Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 5 lipca 2026 14:06
Data zakończenia: 5 lipca 2026 14:07

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jaka będzie wartość zwrócona przez funkcję zao napisaną w C++, jeśli zostanie wywołana z argumentem 3.55?

int zao(float x){
  return (x+0.5);
}

A. 3

B. 4

C. 4.05

D. 3.5

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja zao przyjmuje parametr typu float i zwraca wartość typu int. W C++ operator return konwertuje wartość float do int, co oznacza obcięcie części ułamkowej liczby. Kluczowy aspekt tego problemu to dodanie 0.5 do wartości wejściowej, co jest klasycznym sposobem na zaokrąglenie liczby zmiennoprzecinkowej do najbliższej liczby całkowitej. Gdy funkcja zao zostaje wywołana z argumentem 3.55, wynik operacji (x+0.5) staje się 4.05. Po konwersji do int wartość 4.05 zostaje obcięta do 4, dlatego funkcja zwraca 4. Takie zaokrąglanie jest często stosowane w praktyce, zwłaszcza w obliczeniach, gdzie precyzja jest kluczowa. C++ oferuje również bardziej precyzyjne sposoby zaokrąglania, jak na przykład funkcje round(), floor() czy ceil() z biblioteki cmath. Dobra praktyka programistyczna sugeruje korzystanie z tych funkcji dla zwiększenia czytelności kodu i uniknięcia nieporozumień związanych z konwersją typów wśród mniej doświadczonych programistów.

Pytanie 2

Który modyfikator dostępu sprawia, że pole klasy jest dostępne z dowolnego miejsca programu?

protected

private

published

public

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Modyfikator <code>public</code> oznacza, że pole lub metoda są dostępne z każdego miejsca programu - z wnętrza klasy, z klas dziedziczących i z kodu zewnętrznego. To najszerszy poziom dostępu. Stosuje się go do elementów, które mają stanowić publiczny interfejs obiektu. Dlatego dostęp zewsząd zapewnia <code>public</code>.

Pytanie 3

Jak ustawić monitor, aby spełnić zasady ergonomicznej pracy przy komputerze?

A. z prawej strony dla praworęcznych, z lewej dla leworęcznych

B. pod kątem patrzenia 80°-90° do płaszczyzny ekranu

C. ekranem zwróconym do okna, by ograniczyć odblaski

D. tak, by górna krawędź ekranu była nieco poniżej poziomu oczu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ergonomia wymaga, aby górna krawędź ekranu była nieco poniżej poziomu oczu - wtedy patrzymy lekko w dół, co odciąża kark i wzrok. Monitor ustawia się też prostopadle do okna, by unikać odblasków. Dlatego poprawne jest ustawienie z górną krawędzią ekranu tuż poniżej linii oczu.

Pytanie 4

Jaki zestaw liczb zostanie wyświetlony w wyniku działania pętli napisanej w języku PHP?

$liczba = 10;
while ($liczba < 50) {
  echo "$liczba ";
  $liczba = $liczba + 5;
}

A. 10 15 20 25 30 35 40 45 50

B. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50

C. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45

D. 10 15 20 25 30 35 40 45

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to 10 15 20 25 30 35 40 45 ponieważ pętla while w języku PHP działa na zasadzie sprawdzania warunku przed każdą iteracją. W tym przypadku zmienna $liczba jest inicjalizowana wartością 10 a warunek w pętli sprawdza czy $liczba jest mniejsza niż 50. Wartość zmiennej jest wypisywana i następnie zwiększana o 5 w każdym kroku iteracyjnym. Pętla zakończy się gdy $liczba osiągnie wartość 50 lub większą. Dlatego ostatnią wypisaną wartością będzie 45 gdyż po dodaniu 5 zmienna $liczba wyniesie 50 i przestanie spełniać warunek pętli. Takie konstrukcje pętli są powszechne w programowaniu szczególnie gdy mamy do czynienia z iteracją po stałych przedziałach liczbowych. Stosowanie pętli while jest zalecane w przypadku gdy liczba iteracji nie jest z góry znana a jedynie zależy od spełnienia określonego warunku. Ważne jest by pamiętać o możliwości nieskończonej pętli jeśli warunek nigdy nie zostanie spełniony co może prowadzić do błędów wykonania programu. Praktycznym zastosowaniem takiej pętli jest iteracja po zbiorze danych którego rozmiar zależy od zewnętrznych czynników np danych wejściowych od użytkownika lub zawartości pliku.

Pytanie 5

Zmienna zadeklarowana w C++ jako double x*; to

A. zmienna typu całkowitego

B. parametr formalny typu zmiennoprzecinkowego

C. zmienna zmiennoprzecinkowa

D. wskaźnik

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Element zadeklarowany w języku C++ jako 'double x*;' odnosi się do wskaźnika na zmienną typu podwójnej precyzji. Wskaźniki w C++ są zmiennymi, które przechowują adresy innych zmiennych, co pozwala na dynamiczne zarządzanie pamięcią oraz efektywną manipulację danymi. W przypadku 'double x*;', zmienna 'x' jest wskaźnikiem, który może wskazywać na obiekt typu double. Użycie wskaźników jest kluczowe w programowaniu obiektowym oraz przy tworzeniu struktur danych, takich jak listy połączone czy tablice dynamiczne. Przykład użycia wskaźnika: double a = 5.0; double* x = &a; pozwala na manipulację wartością 'a' przez wskaźnik 'x'. C++ umożliwia również operacje na wskaźnikach, takie jak dereferencja, co pozwala na uzyskiwanie wartości przechowywanych pod wskazywanym adresem. W standardzie C++ wskaźniki są fundamentalnym elementem, który jest niezbędny do zrozumienia zaawansowanych konceptów, takich jak zarządzanie pamięcią oraz dynamiczne alokacje. Warto zaznaczyć, że wskaźniki muszą być używane ostrożnie, aby uniknąć błędów typu 'null pointer dereference' czy 'memory leaks'.

Pytanie 6

W programowaniu zmienna o typie integer służy do przechowywania

A. liczby rzeczywistej

B. liczby całkowitej

C. znaku

D. wartości logicznej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmienna typu integer w językach programowania jest przeznaczona do przechowywania liczb całkowitych, co oznacza liczby bez części dziesiętnej. To podstawowy typ danych, który jest szeroko stosowany w programowaniu do reprezentowania wartości takich jak liczby porządkowe, ilości, indeksy w tablicach czy inne wartości, które nie wymagają precyzyjnych obliczeń dziesiętnych. Przykładami zastosowania zmiennych typu integer mogą być liczniki w pętlach, które określają liczbę iteracji, lub zmienne przechowujące wiek osoby, liczbę punktów w grze czy numer identyfikacyjny w bazie danych. Warto zaznaczyć, że różne języki programowania mogą oferować różne rozmiary dla typu integer, co wpływa na zakres wartości, jakie mogą być w nim przechowywane. Na przykład w języku C++ standardowy typ int zazwyczaj zajmuje 4 bajty i może przechowywać liczby z przedziału od -2,147,483,648 do 2,147,483,647. W praktyce, znajomość typów danych i ich odpowiedniego używania powinna być kluczową umiejętnością każdego programisty, aby pisać wydajny i prawidłowy kod.

Pytanie 7

Proces przetwarzania sygnału wejściowego w czasie, wykorzystujący zasadę superpozycji, jest związany z filtrem

A. o skończonej odpowiedzi impulsowej

B. niezmiennym w czasie

C. liniowym

D. przyczynowym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Filtr liniowy to taki, który w procesie przetwarzania sygnału spełnia zasadę superpozycji. Oznacza to, że wynik działania filtru na sumie sygnałów wejściowych jest równy sumie wyników działania filtru na poszczególne sygnały. W praktyce, filtry liniowe są powszechnie stosowane w różnych zastosowaniach, takich jak audio, telekomunikacja czy przetwarzanie obrazu, co wynika z ich zdolności do efektywnej analizy sygnałów. Przykładowo, w systemach audio, filtry liniowe mogą być używane do eliminacji szumów czy wzmacniania określonych częstotliwości, co pozwala na uzyskanie lepszej jakości dźwięku. Zgodnie z dobrą praktyką inżynieryjną, projektowanie filtrów liniowych opiera się na zrozumieniu ich charakterystyki częstotliwościowej oraz odpowiedzi impulsowej, co jest kluczowe dla osiągnięcia zamierzonych efektów w przetwarzaniu sygnałów.

Pytanie 8

Który modyfikator jest związany z opisem podanym poniżej?

Metoda oraz zmienna jest dostępna wyłącznie dla innych metod własnej klasy.

A. protected

B. private

C. static

D. public

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Modyfikator dostępu private w językach programowania takich jak Java i C# umożliwia ukrywanie szczegółów implementacji danej klasy przed jej użytkownikami. Deklarowanie zmiennych i metod jako private chroni je przed nieumyślnymi zmianami z zewnątrz, co zwiększa bezpieczeństwo i integralność danych. Daje to kontrolę nad tym, jak dane są używane i modyfikowane, co jest kluczowe w projektowaniu solidnych systemów. Prywatne elementy są dostępne jedynie w obrębie klasy, co pozwala zachować enkapsulację, jedną z podstaw programowania obiektowego. Dzięki temu, można łatwo modyfikować wewnętrzne mechanizmy klasy, bez wpływu na inne części programu, które z niej korzystają. Używanie private umożliwia również tworzenie metod pomocniczych, które są niewidoczne dla użytkowników zewnętrznych, ale wspomagają działanie publicznych interfejsów. To podejście zgodne ze standardami projektowania, takimi jak zasada najmniejszej wiedzy, która zaleca ograniczanie dostępu do niezbędnego minimum dla poprawy modularności i utrzymania kodu. Przykładem może być klasa KontoBankowe, gdzie saldo konta jest prywatne, a dostęp do jego zmiany odbywa się poprzez metody publiczne, co pozwala na weryfikację operacji finansowych.

Pytanie 9

Funkcja zapisana w języku PHP ma postać jak poniżej. Jej zadaniem jest

function fun1($liczba)
 {
     if($liczba % 2 == 0)
         return 1;

     return 0;
 }

A. wypisanie liczby nieparzystej.

B. zwrócenie wartości 0, gdy liczba jest parzysta.

C. zwrócenie wartości 1, gdy liczba jest parzysta.

D. wypisanie liczby parzystej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest poprawna. Funkcja fun1($liczba) w PHP zwraca wartość 1, gdy liczba podana jako argument jest parzysta. Jest to wynikiem działania funkcji, której składnikami są operator modulo (%) i porównanie (==). Kod ($liczba % 2 == 0) sprawdza, czy reszta z dzielenia liczby przez 2 jest równa zero, co jest prawdą dla wszystkich liczb parzystych. Jeśli warunek jest spełniony, funkcja zwraca wartość 1. Jest to typowe i efektywne podejście do sprawdzania parzystości liczb w językach programowania. Wykorzystanie operatora modulo jest powszechną praktyką, gdyż nie tylko pozwala na realizację takiej operacji, ale również jest szybkie i nie wymaga zbyt dużego nakładu zasobów procesora. Można zastosować tę wiedzę w różnych scenariuszach - na przykład, gdy potrzebujesz przeprowadzić różne operacje na podstawie parzystości lub nieparzystości liczb.

Pytanie 10

Co powinno znaleźć się w dokumentacji TECHNICZNEJ aplikacji (dla programisty)?

A. przewodnik pierwszego uruchomienia dla klienta

B. opis funkcji z perspektywy osoby obsługującej program

C. opis algorytmów i struktury kodu źródłowego

D. instrukcja obsługi krok po kroku dla użytkownika

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dokumentacja TECHNICZNA jest przeznaczona dla programisty, więc opisuje wnętrze aplikacji: zastosowane algorytmy, strukturę kodu źródłowego, architekturę i zależności między modułami. Ma ułatwić rozwój i utrzymanie programu. Dlatego znajdzie się w niej opis algorytmów i struktury kodu.

Pytanie 11

Które wyrażenie logiczne należy zastosować w języku JavaScript, aby wykonać operacje tylko dla dowolnych liczb ujemnych z przedziału jednostronnie domkniętego <-200, -100)?

A. (liczba -100)

B. (liczba <= -200) && (liczba < -100)

C. (liczba >= -200) || (liczba > -100)

D. (liczba >= -200) && (liczba < -100)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawne wyrażenie to (liczba >= -200) && (liczba < -100), bo dokładnie odwzorowuje zapis matematyczny przedziału jednostronnie domkniętego <-200, -100). W matematyce nawias kwadratowy oznacza, że granica jest włączona do przedziału, a nawias okrągły – że granica jest wyłączona. Czyli chcemy wszystkie liczby większe lub równe -200, ale jednocześnie mniejsze niż -100. W JavaScript przekłada się to właśnie na dwa porównania połączone operatorem logicznym AND, czyli &&. Warunek liczba >= -200 pilnuje dolnej granicy, a liczba < -100 pilnuje górnej, która jest otwarta. Jeśli którakolwiek z tych części będzie fałszywa, całe wyrażenie zwróci false, co jest dokładnie tym, czego oczekujemy przy opisie takiego przedziału. W praktyce taki zapis pojawia się bardzo często, np. przy walidacji danych wejściowych, filtrowaniu wyników, ustawianiu zakresów sliderów w interfejsie użytkownika albo przy sprawdzaniu warunków w grach (np. pozycja x obiektu ma być w jakimś zakresie). Przykład w JS: if (liczba >= -200 && liczba < -100) { // wykonaj kod tylko dla liczb z tego zakresu } Moim zdaniem warto od razu wyrobić sobie nawyk zapisywania zakresów w postaci dwóch prostych porównań połączonych &&, bo to jest czytelne dla innych programistów i zgodne z powszechną praktyką w branży. W wielu językach (nie tylko JavaScript, ale też C, Java, PHP) taki schemat warunków jest standardem. Trzeba też pamiętać, że w JS nie ma osobnego operatora „przedziału”, więc zawsze rozbijamy to właśnie na takie składowe porównania logiczne.

Pytanie 12

W języku JavaScript zdefiniowano funkcję o nazwie liczba_max, która porównuje trzy liczby naturalne przekazane jako argumenty i zwraca największą z nich. Prawidłowa forma wywołania tej funkcji, razem z przypisaniem jej wyniku, powinna wyglądać następująco

A. var wynik = liczba_max(a, b, c);

B. liczba_max(a, b, c);

C. liczba_max(a, b, c, wynik);

D. liczba_max(a, b, c) = wynik;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wywołanie funkcji 'liczba_max' w postaci 'var wynik = liczba_max(a, b, c);' jest prawidłowe, ponieważ stosuje syntaksę języka JavaScript do przypisania wartości zwróconej przez funkcję do zmiennej. Zdefiniowana funkcja 'liczba_max' przyjmuje trzy argumenty, które są porównywane, a maksymalna z nich jest zwracana jako wynik. W tym przypadku 'var wynik' tworzy nową zmienną, która przechowuje tę wartość, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania, gdzie wyniki operacji są przypisywane do zmiennych dla dalszego wykorzystania. Użycie 'var' (lub 'let', 'const' w nowszych wersjach JavaScript) jest kluczowe, aby jasno określić zakres zmiennej. Przykładowo, jeśli a = 5, b = 10, c = 3, to po wywołaniu 'var wynik = liczba_max(a, b, c);', zmienna 'wynik' będzie miała wartość 10. Tego typu konstrukcje są podstawą programowania w JavaScript i są niezwykle przydatne w tworzeniu dynamicznych aplikacji webowych, gdzie operacje na danych są na porządku dziennym.

Pytanie 13

W którym z bloków powinien znaleźć się warunek pętli?

A. C.

B. B.

C. A.

D. D.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Blok oznaczony literą C jest symbolem decyzji w diagramach przepływu i jest używany do umieszczania warunków pętli w programowaniu. Symbol ten, przypominający romb, pozwala na zadanie pytania lub warunku, który decyduje o dalszym przebiegu działania programu. W praktyce, w językach programowania takich jak C++ czy Python, pętle warunkowe takie jak 'while' lub 'for' wymagają zdefiniowania warunku, który kontroluje liczbę iteracji. Blok decyzyjny umożliwia tworzenie logiki kontrolowanej przez dane wejściowe, co jest fundamentalne dla dynamicznych i responsywnych aplikacji. Zastosowanie bloku decyzyjnego zgodnie ze standardami branżowymi, jak np. UML (Unified Modeling Language), jest kluczowe dla tworzenia zrozumiałych i skalowalnych diagramów przepływu. Dzięki temu, programiści mogą łatwo komunikować algorytmy złożone z sekwencji warunków i decyzji, co jest niezbędne w projektowaniu oprogramowania o dużej złożoności. Praktyczne zrozumienie i stosowanie warunków w blokach decyzyjnych jest kluczowe dla tworzenia efektywnych rozwiązań programistycznych.

Pytanie 14

Rodzaj zmiennej w języku JavaScript

A. musi być zadeklarowany na początku skryptu.

B. nie istnieje.

C. ma miejsce poprzez przypisanie wartości.

D. jest tylko jeden rodzaj.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku JavaScript typ zmiennej jest dynamicznie określany na podstawie wartości przypisanej do tej zmiennej. Oznacza to, że nie ma potrzeby deklarowania typu zmiennej przed jej użyciem. Na przykład, możemy stworzyć zmienną 'x' i przypisać jej wartość liczbową: 'let x = 10;'. W późniejszym czasie możemy przypisać do niej wartość tekstową: 'x = 'Hello!';' bez jakichkolwiek błędów. To zjawisko wpisuje się w koncepcję typowania dynamicznego, która jest cechą języków takich jak JavaScript. Dzięki temu programiści mogą pisać bardziej elastyczny kod, co jest szczególnie przydatne w projektach, gdzie wymagania mogą się szybko zmieniać. Praktyczne zastosowanie tego podejścia w JavaScript pozwala na tworzenie funkcji, które mogą przyjmować różne typy danych, co zwiększa ich uniwersalność i użyteczność. Warto również zauważyć, że dobrym zwyczajem jest stosowanie odpowiednich konwencji nazw zmiennych oraz ich dokumentowanie, aby zwiększyć czytelność kodu w projektach zespołowych.

Pytanie 15

Która deklaracja w C++ przyjmuje argument typu RZECZYWISTEGO i zwraca wynik typu CAŁKOWITEGO?

int fun1(float a);

void fun1(int a);

float fun1(void a);

float fun1(int a);

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja ma przyjmować argument RZECZYWISTY i zwracać CAŁKOWITY. Argument rzeczywisty to <code>float a</code>, a typ zwracany całkowity to <code>int</code> przed nazwą - czyli <code>int fun1(float a)</code>. Dlatego poprawna deklaracja to <code>int fun1(float a);</code>.

Pytanie 16

Jaką funkcję w języku PHP można wykorzystać do weryfikacji typu zmiennej?

A. strrev()

B. foreach()

C. var_dump()

D. switch()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja var_dump() w języku PHP jest niezwykle przydatna do sprawdzania typu zmiennej, ponieważ wyświetla zarówno wartość zmiennej, jak i jej typ. Dzięki temu programista może szybko zrozumieć, co dokładnie znajduje się w danej zmiennej. Na przykład, jeśli mamy zmienną $a przypisaną do wartości 5, używając var_dump($a), uzyskamy wynik 'int(5)', co wskazuje, że zmienna jest typu całkowitego. Z kolei dla zmiennej $b, która jest tablicą, var_dump($b) pokaże strukturę tablicy oraz jej zawartość. Użycie var_dump() jest zgodne z dobrymi praktykami debugowania w PHP, ponieważ umożliwia identyfikację problemów z typami danych, co jest kluczowe w kontekście typowania dynamicznego, jakie ma miejsce w PHP. Dodatkowo, var_dump() jest często stosowane w sytuacjach, gdy programista chce szybko zweryfikować, co znajduje się w zmiennych podczas rozwoju aplikacji, co przyspiesza proces debugowania i pozwala na łatwiejsze znalezienie błędów w logice aplikacji.

Pytanie 17

Który zapis definiuje w języku C++ komentarz jednoliniowy?

//

/*

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W C++ komentarz jednoliniowy zaczyna się od <code>//</code> - tekst od tych znaków do końca wiersza jest pomijany przez kompilator. Dlatego komentarz jednoliniowy to <code>//</code>.

Pytanie 18

char str1[30] = 'Ala ma kota';
printf("%s", str1);

Wskaż, gdzie tkwi błąd w powyższym kodzie napisanym w języku C++?

A. Tekst powinien być zawarty w cudzysłowie.

B. Tekst powinien mieć dokładnie 30 znaków.

C. Do funkcji printf przekazano za mało argumentów.

D. W funkcji printf nie można używać formatowania %s.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ w języku C i C++, napisy muszą być ujęte w podwójne cudzysłowy, aby kompilator mógł je rozpoznać jako literały znakowe. W kodzie, który przedstawiono, użyto pojedynczych cudzysłowów, co jest niezgodne z regułami składniowymi tych języków. Poprawna definicja napisu powinna wyglądać następująco: char str1[30] = \"Ala ma kota\"; Ujęcie napisu w cudzysłowy pozwala na poprawne zainicjowanie tablicy typu char, co jest standardową praktyką w programowaniu w C/C++. Dzięki temu kompilator wie, że wszystkie znaki zawarte w cudzysłowie stanowią część jednego ciągu. Warto również zauważyć, że przy pracy z napisami w C, często używa się funkcji standardowych, takich jak strlen do obliczania długości napisu czy strcpy do kopiowania ciągów. Te funkcje są szeroko stosowane w praktyce i znajomość ich działania jest kluczowa dla efektywnego programowania. "

Pytanie 19

Funkcję o nazwie policz, napisaną w PHP, wywołano z argumentem $Z = 1. Jaki wynik zostanie zwrócony?

function policz($Z) { while($Z < 5) { $Z += 2 * $Z + 1; } return $Z; }

A. 4

B. 1

C. 7

D. 13

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja 'policz' przyjmuje argument $Z, który w tym przypadku wynosi 1. Wewnątrz funkcji znajduje się pętla while, która wykonuje się tak długo, jak $Z jest mniejsze od 5. W każdym kroku pętli wartość $Z jest aktualizowana zgodnie z równaniem $Z += 2 * $Z + 1. Przy pierwszym wywołaniu pętli, $Z = 1, co daje nam $Z = 1 + 2 * 1 + 1 = 4. Wartość $Z jest teraz równa 4, co wciąż spełnia warunek pętli, więc pętla wykonuje się jeszcze raz. W drugiej iteracji, $Z = 4, więc $Z = 4 + 2 * 4 + 1 = 13. Teraz $Z jest większe od 5, co kończy działanie pętli. Funkcja zwraca wartość 13. Użycie pętli while w tym przypadku ilustruje, jak można implementować iteracyjne obliczenia w PHP, co jest kluczowe w programowaniu i pozwala na efektywne wykonywanie powtarzających się zadań. Praktyczne zastosowanie tej techniki obejmuje obliczenia, które wymagają wielokrotnego aktualizowania wartości, takie jak obliczenia statystyczne czy algorytmy przeszukiwania.

Pytanie 20

Zdefiniowano char zm1; w C++. Jak poprawnie przypisać do niej wartość?

zm1[2] = 32;

zm1 = "wiadro";

zm1 == 0x35;

zm1 = 'w';

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmienna typu <code>char</code> przechowuje POJEDYNCZY znak, który w C++ zapisuje się w apostrofach. Dlatego <code>zm1 = 'w';</code> poprawnie przypisuje znak - apostrofy odróżniają literał znakowy od łańcucha. Dlatego prawidłowe jest <code>zm1 = 'w';</code>.

Pytanie 21

Mamy tablicę o n elementach o nazwie t[n]. Zadaniem algorytmu, zapisanego w krokach, jest wyliczenie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
  K3: wynik ← wynik + t[i]
  K4: i ← i + 2
K5: wypisz wynik

A. co drugiego elementu tablicy

B. n-elementów tej tablicy

C. wszystkich elementów tablicy

D. sumy tych elementów tablicy, które mają wartości nieparzyste

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Algorytm przedstawiony w pytaniu wykonuje sumowanie co drugiego elementu tablicy. Rozpoczyna od elementu o indeksie 0, czyli pierwszego elementu tablicy, a następnie przeskakuje o dwa indeksy za pomocą instrukcji i ← i + 2. Dzięki temu algorytm dodaje do zmiennej wynik wyłącznie wartości znajdujące się na pozycjach o parzystych indeksach w tablicy. Praktyczne zastosowanie tego rodzaju algorytmu można znaleźć w sytuacjach, gdy potrzebujemy operować tylko na wybranym podzbiorze danych, na przykład w analizie co drugiego punktu danych w dużych zbiorach, co może przyspieszyć proces analizy i zmniejszyć obciążenie obliczeniowe. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w dziedzinie inżynierii oprogramowania, gdzie staramy się optymalizować algorytmy pod kątem wydajności i złożoności obliczeniowej. Warto zauważyć, że operowanie na co drugim elemencie może być także użyteczne w przypadku wzorców projektowych, takich jak iteratory, które pozwalają na elastyczną kontrolę nad sposobem przeglądania danych w strukturach danych.

Pytanie 22

char str1[30] = 'Ala ma kota';
printf("%s", str1);

Jakie jest źródło błędu w prezentowanym kodzie napisanym w języku C++?

