Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie
Kwalifikacja: BUD.11 - Wykonywanie robót montażowych, okładzinowych i wykończeniowych
Data rozpoczęcia: 22 lutego 2026 00:39
Data zakończenia: 22 lutego 2026 01:03

Egzamin zdany!

Wynik: 20/40 punktów (50,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Malarz pokrył farbą emulsyjną ściany pomieszczenia o wysokości 2,5 m i wymiarach podłogi 2,0 × 3,0 m. Jaką kwotę otrzyma za swoją pracę, jeżeli cena za malowanie 1 m² powierzchni wynosi 8,00 zł?

A. 240,00 zł

B. 200,00 zł

C. 100,00 zł

D. 120,00 zł

Wybory błędne mogą wynikać z różnych nieprawidłowych obliczeń i założeń dotyczących powierzchni do malowania. Na przykład, nie uwzględniając pełnej powierzchni ścian, można obliczyć jedynie powierzchnię podłogi, co prowadzi do błędnych wyników. W przypadku odpowiedzi 240,00 zł, mogłoby to sugerować, że ktoś obliczył powierzchnię, przez pomyłkę mnożąc wysokość i szerokość pomieszczenia, a następnie stosując błędne jednostki. Odpowiedź 120,00 zł może sugerować, że obliczono połowę powierzchni ścian lub zastosowano niepoprawny współczynnik cena/m², co nie oddaje rzeczywistych kosztów. Z kolei odpowiedź 100,00 zł mogłaby wynikać z pomyłki w podstawowej arytmetyce lub błędnego obliczenia powierzchni. Te przykłady ilustrują typowe błędy, jakie mogą wystąpić przy opieraniu się na niewłaściwych założeniach dotyczących wymiarów pomieszczenia lub ich interpretacji, co jest niezgodne z najlepszymi praktykami w obliczeniach budowlanych.

Pytanie 2

Przed nałożeniem tapety na podłoże z tynku cementowo-wapiennego, powinno się je zagruntować roztworem

A. żywicy syntetycznej

B. emulsji gruntującej

C. farby emulsyjnej

D. kleju do tapet

Kleje do tapet są specjalnie zaprojektowane do przygotowania podłoża przed tapetowaniem, ponieważ ich formuła wspomaga zarówno przyczepność tapet, jak i stabilność podłoża. Zastosowanie kleju do tapet jako gruntu pozwala na zminimalizowanie ryzyka odklejania się tapet, co może być wynikiem nieodpowiedniego przygotowania podłoża. Kleje te często zawierają dodatki, które zwiększają ich właściwości adhezyjne oraz ułatwiają aplikację. Przykładem praktycznego zastosowania jest gruntowanie ściany w pomieszczeniach o podwyższonej wilgotności, gdzie odpowiednio dobrany klej może pomóc w zabezpieczeniu tapety przed działaniem pary wodnej. Ponadto, w przypadku trudnych podłoży, takich jak tynki cementowo-wapienne, gruntowanie klejem do tapet może pomóc w wyrównaniu struktury, co będzie miało kluczowe znaczenie w kontekście estetyki i trwałości wykończenia ścian. Warto również pamiętać, że stosując klej jako grunt, należy przestrzegać instrukcji producenta, aby uzyskać optymalne efekty.

Pytanie 3

Na rysunku przedstawiono fragment podwieszanego sufitu, który wykonany jest na ruszcie

A. dwupoziomowym poprzecznym.

B. jednopoziomowym poprzecznym.

C. jednopoziomowym podłużnym.

D. dwupoziomowym krzyżowym.

Odpowiedź "dwupoziomowym krzyżowym" jest całkiem w porządku. Na fotce widzimy sufit podwieszany z dwoma poziomami rusztów. W takich systemach krzyżowe ułożenie rusztów daje lepszą stabilność i równomiernie rozkłada ciężar. Dwa poziomy rusztów pozwalają na różne materiały wykończeniowe, co otwiera ciekawe możliwości w aranżacji. W praktyce takie konstrukcje często można spotkać w nowoczesnych biurowcach, centrach handlowych czy innych budynkach użyteczności publicznej. Przy projektowaniu sufitów podwieszanych warto pamiętać o normach budowlanych, które mówią o nośności i odporności na ogień, a w przypadku rusztów krzyżowych to kluczowa sprawa. Fajnie też zadbać o wentylację i dostępność instalacji, bo to często wymaga przemyślanej koncepcji w budowie sufitu.

Pytanie 4

Ile czasu musi minąć po nałożeniu warstwy podkładowej, aby można było nałożyć warstwę wierzchnią z farby emulsyjnej?

A. Minimum 6 do 9 godzin

B. Minimum 9 do 12 godzin

C. Minimum 3 do 6 godzin

D. Minimum 1 do 3 godzin

Wybór odpowiedzi, która wskazuje na czas schnięcia mniejszy niż 3 godziny, jest błędny z kilku powodów. W przypadku farb emulsyjnych, zbyt krótki czas schnięcia może prowadzić do poważnych problemów, takich jak słaba przyczepność warstwy wierzchniej do podkładu. Farby wymagają określonego czasu, aby proces odparowania wody oraz utwardzenia chemicznego mógł przebiegać prawidłowo. Zastosowanie nieodpowiedniej przerwy pomiędzy aplikacjami może skutkować nieodwracalnym uszkodzeniem powierzchni malarskiej. Wybranie czasu 1-3 godzin może być podyktowane błędnym przekonaniem, że farby emulsyjne schną bardzo szybko, co w rzeczywistości nie jest prawdą. Z kolei odpowiedzi sugerujące czas schnięcia powyżej 6 godzin mogą nie uwzględniać specyficznych warunków, które mogłyby przyspieszyć ten proces, jednakże w praktyce i tak rekomenduje się nieprzekraczanie 6 godzin, aby uniknąć ryzyka. Dobrą praktyką jest również monitorowanie warunków otoczenia, takich jak temperatura i wilgotność, które mogą wpływać na czas schnięcia. Reasumując, odpowiednie zrozumienie procesów zachodzących podczas schnięcia farb emulsyjnych jest kluczowe dla uzyskania udanych rezultatów w malowaniu.

Pytanie 5

W farbach klejowych używane jest spoiwo

A. organiczne rozpuszczalnikowe

B. poliuretanowe

C. organiczne wodorozcieńczalne

D. epoksydowe

Każda z pozostałych odpowiedzi ma swoje wady i nie znajduje zastosowania w kontekście farb klejowych. Spoiwa poliuretanowe, choć popularne w innych typach farb, mają wyższą zawartość rozpuszczalników i wymagają użycia bardziej skomplikowanych procesów aplikacyjnych, co często prowadzi do wyższej emisji substancji lotnych, a tym samym są mniej ekologiczne. Spoiwa organiczne rozpuszczalnikowe również są stosowane w klasycznych farbach, ale ich skład chemiczny sprawia, że są bardziej szkodliwe i mają negatywny wpływ na środowisko oraz zdrowie użytkowników. Z kolei spoiwa epoksydowe, które charakteryzują się doskonałą odpornością chemiczną, są głównie wykorzystywane w zastosowaniach przemysłowych, takich jak powłoki ochronne, a nie w farbach klejowych. Wybierając odpowiedni typ spoiwa do farb klejowych, kluczowe jest zrozumienie ich właściwości i zastosowań. Typowe błędy myślowe obejmują mylenie różnych typów spoiw i ich właściwości, co może prowadzić do wyboru nieodpowiednich materiałów do zastosowań budowlanych lub dekoracyjnych. Ważne jest, aby przy podejmowaniu decyzji uwzględniać nie tylko skuteczność, ale również aspekty zdrowotne i środowiskowe.

Pytanie 6

Aby połączyć ze sobą profile CD 60 w konstrukcji krzyżowej dwupoziomowego sufitu podwieszanego, jakie elementy należy zastosować?

A. łącznik krzyżowy

B. łącznik poprzeczny

C. uchwyt elastyczny

D. wieszak noniuszowy

Łącznik krzyżowy jest niezbędnym elementem w konstrukcji sufitu podwieszanego, zwłaszcza w układzie krzyżowym. Jego głównym zadaniem jest łączenie profili CD 60 w sposób, który zapewnia odpowiednią stabilność oraz nośność całej konstrukcji. W praktyce, zastosowanie łączników krzyżowych pozwala na stworzenie sztywniejszej i bardziej trwałej konstrukcji, co jest kluczowe w przypadku sufitu podwieszanego, który musi utrzymać dodatkowe obciążenia, takie jak oświetlenie czy instalacje wentylacyjne. Ponadto, zgodnie z normami budowlanymi, prawidłowe połączenie profili jest nie tylko kwestią estetyki, ale także bezpieczeństwa. Dobrą praktyką jest stosowanie łączników krzyżowych w miejscach, gdzie profile CD 60 krzyżują się, co pozwala na uzyskanie odpowiedniego rozkładu obciążeń oraz minimalizację ryzyka odkształceń. Warto zaznaczyć, że stosowanie odpowiednich elementów łączących jest kluczowe dla uzyskania jakości wykonania, co przekłada się na długowieczność konstrukcji.

Pytanie 7

Jakiej długości blachowkręty należy zastosować do mocowania drugiej warstwy płyt gipsowo-kartonowych o grubości 12,5 mm do stalowej konstrukcji?

A. 25 mm

B. 35 mm

C. 55 mm

D. 45 mm

Wybór długości blachowkrętów do przykręcania płyt gipsowo-kartonowych wymaga zrozumienia kilku kluczowych aspektów technicznych. Odpowiedzi 45 mm, 25 mm i 55 mm nie są właściwe, ponieważ każda z nich niesie ze sobą ryzyko nieodpowiedniego połączenia. Użycie wkrętów o długości 45 mm może prowadzić do niepotrzebnego ryzyka przebić materiału, co z kolei może osłabić strukturę płyty i spowodować jej uszkodzenie. Z drugiej strony, blachowkręty o długości 25 mm są zbyt krótkie, co nie zapewnia wystarczającej głębokości mocowania w stalowym ruszcie, przez co narażają konstrukcję na luzy i potencjalne odpadanie warstwy gipsowej. Z kolei wkręty długości 55 mm mogą być zbędnie długie, co również może prowadzić do uszkodzenia materiału lub nadmiernego obciążenia. Takie błędne oszacowania długości wkrętów mogą wynikać z braku znajomości zasad mocowania, a także z mylnego przekonania, że dłuższe wkręty są zawsze lepsze. W rzeczywistości, aby zapewnić optymalne połączenie, konieczne jest odpowiednie dostosowanie długości wkrętów do grubości zastosowanego materiału oraz rodzaju rusztu. W branży budowlanej, przestrzeganie standardów mocowania, takich jak PN-EN 13964, ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i trwałości konstrukcji.

Pytanie 8

Który materiał malarski należy zastosować do pomalowania pokazanej na rysunku komody, aby zmienić naturalne zabarwienie drewna i podkreślić jego rysunek?

A. Farbę olejną.

B. Bejcę do drewna.

C. Farbę multikolorową.

D. Emalię do drewna.

Bejca do drewna jest idealnym wyborem, gdy chcemy zmienić kolor naturalnego drewna, jednocześnie eksponując jego unikalny rysunek i fakturę. W przeciwieństwie do farb olejnych i emalii, które tworzą na powierzchni grubą warstwę, co może prowadzić do utraty widoczności naturalnego rysunku drewna, bejca wnika w strukturę materiału, co pozwala na podkreślenie jego naturalnych cech. Bejce dostępne są w różnych odcieniach, co umożliwia łatwe dopasowanie koloru do stylistyki wnętrza. Przykład zastosowania bejcy to odnawianie mebli w celu zachowania ich unikalnego charakteru, jednocześnie nadawanie im nowego, świeżego wyglądu. Proces aplikacji bejcy jest prosty: po odpowiednim przygotowaniu powierzchni, należy nałożyć bejcę pędzlem lub szmatką, a następnie przetrzeć nadmiar, co pozwoli uzyskać pożądany efekt. Warto również pamiętać, że korzystanie z bejcy jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie ochrony drewna, ponieważ nie tylko zmienia kolor, ale także wspomaga jego konserwację.

Pytanie 9

Oblicz, jakie będą koszty wykonania okładziny korkowej na ścianie o wymiarach 4,0×2,5 m, jeśli cena za metr kwadratowy wynosi 25,00 zł.

A. 100,00 zł

B. 62,50 zł

C. 25,00 zł

D. 250,00 zł

Żeby dobrze obliczyć koszty okładziny korkowej na ścianie o wymiarach 4,0 m na 2,5 m, najpierw trzeba policzyć powierzchnię ściany. W tym wypadku to 4,0 m razy 2,5 m, co daje 10,0 m². Potem, przy stawce 25,00 zł za metr kwadratowy, można łatwo wyliczyć całkowity koszt: 10,0 m² razy 25,00 zł daje 250,00 zł. Takie obliczenia są naprawdę ważne w branży budowlanej, bo pozwalają lepiej zaplanować budżet. Coraz więcej ludzi decyduje się na korek, bo ma świetne właściwości izolacyjne i ładnie wygląda. Pamiętaj, że w zależności od projektu mogą się pojawić dodatkowe wydatki, jak przygotowanie podłoża czy wykończenie krawędzi, które też warto uwzględnić w kosztorysie. Ogólnie, dobrym pomysłem jest zrobienie dokładnego kosztorysu przed rozpoczęciem jakichkolwiek prac budowlanych, żeby później się nie zdziwić.

Pytanie 10

Jakie narzędzie należy zastosować do cięcia listew podłogowych pod kątem 45º?

A. cyrkla

B. prowadnicy krzyżowej

C. skrzynki uciosowej

D. kątomierza

Prowadnica krzyżowa, mimo iż może być przydatna w niektórych zastosowaniach, nie jest optymalnym narzędziem do precyzyjnego przycinania listew podłogowych pod kątem 45º. Prowadnice krzyżowe najczęściej służą do pracy z elementami większymi lub do cięcia wzdłużnego i poprzecznego dużych arkuszy materiałów, gdzie pozycjonowanie pod kątem nie jest kluczowe. Używanie kątomierza do przycinania listew również stwarza pewne problemy, ponieważ kątomierz jest narzędziem do pomiaru kątów, a nie do ich cięcia. Może on być użyty do wyznaczania kąta, ale nie gwarantuje precyzyjnego cięcia. Cyrkiel, z kolei, jest narzędziem służącym do kreślenia okręgów i nie ma zastosowania w kontekście cięcia listew podłogowych. Użycie tych narzędzi często prowadzi do błędnych założeń, że wystarczy jedynie zmierzyć i zrobić cięcie, co w praktyce rzadko prowadzi do zadowalających rezultatów. Brak precyzji w cięciu listew pod kątem 45º może skutkować szparami w połączeniach, co negatywnie wpływa na finalny efekt wizualny oraz trwałość wykończenia. Dlatego kluczowe jest wykorzystanie skrzynki uciosowej, która została zaprojektowana z myślą o takich zastosowaniach, co znacząco ułatwia osiągnięcie pożądanych rezultatów.

Pytanie 11

Przed instalacją okładziny z płyt gipsowo-kartonowych, stopka stalowej belki stropowej powinna być zabezpieczona

A. zaprawą gipsową

B. siatką tynkarską

C. preparatem antyadhezyjnym

D. preparatem antykorozyjnym

Stosowanie zaprawy gipsowej do zabezpieczenia stopki stalowej belki stropowej przed montażem okładziny gipsowo-kartonowej nie jest właściwym podejściem. Zaprawy gipsowe są materiałami budowlanymi przeznaczonymi głównie do tynkowania i wykończeń wnętrz, a ich właściwości nie są dostosowane do ochrony przed korozją. Gips ma ograniczoną odporność na wilgoć, co czyni go niewłaściwym materiałem w kontekście ochrony stalowych komponentów, które mogą być narażone na działanie wody. Wybranie siatki tynkarskiej w tej sytuacji również jest błędem, ponieważ nie ma ona właściwości zabezpieczających stal przed korozją. Jest to element wzmacniający, który pełni rolę w tynkowaniu, ale nie chroni stali. Stosowanie preparatów antyadhezyjnych w tym przypadku również jest nieuzasadnione, ponieważ ich zadaniem jest zmniejszenie przyczepności, co nie ma związku z ochroną przed korozją. Brak wiedzy na temat odpowiednich metod zabezpieczeń stalowych elementów konstrukcyjnych może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak osłabienie konstrukcji, co z kolei zwiększa ryzyko awarii budowlanej. Dlatego kluczowe jest stosowanie preparatów antykorozyjnych, które są zaprojektowane w celu ochrony stali, co powinno być standardem w każdym projekcie budowlanym.

Pytanie 12

Podkłady wzmacniane prętami ze stali lub siatką cięto-ciągnioną powinny być przygotowane pod posadzki o

A. podwyższonych parametrach izolacji termicznej

B. zwiększonej odporności na ogień

C. podwyższonych właściwościach mechanicznych

D. większej wodoszczelności

Podkłady zbrojone prętami stalowymi lub siatką cięto-ciągnioną są kluczowym elementem konstrukcji posadzek, zwłaszcza w przypadku, gdy wymagane są podwyższone właściwości mechaniczne. Zbrojenie ma na celu zwiększenie wytrzymałości na rozciąganie, co jest istotne w kontekście dynamicznych obciążeń, jakie mogą wystąpić w obiektach przemysłowych czy użyteczności publicznej. Przykładowo, w halach produkcyjnych stosowanie zbrojonych posadzek pozwala na przenoszenie dużych ciężarów, co minimalizuje ryzyko pęknięć i uszkodzeń. W praktyce, zgodnie z normami budowlanymi, takie jak Eurokod 2, projektanci muszą dostosować ilość i rozmieszczenie zbrojenia do przewidywanych obciążeń, co zapewnia optymalne właściwości mechaniczne. Dobre praktyki w budownictwie precyzują również, że przygotowanie podkładów zbrojonych powinno być zgodne z lokalnymi przepisami oraz wytycznymi producentów materiałów budowlanych, co zapewnia ich trwałość i funkcjonalność.

Pytanie 13

Zgodnie z informacjami podanymi w tabeli płytki ceramiczne o nasiąkliwości 7 % zalicza się do klasy

Klasa płytek ceramicznych ze względu na nasiąkliwość
Klasa	AI	AIIa	AIIb	AIII
Nasiąkliwość E [%]	E ≤ 3	3 < E ≤ 6	6 < E ≤ 10	E > 10

A. AIIa

B. AIIb

C. AI

D. AIII

Prawidłowa odpowiedź to AIIb, ponieważ płytki ceramiczne o nasiąkliwości wynoszącej 7% mieszczą się w przedziale 6%-10% określonym dla tej klasy. Klasyfikacja płytek ceramicznych według nasiąkliwości jest kluczowa w budownictwie i projektowaniu wnętrz, ponieważ wpływa na ich właściwości użytkowe oraz zastosowanie w różnych warunkach. Płytki klasy AIIb charakteryzują się umiarkowaną nasiąkliwością, co czyni je odpowiednimi do stosowania w pomieszczeniach o średniej wilgotności, takich jak łazienki czy kuchnie. W praktyce, płytki te są często wybierane ze względu na ich dobrą odporność na wodę oraz trwałość, co jest zgodne z normami branżowymi, takimi jak norma PN-EN 14411, która określa wymagania dla płytek ceramicznych. Zrozumienie klasyfikacji nasiąkliwości pozwala na świadome wybieranie odpowiednich materiałów wykończeniowych, co przekłada się na dłuższą żywotność i estetykę przestrzeni. Warto również pamiętać, że błędny dobór płytek do warunków użytkowania może prowadzić do ich uszkodzenia oraz zwiększonych kosztów konserwacji.

Pytanie 14

Niedopuszczalne jest łączenie brytów tapety "na styk"

A. przy oknie w pomieszczeniu

B. przy drzwiach wejściowych

C. w samym rogu pomieszczenia

D. na centralnej części ściany

Łączenie brytów tapety w samym narożu pomieszczenia jest uznawane za najlepszą praktykę w tapetowaniu. W narożnikach, gdzie dwie ściany spotykają się, łączenie brytów pozwala na naturalne zatarcie granic i ukrycie ewentualnych niedoskonałości. W przypadku tapet o wzorach powtarzalnych, ważne jest, aby wzór był odpowiednio dopasowany, co w narożach może być prostsze do wykonania. Dodatkowo, taki sposób łączenia sprzyja lepszemu przyleganiu tapety, co zmniejsza ryzyko odklejania się krawędzi w miejscach narażonych na wilgoć lub mechaniczne uszkodzenia. Przykładowo, w pomieszczeniach o dużym natężeniu ruchu, takich jak korytarze, zastosowanie tej metody może wydłużyć trwałość tapety, a także poprawić estetykę całej przestrzeni. Standardy branżowe zalecają unikanie łączenia tapet w miejscach szczególnie narażonych na uszkodzenia, co czyni naroża idealnym miejscem do ich spoinowania.

Pytanie 15

Aby właściwie wygładzić miejsca łączeń płyt gipsowo-kartonowych, należy zastosować

A. gips budowlany

B. gładź gipsową

C. klej gipsowy

D. gips szpachlowy

Gładź gipsowa jest idealnym materiałem do ostatecznego wyszpachlowania styków płyt gipsowo-kartonowych, ponieważ ma doskonałe właściwości aplikacyjne i daje efekt gładkiej powierzchni. Gładź gipsowa, w porównaniu do innych materiałów, takich jak gips budowlany czy gips szpachlowy, jest bardziej elastyczna i łatwiejsza w obróbce, co pozwala na uzyskanie lepszych efektów wykończeniowych. Jest również mniej podatna na pęknięcia, co jest szczególnie istotne w przypadku styków, które mogą się nieznacznie przesuwać w wyniku zmian temperatury czy wilgotności. W praktyce, po nałożeniu gładzi gipsowej i jej wyschnięciu, powierzchnia staje się idealnie gładka, co pozwala na dalsze etapy malowania lub tapetowania. Warto zaznaczyć, że zgodnie z normami budowlanymi, stosowanie gładzi gipsowej na stykach płyt gipsowo-kartonowych jest powszechnie zalecane w branży budowlanej, aby osiągnąć wysoki standard wykończenia wnętrz.

Pytanie 16

Powierzchnię podłogi, którą zamierza się zatarować na ostro, powinno się wykończyć pacą

A. filcową

B. metalową

C. plastikową

D. styropianową

Stosowanie pacy metalowej nie jest zalecane przy zacieraniu powierzchni na ostro, ponieważ może prowadzić do nadmiernego ścierania i uszkodzenia świeżego betonu. Metalowe narzędzia mogą również pozostawiać niezbyt estetyczne zarysowania, co negatywnie wpływa na końcowy efekt wizualny posadzki. Ponadto, paca metalowa ma tendencję do przyklejania się do wilgotnych powierzchni, co wymaga większego wysiłku i może prowadzić do nierównomiernego wykończenia. Z kolei paca plastikowa, mimo że jest lżejsza i łatwiejsza w obsłudze, nie zapewnia odpowiedniego poziomu elastyczności niezbędnej do uzyskania właściwego efektu zacierania. W przypadku zatarcia betonu na ostro, użycie pacy filcowej również nie jest rekomendowane, ponieważ ta metoda jest zazwyczaj przeznaczona do wygładzania powierzchni po wstępnym zatarciu, a nie do pierwotnej obróbki betonu. Użycie niewłaściwego narzędzia może prowadzić do nieprawidłowego uformowania powierzchni, co sprzyja powstawaniu pęknięć, nierówności oraz innych defektów, które mogą wpłynąć na estetykę i trwałość posadzki. Kluczowe jest zrozumienie, że dobranie odpowiedniego narzędzia do konkretnego etapu pracy jest fundamentem skutecznego i trwałego wykończenia podłóg.

Pytanie 17

Płyty z wełny mineralnej przeznaczone do termoizolacji elementów dachu między krokwiami powinny być przycięte na szerokość większą od rozstawu krokwi w świetle o

A. 2,0-2,5 cm

B. 1,0-1,5 cm

C. 1,5-2,0 cm

D. 0,5-1,0 cm

Odpowiedź 1,5-2,0 cm jest prawidłowa, ponieważ przycinając płyty wełny mineralnej na taką szerokość, zapewniamy odpowiednie wypełnienie przestrzeni między krokwiami. Dobrze dobrana szerokość płyty pozwala na minimalizację mostków termicznych, co jest kluczowe dla efektywności termoizolacji. Zgodnie z praktykami branżowymi, płyty powinny być przycinane z pewnym zapasem, aby umożliwić ich łatwe wstawienie oraz ustawienie w szczelinach między krokwiami. Warto również zwrócić uwagę, że zbyt mała szerokość płyty może prowadzić do niepożądanych szczelin, które zmniejszają właściwości izolacyjne materiału. Z kolei większa szerokość płyty może utrudniać ich montaż oraz zwiększać ryzyko uszkodzenia materiału podczas instalacji. W związku z tym, 1,5-2,0 cm jest idealnym zakresem, który zapewnia skuteczną izolację oraz ułatwia pracę wykonawcom, co jest zgodne z normami budowlanymi oraz zasadami zdrowego budownictwa.

Pytanie 18

Maksymalne dopuszczalne odchylenie okładziny z paneli HDF w kierunku pionowym wynosi 5 mm/m oraz nie powinno przekraczać 10 mm na całej długości. Jakie jest najwyższe dozwolone odchylenie od pionu okładziny w pomieszczeniu o wysokości 2,5 m?

A. 10 mm

B. 5 mm

C. 50 mm

D. 12 mm

W przypadku odchyleń paneli HDF należy uwzględnić kilka kluczowych aspektów, aby zrozumieć, dlaczego błędne odpowiedzi mogą prowadzić do nieprawidłowych wniosków. Odpowiedzi sugerujące wartości 5 mm, 12 mm czy 50 mm nie uwzględniają właściwych zasad dotyczących tolerancji w montażu. Przy odchyleniu wynoszącym 5 mm, nie osiągamy maksymalnego limitu, a wartość 12 mm przekracza dopuszczalne odchylenie, co stwarza ryzyko nieprawidłowego montażu i wpływa na jakość wykończenia. Z kolei 50 mm to całkowicie nieakceptowalna wartość, która wyraźnie wskazuje na brak uwzględnienia standardów przemysłowych. W praktyce, pomiar odchylenia powinien być wykonywany w sposób systematyczny z wykorzystaniem poziomych i pionowych narzędzi pomiarowych. Kluczowe jest także zrozumienie, że każdy projekt wymaga dostosowania do wymogów konstrukcyjnych i estetycznych, a ignorowanie zasad prowadzi do problemów w dalszym użytkowaniu budynku. Dlatego każdy profesjonalista zajmujący się montażem okładzin powinien być świadomy wymaganych specyfikacji oraz konsekwencji niewłaściwego wykonania, co może prowadzić do późniejszych trudności, takich jak nierówności, a także uszkodzenia materiałów. Wiedza o maksymalnych tolerancjach i ich prawidłowe zastosowanie jest podstawą skutecznej realizacji projektów budowlanych.

Pytanie 19

Korzystając z danych zamieszczonych w tabeli dobierz profil, który należy zastosować przy wykonywaniu przedścianki o wysokości 4 m.

Zestawienie wysokości ścian i grubości profili
Wysokość przedścianki	Typ konstrukcji
3 m	CW (C) 50 UW (U) 50
4 m	CW (C) 75 UW (U) 75
5 m	CW (C) 100 UW (U) 100

A. UW (U) 50

B. UW (U) 100

C. CW (C) 75

D. CW (C) 50

Wybór profilu CW (C) 75 dla przedścianki o wysokości 4 m jest uzasadniony danymi zawartymi w tabeli, która określa odpowiednie parametry dla konstrukcji ścianek działowych. Profil CW (C) 75 zapewnia odpowiednią sztywność i nośność, co jest kluczowe przy budowie ścianek o znaczącej wysokości. Użycie większej grubości profilu, jak CW (C) 100, mogłoby prowadzić do nadmiernych kosztów oraz zbędnego zwiększenia wagi konstrukcji, co w praktyce nie jest potrzebne przy wysokości 4 m. W budownictwie oraz przy projektowaniu takich konstrukcji ważne jest, aby dobierać materiały zgodnie z ich przeznaczeniem, co pozwala na optymalizację zarówno kosztów, jak i efektywności. Zastosowanie profilu CW (C) 75 jest zgodne z normami budowlanymi, które wskazują na konieczność stosowania odpowiednich grubości profili w zależności od wysokości i przeznaczenia przedścianki. W praktyce, ten typ profilu jest najczęściej używany w projektach, gdzie priorytetem jest nie tylko solidność, ale również estetyka i oszczędność materiałów.

Pytanie 20

Aby pozbyć się pęcherzyków powietrza znajdujących się pod powierzchnią tapety, należy je przeciąć

A. nożem kuchennym

B. nożyczkami

C. szpachelką

D. żyletką

Z tego, co widzę, użycie żyletki do usuwania pęcherzy powietrza spod tapety to naprawdę dobry pomysł. Dlaczego? Bo żyletka ma cienką i bardzo ostrą krawędź, co pozwala na precyzyjne nacięcia tapety, a przy tym nie uszkadza jej. W praktyce, gdy już przykleisz tapetę i pojawią się pęcherze, wystarczy ostrożnie przeciąć tapetę w miejscu pęcherza, a później delikatnie wcisnąć powietrze w kierunku nacięcia. Fajnie też pamiętać, że używając żyletki, minimalizujesz ryzyko zniszczenia podłoża, co jest ważne, jeśli zależy ci na estetyce. Profesjonaliści w branży tapicerskiej wręcz zalecają żyletkę, bo dzięki niej efekty są lepsze, a trwałość wykończenia wyższa. Wiedza o dobrych narzędziach i technikach to klucz do tego, żeby zminimalizować błędy i cieszyć się satysfakcjonującym efektem końcowym.

Pytanie 21

Jakiego wałka należy użyć do dociskania krawędzi brytów tapety do podłoża?

A. Polipropylenowego

B. Welurowego

C. Sznurkowego

D. Gumowego

Użycie gumowego wałka do dociskania krawędzi brytów tapety jest najlepszym rozwiązaniem ze względu na jego elastyczność i zdolność do równomiernego rozkładu nacisku. Gumowy wałek zapewnia skuteczne przyleganie tapety do podłoża, co jest kluczowe dla uniknięcia pęcherzy powietrza oraz nieestetycznych fałd. Dzięki swoim właściwościom gumowym, ten typ wałka jest również odporny na różne chemikalia, co czyni go idealnym do pracy z różnymi rodzajami klejów do tapet. W praktyce, stosowanie gumowego wałka pozwala uzyskać gładką powierzchnię oraz zabezpieczyć krawędzie tapety przed odklejeniem się. W branży tapetarskiej standardem jest także używanie wałków o różnej twardości, co dodatkowo zwiększa efektywność pracy. Dobrą praktyką jest również regularne czyszczenie wałka, aby uniknąć przenoszenia zanieczyszczeń na świeżo położoną tapetę.

Pytanie 22

Aby połączyć poziome i pionowe profile metalowe w systemie suchej zabudowy, należy użyć

A. urządzenia do zgrzewania

B. narzędzia do wkręcania

C. zaciskarki

D. narzędzia uderzeniowego

Zastosowanie zaciskarki do łączenia profili metalowych w systemach suchej zabudowy jest kluczowe dla zapewnienia trwałości i stabilności konstrukcji. Zaciskarka, dzięki swojej budowie, pozwala na szybkie i precyzyjne łączenie elementów, co jest istotne w kontekście budowy ścian działowych oraz sufitów podwieszanych. W przeciwieństwie do innych narzędzi, zaciskarka nie uszkadza materiału, a jednocześnie zapewnia odpowiednią siłę docisku, niezbędną do utrzymania integralności połączeń. Przykładem praktycznego zastosowania zaciskarki jest tworzenie szkieletu pod płyty gipsowo-kartonowe, gdzie precyzyjnie wykonane połączenia są kluczowe dla stabilności całej konstrukcji. W branży budowlanej zaleca się stosowanie zaciskarek zgodnie z instrukcjami producentów profili metalowych, co gwarantuje zachowanie standardów jakości oraz bezpieczeństwa. Dobrą praktyką jest także regularna kalibracja narzędzi, co pozwala na zachowanie optymalnych parametrów pracy.

Pytanie 23

Koszt materiałów potrzebnych do wykonania 40 m²okładziny wyniósł 2 400 zł, a cena robocizny za położenie 1 m²została określona na 15 zł. Jaka była całkowita kwota za ułożenie okładziny?

A. 1 800 zł

B. 3 000 zł

C. 600 zł

D. 2 400 zł

Łączny koszt ułożenia okładziny można obliczyć, sumując koszty materiałów oraz robocizny. Koszt materiałów wynosi 2400 zł, co dotyczy 40 m² powierzchni. Stawka robocizny wynosi 15 zł za każdy metr kwadratowy, co oznacza, że całkowity koszt robocizny za 40 m² wynosi 15 zł * 40 m² = 600 zł. Zatem całkowity koszt ułożenia okładziny to 2400 zł (materiały) + 600 zł (robocizna) = 3000 zł. W praktyce, znajomość takich obliczeń jest kluczowa w branży budowlanej i remontowej, aby odpowiednio planować budżet oraz przewidywać koszty realizacji projektów. Pracownicy biur projektowych oraz wykonawcy powinni być biegli w takich kalkulacjach, co pozwala na uniknięcie nieprzewidzianych wydatków oraz lepsze zarządzanie finansami projektu. Takie umiejętności są zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania kosztami w budownictwie.

Pytanie 24

Aby zamocować płytki ceramiczne na podłodze balkonu, należy zastosować klej

A. zwykły

B. mrozoodporny i wodoodporny

C. tylko mrozoodporny

D. jedynie wodoodporny

Aby skutecznie przyklejać płytki ceramiczne na posadzce balkonu, należy stosować klej mrozoodporny i wodoodporny. Kleje te są specjalnie zaprojektowane do stosowania w warunkach zewnętrznych, gdzie narażenie na zmienne temperatury oraz wilgoć jest nieuniknione. Klej mrozoodporny zapewnia trwałość i stabilność połączenia, nawet w temperaturach poniżej zera, co jest istotne w okresie zimowym, gdy woda może zamarzać w szczelinach pomiędzy płytkami. Z kolei wodoodporny charakter kleju chroni przed wnikaniem wilgoci, co jest kluczowe dla zapobiegania uszkodzeniom spowodowanym przez wodę i pleśń. Przykładowe zastosowania takich klejów można znaleźć w projektach budowlanych, gdzie balkony, tarasy oraz inne powierzchnie zewnętrzne są często narażone na działanie warunków atmosferycznych. Wybierając odpowiedni klej, warto kierować się zaleceniami producenta oraz normami budowlanymi, co zapewni wysoką jakość wykonania oraz długowieczność zastosowanych materiałów.

Pytanie 25

Na podstawie informacji podanych w tabeli dobierz tapetę odpowiednią do zastosowania w pokoju dziecięcym.

Dobór tapet w zależności od funkcji pomieszczenia
pomieszczenie	Wybór rodzaju tapety
pomieszczenie	tapety odpowiednie	tapety dopuszczalne	tapety niezalecane
pokój dzienny, sypialnia	papierowa, raufaza, tekstylna	winylowa	-
pokój dziecięcy	fiizelinowa	papierowa	raufaza
kuchnia, łazienka	winylowa płaska (twarda)	z włókna szklanego	raufaza, papierowa, tekstylna
pomieszczenie komunikacyjne	winylowa	z włókna szklanego, raufaza	papierowa

A. Winylowa płaska.

B. Papierowa.

C. Z włókna szklanego.

D. Flizelinowa.

Wybór tapet papierowych do pokoju dziecięcego nie jest najlepszym rozwiązaniem, mimo że są one tańsze i bardziej dostępne. Tapety papierowe są mniej odporne na uszkodzenia mechaniczne i wilgoć, co czyni je bardziej podatnymi na zniszczenia, zwłaszcza w pomieszczeniach, gdzie dzieci mogą bawić się lub malować. Dodatkowo, tapety papierowe mają tendencję do blaknięcia pod wpływem światła, co negatywnie wpływa na estetykę pomieszczenia. Nie należy również zapominać o tapetach z włókna szklanego, które są przeznaczone głównie do zastosowań przemysłowych lub w miejscach o wysokiej wilgotności, takich jak łazienki, a ich stosowanie w pokojach dziecięcych jest nieodpowiednie. Wybór tapety z włókna szklanego mógłby być wynikiem mylnego założenia, że jest to materiał odporny, podczas gdy jego przeznaczenie leży w zupełnie innych obszarach. Należy mieć na uwadze, że odpowiedni wybór materiałów wykończeniowych w pokojach dziecięcych powinien opierać się na ich funkcjonalności oraz bezpieczeństwie, a decyzje powinny być podejmowane na podstawie solidnych informacji i standardów branżowych.

Pytanie 26

Bejce do drewna wykorzystuje się w celu

A. ulepszenia jego właściwości technicznych

B. zagęszczenia warstw malarskich

C. podkreślenia struktury drewna

D. ochrony elewacji

Bejce do drewna służą przede wszystkim do podkreślenia rysunku strukturalnego drewna, co jest istotne zarówno z estetycznego, jak i praktycznego punktu widzenia. Dzięki zastosowaniu bejc, można wydobyć naturalne słoje i kolory drewna, co sprawia, że powierzchnie wyglądają bardziej atrakcyjnie i zachęcająco. Bejce działa na zasadzie penetracji w strukturę drewna, co pozwala na zachowanie widoczności jego naturalnych cech. W praktyce, bejcowanie jest powszechnie stosowane w meblarstwie, przy produkcji elementów architektonicznych oraz w wykończeniu podłóg drewnianych. Warto zaznaczyć, że wybór odpowiedniej bejcy powinien być uzależniony od rodzaju drewna oraz pożądanych efektów wizualnych. Standardy branżowe sugerują użycie bejc na bazie rozpuszczalników lub wodnych, w zależności od specyfiki projektu oraz wymagań dotyczących ochrony środowiska. Dobrze dobrana bejca nie tylko podkreśla urok drewna, ale także może oferować pewien poziom ochrony przed czynnikami zewnętrznymi, co jest dodatkowym atutem.

Pytanie 27

Przedstawiony na rysunku fragment systemu suchej zabudowy jest

A. sufitem podwieszanym pojedynczym.

B. okładziną sufitową.

C. okładziną poddasza.

D. sufitem podwieszanym krzyżowym.

Sufit podwieszany pojedynczy, przedstawiony na rysunku, jest systemem, który charakteryzuje się prostą konstrukcją z metalowych profili nośnych, do których bezpośrednio przymocowane są płyty gipsowo-kartonowe. Taki układ zapewnia nie tylko estetyczny wygląd pomieszczenia, ale także umożliwia ukrycie instalacji elektrycznych oraz wentylacyjnych. W praktyce, sufity podwieszane pojedyncze są często stosowane w biurach, mieszkaniach oraz obiektach użyteczności publicznej, gdzie ważna jest możliwość łatwej konserwacji i modyfikacji przestrzeni. Dzięki zastosowaniu tego systemu, można również poprawić akustykę pomieszczenia, co jest szczególnie istotne w biurach open space. Zgodnie z normami budowlanymi, sufity podwieszane powinny być projektowane z uwzględnieniem obciążeń oraz wymagań dotyczących ognioodporności, co czyni je wszechstronnym rozwiązaniem do nowoczesnych przestrzeni. Wybór sufitu podwieszanego pojedynczego jest zgodny z najlepszymi praktykami w branży budowlanej, które zalecają dbałość o estetykę oraz funkcjonalność przestrzeni.

Pytanie 28

Jakie narzędzie jest niezbędne podczas układania litych deszczułek podłogowych?

A. Szlifierki oscylacyjnej

B. Trasera cokołowego

C. Ścisku taśmowego

D. Cykliniarki krawędziowej

Wybór narzędzi do układania deszczułek posadzkowych litych jest kluczowy dla uzyskania wysokiej jakości wykonania. Trasera cokołowego, będąca narzędziem stosowanym głównie do precyzyjnego wycinania i formowania krawędzi cokołów, nie ma zastosowania w przypadku układania deszczułek, gdzie wymagana jest stabilność i utrzymanie elementów w linii. Cykliniarka krawędziowa jest narzędziem do szlifowania, które ma zastosowanie po zakończeniu układania podłogi, aby wygładzić krawędzie i usunąć wszelkie nierówności, ale nie jest przydatna w trakcie samego procesu układania. Szlifierka oscylacyjna, choć przydatna do obróbki powierzchni, również nie spełnia wymagań związanych z mocowaniem deszczułek, ponieważ jej zastosowanie wiąże się głównie z późniejszym wygładzaniem czy usuwaniem materiału. Często występującym błędem jest mylenie funkcji tych narzędzi, co prowadzi do wyboru niewłaściwych rozwiązań, a tym samym do osłabienia struktury podłogi oraz obniżenia estetyki wykonania. W branży podłogowej istotne jest stosowanie narzędzi zgodnych z normami i dobrymi praktykami, aby zapewnić trwałość i satysfakcjonujący efekt końcowy. Właściwy dobór narzędzi, jak ścisk taśmowy, jest kluczowy, aby uniknąć typowych problemów, takich jak odkształcenia czy nierówności w układanej powierzchni.

Pytanie 29

Jakiego materiału należy użyć do wypełnienia szczelin dylatacyjnych w podłodze z płytek ceramicznych szkliwionych w łazience?

A. silikonu akrylowego

B. zaprawy do spoinowania

C. kitu o właściwościach plastycznych

D. silikonu sanitarnego

Silikon akrylowy, choć czasami stosowany do uszczelniania w budownictwie, nie jest odpowiedni do wypełniania szczelin dylatacyjnych w wilgotnych pomieszczeniach, takich jak łazienki. Jego główną wadą jest niska odporność na działanie wody, co powoduje, że w dłuższej perspektywie może prowadzić do degradacji materiału, a w konsekwencji do uszkodzeń spoin. Kitu trwale plastycznego natomiast nie można zaliczyć do materiałów przeznaczonych do dylatacji, gdyż jego elastyczność nie jest wystarczająca, co prowadzi do pękania i kruszenia w wyniku ruchów posadzki. Z kolei zaprawa do spoinowania, choć powszechnie stosowana do wypełniania szczelin między płytkami, nie jest odpowiednia do dylatacji, ponieważ nie jest elastyczna i nie potrafi kompensować ruchów, co prowadzi do powstawania pęknięć oraz zniszczeń. Wykorzystywanie niewłaściwych materiałów prowadzi nie tylko do estetycznych niedostatków, ale również do poważnych problemów związanych z wilgocią oraz rozwojem pleśni i grzybów, co w efekcie może skutkować kosztownymi naprawami. Kluczowe jest zrozumienie, że właściwe materiały muszą być dostosowane do specyficznych warunków panujących w danym miejscu, co w kontekście łazienek sprawia, że silikon sanitarny staje się najlepszym wyborem.

Pytanie 30

Na zdjęciu przedstawiono panele ścienne typu

A. HDF

B. MDF

C. OSB

D. PVC

Panele HDF, OSB oraz MDF to materiały, które mają swoje specyficzne właściwości i zastosowania, które różnią się znacznie od paneli PVC. HDF, czyli panele wykonane z wysokogęstościowego włókna drzewnego, są często stosowane w podłogach, ale nie są najlepiej przystosowane do warunków wilgotnych, jak te, w których najlepiej sprawdzają się panele PVC. Z kolei OSB, czyli płyty wiórowe o orientowanych wiórach, są używane głównie w konstrukcjach budowlanych i są znane ze swojej wytrzymałości, ale również nie są odpowiednie do wykończeń wnętrz w miejscach narażonych na wilgoć. MDF, czyli średniogęstościowe włókno drzewne, jest materiałem, który łatwo poddaje się obróbce, ale jego podatność na działanie wilgoci sprawia, że nie nadaje się do stosowania w pomieszczeniach o podwyższonej wilgotności. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich niepoprawnych wyborów często wynikają z braku znajomości właściwości materiałów budowlanych i niewłaściwego przypisania ich do zastosowań, do których nie są przystosowane. Właściwe zrozumienie różnic między tymi materiałami jest kluczowe dla wyboru odpowiednich rozwiązań w budownictwie i aranżacji wnętrz.

Pytanie 31

Który z elementów wykończeniowych okładziny typu SIDING przedstawiono na rysunku?

A. Listwę startową.

B. Listwę wieńczącą.

C. Narożnik zewnętrzny.

D. Narożnik wewnętrzny.

Wybór nieprawidłowej odpowiedzi jest zrozumiały, jednak wymaga dalszej analizy, aby uniknąć typowych błędów związanych z identyfikacją elementów okładzin sidingowych. Listwa startowa, choć istotna, ma inną funkcję – służy jako pierwszy element przy montażu sidingu, zapewniając stabilność i wyrównanie. Listwa wieńczącą jest stosowana w górnej części okładziny i służy do maskowania połączeń oraz ochrony przed wodą. Narożnik wewnętrzny, z kolei, znajduje zastosowanie w przypadku wykończeń wewnętrznych kątów budowlanych, co całkowicie różni się od opisanego elementu. Typowe nieporozumienia w tej kwestii mogą wynikać z braku świadomości o specyfice zastosowania różnych elementów oraz ich funkcji w konstrukcji. Kluczowe w tej sytuacji jest zrozumienie, że każdy z tych elementów ma swoje określone miejsce i rolę w systemie sidingowym, a ich mylne identyfikowanie może prowadzić do błędów montażowych. Praktyczne zastosowanie wiedzy dotyczącej tych elementów jest fundamentalne dla zapewnienia trwałości i estetyki budynku, a także dla przestrzegania norm budowlanych, co przyczynia się do ogólnej jakości wykonania.

Pytanie 32

Zewnętrzną okładzinę ściany budynku powinno się wykonać z

A. płytek gipsowych

B. paneli ściennych MDF

C. korka naturalnego

D. płytek klinkierowych

Płyty korkowe, panele ścienne MDF oraz płytki gipsowe, mimo że mają swoje zastosowania w budownictwie, nie są odpowiednie do użycia jako okładzina zewnętrzna ścian budynków. Kork naturalny, choć jest materiałem ekologicznym i ma dobre właściwości izolacyjne, nie jest wystarczająco odporny na czynniki atmosferyczne, takie jak wilgoć czy zmiany temperatury. W ekspozycji na deszcz i śnieg może ulegać degradacji, co prowadzi do jego szybkiego zniszczenia i konieczności wymiany. Panele MDF, z kolei, są materiałem drewnopochodnym, który jest podatny na pęcznienie w wyniku działania wilgoci oraz pleśni. Ich zastosowanie na zewnątrz jest niewskazane, ponieważ szybko tracą swoje właściwości i estetykę. Płytki gipsowe, mimo że często stosowane w wykończeniach wnętrz, są nieodporne na czynniki zewnętrzne i również nie nadają się do zastosowania na elewacjach budynków. Prawidłowe dobieranie materiałów do okładziny zewnętrznej powinno opierać się na ich trwałości, odporności na warunki atmosferyczne oraz zgodności z normami budowlanymi, co wyklucza te wymienione opcje. W praktyce, wybierając materiał do okładzin zewnętrznych, należy kierować się nie tylko estetyką, ale przede wszystkim funkcjonalnością i długowiecznością, co płytki klinkierowe bez wątpienia zapewniają.

Pytanie 33

Jaki podkład powinien być użyty pod jednolitą posadzkę lastrykową?

A. Anhydrytowy

B. Skałodrzewny

C. Betonowy

D. Asfaltobetonowy

Podkład betonowy jest preferowany przy jednowarstwowej posadzce lastrykowej z kilku powodów. Przede wszystkim beton jako materiał charakteryzuje się wysoką wytrzymałością na ściskanie oraz dobrą stabilnością. W przypadku lastrykowych posadzek, które są często narażone na duże obciążenia, solidna podstawa jest kluczowa dla zapewnienia trwałości i odporności na uszkodzenia. Dodatkowo, beton ma stosunkowo niską wilgotność, co zapobiega problemom związanym z kondensacją i działaniem wody, co jest istotne dla zachowania integralności lastryku. Przykładem zastosowania może być posadzka w obiektach użyteczności publicznej, takich jak hale sportowe czy galerie handlowe, gdzie podłogi muszą wytrzymać intensywne użytkowanie. W praktyce budowlanej, standardy takie jak PN-EN 13813 dla materiałów do podłóg jasno określają wymagania dotyczące podkładów, potwierdzając, że beton jest najbardziej odpowiednim rozwiązaniem dla lastryku.

Pytanie 34

Farba wysycha w wyniku odparowania substancji rozpuszczających oraz rozcieńczalników organicznych

A. kazeinowa

B. olejna

C. emulsyjna

D. krzemianowa

Wybór farby kazeinowej, emulsyjnej lub krzemianowej jako odpowiedzi na pytanie, dlaczego farba wysycha przez odparowanie rozpuszczalników, prowadzi do nieporozumień związanych z ich właściwościami i technologią produkcji. Farby kazeinowe, które wykorzystują białko mleka jako spoiwo, schną przede wszystkim przez proces wchłaniania wody, a nie odparowanie rozpuszczalników. Ich zastosowanie jest ograniczone do powierzchni, które nie są narażone na intensywne działanie wilgoci, co wpływa na ich trwałość. Farby emulsyjne, na bazie wody, wykorzystują emulgatory do stabilizacji pigmentów, a ich schnięcie również odbywa się głównie poprzez odparowanie wody, a nie rozpuszczalników organicznych. Ostatecznie, farby krzemianowe, które wykorzystują mineralne zasady krzemionkowe jako środki wiążące, wymagają specyficznych warunków aplikacji i schną poprzez proces chemiczny, a nie fizyczne odparowanie. Wprowadzenie tych materiałów do zastosowań wymagających standardów związanych z farbami olejnymi może prowadzić do błędnych wniosków na temat ich odporności i wytrzymałości na czynniki zewnętrzne. Warto zrozumieć, że wybór odpowiedniej farby powinien być uzależniony od specyficznych warunków aplikacji oraz oczekiwanych rezultatów, co jest kluczowe w praktyce malarskiej.

Pytanie 35

Dwa słupy konstrukcji dachowej zostały obudowane płytami gipsowo-kartonowymi, aby poprawić ich odporność na ogień. Powierzchnia obudowy pojedynczego słupa wynosi 2,85 m². Jaki będzie koszt robocizny związanej z tą obudową, przy stawce wynoszącej 20 zł za 1m²?

A. 108 zł

B. 57 zł

C. 114 zł

D. 54 zł

Błędne odpowiedzi mogą wynikać z kilku typowych pomyłek w obliczeniach. Wiele osób może nie uwzględniać faktu, że koszt robocizny należy obliczać na podstawie całkowitej powierzchni, która w tym przypadku dotyczy dwóch słupów. Dlatego, jeżeli ktoś obliczał koszt dla tylko jednego słupa i pomnożył to przez stawkę, może otrzymać odpowiedzi takie jak 57 zł (2,85 m² x 20 zł/m²) lub 54 zł, co jest wynikiem nieprawidłowego zrozumienia wymagań zadania. Alternatywnie, jeżeli użytkownik pomylił się w obliczeniach powierzchni, może dojść do innych błędnych wyników, takich jak 108 zł, które również nie odnoszą się do całkowitych wymagań. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że przy obliczeniach kosztów robocizny w budownictwie, ważne jest dokładne określenie powierzchni i odpowiednie zastosowanie stawek, co jest zgodne z normami branżowymi. Zasady te są fundamentem wszelkich obliczeń kosztorysowych i podstawą planowania budowy, a ich błędne zastosowanie może prowadzić do nieprawidłowych oszacowań i problemów finansowych w projektach budowlanych.

Pytanie 36

Jaką farbę należy regularnie mieszać, aby zapobiec osadzaniu się składników na dnie puszki oraz szybko nakładać w cienkich warstwach, by uzyskać jednolite pokrycie powierzchni?

A. Olejną

B. Krzemianową

C. Emulsyjną

D. Klejącą

Wybór farb w malarstwie budowlanym jest kluczowy dla osiągnięcia pożądanych efektów estetycznych i funkcjonalnych. Farba klejowa, mimo że jest tania i łatwa w aplikacji, nie jest odpowiednia do długotrwałych zastosowań, ponieważ jest mało odporna na działanie wilgoci i może łatwo ulegać uszkodzeniom. Jej zastosowanie w pomieszczeniach narażonych na zmiany wilgotności może prowadzić do łuszczenia się powłoki i odklejania się farby od powierzchni. Farba emulsyjna, chociaż popularna do malowania wnętrz, również nie zapewnia takiej samej trwałości i odporności jak krzemianowa. Jest to farba wodorozcieńczalna, która, mimo swoich zalet w zakresie łatwego czyszczenia i przyjemnego zapachu, wymaga dokładnego przygotowania podłoża i nie jest tak odporna na warunki atmosferyczne, co ogranicza jej zastosowanie na zewnątrz. Farba olejna, z kolei, ma dłuższy czas schnięcia oraz może tworzyć nieprzepuszczalną powłokę, co sprzyja gromadzeniu się wilgoci pod powłoką i prowadzi do ryzyka rozwoju pleśni. Takie zjawiska są szczególnie niepożądane w branży budowlanej, gdzie dbałość o detale i właściwe właściwości materiałów są kluczowe. Wszystkie te farby mają swoje ograniczenia, które sprawiają, że nie mogą być używane w sposób zamienny z farbami krzemianowymi, które oferują lepsze parametry w kontekście trwałości i odporności na działanie niekorzystnych warunków atmosferycznych.

Pytanie 37

Rolka tapety ma długość 10,50 m oraz szerokość 50 cm. Ile rolek będzie potrzebnych do pokrycia ścian w pomieszczeniu o wysokości 2,5 m i wymiarach podłogi 5,0 × 3,0 m?

A. 6 rolek

B. 8 rolek

C. 5 rolek

D. 3 rolki

Wielu użytkowników może pomylić się w obliczeniach związanych z pokrywaniem ścian tapetą, co często jest wynikiem błędnych założeń dotyczących powierzchni do pokrycia. Na przykład, niektórzy mogą pomylić się, obliczając powierzchnię ścian, pomijając jedną z par ścian, co prowadzi do zaniżenia wyników. Inni mogą nie uwzględnić pełnej długości i szerokości rolki tapety, co skutkuje błędnym oszacowaniem powierzchni, jaką można pokryć jedną rolką. Ważne jest, aby pamiętać, że rolka tapety wymaga uwzględnienia w obliczeniach zarówno jej długości, jak i szerokości w celu uzyskania prawidłowej powierzchni. Ponadto, aby prawidłowo obliczyć liczbę rolek, konieczne jest uwzględnienie marginesów na ewentualne cięcia i błędy, które mogą wystąpić podczas aplikacji tapety. Również, niektórzy mogą przyjąć, że potrzebują mniejszej liczby rolek, ignorując fakt, że konieczne może być pokrycie powierzchni z dodatkowym zapasem, co jest zalecane w praktykach budowlanych. Dlatego tak ważne jest, by przy takich obliczeniach zawsze uwzględniać pełną powierzchnię ścian oraz standardowe wymiary materiałów, aby uniknąć późniejszych problemów podczas prac wykończeniowych.

Pytanie 38

Przed malowaniem starych, wcześniej niekonserwowanych podłoży stalowych należy przede wszystkim

A. odrdzewić

B. odtłuścić

C. wyrównać

D. wygładzić

Odpowiedź "odrdzewić" jest kluczowa w procesie przygotowania starych, niekonserwowanych podłoży stalowych do malowania. Rdza na powierzchni stali, jeśli nie zostanie usunięta, może prowadzić do poważnych problemów z przyczepnością farby i jej trwałością. Odrdzewianie polega na usunięciu korozji, co można osiągnąć za pomocą różnych metod, takich jak szlifowanie, piaskowanie czy chemiczne odrdzewianie. Przy zastosowaniu piaskowania, na przykład, powierzchnia stali zostaje oczyszczona z rdzy oraz innych zanieczyszczeń, co pozwala na lepszą adhezję powłok malarskich. Zgodnie z normami, takimi jak ISO 8501-1, powierzchnie stalowe przed malowaniem powinny być czyszczone do odpowiedniego stopnia, aby zapewnić ich trwałość. Przykładem dobrych praktyk w tym zakresie jest stosowanie preparatów antykorozyjnych po odrdzewieniu, co dodatkowo zabezpiecza podłoże przed ponownym pojawieniem się rdzy.

Pytanie 39

Powierzchnia, na której ma być położona tapeta winylowa, powinna być

A. zarysowana i wilgotna

B. gładka i wilgotna

C. gładka i sucha

D. zarysowana i sucha

Wybór porysowanego i zwilżonego podłoża jest zdecydowanie niewłaściwy. Porysowane powierzchnie, czyli te, które mają widoczne nierówności, mogą uniemożliwić prawidłowe przyleganie tapety winylowej. Nierówności mogą prowadzić do powstawania pęcherzyków powietrza, co skutkuje zdeformowaniem tapety oraz może spowodować jej szybkie odklejenie. Z kolei zbyt wilgotne podłoże jest wrogiem właściwej aplikacji, ponieważ wilgoć z podłoża może być transportowana do kleju, co obniża jego właściwości adhezyjne. To prowadzi do złego przylegania materiału do podłoża oraz zwiększa ryzyko rozwoju pleśni, która może zniszczyć zarówno tapetę, jak i powierzchnię, na której jest ona zamontowana. Stosowanie porysowanego i suchego podłoża również wiąże się z pewnymi niebezpieczeństwami; choć podłoże jest suche, nierówności nadal mogą wpływać na estetykę oraz trwałość wykończenia. Właściwe przygotowanie podłoża powinno być zgodne z normami budowlanymi oraz zaleceniami producentów materiałów wykończeniowych, co wiąże się z koniecznością szlifowania, wygładzania oraz sprawdzania poziomu wilgotności, aby osiągnąć jak najlepsze efekty. W przeciwnym razie, rezultaty nie będą zgodne z oczekiwaniami, a użytkownik może być rozczarowany jakością i trwałością zastosowanego rozwiązania.

Pytanie 40

Przy montażu płytek ceramicznych na nieotynkowanych ścianach murowanych, które są wykonane na pełną spoinę, należy

A. wyrównać powierzchnię zaprawą klejową o grubości 5 mm

B. wykonać obrzutkę z zaprawy cementowej o grubości 5 mm

C. usunąć zaprawę ze spoin na głębokość 10÷15 mm

D. wykuć w murze dodatkowe bruzdy o szerokości 10÷15 mm

Wykonanie obrzutki z zaprawy cementowej o grubości 5 mm nie jest właściwym podejściem do klejenia płytek ceramicznych na nieotynkowanych ścianach murowanych. Obrzutka ma na celu wyrównanie i zwiększenie przyczepności, ale w tym przypadku może prowadzić do poważnych problemów. Takie rozwiązanie nie gwarantuje stabilności, ponieważ zaprawa nałożona na mur może nie związać się odpowiednio z płytkami ceramicznymi, co w rezultacie może prowadzić do ich odspojenia. Dodatkowo, wyrównanie powierzchni zaprawą klejową o grubości 5 mm jest nieefektywne, gdyż nie eliminuje problemów z różnymi poziomami przyczepności, jakie istnieją w spoinach. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do takich wniosków, obejmują mylenie funkcji wyrównania z funkcją zapewnienia odpowiedniej przyczepności. Wiele osób zakłada, że jakakolwiek zaprawa nałożona na mur wystarczy, by uzyskać dobrą adhezję, co jest mylne. W rzeczywistości, aby zapewnić trwałe i stabilne połączenie, kluczowe jest usunięcie zaprawy ze spoin, co pozwala na lepsze wnikanie kleju w struktury muru, a to z kolei przekłada się na długotrwałe efekty końcowe. Wykuwanie bruzd w murze również nie jest zalecanym rozwiązaniem, ponieważ może prowadzić do osłabienia struktury muru oraz komplikacji w dalszych pracach wykończeniowych. W związku z tym, właściwa metoda usunięcia zaprawy ze spoin jest nie tylko standardem, ale także najlepszą praktyką w branży budowlanej.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej