Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik architektury krajobrazu
Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Data rozpoczęcia: 4 maja 2026 21:01
Data zakończenia: 4 maja 2026 21:17

Egzamin zdany!

Wynik: 22/40 punktów (55,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jaką nazwą określa się przedstawiony na zdjęciu średniowieczny ogród charakterystyczny dla zabudowań klasztornych?

A. Wgłębnik.

B. Gabinet ogrodowy.

C. Kwatera ogrodowa.

D. Wirydarz.

Kwatera ogrodowa to nazwa, która może budzić skojarzenia z przestrzenią ogrodową, jednak nie jest ona związana z kontekstem średniowiecznych klasztorów. Terminy takie jak "kwatera ogrodowa" odnoszą się do wydzielonych obszarów w ogrodzie, które mogą być wykorzystywane do uprawy roślin, ale nie mają one duchowego ani wspólnotowego znaczenia, jakie miały wirydarze. Z kolei określenie "wgłębnik" odnosi się do specyficznych formacji terenu, które nie są związane z ogrodnictwem ani architekturą klasztorną. Wgłębnik to depresja w terenie, a jego użycie w kontekście ogrodów jest mylące. Natomiast "gabinet ogrodowy" to termin współczesny, który nie odnosi się do praktyk ogrodniczych średniowiecza. Gabinet ogrodowy może sugerować zamkniętą przestrzeń do relaksu w ogrodzie, ale koncepcja ta nie koresponduje z funkcjonowaniem wirydarza. Typowym błędem w myśleniu jest zakładanie, że wszystkie ogrody czy przestrzenie zielone w średniowieczu pełniły podobne funkcje, co jest nieprawdziwe, gdyż każda przestrzeń miała swoje specyficzne znaczenie i przeznaczenie, szczególnie w kontekście życia monastycznego, gdzie duchowość i codzienne życie były ściśle ze sobą powiązane.

Pytanie 2

Jaki element małej architektury ogrodowej przedstawiono na fotografii?

A. Kratownicę.

B. Trejaż.

C. Pergolę.

D. Altanę.

Pergola to konstrukcja, która składa się z pionowych słupów, na których spoczywają poziome belki, tworząca charakterystyczną, otwartą strukturę. Jest to element małej architektury ogrodowej, który nie tylko pełni funkcje użytkowe, ale również estetyczne. Pergole często wykorzystywane są jako podpory dla roślin pnących, co sprawia, że stają się one integralną częścią ogrodu, oferując cień i schronienie. W praktyce, pergole mogą być stosowane w różnych aranżacjach, od prostych ogrodów przydomowych po bardziej skomplikowane kompozycje w ogrodach publicznych. Zastosowanie pergoli w projektowaniu przestrzeni zielonych jest zgodne z trendami zrównoważonego rozwoju, promującymi wykorzystanie roślinności do poprawy jakości życia. Dobrze zaprojektowana pergola może zwiększyć wartość estetyczną i użytkową przestrzeni ogrodowej, spełniając wymagania zarówno estetyczne, jak i funkcjonalne.

Pytanie 3

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 4

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 5

Elementy architektury ogrodowej, które pełnią zarówno funkcje dekoracyjne, jak i praktyczne, w postaci umocnień zapobiegających osuwaniu się ziemi to

A. mostki

B. murki oporowe i kwiatowe

C. bramki oraz trejaże

D. wgłębniki

Wybór odpowiedzi, takich jak wgłębniki, bramki i trejaże, a także mostki, nie jest trafny w kontekście pytania o elementy architektury ogrodowej, które mają na celu przeciwdziałanie osuwaniu się ziemi. Wgłębniki, choć są czasami stosowane w ogrodach, nie mają znaczenia w kontekście stabilizacji terenu. Zwykle służą one do tworzenia miejsca na sadzenie roślin, ale nie pełnią funkcji oporowej. Bramki i trejaże mają głównie zastosowanie jako elementy do podpierania roślin pnących oraz jako elementy dekoracyjne, które nie wpływają na stabilność gleby ani nie przeciwdziałają osuwaniu się ziemi. Mostki, z kolei, służą do łączenia dwóch brzegów, na przykład nad strumieniem, i nie mają związku z umacnianiem terenu. Wybór tych odpowiedzi może wynikać z błędnego zrozumienia funkcji poszczególnych elementów architektury ogrodowej oraz ich zastosowania w kontekście stabilizacji terenu. Zrozumienie różnicy między elementami dekoracyjnymi a funkcjonalnymi jest kluczowe w projektowaniu ogrodów, aby zapewnić ich trwałość i estetykę. Dlatego istotne jest, aby projektanci ogrodów dobrze rozumieli, które elementy pełnią praktyczne funkcje zabezpieczające, a które są jedynie dodatkami estetycznymi.

Pytanie 6

Na rysunku przedstawiono ogród

A. sentymentalny.

B. antyczny.

C. średniowieczny.

D. wirydarzowy.

Wybór odpowiedzi niepoprawnych, takich jak "wirydarzowy", "antyczny" czy "średniowieczny", wskazuje na szereg nieporozumień dotyczących typologii ogrodów oraz ich historycznego kontekstu. Ogród wirydarzowy to zamknięta przestrzeń, często uporządkowana i zgeometryzowana, przeznaczona na uprawę roślin użytkowych oraz kwiatów, co jest sprzeczne z naturalnym i swobodnym stylem ogrodu sentymentalnego. Z kolei ogrody antyczne, które rozwinęły się w starożytnej Grecji i Rzymie, cechowały się wyraźnymi symetriami oraz formalnymi układami, z uwypukleniem proporcji i harmonii, co również nie ma zastosowania w kontekście ogrodów sentymentalnych. Ogród średniowieczny był natomiast często związany z funkcjami religijnymi i obronnymi, posiadając wyraźnie zdefiniowane zasady architektoniczne i układy. Te różnice podkreślają, że mylenie tych stylów wynikać może z braku zrozumienia ich kluczowych cech oraz koncepcji. Warto pamiętać, że każdy z tych typów ogrodów miał swoje unikalne cele, estetykę oraz zastosowanie, co czyni ich analizę niezbędną w kontekście studiów nad historią sztuki ogrodowej i architektury krajobrazu.

