Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 30 kwietnia 2026 00:33
  • Data zakończenia: 30 kwietnia 2026 01:12

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

<?php
$dane = fread(fopen("plik.txt", "r"), filesize("plik.txt"));
?>
Przedstawiony kod zapisany w języku PHP ma za zadanie
A. otworzyć plik plik.txt i jako wartość zmiennej dane przypisać rozmiar pliku
B. zapisać do pliku plik.txt wartość zmiennej dane
C. zmiennej dane przypisać wielkość pliku plik.txt
D. zmiennej dane przypisać zawartość pliku plik.txt
Kod z pytania wykorzystuje trzy kluczowe elementy pracy z plikami w PHP: fopen, fread i filesize. Żeby dobrze zrozumieć, dlaczego niektóre interpretacje są błędne, trzeba rozdzielić pojęcia „odczyt” i „zapis” oraz pamiętać, co tak naprawdę zwracają poszczególne funkcje. fopen z parametrem "r" otwiera plik wyłącznie do czytania. W tym trybie nie ma możliwości zapisu danych do pliku, więc każda interpretacja sugerująca, że coś jest zapisywane do pliku, stoi w sprzeczności z dokumentacją PHP. To jest częsty błąd: ktoś widzi funkcję pracującą na plikach i automatycznie myśli o zapisie, a tutaj jest tylko odczyt. Kolejna mylna ścieżka rozumowania dotyczy funkcji filesize. Ona faktycznie zwraca rozmiar pliku w bajtach, ale w tym kodzie ten rozmiar jest użyty wyłącznie jako argument dla fread, czyli jako informacja: „ile bajtów odczytać”. Zmienna $dane nie dostaje więc wartości rozmiaru pliku, tylko wynik działania fread, czyli tekstową zawartość pliku. Rozmiar pojawia się tu tylko po to, żeby powiedzieć fread, ile danych ma pobrać z uchwytu pliku. To jest subtelna, ale ważna różnica: wartość zwracana przez filesize nie jest przypisywana bezpośrednio do $dane. Może się też pojawić pokusa, by myśleć, że kod jednocześnie otwiera plik i „przypisuje rozmiar pliku jako wartość zmiennej”. W praktyce mamy dwie operacje: otwarcie pliku (fopen) i odczyt zawartości (fread). Otworzenie pliku nie jest celem samym w sobie, jest tylko krokiem pośrednim, koniecznym do tego, żeby fread mogło pobrać dane. Z mojego doświadczenia wynika, że uczniowie często mieszają: co zwraca uchwyt pliku, co zwraca funkcja odczytu, a co funkcja podająca rozmiar. Tutaj zwracany jest string z treścią pliku, nie liczba bajtów i nie sam uchwyt. Podsumowując merytorycznie: w tym przykładzie nie zachodzi zapis do pliku, zmienna $dane nie przyjmuje samego rozmiaru pliku, ani też nie jest do niej wprost przypisywana wartość z filesize. Cała logika kodu prowadzi do jednego efektu – odczytania pełnej zawartości pliku plik.txt i umieszczenia jej w zmiennej $dane, co jest poprawną interpretacją zgodną ze standardowym sposobem użycia fopen i fread w PHP.

Pytanie 2

W przedstawionym kodzie JavaScript występuje błąd logiczny. Program, zamiast informować, czy liczby są równe, nie działa prawidłowo. Wskaż, która odpowiedź dotyczy tego błędu.

var x = 5;
var y = 3;
if (x = y)
  document.getElementById("demo").innerHTML = "zmienne są równe";
else
  document.getElementById("demo").innerHTML = "zmienne się różnią";
A. Przed instrukcją else nie powinno być średnika
B. W instrukcji if znajduje się przypisanie zamiast operacji porównania
C. Polecenia w sekcjach if i else powinny zostać zamienione miejscami
D. Zmienne zostały błędnie zadeklarowane
W tym przypadku mamy do czynienia z częstym błędem w programowaniu, gdzie zamiast porównania użyto operatora przypisania. W języku JavaScript operator przypisania '=' służy do przypisywania wartości do zmiennej, natomiast do porównania dwóch wartości używa się operatora '==' dla równości lub '===' dla równości i sprawdzania typu. Użycie '=' w warunku if powoduje przypisanie wartości y do x, co zawsze zwróci true, jeśli y jest różne od zera. To prowadzi do nieoczekiwanych rezultatów w logice programu. Poprawnym zapisem w tym kontekście jest if (x == y). Warto pamiętać o dobrych praktykach, które zalecają używanie '===' zamiast '==' dla uzyskania lepszej precyzji i uniknięcia błędów spowodowanych niejawnych konwersji typów. To podejście minimalizuje ryzyko błędów logicznych i poprawia czytelność kodu. Regularne stosowanie takich dobrych praktyk zwiększa jakość kodu i ułatwia jego późniejszą konserwację oraz rozwój.

Pytanie 3

Który z przedstawionych ciągów znaków nie pasuje do wzorca wyrażenia regularnego określonego poniżej?

(([A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})(-[A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})?)
A. Jelenia Góra
B. Nowakowska-Kowalska
C. Kasprowicza
D. Kowalski
Wyrażenie regularne jest narzędziem do precyzyjnego przeszukiwania i manipulowania tekstem zgodnie z określonymi wzorcami. W podanym wzorcu, (([A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})(-[A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})?)?, szukamy ciągów rozpoczynających się dużą literą, następujących po niej przynajmniej dwóch małych liter, z możliwością oddzielenia myślnikiem i kolejną sekwencją podobnego formatu. Odpowiedź Jelenia Góra nie pasuje do tego wzorca, ponieważ zawiera spację, co łamie ciągłość wzorca. Wyrażenia regularne są kluczowe w przetwarzaniu danych tekstowych i walidacji, ponieważ pozwalają na dynamiczne określanie struktury danych. Przykłady zastosowania obejmują filtrowanie danych wejściowych w formularzach czy analizowanie logów serwerowych. W praktyce, stosując wyrażenia regularne, można skutecznie odróżniać i przetwarzać skomplikowane struktury tekstowe zgodnie z wymaganymi kryteriami, co jest standardem w branżach opartych na danych. Zrozumienie, jak działa taki wzorzec, pomaga w wielu zadaniach związanych z przetwarzaniem tekstu, w tym w programowaniu i analizie danych.

Pytanie 4

Tworząc tabelę produkty, należy dodać pole cena, które będzie odzwierciedlać koszt produktu. Jaki typ powinno mieć to pole?

A. DECIMAL(10, 2)
B. TINYTEXT
C. INTEGER(11)
D. ENUM
Typ DECIMAL(10, 2) jest odpowiedni dla pola ceny w tabeli produktów, ponieważ umożliwia dokładne przechowywanie wartości liczbowych z określoną precyzją i skalą. W tym przypadku liczba 10 oznacza maksymalną liczbę cyfr, które mogą być przechowywane, a 2 oznacza liczbę cyfr po przecinku. Dzięki temu można przechowywać wartości cenowe, które mają do dwóch miejsc po przecinku, co jest standardem w większości aplikacji związanych z handlem. Przykładem może być cena produktu wynosząca 19,99 PLN. Użycie typu DECIMAL jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu baz danych, ponieważ zapobiega problemom związanym z zaokrąglaniem, które mogą występować przy użyciu typów zmiennoprzecinkowych. Stosowanie DECIMAL jest szczególnie istotne w aplikacjach finansowych, gdzie precyzja wartości jest kluczowa. Warto dodać, że zgodnie z normami SQL, stosowanie tego typu danych pozwala na wykonywanie dokładnych zapytań i obliczeń, co jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania systemów zarządzania danymi.

Pytanie 5

W zamieszczonym przykładzie pseudoklasa hover sprawi, że styl pogrubiony będzie przypisany

a:hover { font-weight: bold; }
A. odnośnikowi, w momencie kiedy najechał na niego kursor myszy.
B. wszystkim odnośnikom nieodwiedzonym.
C. wszystkim odnośnikom odwiedzonym.
D. każdemu odnośnikowi niezależnie od aktualnego stanu.
Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Pseudoklasa :hover w CSS jest używana do stylizacji elementów, na które najechał kursor myszy. Na przykład, jeżeli użyjemy stylu 'font-weight: bold;' z pseudoklasą :hover, tekst odnośnika stanie się pogrubiony tylko wtedy, kiedy na niego najedziemy kursorem. Jest to bardzo przydatne w interaktywnym designie strony internetowej, gdzie możemy w prosty sposób zasygnalizować użytkownikowi, że dany element jest aktywny lub interaktywny. Pamiętaj, że pseudoklasy w CSS są potężnym narzędziem, które pozwala nam na tworzenie zaawansowanych efektów bez konieczności użycia JavaScriptu. Znajomość i umiejętność wykorzystania pseudoklas jest zatem kluczową umiejętnością każdego front-end developera.

Pytanie 6

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
B. Zmiana jasności zdjęć.
C. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
D. Przenikanie zdjęć.
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 7

Która z funkcji SQL nie wymaga żadnych argumentów?

A. now
B. upper
C. year
D. len
Funkcja SQL 'now()' jest jedną z funkcji, które nie wymagają argumentów, a jej głównym zadaniem jest zwracanie bieżącej daty i godziny systemowej w formacie odpowiednim dla bazy danych. Użycie tej funkcji jest niezwykle przydatne w kontekście rejestrowania momentu wykonania operacji w bazie danych, na przykład przy dodawaniu nowych rekordów do tabeli. Przykładowe zastosowanie tej funkcji można zobaczyć w poniższym zapytaniu SQL: 'INSERT INTO wydarzenia (nazwa, data_utworzenia) VALUES ('Nowe Wydarzenie', now());'. Takie podejście nie tylko automatyzuje proces rejestrowania czasu, ale także zapewnia spójność danych, eliminując ryzyko błędów związanych z ręcznym wprowadzaniem daty. W praktyce, stosowanie funkcji, które nie wymagają argumentów, jest często zgodne z zasadami dobrych praktyk programistycznych, które promują czytelność i prostotę kodu.

Pytanie 8

W kodzie HTML znajdziemy formularz. Jaki rezultat zostanie pokazany przez przeglądarkę, jeśli użytkownik wprowadził do pierwszego pola wartość "Przykładowy text"?

Ilustracja do pytania
A. Efekt 2
B. Efekt 1
C. Efekt 4
D. Efekt 3
Efekt 2 jest prawidłowy, ponieważ odpowiada dokładnemu odwzorowaniu HTML. Kod zawiera element <textarea> oraz dwa pola typu checkbox. Przeglądarka wyświetla pole tekstowe o określonym rozmiarze, gdzie użytkownik może wpisać tekst. Checkboxy pozwalają na wybór opcji, niezależnych od siebie, co odróżnia je od radiobuttonów. Przykładowy text wpisany w pole <textarea> zostanie wyświetlony w miejscu tego pola, co jest dobrze widoczne na obrazie odpowiadającym efektowi 2. Warto pamiętać, że <textarea> stosuje się do dłuższych form tekstu, co jest standardem w projektowaniu formularzy. Użycie checkboxów jest zgodne z dobrymi praktykami, gdy użytkownik może zaznaczyć dowolną liczbę opcji. Jest to ważne, aby dostarczyć użytkownikowi intuicyjny interfejs do wprowadzania i wyboru danych. W HTML ważne jest, aby kod był semantyczny i zgodny z oczekiwaniami użytkowników, co ten przykład dobrze ilustruje. Formularze powinny być zawsze testowane pod kątem użyteczności i poprawności w różnych przeglądarkach.

Pytanie 9

Aby usunąć nienaturalne wygładzanie ukośnych krawędzi w grafice rastrowej, czyli tak zwane schodkowanie, konieczne jest wykorzystanie filtru

A. szumu
B. gradientu
C. antyaliasingu
D. pikselizacji
Antyaliasing to technika stosowana w grafice rastrowej, która ma na celu wygładzenie krawędzi obiektów, co z kolei redukuje efekt schodkowania. Schodkowanie, zwane również jagged edges, to zjawisko, w którym krawędzie linii wyglądają na poszarpane i nienaturalne, co jest szczególnie zauważalne przy nachylonych liniach lub krzywych. Antyaliasing działa na zasadzie wygładzania krawędzi poprzez mieszanie kolorów pikseli na granicy obiektu z kolorami pikseli tła, co tworzy iluzję płynności. Przykładem zastosowania antyaliasingu jest grafika komputerowa w grach, gdzie zapewnia on bardziej realistyczny obraz, a także przy renderowaniu grafik wektorowych do rastrowych. W standardach branżowych, takich jak OpenGL i DirectX, zastosowanie antyaliasingu jest zalecane, aby poprawić jakość wizualną i doświadczenia użytkowników. Zastosowanie technik takich jak MSAA (Multisample Anti-Aliasing) lub FXAA (Fast Approximate Anti-Aliasing) jest powszechną praktyką w nowoczesnych aplikacjach graficznych.

Pytanie 10

Podczas tworzenia witryny internetowej zastosowano kod definiujący jej wygląd. Jaką szerokość przeznaczono na zawartość strony?

Ilustracja do pytania
A. 640 px
B. 560 px
C. 2 px
D. 600 px
Definiowanie szerokości elementu w CSS jest kluczowym aspektem projektowania responsywnych stron internetowych. W przedstawionym kodzie CSS zauważamy definicję width 560px która określa szerokość elementu body. Ta wartość bezpośrednio przekłada się na dostępną przestrzeń dla treści wewnętrznej tego elementu. W praktyce definiowanie szerokości w pikselach pozwala na precyzyjne kontrolowanie układu strony co jest szczególnie istotne w kontekście projektowania interfejsów użytkownika. Takie podejście jest jednak najczęściej stosowane w środowiskach gdzie mamy pełną kontrolę nad urządzeniami wyświetlającymi stronę. W kontekście nowoczesnych praktyk często stosuje się jednostki względne lub techniki takie jak media queries aby zapewnić lepszą responsywność i elastyczność. Ważne jest także rozważanie dodatkowych aspektów takich jak marginesy i wypełnienia które mogą wpływać na rzeczywistą ilość dostępnej przestrzeni na treść. Właściwe zrozumienie i zastosowanie szerokości jest kluczowe dla tworzenia estetycznych i funkcjonalnych układów strony internetowej.

Pytanie 11

Jakie źródło danych może posłużyć do stworzenia raportu?

A. etykieta
B. zapytanie SELECT
C. zapytanie ALTER
D. projekt raportu
Etykieta jako źródło danych dla raportu nie jest najlepszym pomysłem, bo sama etykieta nie ma danych, które można by analizować. To jakby mieć tylko opakowanie bez zawartości. Projekt raportu także nie nadaje się jako źródło, bo mówi głównie o tym, jak coś powinno wyglądać, a nie jakie info powinno być w środku. Ważne jest, żeby źródłem danych były konkretne tabele czy zapytania, które dostarczają faktyczną wiedzę. Co do zapytania ALTER, to też jest pewne nieporozumienie, bo ono służy do zmiany struktury bazy, a nie do pobierania danych. Może zmieniać kolumny czy tabelę, ale nie da nam informacji do raportu. Zdarza się, że mylimy różne funkcje w SQL, co prowadzi do użycia niewłaściwych narzędzi do analizy. Dlatego warto wiedzieć, do czego dokładnie służą zapytania SQL, żeby dobrze zarządzać danymi i robić sensowne raporty.

Pytanie 12

Wskaż przycisk sformatowany przedstawionym stylem CSS.

#przycisk {
    background-color: white;
    padding: 10px;
    border-width: 2px;
    border-bottom-style: dashed;
}



Przycisk 1

Przycisk 2

Przycisk 3

Przycisk 4
A. Przycisk 1
B. Przycisk 4
C. Przycisk 2
D. Przycisk 3
Przycisk 2 jest jedynym, który spełnia wszystkie warunki określone w podanym stylu CSS. Białe tło, odstęp wewnętrzny 10 pikseli, szerokość obramowania 2 piksele oraz przerywana dolna krawędź obramowania są elementami, które zostały ustawione w stylach CSS dla przycisku 2. Ta wiedza jest niezwykle przydatna przy projektowaniu i tworzeniu stron internetowych, gdzie kształtowanie elementów interaktywnych, takich jak przyciski, jest często kluczowym elementem doświadczenia użytkownika. Pamiętaj, że CSS pozwala na dużą swobodę w dostosowywaniu wyglądu poszczególnych elementów strony, a zrozumienie, jak działa selekcja elementów i stylizacja, to fundamenty tworzenia atrakcyjnych i funkcjonalnych projektów webowych. Zrozumienie, jakie style zostały zastosowane do danego elementu, pozwala na szybkie i efektywne dostosowywanie strony do potrzeb klienta.

Pytanie 13

Jaki opis dotyczy metody POST służącej do przesyłania formularza?

A. Może być dodana jako zakładka w przeglądarce internetowej
B. Ma dodatkowe ograniczenia związane z długością URL - maksymalnie 255 znaków
C. Jest zalecana, gdy przesyłane są dane wrażliwe, na przykład hasło, numer telefonu czy numer karty kredytowej
D. Dane są przesyłane przez URL, co czyni je widocznymi dla użytkownika
Metoda POST jest jedną z dwóch najpopularniejszych metod przesyłania danych w protokole HTTP, obok metody GET. W przeciwieństwie do GET, dane przesyłane za pomocą POST nie są widoczne w adresie URL, co czyni ją bardziej odpowiednią do przesyłania informacji poufnych, takich jak hasła, numery kart kredytowych czy dane osobowe. Dzięki temu, że POST umieszcza dane w ciele żądania HTTP, nie ma ograniczenia długości, które ma miejsce przy GET, co oznacza, że można przesyłać znacznie większe ilości danych. Przykładowe zastosowanie metody POST to formularze rejestracyjne i logowania na stronach internetowych, gdzie bezpieczeństwo użytkownika jest kluczowe. W praktyce, wiele aplikacji webowych korzysta z POST do przesyłania danych do serwera, a dane te mogą być następnie przetwarzane lub zapisywane w bazie danych. Warto również zwrócić uwagę na standardy bezpieczeństwa, takie jak użycie HTTPS, które szyfruje dane przesyłane przy użyciu POST, zwiększając ochronę przed podsłuchiwaniem.

Pytanie 14

Jaki styl CSS umożliwia ustawienie wyrównania tekstu do prawej strony?

A. <p style="font: right"> tekst </p>
B. <p style="positon: right"> tekst </p>
C. <p style="text-align: right"> tekst </p>
D. <p style="align: right"> tekst </p>
Odpowiedź <p style="text-align: right"> tekst </p> jest poprawna, ponieważ właściwość CSS 'text-align' jest standardowym sposobem definiowania wyrównania tekstu w elemencie blokowym, takim jak <p>. Używając 'text-align: right', tekst wewnątrz elementu <p> zostanie wyrównany do prawej strony, co jest szczególnie przydatne w przypadku projektów webowych, gdzie estetyka i układ treści mają kluczowe znaczenie. Dzięki CSS można z łatwością zmieniać wyrównanie tekstu w zależności od wymagań projektu, co pozwala na elastyczne dostosowywanie stylów do różnych urządzeń i rozmiarów ekranów. Warto również wspomnieć, że stosowanie CSS do stylizacji dokumentów HTML jest zgodne z zasadami kaskadowych arkuszy stylów, co zapewnia separację treści od prezentacji i ułatwia zarządzanie stylami w większych projektach. Dobrą praktyką jest stosowanie zewnętrznych lub wewnętrznych arkuszy stylów zamiast inline stylingu, co zwiększa czytelność kodu i ułatwia jego utrzymanie.

Pytanie 15

W systemie baz danych sklepu znajdują się dwie tabele połączone relacją: produkty oraz oceny. Tabela oceny zawiera dowolną liczbę ocen wystawionych przez klientów dla konkretnego produktu, opisaną poprzez pola: id, ocena (pole numeryczne), produktID (klucz obcy). Aby uzyskać maksymalną ocenę dla produktu o ID wynoszącym 10, należy wykorzystać zapytanie

A. MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;
B. SELECT MAX(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;
C. SELECT MAX COUNT(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;
D. COUNT MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;
Odpowiedź 'SELECT MAX(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;' jest poprawna, ponieważ wykorzystuje funkcję agregującą MAX, która zwraca największą wartość w danej kolumnie. W kontekście tego zapytania, funkcja MAX jest stosowana do kolumny 'ocena' w tabeli 'oceny', a dodatkowy warunek 'WHERE produktID = 10' ogranicza wyniki do tylko tych ocen, które są związane z produktem o ID równym 10. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami SQL, które zalecają korzystanie z funkcji agregujących dla wydobywania statystyk z danych. W praktyce, takie zapytania są niezwykle ważne w analizie danych, na przykład do oceny jakości produktów, co może wpłynąć na decyzje biznesowe. Dzięki umiejętności konstruowania takich zapytań, analitycy mogą w łatwy sposób uzyskać kluczowe informacje niezbędne do strategii marketingowych oraz poprawy jakości obsługi klienta.

Pytanie 16

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia = 5;
Wynikiem uruchomienia przedstawionego zapytania SQL jest:
A. Liczba uczniów, których średnia ocen wynosi 5.
B. Suma ocen uczniów, których średnia ocen wynosi 5.
C. Średnia ocen wszystkich uczniów.
D. Liczba wszystkich uczniów.
Poprawnie – to zapytanie zwraca liczbę uczniów, których kolumna „srednia” ma wartość równą dokładnie 5. Funkcja agregująca COUNT(*) w SQL nie liczy sumy ani średniej, tylko po prostu zlicza wiersze spełniające warunek w klauzuli WHERE. W tym przypadku tabela Uczniowie jest filtrowana warunkiem srednia = 5, więc do liczenia trafiają wyłącznie rekordy uczniów, którzy mają średnią ocen równą 5. Dopiero na takim przefiltrowanym zbiorze wykonywany jest COUNT(*), który zwraca jedną liczbę – ile takich rekordów istnieje. Moim zdaniem to jedno z najczęściej używanych połączeń: WHERE + COUNT(*), bo w praktyce non stop chcemy wiedzieć „ile jest elementów spełniających warunek”. W raportach, panelach administracyjnych, dashboardach – np. ile jest klientów z określonym statusem, ilu użytkowników ma aktywne konto, ilu pracowników ma premię powyżej jakiegoś progu itd. Warto też zauważyć, że COUNT(*) liczy wszystkie wiersze, niezależnie od tego, czy jakieś inne kolumny są NULL, a kluczowe jest tylko to, że warunek WHERE jest spełniony. Dobrą praktyką jest zawsze dokładne określanie warunku filtrowania, bo drobna zmiana, np. srednia >= 5 zamiast srednia = 5, całkowicie zmienia znaczenie zapytania. W projektowaniu baz danych i zapytań SQL takie precyzyjne myślenie o warunkach i funkcjach agregujących jest absolutną podstawą profesjonalnej pracy z danymi.

Pytanie 17

Który zapis w języku JavaScript daje taki sam wynik jak poniższy kod?

x = 0;
x += 10;
A. x = 10; x = x + 10
B. x = 0; x++; x = x + 9
C. x = 0; x--; x *= 9
D. x = 10; x = 0
Odpowiedź, która została wybrana, jest poprawna, ponieważ wykonuje dokładnie te same operacje na zmiennej x, co pierwotny kod. Przypisanie x = 0; ustawia wartość x na 0, a następnie x++; zwiększa wartość x o 1, co daje 1. Następnie, dodając 9 do x za pomocą x = x + 9, otrzymujemy 10. Tak więc końcowa wartość zmiennej x wynosi 10, co jest zgodne z wynikiem oryginalnego zapisu x += 10, który również prowadzi do wartości 10. W praktyce, takie podejście jest zgodne z zasadami programowania, gdzie użycie operatorów inkrementacji i przypisania jest powszechną praktyką. Poprawne zarządzanie zmiennymi i ich modyfikacja przy pomocy operatorów to kluczowy aspekt pisania efektywnego i łatwego do zrozumienia kodu w JavaScript. Pamiętaj, aby korzystać z takich konstrukcji, gdyż są one nie tylko czytelne, ale również optymalne.

Pytanie 18

W HTML, aby utworzyć poziomą linię, należy zastosować znacznik

A. <br>
B. <line>
C. <hr>
D. <hl>
Aby zdefiniować poziomą linię w języku HTML, należy użyć znacznika <hr>. Ten znacznik jest standardowym elementem HTML, który reprezentuje wizualną separację pomiędzy różnymi sekcjami treści. Znacznik <hr> jest samodzielny, co oznacza, że nie wymaga znacznika zamykającego. Jest to element blokowy, co oznacza, że zajmuje całą szerokość swojego rodzica i tworzy odstęp w pionie. W kontekście standardów HTML, <hr> jest częścią struktury dokumentu i jest rekomendowany do użycia w sytuacjach, gdy trzeba oddzielić różne tematy lub sekcje treści. Na przykład, jeśli mamy artykuł podzielony na kilka części, możemy użyć <hr> do wizualnego oddzielenia tych części, co zwiększa czytelność. Można również zastosować style CSS, aby dostosować wygląd linii, takie jak kolor, grubość czy styl linii. Przykładowy kod HTML z użyciem <hr> może wyglądać następująco: <h1>Tytuł Artykułu</h1><p>Treść pierwszej sekcji.</p><hr><p>Treść drugiej sekcji.</p>

Pytanie 19

W obiektowym programowaniu w języku JavaScript zapis: this.zawod w podanym kodzie oznacza

function Uczen(){
  this.imie = '';
  this.nazwisko = '';
  this.technik = 'informatyk';
  this.zawod = function() {
    return this.technik;
  };
}
A. klasę
B. właściwość
C. metodę
D. konstruktor
W programowaniu obiektowym w JavaScript słowo kluczowe this odnosi się do kontekstu bieżącego obiektu. W przedstawionym kodzie mamy do czynienia z funkcją konstrukcyjną Uczen, która jest używana do tworzenia nowych obiektów. Wewnątrz tej funkcji, this związuje się z nowo tworzonym obiektem. Metoda this.zawod, która jest zdefiniowana jako funkcja, odwołuje się do właściwości technik za pomocą słowa this i zwraca jej wartość. W JavaScript metody są funkcjami, które są przypisane do właściwości obiektu i które mogą być wywoływane jako część tego obiektu. Zapis this.zawod = function() { return this.technik; } definiuje metodę zawod w kontekście obiektu tworzonego przez konstruktor Uczen. Praktyczne zastosowanie tej metody umożliwia dostęp do wartości właściwości technik w sposób kontrolowany, co jest zgodne z dobrymi praktykami programowania obiektowego, gdzie enkapsulacja i zarządzanie dostępem do danych są kluczowymi elementami. Metody w JavaScript są podstawowym elementem umożliwiającym realizację zachowań obiektów dzięki czemu programy są bardziej modularne i łatwiejsze do utrzymania

Pytanie 20

Podaj zapytanie SQL, które tworzy użytkownika sekretarka na localhost z hasłem zaq123?

A. CREATE USER 'sekretarka'@'localhost' IDENTIFIED `zaq123`;
B. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFIED BY 'zaq123';
C. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFY BY `zaq123`;
D. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFY "zaq123";
Odpowiedź "CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFIED BY 'zaq123';" jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje poprawną składnię do tworzenia nowego użytkownika w systemie zarządzania bazą danych MySQL. Kluczowe jest użycie słowa kluczowego 'IDENTIFIED BY', które wskazuje, że podane hasło ('zaq123') ma być powiązane z nowym użytkownikiem. Wartości w apostrofach są odpowiednie dla łańcuchów tekstowych w SQL, co jest zgodne z dobrymi praktykami programowania w MySQL. W praktyce, tworzenie użytkowników z odpowiednimi uprawnieniami jest niezbędne do zarządzania dostępem do bazy danych oraz zapewnienia bezpieczeństwa. Dobrą praktyką jest stosowanie silnych haseł oraz regularne audyty kont użytkowników. Warto również zwrócić uwagę na konwencje nazewnictwa oraz ograniczenia w zakresie adresów IP, co ma znaczenie w kontekście bezpieczeństwa i zarządzania użytkownikami w systemie zarządzania bazą danych.

Pytanie 21

Wskaż poprawne stwierdzenie dotyczące przedstawionego kodu HTML.
<video width="640" height="480" controls>
<source src="animacja.mp4" type="video/mp4">
</video>

A. Plik animacja.mp4 powinien mieć rozdzielczość 640x480 pikseli, aby był odtwarzany.
B. Użytkownik nie będzie miał możliwości kontrolowania odtwarzania wideo.
C. Kod może nie działać w przeglądarkach, które nie obsługują HTML5.
D. Lokalizacja pliku jest nieprawidłowa, brak w niej ścieżki bezwzględnej.
Kod HTML przedstawiony w pytaniu wykorzystuje znacznik &lt;video&gt;, który jest elementem HTML5 pozwalającym na osadzanie filmów w dokumentach internetowych. W kontekście poprawnej odpowiedzi, kluczowym jest zrozumienie, że przeglądarki muszą obsługiwać HTML5, aby mogły w pełni funkcjonować z tym kodem. W przypadku starszych przeglądarek, które nie wspierają HTML5, element &lt;video&gt; może nie być wyświetlany lub nie będzie działał prawidłowo. Dlatego istotne jest, aby deweloperzy testowali swoje aplikacje w różnych środowiskach oraz aby korzystali z odpowiednich polyfilli dla starszych przeglądarek, które mogą poprawić ich funkcjonalność. Przykładowo, użycie biblioteki JavaScript takiej jak Video.js może pomóc w zapewnieniu wsparcia dla elementów wideo w szerszym zakresie przeglądarek. Dbałość o kompatybilność z różnymi wersjami przeglądarek to nie tylko kwestia estetyki, ale również użyteczności i dostępności aplikacji internetowych.

Pytanie 22

Ile razy należy użyć instrukcji warunkowej, aby wdrożyć w danym języku programowania przedstawiony algorytm?

Ilustracja do pytania
A. Dwukrotnie
B. Trzykrotnie
C. Jednokrotnie
D. Czterokrotnie
Aby prawidłowo zaimplementować algorytm przedstawiony na diagramie, musisz zrozumieć jego strukturę. Diagram pokazuje dwa punkty decyzyjne, co wskazuje na konieczność użycia dwóch instrukcji warunkowych w kodzie. Każda instrukcja warunkowa odpowiada jednemu z tych punktów decyzyjnych. W praktyce, instrukcje warunkowe są kluczowe w programowaniu, pozwalając na podejmowanie decyzji i wykonywanie różnych działań w zależności od spełnienia określonych warunków. Można to zobrazować za pomocą języków programowania takich jak Python czy C++, gdzie 'if', 'else if' oraz 'else' są standardowymi konstrukcjami używanymi do tego celu. Warto zauważyć, że implementując algorytm, należy również zwrócić uwagę na poprawne użycie bloków kodu zagnieżdżonych w instrukcjach warunkowych, co jest dobrą praktyką programistyczną. Dzięki temu kod jest bardziej czytelny i łatwiejszy w utrzymaniu, co jest zgodne z zasadami czystego kodu i standardami branżowymi.

Pytanie 23

Jedną z charakterystyk relacyjnej bazy danych jest

A. zdefiniowanie jej stanu według obiektowego modelu danych
B. obecność klas, obiektów i metod
C. stosowanie kluczy głównych do identyfikacji rekordów w tabelach
D. używanie języka zapytań OQL
Relacyjne bazy danych opierają się na koncepcji tabel, gdzie dane są przechowywane w wierszach i kolumnach. Klucze główne odgrywają kluczową rolę w zapewnieniu unikalności rekordów w tabelach i umożliwiają ich identyfikację. Klucz główny to kolumna (lub zestaw kolumn), której wartości są unikalne w obrębie tabeli i nie mogą być puste. Przykładem może być tabela 'Użytkownicy', w której identyfikatorem użytkownika (kluczem głównym) może być numer PESEL lub unikalny ID. Dzięki kluczom głównym, można łatwo odnaleźć konkretne rekordy, a także powiązać je z innymi tabelami przy pomocy kluczy obcych, co jest fundamentalne dla relacyjnej struktury bazy danych. Standardy takie jak SQL (Structured Query Language) dostarczają narzędzi do definiowania, modyfikowania i manipulowania danymi z wykorzystaniem kluczy głównych, co jest podstawą projektowania baz danych zgodnie z najlepszymi praktykami. Dobre praktyki projektowe sugerują również, aby klucze główne były proste, stabilne i unikalne, co ułatwia zarządzanie danymi w relacyjnych systemach zarządzania bazą danych (RDBMS).

Pytanie 24

W hurtowni danych stworzono tabelę sprzedaz, która zawiera pola: id, kontrahent, grupa_cenowa, obrot. Jakie polecenie trzeba zastosować, aby znaleźć tylko kontrahentów z grupy cenowej numer dwa, których obrót przekracza 4000 zł?

A. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000;
B. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE obrot > 4000;
C. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 OR obrot > 4000;
D. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000;
Twoja odpowiedź jest na właściwej drodze. Wykorzystałeś klauzulę SELECT w zapytaniu SQL, żeby wydobyć konkretne dane z tabeli sprzedaz. Świetnie, że zastosowałeś WHERE z warunkami 'grupa_cenowa = 2' oraz 'obrot > 4000', bo to dokładnie filtruje wyniki do tych kontrahentów, którzy są w drugiej grupie cenowej i mają obrót większy niż 4000 zł. Takie operacje są bardzo ważne w analizie danych, szczególnie w hurtowniach danych, gdzie musisz dobrze filtrować i agregować informacje, żeby wyciągnąć sensowne wnioski. W praktyce takie zapytania mogą być przydatne przy tworzeniu raportów sprzedażowych czy ocenie rentowności klientów. Warto też pamiętać, żeby tabele i kolumny były jasno nazwane, bo to zdecydowanie ułatwia tworzenie zapytań SQL.

Pytanie 25

Który semantyczny znacznik języka HTML 5 może wystąpić tylko raz na stronie?

A. <main>
B. <article>
C. <header>
D. <section>
Poprawna odpowiedź to <main>, bo zgodnie ze specyfikacją HTML5 ten znacznik powinien pojawić się w dokumencie najwyżej raz. Element <main> reprezentuje główną, unikalną treść strony, czyli to, co jest najważniejsze dla konkretnego adresu URL. Przeglądarki, czytniki ekranu i inne narzędzia asystujące zakładają, że istnieje jedno główne miejsce, do którego użytkownik może szybko „przeskoczyć”, omijając nagłówek, menu czy stopkę. Dlatego pojedynczy <main> ma duże znaczenie dla dostępności (a11y) i użyteczności serwisu. W praktyce dobrym wzorcem jest struktura: <header> na górę, poniżej <nav> (jeśli jest), potem jeden <main>, a w nim np. <article>, <section>, <aside>, a na końcu <footer>. Wewnątrz <main> możesz mieć kilka artykułów, sekcji, nawet różne widoki aplikacji SPA, ale sam <main> jest tylko jeden. Moim zdaniem warto od początku wyrabiać sobie nawyk: dokładnie jeden <main> na stronę i absolutnie nie zagnieżdżać go wewnątrz <header>, <footer> czy <article>. To jest też zgodne z dobrymi praktykami SEO – wyszukiwarki łatwiej rozumieją, co jest esencją danej podstrony. Dodatkowo, wiele frameworków front‑endowych i systemów CMS zakłada w layoutach pojedynczy kontener na treść główną, który semantycznie powinien być właśnie <main>, a nie np. zwykłym <div id="content">. Taka semantyka sprawia, że kod wygląda czyściej, jest bardziej przyszłościowy i po prostu profesjonalny.

Pytanie 26

Czym jest DBMS?

A. Kaskadowy arkusz stylów do opisu wyglądu witryny www
B. Strukturalny język zapytań do bazy danych
C. System zarządzania bazą danych
D. Obiektowy język programowania służący do tworzenia stron www
Wybór niepoprawnych odpowiedzi wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące podstawowych koncepcji zarządzania danymi w informatyce. Kaskadowy arkusz stylów (CSS) służy do opisu wyglądu strony internetowej, a nie do zarządzania danymi. CSS jest używany do określenia, jak HTML ma być wyświetlany, korzystając z reguł stylizacji, ale nie ma żadnej funkcji związanej z przechowywaniem ani przetwarzaniem informacji. Z kolei obiektowy język programowania do generowania stron internetowych odnosi się do technologii, które są używane do tworzenia interaktywnych aplikacji, ale nie obejmuje on funkcji zarządzania danymi, które są kluczowe w pracy z bazą danych. Dodatkowo, strukturalny język zapytań kierowanych do bazy danych, czyli SQL, jest rzeczywiście związany z interakcją z DBMS, ale nie jest samodzielnym systemem. SQL jest językiem zapytań, który służy do komunikacji z bazą danych w DBMS, a nie do jej zarządzania jako całości. Często mylone jest pojęcie języka programowania z systemem, co prowadzi do błędnych wniosków. Zrozumienie, że DBMS jest kluczowym elementem w architekturze baz danych, jest istotne dla efektywnego projektowania aplikacji i rozwiązań informatycznych, które wymagają wydajnego zarządzania danymi.

Pytanie 27

Polecenie colspan służy do łączenia komórek tabeli w poziomie, natomiast rowspan w pionie. Którą z tabel wyświetli poniższy fragment kodu napisany w języku HTML?

<table border="1" cellspacing="0" cellpadding="10">
    <tr>
        <td rowspan="2">&nbsp;</td>
        <td>&nbsp;</td>
    </tr>
    <tr>
        <td>&nbsp;</td>
    </tr>
</table>
Ilustracja do pytania
A. A.
B. B.
C. D.
D. C.
Dokładnie tak, wybrałeś poprawną odpowiedź. Fragment kodu HTML napisałeś pokazuje tabelę z dwoma wierszami i dwoma komórkami. Pierwsza komórka w pierwszym wierszu ma atrybut rowspan='2', co oznacza, że będzie się rozciągać na dwa wiersze w pionie. Druga komórka w pierwszym wierszu nie ma żadnych specjalnych atrybutów, więc jest standardową komórką. W drugim wierszu jest tylko jedna komórka, gdyż druga komórka jest połączona z pierwszą komórką pierwszego wiersza przez atrybut rowspan. Tabela odpowiadająca opisowi to tabela B, która ma jedną długą komórkę po lewej stronie rozciągającą się na dwa wiersze i dwie krótsze komórki po prawej stronie, po jednej w każdym wierszu. Pamiętaj, że atrybuty rowspan i colspan są bardzo przydatne do tworzenia skomplikowanych layoutów tabel, które nie są możliwe do osiągnięcia przy użyciu standardowych tagów tabeli.

Pytanie 28

Jakie zapytanie pozwoli Administratorowi cofnąć uprawnienia do przeglądania oraz modyfikacji danych w bazie gazeta dla użytkownika redaktor?

A. REVOKE SELECT, UPDATE ON gazeta.* FROM 'redaktor'@'localhost';
B. REVOKE SELECT, ALTER ON gazeta.* FROM 'redaktor'@'localhost';
C. GRANT SELECT, ALTER ON gazeta.* TO 'redaktor'@'localhost';
D. GRANT SELECT, UPDATE ON gazeta.* TO 'redaktor'@'localhost';
Wybór innych odpowiedzi prowadzi do nieporozumień dotyczących zarządzania uprawnieniami w bazach danych. Na przykład, REVOKE SELECT, ALTER ON gazeta.* FROM 'redaktor'@'localhost'; jest niewłaściwe, ponieważ ALTER nie jest związane z przeglądaniem ani aktualizowaniem danych, lecz z modyfikowaniem struktury bazy danych, co nie jest celem tego pytania. Użytkownik mógłby mylnie uznać, że ALTER jest potrzebne do zarządzania danymi, jednak w rzeczywistości dotyczy to jedynie zmiany tabel, kolumn czy indeksów. Podobnie, polecenie GRANT SELECT, UPDATE ON gazeta.* TO 'redaktor'@'localhost'; jest całkowicie przeciwne do zamierzonego celu, ponieważ GRANT przyznaje uprawnienia, a nie je odbiera, co oznacza, że narusza zasadę, która miałaby zlikwidować dostęp do bazy danych. Ostatnia propozycja, GRANT SELECT, ALTER ON gazeta.* TO 'redaktor'@'localhost'; również jest fałszywa, ponieważ wprowadza dodatkowe uprawnienia, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do danych. Kluczowym błędem myślowym jest nieodróżnienie poleceń REVOKE i GRANT oraz nieznajomość różnicy między rodzajami uprawnień, co jest fundamentalne w zarządzaniu bezpieczeństwem danych.

Pytanie 29

Który z zapisów znacznika <div> może pojawić się w dokumencie HTML tylko raz, a ponowne jego użycie spowoduje błędy podczas walidacji tego dokumentu?

A. <div id="identyfkator">
B. <div class="klasa">
C. <div class="klasa1 klasa2">
D. <div>
Odpowiedź <div id="identyfkator"> jest poprawna, ponieważ znacznik <div> z atrybutem id musi być unikalny w obrębie całego dokumentu HTML. Zgodnie z standardami W3C, atrybut id powinien być przypisany tylko do jednego elementu na stronie, co umożliwia jednoznaczne identyfikowanie tego elementu, na przykład w CSS lub JavaScript. Przykładowo, jeśli mamy <div id="header">, to nie możemy użyć tego samego identyfikatora dla innego <div> w tym samym dokumencie, aby uniknąć konfliktów. W praktyce, unikalność id jest kluczowa w kontekście manipulacji DOM, gdyż wiele bibliotek JavaScript polega na tej unikalności, aby prawidłowo odnajdywać i modyfikować elementy. Warto również pamiętać, że użycie unikalnych id sprzyja lepszej dostępności i ułatwia nawigację w dokumentach, co jest zgodne z dobrą praktyką projektowania stron internetowych.

Pytanie 30

Wykorzystanie definicji stylu CSS spowoduje, że nagłówki drugiego poziomu będą się wyświetlać

h2 {
    text-decoration: overline;
    font-style: italic;
    line-height: 60px;
}
A. czcionką kursywną, z linią pod tekstem, wysokość wiersza wynosi 60 px
B. czcionką standardową, z linią pod tekstem, odległość między znakami wynosi 60 px
C. czcionką standardową, z linią nad tekstem, wysokość wiersza wynosi 60 px
D. czcionką kursywną, z linią nad tekstem, wysokość wiersza wynosi 60 px
Nieprawidłowe koncepcje w pozostałych odpowiedziach wynikają z błędnego zrozumienia zastosowania właściwości CSS. Pierwsza odpowiedź sugeruje użycie czcionki podstawowej z linią pod tekstem oraz odległością między znakami wynoszącą 60 px, co nie odpowiada żadnej z zastosowanych właściwości w definicji CSS. Często myli się pojęcia line-height z letter-spacing, które odpowiada za odstępy między znakami. Właściwe zastosowanie tych właściwości jest kluczowe dla poprawnej prezentacji tekstu. Trzecia odpowiedź także jest błędna, ponieważ zamiast właściwości czcionki pochylonej mowa jest o podstawowej, co nie jest zgodne z font-style: italic. Również text-decoration: overline jest zamieniona na linię nad tekstem, co jest poprawne, jednak brak pochylonej czcionki czyni tę odpowiedź niekompletną. Czwarta odpowiedź ponownie myli właściwości, ponieważ choć zawiera pochyloną czcionkę, to proponuje linię pod tekstem zamiast nad nim. To pokazuje częsty błąd w interpretacji właściwości text-decoration. Zrozumienie, jak każda z tych właściwości wpływa na ostateczny wygląd nagłówków, jest kluczowe dla efektywnego stylizowania stron internetowych. Właściwe użycie takich atrybutów jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania stron, które kładą nacisk na spójność i estetykę wizualną w połączeniu z funkcjonalnością. Dlatego znajomość tych szczegółów i ich poprawne zastosowanie jest niezmiernie ważne w pracy projektanta stron internetowych.

Pytanie 31

Jaką wartość wydrukuje na standardowe wyjście poniższy fragment kodu C++?

int obliczenia( int x ) {
x %= 3;
x++;
return x;
}

int main() {
std::cout<<obliczenia(32);
}
A. 0
B. 32
C. 3
D. 2
Program w języku C++ zawiera funkcję obliczenia która przyjmuje parametr x. Wewnątrz funkcji wykonuje się operacja modulo x %= 3 co oznacza że zmienna x zostanie zastąpiona resztą z dzielenia x przez 3. W przypadku liczby 32 reszta z dzielenia przez 3 wynosi 2 ponieważ 32 dzielone przez 3 daje 10 z resztą 2. Następnie wykonuje się operacja inkrementacji x++ co oznacza że wartość x zostanie zwiększona o 1. W efekcie końcowym x przyjmie wartość 3. Funkcja zwraca tę wartość a wynik zostanie wypisany na standardowym wyjściu za pomocą std::cout. Zrozumienie operacji modulo oraz inkrementacji jest kluczowe w wielu zastosowaniach programistycznych szczególnie w algorytmach które operują na cyklicznych strukturach danych lub wymagają regularnego zwiększania wartości liczbowych. Operacja modulo jest często wykorzystywana do ograniczania zakresu wartości do pewnego zakresu np. w implementacji cyklicznych kolejek lub obliczaniu dni tygodnia. Dobrą praktyką jest także zrozumienie jak operacje te wpływają na wydajność i czytelność kodu co jest istotne w kontekście dużych projektów programistycznych. Poprawna odpowiedź to 3 ponieważ odpowiada ona wyniku jaki zostanie wypisany przez program.

Pytanie 32

Kwerenda ma za zadanie w tabeli artykuly ALTER TABLE artykuly MODIFY cena float;

A. usunąć kolumnę cena typu float
B. dodać kolumnę cena o typie float, jeśli nie istnieje
C. zmienić typ na float dla kolumny cena
D. zmienić nazwę kolumny z cena na float
Odpowiedzi, które sugerują usunięcie kolumny 'cena', zmiana jej nazwy albo dodanie nowej kolumny, nie są zgodne z rzeczywistym działaniem polecenia ALTER TABLE w kontekście przedstawionym w pytaniu. Usunięcie kolumny jest operacją destrukcyjną, która prowadzi do utraty wszystkich danych w tej kolumnie, co z reguły nie jest celem operacji zmiany typu danych. Zmiana nazwy kolumny na typ float również jest niewłaściwa, ponieważ typ danych nie powinien być nazwą kolumny; kolumny mają nazwy, a polecenie ALTER TABLE nie zmienia ich nazw na typy danych. Dodanie nowej kolumny 'cena' o typie float, jeśli nie istnieje, jest z kolei inną operacją, która nie odnosi się do modyfikacji istniejącej kolumny, a zamiast tego tworzy nową kolumnę, co jest całkowicie innym zamysłem. Kluczowe błędy myślowe w tych odpowiedziach wynikają z nieporozumienia dotyczącego podstawowego działania kwerend SQL i różnicy między modyfikacją a usuwaniem czy dodawaniem kolumn. W praktyce, przede wszystkim należy rozumieć, że ALTER TABLE jest używane do zmiany struktury tabeli, a nie do jej usuwania czy dodawania zbędnych elementów.

Pytanie 33

Jak prawidłowo skomentować linię kodu w języku Java Script? Komentarz powinien być umieszczony po znakach //

x = Math.max(a,b,c); //
A. w zmiennej x minimalna wartość ze zmiennych a, b, c
B. wybór losowej wartości ze zmiennych a, b i c
C. nieprawidłowe dane
D. w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c
Odpowiedź numer 1 jest całkiem trafna, bo funkcja Math.max w JavaScript tak naprawdę najpierw sprawdza, która z podanych wartości jest największa. W tym wypadku, x = Math.max(a, b, c) zwraca największą liczbę z a, b i c i przypisuje ją do x. To jest super przydatne, gdy musisz szybko porównać jakieś liczby, na przykład podczas analizowania danych albo ustalania maksymalnych limitów w aplikacjach internetowych. Math.max to część wbudowanej biblioteki Math, która ma sporo przydatnych funkcji. Wykorzystanie tej funkcji jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, bo jest szybka i bezpieczna. Co ważne, Math.max przyjmuje różną liczbę argumentów, więc można ją łatwo dopasować do swoich potrzeb. Używanie tej funkcji naprawdę poprawia czytelność kodu, a to jest kluczowe w projektach, gdzie inne osoby mogą musieć zrozumieć nasz kod.

Pytanie 34

Aby uruchomić kod JavaScript w przeglądarce, konieczne jest

A. debugowanie
B. kompilowanie
C. zamiana na kod maszynowy
D. interpretowanie
Wybór odpowiedzi związanej z debugowaniem jest błędny, ponieważ debugowanie to proces identyfikacji i naprawy błędów w kodzie, a nie jego wykonanie. Debugowanie zwykle polega na użyciu narzędzi takich jak przeglądarkowe konsolki developerskie, które pozwalają programistom na analizowanie i poprawianie kodu, ale nie jest to proces, w którym kod jest wykonywany. Z kolei kompilowanie to proces, w którym kod źródłowy jest przetwarzany na kod maszynowy przed jego wykonaniem, co ma miejsce w językach kompilowanych, a nie interpretowanych jak JavaScript. W kontekście JavaScript, nie zachodzi potrzeba kompilacji, ponieważ silnik przeglądarki interpretuje kod w czasie rzeczywistym. Ostatnia niepoprawna odpowiedź dotycząca zamiany na kod maszynowy może wprowadzać w błąd, ponieważ JavaScript nie jest konwertowany na kod maszynowy przed wykonaniem. Chociaż niektóre nowoczesne silniki JavaScript mogą stosować techniki optymalizacji, takie jak JIT (Just-In-Time Compilation), to wciąż jest to proces interpretacji, a nie pełna zamiana na kod maszynowy przed rozpoczęciem działania skryptu. Dlatego odpowiedzi związane z debugowaniem, kompilowaniem i zamianą na kod maszynowy są niepoprawne w kontekście wykonywania kodu JavaScript w przeglądarkach.

Pytanie 35

Który z podanych znaczników HTML nie jest używany do formatowania tekstu?

A. <sub>
B. <em>
C. <strong>
D. <div>
Znaczniki <em>, <sub> oraz <strong> są używane do formatowania tekstu w HTML, co czyni je nieodpowiednimi odpowiedziami w kontekście tego pytania. <em> jest używane do oznaczania tekstu, który ma być wyrażony w sposób emfatyczny, co zazwyczaj przekłada się na wyświetlenie go w kursywie. Przykładowo, <em>ważne</em> może być użyte w zdaniu, aby podkreślić znaczenie określonego słowa. Z kolei <sub> służy do wyświetlania tekstu w dolnym indeksie, co jest typowe dla wzorów chemicznych, gdzie można spotkać H<sub>2</sub>O dla wody. Zastosowanie <sub> jest zatem ograniczone do specyficznych kontekstów, gdzie potrzebne jest obniżenie tekstu. Natomiast <strong> jest znacznikiem, który wskazuje na silny akcent, co często prowadzi do wyświetlenia tekstu w pogrubieniu. Użycie <strong> w taki sposób, jak w przypadku <strong>ważne</strong>, sygnalizuje dla użytkowników i wyszukiwarek, że dany tekst ma istotne znaczenie. Wszystkie te znaczniki są zatem używane do stylistycznego podkreślenia lub formatowania treści w HTML, co jest ich zasadniczą funkcją, a tym samym sprawia, że nie mogą być one poprawne w kontekście tego pytania o znacznikach, które nie są związane z formatowaniem tekstu.

Pytanie 36

W zaprezentowanym fragmencie algorytmu wykorzystano

Ilustracja do pytania
A. dwie pętle
B. trzy bloki operacyjne (procesy)
C. jeden blok decyzyjny
D. jedną pętlę
Błędy w odpowiedziach mogą wynikać z mylnego odbioru diagramu. Posiadanie bloku decyzyjnego nie zawsze znaczy, że mamy pętlę, bo pętle potrzebują zarówno warunków, jak i mechanizmu powtarzania. Wydaje się, że są różne bloki, ale w rzeczywistości mamy tu dwa bloki decyzyjne i jeden operacyjny, co nie zgadza się z odpowiedzią. Na diagramie nie da się znaleźć dwóch pętli, co może sugerować, że nie do końca rozumiesz strukturę algorytmu. Często w takich analizach ludzie mylą bloki decyzyjne z pętlami, co jest błędne, bo pętle są bardziej złożonymi strukturami. Jak się programuje, ważne jest, żeby dobrze rozróżniać te elementy, bo to wpływa na jakość algorytmu. Mnie osobiście pomogło to w pisaniu lepszego kodu, dlatego warto poświęcić chwilę na zrozumienie różnic między tymi pojęciami.

Pytanie 37

W znaczniku <meta ...> w sekcji <meta ...> na stronie internetowej nie zamieszcza się informacji o

A. automatycznym odświeżaniu
B. kodowaniu
C. typie dokumentu
D. autorze
Wszystkie wymienione odpowiedzi, z wyjątkiem informacji dotyczącej typu dokumentu, są poprawne i mogą być umieszczane w znaczniku <meta>. Informacja o autorze jest istotna, ponieważ pozwala wskazać osobę odpowiedzialną za treść na stronie, co może być ważne w kontekście cytowania i prawa autorskiego. Wyszukiwarki również mogą brać pod uwagę te informacje w kontekście wiarygodności źródła. Z kolei kodowanie jest kluczowe, ponieważ określa, w jaki sposób znaki są interpretowane przez przeglądarkę, co ma fundamentalne znaczenie dla prawidłowego wyświetlania treści, zwłaszcza w przypadku stron wielojęzycznych. Możliwość określenia kodowania w znaczniku <meta charset='UTF-8'> jest powszechnie stosowana, aby zapewnić, że wszystkie znaki są renderowane poprawnie. Automatyczne odświeżanie za pomocą znacznika <meta http-equiv='refresh' content='30'> jest przydatne, gdy strona potrzebuje być często aktualizowana, na przykład w przypadku stron informacyjnych czy serwisów newsowych. Dlatego też, umieszczanie tych informacji w znaczniku <meta> jest zgodne z praktykami webowymi i przyczynia się do poprawy działania strony oraz jej optymalizacji dla użytkowników i wyszukiwarek.

Pytanie 38

Kiedy zakończy się wykonanie poniższego fragmentu kodu w języku C/C++, do zmiennej zwanej zmienna2 zostanie przypisane:

...
int zmienna1 = 158;
int *zmienna2 = &zmienna1;
A. przypisana liczba w kodzie binarnym odpowiadająca wartości przechowywanej w zmienna1
B. przypisany adres zmiennej o nazwie zmienna1
C. przypisana ta sama wartość, co przechowywana w zmienna1
D. przypisana zamieniona na łańcuch wartość przechowywana w zmienna1
Wskaźniki w językach C/C++ są jednymi z fundamentalnych koncepcji, które pozwalają na efektywne zarządzanie pamięcią oraz manipulację danymi na niskim poziomie. Błędne rozumienie przypisania wskaźników może prowadzić do nieporozumień. Kiedy przypisujemy zmienną typu wskaźnikowego, jak w int *zmienna2 = &zmienna1, przypisywany jest adres, a nie wartość. Odpowiedzi sugerujące przypisanie bezpośredniej wartości, jej binarnej reprezentacji lub konwersji do łańcucha są niepoprawne, ponieważ ignorują działanie operatora '&' oraz specyfikę wskaźników. Operator '&' zawsze zwraca adres pamięci, co umożliwia wskaźnikowi przechowywanie tego adresu. Pomijanie tego faktu jest częstym błędem, wynikającym z braku zrozumienia mechanizmów pamięci i wskaźników. Zrozumienie różnicy między wskaźnikiem a zwykłą zmienną jest kluczowe. Wskaźniki nie przechowują wartości zmiennych, lecz ich adresy, co pozwala na manipulację danymi w ich oryginalnym miejscu w pamięci. Ignorowanie tego aspektu prowadzi do logicznych błędów w programach i potencjalnych problemów z zarządzaniem pamięcią.

Pytanie 39

Metainformacja "Description" umieszczona w pliku HTML powinna zawierać

<head>
    <meta name="Description" content="...">
</head>
A. spis słów kluczowych, które są wykorzystywane przez wyszukiwarki internetowe
B. opis treści znajdującej się na stronie
C. informację na temat autora strony
D. nazwę aplikacji, za pomocą której stworzono stronę
Metainformacja Description nie jest odpowiednia do przechowywania nazwy programu użytego do stworzenia strony internetowej Taka informacja nie jest istotna z punktu widzenia użytkowników odwiedzających stronę czy też algorytmów wyszukiwania które analizują treść strony pod kątem jej użyteczności oraz zgodności z zapytaniami użytkowników Opisanie kluczowych informacji na stronie jest bardziej użyteczne ponieważ pozwala użytkownikom i wyszukiwarkom zrozumieć jej zawartość Wyszukiwarki analizują treść strony w tym opisy aby lepiej dopasować je do zapytań użytkowników Podczas gdy słowa kluczowe odgrywają rolę w SEO nie powinny być zamieszczane w metainformacji Description w formie listy ale raczej harmonijnie wplecione w naturalnie brzmiący tekst Opis strony ma za zadanie przyciągnąć uwagę i zachęcić do kliknięcia dlatego powinien być skonstruowany w sposób precyzyjnie oddający zawartość strony co jest zgodne z najlepszymi praktykami SEO i doświadczeniem użytkownika Ostatecznie informacje o autorze strony mogą być umieszczane w innych miejscach takich jak stopka strony lub w metainformacji Author ale nie są głównym przeznaczeniem metatagu Description Rozumienie tych zasad pomaga w skutecznym projektowaniu stron internetowych zgodnych z oczekiwaniami użytkowników i standardami branżowymi

Pytanie 40

W SQL, aby uniemożliwić stworzenie konta przy wykonywaniu kwerendy CREATE USER, gdy konto już istnieje, można zastosować następującą składnię

A. CREATE USER IF NOT EXISTS 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';
B. CREATE USER OR DROP 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';
C. CREATE OR REPLACE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';
D. CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';
Odpowiedzi, które nie zawierają klauzuli 'IF NOT EXISTS', nie są optymalne, ponieważ mogą prowadzić do błędów, gdy próbuje się utworzyć konto, które już istnieje. W przypadku polecenia 'CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';', jeśli konto 'anna' jest już w systemie, użytkownik otrzyma błąd, co skutkuje niepowodzeniem całego skryptu. W kontekście administracji baz danych, jest to szczególnie problematyczne, gdy skrypty są uruchamiane automatycznie, ponieważ mogą one przerywać dalsze operacje. Natomiast składnia 'CREATE USER OR DROP 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';' jest nieprawidłowa, ponieważ nie istnieje w standardzie SQL. Użytkownicy mogą mylić 'DROP' z opcją usunięcia konta, co w praktyce nie powinno być podejmowane bez wyraźnej intencji. Ostatecznie, 'CREATE OR REPLACE USER...' działa odmiennie, ponieważ nie jest standardową operacją w SQL dla użytkowników; bardziej odpowiednie byłoby jej zastosowanie w kontekście obiektów, takich jak procedury czy widoki. Kluczowe jest zrozumienie, że błędne podejście do tworzenia użytkowników może prowadzić do chaosu w zarządzaniu bazą danych i stwarzać potencjalne zagrożenia dla bezpieczeństwa. Dlatego tak istotne jest stosowanie klauzuli 'IF NOT EXISTS', co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży zarządzania systemami baz danych.