Wyniki egzaminu

Pytanie 2

1       <script>
2       const liczba = 1;
3       let gora = 10, dol = 1;
4       let podaj = parseInt(prompt("Podaj liczbę całkowitą z zakresu <1-10>"));
5       liczba = Math.random() * ( gora - dol + 1 ) + dol;
6       liczba = parseInt(liczba);
7       if (liczba == podaj) {
8           document.write("Liczba została odgadnięta");
9       } else {
10          document.write("Niestety nie tym razem");
11      }
12      </script>

Przedstawiony fragment kodu JavaScript powinien wylosować liczbę całkowitą z zakresu <1 , 10> i porównać ją z liczbą podaną przez użytkownika w oknie dialogowym. Skrypt po uruchomieniu generuje błąd, którego przyczyną jest

A. przypisanie wartości do stałej liczba w piątej linii skryptu .

B. błędna składnia instrukcji warunkowej if ... else.

C. niepotrzebne użycie konwersji z funkcji prompt do liczby całkowitej.

D. błędna składnia deklaracji zmiennych gora i dol w drugiej linii skryptu.

Przyczyną błędu w tym skrypcie jest próba nadpisania stałej zadeklarowanej słowem kluczowym const. W drugiej linii kodu mamy `const liczba = 1;`, czyli tworzymy stałą o nazwie `liczba` i nadajemy jej wartość początkową 1. Zgodnie ze specyfikacją ECMAScript, zmienne zadeklarowane przez `const` nie mogą być później modyfikowane poprzez przypisanie. Innymi słowy: raz ustawiona wartość const jest niezmienna. Tymczasem w piątej linii skryptu występuje instrukcja `liczba = Math.random() * (gora - dol + 1) + dol;`, która dokładnie próbuje przypisać nową wartość do tej stałej. Przeglądarka reaguje na to błędem typu `TypeError` lub `Assignment to constant variable`, i skrypt się sypie zanim w ogóle dojdzie do porównania z wartością wprowadzoną przez użytkownika. W praktyce, jeśli chcemy losować liczbę, zmienna powinna być zadeklarowana przez `let` lub `var`, np. `let liczba;` w drugiej linii, a dopiero potem przypisywać wartość wylosowaną z `Math.random()`. Dobra praktyka jest taka, żeby do `const` dawać rzeczy, które naprawdę nie będą zmieniane w logice programu, np. `const GORA = 10; const DOL = 1;` albo stałe konfiguracyjne, adresy URL API itp. Natomiast zmienne, które w czasie działania skryptu mają się zmieniać (liczniki pętli, wyniki obliczeń, losowania), deklarujemy jako `let`. Z mojego doświadczenia jednym z częstszych błędów początkujących jest właśnie mechaniczne używanie `const` „bo jest nowoczesne” bez zrozumienia, że to blokuje późniejsze przypisania. Warto też zauważyć, że sama konstrukcja losowania liczby całkowitej z przedziału <1,10> jest poprawna: `Math.random()` daje liczbę z zakresu <0,1), potem skalujemy ją do odpowiedniego przedziału i na końcu obcinamy część ułamkową przez `parseInt` lub lepiej `Math.floor`. Gdyby `liczba` była zadeklarowana jako `let`, skrypt by działał zgodnie z założeniami.

Pytanie 3

Testy aplikacji webowej, których celem jest ocena wydajności aplikacji oraz bazy danych, a także architektury serwera i konfiguracji, określane są mianem testów

A. funkcjonalności

B. kompatybilności

C. użyteczności

D. bezpieczeństwa

Testy bezpieczeństwa koncentrują się na ocenie, jak dobrze aplikacja chroni dane użytkowników oraz jak reaguje na próby nieautoryzowanego dostępu. W tym kontekście testy te mają na celu identyfikację luk bezpieczeństwa, które mogłyby być wykorzystane przez atakujących. Testy te nie koncentrują się na aspektach skalowalności ani architektury serwera, a ich celem jest zapewnienie, że aplikacja jest odporna na zagrożenia. Z kolei testy funkcjonalności mają na celu weryfikację, czy wszystkie elementy aplikacji działają zgodnie z wymaganiami. Obejmują one testowanie poszczególnych funkcji i ich interakcji, ale nie badają wydajności systemu w warunkach dużego obciążenia ani nie analizują architektury bazy danych. Funkcjonalność aplikacji może być poprawna, ale nieprzystosowana do obsługi wzrastającej liczby użytkowników, co jest istotne w kontekście skalowalności. Testy użyteczności oceniają, jak łatwo użytkownicy mogą korzystać z aplikacji, koncentrując się na interfejsie, ergonomii oraz ogólnym doświadczeniu użytkownika. Choć te aspekty są niezwykle ważne, nie mają one bezpośredniego związku z testowaniem architektury serwera czy skalowalności systemu, co jest kluczowe dla odpowiedzi na postawione pytanie.

Pytanie 4

W kodzie CSS stworzono cztery klasy stylizacji, które zostały wykorzystane do formatowania akapitów. Efekt widoczny na ilustracji uzyskano dzięki zastosowaniu klasy o nazwie

A. format1

B. format2

C. format4

D. format3

Odpowiedź format2 jest poprawna, ponieważ stylizacja zastosowana do tekstu na obrazie to line-through, co oznacza przekreślenie. W CSS właściwość text-decoration pozwala na dodawanie różnych dekoracji do tekstu, takich jak underline (podkreślenie), overline (nadkreślenie) czy line-through (przekreślenie). Przekreślenie jest często używane do zaznaczania usuniętego tekstu lub do pokazywania zmian w dokumentach, co jest zgodne z dobrą praktyką w edytorach tekstu i aplikacjach do śledzenia zmian. W kodzie HTML klasy CSS są zazwyczaj stosowane poprzez dodanie atrybutu class do odpowiedniego elementu. Użycie klasy format2 w kodzie HTML wyglądałoby jak <p class='format2'>. Wielu projektantów korzysta z takich dekoracji, aby poprawić czytelność i funkcjonalność stron internetowych, zapewniając użytkownikom intuicyjne oznaczenia wizualne. Ważne jest także użycie semantycznego HTML, co w połączeniu z odpowiednimi stylami CSS pozwala tworzyć dostępne dla użytkowników strony internetowe zgodne ze standardami W3C.

Pytanie 5

W systemie baz danych sklepu znajdują się dwie tabele powiązane ze sobą relacją: produkty oraz oceny. Tabela oceny zawiera dowolną liczbę ocen wystawionych przez klientów dla konkretnego produktu, które są zdefiniowane przez pola: id, ocena (pole numeryczne), produktID (klucz obcy). Aby uzyskać maksymalną ocenę dla produktu o ID równym 10, należy użyć zapytania

A. COUNT MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;

B. SELECT MAX(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;

C. SELECT MAX COUNT(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;

D. MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;

Odpowiedź "SELECT MAX(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;" jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje odpowiednią składnię SQL do uzyskania maksymalnej wartości z kolumny "ocena" dla produktu o określonym ID. Funkcja agregująca MAX() umożliwia znalezienie najwyższej oceny w zbiorze danych spełniających określone kryteria. W tym przypadku, zapytanie przeszukuje tabelę "oceny" i filtruje wyniki na podstawie "produktID" równym 10. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w obszarze SQL, ponieważ zapewnia prostotę i efektywność. W praktycznym zastosowaniu, w momencie gdy mamy do czynienia z dużymi zbiorami danych, takie zapytanie pozwala na szybkie uzyskanie potrzebnych informacji, co jest kluczowe dla analizy wydajności produktów w sklepie. Używanie funkcji agregujących, takich jak MAX(), jest standardem w relacyjnych bazach danych, co czyni to podejście odpowiednim w kontekście zarządzania danymi.

Pytanie 6

Jaką operację trzeba wykonać podczas edytowania zdjęcia w programie graficznym, aby zamienić białe tło na przezroczystość?

A. Skadrować obraz

B. Zmienić saturację obrazu

C. Dodać kanał alfa

D. Maksymalnie zmniejszyć jasność

Aby zamienić białe tło na przezroczystość w edytorze grafiki, kluczowym krokiem jest dodanie kanału alfa do obrazu. Kanał alfa jest używany do zarządzania przezroczystością pikseli w obrazie rastrowym, co pozwala na zachowanie tylko tych elementów, które mają być widoczne. Proces ten jest szczególnie istotny przy pracy z grafiką stosowaną w projektach multimedialnych, takich jak strony internetowe, animacje czy prezentacje. Po dodaniu kanału alfa, można użyć narzędzi selekcji, takich jak różdżka czy lasso, aby zaznaczyć obszar białego tła i usunąć go, co skutkuje uzyskaniem przezroczystości. Dobrą praktyką jest również zapisanie pliku w formacie obsługującym przezroczystość, jak PNG, co zapewnia, że efekt końcowy zostanie zachowany, a tło będzie rzeczywiście przezroczyste. Przykład zastosowania można znaleźć w tworzeniu grafik do mediów społecznościowych, gdzie przezroczystość tła pozwala na lepsze dopasowanie elementów do różnych szablonów.

Pytanie 7

Aby zwiększyć wydajność operacji w bazie danych, należy skupić się na polach, które są często wyszukiwane lub sortowane

A. dodać więzy integralności

B. stworzyć oddzielną tabelę przechowującą wyłącznie te pola

C. utworzyć indeks

D. dodać klucz obcy

Dodawanie kluczy obcych nie jest bezpośrednią metodą na przyspieszenie operacji na bazie danych. Klucze obce są używane do zapewnienia integralności referencyjnej, co oznacza, że ich celem jest zapewnienie spójności danych w relacjach pomiędzy tabelami. Choć klucze obce mogą wpłynąć na wydajność w kontekście zapytań, nie przyspieszają one ani nie optymalizują wyszukiwania w obrębie pojedynczych tabel. Tworzenie osobnych tabel przechowujących tylko te pola również nie jest metodą optymalizacji efektywności wyszukiwania. Tego rodzaju podejście może prowadzić do komplikacji w zarządzaniu danymi oraz zmniejszenia wydajności przy łączeniu tabel w zapytaniach. Dodanie więzów integralności, które zapewniają, że dane w tabelach są poprawne i zgodne z określonymi zasadami, jest również istotne, ale nie wpływa bezpośrednio na szybkość operacji na bazie danych. Takie podejścia mogą prowadzić do błędnych przekonań, że poprawa wydajności bazy danych można osiągnąć poprzez wprowadzenie dodatkowych ograniczeń lub zmian w strukturze danych, co w rzeczywistości może generować dodatkowe koszty obliczeniowe przy wykonywaniu podstawowych operacji. Kluczowe jest stosowanie odpowiednich technik indeksacji, które są powszechnie uznawane za najlepszą praktykę w kontekście optymalizacji zasobów bazy danych.

Pytanie 8

Elementem odpowiadającym imieniu Agata w zaprezentowanej tablicy JavaScript jest:

var Imiona = new Array('Anna','Joanna','Monika','Agata');

A. Imiona[3];

B. Imiona['Agata'];

C. Imiona[Agata];

D. Imiona[4];

Poprawna odpowiedź to Imiona[3], ponieważ w JavaScript indeksowanie tablicy zaczyna się od zera. Oznacza to, że pierwszy element tablicy Imiona to 'Anna' (Imiona[0]), drugi to 'Joanna' (Imiona[1]), trzeci to 'Monika' (Imiona[2]), a czwarty to 'Agata' (Imiona[3]). W kontekście programowania w JavaScript ważne jest, aby znać zasady indeksowania, co jest szczególnie istotne przy pracy z tablicami, ponieważ niewłaściwe indeksowanie może prowadzić do błędów, takich jak undefined. W praktyce, jeżeli chcemy uzyskać dostęp do konkretnego elementu tablicy, musimy użyć odpowiedniego indeksu. Ponadto, korzystanie z tablic w JavaScript jest powszechną praktyką, a zrozumienie ich mechanizmu pozwala na efektywne operowanie danymi. Należy również pamiętać o dobrych praktykach w programowaniu, takich jak stosowanie opisowych nazw zmiennych oraz komentowanie kodu, co zwiększa jego czytelność i zrozumienie dla innych programistów.

Pytanie 9

Na ilustracji przedstawiono kompozycję bloków strony www. Który z elementów formatowania strony odpowiada temu układowi? (Dla uproszczenia pominięto właściwości dotyczące koloru tła, wysokości oraz czcionki)

A. Odpowiedź 2: B

B. Odpowiedź 1: A

C. Odpowiedź 3: C

D. Odpowiedź 4: D

Odpowiedź B jest naprawdę na czasie! Widzisz, użyto tutaj techniki pływającego układu z CSS, czyli float i clear. Pierwszy blok pływa w lewo, ma 30% szerokości, dzięki czemu obok niego mogą stać drugi i trzeci blok, które też pływają w lewo i zajmują 70%. To pozwala na ułożenie elementów w jednej linii, o ile kontener ma wystarczająco miejsca. W sumie, float to klasyka przy układach wielokolumnowych, chociaż obecnie sporo osób korzysta z Flexboxa lub Grid Layout. Zauważ, że blok czwarty ma clear:both, więc zacznie się poniżej wcześniejszych elementów pływających. To ważne, bo dzięki temu unikamy problemów z nałożeniem się treści. Zachowanie porządku w układzie jest kluczowe, szczególnie w responsywnym web designie. Tego typu układy są całkiem popularne na stronach z wieloma kolumnami, gdzie elastyczność szerokości ma duże znaczenie.

Pytanie 10

W języku PHPnie ma możliwości

A. zmienianie dynamiczne treści strony HTML w przeglądarce

B. tworzenie dynamicznej zawartości strony internetowej

C. przetwarzanie danych z formularzy

D. obróbka informacji przechowywanych w bazie danych

Odpowiedź dotycząca zmieniania dynamicznej zawartości strony HTML w przeglądarce jest poprawna, ponieważ PHP jest językiem skryptowym działającym po stronie serwera. Oznacza to, że PHP nie jest w stanie bezpośrednio modyfikować zawartości strony HTML po jej załadowaniu w przeglądarce użytkownika. Zamiast tego, PHP generuje HTML, który następnie jest przesyłany do przeglądarki. Dynamiczna zawartość strony może być generowana na podstawie danych z bazy danych lub formularzy, ale wszelkie zmiany w HTML po stronie klienta wymagają użycia języków, które działają po stronie przeglądarki, takich jak JavaScript. Przykładem może być sytuacja, w której użytkownik wypełnia formularz, a dane są przetwarzane przez PHP, które zwraca zaktualizowaną stronę. W przypadku potrzeby dynamicznych zmian, JavaScript może być użyty do manipulacji DOM po załadowaniu strony. Warto również zauważyć, że zgodnie z dobrymi praktykami, powinno się oddzielać logikę serwerową (PHP) od logiki klienckiej (JavaScript), co przyczynia się do lepszej struktury kodu i ułatwia jego utrzymanie.

Pytanie 11

Fragment formularza zaprezentowany powyżej został przetworzony w skrypcie PHP. Wskaż poprawny sposób pobierania wartości z pola edycyjnego.

A. name = GET['imie']

B. $name = $_POST['imie']

C. name = $_GET[imie]

D. $name = $POST['Imię']

Prawidłowe pobranie wartości z formularza przesłanego metodą POST w języku PHP wymaga użycia globalnej tablicy asocjacyjnej $_POST. W kontekście tego pytania, zmienna $name zostaje przypisana wartości wprowadzonej do pola edycyjnego o nazwie imie. Kluczowym aspektem jest zrozumienie różnic między metodami GET i POST w HTTP. Metoda POST jest często preferowana do przesyłania danych formularzy, ponieważ umożliwia przesyłanie większych ilości danych i oferuje większe bezpieczeństwo, ponieważ dane nie są widoczne w adresie URL. Użycie $_POST['imie'] jest zgodne z dobrymi praktykami, a także zgodne z zasadami bezpieczeństwa takimi jak sanitizacja danych wejściowych i walidacja. Przykładowo można użyć filtrów: $name = filter_input(INPUT_POST 'imie' FILTER_SANITIZE_STRING); co zapobiega wstrzyknięciom kodu. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania w PHP i zapewnia bezpieczeństwo oraz niezawodność aplikacji. Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe w tworzeniu bezpiecznych i efektywnych aplikacji webowych.

Pytanie 12

Jaką funkcję pełni CONCAT w języku SQL?

A. określenie podłańcucha znaków z tekstu wejściowego

B. łączenie tekstu do wyświetlenia

C. usuniecie określonego tekstu

D. przycinanie wyświetlanego tekstu

Funkcja CONCAT w języku SQL jest używana do łączenia dwóch lub więcej ciągów tekstowych w jeden. Jest to bardzo przydatne narzędzie w zarządzaniu danymi, gdyż pozwala na tworzenie bardziej złożonych i informacyjnych komunikatów tekstowych z pojedynczych elementów. Funkcja ta przyjmuje jako argumenty dowolną liczbę ciągów znakowych, a jej wynik to jeden skonsolidowany ciąg. Na przykład, jeżeli mamy dwie kolumny, 'imię' i 'nazwisko', używając CONCAT możemy stworzyć pełne imię i nazwisko: SELECT CONCAT(imię, ' ', nazwisko) AS pełne_imie FROM użytkownicy; W wyniku tego zapytania otrzymamy pełne imiona i nazwiska użytkowników. Funkcja ta jest zgodna z normami ANSI SQL i jest wspierana przez większość systemów zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL, czy Microsoft SQL Server, co sprawia, że jest bardzo uniwersalnym narzędziem w świecie baz danych.

Pytanie 13

Mamy tablicę o n elementach o nazwie t[n]. Zadaniem algorytmu, zapisanego w krokach, jest wyliczenie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
  K3: wynik ← wynik + t[i]
  K4: i ← i + 2
K5: wypisz wynik

A. wszystkich elementów tablicy

B. co drugiego elementu tablicy

C. n-elementów tej tablicy

D. sumy tych elementów tablicy, które mają wartości nieparzyste

Algorytm przedstawiony w pytaniu wykonuje sumowanie co drugiego elementu tablicy. Rozpoczyna od elementu o indeksie 0, czyli pierwszego elementu tablicy, a następnie przeskakuje o dwa indeksy za pomocą instrukcji i ← i + 2. Dzięki temu algorytm dodaje do zmiennej wynik wyłącznie wartości znajdujące się na pozycjach o parzystych indeksach w tablicy. Praktyczne zastosowanie tego rodzaju algorytmu można znaleźć w sytuacjach, gdy potrzebujemy operować tylko na wybranym podzbiorze danych, na przykład w analizie co drugiego punktu danych w dużych zbiorach, co może przyspieszyć proces analizy i zmniejszyć obciążenie obliczeniowe. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w dziedzinie inżynierii oprogramowania, gdzie staramy się optymalizować algorytmy pod kątem wydajności i złożoności obliczeniowej. Warto zauważyć, że operowanie na co drugim elemencie może być także użyteczne w przypadku wzorców projektowych, takich jak iteratory, które pozwalają na elastyczną kontrolę nad sposobem przeglądania danych w strukturach danych.

Pytanie 14

Aby utworzyć tabelę w systemie baz danych, należy użyć polecenia SQL

A. NEW TABLE

B. PLUS TABLE

C. CREATE TABLE

D. ADD TABLE

Aby utworzyć tabelę w bazie danych, należy użyć polecenia SQL 'CREATE TABLE', które jest standardową komendą w SQL (Structured Query Language) służącą do definiowania struktury tabeli. Polecenie to pozwala na określenie nazw kolumn, ich typów danych oraz opcji, takich jak klucze główne czy unikalność wartości. Przykładowe użycie tego polecenia wygląda następująco: 'CREATE TABLE pracownicy (id INT PRIMARY KEY, imie VARCHAR(50), nazwisko VARCHAR(50))'. Dzięki temu tworzymy tabelę o nazwie 'pracownicy' z trzema kolumnami: 'id', 'imie' i 'nazwisko'. Używanie polecenia 'CREATE TABLE' jest zgodne z normami SQL, co zapewnia jego przenośność między różnymi systemami zarządzania bazami danych. Dobrą praktyką jest także definiowanie ograniczeń, takich jak 'NOT NULL', aby zapewnić integralność danych. Również istotne jest zrozumienie, że polecenie to jest tylko jednym z wielu w SQL, które umożliwia manipulację danymi w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 15

Mamy do czynienia z tablicą o nazwie tab, która zawiera liczby całkowite różniące się od zera. Zawarty w języku PHP kod ma na celu:

foreach ($tab as &$liczba)
     $liczba = $liczba * (-1);
 unset($liczba);

A. zmienić wszystkie elementy tablicy na liczby o przeciwnym znaku

B. przekształcić elementy tablicy na wartości zapisane w zmiennej liczba

C. wyliczenie iloczynu wszystkich wartości w tablicy

D. obliczyć wartość bezwzględną elementów tej tablicy

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ przedstawiony kod w języku PHP używa pętli foreach do iteracji po tablicy o nazwie tab. Dzięki zastosowaniu operatora & przed nazwą zmiennej $liczba, zmienna ta jest przekazywana przez referencję. Oznacza to, że każda modyfikacja dokonywana na zmiennej $liczba wpływa bezpośrednio na odpowiedni element tablicy. Wewnątrz pętli każda liczba w tablicy jest mnożona przez -1, co skutkuje zmianą jej znaku na przeciwny. W praktyce taka operacja jest powszechnie stosowana, gdy istnieje potrzeba szybkiej zmiany wszystkich wartości w strukturze danych na ich negatywne odpowiedniki, na przykład w algorytmach matematycznych lub finansowych. Istotnym aspektem jest również unikanie modyfikacji oryginalnych danych, co jest kluczowe w procesie przetwarzania danych. Po zakończeniu pętli unset($liczba) usuwa referencję, aby uniknąć niepożądanych efektów ubocznych. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, które kładą nacisk na zarządzanie pamięcią i poprawność danych.

Pytanie 16

Na stronie WWW umieszczono obrazek, a następnie akapit. Aby obrazek był wyświetlany przez przeglądarkę w tej samej linii co akapit, po lewej stronie tekstu akapitu, w stylu CSS dla obrazka należy ustawić formatowanie

A. style: left;

B. align: left;

C. alt: left;

D. float: left;

Odpowiedź "float: left;" jest poprawna, ponieważ właściwość CSS "float" służy do określenia, w jaki sposób elementy są rozmieszczane na stronie. Ustawienie "float: left;" dla rysunku sprawia, że zostaje on umieszczony po lewej stronie swojego kontenera, a pozostałe elementy, takie jak akapit, mogą układać się obok niego. Jest to powszechnie stosowana technika w układach stron internetowych, pozwalająca na osiągnięcie płynnych i responsywnych rozkładów treści. Na przykład, w przypadku gdy mamy obrazek i akapit, stosując float, obrazek zostanie wypchnięty w lewo, a tekst akapitu automatycznie dostosuje się, zajmując dostępną przestrzeń obok rysunku. Warto również dodać, że po zastosowaniu float, należy zadbać o usunięcie efektu 'zatrzymywania się' rysunków, co można osiągnąć poprzez stosowanie właściwości "clear" w odpowiednich miejscach, aby nie zakłócać układu sąsiednich elementów. Tego typu techniki są fundamentem projektowania stron, zgodnie z zasadami dobrych praktyk UX/UI oraz standardami W3C. W przypadku bardziej złożonych układów warto również rozważyć zastosowanie Flexbox lub Grid Layout, które oferują większą elastyczność i kontrolę nad położeniem elementów w nowoczesnych projektach.

Pytanie 17

Które zapytanie MySQL należy użyć, aby usunąć jedynie pracowników, którzy zarabiają nie mniej niż 500 i nie więcej niż 1000 zł oraz ich miejsce pracy zawiera frazę tx

A. DELETE FROM pracownicy WHERE pensja BETWEEN 500 AND 1000 OR miejsce_pracy LIKE '%tx%';

B. DELETE FROM pracownicy WHERE pensja IN (500,1000) AND miejsce_pracy LIKE '*tx*';

C. DELETE FROM pracownicy WHERE pensja > 500 AND pensja < 1000 AND miejsce_pracy LIKE '%tx%';

D. DELETE FROM pracownicy WHERE pensja BETWEEN 500 AND 1000 AND miejsce_pracy LIKE '%tx%';

W tym zadaniu widać kilka typowych pułapek związanych z SQL-em: składnią operatora LIKE, doborem zakresu liczbowego oraz użyciem spójników logicznych AND i OR. Zacznijmy od wzorca tekstowego. W MySQL, zgodnie ze standardową składnią SQL, do dopasowań wzorców używa się znaków % i _. Procent oznacza dowolny ciąg znaków, a podkreślnik pojedynczy znak. Natomiast gwiazdka * nie jest prawidłowym wildcardem w operatorze LIKE, więc zapis typu LIKE '*tx*' po prostu nie zadziała tak, jak większość osób intuicyjnie zakłada. To jest częsty błąd u osób, które mieszają składnię SQL z np. wyrażeniami w stylu systemów plików czy niektórych narzędzi linuksowych. Kolejna sprawa to warunki logiczne. W tym poleceniu chodziło o wybranie rekordów, które spełniają oba kryteria jednocześnie: pensja w określonym przedziale i miejsce pracy zawiera „tx”. Użycie operatora OR całkowicie zmienia znaczenie zapytania, bo wtedy wystarczy, że spełniony jest tylko jeden z warunków. W efekcie można by usunąć osoby, które mają odpowiednią pensję, ale w ogóle nie mają „tx” w miejscu pracy, albo odwrotnie – mają „tx” w miejscu pracy, ale zarabiają dużo mniej lub więcej niż zadany zakres. To klasyczny przykład nieprecyzyjnie dobranego spójnika logicznego, który na produkcyjnej bazie może zakończyć się masowym usunięciem nie tych danych, co trzeba. Trzeci problem dotyczy interpretacji zakresu. Operator IN z wartościami (500,1000) nie wybiera przedziału od 500 do 1000, tylko dokładnie dwie wartości: 500 i 1000. To nie ma nic wspólnego z „między 500 a 1000”, więc zadanie nie byłoby zrealizowane. Z drugiej strony użycie warunku pensja > 500 AND pensja < 1000 wyklucza wartości graniczne, czyli 500 i 1000, co jest sprzeczne z opisem „nie mniej niż 500 i nie więcej niż 1000”. Z mojego doświadczenia najczęściej takie błędy wynikają z pośpiechu i nieprzeczytania dokładnie treści zadania. Dobra praktyka jest taka, żeby zawsze świadomie decydować, czy zakres ma być domknięty (BETWEEN) czy otwarty (>, <) oraz żeby testować zapytanie w wersji SELECT przed wykonaniem operacji DELETE albo UPDATE. To pozwala od razu zauważyć, że warunki logiczne albo wzorzec LIKE nie działają tak, jak zakładaliśmy w głowie.

Pytanie 18

Aby zaktualizować maksymalną długość kolumny imie w tabeli klienci do 30 znaków, należy zastosować w języku SQL poniższy kod

A. ALTER TABLE klienci CHANGE imie TEXT;

B. CHANGE TABLE klienci MODIFY imie CHAR(30);

C. CHANGE TABLE klienci TO COLUMN imie SET CHAR(30);

D. ALTER TABLE klienci MODIFY COLUMN imie VARCHAR(30);

Odpowiedź ALTER TABLE klienci MODIFY COLUMN imie VARCHAR(30) jest poprawna, ponieważ w SQL polecenie ALTER TABLE służy do modyfikacji struktury istniejącej tabeli. W tym przypadku zmieniamy długość pola 'imie' w tabeli 'klienci'. Typ danych VARCHAR (zmienna długość) jest odpowiedni dla pól, które mogą przechowywać tekst o różnej długości, a określenie 30 oznacza, że maksymalna długość tego pola będzie wynosić 30 znaków. Używanie VARCHAR zamiast CHAR jest dobrą praktyką w przypadku, gdy długość danych jest zmienna, co pozwala na oszczędność miejsca w bazie danych. Przykładowo, jeśli tabela przechowuje imiona, które w większości będą krótsze niż 30 znaków, zastosowanie VARCHAR skutkuje mniejszym zużyciem miejsca w porównaniu do CHAR, który zawsze rezerwuje tę samą ilość miejsca. Warto również pamiętać, że przy modyfikowaniu tabeli w SQL należy zachować ostrożność, aby uniknąć utraty danych, szczególnie jeśli zmieniamy typ danych lub długość pola już zawierającego dane.

Pytanie 19

W celu sprawdzenia poprawności składni kodu CSS można skorzystać z

A. konsolidatora.

B. optymalizatora.

C. narzędzia debbuger.

D. walidatora.

Jeśli chcesz sprawdzić, czy Twój kod CSS jest poprawny, to najlepiej skorzystać z walidatora. To taki program lub strona, która podpowiada, czy wszystko jest zrobione zgodnie z zasadami ustalonymi przez W3C. Dzięki walidatorowi możesz szybko znaleźć błędy w swoim kodzie, na przykład brakuje średnika, są nieprawidłowe wartości lub coś jest nie tak z właściwościami. Używanie walidatorów jest ważne, bo nie tylko poprawia jakość kodu, ale też wpływa na to, jak szybko ładuje się strona i jak dobrze działa na różnych urządzeniach. Można znaleźć online narzędzia, jak W3C CSS Validation Service, gdzie wystarczy wkleić kod, a potem dostajesz raport z błędami. Generalnie, walidacja kodu CSS to dobry sposób na poprawienie jego jakości, a to z kolei może pomóc w lepszym SEO.

Pytanie 20

Jaką właściwość pola w tabeli powinno się ustawić, aby akceptowało ono wyłącznie dane liczbowe?

A. Maskę wprowadzania

B. Wartość domyślną

C. Tagi inteligentne

D. Regułę sprawdzania poprawności

Tagi inteligentne są narzędziem umożliwiającym szybki dostęp do dodatkowych funkcji lub opcji związanych z danymi w polu. Nie mają jednak zdolności do ograniczania samej zawartości pola w kontekście dozwolonych znaków. Ich rola jest raczej wspomagająca użytkownika poprzez dodawanie kontekstowych opcji, ale nie dotyczą bezpośrednio walidacji danych. Wartość domyślna to z kolei predefiniowana wartość, jaką pole przyjmuje w momencie tworzenia nowego rekordu, jednak nie wpływa na to, jakie dane użytkownik może wprowadzić. Jest użyteczna do ułatwienia tworzenia danych, ale nie służy do ograniczania formatu wprowadzanych danych. Chociaż reguła sprawdzania poprawności może być stosowana do określania, jakie dane są uznawane za poprawne, jej główną rolą jest weryfikacja już wprowadzonych danych, a nie ich formatowanie w trakcie wprowadzania. Reguły te mogą informować o błędach po wprowadzeniu danych, lecz nie zapobiegają samemu wprowadzaniu błędnych danych. Wiele osób może mylnie sądzić, że reguła sprawdzania poprawności i maska wprowadzania pełnią podobne funkcje, jednak maska działa na poziomie interfejsu wprowadzania, wymuszając określony format w czasie rzeczywistym, podczas gdy reguła działa retrospektywnie. Zrozumienie tych różnic pozwala na odpowiednie zastosowanie tych narzędzi w projektowaniu baz danych, co skutkuje lepszym zarządzaniem jakością danych oraz zwiększeniem intuicyjności interfejsu użytkownika. Stosowanie masek wprowadzania jest szczególnie korzystne w kontekście aplikacji z dużą ilością danych liczbowych, gdzie precyzja jest kluczowa, a reguły poprawności lepiej sprawdzają się w kontekście logicznych zależności pomiędzy polami danych. To rozróżnienie jest kluczowe dla osiągnięcia wysokiej jakości danych i łatwej obsługi w systemach informatycznych.

Pytanie 21

Który z podanych kodów XHTML sformatuje tekst zgodnie z określonym schematem?

A. Odpowiedź B

B. Odpowiedź D

C. Odpowiedź C

D. Odpowiedź A

Poprawna odpowiedź D zawiera poprawne znaczniki XHTML i HTML, które umożliwiają formatowanie tekstu według wzoru. W pierwszym wierszu tekst Ala ma kota używa znacznika b do pogrubienia słowa kota, co jest zgodne ze standardami, ponieważ b jest szeroko stosowanym tagiem HTML do semantycznego pogrubienia tekstu. Następnie użyty jest znacznik br do wstawienia przerwy w linii, co sprawia, że kolejna część tekstu pojawia się w nowej linii, odzwierciedlając układ zaprezentowany na obrazku. W drugim wierszu tekst a kot ma Alę, znacznik i został użyty do pochylania słowa kot, co jest zgodne z praktykami formatowania tekstu, gdzie i oznacza kursywę. Zamknięcie całego tekstu w znacznikach p paragrafu zapewnia również odpowiedni odstęp i formatowanie, co jest zgodne z semantycznym i strukturalnym organizowaniem treści w dokumencie XHTML. Podejście to odzwierciedla dobre praktyki kodowania, w tym stosowanie właściwych znaczników dla odpowiednich stylów oraz zapewnienie kompatybilności z różnymi przeglądarkami.

Pytanie 22

Jakie polecenie jest poprawne w kontekście walidacji HTML5?

A. <img src = "mojPiesek.jpg" >

B. <img src = mojPiesek.jpg" alt = "pies>

C. <img src = "mojPiesek.jpg" alt = "pies">

D. <img src = mojPiesek.jpg alt = pies>

Odpowiedź <img src = "mojPiesek.jpg" alt = "pies"> jest poprawna zgodnie z zasadami walidacji HTML5. W tej konstrukcji atrybut 'src' jest prawidłowo sformatowany, z odpowiednimi cudzysłowami otaczającymi wartość, co jest wymagane przez standardy HTML. Dodatkowo atrybut 'alt' również jest poprawnie użyty, co jest kluczowe z perspektywy dostępności. Atrybut 'alt' zapewnia tekst alternatywny, który jest istotny dla osób korzystających z czytników ekranu oraz w sytuacjach, gdy obrazek nie może zostać załadowany. Odpowiednia walidacja kodu HTML jest nie tylko wymagana dla poprawnego działania strony, ale także wpływa na SEO i ogólną użyteczność witryny. Przykład ten pokazuje, jak ważne jest przestrzeganie standardów, aby zapewnić lepsze doświadczenia użytkowników oraz uniwersalność strony internetowej. W praktyce, stosowanie właściwych atrybutów i ich wartości powinno być zawsze brane pod uwagę podczas tworzenia treści webowych.

Pytanie 23

Jak nazywa się organizacja odpowiedzialna za wyznaczanie standardów dla języka HTML?

A. NASK

B. ISO

C. WYSIWYG

D. W3C

Odpowiedzi ISO, NASK oraz WYSIWYG są niepoprawne w kontekście organizacji zajmującej się ustalaniem standardów dla języka HTML. ISO, czyli Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, jest globalną organizacją zajmującą się ustalaniem standardów w różnych dziedzinach, takich jak jakości produktów, ale nie koncentruje się na standardach dotyczących technologii webowych. Jej standardy mogą obejmować aspekty techniczne, ale nie są specjalnie ukierunkowane na rozwój języków programowania czy specyfikacji związanych z internetem. NASK, czyli Naukowa i Akademicka Sieć Komputerowa, jest polską organizacją, która skupia się na rozwoju infrastruktury internetowej i usług sieciowych, w tym rejestracji nazw domen, ale nie jest odpowiedzialna za międzynarodowe standardy HTML. Z kolei WYSIWYG, co oznacza 'What You See Is What You Get', to termin odnoszący się do programów edytorskich, które pozwalają na tworzenie treści wizualnych w czasie rzeczywistym, ale nie jest to organizacja ani instytucja zajmująca się standardyzacją języka HTML. W zasadzie WYSIWYG to podejście do edycji treści, a nie struktura organizacyjna. Dlatego żadna z tych odpowiedzi nie odnosi się do kluczowej roli, jaką pełni W3C w kontekście ustalania standardów dla HTML i innych technologii internetowych.

Pytanie 24

W jaki sposób można ustawić w CSS wygląd hiperłącza, aby linki nieodwiedzone miały kolor żółty, a odwiedzone kolor zielony?

A. a:hover {color: green;} a:link{color: yellow;}

B. a:link {color: yellow;} a:visited{color: green;}

C. a:visited {color: yellow;} a:link{color: green;}

D. a:hover {color: yellow;} a:visited{color: green;}

Aby zdefiniować w języku CSS formatowanie hiperłączy, które różnią się kolorem w zależności od ich stanu (odwiedzone lub nieodwiedzone), należy zastosować odpowiednie selektory CSS. W standardzie CSS wyróżniamy kilka pseudo-klas, które pozwalają na stylizację linków: :link, :visited, :hover, oraz :active. Pseudo-klasa :link odnosi się do linków, które jeszcze nie zostały odwiedzone przez użytkownika, a jej stylizację możemy zdefiniować za pomocą a:link {color: yellow;}. Z kolei pseudo-klasa :visited odnosi się do linków, które zostały już odwiedzone, a ich kolor możemy ustawić jako zielony, co realizuje reguła a:visited {color: green;}. W ten sposób, gdy użytkownik przegląda stronę, linki, które jeszcze nie były klikane, będą wyświetlane w kolorze żółtym, natomiast te, które zostały odwiedzone, zmienią swój kolor na zielony. To podejście jest zgodne z zasadami dostępności i użyteczności w Internecie, a także spełnia wymagania WCAG (Web Content Accessibility Guidelines), które zachęcają do jasnego oznaczania stanu linków. Przykład zastosowania CSS w pliku stylów może wyglądać następująco: .linki {text-decoration: none;} a:link {color: yellow;} a:visited {color: green;}. Takie podejście pozwala na intuicyjne odczytanie stanu linku przez użytkowników, co zwiększa komfort korzystania z serwisów internetowych.

Pytanie 25

Klucz obcy w tabeli jest używany w celu

A. umożliwienia jednoznacznej identyfikacji rekordu w danej tabeli

B. opracowania formularza do wprowadzania danych do tabeli

C. zdefiniowania relacji 1..n łączącej go z kluczem głównym innej tabeli

D. połączenia go z innymi kluczami obcymi w tabeli

Klucz obcy w tabeli pełni kluczową rolę w definiowaniu relacji między tabelami w bazach danych. Dzięki zastosowaniu klucza obcego możliwe jest określenie relacji 1..n, co oznacza, że jeden rekord w tabeli głównej może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli podrzędnej. Przykładem może być tabela 'Klienci' i tabela 'Zamówienia', gdzie klucz obcy w tabeli 'Zamówienia' wskazuje na klucz główny w tabeli 'Klienci'. To pozwala na gromadzenie wielu zamówień dla jednego klienta, co jest niezbędne w systemach e-commerce. Praktyczne wdrożenie kluczy obcych wspiera integralność danych oraz zapobiega ich duplikacji. Właściwe projektowanie relacji w bazach danych zgodnie z zasadami normalizacji wprowadza przejrzystość i efektywność w zarządzaniu danymi, a także ułatwia ich późniejszą analizę i raportowanie. W branży IT standardem jest stosowanie kluczy obcych w celu zapewnienia spójności i relacyjności danych, co jest istotne dla każdej aplikacji opierającej się na bazach danych.

Pytanie 26

W JavaScript utworzono obiekt. Jak zmienić wartość właściwości x tego obiektu w dalszej części kodu?

var obiekt1 = {
  x: 0,
  y: 0,
  wsp: function() { … }
}

A. wsp.x = …

B. obiekt1.x = …

C. x = …

D. obiekt1::x = …

JavaScript to fajny język, który pozwala na pracę z obiektami, a właściwie to obiekty są jego podstawą. Chodzi o to, że można w nich przechowywać różne dane w formie par klucz-wartość. Gdy chcesz zmienić jakąś właściwość obiektu, używasz notacji kropkowej. To z pozoru proste, ale bardzo praktyczne. Po prostu wpisujesz nazwę obiektu, kropkę i nazwę właściwości, którą chcesz edytować. Na przykład mamy obiekt o nazwie obiekt1 i właściwość x. Żeby zmienić wartość x, piszesz obiekt1.x, a potem przypisujesz nową wartość. To wszystko jest zgodne z zasadami ECMAScript, które mówią, jak powinno się pracować z obiektami w JavaScript. Takie podejście jest nie tylko jasne, ale również umożliwia szybkie wskazanie, co dokładnie zmieniasz. W praktyce fajnie jest pokazać to na przykładzie, jak np. chcesz zaktualizować imię użytkownika w obiekcie, to robisz coś takiego: user.name = 'Jan'.

Pytanie 27

Metainformacja "Description" umieszczona w pliku HTML powinna zawierać

<head>
    <meta name="Description" content="...">
</head>

A. spis słów kluczowych, które są wykorzystywane przez wyszukiwarki internetowe

B. nazwę aplikacji, za pomocą której stworzono stronę

C. informację na temat autora strony

D. opis treści znajdującej się na stronie

Metainformacja Description nie jest odpowiednia do przechowywania nazwy programu użytego do stworzenia strony internetowej Taka informacja nie jest istotna z punktu widzenia użytkowników odwiedzających stronę czy też algorytmów wyszukiwania które analizują treść strony pod kątem jej użyteczności oraz zgodności z zapytaniami użytkowników Opisanie kluczowych informacji na stronie jest bardziej użyteczne ponieważ pozwala użytkownikom i wyszukiwarkom zrozumieć jej zawartość Wyszukiwarki analizują treść strony w tym opisy aby lepiej dopasować je do zapytań użytkowników Podczas gdy słowa kluczowe odgrywają rolę w SEO nie powinny być zamieszczane w metainformacji Description w formie listy ale raczej harmonijnie wplecione w naturalnie brzmiący tekst Opis strony ma za zadanie przyciągnąć uwagę i zachęcić do kliknięcia dlatego powinien być skonstruowany w sposób precyzyjnie oddający zawartość strony co jest zgodne z najlepszymi praktykami SEO i doświadczeniem użytkownika Ostatecznie informacje o autorze strony mogą być umieszczane w innych miejscach takich jak stopka strony lub w metainformacji Author ale nie są głównym przeznaczeniem metatagu Description Rozumienie tych zasad pomaga w skutecznym projektowaniu stron internetowych zgodnych z oczekiwaniami użytkowników i standardami branżowymi

Pytanie 28

W HTML, aby utworzyć poziomą linię, należy zastosować znacznik

A. <hr>

B. <line>

C. <br>

D. <hl>

Aby zdefiniować poziomą linię w języku HTML, należy użyć znacznika <hr>. Ten znacznik jest standardowym elementem HTML, który reprezentuje wizualną separację pomiędzy różnymi sekcjami treści. Znacznik <hr> jest samodzielny, co oznacza, że nie wymaga znacznika zamykającego. Jest to element blokowy, co oznacza, że zajmuje całą szerokość swojego rodzica i tworzy odstęp w pionie. W kontekście standardów HTML, <hr> jest częścią struktury dokumentu i jest rekomendowany do użycia w sytuacjach, gdy trzeba oddzielić różne tematy lub sekcje treści. Na przykład, jeśli mamy artykuł podzielony na kilka części, możemy użyć <hr> do wizualnego oddzielenia tych części, co zwiększa czytelność. Można również zastosować style CSS, aby dostosować wygląd linii, takie jak kolor, grubość czy styl linii. Przykładowy kod HTML z użyciem <hr> może wyglądać następująco: <h1>Tytuł Artykułu</h1><p>Treść pierwszej sekcji.</p><hr><p>Treść drugiej sekcji.</p>

Pytanie 29

Jakie słowo kluczowe w językach z grupy C powinno być wykorzystane do nadania alternatywnej nazwy już istniejącemu typowi danych?

A. switch

B. typedef

C. enum

D. union

Użycie słów kluczowych takich jak 'enum', 'union' czy 'switch' w kontekście nadawania alternatywnych nazw dla typów danych w języku C prowadzi do nieporozumień i błędnych praktyk programistycznych. Enum to typ, który definiuje zbiór stałych nazwanych, co pozwala na lepsze zarządzanie zestawem wartości. Na przykład, zamiast używać liczby do reprezentacji dni tygodnia, możemy użyć 'enum { MONDAY, TUESDAY, WEDNESDAY };', co poprawia czytelność, ale nie pozwala na nadanie aliasu dla złożonego typu. Union z kolei to typ, który pozwala na przechowywanie różnych typów w tym samym miejscu w pamięci, co również nie jest odpowiednie do przypisania nazwy dla istniejącego typu. Switch jest konstrukcją sterującą, a nie typem danych, używaną do wykonywania różnych fragmentów kodu w zależności od wartości zmiennej. Użycie tych konstrukcji w miejsce typedef może prowadzić do nieczytelności kodu i błędnych założeń dotyczących typów danych. Kluczowe jest rozumienie, że każdy z tych elementów ma swoje specyficzne zastosowanie, a ich pomylenie z typedef jest typowym błędem myślowym. Właściwe użycie typedef jest fundamentalnym aspektem dobrego programowania w C, ponieważ pozwala na definiowanie bardziej złożonych struktur danych w sposób, który jest zarówno zrozumiały, jak i łatwy do utrzymania.

Pytanie 30

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. aside {float: left; }

B. nav { float: right; }

C. nav { float: left; } aside { float: left; }

D. nav { float: right; } section { float: right; }

Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. <aside>, potem <section>, a na końcu <nav>, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie. W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie. Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 31

Jaką wartość w formacie heksadecymalnym będzie miała barwa określona kodem rgb(255, 10, 22)?

A. #251022

B. #2551022

C. #FF0A16

D. #FF1016

Wybór błędnych odpowiedzi wynika najczęściej z niezrozumienia zasad konwersji kolorów z formatu RGB do formatu heksadecymalnego. Odpowiedzi takie jak #2551022 czy #251022 sugerują, że użytkownik nie zrozumiał, jak działa system szesnastkowy, w którym każda para cyfr reprezentuje jeden z trzech kanałów koloru. Na przykład, w odpowiedzi #2551022 widzimy zbyt wiele cyfr, co jest niezgodne z formatem heksadecymalnym, który wymaga dokładnie sześciu znaków. Dodatkowo, odpowiedzi te mogą prowadzić do błędnych wyników w projektach graficznych i programistycznych, gdzie precyzyjne określenie kolorów jest kluczowe. W przypadku #FF1016, choć niektóre cyfry są poprawne, znowu pojawia się problem z wartościami kanału zielonego, gdzie odpowiednia wartość powinna być 0A, a nie 10. Przykłady te pokazują, jak ważne jest zrozumienie, że kanały kolorów w RGB są reprezentowane w skali szesnastkowej jako dwucyfrowe liczby szesnastkowe, a ich nadmiar lub zmiana kolejności może prowadzić do nieprawidłowych kolorów. Dobra praktyka w projektowaniu to upewnienie się, że konwersje są wykonywane poprawnie, aby uniknąć niepożądanych wyników.

Pytanie 32

Który z obrazków ilustruje efekt działania podanego fragmentu kodu HTML?

A. Obrazek B

B. Obrazek C

C. Obrazek D

D. Obrazek A

Prawidłowa odpowiedź to C ponieważ atrybut rowspan="2" w komórce oznacza że komórka ta zajmuje miejsce w dwóch wierszach. W kodzie HTML mamy tabelę z dwoma wierszami. W pierwszym wierszu znajdują się dwie komórki pierwsza z tekstem 'pierwszy' ma ustawiony rowspan na 2 co sprawia że zajmuje miejsce w obu wierszach tabeli. Druga komórka w pierwszym wierszu zawiera tekst 'drugi'. W drugim wierszu znajduje się jedna komórka z tekstem 'trzeci'. Taki układ powoduje że komórka z 'pierwszy' rozciąga się na wysokość dwóch wierszy a pozostałe komórki 'drugi' i 'trzeci' są obok siebie w pierwszym i drugim wierszu obok tej rozciągniętej komórki. Zastosowanie atrybutu rowspan to popularna technika w tworzeniu złożonych układów tabeli i pozwala na efektywne wykorzystanie przestrzeni układu. Jest to dobra praktyka stosowana w celu zachowania czytelności danych w tabelach na stronach internetowych a także pomagająca w poprawnym renderowaniu danych w czytnikach ekranu co wspiera dostępność strony WWW.

Pytanie 33

Wskaż poprawny warunek w języku PHP, który sprawdza brak połączenia z bazą MySQL.

A. if (mysql_connect_errno()){}

B. if (mysql_connect_errno()}{

C. if (mysql_connect_error()}{

D. if (mysql_connect_error())()

Poprawna odpowiedź, czyli 'if (mysql_connect_errno()){}', jest zgodna z obowiązującymi standardami PHP i umożliwia prawidłowe sprawdzenie błędów połączenia z bazą danych MySQL. Funkcja 'mysql_connect_errno()' zwraca kod błędu, jeżeli wystąpił problem podczas nawiązywania połączenia z bazą danych. Jej użycie w warunku 'if' pozwala na przeprowadzenie odpowiednich operacji, gdy połączenie nie jest możliwe, co jest dobrą praktyką w programowaniu. Warto także zauważyć, że w przypadku, gdy wystąpi błąd, można wykorzystać funkcję 'mysql_connect_error()', aby uzyskać bardziej szczegółowe informacje na temat problemu. Przykład praktyczny zastosowania: 'if (mysql_connect_errno()) { echo "Błąd połączenia: " . mysql_connect_error(); }' pozwala na wyświetlenie komunikatu o błędzie. Takie podejście nie tylko wprowadza porządek w kodzie, ale także zapewnia lepszą kontrolę nad błędami, co jest kluczowe w tworzeniu stabilnych aplikacji webowych.

Pytanie 34

W języku SQL do grupy operacji DCL (ang. Data Control Language) należą polecenia:

A. DELETE i UPDATE

B. CREATE i DROP

C. GRANT i REVOKE

D. SELECT i INSERT

Poprawnie – GRANT i REVOKE to klasyczne polecenia z grupy DCL (Data Control Language) w SQL. DCL służy do zarządzania uprawnieniami do obiektów bazy danych, czyli do kontrolowania kto, co i na czym może wykonać. GRANT nadaje uprawnienia, a REVOKE je odbiera. Z mojego doświadczenia to właśnie te dwa polecenia najczęściej pojawiają się w kontekście bezpieczeństwa baz danych i audytów. W praktyce wygląda to np. tak: administrator tworzy nowe konto użytkownika w systemie (to często robi się na poziomie serwera bazy, nie samego SQL-a), a potem nadaje mu uprawnienia w SQL: GRANT SELECT, INSERT ON tabela_klienci TO nowy_user;. Dzięki temu użytkownik może tylko odczytywać i wstawiać dane do konkretnej tabeli, ale już nie może np. usuwać rekordów czy zmieniać struktury tabeli. Jeśli później trzeba ograniczyć jego możliwości, używa się REVOKE: REVOKE INSERT ON tabela_klienci FROM nowy_user;. W dobrych praktykach administracji bazą danych przyjmuje się zasadę najmniejszych uprawnień (least privilege): użytkownik dostaje tylko takie prawa, których realnie potrzebuje. Właśnie DCL, a więc GRANT i REVOKE, są narzędziem do egzekwowania tej zasady. Co ważne, DCL nie modyfikuje danych ani struktury tabel, tylko politykę dostępu. W większych systemach używa się tych poleceń razem z rolami (ROLE), żeby łatwiej zarządzać uprawnieniami dla całych grup użytkowników, a nie pojedynczo dla każdej osoby. To bardzo ułatwia utrzymanie systemu i poprawia bezpieczeństwo.

Pytanie 35

Jaką szerokość zaplanowano dla treści strony, bazując na podanej definicji CSS?

body {
  border: 2px;
  height: 600px;
  width: 560px;
  box-sizing: border-box;
  margin: 0;
  padding: 0;
}

A. 640 px

B. 2 px

C. 560 px

D. 600 px

Gratulacje, udzieliłeś poprawnej odpowiedzi. W definicji CSS dla elementu body, szerokość ustawiono na 560 px. Właściwość box-sizing: border-box, gwarantuje, że szerokość ta obejmuje również obramowanie. Dlatego, w praktyce, szerokość strony pozostawiona na treść wynosi 560 px. Wartości te są bardzo ważne przy projektowaniu stron internetowych, szczególnie przy tworzeniu responsywnych layoutów, gdzie musimy precyzyjnie kontrolować szerokość i rozmieszczenie elementów. Pamiętaj, że wykorzystanie odpowiednich jednostek i precyzyjne definiowanie wymiarów jest kluczowe dla zachowania poprawnej struktury strony. Dobrym nawykiem jest również stosowanie właściwości box-sizing: border-box, która ułatwia kontrolę nad rozmiarem elementów, zwłaszcza przy komplikowanych układach strony.

Pytanie 36

Taki styl CSS sprawi, że na stronie internetowej

ul{ list-style-image: url('rys.gif'); }

A. rys.gif wyświetli się jako tło dla listy nienumerowanej

B. punkt listy nienumerowanej będzie rys.gif

C. rys.gif stanie się ramką dla listy nienumerowanej

D. każdy punkt listy zyska osobne tło z grafiki rys.gif

Deklaracja CSS ul{ list-style-image: url('rys.gif'); } powoduje, że każdy element listy nienumerowanej (ul) używa obrazu rys.gif jako punktora. Właściwość list-style-image pozwala na zamianę domyślnego stylu punktów listy, takiego jak kropki czy kwadraty, na dowolny obrazek. Jest to przydatne, gdy chcemy nadać stronie unikalny wygląd lub dostosować ją do identyfikacji wizualnej marki. W praktyce oznacza to, że zamiast klasycznego punktora, użytkownicy zobaczą wybrany obraz, co może wpłynąć na estetykę i czytelność strony. Ważne jest, aby obraz był odpowiednio skalowany, aby nie zaburzał układu listy. List-style-image to standardowa właściwość CSS uznawana przez większość przeglądarek, co czyni ją uniwersalnym narzędziem w rękach projektanta stron. W procesie projektowania warto upewnić się, że wybrany obrazek jest dostępny dla wszystkich użytkowników, co można osiągnąć np. poprzez dodanie atrybutu alt w wersji tekstowej listy dla lepszej dostępności.

Pytanie 37

Jakie formatowanie obramowania jest zgodne ze stylem border-style: dotted solid;?

A. Formatowanie 3

B. Formatowanie 1

C. Formatowanie 4

D. Formatowanie 2

Styl obramowania w CSS pozwala na precyzyjne określenie wyglądu krawędzi elementu na stronie internetowej. W przypadku „border-style: dotted solid;” mamy do czynienia z kombinacją dwóch różnych stylów obramowania. Pierwsza wartość „dotted” odnosi się do obramowania o kropkowanej strukturze, co jest często stosowane w celu nadania lekkości i subtelności wizualnej. Druga wartość „solid” oznacza jednolite obramowanie, które jest bardziej wyraźne i stosowane, gdy wymagana jest wyraźna separacja elementów. Formatowanie 2 odpowiada właśnie temu stylowi, ponieważ przedstawia górne i dolne obramowanie jako kropkowane, a boczne jako jednolite. Takie zastosowanie jest typowe w sytuacjach, gdzie potrzebny jest kompromis między estetyką a funkcjonalnością, np. w tabelach danych, gdzie górne i dolne obramowanie może być delikatniejsze, by nie przytłaczać, a boczne wyraźne dla czytelności. Wybór właściwego stylu obramowania jest kluczowy dla użyteczności i estetyki strony, zgodnie z zasadami projektowania zorientowanego na użytkownika.

Pytanie 38

Jakie właściwości języka CSS mogą mieć wartości: underline, overline, line-through?

A. font-style

B. text-decoration

C. text-style

D. font-weight

Odpowiedź 'text-decoration' jest poprawna, ponieważ właściwość ta jest używana w CSS do stylizacji tekstu, a jej wartości mogą obejmować 'underline', 'overline' i 'line-through'. Właściwość 'text-decoration' umożliwia dodawanie dekoracji do tekstu, co jest szczególnie przydatne w przypadku podkreślania, przekreślania tekstu czy dodawania linii nad tekstem. Przykład zastosowania: aby podkreślić tekst, można użyć reguły CSS: `p { text-decoration: underline; }`. Dzięki temu wszystkie akapity na stronie będą miały podkreślony tekst. Warto również zauważyć, że w ramach standardów CSS3, właściwość ta zyskała dodatkowe wartości, takie jak 'none' czy 'blink', co jeszcze bardziej rozszerza jej funkcjonalność. W praktyce, 'text-decoration' jest często stosowane w projektach webowych, aby poprawić czytelność i estetykę treści. Dobrą praktyką jest jednak używanie tej właściwości w umiarkowany sposób, aby nie przytłoczyć użytkownika zbyt wieloma dekoracjami, co mogłoby wpłynąć na ogólną użyteczność strony.

Pytanie 39

W języku PHP, aby zaprezentować ciąg n znaków @, konieczne jest skorzystanie z funkcji

A. function znaki($znak,$i++){for($i=0;$i<$n;$i++)print($znak);}znaki(@,$n);

B. function znaki($znak,$i++){for($i=0;$i<$n;$i++)print($znak);}znaki($n);

C. function znaki($znak,$n){for($i=0;$i<$n;$i++)print($znak);}znaki("@",$n);

D. function znaki($i){for($i=0;$i<$n;$i++)print("@");}znaki($i);

Aby wyświetlić ciąg n znaków @ w języku PHP, właściwe jest użycie funkcji zdefiniowanej jako function znaki($znak, $n). Funkcja ta przyjmuje dwa argumenty: pierwszy z nich to znak, który chcemy wydrukować (w tym przypadku @), a drugi to liczba powtórzeń, czyli n. Wewnątrz funkcji wykorzystujemy pętlę for, która iteruje od 0 do n-1, co pozwala na wydrukowanie znaku n razy. Warto zaznaczyć, że konstrukcja pętli jest fundamentalnym elementem programowania w PHP, a jej zastosowanie w tej funkcji pozwala na efektywne generowanie i wyświetlanie powtarzających się elementów. Oprócz tego, odpowiednia definicja parametrów funkcji zgodnie z konwencjami PHP oraz prawidłowe przekazywanie argumentów sprawiają, że kod jest bardziej czytelny oraz elastyczny. Przykładowe wywołanie znaki('@', 5) spowoduje wyświetlenie @@@@@. Tego typu podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania w PHP, gdzie wykorzystuje się funkcje do modularizacji kodu oraz ponownego wykorzystania logiki w różnych częściach aplikacji.

Pytanie 40

W języku JavaScript, funkcja Math.pow() wykorzystuje się do obliczenia

A. potęgi liczby

B. pierwiastka kwadratowego liczby

C. wartości bezwzględnej liczby

D. wartości przybliżonej liczby

Funkcja Math.pow() w JavaScript służy do obliczania potęgi liczby, co oznacza, że można jej użyć do podnoszenia liczby do wybranej potęgi. Poprawna składnia tej funkcji to Math.pow(base, exponent), gdzie 'base' to liczba, którą chcemy podnieść do potęgi, a 'exponent' to wykładnik. Na przykład, aby obliczyć 2 do potęgi 3, używamy Math.pow(2, 3), co zwraca 8. Ta funkcja jest niezwykle przydatna w różnych kontekstach programistycznych, takich jak obliczenia matematyczne, grafika komputerowa, czy modelowanie rzeczywistych zjawisk. W praktyce, korzystając z Math.pow(), można zrealizować wiele bardziej zaawansowanych obliczeń, takich jak obliczanie wartości funkcji wygładzających, symulacji fizycznych czy operacji na danych statystycznych. Kluczowe jest, aby pamiętać, że w JavaScript dostępne są również operator potęgowania (**), wprowadzony w ECMAScript 2016, co czyni kod bardziej czytelnym, na przykład 2 ** 3 również zwraca 8. Warto być świadomym tych narzędzi, aby optymalizować i upraszczać kod w swoich projektach.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej

Informacje o egzaminie:

Egzamin zdany!

Pochwal się swoim wynikiem!

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1