Pytanie 7

Na przedstawionym profilu glebowym poziom próchniczny znajduje się na głębokości

A. poniżej 150 cm

B. od 0 do 50 cm

C. od 50 do 100 cm

D. od 100 do 150 cm

Wybór odpowiedzi sugerujących, że poziom próchniczny znajduje się w głębszych warstwach gleby, takich jak "od 50 do 100 cm", "od 100 do 150 cm" czy "poniżej 150 cm", jest błędny i wskazuje na brak zrozumienia podstawowych procesów glebowych. Poziom próchniczny jest najczęściej zlokalizowany w górnej warstwie gleby, ponieważ to właśnie tam zachodzi największa aktywność biologiczna. W miarę zwiększania się głębokości, zawartość próchnicy zwykle maleje, co jest efektem mniejszej dostępności materii organicznej oraz zmieniających się warunków środowiskowych. Przyjęcie, że próchnica znajduje się na większych głębokościach, prowadzi do błędnych wniosków dotyczących jakości gleby i jej zdolności do wspierania życia roślin. Rekomendacje dotyczące nawożenia czy poprawy jakości gleby, oparte na takich założeniach, mogą okazać się nieefektywne i prowadzić do nieodwracalnych szkód w ekosystemach glebowych. Osoby zajmujące się agronomią i ochroną środowiska powinny wiedzieć, że kluczowym czynnikiem determinującym zdrowie gleby jest właśnie odpowiedni poziom próchnicy, który ułatwia procesy związane z retencją wody oraz dostępnością składników odżywczych dla roślin. Dlatego, aby właściwie ocenić jakość gleby, konieczne jest zrozumienie, gdzie znajduje się poziom próchniczny i jakie czynniki wpływają na jego lokalizację.

Pytanie 8

Szary osad na różnych częściach roślin, często z czarnymi kropeczkami konidiów, jest oznaką

A. rdzy pęcherzykowatej

B. czarnej plamistości

C. szarej pleśni

D. mączniaka rzekomego

Czarne plamistości na liściach często myli się z innymi chorobami, co może prowadzić do złych diagnoz. Odpowiedzi o czarnej plamistości odnoszą się do chorób wywoływanych przez różne grzyby, jak Alternaria czy Ascochyta, które robią ciemne plamy, ale nie mają szarego nalotu. Mączniak rzekomy, który wywołuje grzyb Peronospora, objawia się białym, pudrowym nalotem, a nie szarym, i atakuje głównie młode liście oraz pędy, co jest inną sprawą niż szara pleśń. Rdza pęcherzykowata to kolejny przykład, który wprowadza w błąd, bo na liściach są żółte albo pomarańczowe plamy, a objawy też są zupełnie inne niż szarej pleśni. Wiedza o tych różnicach jest mega ważna, bo pozwala lepiej zarządzać zdrowiem roślin. Zrozumienie, która choroba co powoduje, to klucz do dobrego działania i ochrony roślin, bo jak źle zdiagnozujesz, to możesz wprowadzić nieefektywne metody ochrony.

Pytanie 9

Jakie rośliny powinny być posadzone w ogrodzie przedszkolnym przy ruchliwej ulicy, aby chronić go przed spalinami i hałasem?

A. krzewy, np. forsycja pośrednia

B. drzewa liściaste, np. lipa dużolistna

C. byliny, np. pięciornik trójząbkowy

D. drzewa iglaste, np. świerk serbski

Krzewy, takie jak forsycja pośrednia, są skutecznym rozwiązaniem w kontekście izolacji ogrodu przedszkolnego od spalin i hałasu generowanego przez ruchliwe ulice. Ich gęsta struktura oraz wysokość pozwalają na stworzenie naturalnej bariery, która absorbuje dźwięki oraz zatrzymuje zanieczyszczenia powietrza. Krzewy te są również łatwe w uprawie, co czyni je idealnym wyborem dla przestrzeni przedszkolnych, gdzie wartość edukacyjna i estetyka są równie istotne. W praktyce, umieszczając forsycję w odpowiednich miejscach, można poprawić mikroklimat w ogrodzie oraz stworzyć przyjemne miejsce do zabawy i nauki dla dzieci. Dodatkowo, krzewy te kwitną na wiosnę, co może przyciągnąć owady zapylające, wspierając lokalny ekosystem. W kontekście dobrych praktyk w projektowaniu terenów zieleni, stosowanie krzewów jako elementu izolacji akustycznej i powietrznej znajduje uznanie w standardach ochrony środowiska, co potwierdzają liczne badania dotyczące korzystnego wpływu roślin na jakość życia w miastach.

Pytanie 10

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 11

Korzystając z danych zawartych w tabeli określ wysokość opłaty za usunięcie świerku syberyjskiego o obwodzie 56 cm

Lp.	Rodzaje, gatunki i odmiany drzew	Stawki w zł za 1 cm obwodu pnia drzewa mierzonego na wysokości 130 cm
1	Topola, olsza, klon jesionolistny, wierzba, czeremcha amerykańska, grochodrzew.	11,04
2	Kasztanowiec, morwa, jesion amerykański, czeremcha zwyczajna, świerk pospolity, sosna zwyczajna, daglezja, modrzew, brzoza brodawkowata i omszona.	30,01
3	Dąb, buk, grab, lipa, choina, głóg-forma drzewiasta, jarząb, jesion wyniosły, klon z wyjątkiem klonu jesionolistnego, gatunki i odmiany ozdobne jabłoni, śliwy, wiśni i orzecha, leszczyna turecka, brzoza (pozostałe gatunki i odmiany), jodła pospolita, świerk (pozostałe gatunki i odmiany), żywotnik (wszystkie gatunki), platan klonolistny, wiąz, cyprysik.	73,00
4	Jodła (pozostałe gatunki i odmiany), tulipanowiec, magnolia, korkowiec, miłorząb, metasekwoja, cis, cyprysik, bożodrzew.	275,40

A. 4088 zł

B. 2752 zł

C. 1348 zł

D. 5064 zł

No i super, poprawna odpowiedź to 4088 zł. Zastosowałeś stawkę dla świerka syberyjskiego, która wynosi 73,00 zł za każdy centymetr obwodu. Obliczając koszt usunięcia świerka o obwodzie 56 cm, pomnożyłeś 56 cm przez 73,00 zł/cm, co daje 4088 zł. To jest zgodne z tym, jak fachowcy w branży obliczają takie koszty. Muszę przyznać, że znajomość stawek za różne gatunki drzew to kluczowa sprawa, jak się pracuje w leśnictwie czy ogrodnictwie. Dzięki temu można lepiej zaplanować budżet i całą gospodarkę leśną. Ważne też, żeby regularnie aktualizować te tabele, bo ceny i przepisy mogą się zmieniać. Dobrze się spisałeś!

Pytanie 12

Która z wymienionych roślin nie należy do rodziny sosnowatych?

A. cis pospolity

B. jodła jednobarwna

C. modrzew europejski

D. świerk pospolity

Cis pospolity (Taxus baccata) nie należy do rodziny sosnowatych (Pinaceae), co czyni go poprawną odpowiedzią na to pytanie. Cis jest przedstawicielem rodziny cisoowatych (Taxaceae). Roślina ta jest wiecznie zielona i charakteryzuje się m.in. iglastymi liśćmi, które są płaskie, wąskie i ciemnozielone. Cis pospolity może być stosowany jako roślina ozdobna w ogrodach, gdzie ze względu na swoje właściwości dekoracyjne oraz tolerancję na różne warunki glebowe i klimatyczne, często wykorzystuje się go do formowania żywopłotów. Warto również wspomnieć, że cis pospolity zawiera alkaloidy, które są toksyczne, co czyni go rośliną, z którą należy obchodzić się ostrożnie, szczególnie w obecności dzieci i zwierząt. W kontekście praktycznego zastosowania, cis jest często używany w architekturze krajobrazu, jako roślina osłonowa i do tworzenia kompozycji ogrodowych, co podkreśla jego znaczenie w ogrodnictwie oraz projektowaniu przestrzeni zielonych.