A. W funkcji printf nie można używać formatowania %s.

B. Napis powinien mieć dokładnie 30 znaków.

C. Napis powinien być umieszczony w cudzysłowie.

D. Do funkcji printf przekazano za mało argumentów.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź wskazująca, że napis powinien być ujęty w cudzysłów jest poprawna, ponieważ w języku C/C++ napisy (łańcuchy znaków) muszą być ujęte w podwójne cudzysłowy, aby zostały prawidłowo zinterpretowane przez kompilator. W przedstawionym kodzie, zamiast użycia pojedynczych cudzysłowów, które są przeznaczone do definiowania pojedynczych znaków (char), należy użyć podwójnych, aby zdefiniować napis jako tablicę znaków. Takie podejście jest zgodne z standardami języka C i C++, gdzie łańcuchy znaków są implementowane jako tablice znaków zakończone znakiem null ('\0'). Przykładowo, poprawny sposób zapisu to: char str1[30] = "Ala ma kota";. Stosowanie odpowiednich cudzysłowów jest kluczowe w programowaniu, ponieważ może zapobiegać wielu błędom kompilacji oraz ułatwiać późniejszą edycję i zarządzanie kodem. Warto również pamiętać, że dobrym zwyczajem jest stosowanie tablic odpowiedniej wielkości, aby uniknąć nadpisywania pamięci, co może prowadzić do nieprzewidywalnych zachowań programu.

Pytanie 23

Jak brzmi nazwa metody sortowania, która polega na wielokrotnym analizowaniu kolejnych elementów tablicy oraz zamianie miejscami sąsiadujących elementów, aby utrzymać porządek według ustalonej reguły?

A. Sortowanie szybkie

B. Sortowanie przez wybór

C. Sortowanie kubełkowe

D. Sortowanie bąbelkowe

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sortowanie bąbelkowe, znane także jako Bubble Sort, to jedna z najprostszych metod sortowania, która polega na wielokrotnym przechodzeniu przez tablicę i porównywaniu par sąsiadujących elementów. Jeśli dany element jest większy od swojego sąsiada, następuje ich zamiana miejscami. Ta metoda sprawdza tablicę wielokrotnie, aż do momentu, gdy nie są już potrzebne żadne zamiany, co oznacza, że tablica jest posortowana. Przykładem zastosowania sortowania bąbelkowego mogą być sytuacje, gdy mamy do czynienia z niewielkimi zbiorami danych, na przykład w aplikacjach edukacyjnych, które mają na celu naukę podstaw algorytmiki. Warto pamiętać, że mimo swojej prostoty, sortowanie bąbelkowe ma złożoność czasową O(n²), co sprawia, że nie jest efektywne dla dużych zbiorów danych. Mimo to, jego zrozumienie stanowi dobry punkt wyjścia do nauki bardziej zaawansowanych algorytmów sortujących."

Pytanie 24

Skrypt stworzony w języku JavaScript wyznacza cenę promocyjną dla swetrów w barwach: zielonej, niebieskiej (zmienna kolor) przy wydatkach przekraczających 200 zł (zmienna zakupy). Warunek niezbędny do obliczeń powinien być zapisany z użyciem wyrażenia logicznego?

A. zakupy > 200 && kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski'

B. zakupy > 200 || (kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski')

C. zakupy > 200 && (kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski')

D. zakupy > 200 || kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski'

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź zakupy > 200 && (kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski') jest poprawna, ponieważ dokładnie spełnia warunki opisane w pytaniu. Wyrażenie logiczne składa się z dwóch głównych części: sprawdzenia, czy wartość zmiennej zakupy jest większa niż 200 oraz sprawdzenia, czy zmienna kolor jest równa 'zielony' lub 'niebieski'. Użycie operatora logicznego '&&' (AND) w połączeniu z '||' (OR) pozwala na zdefiniowanie warunków, które muszą być spełnione, aby uzyskać cenę promocyjną. Przykładowo, jeśli użytkownik kupi sweter za 250 zł w kolorze zielonym, warunek będzie prawdziwy, a cena promocyjna zostanie zastosowana. W kontekście standardów programistycznych, taka konstrukcja jest zgodna z najlepszymi praktykami pisania czytelnego i efektywnego kodu w JavaScript, gdzie zrozumiałość i logika wyrażeń warunkowych są kluczowe dla utrzymania i rozwoju aplikacji.

Pytanie 25

W języku JavaScript trzeba sformułować warunek, który będzie spełniony, gdy zmienna a będzie dowolną liczbą naturalną dodatnią (więcej niż 0) lub gdy zmienna b będzie dowolną liczbą z przedziału domkniętego od 10 do 100. Wyrażenie logiczne w tym warunku powinno mieć postać

A. (a > 0) && ((b >= 10) && (b <= 100))

B. (a > 0) || ((b >= 10) && (b <= 100))

C. (a > 0) && ((b >= 10) || (b <= 100))

D. (a > 0) || ((b >= 10) || (b <= 100))

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź (a > 0) || ((b >= 10) && (b <= 100)) uwzględnia wymaganie, aby warunek był spełniony, gdy zmienna a jest liczbą naturalną dodatnią bądź zmienna b znajduje się w przedziale od 10 do 100, włącznie. W tym przypadku użycie operatora logicznego '||' (lub) jest kluczowe, ponieważ wystarczy, że jeden z warunków będzie prawdziwy, aby cały warunek był spełniony. Przykładem może być skrypt walidujący dane wejściowe użytkownika: jeśli zmienna a przechowuje wartość 5 (czyli liczbę naturalną dodatnią), to niezależnie od wartości zmiennej b, warunek będzie prawdziwy. Analogicznie, jeśli a wynosi 0, a b = 15, warunek również będzie spełniony, ponieważ b mieści się w wymaganym przedziale. Taka konstrukcja warunku jest zgodna z dobrą praktyką programistyczną, gdyż pozwala na jasne i zrozumiałe określenie, kiedy pewne zasady powinny być stosowane. Zastosowanie operatorów logicznych w taki sposób wspiera tworzenie czytelnych i elastycznych warunków, co jest istotne w kontekście utrzymania kodu i jego przyszłych modyfikacji.

