Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 9 sierpnia 2026 12:23
Data zakończenia: 9 sierpnia 2026 13:03

Egzamin zdany!

Wynik: 23/40 punktów (57,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W którym z przedstawionych bloków powinien być umieszczony warunek pętli?

A. Rys. D

B. Rys. C

C. Rys. A

D. Rys. B

Rysunek C przedstawia romb który w diagramach przepływu jest standardowo używany do reprezentowania decyzji lub warunków warunku pętli. Pętle w programowaniu są często oparte na warunkach które decydują o ich kontynuacji lub zakończeniu. Umiejscowienie warunku w rombie pozwala na wyrażenie warunku logicznego który może być testowany jako prawda lub fałsz co jest kluczowe dla działania pętli takich jak while czy for. Przykładem może być pętla while która kontynuuje swoje działanie tak długo jak warunek w rombie jest spełniony. W ten sposób romb ułatwia wizualne i logiczne śledzenie decyzji w algorytmie co jest zgodne z dobrymi praktykami programowania takimi jak przejrzystość i czytelność kodu. Użycie rombu zgodnie z konwencją diagramów przepływu poprawia także zrozumienie algorytmu przez innych programistów co zwiększa efektywność współpracy w zespołach deweloperskich. Stosowanie tego symbolu jest również wspierane przez standardy takie jak UML co czyni go uniwersalnym narzędziem w modelowaniu procesów.

Pytanie 2

Jak wygląda poprawny zapis znaczników, który jest zgodny z normami języka XHTML i odpowiada za łamanie linii?

A. </ br>

B. </br/>

C. <br/>

D. <br/>

Zapis znacznika </ br> jest niepoprawny, ponieważ nie można w ten sposób zamknąć znacznika, który nie ma zawartości. W XHTML wszystkie tagi muszą być poprawnie sformatowane, a takie umieszczenie spacji w znaczniku zamknięcia oraz użycie nieodpowiedniego formatu są całkowicie niezgodne z wymaganiami standardów. Kolejną niepoprawną koncepcją jest użycie </br/> - chociaż syntaktyczna forma jest bliska poprawnej, znaczniki otwierające i zamykające muszą mieć odpowiednie konteksty. W przypadku znaczników samozamykających się, takich jak <br/>, nie ma potrzeby umieszczania pary znaczników, ponieważ ich funkcjonalność polega na wstawieniu łamania linii, a nie na wytwarzaniu dodatkowego bloku. Ostatnią z wymienionych odpowiedzi, <br>, również nie jest zgodna z odpowiednim formatowaniem XHTML, ponieważ brakuje ukośnika, co czyni go niepoprawnym w kontekście stricte przestrzegania standardu. Podstawowym błędem w myśleniu, który prowadzi do tych niepoprawnych wniosków, jest niewłaściwe zrozumienie zasady samozamykania znaczników oraz ich roli w strukturze dokumentu HTML. Ignorowanie zasadności i standardów tworzenia HTML prowadzi do wielu problemów z interpretacją kodu przez różne środowiska oraz przeglądarki, co wpływa na ostateczną jakość i dostępność stron internetowych.

Pytanie 3

Skrypt w JavaScript, który obsługuje wynagrodzenia pracowników, powinien stworzyć raport dla tych, którzy są zatrudnieni na umowę o pracę oraz otrzymują wynagrodzenie w przedziale domkniętym od 4000 do
4500 zł. Jaki warunek należy zastosować do wygenerowania raportu?

A. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)

B. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)

C. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)

D. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)

Odpowiedź umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500) jest poprawna, ponieważ precyzyjnie określa warunki, jakie muszą być spełnione, aby wygenerować raport. Warunek umowa == 'praca' zapewnia, że analizujemy tylko pracowników zatrudnionych na umowę o pracę, co jest kluczowe w kontekście raportowania. Dodatkowo zastosowanie operatora logicznego '&&' w połączeniu z zakresowym sprawdzeniem pensji (pensja >= 4000 && pensja <= 4500) skutkuje tym, że raport zostanie wygenerowany wyłącznie dla pracowników, których pensja mieści się w ścisłym przedziale od 4000 do 4500 zł. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi, gdzie ważne jest, aby warunki były ściśle zdefiniowane, co pozwala uniknąć nieporozumień i błędów w danych. Przykładowo, jeżeli stworzymy funkcję generującą raport, możemy ją łatwo zaimplementować w systemie hr, co pozwoli na automatyzację procesów związanych z płacami oraz raportowaniem, a także zwiększy przejrzystość i precyzję w zarządzaniu danymi finansowymi.

Pytanie 4

Którą czynność gwarantującą poprawne wykonanie przedstawionego kodu JavaScript należy wykonać przed pętlą?

var text;
for(var i=0; i<tab.length; i++ ){
    text+=tab[i] + "<br>";
}

A. Sprawdzić długość tablicy tab

B. Upewnić się, że text jest typu string

C. Zadeklarować zmienną i

D. Zainicjować zmienną text

Zadeklarowanie zmiennej 'i' przed pętlą nie jest konieczne, ponieważ JavaScript automatycznie deklaruje zmienną 'i' w kontekście pętli. Deklaracja zmiennych przy pomocy 'var', 'let' lub 'const' jest wystarczająca w momencie ich użycia w pętli. Kolejnym aspektem jest sprawdzenie rozmiaru tablicy 'tab'. Choć podjęcie takiego sprawdzenia jest dobrym zwyczajem, nie jest to warunek konieczny do poprawnego działania kodu. Pętla for działa w oparciu o długość tablicy, więc jeżeli tablica jest pusta, pętla po prostu się nie wykona, co nie prowadzi do błędów. Ostatnim punktem jest sprawdzenie, czy 'text' jest typu znakowego. JavaScript jest językiem dynamicznie typowanym, co oznacza, że zmienne mogą przyjmować różne typy danych w trakcie działania programu. Na początku 'text' powinno być inicjalizowane jako pusty łańcuch, ale sprawdzanie jego typu w momencie, gdy jest używane w pętli, nie jest konieczne. Wszystkie powyższe odpowiedzi mogą być postrzegane jako dobre praktyki, ale nie są kluczowymi krokami, które należy wykonać przed rozpoczęciem pętli, aby program działał poprawnie.

Pytanie 5

Aby utworzyć nową bazę danych, należy użyć polecenia SQL:

CREATE DATABASE

NEW DATABASE

ALTER DATABASE

CREATE TABLE

Nową bazę danych zakłada polecenie CREATE DATABASE, po którym podaje się jej nazwę, np. CREATE DATABASE sklep. Dopiero w utworzonej bazie tworzy się tabele poleceniem CREATE TABLE. Oba należą do języka DDL. Dlatego do utworzenia bazy służy CREATE DATABASE.

Pytanie 6

Jakie mechanizmy przyznawania zabezpieczeń, umożliwiające przeprowadzanie operacji na bazie danych, są powiązane z tematyką zarządzania kontami, użytkownikami oraz uprawnieniami?

A. Z przywilejami systemowymi

B. Z przywilejami obiektowymi

C. Z zasadami

D. Z atrybutami

Zagadnienia związane z zarządzaniem kontami, użytkownikami i uprawnieniami w kontekście baz danych są złożone i często mylone z innymi mechanizmami. Reguły, na przykład, są używane w kontekście polityk bezpieczeństwa, ale nie odnoszą się bezpośrednio do przydzielania uprawnień w systemie baz danych. W praktyce, reguły mogą służyć do definiowania warunków, pod którymi dane operacje są dozwolone, ale same w sobie nie kontrolują dostępu do zasobów. Przywileje obiektowe, z drugiej strony, dotyczą specyficznych obiektów w bazie danych, takich jak tabele czy procedury, i nie obejmują uprawnień na poziomie systemowym. W kontekście zarządzania użytkownikami są one używane do kontrolowania dostępu do konkretnych danych, a nie do wykonywania operacji administracyjnych na systemie. Z kolei atrybuty mogą odnosić się do właściwości obiektów w bazie danych, ale nie są to mechanizmy służące do zarządzania użytkownikami i ich uprawnieniami. Typowym błędem jest mylenie tych pojęć i uznawanie, że reguły czy przywileje obiektowe mają podobne zastosowanie do przywilejów systemowych. W realiach zarządzania bazą danych kluczowe jest zrozumienie, że każde z tych podejść ma swoje specyficzne zastosowanie i niezbędne jest stosowanie właściwych narzędzi oraz technik w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa i kontroli dostępu.

Pytanie 7

Co sprawdzić przed wykonaniem kopii zapasowej bazy, aby dało się ją potem poprawnie odtworzyć?

A. spójność bazy danych

B. prawa dostępu do serwera

C. możliwość udostępnienia bazy

D. poprawność składni zapytań

Przed wykonaniem kopii zapasowej należy sprawdzić SPÓJNOŚĆ bazy - jeśli dane są uszkodzone lub niespójne, backup utrwali ten zły stan i odtworzona baza również będzie wadliwa. Weryfikacja spójności daje pewność, że kopia nadaje się do poprawnego przywrócenia. Dlatego sprawdza się spójność bazy danych.

Pytanie 8

Grafik chce zamienić obraz JPG na PNG tak, by białe miejsca stały się przezroczyste. Co powinien zrobić?

A. zamienić obraz na odcienie szarości

B. obniżyć rozdzielczość obrazu

C. dodać kanał alfa

D. zaimportować obraz do edytora wektorowego

Aby białe miejsca stały się przezroczyste po zapisie do PNG, trzeba dodać KANAŁ ALFA - czyli warstwę przezroczystości, w której piksele można uczynić niewidocznymi. Dlatego należy dodać kanał alfa.

Pytanie 9

Definicja formularza została użyta na stronie internetowej, która przesyła dane do pliku napisanego w języku PHP. W jakiej tablicy będą dostępne dane z tego formularza?

A. $_POST

B. $_ACTION

C. $_COOKIE

D. $_GET

Tablica $_GET w PHP jest używana do przechwytywania danych przesyłanych metodą GET, która umieszcza dane w adresie URL. Jest to mniej bezpieczne, ponieważ dane są widoczne i łatwo dostępne w historii przeglądarki, co nie jest zalecane dla wrażliwych informacji. $_COOKIE jest używana do przechowywania danych sesyjnych w przeglądarce, a nie do przesyłania danych formularza. Cookies są często używane do utrzymywania stanu sesji użytkownika, ale nie do przesyłania danych bezpośrednich z formularza. $_ACTION nie jest w ogóle predefiniowaną tablicą w PHP, co wskazuje na błąd konceptualny w rozumieniu mechanizmów języka PHP. Wybór tej odpowiedzi może wynikać z mylenia akcji formularza z metodą przesyłania danych. Ważne jest, aby zrozumieć różnicę między tym, co dzieje się po stronie klienta (np. wybór metody POST lub GET) a tym, jak dane są przetwarzane po stronie serwera (np. dostęp do danych poprzez $_POST). Każda metoda przesyłania danych ma swoje specyficzne zastosowania i ograniczenia, dlatego kluczowe jest ich prawidłowe zrozumienie i zastosowanie w praktyce projektowania bezpiecznych aplikacji webowych.

Pytanie 10

Co oznacza akronim ACID w kontekście transakcji bazodanowych?

A. atomic, constraint, isolated, dependable

B. atomic, comming, is, do

C. atomic, consistent, iss, dependable

D. atomic, consistent, isolated, durable

ACID to cztery właściwości poprawnej transakcji bazodanowej: Atomicity (atomowość - transakcja wykonuje się w całości albo wcale), Consistency (spójność - baza przechodzi z jednego poprawnego stanu w drugi), Isolation (izolacja - równoległe transakcje nie zakłócają się wzajemnie) i Durability (trwałość - zatwierdzone zmiany przetrwają nawet awarię). Dlatego ACID to atomic, consistent, isolated, durable.

Pytanie 11

Dostępna jest tabela zatytułowana wycieczki, zawierająca kolumny nazwa, cena oraz miejsca (jako liczba dostępnych miejsc). Aby wyświetlić jedynie nazwy wycieczek, których cena jest poniżej 2000 złotych oraz posiadają co najmniej cztery dostępne miejsca, należy zastosować zapytanie

A. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 3

B. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 4

C. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 3

D. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 4

Wybrana odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje operator AND, który jest kluczowy dla spełnienia obu warunków jednocześnie: cena musi być niższa niż 2000 zł, a liczba wolnych miejsc musi być większa niż 3. Dzięki temu zapytanie działa zgodnie z zamierzeniem, wyświetlając tylko te wycieczki, które rzeczywiście spełniają oba kryteria. Dodatkowo, wybór kolumny 'nazwa' zamiast wszystkich kolumn (jak w przypadku użycia *) optymalizuje zapytanie, co jest dobrym podejściem w kontekście wydajności bazy danych. W przypadku większych zbiorów danych, ograniczenie liczby zwracanych kolumn do tych faktycznie potrzebnych jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w zakresie projektowania zapytań SQL. Można to zaobserwować na przykład w aplikacjach rezerwacji, gdzie użytkownicy są zainteresowani tylko kluczowymi informacjami o dostępnych wycieczkach. W związku z tym, poprawna konstrukcja zapytania nie tylko spełnia wymogi funkcjonalne, ale także wpływa na wydajność i czytelność kodu.

Pytanie 12

Jaką rolę pełni funkcja PHP o nazwie mysql_select_db()?

A. nawiązać połączenie bazy danych z serwerem SQL

B. pobrać dane z bazy danych na podstawie zapytania

C. określić tabelę, z której będą pobierane informacje

D. określić bazę, z której będą pobierane dane

Istnieje kilka powszechnych nieporozumień dotyczących funkcji mysql_select_db(), które mogą prowadzić do błędnych wniosków. Niewłaściwe jest myślenie, że ta funkcja służy do określenia tabeli, z której będą pobierane dane. W rzeczywistości, mysql_select_db() nie odnosi się bezpośrednio do tabel; zamiast tego, definiuje bazę, w której te tabele się znajdują. Kolejnym błędem jest przekonanie, że mysql_select_db() odpowiada za połączenie bazy danych z serwerem SQL. To zadanie należy do mysql_connect(), która tworzy połączenie z serwerem. Istnieje również mylne założenie, że funkcja ta pobiera dane z bazy danych. W rzeczywistości, pobieranie danych odbywa się za pomocą osobnych zapytań SQL, które są wykonywane po wcześniejszym wybraniu odpowiedniej bazy danych. Takie nieporozumienia mogą prowadzić do błędów w kodzie, gdzie programista usiłuje używać mysql_select_db() do operacji, które nie są jej przeznaczone. Niezrozumienie roli bazy danych i tabel w kontekście SQL oraz funkcji PHP może skutkować nieefektywnym kodem oraz problemami z jego debugowaniem. Ważne jest, aby mieć jasność co do roli różnych funkcji w interakcji z bazą danych, co pozwala na bardziej efektywne i bezpieczne programowanie.

Pytanie 13

Który z poniższych znaczników jest częścią sekcji <head> dokumentu HTML?

A. <span>

B. <img>

C. <section>

D. <title>

Znacznik <title> jest fundamentalnym elementem sekcji <head> dokumentu HTML. Jego głównym zadaniem jest określenie tytułu strony, który jest wyświetlany na pasku tytułowym przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania. Dobrze skonstruowany tytuł powinien być zwięzły, ale jednocześnie informacyjny, aby skutecznie przyciągnąć uwagę użytkowników. Zgodnie z wytycznymi W3C, tytuł powinien mieć od 50 do 60 znaków, aby uniknąć obcinania w wynikach wyszukiwania. Przykładem dobrze sformułowanego tytułu może być: „Jak stworzyć responsywną stronę internetową - poradnik krok po kroku”. Ważne jest, aby tytuł był unikalny dla każdej podstrony w witrynie, co nie tylko poprawia SEO, ale również ułatwia użytkownikom nawigację. W kontekście standardów i dobrych praktyk, należy również unikać umieszczania w tytule zbędnych słów kluczowych, co może być uznane za spam przez wyszukiwarki. Dobrze zaprojektowany tytuł jest kluczem do efektywnego pozycjonowania i budowania marki w sieci.

Pytanie 14

Jaki wynik daje poniższy kod PHP?

$dane = array ('imie' => 'Anna', 'nazwisko' => 'Nowak', 'wiek' => 21);

A. definiuje tablicę z trzema wartościami

B. jest niepoprawny, nieznany operator =>

C. określa tablicę zawierającą sześć wartości

D. jest błędny, ponieważ indeksami tablicy mogą być wyłącznie liczby całkowite

W tym przypadku mówimy o tablicach w PHP, które są podstawą zarządzania danymi w tym języku. Jednak stwierdzenie, że tablice asocjacyjne mogą mieć tylko klucze liczbowe, to nieprawda. W rzeczywistości klucze asocjacyjne mogą być wszelkimi wartościami skalarnymi, a najczęściej używa się ciągów znaków dla lepszej czytelności kodu. Operator '=>' w PHP jest powszechnie stosowany do przypisywania wartości do kluczy tablic asocjacyjnych, co jest totalnie normalne. Wydaje mi się, że błędne rozumienie tego operatora może pochodzić z braku praktyki z PHP albo z mieszania z innymi językami. Przykład zawiera trzy pary klucz-wartość, więc twierdzenie, że definiuje sześć wartości, jest grube nieporozumienie. Zrozumienie, jak PHP działa z tablicami, jest kluczowe, zwłaszcza w aplikacjach webowych, bo tablice są mega przydatne do przetwarzania danych. Dlatego warto przyłożyć się do analizowania struktury tych tablic, co pomoże unikać błędów w projektach.

Pytanie 15

Jaki jest efekt wielokrotnego wykonywania kodu PHP?

if (!isset($_COOKIE["ciastko"]))
     $zm = 1;
  else
     $zm = intval($_COOKIE["ciastko"]) + 1;
setcookie("ciastko", $zm);

A. zliczanie liczby wizyt na stronie

B. pokazanie ciasteczka z zapisanym parametrem

C. zapisanie do ciasteczka wartości 1 przy każdym odświeżeniu witryny

D. dodanie danych do ciasteczka tylko przy pierwszym wejściu na stronę

W pytaniu zawarto kilka opcji związanych z działaniem ciasteczek w PHP. Pierwsza z nich mówi o wyświetleniu ciasteczka z zapisaną zmienną co nie jest zgodne z kodem, który nie zawiera żadnej funkcji wyświetlającej jak echo. Ciasteczka służą do przechowywania danych po stronie klienta i mogą być wykorzystywane do wielu celów, ale ich wyświetlenie nie jest bezpośrednim efektem działania kodu. Druga opcja wspomina o zapisaniu danych do ciasteczka tylko przy pierwszym uruchomieniu strony. Jest to częściowa prawda, ponieważ pierwsze uruchomienie inicjuje ciasteczko, ale przy każdej kolejnej wizycie liczba odwiedzin jest aktualizowana a nie pozostaje stała. Ostatnia z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że za każdym odświeżeniem zapisuje się wartość 1, co jest błędne ponieważ kod zwiększa wartość o 1 przy każdym odświeżeniu strony. Typowym błędem myślowym jest założenie, że ciasteczka są statyczne lub że ich funkcjonalność jest ograniczona do prostego przechowywania danych bez logiki związanej z ich aktualizacją czy modyfikacją w ramach sesji użytkownika. Ciasteczka są elastycznym narzędziem, które może być używane w wielu zaawansowanych scenariuszach, jednak ich manipulacja musi być dobrze zrozumiana by uniknąć nieprawidłowych wniosków czy implementacji.

Pytanie 16

Liczba 0x142 zapisana w skrypcie JavaScript jest w postaci:

A. dwójkowej

B. szesnastkowej

C. ósemkowej

D. dziesiętnej

W JavaScript (i wielu innych językach) przedrostek 0x oznacza, że liczba jest zapisana w systemie szesnastkowym (heksadecymalnym, podstawa 16, cyfry 0-9 i A-F). Zapis 0x142 odpowiada więc wartości dziesiętnej 322 (1·256 + 4·16 + 2). Inne przedrostki to 0b dla zapisu dwójkowego i 0o dla ósemkowego, a brak przedrostka oznacza liczbę dziesiętną. Dlatego 0x142 jest liczbą szesnastkową.

Pytanie 17

W języku SQL, aby wstawić wiersz danych do tabeli w bazie danych, należy zastosować polecenie

A. CREATE ROW

B. SELECT ROW

C. INSERT INTO

D. CREATE INTO

W języku SQL nazewnictwo poleceń nie jest przypadkowe i mocno wynika ze standardu ANSI/ISO. Jeżeli chcemy dodać nowy wiersz danych do istniejącej tabeli, używamy instrukcji INSERT INTO, a nie żadnych konstrukcji typu SELECT ROW, CREATE ROW czy CREATE INTO. Te błędne formy często biorą się z intuicyjnego mieszania pojęć z języków programowania i potocznego opisu danych.
SELECT służy wyłącznie do odczytu danych, czyli do tworzenia zapytań wybierających wiersze z tabel. Dodawanie słowa ROW do SELECT wygląda może „logicznie” po ludzku, ale w SQL nie istnieje taka konstrukcja jak SELECT ROW do wstawiania rekordu. SELECT może co najwyżej dostarczyć dane, które potem wstawimy za pomocą INSERT INTO w formie INSERT INTO tabela (kolumny) SELECT .... To jest poprawny, standardowy mechanizm masowego wstawiania, ale sama instrukcja SELECT niczego nie zapisuje do tabeli.
Z kolei CREATE w SQL służy do tworzenia obiektów strukturalnych: CREATE TABLE, CREATE VIEW, CREATE INDEX, CREATE DATABASE. Tworzymy w ten sposób samą strukturę, a nie dane w środku. Stąd pomysły typu CREATE ROW albo CREATE INTO są po prostu sprzeczne z logiką składni SQL. Wiersz danych (rekord) nie jest osobnym obiektem, który się „tworzy” poleceniem CREATE, tylko zawartością tabeli, którą modyfikujemy poleceniami INSERT, UPDATE albo DELETE.
Częsty błąd myślowy polega na tym, że ktoś próbuje tłumaczyć SQL dosłownie z języka naturalnego: „chcę utworzyć wiersz, więc napiszę CREATE ROW”. Niestety SQL ma swoje utrwalone słownictwo i trzeba się go nauczyć jak języka obcego. Dobra praktyka w branży to trzymanie się dokładnych konstrukcji ze standardu: INSERT INTO do dodawania rekordów, SELECT do odczytu, UPDATE do modyfikacji i DELETE do usuwania. Dzięki temu kod jest czytelny dla każdego programisty czy administratora, który zna SQL, a zapytania są przenośne między różnymi silnikami baz danych.

Pytanie 18

Z tabel Klienci oraz Uslugi należy wyodrębnić tylko imiona klientów oraz odpowiadające im nazwy usług, które kosztują więcej niż 10 zł. Kwerenda uzyskująca te informacje ma formę

A. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = klienci.id

B. SELECT imie, nazwa FROM klienci, uslugi WHERE cena < 10

C. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = uslugi_id

D. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = uslugi_id WHERE cena > 10

Odpowiedź 4 jest prawidłowa, ponieważ prawidłowo wykorzystuje składnię SQL do połączenia dwóch tabel oraz filtrowania danych na podstawie podanego warunku. Kwerenda używa JOIN, aby połączyć tabele Klienci i Uslugi na podstawie wspólnej kolumny uslugi_id, co jest zgodne z zasadami relacyjnej bazy danych, gdzie klucz obcy w jednej tabeli odnosi się do klucza głównego w innej tabeli. Następnie, kwerenda stosuje filtrację WHERE cena > 10, co pozwala na wybór tylko tych rekordów, gdzie cena usługi przekracza 10 zł. Jest to zgodne z praktyką selektywnego pobierania danych, co jest kluczowe w optymalizacji zapytań i skutecznym zarządzaniu zasobami bazy danych. Zastosowanie takich technik jest standardem w branży, umożliwiając efektywne zarządzanie dużymi zbiorami danych oraz zwiększenie wydajności aplikacji poprzez ograniczenie liczby zwracanych wierszy do tych, które spełniają określone kryteria. Zrozumienie i umiejętność implementacji takich zapytań SQL to podstawowa umiejętność dla specjalistów IT pracujących z bazami danych.

Pytanie 19

Jakie imiona spełniają warunki klauzuli LIKE w podanym zapytaniu?

SELECT imie FROM mieszkancy WHERE imie LIKE '_r%';

A. Gerald, Jarosław, Marek, Tamara

B. Krzysztof, Krystyna, Romuald

C. Rafał, Rebeka, Renata, Roksana

D. Arleta, Krzysztof, Krystyna, Tristan

Wybór tych imion, które nie pasują do wzoru z klauzulą LIKE, jest trochę mylący. Te imiona, które zaznaczyłeś, nie mają 'r' na właściwych miejscach, co jest kluczowe. Na przykład, 'Rafał', 'Rebeka', 'Renata' czy 'Roksana' mają 'r' na pierwszej pozycji albo w ogóle! To pokazuje, jak ważne jest rozumienie pozycji znaków w wzorze LIKE, gdzie '_' oznacza jeden znak, a '%' może być niczym lub więcej. No i jak 'r' jest na pierwszej pozycji, to nie ma szans, żeby pasowało do '_r%'. Często błędy we wzorach wynikają z niedopatrzeń w pozycjach znaków. Wiedza na ten temat jest mega ważna, gdy pracujemy z bazami danych, bo bez tego może być bałagan w wyszukiwaniach.

Pytanie 20

W języku JavaScript zapisano kod, którego wynikiem działania jest?

var osoba=prompt("Podaj imię", "Adam");

A. uzyskanie z formularza wyświetlonego na stronie HTML imienia "Adam"

B. wyświetlenie okna z polem do edycji, w którym domyślnie znajduje się tekst "Adam"

C. bezpośrednie przypisanie do zmiennej osoba wartości "Adam"

D. pokazanie okna z pustym polem do edycji

W kodzie JavaScript zapisano wywołanie funkcji prompt, która jest standardową metodą do interakcji z użytkownikiem poprzez wyświetlenie okna dialogowego. Funkcja ta przyjmuje dwa argumenty: pierwszy to tekst, który będzie wyświetlony jako prośba o dane, a drugi to opcjonalna wartość domyślna, która pojawi się w polu edycyjnym okna dialogowego. W przykładzie użytkownik proszony jest o podanie imienia, a domyślną wartością, która jest predefiniowana w tym przypadku, jest 'Adam'. Działanie tego kodu spowoduje otwarcie okna z polem edycyjnym, w którym już znajduje się 'Adam', co ułatwia użytkownikowi wprowadzenie danych. Ponadto, gdy użytkownik kliknie 'OK' lub 'Anuluj', wynik (czyli wartość wpisana przez użytkownika lub null, jeśli anulował) zostanie przypisany do zmiennej 'osoba'. Warto zaznaczyć, że funkcja prompt jest powszechnie używana w aplikacjach webowych do szybkiego zbierania informacji od użytkowników. Dzięki temu kodowi programiści mogą efektywnie interactować z użytkownikami, co jest zgodne z duchem nowoczesnych aplikacji internetowych opartych na JavaScript.

Pytanie 21

Określ rodzaj powiązania pomiędzy tabelami: Tabela1 oraz Tabela3

A. Jeden do jednego

B. Wiele do jednego

C. Wiele do wielu

D. Jeden do wielu

Zrozumienie typów relacji w bazach danych jest kluczowym aspektem projektowania efektywnych i zrównoważonych systemów informatycznych. Jednym z najczęstszych błędów jest mylenie relacji wiele do wielu z innymi rodzajami relacji, takimi jak jeden do wielu lub jeden do jednego. Relacja jeden do wielu oznacza, że jeden rekord w jednej tabeli jest powiązany z wieloma rekordami w innej tabeli, co w przypadku Tabela1 i Tabela3 nie jest stosowne, ponieważ wymagałoby to bezpośredniego połączenia między tymi tabelami bez użycia tabeli pośredniej. Z kolei relacja jeden do jednego implikuje, że każdy rekord w jednej tabeli odpowiada dokładnie jednemu rekordowi w drugiej tabeli, co ogranicza elastyczność danych i nie pasuje do struktur gdzie występuje wiele powiązań, jak w przypadku szkół, gdzie wielu uczniów może mieć zajęcia z tym samym nauczycielem. Wreszcie, relacja wiele do jednego jest odwrotnością relacji jeden do wielu, gdzie wiele rekordów w jednej tabeli odpowiada jednemu rekordowi w drugiej tabeli, co również nie znajduje odzwierciedlenia w przedstawionym schemacie, jako że nie opisuje wzajemnych powiązań uczniów i nauczycieli. Zrozumienie i prawidłowe zastosowanie relacji wiele do wielu eliminuje redundancję danych i umożliwia efektywne przechowywanie oraz przetwarzanie informacji w systemach zarządzania bazami danych. Kluczem do sukcesu jest tutaj wykorzystanie tabel pośrednich do prawidłowego mapowania powiązań między tabelami, co jest standardem w dobrych praktykach projektowania baz danych.

Pytanie 22

Kanał alfa jest wykorzystywany do określenia

A. przezroczystości grafiki obiektu

B. podstawowych właściwości obiektu graficznego

C. wybranego fragmentu grafiki obiektu

D. jasności oraz kontrastu barw

Kanał alfa w grafice komputerowej odnosi się do przezroczystości obiektów graficznych, co jest kluczowym elementem w zarządzaniu warstwami i efektami wizualnymi. Przezroczystość pozwala na tworzenie złożonych kompozycji, gdzie jeden obiekt może częściowo lub całkowicie ukrywać inny. Funkcja ta jest niezwykle istotna w aplikacjach graficznych, takich jak Photoshop czy GIMP, które obsługują kanały alfa w formatach obrazów takich jak PNG. Umożliwia to projektantom łatwe łączenie zdjęć i grafik, zachowując ich naturalną przezroczystość. W standardzie RGBA, kanał alfa przyjmuje wartości od 0 (pełna przezroczystość) do 255 (pełna nieprzezroczystość), co pozwala na precyzyjne dostosowanie efektów wizualnych. Dobre praktyki sugerują, aby zrozumieć działanie kanału alfa, aby efektywnie zarządzać przezroczystością i wpływać na postrzeganie wizualne w projektach graficznych, co jest szczególnie istotne w branży projektowania interfejsów użytkownika oraz gier komputerowych.

Pytanie 23

Deklaracja typu dokumentu HTML: <!DOCTYPE HTML> wskazuje, że kod został stworzony w wersji

A. 6

B. 4

C. 7

D. 5

Gdy widzisz deklarację <!DOCTYPE HTML>, to znaczy, że mówimy o wersji HTML5. To obecny standard, który wprowadza naprawdę sporo nowych funkcji w porównaniu do wcześniejszych wersji. Na przykład, HTML5 pozwala na osadzanie audio i wideo bez potrzeby dodatkowych wtyczek, co jest super wygodne. Mamy też fajne semantyczne elementy jak <article>, <section> czy <nav>, które sprawiają, że łatwiej zorganizować treści na stronie. Ważne jest, żeby zawsze na początku dokumentu umieszczać tę deklarację, bo to pozwala przeglądarkom na prawidłowe wyświetlanie strony. Dzięki temu unikamy problemów z interpretacją kodu, co z doświadczenia mówię, jest naprawdę istotne.

Pytanie 24

Aby skutecznie zrealizować algorytm znajdujący największą wartość spośród trzech podanych liczb a, b oraz c, wystarczy zastosować

A. pięć zmiennych

B. jedną pętlę

C. dwie tablice

D. dwa warunki

Podejście polegające na użyciu jednej pętli do określenia największej liczby z trzech nie jest optymalne, ponieważ w przypadku tylko trzech wartości nie ma potrzeby iterowania. Pętle są bardziej odpowiednie w sytuacjach, gdy mamy do czynienia z większą ilością danych, na przykład w tablicach. Przy zastosowaniu pętli do porównania trzech wartości, programista mógłby niepotrzebnie komplikować kod, co wpływa na jego wydajność i czytelność.

Kolejna nieefektywna strategia to użycie dwóch tablic. W tym kontekście, stworzenie tablicy do przechowywania wartości a, b, c jest zbędne, gdyż można łatwo przechowywać te wartości w zmiennych. Ponadto, operacje na tablicach wiążą się z dodatkowymi kosztami pamięciowymi i obliczeniowymi, które są nieuzasadnione, biorąc pod uwagę prostotę problemu.

Co więcej, zbyt wiele zmiennych do obsługi prostego zadania, jakim jest porównanie trzech wartości, wprowadza zbędny chaos i nieczytelność w kodzie. Zwykle, im więcej zmiennych, tym większe ryzyko błędów i trudności w śledzeniu stanu programu. W praktyce, dobrym rozwiązaniem jest ograniczenie liczby zmiennych do minimum, co korzystnie wpływa na efektywność kodu, zarówno pod kątem wydajności, jak i łatwości w utrzymaniu.

Z tych powodów, najważniejsze jest, by w procesie programowania wybierać metody oparte na prostocie i efektywności, a także dostosować podejścia do skali problemu.

Pytanie 25

Tabela o nazwie naprawy posiada kolumny klient oraz czyNaprawione. W celu usunięcia rekordów, w których wartość pola czyNaprawione wynosi prawda, należy użyć komendy

A. DELETE naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

B. DELETE FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

C. DELETE klient FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

D. DELETE FROM naprawy;

Odpowiedź "DELETE FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;" jest poprawna, ponieważ wykorzystuje właściwą składnię SQL do usunięcia rekordów z tabeli. Komenda DELETE jest używana do usuwania danych z bazy danych, a klauzula WHERE precyzuje, które rekordy mają być usunięte na podstawie określonych warunków. W tym przypadku, usuwane są tylko te rekordy, które mają wartość TRUE w polu czyNaprawione. Zastosowanie klauzuli WHERE jest kluczowe, ponieważ umożliwia precyzyjne wybranie danych do usunięcia, co zapobiega przypadkowemu skasowaniu wszystkich rekordów w tabeli. W praktyce, taką komendę można wykorzystać w różnych aplikacjach związanych z zarządzaniem danymi, np. w systemach informatycznych do obsługi klienta, gdzie zachodzi potrzeba bieżącego zarządzania statusami napraw. Dobre praktyki w programowaniu baz danych nakazują zawsze stosować klauzulę WHERE przy usuwaniu danych, aby uniknąć niezamierzonych skutków. Warto również przetestować zapytania w środowisku testowym przed ich zastosowaniem w produkcji, co zwiększa bezpieczeństwo operacji na danych.

Pytanie 26

Przedstawione polecenie MySQL ma za zadanie:

ALTER TABLE ksiazki
MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;

A. zmienić nazwę kolumny w tabeli ksiazki.

B. zmienić typ kolumny tytul w tabeli ksiazki.

C. dodać do tabeli ksiazki kolumnę tytul.

D. usunąć kolumnę tytul z tabeli ksiazki.

Dobra robota, Twoja odpowiedź jest właściwa! W poleceniu użyto ALTER TABLE, co to jest ten typowy sposób na modyfikowanie tabel w bazach danych. No i to słowo kluczowe MODIFY wskazuje, że zmieniamy coś w już istniejącej kolumnie. W tym przypadku chodzi o kolumnę 'tytul' w tabeli 'ksiazki', której typ zmieniamy na VARCHAR(100), co znaczy, że teraz może ona mieć teksty do 100 znaków długości. Dodatkowo dodajemy ograniczenie NOT NULL, więc 'tytul' musi być zawsze wypełniony. To normalna rzecz, kiedy na przykład musimy dostosować strukturę danych, gdy na przykład zauważymy, że tytuły książek stają się dłuższe albo musimy mieć pewność, że zawsze są wprowadzone.

Pytanie 27

Jakie będzie działanie podanych instrukcji JavaScript?

var elementy = document.getElementsByClassName("styl1");
   for(var i = 0; i < elementy.length; i++)
     elementy[i].style.fontWeight = "bolder";

A. Dla wszystkich elementów przypisanych do klasy styl1 zostanie nadany styl pogrubienia tekstu bolder

B. Wyłącznie dla pierwszego elementu przypisanego do klasy styl1 zostanie nadany styl pogrubienia tekstu bolder

C. Dla wszystkich elementów na stronie zostanie zastosowany styl pogrubienia tekstu na bolder

D. Jedynie dla elementu o id równym styl1 będzie przypisany styl pogrubienia tekstu na bolder

Instrukcje JavaScript w pytaniu wykorzystują metodę getElementsByClassName aby pobrać kolekcję wszystkich elementów na stronie które posiadają przypisaną klasę styl1. Metoda ta zwraca obiekt typu HTMLCollection który przypomina tablicę i zawiera odniesienia do elementów DOM posiadających określoną klasę. Następnie za pomocą pętli for przechodzimy przez każdy z tych elementów i zmieniamy ich styl na bolder przypisując nową wartość do właściwości style.fontWeight. Dzięki temu każdy element w kolekcji zostaje zmodyfikowany i wyświetlany z pogrubioną czcionką. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie manipulacji DOM w JavaScript gdyż jest to sposób efektywny i bezpośredni. Użycie klas do grupowania elementów HTML pozwala na jednoczesne stosowanie stylów i operacji na grupach elementów co jest kluczowe w dynamicznym modelu tworzenia stron internetowych. Warto zwrócić uwagę na fakt że nazwy klas są czułe na wielkość liter co oznacza że styl1 i Styl1 byłyby traktowane jako różne klasy.

Pytanie 28

Jakie będzie rezultatem działania poniższego kodu PHP?

$a = $c = true; 
$b = $d = false; 
if(($a && $b) || ($c && $d)) echo 'warunek1'; 
elseif(($a && $b) || ($c || $d)) echo 'warunek2'; 
elseif(($c && $d) || (!$a)) echo 'warunek3'; 
else echo 'warunek4';

A. warunek3

B. warunek4

C. warunek1

D. warunek2

Analizowany kod PHP to przykład użycia operatorów logicznych w strukturze sterującej if-else, gdzie każda z odpowiedzi reprezentuje wynik działania konkretnego bloku kodu. Zmienna $a i $c są zainicjalizowane jako true, natomiast $b i $d jako false. Zrozumienie tego jest kluczowe dla poprawnej analizy logicznej. Pierwszy warunek if z ($a && $b) || ($c && $d) nie zostaje spełniony, ponieważ zarówno (true && false) jak i (true && false) zwracają false, co skutkuje false || false, czyli false. Kolejna sekcja elseif obejmuje ($a && $b) || ($c || $d). Tutaj (true && false) zwraca false, ale (true || false) daje true, co prowadzi do false || true, czyli true, co spełnia warunek i 'warunek2' zostaje wyświetlony. Trzeci warunek elseif, sprawdzający ($c && $d) || (!$a), nie jest rozpatrywany, ponieważ poprzedni warunek był już true. Warto podkreślić znaczenie logicznych operatorów w programowaniu: && i || odpowiadają za łączenie warunków, a ich poprawne zrozumienie pozwala na efektywne modelowanie logiki aplikacji. Typowym błędem jest mylenie znaczenia tych operatorów, co może prowadzić do błędnych decyzji warunkowych w kodzie. Programiści powinni zawsze upewniać się, że logika warunków jest zgodna z zamierzonym działaniem programu, a testowanie jest kluczowym elementem tego procesu. Zastosowanie testów jednostkowych może pomóc w zapewnieniu prawidłowego działania skomplikowanych struktur logicznych, pozwalając na wykrycie i korektę potencjalnych błędów logicznych.

Pytanie 29

Którego atrybutu użyć, aby kolumna nie przyjmowała wartości PUSTEJ?

NULL

UNIQUE

DEFAULT

NOT NULL

Atrybut NOT NULL w definicji kolumny wymusza, by KAŻDY wiersz miał w niej wartość - próba wstawienia rekordu bez tego pola skończy się błędem. Stosuje się go dla danych obowiązkowych, np. imie VARCHAR(50) NOT NULL, oraz zawsze dla klucza głównego (musi istnieć, by identyfikować rekord). Zapamiętaj: NOT NULL = „to pole nie może być puste”.

Pytanie 30

Które z poniższych oprogramowań NIE jest systemem zarządzania treścią (CMS)?

A. WordPress

B. Mambo

C. Joomla

D. Apache

Pozostałe pozycje to systemy CMS. WordPress to najpopularniejszy na świecie system zarządzania treścią, używany do blogów i serwisów. Joomla to rozbudowany CMS do bardziej złożonych witryn. Mambo to starszy system CMS, z którego historycznie wywodzi się Joomla. Apache nie zarządza treścią - jest serwerem WWW udostępniającym strony - dlatego to on jest odpowiedzią poprawną.

Pytanie 31

Które zapytanie SQL wybiera nazwiska z tabeli klient, które mają co najmniej jedną literę i zaczynają się na literę Z?

A. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko='Z_?'

B. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko='Z?'

C. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z%'

D. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z_%'

Zastosowanie zapytań, które nie wykorzystują operatora LIKE w odpowiedni sposób, prowadzi do błędnych wniosków i nieprawidłowych wyników. Na przykład, użycie zapytania SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko='Z_?'; i SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko='Z?'; jest mylące, ponieważ w tych przypadkach znak podkreślenia (_) jest interpretowany jako znak zastępczy reprezentujący dokładnie jeden dowolny znak. Oznacza to, że te zapytania będą szukały nazwisk, które zaczynają się na Z, ale mają łącznie tylko dwa lub trzy znaki, co nie spełnia wymogu przynajmniej jednoliterowego nazwiska. Tego rodzaju nieścisłości mogą wynikać z niepełnego zrozumienia działania operatorów w SQL. Kolejnym błędem jest zapytanie SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z_%';, które również ogranicza wynik do nazwisk składających się przynajmniej z trzech znaków, co nie spełnia wymagań zadania. W praktyce, takie pomyłki mogą prowadzić do nieefektywnego wyszukiwania i obniżenia jakości aplikacji, co skutkuje frustracją użytkowników i zwiększonymi kosztami rozwoju. Kluczowe jest zrozumienie, jak działają różne znaki wieloznaczne oraz ich zastosowanie w kontekście konkretnych zadań, aby skutecznie i precyzyjnie przeszukiwać dane w bazie.

Pytanie 32

W przedstawionym kodzie JavaScript, który został ponumerowany dla przejrzystości, występuje błąd uniemożliwiający wyświetlenie jakiegokolwiek komunikatu po uruchomieniu. Jak można go naprawić?

1  if(a < b)
2      document.write(a);
3      document.write("jest mniejsze");
4  else
5      document.write(b);
6      document.write("jest mniejsze");

A. umieścić zmienne a i b w cudzysłowie w liniach 2 i 5

B. wprowadzić nawiasy klamrowe w sekcji if i else

C. zmienić znaki cudzysłowu na apostrof w liniach 3 i 6, np. 'jest mniejsze'

D. dodać znak $ przed nazwami zmiennych

Odpowiedź o wstawieniu nawiasów klamrowych do sekcji if oraz else jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript, gdy warunek if lub else obejmuje więcej niż jedną instrukcję, należy użyć nawiasów klamrowych, aby zgrupować te instrukcje. W przeciwnym razie, język traktuje jako część bloku kodu tylko pierwszą instrukcję. W omawianym kodzie, bez nawiasów klamrowych, tylko pierwsze wywołanie document.write w każdej z sekcji jest wykonywane, co skutkuje brakiem komunikatu w przypadku, gdy warunek jest spełniony. Przykładowo, poprawny kod powinien wyglądać tak: if (a < b) { document.write(a); document.write('jest mniejsze'); } else { document.write(b); document.write('jest mniejsze'); }. Nawiasy klamrowe są standardową praktyką, która poprawia czytelność kodu oraz ułatwia jego modyfikację w przyszłości, co jest zgodne z zasadami dobrego programowania.

Pytanie 33

Którego polecenia JavaScript należy użyć, aby w oknie przeglądarki wyświetliło się okno przedstawione na obrazie?

A. prompt(’Ile masz lat?’)

B. alert(’Ile masz lat?’)

C. confirm(’Ile masz lat?’)

D. document.write(’Ile masz lat?’)

Prawidłowo – żeby wyświetlić w przeglądarce okno z polem tekstowym do wpisania odpowiedzi, trzeba użyć funkcji prompt(). W JavaScript wywołanie prompt('Ile masz lat?') powoduje pokazanie natywnego okna dialogowego z komunikatem oraz jednym polem input typu tekstowego. Funkcja zwraca to, co użytkownik wpisze, jako łańcuch znaków (string), albo null, jeśli kliknie „Anuluj”. Dzięki temu od razu możesz przypisać wynik do zmiennej, np.: const wiek = prompt('Ile masz lat?'); i dalej go przetwarzać w skrypcie, np. konwertować na liczbę: const wiekNum = Number(wiek); albo parseInt(wiek, 10). Z mojego doświadczenia prompt() jest często używany w prostych przykładach dydaktycznych, do szybkiego testowania logiki programu, np. pytanie o imię, wiek, hasło dostępu w wersji „demo”. W realnych aplikacjach produkcyjnych raczej unika się prompt(), bo jest mało elastyczny, trudno go ostylować i blokuje interfejs (jest modalny i synchroniczny). Standardem branżowym jest budowanie własnych okien dialogowych w HTML/CSS/JS, np. z użyciem <dialog>, frameworków UI albo bibliotek typu modal. Jednak do nauki podstaw JavaScript, zrozumienia przepływu danych między użytkownikiem a skryptem i pokazania prostych interakcji prompt() jest bardzo wygodny. Warto też pamiętać, że prompt zawsze zwraca tekst, więc jeśli dalej chcesz wykonywać obliczenia, to zgodnie z dobrymi praktykami najpierw jawnie rzutuj go na typ liczbowy i sprawdź, czy użytkownik nie wpisał bzdury (isNaN, walidacja zakresu itp.).

Pytanie 34

Jak przeglądarka zaprezentuje kod HTML formularza?

<form>
stanowisko: <input type="text"><br>
obowiązki:<br>
<input type="checkbox" name="obowiazek1" value="1" disabled checked>
sporządzanie dokumentacji<br>
<input type="checkbox" name="obowiazek2" value="2" checked>
pisanie kodu<br>
<input type="checkbox" name="obowiazek3" value="3">
testy oprogramowania<br>
</form>

A. B

B. D

C. C

D. A

Prawidłowa odpowiedź to D ponieważ kod HTML formularza definiuje trzy pola wyboru typu checkbox z różnymi atrybutami wpływającymi na ich stan początkowy. Pierwsze pole wyboru dotyczące sporządzania dokumentacji posiada atrybuty disabled i checked co oznacza że będzie zaznaczone ale nieaktywne dla użytkownika. Oznacza to że użytkownik nie może zmienić jego stanu w przeglądarce. Drugie pole dotyczące pisania kodu ma tylko atrybut checked co oznacza że będzie zaznaczone i dostępne do edycji. Trzecie pole dotyczące testów oprogramowania nie posiada żadnego z tych atrybutów więc będzie domyślnie niezaznaczone i edytowalne. To zachowanie jest zgodne ze standardami HTML i dobrymi praktykami kodowania gdzie atrybuty kontrolują interakcje użytkownika z formularzami. Wiedza ta jest kluczowa dla projektantów stron internetowych aby zapewnić prawidłowe działanie formularzy i poprawne doświadczenie użytkownika. Formularze są podstawowym elementem interakcji z użytkownikiem dlatego zrozumienie ich działania jest niezbędne w tworzeniu funkcjonalnych i intuicyjnych interfejsów użytkownika.

Pytanie 35

Jaką maksymalną ilość znaczników <td> można zastosować w tabeli składającej się z trzech kolumn i trzech wierszy, w której nie ma złączeń komórek ani wiersza nagłówkowego?

A. 12

B. 3

C. 9

D. 6

Tabela o trzech kolumnach i trzech wierszach składa się z 9 komórek, co oznacza, że maksymalna liczba znaczników <td>, które można zastosować w takiej tabeli, wynosi 9. Każda komórka tabeli jest reprezentowana przez znacznik <td>, dlatego musisz pomnożyć liczbę kolumn (3) przez liczbę wierszy (3), co daje 3 * 3 = 9. To podejście odzwierciedla najlepsze praktyki w tworzeniu tabel HTML, które zakładają, że każda komórka powinna być jednoznacznie określona. Warto pamiętać, że unikanie złączeń komórek upraszcza strukturę tabeli, co ułatwia przetwarzanie przez różne systemy oraz poprawia dostępność strony. Przykład zastosowania to np. wyświetlanie danych o produktach w sklepie internetowym, gdzie każda informacja o produkcie, taka jak nazwa, cena i opis, znajduje się w osobnej komórce. Zgodnie z wytycznymi W3C, stosowanie semantycznych znaczników poprawia SEO i ułatwia nawigację.

Pytanie 36

W języku HTML, aby ustawić tytuł dokumentu na "Moja strona", który będzie widoczny na karcie przeglądarki internetowej, należy użyć zapisu

A. <meta name="title" content="Moja strona">

B. <title>Moja strona</title>

C. <head>Moja strona</head>

D. <meta title="Moja strona">

Odpowiedź <title>Moja strona</title> jest poprawna, ponieważ element <title> jest standardowym sposobem definiowania tytułu dokumentu HTML, który jest wyświetlany na pasku tytułowym przeglądarki. Zgodnie z normą HTML, element ten powinien być umieszczony wewnątrz sekcji <head> dokumentu. Przykładowa struktura dokumentu HTML z tytułem wygląda następująco: <html><head><title>Moja strona</title></head><body></body></html>. Tytuł jest istotny nie tylko dla użytkowników, ale również dla wyszukiwarek internetowych, ponieważ wpływa na SEO (Search Engine Optimization). Dobrze dobrany tytuł może zwiększyć klikalność linków w wynikach wyszukiwania. Dodatkowo, element <title> jest ważnym aspektem dostępności, ponieważ osoby korzystające z technologii asystujących polegają na nim, aby zrozumieć zawartość strony. W kontekście dobrych praktyk warto pamiętać, że tytuł powinien być krótki, zwięzły i adekwatny do treści strony. Warto również unikać duplikatów tytułów na różnych stronach tej samej witryny, co może prowadzić do chaosu w nawigacji i negatywnie wpływać na doświadczenia użytkowników oraz SEO.

Pytanie 37

Dla których imion klauzula LIKE jest prawdziwa?

SELECT imie FROM mieszkancy WHERE imie LIKE 'o_%_a';

A. Oktawia, Oktawian, Olga

B. Oksana, Ola, Olga

C. Oda, Oksana, Oktawia

D. Oksana, Oktawia, Olga

Wybrana odpowiedź nie jest prawidłowa. Przeanalizujmy dokładnie wzorzec użyty w klauzuli LIKE, aby zrozumieć, które imiona faktycznie spełniają podany warunek. Wzorzec 'o_%_a' składa się z pięciu elementów: litery „o" na początku, znaku podkreślenia oznaczającego dokładnie jeden dowolny znak, symbolu procentu reprezentującego zero lub więcej dowolnych znaków, kolejnego znaku podkreślenia (znów dokładnie jeden znak) oraz litery „a" na końcu. Z tej struktury wynikają trzy warunki, które musi spełnić prawidłowe imię: musi zaczynać się od litery „o", kończyć się na literę „a" oraz mieć co najmniej cztery znaki długości. Ten ostatni warunek jest kluczowy i często pomijany - dwa znaki podkreślenia wymuszają obecność minimum dwóch znaków pomiędzy pierwszą a ostatnią literą. Dlatego imiona takie jak „Ola" czy „Oda", mimo że zaczynają się na „o" i kończą na „a", są zbyt krótkie - mają tylko trzy znaki. Z kolei „Oktawian" odpada, ponieważ kończy się na literę „n", nie „a". Prawidłowa odpowiedź to Oksana, Oktawia i Olga - każde z nich ma odpowiednią długość i właściwe litery na początku oraz końcu.

Pytanie 38

Aby utworzyć relację wiele do wielu między tabelami A i B, wystarczy, że

A. tabela A będzie miała identyczne pola jak tabela B

B. połączenie tabeli A z tabelą B nastąpi poprzez określenie kluczy obcych

C. zostanie zdefiniowana trzecia tabela z kluczami obcymi do tabel A i B

D. wiele wpisów z tabeli A powtórzy się w tabeli B

Podejścia zaprezentowane w niepoprawnych odpowiedziach są mylące i nie odpowiadają zasadom modelowania baz danych stosowanym w praktyce. Łączenie tabeli A z tabelą B poprzez klucze obce bez użycia tabeli asocjacyjnej prowadzi do trudności w zarządzaniu relacjami, ponieważ w takiej konfiguracji relacja będzie co najwyżej jeden do wielu, co nie odzwierciedla zamierzonej relacji wiele do wielu. Duplicacja rekordów z tabeli A w tabeli B jest nie tylko nieefektywna, ale również narusza zasady normalizacji, prowadząc do redundancji danych i potencjalnych problemów z integralnością. Ponadto, posiadanie tabeli A z takimi samymi polami co tabela B nie ma sensu w kontekście relacji wiele do wielu, ponieważ nie rozwiązuje problemu powiązań między rekordami tych tabel. Ważne jest zrozumienie, że prawidłowe modelowanie baz danych powinno opierać się na zdefiniowanych relacjach i zastosowaniu kluczy obcych w odpowiedni sposób. Niezrozumienie tej koncepcji może prowadzić do błędnych wniosków i niewłaściwego projektowania baz danych, co w dłuższej perspektywie może powodować trudności w przetwarzaniu i analizie danych.

Pytanie 39

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; }

B. nav { float: left; } aside { float: left; }

C. nav { float: right; } section { float: right; }

D. aside {float: left; }

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi.

Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego.

Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.

Pytanie 40

Po uruchomieniu poniższego kodu PHP na ekranie ukaże się bieżąca data w formacie:

echo date("Y-m");

A. dzień oraz rok

B. rok oraz miesiąc

C. dzień, miesiąc, rok

D. tylko rok

Odpowiedź "rok i miesiąc" jest prawidłowa, ponieważ funkcja date() w PHP, kiedy wykorzystujemy format "Y-m", zwraca datę w formacie roku, np. 2023, oraz miesiąca w postaci dwucyfrowej, np. 09 dla września. Warto zrozumieć, że format "Y" generuje czterocyfrowy rok, natomiast "m" generuje dwucyfrowy miesiąc. To podejście jest często wykorzystywane w aplikacjach webowych do prezentacji dat w sposób zrozumiały dla użytkowników, a także do grupowania danych według miesięcy w bazach danych. Przykładowo, w systemach raportowania finansowego, często wykorzystuje się ten format do agregacji danych sprzedażowych według miesięcy, co ułatwia analizę wyników. Użycie odpowiednich standardów w formacie daty wspomaga utrzymanie spójności i czytelności danych w różnych systemach informatycznych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej