Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.04 - Projektowanie, programowanie i testowanie aplikacji
  • Data rozpoczęcia: 27 czerwca 2026 20:10
  • Data zakończenia: 27 czerwca 2026 20:17

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jakie cechy powinien posiadać skuteczny negocjator?

A. asertywność, pesymizm, buta
B. dobra reputacja, przekora, porywczość
C. intuicja, cierpliwość, asertywność
D. lojalność, nieśmiałość, uczciwość
Skuteczny negocjator powinien mieć zestaw cech, które pozwolą mu osiągać kompromisy, rozwiązywać konflikty i dążyć do korzystnych rozwiązań dla obu stron. Intuicja pozwala wyczuć nastroje rozmówcy, wychwycić niewerbalne sygnały i przewidywać możliwe zagrożenia czy okazje jeszcze zanim druga strona je wprost zasygnalizuje. Cierpliwość jest kluczowa, bo proces dochodzenia do porozumienia bywa żmudny, a presja czasu często prowadzi do pochopnych decyzji. Często miałem okazję obserwować, że ci, którzy potrafią zaczekać na ruch drugiej strony, zyskują przewagę negocjacyjną. Asertywność natomiast pozwala jasno wyrażać swoje oczekiwania i granice, bez agresji i bez uległości – to klasyka wśród dobrych praktyk negocjacyjnych, choć nadal niedoceniana w wielu branżach. Asertywność pomaga uniknąć niedomówień i manipulacji, a także buduje szacunek. W praktyce, na sali negocjacyjnej czy nawet przy codziennych rozmowach z klientami, zestaw tych trzech cech daje naprawdę mocną pozycję. Moim zdaniem nie ma jednego uniwersalnego szablonu, ale właśnie intuicja, cierpliwość i asertywność pojawiają się prawie zawsze w podręcznikach czy na szkoleniach dedykowanych profesjonalistom. Warto je ćwiczyć na co dzień, nawet poza pracą, bo to się po prostu opłaca.

Pytanie 2

Zapisany fragment w Pythonie ilustruje:

pierwiastki = {"N":"Azot","O":"Tlen","P":"Fosfor","Si":"Siarka"}
A. tablicę asocjacyjną (słownik)
B. strukturę danych
C. kolejkę (LIFO)
D. stos
W tym pytaniu chodziło o rozpoznanie tablicy asocjacyjnej (czyli słownika) w języku Python. Taka struktura danych pozwala bardzo szybko przypisywać wartości do kluczy i potem je równie sprawnie odnajdywać, co jest superpraktyczne w codziennych zadaniach programistycznych. Taki słownik, jak w przykładzie, gdzie symbole pierwiastków są kluczami, a ich polskie nazwy wartościami, pokazuje typowe zastosowanie tej struktury do przechowywania powiązanych danych bez konieczności przeszukiwania całej listy po kolei. Moim zdaniem słowniki to w ogóle jeden z najwygodniejszych wynalazków Pythona – nie musisz się martwić o kolejność, wystarczy znać klucz i już masz wartość. W branży wykorzystuje się słowniki na potęgę: do mapowania konfiguracji, przechowywania danych z plików JSON, czy nawet jako szybki cache. Warto dodać, że słowniki w Pythonie od wersji 3.7 zachowują kolejność dodania elementów, co czasem pomaga w czytelności kodu, chociaż to raczej miły „bonus” niż must-have. W kontekście dobrych praktyk zawodowych zawsze pilnuję, żeby klucze były niezmiennikami (np. stringi czy liczby), bo tego wymaga Python, a wartości mogą być dowolne. Jeżeli ktoś planuje automatyzować jakieś procesy lub pracować z danymi, bez słowników się nie obejdzie. To trochę taki niepozorny, a bardzo potężny „narzędzie” w arsenale każdego programisty.

Pytanie 3

Aplikacje funkcjonujące w systemach Android do komunikacji z użytkownikiem wykorzystują klasę

A. Windows
B. Activity
C. Screens
D. Fragments
W pytaniu pojawiły się również odpowiedzi, które teoretycznie brzmią znajomo z programowania aplikacji mobilnych, jednak nie do końca trafiają w sedno tego, jak Android faktycznie działa. Przykładowo, klasa Screens nie występuje w oficjalnym API Androida – to raczej potoczne określenie na ekrany aplikacji, ale technicznie taka klasa po prostu nie istnieje. Bardzo łatwo można się tu pomylić, zwłaszcza jeśli ktoś myśli o strukturze interfejsu tylko przez pryzmat tego, co widzi użytkownik. Fragments to z kolei bardzo ważny element w architekturze Androida, ale fragmenty nie są samodzielnymi ekranami – zawsze muszą być powiązane z jakąś Activity, bo to ona jest tym nadrzędnym komponentem. Fragmenty pomagają lepiej zarządzać złożonymi interfejsami i umożliwiają np. dzielenie ekranu na części, ale nie funkcjonują niezależnie poza Activity. Jeśli chodzi o Windows, można się spotkać z takim określeniem w kontekście platformy desktopowej, a w Androidzie „Window” to raczej wewnętrzny mechanizm zarządzania wyświetlaniem widoku, z którym większość programistów nie ma bezpośrednio do czynienia. Często spotykany błąd to mylenie fragmentów lub okien z Activity, bo na pierwszy rzut oka wszystko to są jakieś elementy interfejsu. Jednak zgodnie ze standardami projektowania aplikacji na Androida, to właśnie Activity jest najważniejszą klasą do obsługi komunikacji z użytkownikiem. Warto wyrobić sobie nawyk odróżniania tych pojęć, bo to potem mocno ułatwia pracę i pozwala pisać kod zgodny z dobrymi praktykami Google. W sumie, dopiero jak się zaczyna coś więcej dłubać w Androidzie, wychodzi na jaw, jak istotne są poprawne wyobrażenia o tych podstawowych klasach systemowych.

Pytanie 4

Jakie będą skutki wykonania podanego fragmentu kodu w języku C++?

vector <int> liczby;
for(int i=0; i<10; i++) {
    liczby.push_back(2*i);
}
A. Z tablicy liczby usuwane są elementy, z każdym obiegiem pętli eliminowany jest element z jej końca.
B. Do tablicy liczby, na jej końcu, dodawane są nowe wartości.
C. Do tablicy liczby, na jej początku, dodawane są nowe wartości.
D. Z tablicy liczby usuwane są elementy, z każdym obiegiem pętli eliminowany jest element z jej początku.
Kod, który został przedstawiony, pokazuje bardzo typowe zastosowanie kontenera std::vector w C++. Metoda push_back() dodaje nowy element zawsze na końcu wektora, co oznacza, że kolejne wywołania tej funkcji będą rozszerzać tablicę o nowe wartości w porządku dodawania. W tym konkretnym przykładzie do pustego wektora liczby, w każdej iteracji pętli for dodawana jest liczba będąca podwojeniem indeksu – czyli 0, 2, 4, 6, 8, aż do 18 włącznie (bo i przyjmuje wartości od 0 do 9). To bardzo przyjazny i intuicyjny sposób na dynamiczne rozbudowywanie zbioru danych bez konieczności martwienia się o ręczne zarządzanie rozmiarem tablicy, co w języku C++ jest częstym źródłem błędów w przypadku zwykłych tablic. Z mojego doświadczenia korzystanie z push_back() jest czymś absolutnie podstawowym w codziennej pracy programisty, zwłaszcza jeśli chodzi o szybkie prototypowanie czy operacje na listach wynikowych. Warto zwrócić uwagę, że vector zapewnia też wydajne zarządzanie pamięcią - automatycznie rezerwuje przestrzeń, a w razie potrzeby powiększa ją. Standard C++ promuje stosowanie kontenerów STL właśnie z uwagi na bezpieczeństwo i wygodę użytkowania, więc to rozwiązanie jest nie tylko poprawne, ale też zgodne z dobrymi praktykami. Często w praktyce spotyka się właśnie takie sekwencyjne dodawanie elementów do końca wektora, chociażby przy wczytywaniu danych z plików czy budowaniu dynamicznych struktur.

Pytanie 5

Jakie narzędzie najlepiej wykorzystać do testowania API REST?

A. Selenium
B. Postman
C. Jasmine
D. Git
Postman to jedno z najpopularniejszych narzędzi do testowania API REST, które oferuje wiele funkcji ułatwiających pracę z interfejsami programistycznymi. Jego intuicyjny interfejs użytkownika pozwala na łatwe wysyłanie zapytań HTTP, takich jak GET, POST, PUT, DELETE, co jest kluczowe w testowaniu API. Dzięki wsparciu dla kolekcji zapytań, użytkownicy mogą organizować i grupować swoje testy, co ułatwia zarządzanie projektem i iteracyjne testowanie. Ponadto, Postman umożliwia automatyzację testów poprzez skrypty testowe, które można uruchomić po wykonaniu zapytania, co pozwala na szybką weryfikację odpowiedzi API i ich zgodności z oczekiwaniami. Narzędzie wspiera także integracje z CI/CD, co czyni je idealnym dla zespołów pracujących w metodykach Agile. Postman jest zgodny z najlepszymi praktykami branżowymi, takimi jak RESTful API design, co czyni go niezbędnym w każdym projekcie wykorzystującym API.

Pytanie 6

Jaką strukturę danych można zrealizować, korzystając jedynie z wymienionych poniżej metod:

push(arg) – dodaje element
pop() – usuwa ostatnio dodany element
peek() – zwraca ostatnio dodany element bez usuwania
isEmpty() – sprawdza czy istnieją dane w strukturze
A. stos
B. drzewo binarne
C. tablica
D. kolejka
Stos to jedna z najbardziej podstawowych i jednocześnie użytecznych struktur danych. Wszystkie wymienione metody - push, pop, peek oraz isEmpty - są klasycznymi operacjami definiującymi właśnie stos (czyli tzw. LIFO, czyli Last-In-First-Out). Oznacza to, że ostatni element, który został dodany do stosu, będzie pierwszym usuniętym. Z mojego doświadczenia wynika, że stosy są bardzo często wykorzystywane w praktyce, na przykład przy realizacji algorytmów rekurencyjnych (zarówno w kodzie, jak i na niższym poziomie, jak stos wywołań funkcji w pamięci programu), co jest zgodne ze standardami języków programowania, takich jak C, Java czy Python. W praktycznych zastosowaniach stosów używa się m.in. przy sprawdzaniu poprawności nawiasów w wyrażeniach matematycznych, przy parsowaniu kodu, cofnięciach operacji w edytorach tekstu czy realizacji algorytmu przeszukiwania w głąb (DFS). Co ciekawe, stos można łatwo zaimplementować zarówno na tablicach dynamicznych, jak i na listach jednokierunkowych. Dobre praktyki branżowe zalecają, aby stos wykorzystywać zawsze tam, gdzie potrzebny jest szybki dostęp do ostatnio dodanego elementu i nie zachodzi potrzeba dostępu w inny sposób. Moim zdaniem, zrozumienie działania stosu to fundament dla każdego, kto serio podchodzi do programowania i algorytmiki.

Pytanie 7

Jakie są różnice między dialogiem modalnym a niemodalnym?

A. Dialog modalny jest ograniczony wyłącznie do aplikacji konsolowych
B. Dialog modalny umożliwia interakcję z innymi oknami aplikacji, a dialog niemodalny tego nie pozwala
C. Dialog modalny wymaga zamknięcia, aby powrócić do głównego okna aplikacji, natomiast dialog niemodalny tego nie wymaga
D. Dialog modalny działa w tle, podczas gdy dialog niemodalny jest zawsze wyświetlany na pierwszym planie
Dialog modalny to okno dialogowe, które wymaga interakcji użytkownika przed powrotem do głównego okna aplikacji. Tego rodzaju okna są często wykorzystywane do wyświetlania komunikatów, potwierdzeń lub formularzy wymagających danych wejściowych. Modalność zapewnia, że użytkownik nie może przejść do innej części aplikacji bez uprzedniego zamknięcia okna dialogowego. To rozwiązanie pomaga w wymuszeniu ważnych akcji, takich jak potwierdzenie usunięcia pliku lub zatwierdzenie płatności. Dialog niemodalny natomiast pozwala na interakcję z resztą aplikacji nawet wtedy, gdy okno dialogowe jest otwarte, co sprawdza się w mniej krytycznych sytuacjach, np. podczas wyświetlania dodatkowych opcji.

Pytanie 8

Wartości składowych RGB koloru #AA41FF zapisane w systemie szesnastkowym po przekształceniu na system dziesiętny są odpowiednio

A. 170, 64, 255
B. 160, 65, 255
C. 170, 65, 255
D. 160, 64, 255
Kolor zapisany w postaci szesnastkowej #AA41FF to jeden z najpopularniejszych formatów wykorzystywanych np. w CSS i projektowaniu graficznym. Składa się z trzech dwucyfrowych wartości: AA dla czerwonego (R), 41 dla zielonego (G) i FF dla niebieskiego (B). Zamiana tych wartości na system dziesiętny jest kluczowa, żeby lepiej zrozumieć jak działa model RGB – czyli mieszanie trzech podstawowych barw światła w różnych proporcjach. AA w szesnastkowym to 170 w dziesiętnym (bo A=10, więc 10*16+10=170), 41 to 4*16+1=65, a FF to 15*16+15=255. Taka konwersja przydaje się w codziennej pracy z grafiką czy front-endem – na przykład podczas ręcznego tworzenia palet kolorów lub dostosowywania barw ikon w interfejsach użytkownika. Co ciekawe, w wielu narzędziach do projektowania można dowolnie przełączać się między tymi zapisami, żeby precyzyjnie ustawić wybrane odcienie. Moim zdaniem, zrozumienie tej konwersji pomaga lepiej ogarnąć, jak komputery interpretują kolory i jak potem wyświetlają je na ekranie. Praktyka pokazuje, że większość błędów przy pracy z kolorami wynika właśnie z nieprawidłowego przeliczania wartości. No i taka wiedza to prawdziwy fundament dla każdego, kto myśli poważnie o pracy z grafiką czy programowaniem front-endu – nie da się jej pominąć w żadnym sensownym kursie.

Pytanie 9

Który z poniższych opisów najlepiej charakteryzuje Node.js?

A. Framework do budowania aplikacji mobilnych przy użyciu JavaScript
B. Biblioteka do tworzenia interfejsów użytkownika w aplikacjach webowych
C. Środowisko uruchomieniowe JavaScript poza przeglądarką, używające silnika V8 z Chrome
D. System zarządzania bazami danych NoSQL
Każda z pozostałych opcji opisuje inne technologie, które nie mają związku z Node.js. Opis sugerujący, że Node.js jest frameworkiem do budowania aplikacji mobilnych z użyciem JavaScript, jest mylny, ponieważ Node.js jest narzędziem serwerowym, a nie środowiskiem do tworzenia aplikacji mobilnych. W rzeczywistości, do tworzenia aplikacji mobilnych najczęściej wykorzystuje się frameworki takie jak React Native czy Ionic, które pozwalają na tworzenie interfejsów użytkownika w JavaScript, ale operują w zupełnie innym kontekście. Kolejnym błędnym podejściem jest traktowanie Node.js jako biblioteki do tworzenia interfejsów użytkownika w aplikacjach webowych. Interfejsy użytkownika są zwykle tworzone z użyciem frameworków takich jak Angular, Vue.js lub React, które współpracują z Node.js w celu budowy pełnych aplikacji webowych. Ostatnia z ofert, czyli system zarządzania bazami danych NoSQL, jest jeszcze jednym błędnym podejściem. Node.js nie jest bazą danych; zamiast tego, może współdziałać z bazami danych NoSQL, takimi jak MongoDB, ale jego główną rolą jest obsługa logiki serwera. Typowe nieporozumienia, które prowadzą do tych błędnych koncepcji, obejmują mylenie kontekstu zastosowania oraz funkcjonalności różnych technologii, co może skutkować nieprawidłowym zrozumieniem ich ról w architekturze aplikacji.

Pytanie 10

Które narzędzie służy do zarządzania zależnościami w projekcie JavaScript?

A. npm
B. docker
C. postman
D. git
npm, czyli Node Package Manager, jest kluczowym narzędziem w ekosystemie JavaScript, którego głównym celem jest zarządzanie zależnościami projektów. Umożliwia to instalowanie, aktualizowanie oraz usuwanie paczek (modułów), które są niezbędne do budowy aplikacji. Przykładowo, jeśli twój projekt wymaga biblioteki React, możesz ją łatwo zainstalować za pomocą polecenia `npm install react`, co automatycznie dodaje ją do pliku 'package.json', co ułatwia późniejsze zarządzanie wersjami. Dodatkowo, npm wspiera skrypty, co pozwala na automatyzację wielu procesów, takich jak testowanie czy budowanie aplikacji. Stosowanie npm jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ pozwala na utrzymanie spójności w projekcie oraz ułatwia współpracę zespołową, ułatwiając innym programistom instalowanie tych samych zależności w identycznych wersjach. Obecnie npm jest standardem wśród menedżerów pakietów dla JavaScript, co czyni go niezbędnym narzędziem dla każdego developera.

Pytanie 11

W przypadku przedstawionych kodów źródłowych, które są funkcjonalnie równoważne, wartość, która zostanie zapisana w zmiennej b po wykonaniu operacji, to

Python:C++ / C# / Java:
x = 5.96;
b = int(x);
double x = 5.96;
int b = (int)x;
A. 5.96
B. 596
C. 5
D. 6
Różnice między językami programowania w obszarze typów danych mogą czasem wprowadzać w błąd. W Twoim przypadku, patrząc na liczbę 5.96, można by pomyśleć, że różne języki zaokrąglają liczby zmiennoprzecinkowe różnie. Ale w praktyce, w większości języków, jak Python czy C++, konwersja liczby zmiennoprzecinkowej na całkowitą poprzez rzutowanie lub funkcję int() po prostu odcina część dziesiętną. Wartość w zmiennej b staje się 5, nawet jeśli 5.96 wygląda bardziej jak 6. Często ludzie mylą rzutowanie z funkcjami zaokrąglającymi, które działają na innej zasadzie. Żeby zaokrąglić do najbliższej liczby całkowitej użyj funkcji takich jak round() w Pythonie czy Math.round() w Javie. Rozumienie tych różnic jest istotne, żeby później nie mieć problemów z błędami logicznymi, zwłaszcza przy arytmetyce, gdzie precyzja ma znaczenie. Dobrze jest używać rzutowania tylko wtedy, kiedy utrata precyzji nie jest problemem, bo w niektórych zastosowaniach, na przykład w finansach, wybór między rzutowaniem a zaokrąglaniem może naprawdę zmienić wynik.

Pytanie 12

Jaki z wymienionych komponentów jest kluczowy do inicjalizacji pola klasy podczas tworzenia instancji obiektu?

A. Funkcja zaprzyjaźniona
B. Konstruktor
C. Instrukcja warunkowa
D. Metoda statyczna
Konstruktor jest niezbędny do inicjalizacji pól klasy podczas tworzenia nowego obiektu. Bez konstruktora obiekt mógłby zostać utworzony w stanie nieokreślonym, co może prowadzić do błędów w działaniu programu. Konstruktor automatycznie przypisuje wartości do pól lub wykonuje inne niezbędne operacje przygotowawcze. Przykład w C++: `class Samochod { public: Samochod() { marka = "Nieznana"; } }`. W tym przypadku konstruktor ustawia domyślną wartość dla pola `marka`, co eliminuje konieczność ręcznego przypisywania wartości po utworzeniu obiektu.

Pytanie 13

Który z wymienionych składników wchodzi w skład podstawowego wyposażenia środowiska IDE?

A. Kompilator, edytor kodu, debugger
B. Kompilator, serwer webowy, system kontroli wersji
C. Edytor tekstowy, przeglądarka internetowa, translator
D. Edytor graficzny, przeglądarka kodu, narzędzia analityczne
Kompilator, edytor kodu i debugger to podstawowe narzędzia, które stanowią fundament każdego środowiska IDE (Integrated Development Environment). Kompilator tłumaczy kod źródłowy na pliki wykonywalne, edytor kodu umożliwia tworzenie i modyfikowanie kodu, a debugger pomaga w analizowaniu i eliminowaniu błędów. Współdziałanie tych narzędzi pozwala programiście na pełny cykl tworzenia aplikacji – od pisania kodu, przez testowanie, aż po finalne wdrożenie. Dzięki integracji tych narzędzi w jednym środowisku, praca staje się bardziej efektywna i intuicyjna.

Pytanie 14

W systemie RGB kolor Pale Green przedstawia się jako RGB(152, 251, 152). Jaki jest szesnastkowy kod tego koloru?

A. 98FB98
B. 98 FE98
C. AO FB AO
D. AO FE AO
Kolor Pale Green w systemie RGB jest reprezentowany przez wartości RGB(152, 251, 152). Aby przekształcić te wartości na format szesnastkowy, należy każdy z komponentów koloru (czerwony, zielony, niebieski) przekształcić na format heksadecymalny. Wartość 152 w systemie dziesiętnym odpowiada 98 w systemie szesnastkowym, a 251 w systemie dziesiętnym odpowiada FE w systemie szesnastkowym. Dlatego, łącząc te wartości w kolejności od komponentu czerwonego, zielonego, do niebieskiego, uzyskujemy kod szesnastkowy 98FE98. Kod ten może być używany w projektach graficznych oraz w CSS do definiowania kolorów tła, tekstów i innych elementów. Użycie formatu szesnastkowego w projektowaniu stron internetowych oraz w aplikacjach jest zgodne z zasadami standardu W3C dotyczącego kolorów w HTML i CSS, co zapewnia spójność wizualną i ułatwia pracę z kolorami.

Pytanie 15

Jaki framework umożliwia tworzenie interaktywnych interfejsów użytkownika w języku TypeScript?

A. jQuery
B. ASP.NET Core
C. Django
D. Angular
Django to framework backendowy dla języka Python, który służy do budowy serwerów i aplikacji webowych, ale nie jest wykorzystywany do dynamicznych interfejsów użytkownika w przeglądarce. ASP.NET Core to framework od Microsoftu, przeznaczony głównie do budowy aplikacji webowych i API w języku C#, jednak nie bazuje na TypeScript. jQuery to lekka biblioteka JavaScript, która ułatwia manipulację DOM i obsługę zdarzeń, ale nie oferuje kompleksowych narzędzi do tworzenia dużych aplikacji frontendowych w TypeScript, takich jak Angular.

Pytanie 16

Jakie polecenie w Gicie jest używane do zapisywania zmian w lokalnym repozytorium?

A. git commit
B. git clone
C. git pull
D. git push
Polecenie 'git commit' zapisuje zmiany w lokalnym repozytorium Git. Jest to kluczowy krok w procesie kontroli wersji, ponieważ każdy commit tworzy nową migawkę (snapshot) projektu, która może być w przyszłości przywrócona lub porównana z innymi wersjami. Polecenie to jest często używane razem z opcją -m, która umożliwia dodanie wiadomości opisującej zmiany. Dzięki temu możliwe jest efektywne śledzenie historii zmian w projekcie i przywracanie wcześniejszych wersji w razie potrzeby. Git commit to podstawowe narzędzie w pracy zespołowej nad kodem, szczególnie w środowisku deweloperskim, gdzie wersjonowanie jest niezbędne do zapewnienia stabilności kodu i łatwej współpracy.

Pytanie 17

Co to jest SPA (Single Page Application)?

A. Technika optymalizacji kodu w aplikacjach JavaScript
B. Aplikacja webowa działająca na jednej stronie, dynamicznie aktualizująca treść bez przeładowywania całej strony
C. Format pliku używany w aplikacjach do przetwarzania danych
D. Metoda projektowania interfejsu użytkownika dla aplikacji mobilnych
Single Page Application (SPA) to typ aplikacji internetowej, która działa na jednej stronie, umożliwiając dynamiczne ładowanie treści bez konieczności przeładowania całej witryny. W tradycyjnych aplikacjach webowych, każda interakcja użytkownika, która wymagała zmiany treści, wiązała się z odświeżeniem strony. W przypadku SPA, korzysta się z technologii takich jak AJAX, WebSockets czy API, co pozwala na asynchroniczne pobieranie danych z serwera. Przykłady SPA to popularne frameworki i biblioteki, takie jak React, Angular czy Vue.js. Dzięki tym technologiom, użytkownicy mogą doświadczyć płynniejszego i bardziej responsywnego interfejsu. Dobrą praktyką w projektowaniu SPA jest stosowanie wzorców projektowych, takich jak MVC (Model-View-Controller), co ułatwia zarządzanie kodem oraz jego modułowość. SPA są szczególnie przydatne w aplikacjach wymagających intensywnej interakcji, takich jak platformy e-commerce czy aplikacje społecznościowe, gdzie kluczowa jest szybkość i komfort użytkowania.

Pytanie 18

Jakie działania należy podjąć, aby uniknąć nieskończonej rekurencji w danej funkcji?

A. Wykorzystać automatyczny debugger w kompilatorze
B. Zastosować iterację zamiast rekurencji
C. Rozszerzyć zakres zmiennych globalnych
D. Dodać warunek zakończenia w funkcji
Warunek stopu to taki kluczowy element w rekurencji, który właściwie mówi, kiedy funkcja powinna przestać się wywoływać. Jak masz ten warunek, to funkcja wraca z wynikiem zamiast kręcić się w kółko, co mogłoby prowadzić do jakiegoś szaleństwa, tzn. przepełnienia stosu. Myślę, że warto zwrócić uwagę, że dodanie tego warunku to naprawdę podstawowa sprawa w programowaniu, bo bez niego wszystko może się posypać i przestanie działać tak, jak powinno.

Pytanie 19

W języku C# szablon List umożliwia korzystanie z listy. Z definicji obiektu kolekcji wynika, że jego elementami mogą być:

List<int> wykaz = new List<int>();
A. liczby rzeczywiste
B. liczby całkowite
C. elementy typu List
D. elementy o nieokreślonym typie
Jeżeli chodzi o kolekcje generyczne w C#, to List<int> jest przykładem bardzo konkretnego zastosowania. Ten zapis oznacza, że tworzymy listę, której elementami mogą być wyłącznie liczby całkowite – dokładnie takie, jakie reprezentuje typ int w .NET (czyli 32-bitowe liczby całkowite ze znakiem). Wynika to z idei generyczności: typ podany w nawiasach ostrych (<int>) precyzyjnie narzuca typ przechowywanych danych. To daje nam bezpieczeństwo typów, na które zwracają uwagę wszyscy programiści C# – nie da się przez pomyłkę dodać tam np. napisu czy obiektu innego typu. Z mojego doświadczenia mogę powiedzieć, że to bardzo upraszcza życie, bo kompilator od razu wychwyci próby niewłaściwego użycia. Praktycznie, gdy tworzysz List<int>, możesz ją wykorzystać np. do przechowywania identyfikatorów, wyników testów, liczb losowych – wszędzie tam, gdzie operujesz właśnie na liczbach całkowitych. Warto dodać, że generyczność jest jednym z filarów nowoczesnych języków, pozwalając pisać kod elastyczny i bezpieczny zarazem. Trochę jak z pudełkiem na śrubki: jak wrzucisz inne rzeczy, to od razu się pogubisz i zrobi się bałagan. Tutaj jest bardzo jasno – List<int> to zawsze lista liczb całkowitych i już. Dobre praktyki branżowe podpowiadają, żeby zawsze stosować jak najbardziej precyzyjne typy w generycznych kolekcjach, bo to ułatwia późniejsze utrzymanie kodu i ogranicza potencjalne błędy.

Pytanie 20

Które z wymienionych stanowi przykład zagrożenia fizycznego w miejscu pracy?

A. Nieodpowiednie relacje w zespole
B. Promieniowanie UV
C. Obciążenie psychiczne
D. Brak ergonomicznych miejsc pracy
Przeciążenie psychiczne jest zagrożeniem psychospołecznym, a nie fizycznym – dotyczy zdrowia psychicznego i samopoczucia pracownika. Złe relacje w zespole są również zagrożeniem psychospołecznym, prowadzącym do konfliktów i obniżenia efektywności pracy. Brak ergonomicznych stanowisk pracy to zagrożenie ergonomiczne, które może prowadzić do problemów zdrowotnych, takich jak bóle pleców czy nadgarstków, ale nie jest klasyfikowane jako zagrożenie fizyczne. Zagrożenia fizyczne dotyczą głównie czynników środowiskowych wpływających bezpośrednio na ciało pracownika.

Pytanie 21

Który z algorytmów ma złożoność O(n²)?

A. Binary Search
B. Bubble Sort
C. Merge Sort
D. Dijkstra
Bubble Sort to algorytm o złożoności O(n²), co oznacza, że jego czas wykonania rośnie kwadratowo wraz ze wzrostem liczby elementów wejściowych. Algorytm porównuje sąsiadujące elementy i zamienia je miejscami, jeśli są w złej kolejności. Proces ten powtarza się wielokrotnie, aż do uzyskania pełnego posortowania tablicy. Ze względu na swoją prostotę, Bubble Sort jest często wykorzystywany do nauki podstaw algorytmiki, ale w praktyce rzadko stosuje się go do sortowania dużych zbiorów danych, ponieważ jest nieefektywny w porównaniu do bardziej zaawansowanych algorytmów, takich jak QuickSort czy Merge Sort.

Pytanie 22

Modyfikator dostępu znajdujący się przed definicją metody Dodaj() w klasie Kalkulator sprawia, że:

protected void Dodaj() {}
A. jest ona możliwa do wykorzystania w programie głównym i można ją wywołać na instancji klasy Kalkulator
B. nie jest ona osiągalna w klasach, które dziedziczą po klasie Kalkulator
C. jest ona dostępna zarówno w samej klasie, jak i w klasach dziedziczących po klasie Kalkulator
D. nie jest ona dostępna z poziomu klas, które są zaprzyjaźnione z klasą Kalkulator
Modyfikator protected w językach takich jak C# czy Java oznacza, że metoda jest dostępna zarówno w tej samej klasie, jak i w każdej klasie, która po niej dziedziczy — niezależnie od tego, w którym miejscu projektu ta klasa pochodna się znajduje. To jest bardzo praktyczne, bo pozwala pisać tzw. szkieletowe klasy bazowe, udostępniając pewne funkcjonalności tylko klasom potomnym, a jednocześnie ukrywając je przed kodem zewnętrznym. Takie podejście umożliwia budowanie bezpiecznych i elastycznych struktur dziedziczenia, gdzie konkretne działania mogą być modyfikowane lub rozszerzane tylko tam, gdzie trzeba. Bardzo często spotyka się protected w dużych projektach, gdzie kluczowe funkcje mają być używane wyłącznie w rodzinie klas, a nie dostępne dla całego świata. Moim zdaniem, to świetny sposób na wymuszanie architektury i porządku w kodzie, no bo wiadomo, jak każdy miałby dostęp do wszystkiego, to zaraz byłby bałagan. Przykład praktyczny: pisząc klasę bazową Kalkulator, możesz mieć protected Dodaj(), a publicznie udostępnić tylko ogólną metodę Oblicz(). Dzięki temu masz większą kontrolę, co i jak jest wykorzystywane. Branżowo przyjęło się, że protected to taki złoty środek pomiędzy public a private, gwarantując odpowiednią enkapsulację i możliwość dziedziczenia. Warto to stosować świadomie, żeby potem nie mieć niespodzianek w dużych projektach.

Pytanie 23

Jakie narzędzie służy do zarządzania wersjami?

A. Jira
B. Git
C. Trello
D. Bugzilla
Dokładnie tak – Git to obecnie najpopularniejsze narzędzie do zarządzania wersjami kodu źródłowego. Wykorzystuje się go praktycznie w każdej większej firmie IT, a nawet w małych zespołach projektowych. Git pozwala śledzić wszelkie zmiany w projekcie, przywracać starsze wersje plików czy nawet łączyć pracę wielu osób nad tym samym kodem bez ryzyka konfliktów. Największą przewagą Gita nad starszymi systemami jak SVN jest rozproszony charakter – każdy programista ma lokalną kopię całej historii projektu i może pracować offline, a dopiero potem synchronizować zmiany. Z mojego doświadczenia przechodzenie na Gita wymaga chwili nauki, ale to narzędzie daje ogromną kontrolę nad kodem i bezpieczeństwo – nie ma się co bać eksperymentowania, bo zawsze można wrócić do wcześniejszej wersji. W praktyce, na przykład na Githubie czy GitLabie, Git jest podstawą do pracy zespołowej, code review i automatycznych testów. Warto też wspomnieć, że znajomość Gita jest już niemal wymaganiem na rynku pracy, nie tylko wśród programistów, ale też administratorów, testerów czy nawet projektantów dokumentacji. Generalnie, jeśli chodzi o zarządzanie wersjami – Git to złoty standard.

Pytanie 24

Co zostanie wypisane w konsoli po wykonaniu poniższego kodu JavaScript?

let a = { value: 10 };
let b = a;
b.value = 20;
console.log(a.value);
A. 20
B. undefined
C. ReferenceError
D. 10
Wykonując podany kod JavaScript, otrzymujemy wynik 20 w konsoli. Dzieje się tak, ponieważ obiekt `a` jest przypisany do zmiennej `b`, co oznacza, że obie zmienne wskazują na ten sam obiekt w pamięci. Kiedy zmieniamy właściwość `value` obiektu za pomocą zmiennej `b`, zmiana ta wpływa również na obiekt `a`, ponieważ oba odwołują się do tej samej instancji obiektu. Wartości w JavaScript mogą być przekazywane przez referencję, co oznacza, że manipulując jedną referencją, wpływamy na obiekt, do którego ta referencja odnosi się. Przykład ten ilustruje, jak ważne jest zrozumienie różnicy między typami prymitywnymi (przekazywanymi przez wartość) a obiektami (przekazywanymi przez referencję). W praktyce, taka wiedza jest kluczowa przy pracy z obiektami w JavaScript, zwłaszcza w kontekście zarządzania stanem aplikacji, gdzie modyfikacje obiektów mogą mieć szeroki wpływ na cały system.

Pytanie 25

W języku Python, jak nazywa się funkcja, która jest wykonywana automatycznie, gdy obiekt jest niszczony?

A. __repr__
B. __str__
C. __del__
D. __init__
W Pythonie funkcja <code>__del__</code> to metoda destruktora, która jest wywoływana, gdy obiekt jest niszczony. Jest to część procesu zarządzania pamięcią, gdzie interpreter Pythona automatycznie usuwa obiekty, które nie są już potrzebne, aby zwolnić pamięć. <code>__del__</code> pozwala na wykonanie dodatkowych czynności przed ostatecznym usunięciem obiektu, takich jak zamknięcie plików czy połączeń sieciowych. Warto jednak pamiętać, że użycie <code>__del__</code> nie jest zalecane do zarządzania zasobami, ponieważ może prowadzić do trudnych do zdiagnozowania błędów, szczególnie gdy obiekty są usuwane w nieprzewidywalnym momencie. Zamiast tego, lepiej jest używać menedżerów kontekstu (z instrukcją <code>with</code>), które zapewniają bardziej kontrolowane i bezpieczne zwalnianie zasobów. Przykładowo, otwierając plik za pomocą <code>with open('plik.txt', 'r') as f:</code>, masz pewność, że plik zostanie zamknięty poprawnie po zakończeniu bloku kodu, niezależnie od tego, czy wystąpił błąd.

Pytanie 26

W jaki sposób definiuje się konstruktor kopiujący w ramach klasy?

A. Generuje nowy obiekt i usuwa wcześniejszy
B. Tworzy nowy obiekt jako wierną kopię innego obiektu
C. Inicjuje obiekt klasy na podstawie klasy dziedziczącej
D. Generuje nowy obiekt klasy bez przypisywania wartości

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Konstruktor kopiujący to specjalny typ konstruktora, który tworzy nowy obiekt będący dokładną kopią innego obiektu tej samej klasy. Jest to niezwykle przydatne, gdy chcemy zduplikować istniejący obiekt, zachowując jego stan i wartości wszystkich składowych. Konstruktor kopiujący przyjmuje jako argument referencję do obiektu tej samej klasy, co pozwala na kopiowanie zarówno podstawowych typów danych, jak i dynamicznie alokowanych zasobów. Jego zastosowanie jest kluczowe w sytuacjach, gdy musimy pracować z obiektami dynamicznymi lub kopiować obiekty zarządzające wskaźnikami, aby uniknąć problemów związanych z wielokrotnym zwalnianiem tej samej pamięci.

Pytanie 27

Która z wymienionych metod może pomóc w walce z uzależnieniem od internetu?

A. Zainstalowanie większej ilości aplikacji rozrywkowych
B. Wprowadzenie systematycznych przerw od używania urządzeń cyfrowych
C. Zwiększenie czasu spędzanego na mediach społecznościowych
D. Używanie komputera jedynie w nocy
Wprowadzenie systematycznych przerw od używania urządzeń cyfrowych to bardzo skuteczna metoda radzenia sobie z uzależnieniem od internetu. Rekomendują ją zarówno psychologowie, jak i specjaliści zajmujący się zdrowiem cyfrowym. W praktyce chodzi o to, żeby regularnie robić świadome przerwy od ekranu – na przykład ustawiając sobie limity czasowe, korzystając z aplikacji blokujących dostęp do określonych stron czy ustalając z góry pory dnia bez używania urządzeń elektronicznych. Takie działania mają mocno pozytywny wpływ na samodyscyplinę i pomagają odzyskać równowagę między życiem offline a online. Zresztą, nawet w poradnikach branżowych dla informatyków czy programistów można znaleźć zalecenia dotyczące odpoczynku od komputera, bo to poprawia koncentrację oraz ogólne samopoczucie. Moim zdaniem, warto przetestować różne sposoby tych przerw – czasem wystarczy wyjść na spacer, zrobić coś rękami albo po prostu porozmawiać z kimś na żywo. Regularność w tych czynnościach naprawdę robi różnicę. A co ciekawe, technika Pomodoro, znana z produktywności, świetnie sprawdza się także tutaj – 25 minut pracy, potem 5 minut przerwy bez żadnych ekranów. Z mojego doświadczenia, takie przerwy pomagają nie tylko ograniczyć korzystanie z internetu, ale też zadbać o swój wzrok i kręgosłup, co jest ważne zwłaszcza dla osób pracujących przy komputerze.

Pytanie 28

Co to jest lazy loading w kontekście ładowania obrazów na stronie?

A. Technika ładowania obrazów dopiero w momencie, gdy stają się widoczne dla użytkownika
B. Protokół transferu obrazów między serwerem a przeglądarką
C. Metoda kompresji obrazów przed wysłaniem na serwer
D. Format przechowywania obrazów w pamięci podręcznej przeglądarki
Lazy loading to technika, która pozwala na ładowanie obrazów oraz innych zasobów dopiero w momencie, gdy stają się one widoczne dla użytkownika na ekranie. Dzięki temu oszczędzamy zasoby sieciowe i poprawiamy czas ładowania strony, co jest szczególnie istotne w kontekście optymalizacji SEO oraz doświadczenia użytkownika. Na przykład, w przypadku długiej strony internetowej z wieloma obrazami, lazy loading sprawia, że podczas przewijania strony obrazy nie są ładowane od razu, co zmniejsza obciążenie serwera i przyspiesza wczytywanie widocznych części strony. W praktyce można zastosować atrybuty takie jak "loading='lazy'" w znaczniku <img>, co jest zgodne z nowoczesnymi standardami HTML. Ponadto, wiele bibliotek i frameworków, jak np. Intersection Observer API, umożliwia zaawansowaną implementację lazy loadingu, co sprawia, że jest to obecnie powszechnie stosowana praktyka.

Pytanie 29

Jaką rolę odgrywa destruktor w definicji klasy?

A. Ustawia wartości pól klasy
B. Usuwa instancje i zwalnia pamięć
C. Realizuje testy jednostkowe klasy
D. Generuje nowe instancje klasy
Destruktor to specjalna metoda klasy, która jest automatycznie wywoływana w momencie, gdy obiekt przestaje być używany. Jego zadaniem jest zwalnianie zasobów, takich jak pamięć dynamiczna, uchwyty do plików lub połączenia sieciowe. Destruktor ma tę samą nazwę co klasa, poprzedzoną symbolem `~` w C++ (`~Samochod()`). Destruktor zapobiega wyciekom pamięci i zapewnia, że wszystkie zasoby są poprawnie zwalniane po zakończeniu pracy obiektu. Jest to kluczowy element zarządzania cyklem życia obiektu w językach takich jak C++.

Pytanie 30

Który z wymienionych parametrów dysku twardego ma największy wpływ na jego wydajność?

A. Prędkość obrotowa talerzy (RPM)
B. Ilość pamięci podręcznej (Cache)
C. Pojemność dysku
D. Rodzaj złącza (SATA/PCIe)
Prędkość obrotowa talerzy (RPM) jest kluczowym parametrem wpływającym na szybkość dysku twardego. Wyrażana w obrotach na minutę, RPM definiuje, jak szybko talerze dysku mogą obracać się, co z kolei wpływa na czas dostępu do danych. Dyski HDD o wyższej prędkości obrotowej, takie jak 7200 RPM w porównaniu do 5400 RPM, zazwyczaj oferują lepszą wydajność, co przekłada się na szybsze odczyty i zapisy danych. Przykładowo, w zastosowaniach wymagających intensywnego przetwarzania danych, takich jak gry komputerowe czy edycja wideo, wybór dysku o wyższej prędkości obrotowej może znacznie poprawić ogólne wrażenia użytkownika. Warto również zauważyć, że chociaż złącze SATA i PCIe wpływają na szybkość transferu, to w kontekście dysków HDD, RPM pozostaje jednym z najważniejszych czynników. Standardy takie jak SATA III oferują transfery do 6 Gb/s, ale jeśli talerze nie obracają się wystarczająco szybko, potencjał transferu nie zostanie w pełni wykorzystany. Z tego powodu, RPM jest kluczowym wskaźnikiem wydajności w kontekście dysków twardych.

Pytanie 31

Przedstawiony na filmie kod napisany w języku C++ nie kompiluje się. Co należy zmienić w tym kodzie, aby proces kompilacji wykonał się bez błędów?

A. zadeklarować zmienną sprawdz przed jej wykorzystaniem w linii 11
B. naprawić błąd w funkcji sprawdz, który polega na braku nawiasów {} w pętli for
C. dodać deklarację funkcji sprawdz przed funkcją main
D. poprawnie zapisać warunek w instrukcji if w linii 11, np. sprawdz(x)==true
Odpowiedź jest trafna, bo w języku C++ kompilator musi wiedzieć o istnieniu funkcji zanim zostanie ona użyta w kodzie, np. w funkcji main. Bez wcześniejszej deklaracji, kompilator nie zna sygnatury funkcji i nie potrafi zweryfikować wywołania, co skutkuje błędem typu 'implicit declaration of function'. Deklaracja funkcji to taki sygnał informujący kompilator „hej, taka funkcja będzie i będzie przyjmować takie argumenty, a zwracać taki typ”. Praktycznie rzecz biorąc, przed funkcją main wystarczy wpisać np. 'bool sprawdz(int x);', żeby wszystko grało. To szczególnie ważne przy większych projektach czy pracy w zespołach, gdzie pliki nagłówkowe z deklaracjami funkcji są standardem. Pozwala to na lepszą czytelność i porządek w kodzie – kompilator wie, czego się spodziewać, a Ty unikasz dziwnych, trudnych do znalezienia błędów. Moim zdaniem taka organizacja kodu to podstawa, szczególnie jeśli kiedyś będziesz korzystać z bibliotek lub cudzych funkcji – deklaracje są wtedy wręcz obowiązkowe. To zasada, której trzyma się większość zespołów programistycznych i, szczerze mówiąc, sam kilka razy w młodości zapomniałem o deklaracji, przez co debugowanie trwało wieki. Warto od razu wyrobić sobie taki nawyk, bo to oszczędza sporo nerwów i czasu, a kod staje się solidniejszy i bardziej profesjonalny.

Pytanie 32

Co to jest JWT (JSON Web Token)?

A. Biblioteka JavaScript do manipulacji danymi JSON
B. Protokół do przesyłania danych JSON przez sieć
C. Format zapisu danych w bazach NoSQL
D. Kompaktowy format do bezpiecznego przekazywania informacji między stronami jako obiekt JSON
JWT (JSON Web Token) to kompaktowy format, który umożliwia bezpieczne przesyłanie informacji pomiędzy różnymi stronami. Główną zaletą tokenów JWT jest ich struktura, która składa się z trzech części: nagłówka, ładunku (payload) oraz podpisu. Nagłówek zazwyczaj wskazuje typ tokena oraz algorytm użyty do podpisania, co pozwala na szybką weryfikację integralności danych. Ładunek zawiera informacje, często nazywane roszczeniami (claims), które mogą dotyczyć użytkownika lub sesji, a podpis zapewnia, że token nie został zmodyfikowany w trakcie przesyłania. W praktyce JWT jest często wykorzystywany w systemach autoryzacyjnych, gdzie po pomyślnym zalogowaniu, użytkownik otrzymuje token, który następnie może być używany do autoryzacji dostępu do różnych zasobów. Standard JWT definiuje sposób kodowania i dekodowania tokenów, a jego stosowanie pozwala na zwiększenie bezpieczeństwa aplikacji webowych oraz mobilnych poprzez ograniczenie konieczności przechowywania sesji na serwerze, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie inżynierii oprogramowania.

Pytanie 33

Programem służącym do monitorowania błędów oraz organizacji projektów jest:

A. Bugzilla
B. Jasmine
C. Jira
D. Git
Wiele osób myli pojęcia i narzędzia związane z zarządzaniem projektami oraz monitorowaniem błędów, co prowadzi do nieporozumień i błędnych wyborów w codziennej pracy. Git to system kontroli wersji, który służy głównie do zarządzania kodem źródłowym, śledzenia zmian i współpracy programistów. To narzędzie nie nadaje się do monitorowania błędów czy zarządzania projektami w ujęciu zadań, harmonogramów czy backlogów – chociaż można w nim np. dopisywać komentarze do commitów, to nie jest to jego główna rola. Bugzilla natomiast faktycznie umożliwia śledzenie błędów, ale jej funkcjonalności związane z zarządzaniem całymi projektami są dość ograniczone. Moim zdaniem to narzędzie trochę już przestarzałe, rzadziej obecnie używane, bo brakuje mu integracji ze współczesnymi procesami Agile czy automatyzacją typową dla większych platform. Jasmine z kolei to zupełnie inna kategoria – to framework do testów jednostkowych w JavaScript, używany do automatyzacji testów, ale nie do zarządzania zadaniami czy błędami. Często spotykam się z tym, że ktoś widząc znajomą nazwę narzędzia, przypisuje mu inne funkcje niż faktycznie posiada. W praktyce, profesjonalne prowadzenie projektu IT wymaga narzędzia, które pozwoli nie tylko śledzić błędy, ale też zarządzać backlogiem, przydzielać zadania, raportować postępy i integrować się z pozostałymi systemami zespołu programistycznego – te wszystkie cechy ma właśnie Jira. Dobór odpowiedniego narzędzia to nie tylko kwestia mody, ale przede wszystkim skuteczności i zgodności z dobrymi praktykami, jak np. Continuous Integration czy Agile. Warto zawsze najpierw dokładnie zrozumieć, do czego dane narzędzie służy, żeby nie tracić czasu na nieefektywne rozwiązania.

Pytanie 34

Na ilustracji pokazany jest fragment diagramu blokowego pewnego algorytmu. Ile razy warunek n<7 będzie badany?

Ilustracja do pytania
A. 6
B. 5
C. 8
D. 7
Odpowiedź 4 jest prawidłowa ponieważ algorytm rozpoczyna od n równego 1 i zwiększa tę wartość o jeden w każdej iteracji aż do momentu gdy n stanie się równe 7 Wtedy warunek n mniejsze od 7 przestaje być spełniony co oznacza że warunek ten jest sprawdzany łącznie 6 razy tj dla n równych 1 2 3 4 5 i 6 Jest to typowa pętla kontrolna często spotykana w programowaniu gdzie warunek pętli decyduje o jej zakończeniu W praktyce takie podejście pozwala na efektywne zarządzanie liczbą iteracji i zapewnia klarowność kodu Co więcej użycie pętli z warunkiem końcowym jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania algorytmów gdyż minimalizuje ryzyko błędów logicznych poprzez jawne określenie końca pętli Ponadto zrozumienie mechanizmu działania pętli i jej warunków jest kluczowe dla optymalizacji algorytmów i efektywnego zarządzania zasobami co ma bezpośrednie przełożenie na wydajność aplikacji szczególnie w środowiskach wymagających dużej mocy obliczeniowej

Pytanie 35

Jaki język programowania został stworzony z myślą o tworzeniu aplikacji na system Android?

A. Python
B. Swift
C. Objective-C
D. Java
Java to taki język, który jest głównie używany do robienia aplikacji na Androida. Od początku Androida, Java była jego podstawowym językiem, dlatego jest tak popularna i dobrze opisana w dokumentacji. Kiedy tworzysz aplikacje na Androida w Javie, to korzystasz z Android SDK oraz API, które świetnie integrują się z funkcjami urządzeń, jak GPS czy kamera. Teraz trochę więcej mówi się o Kotlinie jako nowoczesnej alternatywie dla Javy, ale Java wciąż ma swoje mocne miejsce w tworzeniu aplikacji i Google dalej ją wspiera.

Pytanie 36

Jaką wartość będzie miała zmienna result po wykonaniu poniższego kodu PHP?

$array = [5, 1, 8, 3, 7];
$result = 0;
foreach ($array as $value) {
  if ($value > $result) {
    $result = $value;
  }
}
A. 8
B. 7
C. 5
D. 24
Wartość zmiennej result po wykonaniu podanego kodu PHP wynosi 8, ponieważ kod ten ma na celu znalezienie największej liczby w tablicy. Zmienna $result jest początkowo ustawiona na 0, co oznacza, że każda liczba z tablicy, która jest większa od zera, zostanie przypisana do $result. W trakcie iteracji przez tablicę $array, każdy element jest porównywany z bieżącą wartością $result. Kiedy napotykamy wartość 5, która jest większa od 0, zmienna $result zostaje zaktualizowana do 5. Następnie porównujemy 1, co nie zmienia $result. Kiedy napotykamy 8, zmienna $result jest aktualizowana do 8, ponieważ 8 jest większe od 5. Kolejne wartości 3 i 7 również nie zmieniają $result, ponieważ są mniejsze od 8. Po zakończeniu pętli, $result pozostaje równe 8, co jest największą wartością w tablicy. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi, gdzie używa się pętli do przetwarzania kolekcji danych w sposób optymalny i przejrzysty.

Pytanie 37

Jakie z poniższych narzędzi wspomaga projektowanie interfejsu użytkownika w aplikacjach mobilnych?

A. Android Studio Layout Editor
B. Narzędzie do zarządzania bazami danych
C. PyCharm Debugger
D. Kompilator Javy
Android Studio Layout Editor to narzędzie umożliwiające projektowanie interfejsu użytkownika aplikacji mobilnych w sposób wizualny, za pomocą metody 'przeciągnij i upuść'. Layout Editor pozwala na szybkie tworzenie responsywnych interfejsów, które automatycznie dostosowują się do różnych rozmiarów ekranów i rozdzielczości. Dzięki niemu programiści mogą łatwo dodawać elementy UI, takie jak przyciski, pola tekstowe, listy czy obrazy, oraz dostosowywać ich właściwości bez konieczności pisania dużych fragmentów kodu XML. Narzędzie to jest kluczowe dla szybkiego prototypowania aplikacji oraz iteracyjnego podejścia do budowy interfejsu użytkownika w środowisku Android Studio.

Pytanie 38

Co to jest destructuring assignment w JavaScript?

A. Składnia pozwalająca na rozpakowanie wartości z tablic lub obiektów do oddzielnych zmiennych
B. Technika optymalizacji kodu przez kompilator
C. Metoda usuwania nieużywanych zmiennych z kodu
D. Proces konwersji typów danych w JavaScript
Destructuring assignment w JavaScript to technika, która pozwala na wygodne i intuicyjne rozpakowywanie wartości z tablic oraz obiektów, co znacząco ułatwia pracę z danymi. Używając tej składni, możemy przypisywać wartości do zmiennych w bardziej przejrzysty sposób. Na przykład, jeśli mamy obiekt z danymi użytkownika, zamiast pisać wiele linii kodu, aby uzyskać dostęp do poszczególnych właściwości, możemy użyć destructuring. Przykład: const user = { name: 'Jan', age: 30 }; const { name, age } = user; Teraz mamy bezpośredni dostęp do zmiennych name i age, co poprawia czytelność kodu. Destructuring jest również przydatny w kontekście funkcji, gdzie możemy rozpakowywać argumenty w sposób bardziej zrozumiały. Jest to zgodne z najlepszymi praktykami programowania w JavaScript, co sprawia, że kod jest bardziej zwięzły oraz łatwiejszy do utrzymania. Dodatkowo, technika ta wspiera rozwój złożonych aplikacji, gdzie zarządzanie danymi i ich struktura odgrywają kluczową rolę.

Pytanie 39

Jaką wartość zwróci poniższa funkcja dla argumentu n = 5?

function silnia(n) {
  if (n <= 1) return 1;
  return n * silnia(n - 1);
}
A. 120
B. 5
C. 24
D. 60
Funkcja silnia(n) oblicza wartość silni z liczby n, co jest matematyczną operacją polegającą na mnożeniu wszystkich liczb całkowitych dodatnich od 1 do n. Dla argumentu n = 5, obliczamy silnię w następujący sposób: silnia(5) = 5 * silnia(4). Następnie, silnia(4) = 4 * silnia(3), a silnia(3) = 3 * silnia(2), gdzie silnia(2) = 2 * silnia(1), a silnia(1) zwraca 1, ponieważ jest to warunek bazowy. Teraz możemy podstawić wartości: silnia(2) = 2 * 1 = 2, silnia(3) = 3 * 2 = 6, silnia(4) = 4 * 6 = 24, a na końcu silnia(5) = 5 * 24 = 120. Tak więc, wartość zwrócona przez funkcję dla n = 5 to 120. W praktyce, obliczanie silni jest przydatne w różnych dziedzinach, takich jak kombinatoryka, statystyka czy analiza danych. Zrozumienie tej koncepcji jest kluczowe w programowaniu, ponieważ często wykorzystuje się rekurencję do rozwiązywania problemów, które można podzielić na mniejsze podproblemy. Korzystając z rekurencyjnych funkcji, warto pamiętać o podstawowych warunkach, które kończą wywołania rekurencyjne, aby uniknąć nieskończonych pętli.

Pytanie 40

Jaką rolę odgrywa program Jira?

A. Modyfikowanie arkuszy kalkulacyjnych
B. Zarządzanie edycjami systemu operacyjnego
C. Produkcja grafik 3D
D. Planowanie, śledzenie oraz raportowanie zadań projektowych
Jira to jedno z najpopularniejszych narzędzi do zarządzania projektami, wykorzystywane głównie w metodykach Agile i Scrum. Umożliwia planowanie, monitorowanie i raportowanie zadań projektowych na różnych etapach ich realizacji. Dzięki elastycznym tablicom kanban i sprintom, Jira pozwala zespołom programistycznym śledzić postępy, zarządzać backlogiem oraz efektywnie przydzielać zasoby. Funkcjonalności takie jak automatyzacja procesów, śledzenie błędów (bug tracking) i integracja z innymi narzędziami (np. GitHub, Bitbucket) sprawiają, że Jira jest wszechstronnym rozwiązaniem do zarządzania nawet najbardziej złożonymi projektami. Dzięki generowanym raportom i wykresom burndown, menedżerowie mogą dokładnie analizować tempo pracy i podejmować decyzje w oparciu o dane.