Pytanie 13

Forma ogrodowa z epoki średniowiecza, ukształtowana w kwadrat, podzielona na cztery części obsadzone roślinami o znaczeniu symbolicznym, przeznaczona do medytacji oraz duchowego rozwoju, to

A. bindaż

B. wirydarz

C. sztafaż

D. ermitaż

Bindaż, sztafaż i ermitaż? No nie, to zupełnie inne sprawy i nie mają nic wspólnego z wirydarzem. Bindaż to coś medycznego, używa się go do bandażowania ran. Sztafaż to natomiast jakieś elementy w obrazach, które mają nadać charakter krajobrazowi, ale w ogrodach to się za bardzo nie sprawdza. A ermitaż, to miejsce, gdzie ktoś się odosabnia, zwykle nie ma tam ogrodów jak wirydarze. Więc, jak widzisz, pomyliłeś pojęcia, co pokazuje, że warto znać kontekst historyczny i kulturowy, żeby lepiej rozumieć takie rzeczy. Ogólnie rzecz biorąc, to zrozumienie różnicy między tymi terminami to krok w stronę lepszego poznania architektury ogrodowej i jej symboliki.

Pytanie 14

Aby przedstawić na planie w skali 1:50 budynek o długości 10 metrów oraz szerokości 5 metrów, trzeba narysować prostokąt o wymiarach

A. 20 cm i 10 cm

B. 50 cm i 25 cm

C. 5 cm i 2,5 cm

D. 2 cm i 1 cm

Odpowiedź 20 cm i 10 cm jest poprawna, ponieważ w skali 1:50 długość i szerokość rzeczywistego budynku, wynoszące odpowiednio 10 metrów i 5 metrów, muszą zostać przeliczone na wymiary rysunku. Skala 1:50 oznacza, że każdy 1 metr w rzeczywistości jest przedstawiany jako 2 centymetry na rysunku. Dlatego, aby obliczyć wymiary rysunku, należy pomnożyć rzeczywiste wymiary przez 2. Dla długości: 10 m x 2 cm/m = 20 cm oraz dla szerokości: 5 m x 2 cm/m = 10 cm. Taka praktyka jest zgodna z normami rysunku technicznego, które zalecają stosowanie odpowiednich skal, aby wizualizacja była jasna i zrozumiała. Przykładowo, w projektowaniu architektonicznym kluczowe jest, aby wszelkie elementy budynku były przedstawione w proporcjonalny sposób, co pozwala na lepsze zaplanowanie przestrzeni i ułatwia komunikację pomiędzy projektantami, inżynierami a klientami.

Pytanie 15

Działania podejmowane w celu przywrócenia artystycznych i historycznych wartości zabytkowego ogrodu to

A. modernizacja

B. rekultywacja

C. adaptacja

D. rewaloryzacja

W kontekście działań mających na celu przywrócenie wartości artystycznych i historycznych zabytkowym ogrodom, pojęcia takie jak adaptacja, rekultywacja czy modernizacja nie są właściwe. Adaptacja odnosi się do przystosowania budynków lub przestrzeni do nowych funkcji, co może wiązać się z fasonowymi zmianami, które często ignorują oryginalny kontekst historyczny. Z kolei rekultywacja, choć ma na celu przywrócenie wartości użytkowych terenów zdegradowanych, koncentruje się bardziej na poprawie jakości środowiska naturalnego, a nie na aspekcie kulturowym. W przypadku modernizacji chodzi o wprowadzenie nowoczesnych rozwiązań technologicznych, które mogą zniekształcać oryginalny charakter zabytku. Takie działania mogą prowadzić do zatracenia wartości historycznych, które są nieodłączne dla obiektów dziedzictwa kulturowego. Niepoprawne wybory mogą wynikać z mylnego przekonania, że zmiany i nowoczesne podejście są zawsze korzystne. Zrozumienie, że rewaloryzacja jest procesem, który wymaga szacunku dla tradycji i historycznych kontekstów, jest kluczowe dla zachowania dziedzictwa kulturowego. Dlatego ważne jest, aby w pracy nad zabytkami kierować się zasadami ochrony dziedzictwa oraz uznawanymi standardami konserwatorskimi.

Pytanie 16

Czarne plamy występujące na liściach róż wskazują na

A. mączniaka prawdziwego

B. raka wgłębionego

C. szarą pleśń

D. czarną plamistość

Czarne plamy na liściach róż są charakterystycznym objawem czarnej plamistości, choroby grzybiczej wywoływanej przez patogeny z rodzaju Diplocarpon. Ta choroba występuje szczególnie w warunkach wysokiej wilgotności i ciepłej temperatury, co sprzyja rozwojowi grzybów. Zmiany chorobowe na liściach najpierw pojawiają się jako małe, ciemne plamki, które z czasem powiększają się i mogą prowadzić do całkowitego obumierania liści. Praktyczne podejście do ochrony róż przed tą chorobą obejmuje stosowanie fungicydów oraz przestrzeganie zasad agrotechnicznych, takich jak zapewnienie odpowiedniej wentylacji, unikanie nadmiernej wilgoci oraz usuwanie opadłych liści. Warto również wybierać odmiany róż odpornych na czarną plamistość, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie uprawy roślin ozdobnych. Utrzymanie zdrowych roślin poprzez odpowiednią pielęgnację jest kluczowe dla zapobiegania rozwojowi chorób grzybowych.

Pytanie 17

Jaką maksymalną odległość można przeprowadzić ładunek na taczce według przepisów?

A. 150 m

B. 200 m

C. 100 m

D. 250 m

Maksymalna dopuszczalna odległość, na którą można przemieścić ładunek na taczce, wynosząca 200 m, wynika z przepisów dotyczących bezpieczeństwa pracy oraz ergonomii. Tego rodzaju norma ma na celu minimalizowanie ryzyka kontuzji u pracowników, a także zwiększenie efektywności transportu ładunków. Przykładowo, w wielu branżach budowlanych oraz magazynowych, przestrzeganie tych ograniczeń jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania procesu logistycznego. Pracownicy powinni być szkoleni w zakresie bezpiecznego transportu, co obejmuje także naukę oceny masy ładunku i jego rozkładu na taczce. Warto również pamiętać, że stosowanie się do tych wytycznych może zapobiegać zmęczeniu i urazom, co w dłuższej perspektywie przekłada się na zmniejszenie kosztów związanych z absencją pracowników oraz poprawę ogólnej wydajności pracy. W standardach BHP zaleca się regularne przeglądy sprzętu oraz szkolenia, co powinno wspierać przestrzeganie tego typu zasad.

Pytanie 18

Jak powinny być sadzone drzewa, aby utworzyć aleję?

A. Pojedynczo w różnych lokalizacjach

B. W rzędzie po obu stronach drogi

C. W jednym rzędzie wzdłuż drogi

D. W grupach po kilka

Sadzenie drzew w rzędzie po obu stronach ulicy jest najlepszym podejściem do tworzenia alei, co ma na celu uzyskanie harmonijnej i estetycznej przestrzeni publicznej. Taki układ nie tylko poprawia walory wizualne, ale również wspiera równomierny rozwój drzew, zapewniając im odpowiednią ilość światła słonecznego oraz przestrzeń do wzrostu. Praktyka ta zgadza się z zasadami urbanistyki, które zalecają równomierne rozmieszczenie roślinności w obszarach zurbanizowanych. Dodatkowo, aleje drzewne pełnią ważne funkcje ekologiczne, takie jak poprawa jakości powietrza, redukcja hałasu i ochrona przed erozją gleby. Zastosowanie tej metody jest również zgodne z wytycznymi organizacji zajmujących się zrównoważonym rozwojem przestrzeni miejskiej, które podkreślają znaczenie drzew w krajobrazie miejskim. Przykładem udanego zastosowania tej metody może być aleja w parku miejskim, gdzie drzewa są sadzone w równych odstępach, co sprzyja ich prawidłowemu wzrostowi oraz ułatwia pielęgnację.

Pytanie 19

Przed zasadzeniem drzew i krzewów, glebę zbitą oraz słabo przepuszczalną należy rozluźnić na głębokość dwóch sztychów, co odpowiada około

A. 5 cm

B. 35 cm

C. 25 cm

D. 15 cm

Odpowiedzi 25 cm, 15 cm, czy 5 cm są totalnie nietrafione w tym kontekście. Jeśli wybierzesz 25 cm, to niby blisko, ale wciąż za mało, bo nie rozwiązuje problemu zbitej gleby. Gleby, które są zbyt twarde, naprawdę ograniczają rozwój korzeni i wchłanianie wody oraz składników odżywczych. Z kolei 15 cm to już zdecydowanie zbyt mało. Może potem będzie stagnacja wody i gorsza jakość gleby. Wydaje mi się, że nie do końca rozumiesz, co rośliny naprawdę potrzebują – one chcą głębszego dostępu do gleby. A co do 5 cm, to serio, to jest wręcz żart. Tak płytka gleba nie ma szans na utrzymanie wody, co jest kluczowe dla wzrostu roślin. Ignorowanie, jak ważna jest głębokość przekopywania, to typowy błąd, gdzie myślimy, że może wystarczy mniej pracy, żeby wszystko ładnie rosło. Żeby dobrze przygotować glebę, trzeba się trzymać zasad agrotechnicznych – przynajmniej 35 cm, żeby stworzyć dobre warunki dla roślin.

Pytanie 20

Która z roślin jest stosowana do produkcji suchych bukietów?

A. Lewkonia dwurożna (Matthiola bicornis)

B. Kocanka ogrodowa (Helichrysum bracteatum)

C. Nagietek lekarski (Calendula officinclis)

D. Naparstnica purpurowa (Digitalis purpurea)

Kocanka ogrodowa (Helichrysum bracteatum) to roślina, która ze względu na swoje trwałe kwiaty jest idealna do tworzenia suchych bukietów. Jej kwiaty, charakteryzujące się intensywnymi kolorami i trwałością, nie blakną ani nie więdną po wysuszeniu, co czyni je popularnym wyborem w florystyce. Kocanka ogrodowa jest wykorzystywana nie tylko w suchych kompozycjach, ale również w dekoracjach wnętrz, dzięki swojej estetyce oraz długotrwałości. Aby zapewnić optymalne efekty, ważne jest, aby zbierać kwiaty w pełnym rozkwicie, a następnie suszyć je w ciemnym, przewiewnym miejscu, co pozwala zachować ich nasycenie kolorów. W branży florystycznej kocanka ogrodowa jest ceniona za swoją wszechstronność, a także jako element dekoracyjny w aranżacjach ślubnych czy eventowych. Pamiętaj, że odpowiednia technika suszenia i konserwacji roślin wpływa na finalny efekt estetyczny, co podkreśla znaczenie znajomości potrzeb poszczególnych gatunków roślin w pracy florysty.

Pytanie 21

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 22

Na fotografii przedstawione jest zbiorowisko roślinne z gatunku przywodnego, które nazywamy szuwarem?

A. trzcinowym

B. oczeretowym

C. wielkoturzycowym

D. mannowym

Odpowiedź trzcinowy jest prawidłowa, ponieważ szuwary trzcinowe (Phragmites australis) to jedno z najczęściej spotykanych zbiorowisk roślinnych w ekosystemach wodnych. Trzcina jest rośliną wieloletnią, która charakteryzuje się wytrzymałością na zmienne warunki wodne oraz umiejętnością akumulacji substancji odżywczych. W praktyce, szuwary trzcinowe odgrywają kluczową rolę w stabilizacji brzegów zbiorników wodnych, co zapobiega erozji. Dodatkowo, te rośliny są siedliskiem dla wielu gatunków ptaków, owadów i innych organizmów, co czyni je istotnym elementem bioróżnorodności. Ich obecność jest również wskaźnikiem zdrowia ekosystemu, a ich wykorzystanie w rekultywacji terenów podmokłych jest zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju. Ochrona i odpowiednie zarządzanie szuwarami trzcinowymi są zgodne z najlepszymi praktykami w ochronie środowiska, przyczyniając się do poprawy jakości wód i ochrony siedlisk.

Pytanie 23

Krzewy róż bez bryły korzeniowej, które mają być sprzedane, powinny być pęczkowane po

A. 20 albo 25 sztuk i wiązać w jednym miejscu

B. 50 albo 55 sztuk i owijać folią

C. 30 albo 35 sztuk i owijać sznurkiem

D. 5 albo 10 sztuk i wiązać w dwóch miejscach

Wybór większych pęczków, jak 50 lub 55 sztuk, oraz owijanie folią prowadzi do niekorzystnych warunków dla roślin. Takie pakowanie ogranicza dostęp powietrza, co może prowadzić do przekrwienia roślin i sprzyja rozwojowi chorób grzybowych. Ponadto, owinięcie folią nie zapewnia odpowiedniej stabilności roślin, co zwiększa ryzyko ich uszkodzenia w trakcie transportu. Z kolei wiązanie w jednym miejscu, zwłaszcza dla dużych ilości roślin, może prowadzić do mechanicznych uszkodzeń, ponieważ większa siła nacisku na korzenie w jednym punkcie zwiększa prawdopodobieństwo ich złamania. Wybór 30 lub 35 sztuk w pęczku i owinięcie sznurkiem również nie jest optymalny, ponieważ sznurek może być zbyt mocno napięty, co z kolei prowadzi do uszkodzenia delikatnych pędów. W przypadku 5 lub 10 sztuk i wiązania w dwóch miejscach, mamy do czynienia z praktyką, która wspiera zdrowie roślin oraz ich estetykę, co jest kluczowe dla sukcesu w sprzedaży. Ignorowanie tych zasad może prowadzić do strat finansowych oraz negatywnego wpływu na reputację sprzedawcy.

Pytanie 24

Wskaż liczbę, o którą należy uzupełnić zapis na zamieszczonym oznaczeniu kwietnika sezonowego, jeśli powierzchnia obsadzenia wynosi 4,00 m2.

A. 64

B. 100

C. 25

D. 32

Wybór innej liczby niż 64 może wynikać z kilku błędnych założeń, które są powszechne w obliczeniach związanych z obsadzeniem roślin. Często pojawia się nieporozumienie dotyczące powierzchni zajmowanej przez jedną roślinę oraz całkowitej powierzchni do obsadzenia. Na przykład, jeśli ktoś przyjąłby, że każda roślina zajmuje 0,5 m x 0,5 m, co daje 0,25 m², to logicznie obliczyłby, że na 4,00 m² możemy zmieścić zaledwie 16 roślin. Takie myślenie jest błędne, ponieważ nie uwzględnia rzeczywistej powierzchni zajmowanej przez jedną roślinę, co może prowadzić do nieodpowiedniego zagęszczenia lub zbyt dużych odstępów między roślinami. W ogrodnictwie kluczowe jest zrozumienie zasad gęstości sadzenia, które są uzależnione od wielu czynników, w tym od docelowej wielkości roślin oraz ich wymagań przestrzennych. W praktyce, nieodpowiednia liczba roślin może prowadzić do problemów z ich wzrostem, konkurencją o zasoby oraz ogólnym wyglądem kwietnika. Ważne jest, aby zawsze bazować na dokładnych danych dotyczących konkretnego gatunku roślin, co umożliwia właściwe planowanie oraz osiągnięcie zamierzonych efektów. Nieprzemyślane obliczenia mogą skutkować nieefektywnym wykorzystaniem przestrzeni oraz niezadowalającym efektem wizualnym, co jest szczególnie istotne w kontekście projektowania przestrzeni zielonych.

Pytanie 25

Jakie gatunki roślin można zakwalifikować jako wiosenne rośliny skalne kwitnące?

A. Aster krzaczasty (Aster dumosus), przetacznik kłosowy (veronica spicata)

B. Smagliczkę skalną (Alyssum saxatile), gęsiówkę skalną (Arabis caucasica)

C. Dzwonek karpacki (Campanula carpatica), rozchodnik ostry (Sedum acre)

D. Kostrzewę siną (Festuca glauca), macierzankę piaskową (Thymus serpyllum)

Smagliczka skalna i gęsiówka skalna to świetne wybory, gdy mówimy o roślinach skalnych, które kwitną na wiosnę. Smagliczka, z tymi swoimi małymi, żółtymi kwiatami, to roślinka, która naprawdę daje radę, nawet w trudnych warunkach. Ma mocny system korzeniowy, więc sprawdza się w suchych i kamienistych miejscach. Z kolei gęsiówka skalna z białymi albo różowymi kwiatami jest niezawodna pod względem odporności na suszę i świetnie pokrywa większe powierzchnie. Dlatego często można ją spotkać w ogrodach skalnych lub na murkach. Co ważne, te rośliny są dobrą decyzją, bo zmniejszają potrzebę nawadniania i stosowania nawozów. Dodatkowo obie mogą być roślinami okrywowymi, co pomaga ograniczyć chwasty i ładnie wygląda w ogrodzie. A ich wczesne kwitnienie przyciąga owady zapylające, co wspiera bioróżnorodność, co jest teraz super istotne.

Pytanie 26

Rośliny, które powinny być unikane w strefach zabaw z uwagi na ich toksyczne właściwości, to

A. forsycja pośrednia (Forsythiax intermedia), wierzba biała (Salix alba)

B. irga pozioma (Cotoneaster horizontalis), jałowiec płożący (Juniperus horizontalis)

C. wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum), cis pospolity (Taxus baccatd)

D. bez lilak (Syringa yulgaris), kalina koralowa (Viburnum opulus)

Wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum) i cis pospolity (Taxus baccata) to rośliny, które są znane z trujących właściwości. Wawrzynek zawiera substancje toksyczne, które mogą być niebezpieczne zarówno dla ludzi, jak i zwierząt, powodując objawy zatrucia po spożyciu. Cis pospolity natomiast, szczególnie jego nasiona, zawiera alkaloidy, które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dlatego, ze względu na bezpieczeństwo dzieci bawiących się na placach zabaw, należy unikać sadzenia tych roślin w ich pobliżu. W praktyce oznacza to, że projektując przestrzeń zabaw, warto wybierać gatunki roślin, które są zarówno estetyczne, jak i bezpieczne. Zgodnie z dobrymi praktykami w projektowaniu terenów rekreacyjnych, zaleca się stosowanie roślinności, która jest przyjazna dla dzieci i nie stanowi zagrożenia w przypadku przypadkowego spożycia.

Pytanie 27

Którego oznaczenia graficznego, zgodnie z normą PN-B-01027, należy użyć do oznaczenia na projekcie zagospodarowania terenu, projektowanego drzewa iglastego?

A. D.

B. C.

C. A.

D. B.

Odpowiedź B jest poprawna, ponieważ zgodnie z normą PN-B-01027 oznaczenie graficzne projektowanego drzewa iglastego powinno być przedstawione w formie okręgu z krzyżem w środku. To oznaczenie jest zgodne z przyjętymi standardami w projektowaniu zagospodarowania terenu, co pozwala na jednoznaczne zidentyfikowanie rodzaju roślinności planowanej w danym obszarze. Przykładowo, w projektach urbanistycznych oraz w planach zagospodarowania przestrzennego istotne jest, aby wszystkie elementy były czytelne i zgodne z obowiązującymi normami, co zapewnia spójność dokumentacji. Oznaczenia graficzne, takie jak to dla drzew iglastych, pomagają w komunikacji między projektantami, wykonawcami oraz innymi interesariuszami, co jest kluczowe dla sukcesu realizacji projektu. Zastosowanie poprawnych oznaczeń przyczynia się do lepszego zrozumienia projektu i minimalizuje ryzyko pomyłek w trakcie jego realizacji.

Pytanie 28

Jakie gatunki roślin wskazane są do sadzenia wzdłuż brzegów rzek i strumieni, aby zabezpieczyć je przed erozją?

A. Wierzby, topole

B. Głogi, śliwy

C. Graby, dęby

D. Buki, klony

Graby oraz dęby, choć są wartościowymi drzewami w ekosystemie leśnym, nie są najlepszymi kandydatami do sadzenia na brzegach cieków wodnych, szczególnie w kontekście erozji. Ich korzenie nie mają takiej elastyczności jak korzenie wierzby, co ogranicza ich zdolność do stabilizacji brzegów. Głogi i śliwy również nie są optymalne, ponieważ nie posiadają charakterystyki, która sprzyjałaby przeciwdziałaniu erozji, a ich wzrost jest znacznie wolniejszy. Buki i klony, mimo że są pięknymi drzewami, również nie są przystosowane do warunków wilgotnych, jakie panują wzdłuż cieków wodnych. Typowym błędem w myśleniu o doborze roślinności na brzegi jest skoncentrowanie się na ich atrakcyjności wizualnej, a nie na ich funkcjonalności. Ważne jest, aby przy doborze roślin kierować się ich właściwościami ekologicznymi oraz przystosowaniem do lokalnych warunków, co jest kluczowe w praktykach ochrony środowiska. Znajomość biologii roślin oraz ich interakcji z otoczeniem pozwala na skuteczniejsze podejście do tematu ochrony brzegów, gdzie dobór odpowiednich gatunków może znacząco wpłynąć na efektywność działań zapobiegających erozji.

Pytanie 29

Roślina, której liście mają drobne plamki, a na spodniej stronie oraz w okolicach ogonków liściowych obecna jest delikatna pajęczyna, została zaatakowana przez?

A. miniarki

B. nicienie

C. przędziorki

D. mszyce

Mszyce to małe owady, które również mogą powodować uszkodzenia roślin, jednak ich objawy różnią się od tych, które występują w przypadku przędziorków. Mszyce nie wytwarzają pajęczyny, a ich obecność na roślinach objawia się głównie przez deformacje liści oraz ich lepką powierzchnię, spowodowaną wydzielaniem miodówki. Nicienie, z kolei, to mikroskopijne robaki, które atakują korzenie i zdolność roślin do pobierania wody oraz substancji odżywczych, co prowadzi do osłabienia roślin, ale nie mają one wpływu na liście w postaci pajęczyny. Miniarki to małe muchówki, których larwy żerują w liściach, powodując charakterystyczne korytarze w ich miąższu. Warto pamiętać, że każda z tych grup szkodników wymaga odrębnego podejścia w zakresie ochrony roślin, ponieważ mają różne cykle życiowe i metody zwalczania. Zrozumienie specyfiki każdego szkodnika jest kluczowe dla skutecznego zarządzania ich obecnością. Dlatego identyfikacja problemu na podstawie obserwowanych objawów jest niezwykle istotna, a niepoprawne przypisanie szkodnika do objawów może prowadzić do niewłaściwego doboru metod ochrony roślin.

Pytanie 30

Jakie rośliny można zarekomendować do obsadzania brzegów oraz strefy wody płytkiej w naturalnym zbiorniku wodnym?

A. funqia ogrodowa (Hosta sp.), żurawka ogrodowa (Heuchera hybrida)

B. kosaciec żółty (Irispseudacorus), tatarak zwyczajny (Acorus calamus)

C. tawułka Arendsa (Astilbex arendsii), bergenia sercolistna (Bergenia cordifolia)

D. języczka pomarańczowa (Ligularia dentata), pełnik europejski (Trollius europaeus)

Kosaciec żółty (Iris pseudacorus) oraz tatarak zwyczajny (Acorus calamus) stanowią doskonały wybór do obsadzania brzegów i strefy wody płytkiej naturalnych zbiorników wodnych. Kosaciec żółty jest rośliną charakterystyczną dla środowisk wodnych, która nie tylko pięknie kwitnie, ale także odgrywa kluczową rolę w stabilizacji brzegów zbiorników wodnych. Jego system korzeniowy pomaga zapobiegać erozji, a kłącza poprawiają jakość wody, tworząc środowisko sprzyjające innym organizmom wodnym. Z kolei tatarak zwyczajny jest znany z właściwości oczyszczających wodę, ponieważ jego liście i korzenie absorbują zanieczyszczenia. Oba gatunki są odporne na zmienne warunki wodne i mają zdolność do rozwoju w różnych typach gleb, co czyni je idealnymi do naturalnych zbiorników, gdzie mogą tworzyć bioróżnorodne ekosystemy. W praktyce, ich zastosowanie w projektach rekultywacji brzegów przyczynia się do ochrony habitate\'ów wodnych oraz wspiera lokalne gatunki fauny, tworząc jednocześnie estetyczne i funkcjonalne przestrzenie."

Pytanie 31

Jaki sposób nawożenia nawozami azotowymi jest odpowiedni dla roślin z długim okresem wegetacji?

A. Raz wiosną

B. Dwa razy - po raz pierwszy wiosną, po raz drugi latem

C. Raz jesienią

D. Dwa razy - po raz pierwszy latem, po raz drugi jesienią

Nawóz azotowy jest kluczowym elementem w uprawie roślin o długim okresie wegetacji, ponieważ wspiera ich wzrost i rozwój. Odpowiedź, w której nawożenie odbywa się dwukrotnie – pierwszy raz wiosną, a drugi raz latem, jest prawidłowa, ponieważ wiosenne nawożenie umożliwia roślinom szybkie przyswajanie azotu podczas intensywnego wzrostu. Natomiast letnie nawożenie dostarcza niezbędnych składników odżywczych w okresie, gdy rośliny zaczynają intensywnie kwitnąć i owocować. Taki podział nawożenia jest zgodny z zasadami zrównoważonego żywienia roślin, co zwiększa ich plon i jakość. W praktyce stosuje się różne formy nawozów azotowych, takie jak mocznik, saletra amonowa czy saletra wapniowa, a ich aplikacja powinna być dostosowana do specyfiki uprawy oraz przewidywanych warunków pogodowych. Rekomenduje się również przeprowadzanie analizy gleby, aby dokładnie określić zapotrzebowanie roślin na azot, co pozwala na optymalizację nawożenia i minimalizację strat składników odżywczych.

Pytanie 32

Jaki krzew liściasty można zalecić do uprawy na glebach suchych i piaszczystych?

A. Tamaryszek drobnokwiatowy (Tamarixparviflora)

B. Dereń biały (Cornus alba)

C. Kaliń koralowa (Viburnum opulus)

D. Wierzba purpurowa (Salutpurpured)

Wierzbę purpurową (Salix purpurea) można znaleźć w wielu ogrodach, ale jej preferencje siedliskowe są zbieżne z wilgotnymi glebami, gdzie rośnie najlepiej. Roślina ta wymaga obfitego nawodnienia, co czyni ją niewłaściwym wyborem dla gleb suchych i piaszczystych. Kalina koralowa (Viburnum opulus) również nie jest przystosowana do ekstremalnych warunków suszy, ponieważ preferuje gleby wilgotne oraz żyzne, co ogranicza jej możliwości w trudniejszych warunkach. Z kolei dereń biały (Cornus alba) ma większe wymagania co do wilgotności glebowej i również nie radzi sobie dobrze w suchych i piaszczystych warunkach. Wybór tych krzewów jest powszechnym błędem, ponieważ wiele osób nie zdaje sobie sprawy z różnorodności preferencji siedliskowych roślin. Istotnym aspektem w dobieraniu roślin do konkretnego miejsca jest zrozumienie ich naturalnych siedlisk oraz wymagań ekologicznych. Zastosowanie niewłaściwych roślin w takich warunkach może prowadzić do niepowodzeń w uprawach, co jest kosztowne i czasochłonne. Kluczowe w uprawach jest dostosowanie wyboru roślin do charakterystyki gleby oraz dostępnych zasobów wody, co powinno stanowić fundament każdej strategii ogrodniczej.

Pytanie 33

Która kategoria roślin nie potrzebuje corocznego cięcia na wiosnę?

A. Róże rabatowe

B. Drzewa owocowe

C. Pnącza

D. Różaneczniki

Drzewa owocowe, pnącza oraz róże rabatowe są roślinami, które zazwyczaj wymagają regularnego cięcia, co jest kluczowe dla ich zdrowia i obfitości kwitnienia. Drzewa owocowe, takie jak jabłonie czy grusze, często wymagają corocznego cięcia w celu usunięcia martwych lub chorych gałęzi oraz poprawienia struktury korony, co sprzyja lepszemu nasłonecznieniu owoców i cyrkulacji powietrza. Brak odpowiedniego cięcia może prowadzić do problemów zdrowotnych roślin oraz obniżenia plonów. Pnącza, takie jak winorośl czy wisteria, również wymagają regularnego cięcia, aby kontrolować ich wzrost oraz zachować estetyczny wygląd. Niezadbanie o te rośliny może prowadzić do przepełnienia i osłabienia struktury ich wzrostu. Z kolei róże rabatowe są znane ze swojej potrzeby cięcia, które ma na celu usunięcie martwych pędów oraz formowanie rośliny, co jest kluczowe dla uzyskania zdrowych i obfitych kwiatów. W przypadku tych roślin, nieprzestrzeganie zasad cięcia może skutkować nie tylko obniżeniem jakości kwitnienia, ale również zwiększoną podatnością na choroby. Dlatego regularne cięcie jest istotnym elementem pielęgnacji tych grup roślin.

Pytanie 34

Jaką długość będzie miała trawa na planie wykonanym w skali 1:200, jeśli jej rzeczywista długość wynosi 18 m?

A. 0,9 cm

B. 1,8 cm

C. 9,0 cm

D. 3,6 cm

Odpowiedź 9,0 cm jest właściwa! W skali 1:200 to znaczy, że 1 cm na planie to 200 cm w rzeczywistości. Jak to obliczamy? Trzeba wziąć długość trawnika, czyli 18 m, i to podzielić przez 200. Przekształcamy najpierw metry na centymetry, co daje nam 1800 cm. A potem dzielimy 1800 przez 200, co wychodzi 9 cm. Takie obliczenia są naprawdę ważne w architekturze czy inżynierii, bo precyzyjne wymiary na planach są kluczowe. Dzięki zrozumieniu, jak działa skalowanie, projektanci mogą tworzyć dokładne modele, które są łatwe do zrozumienia i wykonania. Umiejętność przeliczania wymiarów w różnych skalach jest przydatna do lepszego zarządzania przestrzenią i przygotowania dokumentacji technicznej.

Pytanie 35

Kluczową formą wizualizacji koncepcji przyjętych rozwiązań projektowych w zakresie zagospodarowania terenu jest

A. przekrój podłużny przez projektowany teren

B. perspektywa powietrzna projektowanego terenu

C. rzut z góry projektowanego terenu

D. przekrój poprzeczny przez projektowany teren

Rzut z góry projektowanego terenu jest niezbędnym narzędziem w procesie projektowania zagospodarowania przestrzennego, ponieważ pozwala na jasne i czytelne przedstawienie wszystkich elementów oraz ich wzajemnych relacji na danym obszarze. W praktyce architektonicznej oraz urbanistycznej, rzut z góry, znany także jako plan, umożliwia projektantom przedstawienie układu funkcjonalnego terenu, lokalizacji budynków, dróg, terenów zielonych oraz innych obiektów. Dobrym przykładem zastosowania rzutu z góry jest analiza planu zagospodarowania przestrzennego, który jest wymagany w wielu procedurach administracyjnych. Takie przedstawienie graficzne pozwala również na łatwiejszą komunikację z klientami oraz innymi interesariuszami, ułatwiając im zrozumienie zamierzonych rozwiązań. Rzuty z góry są zgodne z dobrymi praktykami branżowymi, takimi jak wytyczne Polskiej Normy PN-EN 1991-1-1, która zaleca określenie układu przestrzennego poprzez czytelne i logiczne przedstawienie planów w dokumentacji projektowej.

Pytanie 36

Aby poprawić właściwości gleby na obszarze przeznaczonym do stworzenia kwietnika sezonowego, należy rozprowadzić i wmieszać z glebą warstwę ziemi kompostowej o grubości 5 cm na obszarze 20 m². Ile m³ ziemi kompostowej jest wymagana do zrealizowania tego zadania?

A. 2,0 m3

B. 1,5 m3

C. 1,0 m3

D. 0,5 m3

W ogrodnictwie i budownictwie ważne są pojęcia związane z objętością, a pomylenie jednostek czy złe obliczenia mogą wprowadzić sporo chaosu. Grubość warstwy kompostu powinna być wyrażona w metrach, bo to ma znaczenie przy obliczeniach objętości. Jeżeli Twoja odpowiedź to coś innego niż 1 m³, to pewnie zrozumiałeś źle powierzchnię lub grubość. Na przykład, 0,5 m³ może wynikać z błędnego założenia, że grubość to 2,5 cm zamiast 5 cm, co obniżałoby objętość. Odpowiedzi jak 1,5 m³ czy 2,0 m³ mogą sugerować, że masz zbyt dużo materiału, a to też nie jest zgodne z tym, co planujemy. Pamiętaj, że za gruba warstwa kompostu może powodować problemy z przewiewnością i zatrzymywaniem wody, co niekorzystnie wpływa na rośliny. Dlatego przy przygotowywaniu terenów zielonych ważne jest, żeby trzymać się ustalonych norm i zaleceń odnośnie grubości warstw materiałów organicznych, bo to naprawdę wpływa na zdrowie roślin i równowagę w ekosystemie.

Pytanie 37

Zaleca się, aby cebule tulipanów były sadzone na głębokości

A. równej ich wysokości.

B. połowy ich wysokości.

C. 4-5-krotności ich wysokości.

D. 2-3-krotności ich wysokości.

Cebule tulipanów najlepiej sadzić na głębokości 2-3 razy większej niż ich wysokość. Dzięki temu mają zapewnione lepsze warunki do wzrostu. Na przykład, jeśli cebula ma 5 cm, to sadzimy ją na głębokości między 10 a 15 cm. Taka głębokość daje stabilność roślinie, a jednocześnie chroni cebulę przed mrozem i zbyt szybkim wysychaniem gleby. W praktyce, to naprawdę ważne, bo właściwa głębokość pomaga też utrzymać odpowiedni poziom wilgotności i składników odżywczych w ziemi. Moim zdaniem, dobrze jest zwrócić uwagę na rodzaj gleby, bo to również wpływa na sadzenie. W końcu każdy chce, by tulipany pięknie kwitły, a to od głębokości sadzenia w dużej mierze zależy.

Pytanie 38

Jakie rośliny nadają się do zasadzenia w parku na stanowisku zacienionym oraz w glebie wilgotnej?

A. parzydło leśne (Aruncus dioicus)

B. jeżówka purpurowa (Echinacea purpurea)

C. krwawnik wiązówkowaty (Achillea filipendulina)

D. bodziszek popielaty (Geranium cinereum)

Bodziec popielaty (Geranium cinereum) to roślina, która preferuje stanowiska słoneczne lub półcieniste i dobrze zdrenowane gleby. Jego wymagania glebowe i świetlne sprawiają, że nie nadaje się do sadzenia w głębokim cieniu ani w glebach o wysokiej wilgotności. Z kolei jeżówka purpurowa (Echinacea purpurea) jest rośliną ciepłolubną, która dobrze rośnie w słońcu i umiarkowanie wilgotnych warunkach. Nie jest to roślina odpowiednia do cienistych miejsc, co ogranicza jej zastosowanie w parkach leśnych. Krwawnik wiązówkowaty (Achillea filipendulina) również preferuje stanowiska słoneczne i dobrze przepuszczalne gleby; jest to gatunek, który zazwyczaj nie toleruje nadmiaru wilgoci. Typowym błędem w doborze roślin jest ignorowanie specyficznych wymagań danego gatunku, co prowadzi do ich niewłaściwego umiejscowienia w ogrodzie. Rośliny, które są niewłaściwie dopasowane do warunków środowiskowych, mogą mieć trudności z wzrostem, co w ostateczności skutkuje ich osłabieniem lub obumieraniem. W projektowaniu krajobrazu kluczowe jest zrozumienie, jakie warunki panują w danym miejscu oraz jakie gatunki roślin najlepiej się w nich odnajdą, aby uniknąć niepowodzeń oraz niepotrzebnych kosztów związanych z ich wymianą lub pielęgnacją.

Pytanie 39

Jakie pnącze powinno się wybrać do obsadzenia podpory znajdującej się w słonecznym miejscu, aby jesienią uzyskać efekt kolorystycznego zharmonizowania z rosnącym w pobliżu sumakiem octowcem (Rhus typhina)?

A. Glicynia kwiecista (Wisteria floribunda)

B. Winobluszcz trójklapowy (Parthenocissus tricuspidata)

C. Bluszcz pospolity (Hedera helix)

D. Dławisz okrągłolistny (Celastrus orbiculatus)

Glicynia kwiecista (Wisteria floribunda) jest pnączem o pięknych, zwisających kwiatostanach, jednak nie jest to najlepszy wybór do obsadzenia podpory w pobliżu sumaka octowca. To pnącze wymaga wsparcia w postaci trwałych struktur, a jego intensywny wzrost może prowadzić do problemów z usuwaniem i kontrolowaniem jego ekspansji. Glicynia kwitnie wiosną, a jej liście nie zmieniają koloru na tak intensywny jak winobluszcz w okresie jesieni, co może skutkować brakiem harmonii kolorystycznej z sumakiem. Bluszcz pospolity (Hedera helix) jest rośliną zimozieloną, która również nie oferuje tego samego efektu kolorystycznego w porze jesiennej. Choć jest odporny na wiele warunków, jego liście nie zmieniają koloru, a sama roślina ma tendencję do dominacji w przestrzeni, co może skutkować ograniczeniem wzrostu innych roślin w pobliżu. Dławisz okrąglistny (Celastrus orbiculatus) to inny gatunek, który może okazać się problematyczny, ze względu na jego inwazyjny charakter. Często prowadzi to do niekontrolowanego wzrostu i może zdominować inne rośliny, co jest sprzeczne z ideą tworzenia harmonijnych kompozycji ogrodowych. Ostatecznie, wybór pnączy powinien być dokładnie przemyślany, uwzględniając zarówno aspekty estetyczne, jak i ekologiczne, aby zapewnić zdrowy rozwój roślin w ogrodzie.

Pytanie 40

Na podstawie danych zamieszczonych w tablicy z KNR 2-21 oblicz nakłady robocizny związane z przygotowaniem 50 m² terenu pod obsadzenia kwiatowe w gruncie kategorii IV, z wymianą gleby rodzimej warstwą ziemi kompostowej grubości 15 cm.

Nakłady na 100 m² terenu pod obsadzenia								Tablica 0412
Lp.	Wyszczególnienie		Jednostki miary, oznaczenia		Przygotowanie terenu pod obsadzenia kwiatowe w gruncie kategorii IV z wymianą gleby rodzimej warstwą ziemi o grubości
Lp.	symbole eto	rodzaje zawodów, materiałów i maszyn	cyfrowe	literowe	10 cm	15 cm	20 cm	25 cm
a	b	c	d	e	01	02	03	04
01	761	Ogrodniczy gr. I	149	r-g	57,59	71,15	86,81	92,35
		Razem	149	r-g	57,59	71,15	86,81	92,35
20	3990400	Ziemia urodzajna (humus)	060	m³	10,30	15,40	20,60	25,70
21	3990401	Ziemia żyzna lub kompostowa	060	m³	10,30	15,40	20,60	25,70

A. 35,575 r-g

B. 71,15 r-g

C. 28,795 r-g

D. 57,59 r-g

Odpowiedź 35,575 r-g jest poprawna, ponieważ obliczenia opierają się na specyfikacjach zawartych w tabeli KNR 2-21, dotyczących robocizny związanej z przygotowaniem terenu. W przypadku przygotowania 50 m² terenu pod obsadzenia kwiatowe, istotne jest uwzględnienie wymiany gleby rodzimej na warstwę ziemi kompostowej o grubości 15 cm. Zgodnie z normami, dla 100 m² powierzchni, nakłady robocizny wynoszą 71,15 r-g, co po przeskalowaniu do 50 m² daje wartość 35,575 r-g. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie wyceny robót ziemnych, które często bazują na proporcjonalnym przeliczeniu wartości jednostkowych. Zrozumienie tego procesu jest kluczowe dla efektywnego zarządzania projektami ogrodniczymi i budowlanymi. Warto także zauważyć, że stosowanie kompostu poprawia jakość gleby, co jest korzystne dla przyszłych nasadzeń oraz wpływa na zdrowotność roślin. Zachęcam do zapoznania się z dodatkowymi materiałami na temat przygotowania terenu oraz jego wpływu na jakość przyszłych upraw.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej