, nie są narzędziami odpowiednimi do wykonania diapozytywu metodą stykową. Rzutnik służy przede wszystkim do wyświetlania obrazu na większej powierzchni, co jest całkowicie inną funkcjonalnością. Może on być użyty do prezentacji zdjęć, ale nie do fizycznego przenoszenia obrazu na materiał fotoczuły. Wizualizator z kolei, często stosowany w edukacji i podczas prezentacji, ma na celu wyświetlanie dokumentów lub innych materiałów na ekranie, ale nie angażuje się w proces fotograficzny jako taki. Użycie wizualizatora do tworzenia diapozytywu jest mylnym podejściem, ponieważ nie jest to jego przewidziana funkcja. Z kolei skaner jest narzędziem, które digitalizuje obraz, ale nie wykonuje diapozytywów w sensie tradycyjnym. Użytkownicy mogą myśleć, że skanowanie negatywów bezpośrednio przenosi je na papier, co nie jest prawdą, gdyż wymaga to dalszej obróbki w odpowiednich programach graficznych. W rezultacie, te błędne odpowiedzi wynikają z nieporozumień dotyczących funkcji i zastosowania poszczególnych urządzeń w procesie obróbki obrazu.

Pytanie 30

Jak szybko zaznaczyć jednolitą kolorystycznie część obrazu w programie Adobe Photoshop?

A. różdżkę.

B. lasso.

C. zaznaczenie wielokątne.

D. zaznaczenie magnetyczne.

Różdżka (Magic Wand Tool) to narzędzie w programie Adobe Photoshop, które umożliwia szybkie zaznaczanie obiektów o jednolitej kolorystyce. Działa na zasadzie analizy kolorów pikseli, co pozwala na automatyczne zaznaczenie wszystkich pikseli, które mają podobny kolor do klikniętego punktu. Użytkownik może dostosować tolerancję narzędzia, co pozwala na precyzyjne określenie zakresu kolorów, które mają być zaznaczone. Przykładowo, podczas edycji zdjęcia krajobrazu, jeśli chcemy zaznaczyć niebo, wystarczy kliknąć w jego fragment, a różdżka automatycznie zaznaczy wszystkie piksele o podobnym odcieniu niebieskiego. To narzędzie jest szczególnie przydatne przy pracy z grafiką, gdzie kolorystyka obiektów jest spójna, co pozwala na szybkie i efektywne zaznaczenie. Użycie różdżki zgodnie z dobrymi praktykami pozwala na oszczędność czasu i zwiększa efektywność pracy. Warto również pamiętać, że po zaznaczeniu można wprowadzić dodatkowe korekty, na przykład za pomocą narzędzi do edycji kształtu zaznaczenia.

Pytanie 31

Elementem odpowiedzialnym za wertykalne odwracanie obrazu w aparatach cyfrowych jest

A. pryzmat pentagonalny

B. wizjer

C. lustro półprzepuszczalne

D. matówka

Pryzmat pentagonalny jest kluczowym elementem w konstrukcji lustrzanek cyfrowych, ponieważ umożliwia prawidłowe, wertykalne odwrócenie obrazu, co jest niezbędne do uzyskania naturalnego widoku w wizjerze. Dzięki tym pryzmatom, które przekształcają kierunek promieni świetlnych, użytkownik widzi obraz w orientacji, która odpowiada rzeczywistości. W praktyce oznacza to, że gdy fotograf patrzy przez wizjer, widzi scenę tak, jak będzie ona zarejestrowana na zdjęciu. W porównaniu z innymi rozwiązaniami, takimi jak matówka, która służy głównie do ustawiania ostrości, pryzmat pentagonalny jest bardziej zaawansowaną technologią, która jest standardem w lustrzankach cyfrowych. Standardy fotograficzne wskazują na pryzmat jako najlepszy sposób na zapewnienie wysokiej jakości obrazu i komfortu użytkowania, co czyni go niezbędnym elementem w każdej profesjonalnej i amatorskiej lustrzance. Dzięki zastosowaniu pryzmatów, użytkownicy mogą również redukować problemy z perspektywą i zniekształceniami, co jest kluczowe podczas fotografowania. Warto również zauważyć, że nowoczesne osiągnięcia w technologii pryzmatów przyczyniają się do poprawy jasności i kontrastu obrazu, co znacznie wpływa na jakość finalnych ujęć.

Pytanie 32

Wskaź zestaw najbardziej odpowiedni do wykonania zdjęcia modelki w stylu high-key?

A. Jasne tło, jasne odzienie modelki, miękkie rozproszone światło

B. Ciemne tło, ciemne odzienie modelki, miękkie rozproszone światło

C. Ciemne tło, jasne odzienie modelki, ostre skierowane światło

D. Wielobarwne tło, jasne odzienie modelki, ostre skierowane światło

Odpowiedź, która wskazuje na jasne tło, jasne ubranie modelki i miękkie rozproszone światło, jest prawidłowa, ponieważ technika high-key polega na uzyskaniu jasnego, często wręcz eterycznego efektu w fotografii. W tej technice dąży się do minimalizacji cieni i uzyskania jednorodnego, jasnego tła, co doskonale osiąga się dzięki jasnemu tłu oraz jasnym kolorom ubioru modelki. Miękkie rozproszone światło, które można uzyskać na przykład za pomocą softboxów, sprawia, że światło pada na modelkę w sposób łagodny, eliminując ostre cienie i tworząc wrażenie delikatności. Warto zauważyć, że w praktyce takie ustawienie oświetlenia jest szczególnie popularne w portretach, sesjach modowych czy zdjęciach dziecięcych, gdzie pożądany jest efekt radosny i lekki. Technika ta nie tylko podkreśla urodę modelki, ale również może być stosowana w reklamie produktów, które mają kojarzyć się z pozytywnymi emocjami. W standardach fotograficznych high-key wprowadza się również elementy postprodukcji, gdzie zwiększa się jasność i kontrast, zachowując jednakże delikatność obrazu.

Pytanie 33

W cyfrowej edycji zdjęć termin dodging and burning wywodzi się z techniki analogowej i oznacza

A. metodę eliminacji szumów przez nakładanie wielu zdjęć

B. proces kalibracji monitora do określonych warunków oświetleniowych

C. technikę łączenia wielu ekspozycji w jeden obraz HDR

D. selektywne rozjaśnianie i przyciemnianie określonych obszarów zdjęcia

Wszystkie pozostałe odpowiedzi odnoszą się do różnych aspektów edycji zdjęć, ale nie mają związku z samym terminem dodging and burning. Kalibracja monitora do określonych warunków oświetleniowych, opisana w jednej z odpowiedzi, jest procesem, który zapewnia, że kolory wyświetlane na ekranie są dokładne i zgodne z rzeczywistością. To ważny krok w edycji zdjęć, ale nie odnosi się do selektywnego rozjaśniania i przyciemniania. Kolejna koncepcja, czyli łączenie wielu ekspozycji w obraz HDR, dotyczy tworzenia zdjęć o rozszerzonej dynamice tonalnej, co wymaga zupełnie innych technik, jak na przykład bracketing ekspozycji. Wreszcie, eliminacja szumów przez nakładanie wielu zdjęć jest metodą, która polega na zmniejszeniu szumów cyfrowych, a nie na manipulacji lokalnych obszarów zdjęcia. Błędne odpowiedzi często wynikają z mylenia technik edycyjnych, co może prowadzić do nieporozumień w praktyce. Kluczowe jest zrozumienie różnicy między globalnymi a lokalnymi korekcjami obrazu oraz umiejętność ich odpowiedniego zastosowania w zależności od potrzeb konkretnego projektu fotograficznego. W edycji zdjęć warto stosować dobre praktyki, takie jak praca na kopiach plików oraz korzystanie z warstw, co daje większą kontrolę nad ostatecznym efektem i pozwala na dokonywanie korekt w każdym momencie procesu edycyjnego.

Pytanie 34

Współczesna technologia stabilizacji obrazu IBIS (In-Body Image Stabilization) pozwala na

A. automatyczną korekcję dystorsji obiektywu podczas fotografowania

B. lepszą jakość obrazu przy wysokich wartościach ISO

C. kompensację drgań aparatu przez fizyczne przesuwanie matrycy

D. redukcję efektu rolling shutter w nagraniach wideo

Współczesna technologia IBIS (In-Body Image Stabilization) to innowacyjne rozwiązanie, które poprawia jakość zdjęć i nagrań wideo, minimalizując wpływ drgań aparatu na ostateczny obraz. Poprawna odpowiedź na to pytanie dotyczy kompensacji drgań aparatu przez fizyczne przesuwanie matrycy. Technika ta działa na zasadzie movementu matrycy w przeciwnym kierunku do drgań, co skutkuje stabilniejszym obrazem. Przykładowo, w sytuacjach, gdy fotografujemy z ręki w trudnych warunkach oświetleniowych, ruchy ręki mogą prowadzić do zamazania zdjęć. IBIS, poprzez inteligentne przesuwanie matrycy, pozwala na uzyskanie wyraźniejszych ujęć, mimo drgań. Jest to szczególnie ważne w fotografii przy długich czasach naświetlania lub podczas użycia teleobiektywu, gdzie nawet najmniejsze ruchy mogą znacząco wpłynąć na jakość zdjęcia. Warto również zaznaczyć, że wiele nowoczesnych aparatów i obiektywów współpracuje z systemem IBIS, co pozwala na optymalizację stabilizacji obrazu, co jest zgodne z aktualnymi standardami branżowymi. Dlatego technologia IBIS jest uznawana za fundamentalny element w nowoczesnej fotografii.

Pytanie 35

Jakie urządzenie umożliwia uzyskanie cyfrowej reprodukcji obrazu pochodzącego z analogowego źródła?

A. Powiększalnik

B. Kserokopiarka

C. Kopiarz

D. Skaner

Skaner jest takim urządzeniem, które zamienia obrazy z papieru na cyfrowe pliki. Działa to tak, że skanujesz dokumenty lub zdjęcia, a on przekształca je w format, który można przechowywać lub edytować na komputerze. W skanerach są czujniki, które mierzą intensywność światła, co sprawia, że szczegóły i kolory wyglądają naprawdę dobrze. Dużo ludzi korzysta ze skanerów w biurach, żeby digitalizować dokumenty lub w archiwizacji zdjęć. Na przykład, stare zdjęcia można zeskanować i potem przerobić w programach graficznych – to świetny sposób na ich zachowanie. Jeśli chodzi o jakość skanowania, to rozdzielczość (dpi) jest mega ważna. Im wyższa rozdzielczość, tym lepsza jakość obrazu, co każdy pewnie zauważy.

Pytanie 36

Jakie narzędzie w programie Adobe Photoshop jest używane do tworzenia selekcji?

A. Lasso magnetyczne

B. Magiczna gumka

C. Gradient

D. Smużenie

Lasso magnetyczne to narzędzie w programie Adobe Photoshop, które umożliwia tworzenie precyzyjnych zaznaczeń obiektów na zdjęciach lub obrazach. Działa ono na zasadzie detekcji krawędzi, co pozwala na szybkie i łatwe zaznaczanie skomplikowanych kształtów poprzez przeciąganie kursora wzdłuż konturów obiektów. Dzięki temu użytkownicy mogą z łatwością wyodrębniać elementy z tła lub modyfikować ich wygląd. Przykładem zastosowania lassa magnetycznego jest wycinanie postaci z tła w celu przeniesienia jej do innego obrazu lub tworzenia kompozycji graficznych. W praktyce, dobrze jest używać lassa magnetycznego w sytuacjach, gdy obiekt ma wyraźne kontury, co ułatwia narzędziu precyzyjne zaznaczenie. Aby uzyskać najlepsze wyniki, warto dostosować opcje narzędzia, takie jak tolerancja, co pozwala na lepsze dopasowanie do krawędzi zaznaczanego obiektu. Lasso magnetyczne jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie edycji graficznej, gdzie precyzja zaznaczeń jest kluczowa dla uzyskania wysokiej jakości efektów wizualnych.

Pytanie 37

Obiektyw, którego ogniskowa jest znacznie dłuższa niż przekątna matrycy, a kąt widzenia jest mniejszy od zakresu widzenia ludzkiego oka, nazywamy obiektywem

A. standardowym

B. wąskokątnym

C. zmiennoogniskowym

D. szerokokątnym

Obiektyw standardowy, choć powszechnie wykorzystywany w fotografii, ma długość ogniskowej, która jest zbliżona do przekątnej matrycy, co skutkuje kątem widzenia bliskim kątowi widzenia ludzkiego oka. Wybór nieodpowiedniego obiektywu, jak standardowy, w sytuacjach wymagających zbliżenia, może prowadzić do słabej jakości obrazu oraz zniekształceń. Z kolei obiektywy szerokokątne charakteryzują się krótką ogniskową, co pozwala na uchwycenie szerokiego kąta widzenia, ale nie nadają się do szczegółowego uchwycenia odległych obiektów. W praktyce, użycie obiektywu szerokokątnego w fotografii makro lub portretowej może prowadzić do zniekształceń i niekorzystnych efektów wizualnych. Obiektywy zmiennoogniskowe, chociaż funkcjonalne, nie są również odpowiednie do zadania, które wymaga obiektywu wąskokątnego, ponieważ ich konstrukcja pozwala na zmianę ogniskowej w szerszym zakresie, co wpływa na kąt widzenia. Wybór odpowiedniego obiektywu jest kluczowy w fotografii; zrozumienie tych różnic pozwala uzyskać pożądane efekty artystyczne oraz techniczne w różnych dziedzinach fotografii.

Pytanie 38

Które oprogramowanie pozwala na sprawne zarządzanie plikami, ich nagrywanie, wyświetlanie, wyszukiwanie, sortowanie, filtrowanie oraz edytowanie metadanych?

A. Adobe InDesign

B. Publisher

C. Corel Photo-Paint

D. Adobe Bridge

Corel Photo-Paint, Publisher i Adobe InDesign to aplikacje, które pełnią różne funkcje w zakresie projektowania graficznego, ale nie są to programy dedykowane do zarządzania plikami w sposób, w jaki to robi Adobe Bridge. Corel Photo-Paint jest przede wszystkim narzędziem do edycji grafiki rastrowej, co oznacza, że jego głównym zadaniem jest przekształcanie obrazów i ich retuszowanie. Użytkownicy mogą korzystać z zaawansowanych narzędzi do malowania i retuszu, ale Photo-Paint nie oferuje kompleksowych rozwiązań w zakresie zarządzania metadanymi czy organizacji plików. Publisher to program skierowany głównie do tworzenia publikacji, takich jak broszury, plakaty czy ulotki, i koncentruje się na projektowaniu układów stron oraz pracy z tekstem, a nie na zarządzaniu plikami multimedialnymi. Z kolei Adobe InDesign to narzędzie do składu i publikacji, które, mimo że także wspiera pracę z obrazami, nie jest zoptymalizowane pod kątem zarządzania zbiorami plików czy metadanymi. Wybór tych programów do funkcji zarządzania plikami prowadzi do nieporozumień, ponieważ skupiają się one na innych aspektach pracy w branży kreatywnej, koncentrując się na edycji, składzie i projektowaniu. W praktyce, osoby, które wybierają te aplikacje z myślą o zarządzaniu plikami, mogą napotykać trudności w organizacji swoich zasobów, co może prowadzić do nieefektywności i frustracji w pracy. Użytkownicy powinni zatem być świadomi różnic między tymi narzędziami i korzystać z Adobe Bridge, które zostało stworzone z myślą o zarządzaniu plikami multimedialnymi.

Pytanie 39

Wskaż oprogramowanie służące do organizowania albumów zdjęciowych?

A. Adobe Lightroom

B. Adobe Reader

C. Adobe Ilustrator

D. Adobe Photoshop

Adobe Photoshop oraz Adobe Illustrator są programami z rodziny Adobe, jednak ich główne przeznaczenie różni się znacznie od funkcji oferowanych przez Adobe Lightroom. Photoshop jest potężnym narzędziem do edycji grafiki rastrowej, które pozwala na retuszowanie zdjęć, tworzenie skomplikowanych kompozycji oraz dodawanie efektów wizualnych. Mimo że można w nim zarządzać zdjęciami, jego użycie jako katalogu zdjęć nie jest praktyczne, ponieważ nie posiada usprawnień do organizacji i przeszukiwania dużych zbiorów zdjęć. Podobnie, Illustrator jest programem do tworzenia grafiki wektorowej, co czyni go odpowiednim do projektowania logo, ilustracji i innych elementów wizualnych, ale nie jest przeznaczony do katalogowania zdjęć. Użytkownicy mogą mylić te programy z Lightroomem, sądząc, że wszystkie aplikacje Adobe są równorzędne w kontekście edycji zdjęć, co jest błędnym podejściem. Wybór niewłaściwego oprogramowania może prowadzić do znacznych trudności w zarządzaniu zdjęciami oraz utraty cennych informacji o projektach. Adobe Reader z kolei jest narzędziem do przeglądania plików PDF, które nie ma żadnych funkcji związanych z edycją czy katalogowaniem zdjęć. Pominięcie Lightroomu w takim kontekście wskazuje na brak zrozumienia specyfiki narzędzi dostosowanych do różnych potrzeb w branży kreatywnej.

Pytanie 40

Najlepszym sposobem usunięcia efektu czerwonych oczu na zdjęciu wykonanym aparatem kompaktowym jest

A. zmiana wartości saturacji dla całego zdjęcia

B. wydrukowanie zdjęcia na papierze matowym

C. użycie narzędzia Red Eye Tool w programie do edycji zdjęć

D. konwersja zdjęcia do skali szarości

Najlepszym sposobem usunięcia efektu czerwonych oczu na zdjęciu jest użycie narzędzia Red Eye Tool w programie do edycji zdjęć. To narzędzie jest specjalnie zaprojektowane do identyfikacji i eliminacji niepożądanego efektu, który często występuje, gdy zdjęcie jest robione w warunkach słabego oświetlenia. Czerwone oczy wynikają z odbicia światła od siatkówki oka, co jest szczególnie widoczne, gdy używa się lampy błyskowej. Korzystając z Red Eye Tool, użytkownik może łatwo wskazać obszary, które wymagają poprawy, a program automatycznie dostosuje kolory, przywracając naturalny wygląd oczu. Warto pamiętać, że wiele programów do edycji zdjęć, takie jak Adobe Photoshop czy GIMP, oferuje funkcje automatycznego usuwania efektu czerwonych oczu, co znacznie ułatwia pracę. Dzięki tym narzędziom można szybko poprawić zdjęcia, co jest szczególnie przydatne w przypadku zdjęć rodzinnych czy portretów. Zastosowanie tej techniki nie tylko poprawia estetykę zdjęć, ale również przyczynia się do profesjonalnego wyglądu fotografii.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej