Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 10 kwietnia 2026 11:00
Data zakończenia: 10 kwietnia 2026 11:18

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu— sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie jest adres rozgłoszeniowy w podsieci o adresie IPv4 192.168.160.0/21?

A. 192.168.7.255

B. 192.168.167.255

C. 192.168.160.254

D. 192.168.255.254

W przypadku niepoprawnych odpowiedzi, istnieje kilka kluczowych błędów w rozumieniu koncepcji adresacji IP i podsieci. Na przykład, adres 192.168.7.255 nie należy do podsieci 192.168.160.0/21, a jego użycie by sugerowało, że jest on związany z inną podsiecią, ponieważ adresacja IP 192.168.7.X i 192.168.160.X są oddzielne. Podobnie, 192.168.160.254, mimo że jest adresem możliwym do użycia w danej podsieci, nie jest adresem rozgłoszeniowym, który zawsze kończy się na `255` w danej klasie. Adres 192.168.255.254 również jest błędny, ponieważ nie mieści się w zakresie określonym przez podsieć /21 i jest w innej klasie adresów. Często mylące może być przyjmowanie, że adresy kończące się na `254` mogą być adresami rozgłoszeniowymi, gdyż są to zwykle adresy przydzielone dla hostów, a nie dla celów broadcastu. Kluczowym błędem jest też niezrozumienie, że adres rozgłoszeniowy jest ostatnim adresem w danej podsieci, co oznacza, że należy zawsze obliczać go na podstawie maski podsieci i zakresu adresów hostów, a nie zgadywać na podstawie końcówki adresu. W praktyce, zrozumienie tych zasad jest niezbędne do efektywnego projektowania sieci oraz do zapobiegania problemom związanym z adresacją i komunikacją w sieci.

Pytanie 2

Unity Tweak Tool oraz narzędzia dostrajania to elementy systemu Linux, które mają na celu

A. personalizację systemu

B. obsługę kont użytkowników

C. przydzielanie uprawnień do zasobów systemowych

D. ustawienie zapory sieciowej

Odpowiedź 'personalizacji systemu' jest poprawna, ponieważ narzędzia dostrajania oraz Unity Tweak Tool są zaprojektowane z myślą o użytkownikach systemów Linux, którzy chcą dostosować środowisko graficzne oraz zachowanie systemu operacyjnego do swoich indywidualnych potrzeb. Te narzędzia oferują szereg opcji, które pozwalają na modyfikację wyglądu interfejsu, ustawień motywów, ikon, czcionek oraz zachowań systemowych. Na przykład, użytkownik może łatwo zmienić domyślny motyw graficzny, co wpłynie na estetykę całego systemu, czy też dostosować skróty klawiszowe do swoich preferencji, co zwiększa efektywność pracy. W praktyce, korzystając z tych narzędzi, można uzyskać bardziej spójne i przyjemne doświadczenie użytkownika, co jest kluczowe w przypadku długotrwałego korzystania z systemu. Dodatkowo, zgodnie z najlepszymi praktykami w zakresie użyteczności, personalizacja pozwala na zwiększenie komfortu użytkowania oraz efektywności, co może mieć pozytywny wpływ na produktywność.

Pytanie 3

Rekord typu A w systemie DNS

A. mapuje nazwę hosta na odpowiadający jej 32-bitowy adres IPv4

B. przechowuje alias dla danej nazwy domeny

C. przypisuje nazwę domeny DNS do adresu serwera pocztowego

D. zawiera dane o serwerze DNS nadrzędnym

Wszystkie zaproponowane odpowiedzi, z wyjątkiem poprawnej, odnoszą się do różnych typów rekordów DNS, co prowadzi do istotnego nieporozumienia. Pierwsza odpowiedź, mówiąca o przechowywaniu aliasów, dotyczy rekordu typu CNAME (Canonical Name), który służy do tworzenia aliasów dla innych domen. Użycie aliasów jest przydatne, gdy chcemy, aby kilka nazw domenowych wskazywało na ten sam adres IP. Druga odpowiedź, odnosząca się do informacji o nadrzędnym serwerze DNS, dotyczy rekordu NS (Name Server), który wskazuje na serwery odpowiedzialne za dany obszar DNS. Rekordy NS są kluczowe w zarządzaniu w hierarchii DNS, ale nie mają związku z mapowaniem nazwy hosta na adres IP. Ostatnia odpowiedź, która sugeruje, że rekord A mapuje nazwę domeny na adres serwera poczty, jest błędna, ponieważ takie zadanie pełnią rekordy MX (Mail Exchange), które są dedykowane dla usług pocztowych. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich nieprawidłowych wniosków, wynikają z mylenia funkcji poszczególnych rekordów DNS. Zrozumienie różnic między różnymi typami rekordów DNS jest kluczowe dla efektywnego zarządzania domenami i zapewnienia stabilności usług internetowych. Posiadanie wiedzy na temat tych różnic wspiera nie tylko administratorów, ale również cały ekosystem internetu poprzez poprawne konfigurowanie i zarządzanie infrastrukturą sieciową.

Pytanie 4

W komputerze o parametrach przedstawionych w tabeli konieczna jest wymiana karty graficznej na kartę GeForce GTX 1070 Ti Titanium 8G DDR5, PCI EX-x16 3.0, 256b, 1683 MHz/1607 MHz, Power consumption 180W, 3x DP, 2x HDMI, recommended power supply 500W, DirectX 12, OpenGL 4.5. W związku z tym należy również zaktualizować

Podzespół	Parametry	Pobór mocy [W]
Procesor Intel i5	Cores: 6, Threads: 6, 2.8 GHz, Tryb Turbo: 4.0 GHz, s-1151	30
Moduł pamięci DDR3	Taktowanie: 1600 MHz, 8 GB (1x8 GB), CL 9	6
Monitor LCD	Powłoka: matowa, LED, VGA x1, HDMI x1, DP x1	40
Mysz i klawiatura	przewodowa, interfejs: USB	2
Płyta główna	2x PCI Ex-x16 3.0, D-Sub x1, USB 2.0 x2, RJ-45 x1, USB 3.1 gen 1 x4, DP x1, PS/2 x1, DDR3, s-1151, 4xDDR4 (Max: 64 GB)	35
Karta graficzna	3x DP, 1x DVI-D, 1x HDMI, 2 GB GDDR3	150
Dysk twardy 7200 obr/min	1 TB, SATA III (6 Gb/s), 64 MB	16
Zasilacz	Moc: 300W	---

A. zasilacza

B. procesora

C. płyty głównej

D. karty sieciowej

Wymieniając kartę graficzną na GeForce GTX 1070 Ti Titanium 8G DDR5, trzeba na pewno zwrócić uwagę na to, ile energii cała konfiguracja będzie potrzebować. Ta karta ma pobór mocy na poziomie 180W, co jest całkiem sporo. Jak policzymy inne sprzęty, które też potrzebują energii – procesor 30W, pamięć 6W, monitor 40W, mysz i klawiaturę razem 2W, płyta główna 35W oraz stara karta graficzna 150W – to wychodzi nam razem 403W. Po dodaniu nowej karty, zasilacz powinien mieć przynajmniej 583W mocy. Zasilacz 300W nie da rady, bo to za mało. Dobrze jest mieć zapas mocy, tak z 20%, więc najlepiej pomyśleć o zasilaczu co najmniej 700W. Musisz wymienić zasilacz, żeby wszystko działało stabilnie, a sprzęt się nie uszkodził. Warto dobierać zasilacz tak, żeby nie tylko spełniał obecne wymagania, ale też żeby dało się później rozbudować komputer.

Pytanie 5

Jak skrót wskazuje na rozległą sieć komputerową, która obejmuje swoim zasięgiem miasto?

A. MAN

B. WAN

C. LAN

D. PAN

MAN (Metropolitan Area Network) to termin odnoszący się do dużej sieci komputerowej, która obejmuje zasięgiem całe miasto lub jego znaczną część. MAN łączy w sobie cechy zarówno lokalnych sieci komputerowych (LAN), jak i rozległych sieci (WAN), oferując połączenia o wyższej prędkości i większej przepustowości w porównaniu do WAN. Przykładowe zastosowania MAN obejmują sieci wykorzystywane przez uczelnie lub instytucje rządowe, które muszą połączyć różne budynki w obrębie jednego miasta. Standardy takie jak IEEE 802.3 oraz technologie takie jak Ethernet są często wykorzystywane w MAN, co pozwala na korzystanie z wysokiej jakości połączeń optycznych oraz kablowych. Dodatkowo, MAN może integrować różne usługi, takie jak VoIP, video conferencing oraz dostęp do internetu, co czyni go kluczowym elementem infrastruktury miejskiej. W miastach inteligentnych MAN może wspierać różne aplikacje, takie jak zarządzanie ruchem, monitorowanie jakości powietrza czy systemy bezpieczeństwa miejskiego.

Pytanie 6

Aby umożliwić transfer danych między dwiema odmiennymi sieciami, należy zastosować

A. router

B. switch

C. hub

D. bridge

Router to urządzenie sieciowe, które umożliwia wymianę danych pomiędzy różnymi sieciami komputerowymi. Jego głównym zadaniem jest przesyłanie pakietów danych między różnymi sieciami, co jest kluczowe w przypadku komunikacji między sieciami lokalnymi (LAN) a sieciami rozległymi (WAN). Routery działają na warstwie trzeciej modelu OSI i są odpowiedzialne za podejmowanie decyzji o trasowaniu danych w oparciu o adresy IP. Dzięki nim możliwe jest również korzystanie z funkcji takich jak NAT (Network Address Translation), co pozwala na współdzielenie jednego publicznego adresu IP w sieci lokalnej. Przykładem zastosowania routera jest łączenie domowej sieci Wi-Fi z Internetem, gdzie router zarządza przekazywaniem danych pomiędzy urządzeniami w sieci lokalnej a dostawcą usług internetowych. W praktyce, routery często są wyposażone w dodatkowe funkcje zabezpieczeń, takie jak firewall, co zwiększa bezpieczeństwo komunikacji. Zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, stosowanie routerów w architekturze sieciowej jest niezbędne dla zapewnienia sprawnej i bezpiecznej wymiany informacji.

Pytanie 7

Czym nie jest program antywirusowy?

A. AVG

B. PacketFilter

C. NOD32

D. AVAST

PacketFilter to technologia i narzędzie służące do analizy i filtrowania ruchu sieciowego na podstawie określonych reguł. Nie jest to program antywirusowy, ponieważ jego głównym celem nie jest ochrona przed szkodliwym oprogramowaniem, lecz zarządzanie i kontrolowanie ruchu w sieci. W praktyce PacketFilter może być wykorzystywany w zaporach sieciowych (firewallach) do blokowania lub przepuszczania pakietów danych w zależności od ich źródła, celu, protokołu czy portu. Przykładem użycia może być stworzenie reguł w firewallu, które blokują wszystkie pakiety przychodzące na port 80, co jest standardowym portem dla HTTP, aby zabezpieczyć sieć przed nieautoryzowanym dostępem. W branży IT oraz w zarządzaniu bezpieczeństwem sieciowym, standardem stało się stosowanie wielowarstwowej ochrony, łączącej różne podejścia, w tym zapory ogniowe, systemy wykrywania włamań i programy antywirusowe. Wiedza o różnych technologiach, takich jak PacketFilter, jest zatem kluczowa dla skutecznej ochrony zasobów informatycznych.

Pytanie 8

Wartość 101011101102 zapisana w systemie szesnastkowym to

A. 576

B. 536

C. AE6

D. A76

Wybór innych opcji jest wynikiem błędnego rozumienia podstaw konwersji liczby z jednego systemu liczbowego do innego. Odpowiedź AE6 sugeruje, że konwersja binarna do szesnastkowego została wykonana poprawnie, jednak przyczyna błędu leży w niewłaściwym podziale i ocenie grup bitów. Liczba 10101110110 zawiera 11 bitów, co, gdy podzielimy na grupy po cztery, daje zbyt mało pełnych grup. Odpowiedź 536, mimo że przedstawia liczbę, która mogłaby być wynikiem konwersji, nie jest zgodna z wartością binarną, ponieważ przeliczenie nie uwzględnia prawidłowej interpretacji wartości poszczególnych bitów. Dodatkowo, odpowiedź 576 może być mylona z innym systemem, ale praktyczne przeliczenie wymaga dokładnego przypisania wartości, co w tym przypadku nie zostało wykonane. Typowym błędem jest chęć szybkiego przeliczenia wartości bez uważnego podziału i analizy bitów, co prowadzi do niepoprawnych wyników. Dobrą praktyką jest zawsze weryfikowanie każdego kroku konwersji, aby uzyskać pełną pewność, że każda grupa została prawidłowo przeliczona oraz że końcowy wynik jest zgodny z oczekiwaniami. W kontekście programowania, umiejętność przeliczania systemów liczbowych jest niezbędna do efektywnego rozwiązywania problemów związanych z wydajnością i zarządzaniem pamięcią.

Pytanie 9

Urządzenie peryferyjne, które jest kontrolowane przez komputer i służy do pracy z dużymi, płaskimi powierzchniami, a do produkcji druku odpornego na warunki atmosferyczne wykorzystuje farby na bazie rozpuszczalników, nosi nazwę ploter

A. pisakowy

B. tnący

C. kreślący

D. solwentowy

Odpowiedź 'solwentowy' jest poprawna, ponieważ plotery solwentowe stosują farby na bazie rozpuszczalników, które zapewniają wysoką trwałość i odporność na czynniki zewnętrzne, takie jak promieniowanie UV, wilgoć czy zanieczyszczenia. Wydruki z tych ploterów są powszechnie wykorzystywane w reklamie, oznakowaniu oraz produkcji banerów. Dzięki swojej jakości i wytrzymałości, ploter solwentowy jest idealnym narzędziem do tworzenia materiałów, które muszą przetrwać w trudnych warunkach atmosferycznych. W praktyce często spotyka się go w branżach zajmujących się grafiką i reklamą wielkoformatową, co potwierdzają standardy ISO dotyczące jakości druku. Zastosowanie ploterów solwentowych w procesie druku jest zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju, które promują użycie materiałów trwałych i odpornych na działanie warunków atmosferycznych, co przekłada się na dłuższy cykl życia produktów. Dodatkowo, plotery te są wydajne i mogą obsługiwać duże powierzchnie robocze, co czyni je niezwykle praktycznym wyborem.

Pytanie 10

Zjawiskiem typowym, które może świadczyć o nadchodzącej awarii twardego dysku, jest wystąpienie

A. trzech krótkich sygnałów dźwiękowych

B. komunikatu Diskette drive A error

C. błędów przy zapisie i odczycie danych z dysku

D. komunikatu CMOS checksum error

Pojawienie się błędów zapisu i odczytu dysku jest jednym z najczęstszych i najważniejszych objawów, które mogą wskazywać na zbliżającą się awarię dysku twardego. Tego rodzaju błędy zazwyczaj oznaczają, że mechaniczne lub elektroniczne komponenty dysku zaczynają zawodzić, co prowadzi do problemów z dostępem do danych. W praktyce, gdy użytkownik zauważa takie błędy, ważne jest, aby natychmiast wykonać kopię zapasową danych, aby zminimalizować ryzyko ich utraty. Standardy dobrych praktyk w zarządzaniu danymi sugerują regularne tworzenie kopii zapasowych oraz monitorowanie stanu dysków za pomocą narzędzi diagnostycznych, które mogą wykrywać problemy, zanim staną się krytyczne. Dodatkowo, wiele nowoczesnych dysków twardych jest wyposażonych w technologie S.M.A.R.T. (Self-Monitoring, Analysis and Reporting Technology), które umożliwiają wczesne wykrywanie potencjalnych problemów. Takie podejście proaktywne jest kluczowe w zarządzaniu danymi w dzisiejszym środowisku technologicznym.

Pytanie 11

Jakiej klasy adresów IPv4 dotyczą adresy, które mają dwa najbardziej znaczące bity ustawione na 10?

A. Klasy A

B. Klasy D

C. Klasy C

D. Klasy B

Wybór niewłaściwej klasy adresów IPv4 może wynikać z niepełnego zrozumienia struktury adresacji w tym protokole. Klasa A, na przykład, zaczyna się od bitów 0 i obejmuje adresy od 0.0.0.0 do 127.255.255.255, co oznacza, że jest przeznaczona głównie dla bardzo dużych organizacji. Adresy klasa C rozpoczynają się od 110, co odpowiada zakresowi od 192.0.0.0 do 223.255.255.255 i są najczęściej używane w mniejszych sieciach. Klasa D, z kolei, nie jest używana do adresowania hostów, lecz do multicastingu, zaczynając się od bitów 1110. Te pomyłki mogą wynikać z zamieszania dotyczącego tego, jak klasy adresów są definiowane oraz jakie zastosowania mają poszczególne klasy. Typowym błędem jest mylenie klas adresów z ich przeznaczeniem; na przykład, klasa C jest powszechnie mylona z klasą B, mimo że każda z nich ma swoje specyficzne zastosowanie w zależności od liczby hostów, które muszą być zaadresowane. Warto zatem dokładnie zapoznać się z zasadami przydzielania adresów IP oraz ich klasyfikacją, aby uniknąć nieporozumień i problemów związanych z zarządzaniem siecią. Rozumienie tych różnic jest kluczowe dla każdego, kto pracuje z technologiami sieciowymi oraz projektuje architekturę sieci.

Pytanie 12

Który z przyrządów służy do usuwania izolacji?

A. A

B. B

C. D

D. C

Narzędzie oznaczone jako C jest profesjonalnym przyrządem do ściągania izolacji z przewodów. Jest to narzędzie precyzyjne, często nazywane ściągaczem izolacji lub stripperem. Umożliwia ono bezpieczne i efektywne usunięcie warstwy izolacyjnej z przewodów bez uszkadzania samego przewodu. Takie narzędzia są powszechnie stosowane w branży elektrotechnicznej i telekomunikacyjnej do przygotowywania przewodów do łączenia, lutowania lub montażu złącz. Standardy branżowe, takie jak IEC 60364, wskazują na konieczność właściwego przygotowania przewodów elektrycznych w celu zapewnienia bezpieczeństwa i niezawodności połączeń. Ściągacze izolacji wyposażone są w regulowane ostrza, co pozwala na dostosowanie ich do różnej grubości izolacji, co z kolei minimalizuje ryzyko uszkodzenia przewodnika. Praktyczne zastosowanie tego narzędzia obejmuje prace instalacyjne, serwisowe oraz produkcyjne, gdzie szybkość i precyzja są kluczowe. Używanie odpowiednich narzędzi zgodnie z ich przeznaczeniem jest podstawą profesjonalizmu w pracy z instalacjami elektrycznymi.

Pytanie 13

Jakie polecenie w systemie Windows pozwala na wyświetlenie tabeli routingu hosta?

A. netstat -r

B. ipconfig /renew

C. netstat -n

D. ipconfig /release

Polecenie 'netstat -r' jest kluczowym narzędziem w systemie Windows, które umożliwia wyświetlenie tabeli routingu hosta. Tabela routingu zawiera informacje dotyczące tras, jakie pakiety danych muszą pokonać, aby dotrzeć do określonych adresów IP. Znajomość tej tabeli jest istotna dla administratorów sieci, ponieważ pozwala na analizę i diagnozowanie problemów z komunikacją między urządzeniami w sieci. 'netstat -r' pokazuje nie tylko aktywne trasy, ale również ich metryki, co może pomóc w optymalizacji trasowania w złożonych sieciach. W praktyce, narzędzie to jest często używane do monitorowania stanu sieci oraz do identyfikacji potencjalnych wąskich gardeł w trasowaniu. Rekomenduje się regularne korzystanie z tego polecenia w celu uzyskania informacji o bieżącej konfiguracji routingu oraz w sytuacjach awaryjnych, gdzie konieczne jest szybkie zdiagnozowanie problemów komunikacyjnych w infrastrukturze IT.

Pytanie 14

Błędy systemu operacyjnego Windows spowodowane przez konflikty zasobów sprzętowych, takie jak przydział pamięci, przydział przerwań IRQ i kanałów DMA, najłatwiej jest wykryć za pomocą narzędzia

A. przystawka Sprawdź dysk.

B. chkdsk.

C. edytor rejestru.

D. menedżer urządzeń.

Wiele osób myli narzędzia Windowsa, bo faktycznie brzmią podobnie, ale tu chodzi o specyficzne zastosowanie. Chkdsk to narzędzie, które służy przede wszystkim do sprawdzania integralności i naprawy problemów z systemem plików na dysku twardym. Jego zadaniem nie jest kontrolowanie konfliktów sprzętowych, tylko raczej naprawa uszkodzonych sektorów czy błędów logicznych na partycji. Co ciekawe, niektórzy myślą, że ponieważ dysk twardy to sprzęt, to chkdsk znajdzie wszystkie błędy sprzętowe – to niestety nieporozumienie. Druga opcja, edytor rejestru, faktycznie pozwala głęboko ingerować w konfigurację Windowsa, ale to już bardzo zaawansowane narzędzie i zdecydowanie nie jest przeznaczone do szybkiego diagnozowania konfliktów IRQ czy DMA. Edytując rejestr, łatwo coś popsuć i trudno znaleźć tam informacje o konkretnych zasobach przydzielonych urządzeniom. Przystawka Sprawdź dysk, podobnie jak chkdsk, skupia się na problemach z dyskiem twardym, a nie na ustawieniach sprzętowych całego systemu. Typowym błędem jest założenie, że każde narzędzie do diagnostyki sprzętu znajdzie wszystko – niestety, one mają swoje konkretne zastosowania. W branży IT ważne jest, żeby szybko zidentyfikować właściwe narzędzie do danego problemu. Konflikty zasobów sprzętowych mają to do siebie, że objawiają się w działaniu urządzeń – na przykład brak dźwięku, niedziałająca karta sieciowa – i właśnie menedżer urządzeń daje najbardziej przejrzysty wgląd w to, co kto dostał i czy nie ma kolizji. Warto zapamiętać, że dobre praktyki branżowe zalecają najpierw sprawdzić właśnie to narzędzie przy wszelkich problemach z wykrywaniem, instalacją czy działaniem sprzętu. To trochę jak szybki rzut oka pod maskę samochodu, zanim zaczniemy rozkręcać silnik – proste, a często kluczowe.

Pytanie 15

Liczba 205(10) w zapisie szesnastkowym wynosi

A. CD

B. DD

C. CC

D. DC

Odpowiedzi, które wybrałeś, są sporym błędem, bo pewnie nie do końca zrozumiałeś, jak działają systemy liczbowe. DD, DC i CC są złe z paru powodów. DD to w dziesiętnym 221, czyli znacznie więcej niż 205. Podobnie CC to 204, co też nie pasuje. Odpowiedź DC, co daje 220, też się nie zgadza, bo to znowu przekracza 205. Często takie błędne odpowiedzi są wynikiem podstawowego nieporozumienia przy konwersji między systemami liczbowymi. Ważne, żeby pamiętać, że przy przeliczaniu z dziesiętnego na szesnastkowy używamy dzielenia i musimy dobrze rozpoznać reszty, które zamieniamy na odpowiednie cyfry i litery. Te same symbole w różnych systemach mogą wprowadzać zamieszanie, więc dobrze jest znać kontekst. Myślę, że jak poćwiczysz więcej konkretne przeliczenia, to zaczniesz lepiej ogarniać te różnice i unikniesz podobnych pomyłek w przyszłości.

Pytanie 16

Jakie urządzenie sieciowe zostało zilustrowane na podanym rysunku?

A. punktu dostępowego

B. przełącznika

C. koncentratora

D. rutera

Rutery to naprawdę ważne urządzenia, które zajmują się przesyłaniem danych pomiędzy różnymi sieciami komputerowymi. Działają na trzeciej warstwie modelu OSI, co znaczy, że operują na poziomie adresów IP. Te urządzenia analizują nagłówki pakietów, żeby znaleźć najlepszą trasę, przez co zarządzanie ruchem sieciowym staje się dużo bardziej efektywne. W praktyce rutery łączą sieci lokalne z rozległymi, co pozwala na komunikację między różnymi segmentami sieci oraz na dostęp do Internetu. Dzisiaj rutery mają też różne funkcje zabezpieczeń, jak firewalle czy możliwość tworzenia VPN-ów, co jest super ważne w firmach, żeby chronić się przed nieautoryzowanym dostępem. Warto też wspomnieć, że rutery pomagają w zapewnieniu niezawodności sieci z wykorzystaniem protokołów takich jak OSPF czy BGP, co pozwala na dynamiczne dostosowywanie tras w razie awarii. Generalnie rutery to fundament każdej nowoczesnej sieci komputerowej, nie tylko do przesyłania danych, ale też do zarządzania i monitorowania ruchu w bezpieczny sposób. Poznanie symbolu rutera jest naprawdę istotne, żeby zrozumieć jego funkcję i zastosowanie w sieciach komputerowych.

Pytanie 17

Określ zakres adresów IP z klasy A, który wykorzystywany jest do adresacji prywatnej w sieciach komputerowych?

A. 192.168.0.0 - 192.168.255.255

B. 172.16.0.0. - 172.31.255.255

C. 10.0.0.0 - 10.255.255.255

D. 127.0.0.0 - 127.255.255.255

Zakres adresów IP od 10.0.0.0 do 10.255.255.255 to klasa A i jest jednym z trzech rezerwowych zakresów dla prywatnych adresów IP. Te adresy nie są routowane w Internecie, więc świetnie nadają się do używania w lokalnych sieciach. Dzięki temu można stworzyć wiele prywatnych sieci, bez obaw o konflikt z adresami publicznymi. Klasa A jest szczególnie fajna dla dużych firm, które potrzebują mnóstwa adresów IP, bo pozwala na przydzielenie aż 16 milionów adresów w jednym zakresie. Wyobraź sobie korporację z biurami na różnych kontynentach, która chce, żeby każde biuro miało dostęp do swojej lokalnej sieci, dbając przy tym o bezpieczeństwo i prywatność. Co ciekawe, administracja sieci może wykorzystać te prywatne adresy razem z NAT-em, żeby mieć połączenie z Internetem, co jest naprawdę popularne w współczesnych infrastrukturach IT.

Pytanie 18

Pojemność pamięci 100 GiB odpowiada zapisowi

A. 102400 MiB

B. 12400 MiB

C. 100240000 KiB

D. 10240000 KiB

Pojemność 100 GiB to wartość zapisana w systemie binarnym, gdzie przedrostek „Gi” oznacza gibibajty, a nie gigabajty dziesiętne. Zgodnie ze standardem IEC 1 GiB = 1024 MiB, a 1 MiB = 1024 KiB. Dlatego żeby przeliczyć 100 GiB na MiB, trzeba pomnożyć 100 przez 1024. Otrzymujemy: 100 GiB × 1024 = 102400 MiB – dokładnie taka wartość pojawia się w poprawnej odpowiedzi. Kluczowe jest tu zrozumienie różnicy między przedrostkami binarnymi (Ki, Mi, Gi) a dziesiętnymi (k, M, G), bo w praktyce branżowej to bardzo często robi zamieszanie. W systemach operacyjnych, zwłaszcza Linux, narzędzia takie jak `df`, `lsblk`, `du` czy `free` często domyślnie pokazują wartości w KiB, MiB lub GiB, nawet jeśli w interfejsie graficznym producent dysku reklamuje pojemność w gigabajtach dziesiętnych (GB). Moim zdaniem warto od razu wyrobić sobie nawyk: jak widzisz literkę „i” w środku (MiB, GiB), to myślisz „mnożenie przez 1024”, a nie przez 1000. W praktyce administratora czy technika IT takie przeliczenia przydają się przy partycjonowaniu dysków, planowaniu przestrzeni na serwerach plików, konfiguracji maszyn wirtualnych czy tworzeniu backupów, gdzie trzeba dokładnie policzyć, ile miejsca realnie zajmą dane. Dobre praktyki mówią, żeby w dokumentacji technicznej i skryptach trzymać się notacji binarnej (KiB, MiB, GiB), bo jest jednoznaczna i zgodna ze standardami IEC 60027-2 i ISO/IEC 80000. Dzięki temu unikamy sytuacji, że ktoś spodziewa się „100 GB”, a w rzeczywistości dostaje trochę mniej lub więcej, bo ktoś inny liczył w innej jednostce. Poprawne zrozumienie tego zadania to tak naprawdę fundament pracy z pamięcią i przestrzenią dyskową w całej informatyce.

Pytanie 19

Aby zablokować widoczność identyfikatora sieci Wi-Fi, konieczne jest dokonanie zmian w ustawieniach rutera w sekcji oznaczonej numerem

A. 1

B. 2

C. 4

D. 3

Aby ukryć identyfikator sieci bezprzewodowej SSID w ruterze, należy skonfigurować opcję zwaną „Ukryj SSID”. Jest to bardzo popularna funkcja, która pozwala na zwiększenie bezpieczeństwa sieci bezprzewodowej poprzez niewyświetlanie jej nazwy w dostępnych sieciach. Ruter przestaje wtedy ogłaszać swój SSID w eterze, co teoretycznie utrudnia osobom niepowołanym zidentyfikowanie sieci. W praktyce ukrycie SSID nie jest jednak pełnoprawną metodą zabezpieczeń i nie zastępuje silnego szyfrowania, takiego jak WPA2 lub WPA3. Ukrywanie SSID może być używane jako dodatkowa warstwa zabezpieczeń, ale nie należy na tym polegać jako na jedynej formie ochrony sieci. Zastosowanie tej funkcji wymaga ręcznego wpisania nazwy sieci na każdym urządzeniu, które ma się z nią łączyć. Funkcjonalność ta jest zgodna z większością standardów konfiguracji ruterów takich jak IEEE 802.11. Warto również pamiętać, że ukrycie SSID nie chroni przed zaawansowanymi atakami, ponieważ doświadczony napastnik może używać narzędzi do sniffingu, aby wykryć ruch sieciowy i namierzyć ukryty SSID. Dlatego zawsze należy stosować kompleksowe zabezpieczenia sieci, w tym silne hasła i aktualizacje oprogramowania sprzętowego.

Pytanie 20

Toner stanowi materiał eksploatacyjny w drukarce

A. atramentowej

B. laserowej

C. sublimacyjnej

D. igłowej

Wybór drukarki igłowej, atramentowej albo sublimacyjnej, gdy myślimy o tonerze, to nie najlepszy pomysł. Te drukarki działają zupełnie inaczej. Igłowe używają taśm barwiących, a igły uderzają w taśmę, żeby przenieść atrament na papier. Atramentówki natomiast rozpylają tusz, tworząc obraz na papierze z kropelek. Co do sublimacyjnych, to one działają na zasadzie, że barwnik w stałej formie zmienia się w gaz i osiada na papierze, co daje bardzo żywe kolory. Dlatego te technologie w ogóle nie używają tonera i działają na innych zasadach. Jak ktoś chce wybrać dobrą drukarkę, to powinien wiedzieć, jakie są różnice między tymi systemami, żeby dopasować je do swoich potrzeb. Czasem myślimy, że każda drukarka może używać tonera, a to może skończyć się tym, że źle dobierzemy sprzęt i materiały, co wpłynie na jakość druku i podniesie koszty.

Pytanie 21

Do sprawdzenia, czy w okablowaniu występują odwrócone pary przewodów, stosowany jest test

A. długości toru.

B. mapy połączeń.

C. przesłuchu zdalnego.

D. przesłuchu zbliżnego.

Poprawnie – do wykrywania odwróconych par przewodów w okablowaniu miedzianym używa się testu mapy połączeń (wire map). Ten test sprawdza, czy każdy przewód w kablu jest podłączony dokładnie tam, gdzie powinien, zgodnie ze standardem okablowania strukturalnego, np. TIA/EIA-568A lub TIA/EIA-568B. Tester generuje sygnał na poszczególnych żyłach, a na drugim końcu sprawdza kolejność, parowanie i ciągłość przewodów. Dzięki temu od razu widać takie błędy jak: odwrócone pary (zamiana miejscami całych par), rozdzielone pary (split pair), zamiana żył w parze, zwarcia, przerwy czy podłączenia krzyżowe. W praktyce, przy montażu sieci LAN w biurze czy serwerowni, technik po zakończeniu zarabiania gniazd i paneli krosowych zawsze powinien wykonać właśnie test mapy połączeń. To jest absolutna podstawa odbioru instalacji – bez tego nie ma mowy o profesjonalnym wykonaniu. Moim zdaniem dobry nawyk to od razu po zaterminowaniu każdego odcinka kabla sprawdzić go prostym testerem mapy połączeń, a przy większych instalacjach używać certyfikatora okablowania, który dodatkowo wykonuje pomiary parametrów transmisyjnych. Warto zapamiętać, że test przesłuchu zbliżnego czy zdalnego badają zjawiska zakłóceń między parami (NEXT, FEXT), a nie samą poprawność kolejności żył. Natomiast test długości toru mówi nam, jak długi jest odcinek kabla i gdzie ewentualnie znajduje się przerwa, ale nie pokaże, że dwie pary zostały fizycznie zamienione miejscami. Dlatego do wykrywania odwróconych par jedynym właściwym wyborem jest mapa połączeń.

Pytanie 22

Jakie są wartości zakresu częstotliwości oraz maksymalnej prędkości przesyłu danych w standardzie 802.11g WiFi?

A. 5 GHz 54 Mbps

B. 2,4 GHz 300 Mbps

C. 2,4 GHz 54 Mbps

D. 5 GHz 300 Mbps

Standard 802.11g jest częścią rodziny standardów IEEE 802.11, który definiuje zasady komunikacji w sieciach bezprzewodowych. Działa w paśmie 2,4 GHz, co jest korzystne, ponieważ to pasmo jest powszechnie dostępne i może być używane przez wiele urządzeń bez potrzeby uzyskiwania zezwoleń. Maksymalna szybkość transmisji danych w standardzie 802.11g wynosi 54 Mbps, co czyni go znacznym ulepszeniem w porównaniu do starszego standardu 802.11b, który oferował maksymalnie 11 Mbps. Użycie standardu 802.11g jest szczególnie praktyczne w środowiskach domowych i biurowych, gdzie wiele urządzeń, takich jak laptopy, smartfony i tablety, korzysta z sieci Wi-Fi. Standard ten jest również zgodny wstecz z 802.11b, co pozwala na współpracę starszych urządzeń z nowymi. W praktyce, mimo że teoretyczna prędkość wynosi 54 Mbps, rzeczywiste prędkości mogą być niższe z powodu interferencji, przeszkód fizycznych oraz liczby urządzeń podłączonych do sieci. Zrozumienie tych parametrów pozwala administratorom sieci i użytkownikom lepiej planować oraz optymalizować ich konfiguracje sieciowe.

Pytanie 23

Planując prace modernizacyjne komputera przenośnego, związane z wymianą procesora, należy w pierwszej kolejności

A. zakupić znacząco wydajniejszy procesor pasujący do gniazda na płycie głównej.

B. sprawdzić typ gniazda procesora oraz specyfikację techniczną płyty głównej.

C. rozkręcić obudowę laptopa i rozpocząć montaż.

D. zdemontować kartę graficzną, kartę Wi-Fi oraz moduły pamięci RAM.

Wymiana procesora w laptopie to zadanie wymagające nie tylko zdolności manualnych, ale też pewnej wiedzy technicznej. Najważniejsza jest weryfikacja typu gniazda procesora (socket) oraz dokładne sprawdzenie specyfikacji technicznej płyty głównej. To właśnie od tego powinno się zacząć, bo nie każdy procesor pasuje do każdej płyty – nawet jeśli gniazdo wygląda podobnie, mogą występować różnice w obsługiwanych generacjach CPU, TDP czy wersji BIOS-u. Z mojego doświadczenia wynika, że wielu ludzi nieświadomie kupuje procesor pasujący tylko fizycznie, a potem pojawia się problem z kompatybilnością, cichym brakiem wsparcia lub ograniczeniami zasilania. Branżowe standardy, jak np. zalecenia producentów płyt głównych, zawsze podkreślają konieczność sprawdzenia listy wspieranych CPU („CPU support list”). Dopiero po analizie specyfikacji ma sens rozważać demontaż czy zakupy nowych podzespołów. Praktycznym przykładem jest sytuacja, gdy laptop obsługuje procesory do max 35W TDP – jeśli wybierzesz mocniejszy, urządzenie może nawet nie wystartować. Zawsze warto też spojrzeć na fora techniczne czy dokumentacje serwisowe, bo czasem nawet ten sam model płyty w różnych rewizjach ma inne ograniczenia. Takie podejście oszczędza czas, pieniądze, a często i nerwy. Bez tego kroku każda dalsza modernizacja to trochę jazda "na ślepo".

Pytanie 24

Wskaź, które zdanie dotyczące zapory sieciowej jest nieprawdziwe?

A. Jest narzędziem ochronnym sieci przed atakami

B. Jest zainstalowana na każdym przełączniku

C. Jest częścią oprogramowania wielu routerów

D. Stanowi składnik systemu operacyjnego Windows

Stwierdzenie, że zapora sieciowa jest zainstalowana na każdym przełączniku, jest fałszywe, ponieważ nie wszystkie przełączniki posiadają funkcjonalność zapory. Zaporą sieciową nazywamy system zabezpieczeń, który kontroluje ruch sieciowy na podstawie ustalonych reguł. W przypadku większości przełączników, ich podstawową rolą jest przekazywanie pakietów danych w sieci lokalnej, a nie filtrowanie ruchu. Zabezpieczenie sieciowe często jest realizowane na poziomie routerów lub dedykowanych urządzeń zaporowych. Praktyczne zastosowanie zapór sieciowych obejmuje ochronę przed atakami z zewnątrz, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa informacji oraz zgodności z regulacjami takimi jak RODO czy PCI DSS. Dlatego zrozumienie, gdzie i jak umieszczać zapory, jest kluczowe dla budowy bezpiecznej infrastruktury IT.

Pytanie 25

Usługa RRAS serwera Windows 2019 jest przeznaczona do

A. szyfrowania plików na serwerze.

B. automatycznego wykonywania kopii plików i jej transferu pomiędzy serwerem a klientem.

C. tworzenia restrykcji logowania użytkowników.

D. połączenia użytkowników zdalnych za pomocą VPN.

Poprawnie – usługa RRAS (Routing and Remote Access Service) w Windows Server 2019 służy przede wszystkim do zapewniania zdalnego dostępu, w tym połączeń VPN dla użytkowników i całych oddziałów firmy. W praktyce oznacza to, że serwer z włączonym i poprawnie skonfigurowanym RRAS może pełnić rolę serwera VPN, przez który pracownicy łączą się z siecią firmową z domu, z delegacji czy z innej lokalizacji, jakby fizycznie byli w biurze. Moim zdaniem to jedna z kluczowych usług w małych i średnich firmach, gdzie nie zawsze stosuje się dedykowane urządzenia VPN klasy enterprise. RRAS obsługuje różne protokoły tunelowania, m.in. SSTP, L2TP/IPsec, IKEv2 czy nawet starszy PPTP (choć ten ostatni nie jest już zalecany ze względów bezpieczeństwa). Dobra praktyka jest taka, żeby zawsze łączyć VPN z silnym uwierzytelnianiem (np. certyfikaty, MFA) i stosować protokoły zgodne z aktualnymi rekomendacjami bezpieczeństwa Microsoftu i branży. Poza samym VPN, RRAS potrafi też realizować routing między podsieciami, NAT, a nawet prosty firewall oparty o reguły routingu – ale w kontekście tego pytania najważniejsza jest właśnie funkcja zdalnego dostępu. W typowym scenariuszu konfiguruje się serwer Windows 2019 w roli „Remote Access”, wybiera opcję „VPN”, integruje z Active Directory i NPS (RADIUS) i dopiero wtedy klienci Windows, Linux czy nawet urządzenia mobilne mogą zestawiać bezpieczne tunele do sieci firmowej. To jest zgodne z dobrymi praktykami: centralizacja zdalnego dostępu, kontrola uprawnień użytkowników i logowanie połączeń w jednym miejscu.

Pytanie 26

Co to jest urządzenie sieciowe most (ang. bridge)?

A. jest urządzeniem typu store and forward

B. operuje w ósmej warstwie modelu OSI

C. nie bada ramki pod kątem adresu MAC

D. działa w zerowej warstwie modelu OSI

Most (ang. bridge) jest urządzeniem sieciowym, które działa na zasadzie store and forward, co oznacza, że odbiera ramki danych, analizuje ich zawartość, a następnie podejmuje decyzję o ich dalszym przesłaniu. Działa to w praktyce w ten sposób, że most odbiera ramkę, sprawdza adres MAC nadawcy oraz adres MAC odbiorcy, a następnie decyduje, czy przesłać ją do innego segmentu sieci, czy odrzucić. Dzięki temu most może efektywnie rozdzielać ruch sieciowy, co zwiększa wydajność i zmniejsza kolizje w sieci. W zastosowaniach praktycznych mosty są używane do łączenia różnych segmentów lokalnych sieci LAN, co pozwala na większą skalowalność i lepsze zarządzanie ruchem. Mosty również mogą być użyte do segmentacji dużych sieci w celu poprawy bezpieczeństwa i wydajności. W kontekście standardów sieciowych, mosty są zgodne z protokołem IEEE 802.1D, który opisuje jak mosty powinny działać w sieciach Ethernet.

Pytanie 27

Optyczna rozdzielczość to jeden z atrybutów

A. modemu

B. skanera

C. drukarki

D. monitora

Rozdzielczość optyczna to kluczowy parametr skanera, który definiuje, jak dokładnie urządzenie potrafi uchwycić szczegóły obrazu. Mierzy się ją w punktach na cal (dpi - dots per inch) i określa liczbę punktów, które skaner może zarejestrować w jednym calu. Wyższa rozdzielczość oznacza większą liczbę zarejestrowanych pikseli, co przekłada się na lepszą jakość zeskanowanego obrazu. Przykładowo, skanery o rozdzielczości 300 dpi są wystarczające do zeskanowania dokumentów tekstowych, podczas gdy skanery o rozdzielczości 1200 dpi lub wyższej są używane do archiwizacji zdjęć oraz skanowania materiałów, gdzie szczegóły są kluczowe, takich jak obrazy artystyczne. W kontekście standardów branżowych, organizacje takie jak ISO (Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna) zalecają określone rozdzielczości do różnych zastosowań, co stanowi dobą praktykę w dziedzinie skanowania dokumentów oraz archiwizacji.

Pytanie 28

Jaka jest nominalna moc wyjściowa (ciągła) zasilacza o parametrach zapisanych w tabeli?

Napięcie wyjściowe	+5 V	+3.3 V	+12 V1	+12 V2	-12 V	+5 VSB
Prąd wyjściowy	18,0 A	22,0 A	18,0 A	17,0 A	0,3 A	2,5 A
Moc wyjściowa	120 W	336W	3,6 W	12,5 W

A. 576,0 W

B. 472,1 W

C. 336,0 W

D. 456,0 W

Odpowiedź 472,1 W jest prawidłowa, bo wyznaczanie nominalnej (ciągłej) mocy wyjściowej zasilacza polega na zsumowaniu iloczynów napięcia i maksymalnego prądu dla każdego z dostępnych wyjść. Często producenci podają też sumaryczną moc jako ograniczenie, ale w tym przypadku mamy policzyć 5 V × 18 A, czyli 90 W; 3,3 V × 22 A, czyli 72,6 W; 12 V1 × 18 A, co daje 216 W; 12 V2 × 17 A, czyli 204 W; -12 V × 0,3 A, co wynosi 3,6 W; oraz 5 VSB × 2,5 A, czyli 12,5 W. Po zsumowaniu tych wartości mamy: 90 + 72,6 + 216 + 204 + 3,6 + 12,5 = 598,7 W. Ale w praktyce trzeba jeszcze zwrócić uwagę na ograniczenia producenta dotyczące sumarycznych mocy na liniach 3,3 V i 5 V – tutaj w tabeli podano 120 W jako maksymalną sumę dla tych dwóch linii. Zgodnie z dobrymi praktykami i normami ATX nie wolno przekraczać tej wartości. Więc dla 5 V i 3,3 V bierzemy razem 120 W (nie sumujemy 90 W + 72,6 W, tylko ograniczamy do 120 W). Dodajemy pozostałe moce: 120 + 216 + 204 + 3,6 + 12,5 = 556,1 W. Jednak z tabeli producenta dla tego typu zasilaczy często wynikają dodatkowe ograniczenia, które mogą wpływać na końcowy wynik. W tym zadaniu prawidłowa metoda to zsumowanie wartości podanych w kolumnie „Moc wyjściowa” (czyli 120 W, 336 W, 3,6 W, 12,5 W), co daje dokładnie 472,1 W. To typowe podejście w dokumentacji, gdzie wartości mocy dla poszczególnych linii są już ograniczone do bezpiecznych poziomów przez producenta. Tak naprawdę w praktyce zawodowej zawsze należy uwzględniać te limity z tabel, bo to one decydują o bezpieczeństwie i niezawodności całego zasilacza. Warto zapamiętać: nie sumuje się prądów i napięć „w ciemno”, tylko stosuje się kalkulacje zgodne z realnymi możliwościami urządzenia, tak jak określił to producent – dzięki temu sprzęt pracuje stabilnie i nie grozi mu przeciążenie.

Pytanie 29

Polecenie uname -s w systemie Linux służy do identyfikacji

A. dostępnego miejsca na dysku twardym.

B. nazwa jądra systemu operacyjnego.

C. ilości dostępnej pamięci.

D. stanu aktywnych interfejsów sieciowych.

Polecenie 'uname -s' w systemie Linux jest narzędziem, które pozwala na uzyskanie informacji o nazwie jądra systemu operacyjnego. Użycie tego polecenia zwraca nazwę systemu, co jest niezwykle przydatne w kontekście diagnostyki, konfiguracji oraz zarządzania systemami. Na przykład, administratorzy systemów mogą używać tego polecenia, aby upewnić się, że działają na odpowiedniej wersji jądra dla wymagań aplikacji lub środowiska wirtualnego. Również w procesie automatyzacji zadań, skrypty mogą wykorzystywać wynik tego polecenia do podejmowania decyzji o dalszych krokach, np. instalacji pakietów zależnych od konkretnej wersji jądra. Znajomość systemu operacyjnego, w tym nazwy jądra, jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa, stabilności oraz wydajności systemu. Dodatkowo, warto zaznaczyć, że polecenie 'uname' ma różne opcje, które umożliwiają uzyskanie bardziej szczegółowych informacji, takich jak wersja jądra czy architektura, co jeszcze bardziej wzbogaca jego zastosowanie w administracji systemowej.

Pytanie 30

Zaprezentowany diagram ilustruje zasadę funkcjonowania

A. drukarki termosublimacyjnej

B. myszy optycznej

C. cyfrowego aparatu fotograficznego

D. skanera płaskiego

Cyfrowy aparat fotograficzny wykorzystuje matryce CCD lub CMOS do przechwytywania obrazów ale jego zasada działania jest znacząco różna od myszy optycznej. Aparat koncentruje się na rejestracji zdjęć poprzez soczewki które skupiają światło na sensorze natomiast mysz analizuje zmiany w odbitym świetle do śledzenia ruchu. Myszy optyczne nie tworzą obrazów do przechowywania a jedynie analizują wzory światła w celu obliczenia przesunięcia. Drukarka termosublimacyjna to urządzenie drukujące które działa poprzez podgrzewanie specjalnego rodzaju taśmy aby przenieść barwnik na papier nie mając związku z optycznym śledzeniem ruchu. Natomiast skaner płaski skanuje dokumenty przez przesuwanie wzdłuż kartki źródła światła i sensora w celu odwzorowania obrazu. Choć także używa technologii CCD lub CMOS jego funkcja polega na przetwarzaniu obrazu na cyfrową formę co nie jest celem myszy optycznej. Typowym błędem jest utożsamianie wykorzystania tych samych technologii sensorycznych z identycznymi zasadami działania jak to ma miejsce w przypadku urządzeń o różnych funkcjach i zastosowaniach. Każde z tych urządzeń stosuje tę samą technologię sensoryczną lecz w różnych kontekstach i celach co prowadzi do błędnych założeń o ich działaniu. Zrozumienie kontekstu i specyficznych funkcji jest kluczem do poprawnego rozróżniania tych technologii i ich zastosowań w praktyce zawodowej.

Pytanie 31

Jaki jest adres IP urządzenia, które pozwala innym komputerom w lokalnej sieci łączyć się z Internetem?

A. WINS

B. bramy (routera)

C. DNS

D. proxy

Adres IP bramy, czyli routera, to coś, co naprawdę ma znaczenie w sieci lokalnej. Dzięki niemu możemy łączyć się z różnymi urządzeniami na zewnątrz, w tym z Internetem. Router działa jak taki pośrednik, który przekazuje dane między naszą lokalną siecią a zewnętrznymi adresami IP. Na przykład, gdy komputer w naszej sieci chce otworzyć stronę internetową, to wysyła pakiety do routera, który dalej przesyła je do odpowiedniego serwera w Internecie, a potem odsyła odpowiedź. Fajnie jest, gdy brama jest ustawiona w taki sposób, by łatwo zarządzać ruchem danych i jednocześnie dbać o bezpieczeństwo, na przykład przez różne zapory sieciowe. W branży często wykorzystuje się standardowe protokoły, takie jak TCP/IP, co sprawia, że komunikacja jest spójna i działa jak należy.

Pytanie 32

Który symbol reprezentuje przełącznik?

A. D

B. C

C. B

D. A

Symbol oznaczający przełącznik, widoczny na ilustracji jako D, jest kluczowym elementem w sieciach komputerowych i elektronicznych. Przełącznik, w kontekście sieci komputerowych, to urządzenie służące do kierowania sygnałów danych pomiędzy różnymi urządzeniami w sieci lokalnej (LAN). Jego główną rolą jest umożliwienie komunikacji pomiędzy komputerami, drukarkami i innymi urządzeniami sieciowymi poprzez przekazywanie danych w formie pakietów. Przełączniki operują głównie na poziomie drugiej warstwy modelu OSI, co oznacza, że używają adresów MAC do identyfikacji urządzeń. W efektywnym zarządzaniu ruchem sieciowym przełączniki odgrywają krytyczną rolę, ponieważ minimalizują kolizje danych i zwiększają wydajność sieci. W kontekście branżowych dobrych praktyk, rekomenduje się stosowanie przełączników zarządzalnych w większych sieciach, ponieważ pozwalają one na kontrolę ruchu sieciowego, tworzenie wirtualnych sieci lokalnych (VLAN) oraz monitorowanie stanu sieci. Przełączniki są niezbędnym elementem infrastruktury każdego nowoczesnego biura, umożliwiającym bezproblemową współpracę i przepływ informacji.

Pytanie 33

Obudowa oraz wyświetlacz drukarki fotograficznej są bardzo brudne. Jakie środki należy zastosować, aby je wyczyścić?

A. suchej chusteczki oraz patyczków do czyszczenia

B. ściereczki nasączonej IPA oraz środka smarującego

C. mokrej chusteczki oraz sprężonego powietrza z rurką zwiększającą zasięg

D. wilgotnej ściereczki oraz pianki do czyszczenia plastiku

Wilgotna ściereczka oraz pianka do czyszczenia plastiku to odpowiedni wybór do konserwacji obudowy i wyświetlacza drukarki fotograficznej. Wilgotne ściereczki są zaprojektowane tak, aby skutecznie usuwać kurz, odciski palców oraz inne zanieczyszczenia bez ryzyka zadrapania delikatnych powierzchni. Pianka do czyszczenia plastiku, z drugiej strony, jest specjalnie stworzona do usuwania tłuszczu i zanieczyszczeń organicznych, co czyni ją idealnym produktem do pielęgnacji elektroniki. Wysokiej jakości środki czyszczące nie tylko efektywnie czyszczą, ale także zabezpieczają powierzchnię przed negatywnym wpływem czynników zewnętrznych, takich jak wilgoć czy promieniowanie UV. Przy regularnym czyszczeniu sprzętu fotograficznego, można przedłużyć jego żywotność oraz zapewnić optymalną jakość druku. Warto również pamiętać o stosowaniu tych produktów zgodnie z zaleceniami producenta, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży i pozwala uniknąć uszkodzeń. Zachowanie czystości sprzętu wpływa nie tylko na estetykę, ale również na jego funkcjonalność, co jest kluczowe w kontekście profesjonalnej fotografii.

Pytanie 34

Na który port rutera należy podłączyć kabel od zewnętrznej sieci, aby uzyskać dostęp pośredni do Internetu?

A. WAN

B. PWR

C. USB

D. LAN

Port WAN jest przeznaczony do podłączania zewnętrznych sieci do lokalnej sieci, umożliwiając tym samym dostęp do Internetu. WAN to skrót od Wide Area Network, co oznacza sieć rozległą. W typowym routerze domowym lub biurowym port WAN łączy się z modemem dostarczanym przez dostawcę usług internetowych, co pozwala na przesyłanie danych do i od Internetu. Jest to standardowe połączenie w większości urządzeń sieciowych, a jego celem jest odseparowanie sieci lokalnej (LAN) od sieci globalnej. Praktycznym przykładem jest konfiguracja routera w domu, gdzie podłączenie kabla od modemu do portu WAN umożliwia wszystkim urządzeniom w sieci LAN dostęp do Internetu. Zastosowanie portu WAN zgodne jest z dobrymi praktykami sieciowymi, gdzie zabezpieczenia i przepustowość są zarządzane w sposób efektywny. Router konfiguruje wtedy bramę domyślną, która pozwala na prawidłowe kierowanie ruchu sieciowego do odpowiednich miejsc docelowych. W przypadku firm korzystanie z portu WAN zapewnia bezpieczny dostęp do zasobów zewnętrznych, co jest kluczowe dla odpowiedniego zarządzania siecią.

Pytanie 35

Kopie listy kontaktów telefonu można odzyskać z pliku o rozszerzeniu

A. vcs

B. vcf

C. cnf

D. cms

Poprawnie – pliki z rozszerzeniem .vcf to wizytówki elektroniczne w standardzie vCard, które bardzo często służą właśnie do przechowywania i przenoszenia listy kontaktów z telefonów i innych urządzeń. Format vCard jest opisany w standardach IETF (m.in. RFC 6350) i jest powszechnie wspierany przez Androida, iOS, większość programów pocztowych (Outlook, Thunderbird) oraz różne aplikacje do zarządzania kontaktami. W praktyce wygląda to tak, że gdy w telefonie robisz eksport kontaktów, system zazwyczaj tworzy jeden plik contacts.vcf, w którym zapisane są wszystkie wpisy z książki telefonicznej: imiona, nazwiska, numery, e-maile, czasem zdjęcia i dodatkowe pola. Taki plik można potem skopiować na inny telefon, do komputera albo do chmury i tam zaimportować – dzięki temu odtwarzasz całą listę kontaktów za jednym razem. Moim zdaniem to jedna z najprostszych i najbezpieczniejszych metod przenoszenia kontaktów między różnymi systemami, bo nie jesteś uzależniony tylko od jednego konta (np. Google). W środowisku serwisowym czy przy odzyskiwaniu danych po resecie telefonu technik bardzo często szuka właśnie plików .vcf w pamięci urządzenia lub na karcie SD. Dobra praktyka jest taka, żeby co jakiś czas robić sobie eksport kontaktów do VCF i trzymać kopię np. na komputerze lub w innym miejscu niż sam telefon. W razie awarii, utraty urządzenia czy uszkodzenia systemu, odtworzenie bazy kontaktów z pliku .vcf zajmuje dosłownie kilka minut i nie wymaga specjalistycznego oprogramowania – wystarczą standardowe narzędzia systemowe.

Pytanie 36

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 2 modułów, każdy po 16 GB.

B. 1 modułu 32 GB.

C. 2 modułów, każdy po 8 GB.

D. 1 modułu 16 GB.

Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 37

Jaki adres stanowi adres rozgłoszeniowy dla hosta o IP 171.25.172.29 oraz masce sieci 255.255.0.0?

A. 171.25.0.0

B. 171.25.255.255

C. 171.25.172.255

D. 171.25.255.0

Podane opcje, które nie są prawidłowym adresem rozgłoszeniowym, mogą wprowadzać w błąd z powodu nieprawidłowego zrozumienia struktury adresacji IP i masowania sieci. Adres 171.25.255.0 wskazuje na sieć, a nie na adres rozgłoszeniowy, ponieważ ostatni bajt (0) w kontekście adresacji IP oznacza, że jest to adres sieci, a nie adres rozgłoszeniowy. Adres 171.25.172.255 również nie jest poprawnym adresem rozgłoszeniowym w tej konfiguracji, gdyż maska 255.255.0.0 przydziela 16 bitów na część sieci, a ten adres dotyczy hosta w innej podsieci. Z drugiej strony, 171.25.0.0 to adres sieci, który nie może być użyty jako adres rozgłoszeniowy. Kluczowym błędem myślowym w tych przypadkach jest mylenie adresów rozgłoszeniowych z adresami sieciowymi, co może prowadzić do problemów w konfiguracji i zarządzaniu siecią. Zrozumienie, że adres rozgłoszeniowy to maksymalna wartość w danej podsieci, jest fundamentalne w kontekście projektowania i administrowania sieciami IP. W praktyce, takie błędy mogą prowadzić do zakłóceń w komunikacji w sieci oraz problemów z routingiem, dlatego ważne jest, aby zawsze dokładnie obliczać adresy rozgłoszeniowe zgodnie z przyjętymi standardami i dobrymi praktykami w dziedzinie sieci komputerowych.

Pytanie 38

Wskaż urządzenie wyjścia.

A. Skaner.

B. Kamera internetowa.

C. Ploter.

D. Czytnik linii papilarnych.

Ploter jest klasycznym przykładem urządzenia wyjścia, bo jego głównym zadaniem jest fizyczne odwzorowanie danych z komputera w postaci rysunku, schematu, projektu technicznego czy mapy. Komputer wysyła do plotera dane sterujące (wektory, współrzędne, polecenia ruchu głowic), a ploter tylko je „wykonuje”, nie wprowadza nic z powrotem do systemu. To dokładnie wpisuje się w definicję urządzenia wyjściowego: przyjmuje informacje z komputera i prezentuje je użytkownikowi w formie zrozumiałej i przydatnej, najczęściej graficznej lub tekstowej. W praktyce plotery są używane w biurach projektowych, architektonicznych, geodezyjnych, wszędzie tam, gdzie trzeba wydrukować duże formaty – np. projekty CAD, plany budynków, rysunki techniczne. Moim zdaniem fajne w ploterach jest to, że dobrze pokazują różnicę między drukarką a ploterem: drukarka zwykle pracuje rastrowo (piksele), a ploter historycznie opierał się na grafice wektorowej i bardzo precyzyjnym pozycjonowaniu głowicy lub pisaka. Z punktu widzenia podstaw informatyki i sprzętu komputerowego ploter zaliczamy do urządzeń peryferyjnych wyjściowych, podobnie jak monitor, drukarka czy projektor. Dobre praktyki w pracy z takimi urządzeniami to m.in. instalacja właściwych sterowników, korzystanie z odpowiednich formatów plików (np. PDF, HPGL, DWG eksportowany do formatu zgodnego z ploterem) oraz dbanie o kalibrację urządzenia, żeby wydruki były wierne projektowi. W standardowej klasyfikacji I/O (input/output) ploter nie realizuje funkcji wejścia, tylko jednostronną komunikację od komputera do użytkownika, więc jak najbardziej jest poprawną odpowiedzią jako urządzenie wyjścia.

Pytanie 39

Narzędziem służącym do tworzenia logicznych podziałów na dysku twardym w systemie GNU/Linux jest

A. fdisk

B. convert

C. format

D. truncate

Odpowiedź 'fdisk' jest prawidłowa, ponieważ jest to narzędzie w systemie GNU/Linux używane do partycjonowania dysków twardych. Umożliwia ono tworzenie, usuwanie oraz modyfikację partycji na dysku, co jest kluczowe w zarządzaniu przestrzenią dyskową. Fdisk operuje na poziomie systemu plików, co pozwala użytkownikowi na dokładne dostosowanie struktury dysku do jego potrzeb. Przykładem zastosowania fdisk może być sytuacja, gdy administrator systemu chce podzielić nowo podłączony dysk twardy na kilka partycji, aby utworzyć osobne obszary dla różnych systemów operacyjnych lub danych. W praktyce korzystanie z fdisk wymaga pewnej ostrożności, ponieważ błędne operacje mogą prowadzić do utraty danych. Dlatego ważne jest, aby przed przystąpieniem do pracy z tym narzędziem zrobić kopię zapasową danych. Narzędzie to jest zgodne z wieloma standardami branżowymi i jest szeroko stosowane w administracji systemami Linux, co czyni je niezbędnym dla każdego, kto zarządza infrastrukturą IT.

Pytanie 40

Osoba korzystająca z systemu Linux, chcąc zweryfikować dysk twardy pod kątem obecności uszkodzonych sektorów, ma możliwość skorzystania z programu

A. defrag

B. chkdisk

C. scandisk

D. fsck

Program fsck (file system check) jest narzędziem w systemie Linux, które służy do sprawdzania i naprawy systemów plików. Jego głównym zadaniem jest identyfikowanie i korygowanie błędów w systemie plików, w tym uszkodzonych sektorów dysku twardego. Użytkownik może uruchomić fsck w trybie offline, co oznacza, że przed uruchomieniem sprawdzenia system plików powinien być odmontowany, co pozwala na dokładne skanowanie bez ryzyka utraty danych. Przykładowo, aby sprawdzić partycję /dev/sda1, użytkownik powinien użyć komendy 'fsck /dev/sda1'. W praktyce, regularne używanie fsck jako części rutynowej konserwacji systemu może pomóc utrzymać integralność danych i zapobiec poważniejszym awariom. Warto również zaznaczyć, że fsck jest zgodny z wieloma systemami plików, w tym ext4, co czyni go wszechstronnym narzędziem dla administratorów systemów. Standardy branżowe zalecają regularne sprawdzanie systemów plików, aby zapewnić ich stabilność i wydajność.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej