Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 14:20
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 14:38

Egzamin niezdany

Wynik: 16/40 punktów (40,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W języku CSS określono formatowanie znacznika h1 według poniższego wzoru. Zakładając, że do znacznika h1 nie dodano żadnego innego formatowania, wskaż sposób formatowania tego znacznika.

h1 {
    font-style: oblique;
    font-variant: small-caps;
    text-align: right;
}

A. B.

B. D.

C. C.

D. A.

Gratulacje, Twoja odpowiedź jest prawidłowa. W CSS określono, że znacznik h1 ma być wyświetlany z pochyłą czcionką, co jest osiągane za pomocą właściwości 'font-style: oblique'. Dodatkowo, małe wielkie litery są realizowane przez 'font-variant: small-caps', które zmieniają wszystkie małe litery na wielkie litery, ale z zachowaniem mniejszego rozmiaru. Wreszcie, do wyrównania tekstu do prawej strony służy 'text-align: right'. Wszystko to razem składa się na formatowanie znacznika h1, które zostało zdefiniowane w CSS. To jest dobra praktyka, aby zrozumieć i zapamiętać różne właściwości CSS, ponieważ pozwalają one na bardzo szczegółowe kontrolowanie wyglądu i układu elementów na stronie. Pamiętaj, że CSS jest niezwykle potężnym narzędziem w rękach doświadczonego programisty front-end i pozwala na tworzenie estetycznych, responsywnych i przyjaznych dla użytkownika interfejsów.

Pytanie 2

Jak nazywa się informacje opisujące inne informacje (dane o danych)?

A. metajęzyk (metalanguage)

B. język znaczników (markup language)

C. databus

D. metadane (metadata)

Pozostałe pojęcia są inne. Metajęzyk to język służący do opisu innych języków, język znaczników (markup) to np. HTML, a „databus” nie jest pojęciem z tej dziedziny. Dane o danych to metadane.

Pytanie 3

W języku SQL wydano polecenie

CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY '54RTu8';

Jednak operacja ta zakończyła się niepowodzeniem z powodu błędu: #1396 - Operation CREATE USER failed for 'anna'@'localhost'. Możliwą przyczyną tego problemu bazy danych może być:

A. nieznane polecenie CREATE USER

B. niewystarczająca siła hasła dla konta anna

C. błędna składnia polecenia CREATE USER

D. istnienie użytkownika anna w bazie danych

Dobra robota! Odpowiedź, którą wybrałeś, jest słuszna. Problem z utworzeniem użytkownika 'anna' wynika z tego, że już taki użytkownik istnieje w bazie. W systemach baz danych, jak MySQL, każdy użytkownik musi mieć unikalną nazwę i hosta, z którego się łączy. Kiedy próbujesz dodać kogoś, kto już jest, dostajesz błąd z kodem #1396. Fajnie jest przed dodawaniem nowego użytkownika sprawdzić, czy już nie jest zarejestrowany, żeby uniknąć nieporozumień. Jeśli już ktoś istnieje, można też pomyśleć o edytowaniu tego konta zamiast tworzenia nowego, używając komendy ALTER USER. Takie podejście sprawia, że zarządzanie użytkownikami jest dużo prostsze i bezpieczniejsze.

Pytanie 4

Aby prawidłowo udokumentować linię kodu w języku JavaScript, należy po znakach // wpisać komentarz.

x = Math.max(a, b, c); //

A. w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c

B. wybór losowej wartości ze zmiennych a, b i c

C. w zmiennej x minimalna wartość ze zmiennych a, b, c

D. nieprawidłowe dane.

Wybór odpowiedzi, która sugeruje inne wartości niż maksymalne, wskazuje na pewne błędne zrozumienie działania funkcji Math.max() w JavaScript. Funkcja ta nie generuje losowych wartości ani nie posługuje się pojęciem minimalnej wartości w kontekście porównania podanych argumentów. Przykład, który mówi o "wyborze losowej wartości", wprowadza chaos w logice programowania, ponieważ programy oparte na konkretnych funkcjach matematycznych, takich jak Math.max(), działają w oparciu o zdefiniowane zasady i algorytmy, a nie na losowych wyborach. Z kolei mylenie maksymalnej wartości z minimalną wskazuje na brak zrozumienia podstawowych koncepcji porównywania wartości, co jest fundamentem programowania. Istotne jest, aby każdy programista rozumiał różnicę pomiędzy maksymalnymi a minimalnymi wartościami oraz umiejętność korzystania z odpowiednich funkcji do ich obliczania. Takie nieprawidłowe zrozumienie może prowadzić do błędów w kodzie, co w kontekście większych projektów może skutkować poważnymi problemami z wydajnością i stabilnością aplikacji. Umiejętność klarownego definiowania, co każda linia kodu robi, jest kluczowa w pracy programisty i przyczynia się do sukcesu projektów programistycznych.

Pytanie 5

Linia kodu przedstawiona w PHP ma na celu

A. porównać dwa ciągi znaków

B. ustalić wartość dla zmiennej $OSOBA

C. zdefiniować stałą o nazwie OSOBA

D. przypisać wartości do tablicy

Linia kodu zawierająca define nie służy do porównywania dwóch napisów. W PHP porównywanie napisów odbywa się przy użyciu operatorów porównania takich jak == lub === które sprawdzają czy wartości są równe lub identyczne. Konkatenacja dwóch napisów również nie jest odpowiednia dla funkcji define ponieważ jej celem nie jest manipulowanie wartościami tekstowymi. Również przypisywanie dwóch wartości do tablicy nie odbywa się za pomocą define. Gdy chcemy przypisać wartości do tablicy w PHP używamy składni array lub [] co pozwala na tworzenie dynamicznych i zorganizowanych struktur danych. Przypisywanie wartości do zmiennej również nie jest poprawne w kontekście użycia define. W PHP do przypisywania wartości do zmiennych używamy operatora =. Define służy natomiast do tworzenia stałych które po zdefiniowaniu pozostają niezmienne w trakcie wykonania skryptu. Częsty błąd początkujących polega na myleniu zmiennych i stałych oraz ich zastosowania co może prowadzić do nieprzewidzianych błędów w kodzie. Poprawne rozumienie różnic między zmiennymi a stałymi oraz ich zastosowań jest kluczowe dla efektywnego programowania w PHP. Define nie modyfikuje wartości tylko je ustala co jest szczególnie istotne w zachowaniu spójności i bezpieczeństwa danych w aplikacjach PHP. Zrozumienie tych konceptów pozwala na lepsze projektowanie stabilnych i bezpiecznych aplikacji.

Pytanie 6

Wskaż właściwy sposób zapisu instrukcji w języku JavaScript.

A. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " ; 3.14 );

B. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " 3.14 );

C. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " + 3.14 );

D. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " . 3.14 );

W analizowanych odpowiedziach pojawiają się różne błędy związane z używaniem operatorów oraz składnią języka JavaScript. Przede wszystkim, w żadnej z niepoprawnych wersji nie zastosowano właściwego operatora konkatenacji. Operator '+', który jest kluczowy dla łączenia stringów i wartości liczbowych, został pominięty lub źle użyty. W pierwszej z analizowanych odpowiedzi brak jest operatora, co skutkuje błędnym zrozumieniem, że można po prostu umieścić tekst i liczbę obok siebie bez wyraźnego połączenia. Kolejna odpowiedź używa nieprawidłowego znaku '.' do próby konkatenacji, co jest zupełnie niezgodne z składnią JavaScript. Taki błąd wskazuje na nieporozumienie co do zasad działania języka, ponieważ operator '.' jest używany do dostępu do właściwości obiektów, a nie do łączenia wartości. W jeszcze jednej odpowiedzi zastosowano średnik w miejscu, gdzie oczekiwano operatora, co również prowadzi do błędu składniowego. Te błędy pokazują, że kluczowe jest zrozumienie struktury i składni języka, a także znajomość dostępnych operatorów. Użycie 'document.write' jest często źródłem problemów, ponieważ umieszczanie go w niewłaściwych miejscach kodu może prowadzić do nadpisania całej zawartości strony, co jest szczególnie problematyczne w przypadku dynamicznych aplikacji. Warto też pamiętać o konwencjach i dobrych praktykach związanych z programowaniem, które zalecają unikanie 'document.write' na rzecz bardziej nowoczesnych metod manipulacji DOM.

Pytanie 7

Za pomocą zapytania SQL trzeba uzyskać z bazy danych nazwiska pracowników, którzy pełnią funkcję kierownika, a ich wynagrodzenie mieści się w przedziale jednostronnie domkniętym (3000, 4000>. Która klauzula sprawdza ten warunek?

A. WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 OR pensja < 4000

B. WHERE kierownik = true AND pensja > 3000 AND pensja <= 4000

C. WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 AND pensja <= 4000

D. WHERE kierownik = true OR pensja > 3000 OR pensja <= 4000

Wszystkie pozostałe odpowiedzi zawierają błędne podejścia do formułowania odpowiednich warunków w zapytaniu SQL. Przykładowo, pierwsza z odpowiedzi sugeruje użycie operatora '=>', który jest nieprawidłowy, ponieważ w standardowym SQL powinien być użyty operator '>=', który oznacza 'większy lub równy'. Użycie tego operatora w tym kontekście powoduje, że zapytanie zwraca pracowników z pensją równą 3000, co jest niezgodne z wymaganym przedziałem. Kolejna odpowiedź wykorzystuje operator '>', co jest poprawne, ale połączenie go z 'pensja <= 4000' w sposób, w jaki to zostało sformułowane, również nie spełnia wymogu jednostronnego domknięcia przedziału. Oznacza to, że odpowiedź ta nie respektuje struktury zadania, które precyzuje, iż dolna granica pensji powinna być wyłączona, a górna włączona. Odpowiedzi oparte na operatorze 'OR' w przypadku niektórych odpowiedzi wprowadzają zamieszanie, ponieważ sugerują, że jakikolwiek spełniony warunek (kierownik lub pensja) wystarczy do zwrócenia pracownika. To jest fundamentalny błąd w logice zapytania, ponieważ nie uwzględnia wymogu, że oba warunki muszą być jednocześnie spełnione, aby właściwie zdefiniować grupę pracowników. Prawidłowe formułowanie zapytań SQL wymaga zrozumienia operatorów logicznych oraz zasad filtracji danych, co jest kluczowe dla skutecznej analizy i zarządzania danymi w bazach danych.

Pytanie 8

Walidator W3C zgłosił błąd o niezamkniętych elementach przy zamykającym . Którego fragmentu dotyczy?

<p>Ala ma kota

<p>Ala ma <b>kota</p></b>

<p>Ala ma <b>kota</b></p>

<p>Ala ma kota</p>

Pozostałe fragmenty są poprawnie zagnieżdżone lub niezwiązane z błędem. Ala ma kota zamyka  przed  - prawidłowo. Ala ma kota nie ma zagnieżdżeń. Brak zamknięcia  to inny błąd. Krzyżowanie tagów występuje w Ala ma kota.

Pytanie 9

Na obrazie przedstawiono projekt układu bloków witryny internetowej. Zakładając, że bloki są realizowane za pomocą znaczników sekcji, ich formatowanie w CSS, oprócz ustawionych szerokości dla bloków: 1, 2,
3, 4 (blok 5 nie ma ustawionej szerokości), powinno zawierać właściwość

A. clear: both dla wszystkich bloków.

B. clear: both dla bloku 5 oraz float: left jedynie dla 1 i 2 bloku.

C. float: left dla wszystkich bloków.

D. clear: both dla bloku 5 oraz float: left dla pozostałych bloków.

Twoja odpowiedź nie jest poprawna, ale nie przejmuj się, błąd może wynikać z niepełnego zrozumienia zastosowania właściwości 'float' i 'clear' w CSS. Zastosowanie 'float: left' dla wszystkich bloków nie jest dobrym pomysłem, ponieważ spowoduje to, że wszystkie bloki będą się starały zmieścić w jednym rzędzie, co jest niezgodne z założonym układem. Podobnie, dodawanie 'clear: both' do wszystkich bloków też nie jest poprawne, ponieważ spowoduje to, że wszystkie bloki będą wyświetlane jeden pod drugim, zamiast obok siebie. Właściwość 'clear' powinna być stosowana do bloków, które chcemy wyświetlić poniżej innych bloków, natomiast 'float: left' powinien być stosowany do bloków, które chcemy wyświetlić obok siebie. Pamiętaj, że zrozumienie tych właściwości i umiejętność ich stosowania jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i atrakcyjnych layoutów stron internetowych.

Pytanie 10

Jaką instrukcją można zastąpić poniższy kod JavaScript, pełniącą tę samą funkcję?

for (i = 0; i < 100; i += 10) 
   document.write(i + ' ');

while (i < 10) { document.write(i + ' '); i += 10; } Kod 1.	while (i < 100) { document.write(i + ' '); } Kod 2.
i = 0; while (i < 100) { document.write(i + ' '); i += 10; } Kod 3.	i = 0; while (i < 10) { document.write(i + ' '); i++; } Kod 4.

A. Kod 1

B. Kod 2

C. Kod 4

D. Kod 3

Odpowiedź Kod 3 jest prawidłowa ponieważ instrukcja while w tej formie jest równoważna z podaną pętlą for. W obu przypadkach pętla inicjuje zmienną i na wartości 0 i zwiększa ją o 10 w każdej iteracji aż do osiągnięcia wartości mniejszej niż 100. Pętla for jest skondensowaną formą pętli while i zapewnia bardziej czytelny zapis gdy wszystkie elementy inicjalizacja warunek i inkrementacja są blisko siebie. Taka konstrukcja jest używana w wielu językach programowania zorientowanych obiektowo takich jak JavaScript czy Java. W praktyce pętle te są używane do iteracji przez listy tablice lub do wykonywania powtarzalnych zadań w kodzie. Dobre praktyki zalecają wybór pętli for gdy zakres iteracji jest znany z góry co poprawia czytelność i utrzymanie kodu. Zrozumienie jak pętla while może być przekształcona w pętlę for i odwrotnie jest podstawową umiejętnością w programowaniu co pozwala na elastyczność w pisaniu kodu i lepsze dostosowanie do specyficznych potrzeb aplikacji.

Pytanie 11

W tabeli pracownicy zdefiniowano klucz główny jako INTEGER z atrybutami NOT NULL oraz AUTO_INCREMENT. Dodatkowo zdefiniowano kolumny imie oraz nazwisko. W przypadku wykonania poniższej kwerendy SQL wprowadzającej dane, w której pominięto pole klucza, w bazie danych MySQL wystąpi:

INSERT INTO pracownicy (imie, nazwisko) VALUES ('Anna', 'Nowak');

A. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana wartość NULL

B. ignorowanie polecenia, tabela nie ulegnie zmianie

C. błąd związany z nieprawidłową liczbą kolumn

D. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana kolejna wartość naturalna

Kiedy pomijasz wartość klucza głównego w instrukcji INSERT, to naprawdę może to prowadzić do zamieszania, jeśli nie rozumiesz, jak działają klucze w bazach danych. Mówienie, że pojawi się błąd z nieprawidłową liczbą pól, to tak, jakbyś nie znał zasad działania tabel w MySQL. Jak masz klucz główny ustawiony na AUTO_INCREMENT, to naprawdę nie musisz go podawać, bo system zrobi to za Ciebie. Powinieneś wiedzieć, że klucz główny jest mega ważny do identyfikacji rekordów w tabeli i jest potrzebny, żeby wszystko działało jak należy. Z kolei druga błędna odpowiedź, która mówi, że MySQL zignoruje polecenie, pokazuje, że nie łapiesz koncepcji, jak silnik bazy danych zajmuje się brakującymi danymi. MySQL nie zignoruje tego, tylko zareaguje i przydzieli nową wartość klucza. A jeszcze jedna rzecz – przypisanie wartości NULL do klucza głównego to już w ogóle zła droga, bo klucz musi być unikalny i nigdy nie może być pusty. Tego rodzaju myślenie wskazuje na typowe błędy, które wynikają z niepełnego rozumienia działania kluczy w bazach danych i jak to się ma do wprowadzania nowych rekordów.

Pytanie 12

Który z przedstawionych rysunków ilustruje efekt działania zamieszczonego fragmentu kodu HTML?

A. rys. C

B. rys. B

C. rys. D

D. rys. A

Odpowiedzi inne niż rys. C nie są poprawne z powodu błędnego zrozumienia jak działa atrybut rowspan w języku HTML. Gdy komórka tabeli posiada atrybut rowspan oznacza to że komórka ta rozciąga się pionowo na określoną liczbę wierszy. W przypadku braku zrozumienia tego mechanizmu można błędnie przypuszczać że każda komórka zaczyna się i kończy w obrębie jednego wiersza. Taki tok myślenia prowadzi do niepoprawnego rozmieszczenia elementów tabeli jak w rys. A lub D gdzie nie wzięto pod uwagę łączenia komórek w pionie. W odpowiedzi A pierwsza komórka nie obejmuje dwóch wierszy co jest sprzeczne z kodem. W odpowiedzi B z kolei drugi wiersz zawiera dwie komórki co również jest sprzeczne z kodem który definiuje tylko jedną. Takie błędy często wynikają z braku doświadczenia w używaniu zaawansowanych funkcji HTML co może prowadzić do mylnych wyobrażeń o tym jak kod przekłada się na widok strony. Atrybuty rowspan i colspan są kluczowe w kontekście strukturalnego podejścia do budowy stron internetowych i ich poprawne użycie ma istotne znaczenie dla dostępności oraz zrozumienia danych przez użytkowników i technologie wspomagające. Ważne jest także zrozumienie różnic między tworzeniem struktury a prezentacją co jest możliwe dzięki CSS zamiast nadużywania tabel do layoutów.

Pytanie 13

Jakie polecenie w CSS umożliwia dodanie zewnętrznego arkusza stylów?

A. open

B. require

C. import

D. include

Użycie poleceń takich jak 'require', 'include' czy 'open' w kontekście CSS jest błędne, ponieważ nie są one częścią standardowego języka CSS. 'Require' i 'include' są terminami używanymi w kontekście języków programowania, takich jak PHP, gdzie umożliwiają one włączanie plików, ale nie mają zastosowania w CSS. Przykładowo, w PHP można załączyć plik z funkcjami w ten sposób: 'include 'functions.php';', co pokazuje, jak specyficzne języki programowania mają swoje własne mechanizmy włączania plików. W przypadku CSS, celem jest stylizacja dokumentów HTML, a nie manipulacja strukturą plików. 'Open' natomiast nie jest terminem związanym z załączaniem stylów i nie ma odpowiednika w CSS. Powszechnym błędem jest mylenie koncepcji załączania plików, które są specyficzne dla danej technologii. W CSS jedyną poprawną metodą jest użycie '@import', co zapewnia, że style są ładowane w odpowiedniej kolejności i w odpowiednich kontekście, co jest kluczowe dla zachowania integralności wizualnej i funkcjonalnej strony. Dlatego ważne jest, aby zwracać uwagę na specyfikę każdego języka i stosować odpowiednie dla niego mechanizmy, unikając przenoszenia koncepcji z innych technologii, co może prowadzić do nieporozumień.

Pytanie 14

Która z definicji CSS określa formatowanie nagłówka h1: tekst nadkreślony, z odstępami między wyrazami 10 px i czerwonym kolorem tekstu?

h1{
  text-decoration: overline;
  word-spacing: 10px;
  color: red;
}                       A.

h1{
  text-decoration: overline;
  letter-spacing: 10px;
  color: red;
}                       B.

h1{
  text-transform: none;
  line-height: 10px;
  color: rgb(255,0,0);
}                       C.

h1{
  text-decoration: underline;
  line-height: 10px;
  color: rgb(255,0,0);
}                       D.

A. B.

B. A.

C. C.

D. D.

Niektóre z odpowiedzi, które wybrałeś, zawierają nieprawidłowe pojęcia i błędy w zrozumieniu CSS. Polecenie 'letter-spacing' stosowane w odpowiedzi B jest służy do określania odległości między literami, nie między wyrazami. Jest to różnica kluczowa, która ma duży wpływ na wygląd i czytelność tekstu. Odpowiedź C nie zawiera żadnego z wymaganych stylów, co pokazuje brak zrozumienia dla zadania. Używanie 'underline' zamiast 'overline', jak to miało miejsce w odpowiedzi D, prowadzi do podkreślenia tekstu zamiast nadkreślenia. To ilustruje błąd w zrozumieniu różnych stylów tekstu dostępnych w CSS. W codziennej praktyce, zrozumienie różnicy między tymi dwoma stylami jest kluczowe dla efektywnego formatowania tekstu. W CSS, jest ważne aby dokładnie rozumieć, co każde polecenie robi, oraz jak te polecenia wpływają na ostateczny wygląd strony.

Pytanie 15

W języku PHP do zmiennej a przypisano tekst, w którym wielokrotnie występuje słowo Kowalski. W celu zamiany wszystkich wystąpień słowa Kowalski na słowo Nowak w zmiennej a, należy użyć polecenia

A. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski');

B. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski', $a);

C. $a = str_replace('Kowalski', 'Nowak', $a);

D. $a = str_rep('Kowalski', 'Nowak', $a);

Odpowiedź $a = str_replace('Kowalski', 'Nowak', $a); jest na pewno dobra! Używasz funkcji str_replace, która w PHP jest mega przydatna do zamiany tekstu. W tym przypadku, pierwsza część to słowo, które chcesz zmienić ('Kowalski'), druga to nowy tekst, którym je zastępujesz ('Nowak'), a trzecia to zmienna, na której pracujesz. Funkcja zwraca nowy tekst, gdzie wszystkie 'Kowalski' stały się 'Nowakami'. To super rozwiązanie, bo str_replace działa na wszystkich przypadkach podanego słowa, co sprawia, że jest naprawdę użyteczna w przetwarzaniu tekstów. Na przykład, jak a zawiera 'Kowalski, Kowalski i Kowalski', to po tym poleceniu dostaniesz 'Nowak, Nowak i Nowak'. Użycie tej funkcji to świetna praktyka w programowaniu, bo pisanie przejrzystego i efektywnego kodu to podstawa.

Pytanie 16

Na co wpływa częstotliwość próbkowania?

A. na jakość cyfrowego dźwięku

B. na jakość dźwięku analogowego

C. na amplitudę fali dźwiękowej

D. na skalę głośności utworu

Próbkowanie to etap CYFRYZACJI dźwięku, więc nie dotyczy sygnału analogowego (ten jest ciągły). Nie ustala też amplitudy fali ani skali głośności - to osobne wielkości. Częstotliwość próbkowania wpływa na jakość cyfrowego dźwięku.

Pytanie 17

Co MUSI wystąpić w konstrukcji switch w PHP?

A. nagłówek switch(wyrażenie)

B. instrukcja default

C. co najmniej dwie instrukcje case

D. instrukcja break po każdym case

W konstrukcji switch obowiązkowy jest nagłówek switch(wyrażenie) - to jego wartość porównuje się z kolejnymi etykietami case. Bez wyrażenia w nawiasie instrukcja nie ma czego sprawdzać. Dlatego musi wystąpić nagłówek switch(wyrażenie).

Pytanie 18

W języku CSS zapis selektora

p > i { color: red; }

wskazuje, że kolorem czerwonym będzie sformatowany

A. jedynie ten tekst w znaczniku , który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika

B. tylko ten tekst w znaczniku , który ma przypisaną klasę o nazwie i

C. wszystki tekst w znaczniku lub wszelkie treści w znaczniku

D. wszystkie teksty w znaczniku oprócz tych w znaczniku

Jeśli wybrałeś inne odpowiedzi, to pewnie wynika to z nieporozumienia co do tego, jak działają selektory w CSS i co się dzieje w hierarchii dokumentów HTML. Gdy wybierasz błędne opcje, często wynika to z niejasnego pojmowania relacji między różnymi elementami na stronie. Na przykład, myślenie, że każdy tekst w lub dostanie ten sam styl, zupełnie pomija to, że selektor '>' mówi, że styl dotyczy tylko bezpośrednich dzieci. Odrzucenie tej relacji rodzic-dziecko prowadzi do błędnego wniosku, że wszystkie elementy i są równorzędne. Poza tym, twierdzenie, że tekst w , z wyjątkiem , będzie czerwony, jest nieprawidłowe, bo selektor '>' mówi, że nie obejmuje innych elementów, a nie, że je włącza. Błędne jest również myślenie, że styl dotyczy tekstu w z określoną klasą, ponieważ tu chodzi o strukturę, a nie o klasy. Warto wiedzieć, że precyzyjne selektory, jak ten w pytaniu, są bardzo ważne dla tworzenia sensownych arkuszy stylów, a ich złe zrozumienie może prowadzić do bałaganu w stylach i kłopotów w projektach webowych.

Pytanie 19

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. aside {float: left; }

B. nav { float: right; } section { float: right; }

C. nav { float: left; } aside { float: left; }

D. nav { float: right; }

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi.

Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego.

Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.

Pytanie 20

Jakim rodzajem instrukcji jest w PHP konstrukcja foreach?

A. wyboru, dla elementów tablicy

B. pętli, wyłącznie dla elementów tablicy

C. warunkową, niezależnie od typu zmiennej

D. pętli, niezależnie od typu zmiennej

W PHP foreach to pętla przeznaczona WYŁĄCZNIE do iterowania po elementach tablicy (lub obiektu) - automatycznie przechodzi przez kolejne pary klucz-wartość. Dlatego foreach to pętla działająca tylko na tablicach.

Pytanie 21

Które z poniższych stwierdzeń dotyczących klucza głównego jest poprawne?

A. Może przyjmować tylko wartości numeryczne

B. Jest unikalny w obrębie tabeli

C. Składa się wyłącznie z jednego pola

D. W tabeli z danymi osobowymi może to być pole z nazwiskiem

Klucz podstawowy to atrybut lub zestaw atrybutów, który jednoznacznie identyfikuje każdy rekord w tabeli bazy danych. Najważniejszym wymogiem jest, aby klucz podstawowy był unikalny dla każdego wiersza, co oznacza, że nie może być powtórzony w obrębie tej samej tabeli. Przykładem może być numer identyfikacyjny (np. PESEL, NIP) przypisany do konkretnej osoby, który gwarantuje, że każda osoba w tabeli danych osobowych jest jednoznacznie identyfikowalna. Stosowanie kluczy podstawowych jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, co pozwala na minimalizację redundancji danych oraz poprawę integralności danych. Klucz podstawowy może składać się z jednego lub więcej pól, co daje elastyczność w projektowaniu bazy danych, aby pasowała do specyficznych potrzeb aplikacji. Dobre praktyki wskazują, że klucz podstawowy powinien być stabilny, czyli nie zmieniać się w czasie, oraz prosty do zaimplementowania i używania w zapytaniach SQL.

Pytanie 22

Wskaż blok sformatowany poniższym stylem CSS:

background: linear-gradient(to right, LightBlue, DarkBlue);

A. Blok 4.

B. Blok 1.

C. Blok 2.

D. Blok 3.

Niestety, wybrana odpowiedź nie jest poprawna. Zrozumienie jak działają style CSS, zwłaszcza gradienty, jest kluczowe dla tworzenia atrakcyjnych stron internetowych. W stylach CSS, 'background: linear-gradient(to right, LightBlue, DarkBlue);' tworzy gradient liniowy, który przechodzi od koloru jasnoniebieskiego (LightBlue) do ciemnoniebieskiego (DarkBlue) od lewej do prawej strony. Ważnym aspektem jest zrozumienie, że gradient liniowy to płynne przejście kolorów wzdłuż linii prostej, co oznacza, że kolor tła danego elementu stopniowo zmienia się od jednego koloru do drugiego w określonym kierunku. Pomyłka mogła wynikać z niezrozumienia tego, jak działa gradient liniowy lub z błędnego zidentyfikowania kierunku gradientu. Pamiętaj, że kierunek gradientu może być określany za pomocą słów (jak 'to right') lub za pomocą stopni. Przykładowo, 'to right' odpowiada '90deg'. Spośród przedstawionych bloków, tylko Blok 2. ma gradient, który przechodzi poziomo od jasnoniebieskiego do ciemnoniebieskiego, co oznacza, że jest on sformatowany zgodnie z podanym stylem CSS.

Pytanie 23

Definicja stylu zaprezentowana w CSS odnosi się do odsyłacza, który

a:visited {color: orange;}

A. posiada błędny adres URL

B. jeszcze nie był odwiedzony

C. został wcześniej odwiedzony

D. wskaźnik myszy znajduje się nad nim

Odpowiedź "został wcześniej odwiedzony" jest prawidłowa, ponieważ definicja stylu CSS `a:visited {color: orange;}` dotyczy odsyłaczy, które zostały już odwiedzone przez użytkownika. W CSS pseudo-klasa `:visited` jest stosowana do stylizacji odsyłaczy, które prowadzą do stron, które użytkownik już otworzył. Dzięki tej możliwości, twórcy stron internetowych mogą wprowadzać różne kolory dla odwiedzonych i nieodwiedzonych linków, co pozwala na szybszą orientację użytkowników w treści strony. Na przykład, jeżeli na stronie znajduje się wiele linków, użytkownik może łatwiej zrozumieć, które z nich już kliknął, a które są nowe. Dobrą praktyką jest stosowanie kontrastowych kolorów dla odsyłaczy, aby zwiększyć ich dostępność i użyteczność. Warto również zauważyć, że przeglądarki mogą mieć różne ograniczenia dotyczące stylizacji odwiedzonych linków, co jest podyktowane względami prywatności użytkowników. Z tego powodu zaleca się, aby nie opierać funkcjonalności strony jedynie na wyglądzie odwiedzonych linków.

Pytanie 24

Na ilustracji pokazano strukturę bloków witryny internetowej. Który z elementów stylu strony jest zgodny z podanym układem? Dla uproszczenia pominięto cechy koloru tła, wysokości oraz czcionki)

A. #pierwszy {float:left; width:30%;}#drugi {float:left; width:70%;}#trzeci {float:left; width:70%;}#czwarty {clear:both; }

B. #pierwszy {float:left; width:30%; }#drugi {clear:both; width:70%; }#trzeci {float:left; width:70%; }#czwarty {clear:both; }

C. #pierwszy{float:left; width:30%; }#drugi {clear:both; width:70%; }#trzeci {clear:both; width:70%; }#czwarty {float:left; width:100%; }

D. #pierwszy { width: 30%; }#drugi { width: 70%; }#trzeci { width: 70%; }#czwarty { width: 100%; }

Odpowiedź numer 2 jest prawidłowa, ponieważ doskonale odpowiada układowi bloków przedstawionych na rysunku. Zastosowanie właściwości CSS float:left dla wszystkich trzech pierwszych bloków pozwala na ich ułożenie w jednym rzędzie w ramach dostępnej szerokości. Pierwszy blok zajmuje 30 procent, natomiast drugi i trzeci po 70 procent szerokości, co jest zgodne z przedstawionym układem. Dodatkowo, zastosowanie clear:both dla czwartego bloku spowoduje, że rozpocznie on nowy wiersz i zajmie całą szerokość dostępną poniżej poprzednich elementów. Takie rozwiązanie jest efektywne w tworzeniu responsywnych i elastycznych układów stron internetowych. Wykorzystanie float jest powszechnie stosowane w projektowaniu front-end, choć w nowych projektach coraz częściej zastępowane przez flexbox i grid. Warto zrozumieć działanie float i clear, ponieważ pozwalają na manipulację układem elementów na stronie, co jest kluczowe w tworzeniu czytelnych i estetycznych interfejsów użytkownika. Zrozumienie tych koncepcji jest niezbędne dla profesjonalistów zajmujących się tworzeniem stron internetowych.

Pytanie 25

Gdzie należy umieścić znacznik meta w języku HTML?

A. między znacznikami body

B. w sekcji nagłówkowej strony internetowej

C. między znacznikami paragrafu

D. w stopce strony internetowej

Umieszczanie znaczników meta w stopce witryny, pomiędzy znacznikami paragrafu lub w obrębie body jest niezgodne z zasadami tworzenia struktury HTML i może prowadzić do wielu problemów. Znaczniki meta są przeznaczone do dostarczenia metadanych, które są przetwarzane przez przeglądarki oraz roboty wyszukiwarek. Ich umiejscowienie w stopce uniemożliwia dostęp do tych informacji w momencie ładowania strony, co negatywnie wpływa na SEO i wydajność witryny. Umieszczanie ich pomiędzy znacznikami paragrafu lub body powoduje, że stają się one częścią treści wizualnej, co jest technicznie błędne, ponieważ znaczniki meta nie mają na celu wyświetlania treści, a raczej dostarczania informacji kontekstowych. Warto pamiętać, że poprawne umiejscowienie znaczników meta jest kluczowe dla efektywnego działania strony internetowej. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich decyzji, często wynikają z braku zrozumienia różnicy między metadanymi a treścią strony. Zrozumienie struktury dokumentu HTML oraz zasad, które ją rządzą, jest fundamentem efektywnego projektowania stron internetowych.

Pytanie 26

W podanym przykładzie pseudoklasa hover spowoduje, że styl pogrubiony zostanie przypisany

a:hover { font-weight: bold; }

A. wszystkim odnośnikom, które były wcześniej odwiedzane

B. każdemu odnośnikowi bez względu na jego bieżący stan

C. wszystkim odnośnikom, które nie były odwiedzane

D. odnośnikowi, gdy kursor myszy na niego najedzie

Pseudoklasa hover jest jedną z najczęściej używanych pseudoklas w CSS stosowaną do stylizacji elementów HTML w momencie, gdy użytkownik najeżdża kursorem myszy na dany element. W podanym przykładzie kodu CSS zastosowano pseudoklasę hover dla elementów a czyli odnośników. Oznacza to, że gdy kursor myszy znajdzie się nad jakimkolwiek odnośnikiem, jego styl zmieni się na pogrubiony dzięki właściwości font-weight: bold. Jest to bardzo przydatne w interaktywnej stylizacji stron internetowych, ponieważ pozwala użytkownikom na wizualne odróżnienie elementów, z którymi mogą wchodzić w interakcję. Praktycznym zastosowaniem tej pseudoklasy jest zwiększenie użyteczności i estetyki strony poprzez subtelne wskazanie elementów interaktywnych, takich jak menu nawigacyjne czy linki w treści. Warto pamiętać o zachowaniu spójności stylizacji dla wszystkich stanów odnośników, co jest zalecane jako dobra praktyka w projektowaniu responsywnych interfejsów użytkownika. Pseudoklasa hover, jako część kaskadowego arkusza stylów, pozwala na dynamiczną interakcję z elementami strony, co znacząco wpływa na doświadczenia użytkownika.

Pytanie 27

Polecenie DBCC CHECKDB 'sklepAGD', Repair_fast) w systemie MS SQL Server

A. potwierdzi spójność bazy danych i utworzy kopię zapasową

B. sprawdzi spójność bazy danych i naprawi uszkodzone indeksy

C. zweryfikuje spójność danej tabeli oraz naprawi uszkodzone rekordy

D. zweryfikuje spójność danej tabeli

Odpowiedzi sugerujące, że polecenie DBCC CHECKDB sprawdza spójność jedynie określonej tabeli są nieprecyzyjne, ponieważ w rzeczywistości działa na całej bazie danych. Choć istnieje możliwość sprawdzania poszczególnych tabel za pomocą innych poleceń, DBCC CHECKDB jest narzędziem, które analizuje całą strukturę bazy danych wraz z jej indeksami i danymi. Twierdzenie, że to polecenie jedynie sprawdza spójność bazy danych oraz wykonuje kopię bezpieczeństwa, jest mylące. DBCC CHECKDB nie tworzy kopii zapasowych, a jego głównym celem jest identyfikacja i raportowanie błędów, co jest kluczowe w kontekście utrzymania zdrowia bazy danych. Użytkownicy mogą zatem błędnie zakładać, że polecenie zapewnia automatyczną naprawę danych, co w rzeczywistości wymaga zastosowania dodatkowych opcji naprawy, takich jak Repair_fast lub Repair_rebuild. Ponadto, niektóre odpowiedzi wskazują na naprawę uszkodzonych rekordów, co nie jest precyzyjne, ponieważ DBCC CHECKDB zajmuje się głównie naprawą indeksów oraz strukturalnych problemów w bazie danych, a nie pojedynczych rekordów. Rzetelne zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla skutecznego zarządzania bazą danych i unikania nieporozumień dotyczących działania narzędzi diagnostycznych w MS SQL Server.

Pytanie 28

Klient wpisał adres nieistniejącego zasobu na serwerze. Próba nawiązania połączenia spowoduje wystąpienie błędu

A. 404

B. 400

C. 503

D. 500

Odpowiedzi 400, 500 i 503 są błędnymi interpretacjami sytuacji związanej z nieistniejącym zasobem na serwerze. Kod 400, znany jako 'Bad Request', jest odpowiedzią, gdy serwer nie może zrozumieć żądania z powodu błędu składniowego. Użytkownik wprowadzający niepoprawny adres URL nie powoduje błędu 400, chyba że ten adres URL byłby w jakiś sposób źle sformułowany, co jest inną sytuacją. Z kolei kod 500 oznacza 'Internal Server Error', co wskazuje na problem po stronie serwera, a nie na nieistniejący zasób. Takie błędy mogą być wynikiem problemów z konfiguracją serwera lub błędów w aplikacji backendowej. Odpowiedź 503, oznaczająca 'Service Unavailable', jest używana, gdy serwer jest tymczasowo niedostępny, zazwyczaj z powodu przeciążenia lub konserwacji. Nie jest to odpowiedni kod w przypadku, gdy zasób nie jest dostępny, ponieważ nie wskazuje na jego nieistnienie, ale raczej na chwilową niedostępność serwisu. W praktyce, użycie niewłaściwego kodu odpowiedzi może prowadzić do mylnego komunikowania się z użytkownikami oraz utrudniać diagnozowanie problemów. Każdy z tych kodów błędów ma swoje specyficzne zastosowania, które powinny być stosowane zgodnie z zaleceniami protokołu HTTP, aby zapewnić efektywne i jasne interakcje między klientami a serwerami.

Pytanie 29

Aby strona poprawnie skalowała się na urządzeniach mobilnych, rozmiar czcionki należy zdefiniować:

A. w milimetrach

B. w pikselach

C. w procentach

D. tylko znacznikami big i small

Pozostałe sposoby nie zapewniają responsywności. Rozmiar w pikselach jest stały - na małym ekranie tekst nie zmaleje proporcjonalnie i może być za duży lub za mały. Milimetry to jednostka fizyczna, praktycznie nieużywana do skalowania tekstu na ekranie i również sztywna. Znaczniki <big> i  dają tylko zgrubną zmianę względem domyślnego rozmiaru, są przestarzałe i nie pozwalają precyzyjnie skalować. Responsywny rozmiar czcionki uzyskuje się jednostkami względnymi, czyli w procentach.

Pytanie 30

$x = mysql_query('SELECT * FROM mieszkanci'); if (!$x) echo "??????????????????????????????"; W podanym kodzie PHP, w miejscu znaków zapytania powinien wyświetlić się komunikat:

A. Błąd w trakcie przetwarzania zapytania

B. Zapytania zakończono sukcesem

C. Złe hasło do bazy danych

D. Nieprawidłowa nazwa bazy danych

W przedstawionym kodzie PHP mamy do czynienia z próbą wykonania zapytania SQL do bazy danych przy pomocy funkcji mysql_query. Ta funkcja zwraca wartość false, jeśli wystąpił błąd w trakcie przetwarzania zapytania. W kontekście tego kodu, komunikat 'Błąd przetwarzania zapytania.' jest odpowiedni, ponieważ wskazuje, że zapytanie nie zostało poprawnie wykonane. Istotne jest, aby programista zrozumiał, że błędy mogą wynikać z różnych przyczyn, takich jak błędna składnia SQL, problemy z połączeniem do bazy danych lub inne czynniki techniczne. Ważną praktyką jest dodawanie mechanizmów obsługi błędów, które mogą dać więcej informacji na temat problemu, np. użycie mysql_error() do uzyskania szczegółowych informacji o błędzie. Standardy dotyczące programowania w PHP oraz najlepsze praktyki wskazują na konieczność stosowania try-catch dla lepszej kontroli błędów oraz logowania, co może pomóc w diagnozowaniu problemów na etapie produkcyjnym. Warto zaznaczyć, że mysql_query jest przestarzałą funkcją, a obecnie zaleca się użycie mysqli lub PDO do komunikacji z bazą danych, co poprawia bezpieczeństwo i wydajność aplikacji.

Pytanie 31

Czym jest odpowiednik encji w relacyjnej bazie danych?

A. kolumna

B. tabela

C. atrybut

D. wiersz

W modelu relacyjnym odpowiednikiem encji (obiektu opisywanego danymi) jest TABELA - przechowuje wszystkie egzemplarze danego typu, każdy w osobnym wierszu. Dlatego encji odpowiada tabela.

Pytanie 32

Na stronie www znajduje się formularz, do którego należy stworzyć następujące funkcje: walidacja: w czasie wypełniania formularza na bieżąco kontrolowana jest poprawność danych, przesyłanie danych: po zrealizowaniu formularza i jego zatwierdzeniu, dane są przekazywane do bazy danych na serwerze. Aby zrealizować tę funkcjonalność w jak najprostszy sposób, należy zapisać

A. walidację oraz przesyłanie danych w języku JavaScript

B. walidację w skrypcie PHP, a przesyłanie danych w JavaScript

C. walidację w języku JavaScript, a przesyłanie danych w skrypcie PHP

D. walidację oraz przesyłanie danych w języku PHP

Wybór walidacji oraz przesyłania danych wyłącznie w PHP nie tylko nie jest optymalny, ale również niezgodny z dobrymi praktykami. Walidacja po stronie serwera, bez wcześniejszego sprawdzenia danych po stronie klienta, prowadzi do gorszego doświadczenia użytkownika, ponieważ każde błędne dane są wysyłane na serwer przed zwróceniem błędu do użytkownika. Taki proces zwiększa obciążenie serwera, ponieważ każde błędne żądanie wiąże się z niepotrzebnym przetwarzaniem, co jest szczególnie nieefektywne w przypadku formularzy często używanych przez użytkowników. W przypadku przesyłania danych w JavaScript, istnieje ryzyko, że dane mogą być manipulowane po drodze, co prowadzi do problemów z bezpieczeństwem, takich jak ataki typu Cross-Site Scripting (XSS). Oprócz tego, nie jest właściwe korzystanie z PHP do walidacji rzeczywistych danych wejściowych w interfejsie użytkownika, gdyż PHP jest językiem działającym po stronie serwera i nie ma dostępu do stanu interfejsu. Przykładem błędnego myślenia może być założenie, że serwer może efektywnie obsłużyć wszystkie błędy walidacji na etapie zapisu danych w bazie, co jest nieefektywne w praktyce. W związku z tym każda aplikacja internetowa powinna implementować walidację danych po stronie klienta i serwera, aby zminimalizować problemy z użytkownikami oraz zapewnić bezpieczeństwo aplikacji.

Pytanie 33

Zapis CSS

margin: auto;

wskazuje, że marginesy są

A. obliczane przez przeglądarkę w taki sposób, aby element został wyśrodkowany poziomo

B. równe domyślnym wartościom marginesów elementu, do którego są przypisane

C. dziedziczone z elementu nadrzędnego dla danego obiektu

D. stałe dla konkretnej przeglądarki, niezależnie od rozmiaru jej okna

Wybór odpowiedzi, że marginesy są odziedziczone po elemencie rodzica, jest niepoprawny, ponieważ w CSS marginesy nie są dziedziczone tak jak inne właściwości, takie jak kolor tekstu czy czcionka. Marginesy są zazwyczaj stosowane jako zewnętrzna przestrzeń wokół elementów, a ich wartości są określane niezależnie od elementów rodzicielskich. Wartości marginesów są zdefiniowane dla danego elementu, a nie dziedziczone, co oznacza, że każde wystąpienie marginesu jest osobno specyficzne dla swojego elementu. Ponadto, stwierdzenie, że marginesy są stałe dla danej przeglądarki, niezależnie od rozmiaru jej okna, również jest błędne. CSS pozwala na elastyczne dopasowywanie marginesów i innych właściwości w zależności od układu strony i rozmiaru okna przeglądarki. Z kolei twierdzenie, że marginesy są równe domyślnym wartościom marginesów elementu, jest mylące, ponieważ domyślne wartości mogą różnić się w zależności od przeglądarki, a także są często nadpisywane przez style CSS. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że wszystkie właściwości CSS są dziedziczne, co prowadzi do nieporozumień w implementacji i projektowaniu układów stron. Warto zapoznać się z dokumentacją i standardami CSS, aby lepiej zrozumieć, jak działa model pudełkowy oraz właściwości marginesów.

Pytanie 34

Które zdarzenie JavaScript reaguje na POJEDYNCZE kliknięcie elementu?

onLoad

onDblClick

onKeyDown

onClick

Zdarzenie onclick reaguje na POJEDYNCZE kliknięcie elementu lewym przyciskiem myszy - to najczęściej używane zdarzenie interaktywne, np. <button onclick="zapisz()">Zapisz</button>. Wyzwala się po pełnym kliknięciu (wciśnięcie + zwolnienie nad tym samym elementem). Zapamiętaj: „click” = jedno kliknięcie.

Pytanie 35

Warunek zapisany w JavaScript jest prawdziwy, gdy zmienna x przechowuje:

if ((!isNaN(x)) && (x > 0))

A. dowolną całkowitą wartość liczbową.

B. pusty napis.

C. dowolną dodatnią wartość liczbową.

D. napis.

Poprawnie wyłapałeś, że ten warunek jest prawdziwy tylko wtedy, gdy x przechowuje dodatnią wartość liczbową. Rozbijmy to na części. Funkcja isNaN(x) w JavaScript sprawdza, czy przekazany argument „nie jest liczbą” (NaN = Not a Number). Zapis z wykrzyknikiem: !isNaN(x) oznacza więc „x jest liczbą lub da się go zinterpretować jako liczbę”. Druga część warunku: (x > 0) wymusza, żeby ta wartość była większa od zera, czyli dodatnia. Operator && (AND logiczne) powoduje, że oba warunki muszą być spełnione jednocześnie. W efekcie if wykona się tylko wtedy, gdy x reprezentuje dodatnią liczbę (np. 1, 3.14, 100, 0.0001). Co ważne, w JavaScript !isNaN("5") też będzie prawdą, bo łańcuch "5" zostanie zrzutowany do liczby, więc w praktyce ten warunek przepuści zarówno typ number, jak i tekst, który da się przekonwertować na liczbę dodatnią. W realnych projektach taką konstrukcję stosuje się np. przy walidacji pól formularza: sprawdzamy, czy użytkownik podał sensowną wartość liczbową (np. cena, ilość sztuk, wiek) i czy nie jest ona ujemna albo zerowa. Z mojego doświadczenia lepiej jednak korzystać z Number.isNaN() i jawnie rzutować dane (np. const value = Number(x)), bo klasyczne isNaN ma parę „dziwnych” zachowań wynikających z automatycznych konwersji typów w JS. Mimo to logika w tym zadaniu jest typowa i zgodna z dobrymi praktykami: najpierw walidacja typu/wartości, potem dopiero dalsza logika biznesowa.

Pytanie 36

Jaką cechę pola w tabeli należy ustalić, aby pole mogło przyjmować wyłącznie dane składające się z cyfr?

Ogólne
Rozmiar pola	255
Format
Maska wprowadzania
Tytuł
Wartość domyślna
Reguła spr. poprawności
Tekst reguły spr. poprawności
Wymagane	Nie
Zerowa dł. dozwolona	Tak
Indeksowane	Nie
Kompresja Unicode	Tak
Tryb IME	Bez formantu
Tryb zdania edytora IME	Brak
Tagi inteligentne

A. Tagi inteligentne

B. Regułę sprawdzania poprawności

C. Maskę wprowadzania

D. Wartość domyślną

Tagi inteligentne to narzędzie, które można znaleźć w dokumentach czy w systemach do zarządzania danymi. Służą do automatycznego rozpoznawania danych, na przykład dat czy adresów, ale nie mają możliwości ograniczania wprowadzanych danych pod kątem ich formatu, jak na przykład cyfry. Reguły sprawdzania poprawności dane na poziomie tabeli, co oznacza, że można sprawdzać, czy spełniają pewne kryteria przy zapisywaniu. To działa, ale jest bardziej ogólne i nie zastąpi maski wprowadzania, bo te działają w czasie rzeczywistym. Z kolei wartość domyślna to coś, co automatycznie wprowadza dane w polu, jeśli użytkownik nic nie poda. To może być przydatne, gdy jakieś pole zawsze powinno mieć określoną wartość, chyba że użytkownik zadecyduje inaczej. Tylko że wartość domyślna nie reguluje, jakie dane mogą być wpisywane, co jest właśnie wymagane w pytaniu o ograniczenie danych do cyfr. Często myślimy, że wartość domyślna lub reguły mogą kontrolować format danych na bieżąco, ale to jest rola maski wprowadzania, która działa w momencie, gdy piszemy, więc chroni integralność już na etapie wprowadzania danych.

Pytanie 37

W dokumencie zdefiniowano akapit Kwalifikacja INF.03. Która instrukcja JavaScript zmieni kolor tekstu tego akapitu na niebieski?

document.getElementById("jeden").background-color = "blue";

document.getElementById("jeden").style.background-color = "blue";

document.getElementById("jeden").color = "blue";

document.getElementById("jeden").style.color = "blue";

Kolor tekstu zmienia się przez właściwość style.color, a element pobiera getElementById: document.getElementById("jeden").style.color = "blue";. Dlatego poprawna jest ta instrukcja.

Pytanie 38

Co umożliwia polecenie BACKUP LOG w MS SQL Server?

A. wykonanie pełnej kopii bazy

B. odczyt komunikatów z tworzenia kopii

C. kopię zapasową dziennika transakcji

D. zalogowanie się do kopii zapasowej

Pozostałe opisy nie pasują do tego polecenia. Pełną kopię całej bazy robi BACKUP DATABASE, a nie BACKUP LOG. „Zalogowanie się do kopii” czy „odczyt komunikatów” to nie są operacje tworzenia backupu. BACKUP LOG dotyczy konkretnie dziennika transakcji.

Pytanie 39

Po uruchomieniu kodu PHP

echo date("Y-m");

na ekranie pojawi się bieżąca data w formacie:

A. dnia, miesiąca, roku

B. tylko roku

C. dnia i roku

D. roku oraz miesiąca

Odpowiedź 'rok i miesiąc' jest prawidłowa, ponieważ funkcja 'date' w PHP formatuje datę na podstawie podanego wzorca. W przypadku użycia wzorca 'Y-m', 'Y' oznacza pełny rok (np. 2023), a 'm' oznacza dwucyfrowy miesiąc (np. 03 dla marca). W wyniku działania 'echo date("Y-m");' na ekranie zostanie wyświetlona aktualna data w formacie YYYY-MM, co jest niezwykle przydatne w wielu aplikacjach, takich jak generowanie raportów miesięcznych, archiwizacja danych czy implementacja systemów zarządzania treścią. Użycie tego wzorca jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, które zalecają właściwe formatowanie daty w celu jej późniejszej analizy lub prezentacji. Ponadto, umiejętność manipulacji datami w PHP jest kluczowa w kontekście tworzenia aplikacji webowych, które często wymagają interakcji z użytkownikami w czasie rzeczywistym, a także integracji z bazami danych, gdzie prawidłowe formatowanie daty ma kluczowe znaczenie dla integralności danych.

Pytanie 40

Które polecenie nadaje użytkownikowi „uczen” najniższy poziom uprawnień (tylko odczyt, bez zmiany danych i struktury)?

GRANT INSERT, DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;

GRANT ALTER, SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;

GRANT DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;

GRANT SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;

Pozostałe polecenia nadają uprawnienia znacznie szersze i bardziej ryzykowne. DROP pozwala usuwać obiekty bazy (np. całe tabele), więc to bardzo wysokie uprawnienie. Połączenie INSERT i DROP daje prawo dodawania danych oraz kasowania obiektów - dużo więcej niż sam odczyt. ALTER umożliwia zmianę struktury tabeli (dodawanie/usuwanie kolumn). Najniższy poziom - tylko podgląd danych - zapewnia GRANT SELECT, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej