Pytanie 1
Które określenie charakteryzuje właściwości grafiki rastrowej?
A. Przy powiększaniu grafika nie traci na jakości.
B. Przy powiększaniu grafika traci na jakości.
C. Przy pomniejszaniu grafiki zwiększa się kontrast walorowy.
D. Przy pomniejszaniu grafiki zmniejsza się kontrast walorowy.
To jest bardzo dobry wybór i szczerze mówiąc, takie rozróżnienie między grafiką rastrową a wektorową jest mega przydatne na co dzień, zwłaszcza jeśli zdarza Ci się pracować z obrazami w praktyce – czy to w Photoshopie, GIMP-ie czy nawet na zwykłej prezentacji. Grafika rastrowa, czyli bitmapowa, opiera się na siatce pikseli. Każdy piksel to taki malutki kwadracik, który ma swój określony kolor i położenie. Gdy powiększamy taki obrazek, komputer po prostu rozciąga te piksele, a pomiędzy nimi próbuje „wymyślić” nowe kolory, żeby nie było pustych miejsc. Efekt? Obraz staje się rozmyty, pojawiają się tzw. artefakty, a ostrość mocno spada. Szczególnie widać to na zdjęciach z niską rozdzielczością – powiększone wyglądają jakby były zrobione kalkulatorem albo przez mgłę. W profesjonalnych materiałach graficznych czy w druku zawsze zwraca się uwagę na rozdzielczość (np. 300 dpi do druku), bo jakakolwiek ingerencja w rozmiar bitmapy bardzo łatwo prowadzi do utraty jakości. Z mojego doświadczenia, nawet w codziennych sytuacjach, jak chcesz zrobić plakat z obrazka z internetu, bardzo szybko się przekonasz, że powiększenie rastrowej grafiki niemal nigdy nie kończy się dobrze. Z kolei grafiki wektorowe (np. SVG) nie mają tego problemu, bo tam wszystko jest opisane matematycznie – skalujesz jak chcesz, a ostrość zostaje. W praktyce, jeśli zależy Ci na zachowaniu jakości przy dużych rozmiarach, to rastrowa grafika po prostu się nie nadaje. Większość zdjęć cyfrowych to bitmapy, więc warto znać ich ograniczenia. Takie szczegóły są wręcz podstawą w branży poligraficznej czy podczas projektowania stron internetowych.