Pytanie 26

Dla dowolnego a w zakresie (0,99), celem funkcji napisanej w JavaScript jest:

function fun1(a)
{
    for(n=a; n<=100; n++)
        document.write(n);
    return n;
}

A. zwrócenie wartości z zakresu a..99

B. wypisanie wartości zmiennej a oraz zwrócenie wartości zmiennej n

C. wypisanie wartości z zakresu a...100 i zwrócenie wartości zmiennej n

D. wypisanie wartości z zakresu a..99 i zwrócenie liczby 100

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź numer trzy jest poprawna ponieważ kod funkcji w języku JavaScript zawiera pętlę for która iteruje od wartości a aż do 100 włącznie. W każdym przebiegu pętli wywoływana jest metoda document.write która wypisuje na ekranie bieżącą wartość zmiennej n. Ponieważ pętla kończy się na 100, ostatnia wartość która zostanie wypisana to 100. Dodatkowo zauważmy że po zakończeniu pętli funkcja zwraca wartość zmiennej n, która po zakończeniu pętli będzie równa 101. Jest to typowy wzorzec używany w JavaScript gdzie pętla jest wykorzystywana do iteracji po zbiorze wartości a po jej zakończeniu zwracana jest ostatnia wartość zmiennej sterującej. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy obejmuje rozumienie podstawowych mechanizmów iteracji w JavaScript co jest kluczowe w programowaniu. Dobre praktyki wskazują na wyraźne rozdzielenie logiki wyświetlania od logiki zwracania wartości co ułatwia testowanie i utrzymanie kodu. Zwracanie wartości po pętli może być używane w sytuacjach gdy chcemy uzyskać informację o stanie końcowym iteracji co jest częstym scenariuszem w obliczeniach arytmetycznych lub przetwarzaniu danych.

Pytanie 27

Program napisany w języku PHP ma na celu wyliczenie średniej pozytywnych ocen ucznia w zakresie od 2 do 6. Warunek doboru ocen w pętli obliczającej średnią powinien zawierać wyrażenie logiczne

A. $ocena > 2 and $ocena < 6

B. $ocena >= 2 and $ocena <= 6

C. $ocena > 2 or $ocena < 6

D. $ocena >= 2 or $ocena <= 6

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ warunek '$ocena >= 2 and $ocena <= 6' precyzyjnie definiuje zakres ocen, które mają być brane pod uwagę przy obliczaniu średniej. Użycie operatora 'and' zapewnia, że tylko oceny mieszczące się w przedziale od 2 do 6, włącznie z obydwoma krańcami, będą uwzględnione. Przykład praktyczny to sytuacja, w której programista chciałby zrealizować system oceny uczniów, w którym dopuszczalne oceny to 2, 3, 4, 5 i 6. Gdybyśmy użyli operatora 'or', program mógłby przyjąć oceny spoza tego zakresu, co prowadziłoby do nieprawidłowych obliczeń i fałszywych wniosków. W kontekście programowania w PHP, stosowanie poprawnych warunków logicznych jest kluczowe dla zapewnienia prawidłowego działania kodu. Dobrym przykładem zastosowania takiego warunku jest pętla, która iteruje przez zestaw ocen i sumuje je, aby na końcu obliczyć średnią. Stosując odpowiednie warunki, programista może być pewny, że obliczenia są realizowane na danych, które są zgodne z wymaganiami. Warto również zauważyć, że w kontekście dobrych praktyk programistycznych, jasne definiowanie warunków logicznych pozwala na łatwiejsze zrozumienie kodu przez innych programistów oraz ułatwia jego późniejsze utrzymanie.

Pytanie 28

Który operator w PHP oznacza sumę logiczną (logiczne LUB)?

||

&&

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sumę logiczną (logiczne LUB) zapisuje się w PHP operatorem <code>||</code> - wyrażenie jest prawdziwe, gdy CHOĆ JEDEN warunek jest spełniony, np. <code>($wiek < 7) || ($wiek > 65)</code>. Działa „leniwie”: jeśli pierwszy warunek jest prawdą, drugiego już nie sprawdza. Zapamiętaj: <code>||</code> to „lub” (wystarczy jeden), a <code>&&</code> to „i” (oba naraz).

Pytanie 29

W zaprezentowanym fragmencie algorytmu użyto

A. jeden blok decyzyjny.

B. jedną pętlę.

C. trzy bloki operacyjne (procesy).

D. dwie pętle.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przedstawionym fragmencie algorytmu zastosowano jedną pętlę co jest zgodne z poprawną odpowiedzią. Pętla to konstrukcja programistyczna pozwalająca wielokrotnie wykonywać fragment kodu dopóki spełniony jest określony warunek. W analizowanym schemacie widzimy jednokrotną pętlę oznaczoną powrotem do wcześniejszego punktu co jest charakterystyczne dla takich struktur. Najczęściej używane pętle to for while i do-while różniące się sposobem sprawdzania warunku początkowego. Pętle są fundamentalne w algorytmice i pozwalają na realizację złożonych operacji takich jak iteracja po tablicach czy przetwarzanie danych wejściowych. Ich zastosowanie zwiększa efektywność kodu i upraszcza jego strukturę. Dobrą praktyką jest dbanie o czytelność pętli i unikanie skomplikowanych zależności co poprawia zrozumienie kodu przez innych programistów. Warto również pamiętać o zasadach optymalizacji np. minimalizowanie liczby iteracji co przekłada się na lepszą wydajność.

Pytanie 30

Poprzez zdefiniowanie var x="true"; w języku JavaScript powstaje zmienna należąca do typu

A. string (ciąg znaków)

B. liczbowym

C. logicznym

D. nieokreślonego (undefined)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Deklaracja var x="true"; w języku JavaScript tworzy zmienną typu string (ciąg znaków). Wartość "true" jest tekstem, a nie wartością logiczną. W JavaScript, zmienne są dynamicznie typowane, co oznacza, że ich typ może się zmieniać w zależności od wartości, którą przechowują. Przykładem zastosowania tego typu zmiennej może być przechowywanie danych użytkownika w aplikacjach webowych, gdzie często korzysta się z ciągów znaków do reprezentacji różnych informacji, takich jak nazwy użytkowników, hasła, czy inne dane tekstowe. Dobrymi praktykami w programowaniu w JavaScript jest unikanie pomylenia wartości logicznych z ciągami znaków, ponieważ mogą one prowadzić do trudnych do zdiagnozowania błędów. Warto również pamiętać, że w JavaScript stringi są otoczone pojedynczymi lub podwójnymi cudzysłowami, co pozwala na jednoznaczną identyfikację ich jako typów danych. Dobre zrozumienie typów danych w JavaScript jest kluczowe dla skutecznego programowania i zarządzania danymi.

Pytanie 31

Instrukcja użytkownika aplikacji nie powinna zawierać

A. opisu zastosowanych algorytmów.

B. opisu instalacji programu.

C. sposobu działania poszczególnych komponentów.

D. wymagań sprzętowych.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie – instrukcja użytkownika aplikacji nie powinna zawierać opisu zastosowanych algorytmów. Dokument „dla użytkownika” ma jedno główne zadanie: w prosty sposób pokazać, jak korzystać z programu, a nie jak jest on zbudowany w środku. Algorytmy, struktury danych, złożoność obliczeniowa, szczegóły implementacyjne – to jest domena dokumentacji technicznej, przeznaczonej dla programistów, architektów systemów czy osób rozwijających oprogramowanie. Z punktu widzenia zwykłego użytkownika ważne jest raczej: na jakim sprzęcie aplikacja pójdzie, jak ją zainstalować, jak uruchomić konkretną funkcję i co zrobić, gdy coś nie działa. Moim zdaniem wrzucanie do instrukcji opisów algorytmów szkodzi na dwóch poziomach. Po pierwsze, zaciemnia obraz – użytkownik musi przebijać się przez techniczne treści, których i tak nie wykorzysta, zamiast skupić się na krokach „kliknij tu, wybierz to, zapisz”. Po drugie, z punktu widzenia bezpieczeństwa i ochrony własności intelektualnej firmy, zbyt szczegółowe ujawnianie algorytmów w publicznej instrukcji nie jest najlepszą praktyką. Standardem branżowym jest rozdzielenie dokumentacji na: user guide (instrukcja użytkownika), admin guide (dla administratorów), developer/technical documentation (dla twórców i integratorów). W user guide opisujemy np. wymagania sprzętowe (system operacyjny, ilość RAM, miejsce na dysku), sposób instalacji (krok po kroku, zrzuty ekranu), oraz działanie funkcji z punktu widzenia użytkownika („ten przycisk eksportuje dane do PDF”). Natomiast algorytmy sortowania, szyfrowania, kompresji czy przetwarzania danych trafiają do dokumentów technicznych, specyfikacji lub repozytorium kodu. W praktyce, jeśli użytkownik musi znać algorytm, żeby użyć programu, to znaczy, że interfejs jest po prostu źle zaprojektowany.

Pytanie 32

W PHP typ float oznacza

A. całkowity

B. zmiennoprzecinkowy

C. łańcuchowy

D. logiczny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Typ float w PHP to coś w rodzaju magicznego narzędzia do pracy z liczbami, które mają część dziesiętną. Tego typu liczby są niezbędne, kiedy musimy mieć na uwadze detale, na przykład w finansach czy matematyce. Weźmy taki przykład: przy obliczaniu cen w sklepie internetowym często spotykamy się z kwotami jak 19.99 zł. Dzięki PHP możemy wykonywać różne operacje matematyczne na tych liczbach, co daje nam dużą elastyczność w pracy z danymi liczbowymi. Jednak trzeba wiedzieć, że ze względu na to, jak komputery przechowują liczby zmiennoprzecinkowe, zdarzają się problemy z ich dokładnością. W sytuacjach, gdzie to precyzja jest kluczowa, jak w przypadku obliczeń finansowych, dobrze jest skorzystać z takich funkcji jak round(), żeby zaokrąglić wynik do odpowiedniej liczby miejsc po przecinku. Wiedza na temat typu float i jego zastosowania to absolutna podstawa w pracy z programowaniem, zwłaszcza przy tworzeniu aplikacji webowych.

Pytanie 33

Po wykonaniu poniższego fragmentu kodu w języku C/C++, zmiennej o nazwie zmienna2 przypisany zostanie

int zmienna1 = 158;
int *zmienna2 = &zmienna1;

A. ta sama wartość, którą zawiera zmienna1, zostanie przypisana

B. wartość przechowywana w zmienna1 zostanie przypisana jako zamieniona na łańcuch

C. liczba w kodzie binarnym, która odpowiada wartości przechowywanej w zmienna1, zostanie przypisana

D. adres zmiennej o nazwie zmienna1 zostanie przypisany

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przedstawionym kodzie zmiennej o nazwie zmienna2 przypisywany jest adres zmiennej zmienna1, co jest typowym działaniem przy pracy z wskaźnikami w języku C/C++. Wskaźniki są zmiennymi, które przechowują adresy innych zmiennych. W przypadku użycia operatora & przed zmienną zmienna1, otrzymujemy jej adres w pamięci. Przykładowo, jeśli chcemy przekazać zmienną do funkcji, ale nie chcemy kopiować jej wartości, możemy użyć wskaźników, co jest wydajniejsze, zwłaszcza w przypadku dużych struktur czy obiektów. Pomaga to także w implementacji złożonych struktur danych, takich jak listy, drzewa czy grafy. Znajomość wskaźników jest kluczowa dla programistów w C/C++, jednocześnie umożliwiając optymalizację kodu oraz efektywne zarządzanie pamięcią, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania.

Pytanie 34

Jakie wyrażenie logiczne powinno być użyte w języku JavaScript, aby zastosować operacje tylko dla wszystkich liczb ujemnych z przedziału jednostronnie domkniętego <-200,-100)?

A. (liczba <=-200) || (liczba>-100)

B. (liczba <=-200) && (liczba<-100)

C. (liczba >=-200) && (liczba<-100)

D. (liczba >=-200) || (liczba>-100)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Jeśli chcesz wykonywać operacje tylko na liczbach ujemnych w przedziale od -200 do -100 w JavaScript, musisz użyć takiego wyrażenia: (liczba >= -200) && (liczba < -100). To wyrażenie łączy dwa warunki, co oznacza, że oba muszą być spełnione, żeby całość była prawdziwa. Pierwszy warunek mówi, że liczba musi być większa lub równa -200, a drugi, że musi być mniejsza niż -100. Tak definiujemy przedział, co jest zgodne z zasadami ECMAScript, na których oparty jest JavaScript. Dla przykładu, jeśli weźmiesz liczbę -150, to to wyrażenie zwróci prawdę, bo -150 jest w tym przedziale. Natomiast dla -250, wyrażenie zwróci fałsz, bo nie spełnia pierwszego warunku. Dzięki temu, programista ma pewność, że operacje wykonywane są jedynie na liczbach w danym przedziale. Takie zastosowanie można spotkać na przykład w walidacji danych w formularzach czy w filtracji danych w aplikacjach webowych.

Pytanie 35

Który sposób utworzenia tablicy w JavaScript jest składniowo NIEPOPRAWNY?

var liczby = [1, 2, 3];

var liczby = [3];

var liczby = new Array(1, 2, 3);

var liczby = new Array[1, 2, 3];

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tablicę w JavaScript tworzy się na dwa poprawne sposoby: literałem w nawiasach kwadratowych, np. <code>var liczby = [1, 2, 3];</code>, albo konstruktorem z nawiasami OKRĄGŁYMI, np. <code>var liczby = new Array(1, 2, 3);</code>. Zapis <code>new Array[1, 2, 3]</code> jest błędny – po słowie <code>new Array</code> wywołanie konstruktora wymaga nawiasów okrągłych, a kwadratowe oznaczają indeksowanie/literał i tu nie pasują. Dlatego to ten zapis jest niepoprawny.

Pytanie 36

Ile razy zostanie wykonana pętla przedstawiona w języku PHP, zakładając, że zmienna kontrolna nie jest zmieniana w jej wnętrzu?
for($i = 0; $i <= 10; $i++) { ...... }

A. Nieskończoność

B. 10 razy

C. 11 razy

D. 0 razy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pętla for w języku PHP, jak w przedstawionym przykładzie, ma na celu wykonanie bloku kodu wielokrotnie, w zależności od stanu zmiennej sterującej. W tym przypadku, początkowa wartość zmiennej $i wynosi 0, a warunek kontynuacji pętli to $i <= 10. Oznacza to, że pętla będzie kontynuować swoje działanie, dopóki zmienna $i będzie mniejsza lub równa 10. W każdym przebiegu pętli wartość $i jest inkrementowana o 1 za pomocą operatora ++, co oznacza, że przy każdym przejściu przez pętlę $i przyjmuje wartości 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 i 10. Ostatecznie, pętla wykonuje się, gdy $i osiąga wartość 10, a następnie po wykonaniu bloku kodu następuje inkrementacja, co sprawia, że $i staje się 11, co narusza warunek $i <= 10. Zatem pętla wykonuje się 11 razy, co czyni odpowiedź 11 poprawną. Przykładem zastosowania takiej pętli może być iteracja po elementach tablicy lub generowanie sekwencji liczb. Zgodnie z najlepszymi praktykami programistycznymi, ważne jest, aby zawsze kontrolować zmienne sterujące w pętli, aby uniknąć sytuacji takich jak nieskończone pętle, co jest szczególnie istotne w kontekście wydajności aplikacji.

Pytanie 37

Jaki typ danych w PHP oznacza float?

A. logiczny

B. całkowity

C. zmiennoprzecinkowy

D. łańcuchowy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Typ <code>float</code> w PHP oznacza liczbę ZMIENNOPRZECINKOWĄ (rzeczywistą), czyli z częścią ułamkową, np. <code>3.14</code>. Część dziesiętną zapisuje się kropką. Dlatego <code>float</code> to typ zmiennoprzecinkowy.

Pytanie 38

Które stwierdzenie o językach jest FAŁSZYWE?

A. JavaScript jest językiem skryptowym

B. C++ jest językiem obiektowym

C. PHP służy do tworzenia stron w czasie rzeczywistym

D. SQL jest językiem programowania strukturalnego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Szukamy zdania FAŁSZYWEGO. SQL to deklaratywny język ZAPYTAŃ do baz danych (operuje na zbiorach danych), a nie język programowania strukturalnego z pętlami i instrukcjami sterującymi. Dlatego fałszywe jest zdanie o SQL jako języku programowania strukturalnego.

Pytanie 39

Przedstawiony w ramce kod języka PHP oznacza, że zmienna $liczba2 jest:

$liczba2 = &$liczba1;

A. referencją do $liczba1

B. iloczynem logicznym ze zmienną $liczba1

C. negacją logiczną zmiennej $liczba1

D. wskaźnikiem do $liczba1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instrukcja $liczba2 = &$liczba1; w PHP oznacza, że zmienna $liczba2 staje się referencją do $liczba1. Ten znak ampersanda (&) nie jest żadnym operatorem logicznym, tylko właśnie operatorem referencji w PHP. W praktyce oznacza to, że obie zmienne wskazują na to samo miejsce w pamięci, więc przechowują dokładnie tę samą wartość. Jeżeli później w kodzie napiszesz $liczba1 = 10; to automatycznie $liczba2 też będzie miała wartość 10, i odwrotnie – zmiana $liczba2 zmieni $liczba1. Z mojego doświadczenia w PHP referencje używa się głównie wtedy, gdy chcemy, żeby funkcja modyfikowała przekazaną zmienną bez zwracania jej wyniku, albo gdy operujemy na dużych strukturach danych (tablice, obiekty) i nie chcemy kopiować ich zawartości. Przykład: function zwieksz(&$x){ $x++; } sprawi, że wywołanie zwieksz($liczba1); zmieni wartość zmiennej poza funkcją. To jest typowy, całkiem często spotykany wzorzec w starszych projektach PHP. Warto też pamiętać, że referencja w PHP nie jest tym samym, co wskaźnik w C/C++. Programista nie operuje bezpośrednio na adresach pamięci, tylko na abstrakcji zaprojektowanej przez silnik Zend. Dobra praktyka jest taka, żeby referencji używać oszczędnie i świadomie, bo nadmierne ich stosowanie utrudnia debugowanie, testowanie jednostkowe i zrozumienie przepływu danych w aplikacji. W nowoczesnym kodzie PHP częściej korzysta się z przekazywania obiektów (które zachowują się referencyjnie) oraz z czytelnego zwracania wartości z funkcji. Mimo to, rozumienie mechanizmu referencji jest bardzo ważne, bo nadal pojawia się w wielu istniejących aplikacjach webowych i w zadaniach egzaminacyjnych.

Pytanie 40

Wyjątkowa metoda przynależąca do danej klasy w programowaniu obiektowym, która jest automatycznie wywoływana w momencie tworzenia obiektu i zazwyczaj ma na celu inicjalizację pól, to

A. specyfikator dostępu

B. obiekt

C. konstruktor

D. destruktor

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Konstruktor to specjalna metoda, która jest wywoływana automatycznie w momencie tworzenia nowego obiektu danej klasy. Jego głównym celem jest zainicjowanie pól obiektu oraz, w razie potrzeby, wykonanie dodatkowych działań konfiguracyjnych. W praktyce konstruktor umożliwia przygotowanie obiektu do dalszego użytkowania. Na przykład, w języku Java, konstruktor o nazwie klasy pozwala na tworzenie instancji tej klasy z określonymi wartościami dla pól. Dobre praktyki wskazują, że konstruktor powinien być używany do przekazywania parametrów, które są niezbędne do prawidłowego działania obiektu. Warto również wspomnieć o koncepcji konstruktorów przeciążonych, która pozwala na definiowanie wielu konstruktorów w jednej klasie, umożliwiając różne sposoby inicjalizacji obiektów. To sprawia, że kod jest bardziej elastyczny i czytelny, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego i dobrymi praktykami inżynierii oprogramowania.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej