Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 15 czerwca 2026 12:00
Data zakończenia: 15 czerwca 2026 12:01

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W jakiej technologii nie zachodzi możliwość przetwarzania danych wprowadzanych przez użytkowników na stronach internetowych?

A. AJAX

B. CSS

C. JavaScript

D. PHP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
CSS (Cascading Style Sheets) to język stylów, który służy do opisywania wyglądu i formatu dokumentów HTML. Jego głównym celem jest kontrolowanie układu, kolorów, czcionek oraz innych aspektów wizualnych strony internetowej. CSS nie ma możliwości przetwarzania danych wprowadzanych przez użytkowników, gdyż nie posiada funkcji logiki programistycznej ani operacji na danych. Przykładowo, CSS może zmieniać kolor tła lub rozmiar tekstu, ale nie może zbierać informacji z formularzy ani reagować na interakcje użytkownika w sposób, w jaki robią to języki programowania takie jak JavaScript czy PHP. Może to prowadzić do mylnych przekonań, że CSS jest bardziej wszechstronny, niż jest w rzeczywistości, jednak jego zastosowanie ogranicza się wyłącznie do aspektów stylistycznych. W praktyce, aby przetwarzać dane użytkownika, niezbędne są inne technologie, które mogą współpracować z CSS, ale same w sobie nie są w stanie tego zrobić.

Pytanie 2

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. td, th { background-color: Pink; }

B. tr { background-color: Pink; }

C. tr:active { background-color: Pink; }

D. tr:hover { background-color: Pink; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 3

Wskaż konstrukcję pętli w języku JavaScript, która wyświetli sześć kolejnych liczb parzystych

A. for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);}

B. for(i=2;i<=12;i++) {i=i+2; document.write(i);}

C. for(i=2;i<12;i++) {i++; document.write(i);}

D. for(i=2;i<12;i+=2) {document.write(i);}

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);} jest prawidłowa, ponieważ prawidłowo implementuje pętlę for w języku JavaScript, aby wydrukować sześć kolejnych liczb parzystych, zaczynając od 2 i kończąc na 12. Pętla ta inicjuje zmienną i na wartość 2, a następnie kontynuuje iterację, aż do osiągnięcia wartości 12, zwiększając i o 2 w każdej iteracji. Dzięki temu osiągamy pożądane liczby: 2, 4, 6, 8, 10 i 12. Użycie operatora inkrementacji (i+=2) jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi, ponieważ jest bardziej zwięzłe i jednoznaczne w porównaniu do zwiększania zmiennej w każdej iteracji o 1, a następnie dodawania 1 w ciele pętli. W praktyce, można stosować takie podejście do generowania sekwencji liczb w różnych zastosowaniach, na przykład w wizualizacji danych lub grach, gdzie potrzebujemy pracować z parametrami o określonej wartości. Ponadto, pętle w JavaScript są fundamentalnym elementem skryptów, pozwalającym na automatyzację powtarzalnych zadań, co czyni programowanie bardziej efektywnym.

Pytanie 4

Którego narzędzia używa się do naprawy i optymalizacji bazy danych w MySQL?

mysqladmin

mysqlcheck

mysqldump

mysqlslap

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Do sprawdzania, naprawy i optymalizacji tabel w MySQL służy <code>mysqlcheck</code> - narzędzie wiersza poleceń obsługujące m.in. opcje <code>--repair</code> i <code>--optimize</code>. Dlatego to <code>mysqlcheck</code>.

Pytanie 5

W języku JavaScript funkcja document.getElementById(id) służy do

A. uzyskania odniesienia do pierwszego elementu HTML o wskazanym id

B. pobierania danych z pola formularza i przypisania ich do zmiennej id

C. umieszczenia tekstu 'id' na stronie WWW

D. sprawdzania poprawności formularza z identyfikatorem id

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda document.getElementById(id) jest kluczowym elementem API DOM (Document Object Model) w JavaScript, służącym do manipulacji elementami HTML na stronie internetowej. Jej głównym zadaniem jest zwrócenie odniesienia do pierwszego elementu, który ma określony identyfikator (id). Identyfikatory w HTML muszą być unikalne w obrębie dokumentu, co pozwala na efektywne i bezbłędne znajdowanie konkretnego elementu. Na przykład, jeśli mamy element o id 'header', możemy go uzyskać za pomocą document.getElementById('header'). To odniesienie pozwala nam na dalsze manipulacje tym elementem, takie jak zmiana jego zawartości, stylów CSS czy atrybutów. Przykładowe zastosowanie polega na tym, iż możemy zmienić tekst nagłówka na 'Witaj w moim serwisie' poprzez: document.getElementById('header').innerText = 'Witaj w moim serwisie'. Tego typu operacje są fundamentem interaktywnych aplikacji webowych i są zgodne z dobrymi praktykami w zakresie programowania JavaScript, które promują jasny i zrozumiały dostęp do struktury dokumentu.

Pytanie 6

Która z zasad walidacji strony internetowej jest nieprawidłowa?

A. Tagi, poza samozamykającymi się, funkcjonują do momentu ich wyłączenia znakiem "/", np. ``` ..```

B. Wyłączanie tagów musi następować w odwrotnej sekwencji do ich włączenia, np. ``` ... <big>...</big>```

C. W tagach nie jest brana pod uwagę różnica między dużymi a małymi literami, np. `````` i `````` to ten sam tag.

D. Jeżeli w poleceniu występuje kilka atrybutów, ich kolejność powinna być uporządkowana alfabetycznie np. ```<img alt="..." src="/.."/>```

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca kolejności atrybutów w znacznikach HTML jest poprawna, ponieważ nie ma wymogu, aby atrybuty w znacznikach były uporządkowane alfabetycznie. W rzeczywistości, HTML pozwala na dowolną kolejność atrybutów, co czyni tę regułę błędną. Przykładowo, znacznik <img src="/path/to/image.jpg" alt="Opis obrazu" /> jest poprawny niezależnie od kolejności atrybutów. Ważne jest, aby atrybuty były odpowiednio używane w kontekście ich przeznaczenia, a nie w kontekście kolejności alfabetycznej. Dobrą praktyką jest również stosowanie atrybutów w sposób, który zwiększa czytelność kodu, jednak nie jest to wymóg techniczny. Zgodnie z zaleceniami W3C, kluczowym aspektem jest poprawność semantyczna i zgodność ze standardami, a nie kolejność atrybutów.

Pytanie 7

W bazie danych wykonano poniższe polecenia dotyczące uprawnień użytkownika adam:

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO adam;
REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam;

Po wykonaniu tych instrukcji użytkownik adam uzyska dostęp do:

A. tworzenia tabeli klienci i modyfikowania w niej danych

B. przeglądania tabeli klienci oraz dodawania do niej rekordów

C. zmiany danych oraz przeglądania tabeli klienci

D. usunięcia tabeli lub jej rekordów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Użytkownik adam rzeczywiście uzyskuje pełne prawa do zarządzania tabelą klienci po wykonaniu polecenia GRANT ALL PRIVILEGES. To polecenie nadaje wszystkie możliwe uprawnienia, w tym SELECT (przeglądanie danych), INSERT (wstawianie nowych rekordów), UPDATE (aktualizowanie istniejących danych) oraz DELETE (usuwanie rekordów). W kontekście praktycznym, posiadanie ALL PRIVILEGES oznacza, że użytkownik ma swobodę w manipulowaniu danymi, co jest kluczowe w pracy z bazami danych. Na przykład, w aplikacji zarządzającej klientami, adam może zaktualizować szczegóły klienta, dodać nowych klientów do bazy oraz usunąć tych, którzy już nie są aktywni. Jednakże, ważne jest, aby przyznawanie takich uprawnień odbywało się zgodnie z zasadami minimalnych uprawnień, aby zredukować ryzyko nieautoryzowanych zmian. Dlatego też praktyki zarządzania użytkownikami w bazach danych powinny obejmować dokładne audyty uprawnień oraz regularne przeglądy przyznanych praw, aby zapewnić bezpieczeństwo danych.

Pytanie 8

Który znacznik HTML oznacza fragment tekstu jako KOD programistyczny?

<em>

<span>

<code>

<blockquote>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik <code><code></code> oznacza fragment tekstu jako KOD programistyczny - przeglądarki domyślnie wyświetlają go czcionką o stałej szerokości (monospace). Dlatego kod oznacza <code><code></code>.

Pytanie 9

Mamy tablicę o n elementach o nazwie t[n]. Zadaniem algorytmu, zapisanego w krokach, jest wyliczenie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
  K3: wynik ← wynik + t[i]
  K4: i ← i + 2
K5: wypisz wynik

A. n-elementów tej tablicy

B. wszystkich elementów tablicy

C. co drugiego elementu tablicy

D. sumy tych elementów tablicy, które mają wartości nieparzyste

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Algorytm przedstawiony w pytaniu wykonuje sumowanie co drugiego elementu tablicy. Rozpoczyna od elementu o indeksie 0, czyli pierwszego elementu tablicy, a następnie przeskakuje o dwa indeksy za pomocą instrukcji i ← i + 2. Dzięki temu algorytm dodaje do zmiennej wynik wyłącznie wartości znajdujące się na pozycjach o parzystych indeksach w tablicy. Praktyczne zastosowanie tego rodzaju algorytmu można znaleźć w sytuacjach, gdy potrzebujemy operować tylko na wybranym podzbiorze danych, na przykład w analizie co drugiego punktu danych w dużych zbiorach, co może przyspieszyć proces analizy i zmniejszyć obciążenie obliczeniowe. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w dziedzinie inżynierii oprogramowania, gdzie staramy się optymalizować algorytmy pod kątem wydajności i złożoności obliczeniowej. Warto zauważyć, że operowanie na co drugim elemencie może być także użyteczne w przypadku wzorców projektowych, takich jak iteratory, które pozwalają na elastyczną kontrolę nad sposobem przeglądania danych w strukturach danych.

Pytanie 10

Od czego zależy WYSOKOŚĆ dźwięku?

A. od siły wzbudzenia drgań

B. od czasu trwania drgań

C. od sposobu pobudzenia drgań

D. od częstotliwości drgań fali akustycznej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wysokość dźwięku zależy od CZĘSTOTLIWOŚCI drgań fali akustycznej - im wyższa częstotliwość (więcej drgań na sekundę, mierzona w Hz), tym dźwięk wyższy. Dlatego o wysokości decyduje częstotliwość drgań.

Pytanie 11

Z jaką bazą danych nawiązuje połączenie funkcja pg_connect w PHP?

A. PostgreSQL

B. MS SQL

C. MS Access

D. MySQL

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja <code>pg_connect()</code> nawiązuje w PHP połączenie z bazą PostgreSQL - prefiks <code>pg_</code> to skrót od „PostgreSQL”, tak jak <code>mysqli_</code> wskazuje na MySQL. Każdy system bazodanowy ma w PHP własny zestaw funkcji. Zapamiętaj: po prefiksie funkcji poznasz, z jaką bazą pracujesz.

Pytanie 12

W HTML-u atrybut shape w znaczniku area, który definiuje kształt obszaru, może przyjąć wartość

A. rect, triangle, circle

B. rect, poly, circle

C. poly, square, circle

D. rect, square, circle

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut shape znacznika area w języku HTML jest wykorzystywany do określenia kształtu obszaru, który jest aktywny w mapie obrazów. Przyjmuje on wartości rect (prostokąt), poly (wielokąt) oraz circle (okrąg). Każda z tych wartości definiuje sposób, w jaki kształt obszaru jest interpretowany przez przeglądarkę. Na przykład, wartość 'rect' wymaga czterech parametrów, które określają lewy górny i prawy dolny róg prostokąta. W przypadku 'circle', musimy podać współrzędne środka oraz promień okręgu, a 'poly' wymaga podania współrzędnych wszystkich punktów wierzchołków wielokąta. Praktyczne zastosowanie atrybutu shape pozwala na tworzenie interaktywnych map obrazów, gdzie użytkownik może klikać w różne obszary, co zwiększa dostępność i użyteczność strony. Warto pamiętać, że korzystanie z map obrazów i odpowiedniego atrybutu shape powinno być zgodne z aktualnymi standardami W3C, co wpływa na poprawność i wydajność strony internetowej.

Pytanie 13

Którą wartością można zapisać kolor BIAŁY?

rgb(255, 255, 255)

rgb(FF, FF, FF)

#255255

#000000

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Biały powstaje z maksymalnych wartości wszystkich trzech składowych: <code>rgb(255, 255, 255)</code> (lub szesnastkowo <code>#FFFFFF</code>). Dlatego biały to <code>rgb(255, 255, 255)</code>.

Pytanie 14

Którego znacznika HTML użyć, aby tekst miał czcionkę o stałej szerokości i zachował dodatkowe spacje, tabulacje oraz znaki końca linii?

<code> ... </code>

<ins> ... </ins>

<blockquote> ... </blockquote>

<pre> ... </pre>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik <code><pre></code> (preformatted) wyświetla tekst czcionką o stałej szerokości i ZACHOWUJE formatowanie źródłowe: dodatkowe spacje, tabulacje i znaki końca linii (których HTML normalnie by „zwinął”). Dlatego idealnie nadaje się do fragmentów kodu czy tekstu z wyrównaniem. Zapamiętaj: <code><pre></code> = „pokaż dokładnie tak, jak napisałem”.

Pytanie 15

Polecenie MySQL:

ALTER TABLE ksiazki
    MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;

Przedstawione polecenie MySQL ma za zadanie

A. zmienić typ kolumny tytul w tabeli ksiazki

B. zmienić nazwę kolumny w tabeli ksiazki

C. dodać do tabeli ksiazki kolumnę tytul

D. usunąć kolumnę tytul z tabeli ksiazki

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie ALTER TABLE w przedstawionym zapytaniu jest używane do modyfikacji struktury istniejącej tabeli w bazie danych MySQL. W szczególności, zapytanie zmienia typ kolumny 'tytul' w tabeli 'ksiazki' na VARCHAR(100) oraz ustawia ten typ jako NOT NULL, co oznacza, że ta kolumna nie może zawierać wartości NULL. Typ VARCHAR jest typem danych zmiennych o długości, co pozwala na przechowywanie ciągów znaków o zmiennej długości do 100 znaków. Zmiana typu kolumny może być przydatna w sytuacjach, gdy chcemy zmienić sposób przechowywania danych lub dostosować je do nowych wymagań aplikacji. Przykładem może być sytuacja, w której początkowo tytul był przechowywany jako tekst o stałej długości (np. CHAR), ale później zdecydowano, że lepszym rozwiązaniem będzie przechowywanie go jako VARCHAR dla oszczędności miejsca. W kontekście standardów SQL, modyfikacja kolumny zgodnie z definicją standardu SQL jest dopuszczalna, pod warunkiem, że nie narusza ona reguł dotyczących integralności danych i typów. Warto również pamiętać, że zmiana typu kolumny w bazie danych może wymagać migracji danych, co należy uwzględnić w planowaniu zmian.

Pytanie 16

Używa się zapytania z klauzulą JOIN, aby

A. uzyskać dane z dwóch tabel, które są ze sobą powiązane

B. wykonać funkcję agregującą

C. otrzymać wynik tylko z jednej tabeli

D. określić klucz obcy dla tabeli

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapytanie z klauzulą JOIN jest kluczowym narzędziem w języku SQL, które umożliwia łączenie danych z dwóch lub więcej tabel na podstawie relacji między nimi. Używając JOIN, możemy uzyskać bardziej złożone i użyteczne zestawienia danych, które nie byłyby możliwe do uzyskania, gdybyśmy korzystali tylko z pojedynczej tabeli. Na przykład, jeśli mamy tabelę klientów oraz tabelę zamówień, możemy z łatwością połączyć je, aby uzyskać informacje o tym, jakie zamówienia złożył dany klient. Przykładowe zapytanie może wyglądać tak: "SELECT klienci.imie, zamowienia.data FROM klienci JOIN zamowienia ON klienci.id = zamowienia.klient_id;" W takim przypadku wykorzystanie JOIN pozwala na integrowanie danych z obu tabel w jedną spójną odpowiedź. Takie podejście jest szeroko stosowane w branży, ponieważ standardy relacyjnych baz danych wymagają efektywnej organizacji i analizy danych, a JOIN jest jednym z podstawowych mechanizmów umożliwiających realizację takich zadań.

Pytanie 17

Parametr face znacznika jest używany do wskazania

A. rozmiaru czcionki

B. nazwa czcionki

C. koloru czcionki

D. efektów czcionki

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Parametr face znacznika w HTML służy do określenia nazwy czcionki, co jest kluczowym elementem stylizacji tekstu na stronach internetowych. Umożliwia on programistom i projektantom graficznym wskazanie konkretnej czcionki, która ma być używana do wyświetlania tekstu, co wpływa na jego czytelność oraz estetykę. Przykładowo, aby ustawić czcionkę na 'Arial', użyjemy znacznika tekst. Warto zauważyć, że ten parametr nie jest już zalecany w nowoczesnym HTML, ponieważ stylizacje powinny być realizowane za pomocą CSS, które oferuje znacznie większe możliwości i elastyczność. W CSS można określić czcionkę na przykład w ten sposób: p { font-family: 'Arial', sans-serif; }. Zgodnie z wytycznymi W3C, stosowanie CSS zamiast znaczników HTML dla stylizacji jest najlepszą praktyką, ponieważ pozwala na oddzielenie treści od prezentacji. W kontekście SEO, właściwe użycie czcionek i ich nazw może wpływać na wygodę użytkowników oraz ogólną estetykę strony, co pośrednio może przyczynić się do lepszego rankingu w wyszukiwarkach. Warto jednak pamiętać, że niektóre czcionki mogą nie być zainstalowane na wszystkich systemach, dlatego rekomenduje się używanie czcionek webowych oraz zabezpieczeń w postaci alternatyw w CSS.

Pytanie 18

W pliku konfiguracyjnym serwera Apache httpd.conf linia kodu Listen 120 oznacza

A. jeden z numerów kodu błędu odpowiedzi HTTP.

B. czwarty oktet adresu IP serwera.

C. numer portu, na którym nasłuchuje serwer.

D. maksymalną liczbę jednoczesnych połączeń z sieci do serwera.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wpis „Listen 120” w pliku httpd.conf informuje serwer Apache, na jakim porcie ma nasłuchiwać przychodzących połączeń TCP. W praktyce oznacza to: jeżeli ktoś wchodzi na serwer, to ich przeglądarka łączy się z adresem IP serwera właśnie na ten numer portu. Standardowo HTTP działa na porcie 80, HTTPS na 443, ale w konfiguracji można ustawić dowolny inny port, np. 8080, 8000 czy właśnie 120. Dzięki dyrektywie Listen Apache „wiąże się” (binduje) z wybranym portem i zaczyna tam czekać na żądania HTTP. To jest podstawowy element konfiguracji warstwy sieciowej serwera WWW. W środowiskach produkcyjnych najczęściej stosuje się Listen 80 i Listen 443, czasem dodatkowe porty dla paneli administracyjnych, środowisk testowych albo aplikacji działających równolegle. Warto też wiedzieć, że można podać razem adres IP i port, np. Listen 192.168.0.10:80, wtedy Apache nasłuchuje tylko na konkretnym interfejsie sieciowym, co jest dobrą praktyką bezpieczeństwa, bo ogranicza ekspozycję usług. W nowoczesnych konfiguracjach często występuje kilka dyrektyw Listen, gdy serwer obsługuje wiele adresów IP lub protokołów. Z mojego doświadczenia porządek w portach i świadome używanie Listen bardzo ułatwia diagnostykę problemów typu „serwer nie odpowiada” czy konflikty z innymi usługami (np. innym serwerem WWW albo kontenerem Docker) działającymi na tej samej maszynie.

Pytanie 19

Aby wykonać kopię zapasową bazy danych MySQL, można posłużyć się:

A. agregacją danych

B. importem bazy

C. modyfikacją danych

D. eksportem bazy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kopię zapasową bazy MySQL tworzy się przez eksport - zapis struktury tabel i danych do pliku (najczęściej .sql). Taki plik zawiera polecenia, które pozwalają później odtworzyć bazę w tym samym stanie, np. po awarii lub przy przenoszeniu na inny serwer. Eksport wykonasz w phpMyAdmin (zakładka Eksport) albo narzędziem mysqldump. Odwrotną operacją, przywracającą dane z pliku, jest import. Do zrobienia kopii zapasowej służy więc eksport bazy.

Pytanie 20

W tabeli programiści znajdują się kolumny: id, nick, ilosc_kodu, ocena. W kolumnie ilosc_kodu zapisano liczbę linii kodu, które programista napisał w danym miesiącu. Jakie zapytanie umożliwi obliczenie całkowitej liczby linii kodu stworzonych przez wszystkich programistów?

A. SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;

B. SELECT COUNT(programisci) FROM ilosc_kodu;

C. SELECT SUM(ocena) FROM ilosc_kodu;

D. SELECT MAX(ilosc_kodu) FROM programisci

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 'SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;'. To polecenie wykorzystuje funkcję agregującą SUM, która sumuje wartości w kolumnie 'ilosc_kodu' dla wszystkich wpisów w tabeli 'programisci'. Jest to najbardziej odpowiednia metoda do obliczenia całkowitej liczby linii kodu napisanych przez wszystkich programistów w danym miesiącu. Funkcje agregujące, takie jak SUM, COUNT, AVG, MAX czy MIN, są kluczowe w SQL, ponieważ pozwalają na efektywne przetwarzanie danych i uzyskiwanie podsumowań na podstawie określonych kryteriów. Dobrą praktyką jest również używanie jednoznacznych aliasów w zapytaniach oraz dbanie o czytelność kodu, co ułatwia jego późniejsze modyfikacje oraz utrzymanie. Przykładowo, można rozszerzyć zapytanie o dodatkowe filtry, aby obliczyć sumę linii tylko dla programistów o określonej ocenie, używając klauzuli WHERE. Tego typu umiejętności są niezbędne w codziennej pracy analityka danych, programisty lub administratora baz danych, gdzie przetwarzanie informacji w sposób efektywny i zrozumiały ma kluczowe znaczenie dla podejmowania decyzji biznesowych.

Pytanie 21

W HTML znacznik tekst będzie wyświetlany przez przeglądarkę w taki sam sposób jak znacznik

A. <big>tekst</big>

B. tekst

C. tekst

D. <h1>tekst</h1>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik jest używany w HTML do oznaczania tekstu, który ma być wyróżniony ze względu na jego ważność. Jest to związane z semantyką dokumentu. Chociaż i wyświetlają tekst w podobny sposób (zazwyczaj pogrubiony), mają inne znaczenie. Znacznik jest używany do czysto wizualnego wyróżnienia, bez przypisywania wartości semantycznej. Dlatego, gdy używamy , nie tylko zmieniamy wygląd tekstu, lecz także informujemy przeglądarkę i dostępne technologie, że ten element ma szczególne znaczenie. Przykładem praktycznego zastosowania może być wyróżnienie kluczowych informacji w artykule, co wpływa na zrozumienie treści przez użytkowników oraz poprawia dostępność strony. Warto pamiętać, że stosowanie odpowiednich znaczników zgodnie z ich przeznaczeniem jest zgodne z zasadami HTML5 i poprawia SEO, ponieważ wyszukiwarki lepiej rozumieją kontekst strony, co jest kluczowe dla jej indeksacji.

Pytanie 22

Funkcją języka PHP tworzącą ciasteczko (cookie) jest:

echocookie()

createcookie()

addcookie()

setcookie()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ciasteczko tworzy w PHP funkcja <code>setcookie()</code>, np. <code>setcookie("jezyk", "pl", time()+3600)</code> ustawia cookie o nazwie „jezyk”, wartości „pl” i ważności godzinę. Wysyła ją serwer w nagłówku odpowiedzi, dlatego <code>setcookie()</code> musi zostać wywołana PRZED jakimkolwiek wypisaniem treści strony. Przy kolejnych żądaniach przeglądarka odsyła ciasteczko, a odczytuje się je z tablicy <code>$_COOKIE</code>. Dlatego do utworzenia ciasteczka służy <code>setcookie()</code>.

Pytanie 23

Jakie możliwości daje funkcja phpinfo()?

A. uruchomienie kodu w języku PHP

B. zweryfikowanie wartości zmiennych użytych w kodzie PHP

C. uzyskanie informacji o środowisku pracy serwera obsługującego PHP

D. analizowanie kodu PHP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja phpinfo() jest niezwykle przydatnym narzędziem, które dostarcza szczegółowych informacji na temat konfiguracji środowiska PHP na serwerze. Wywołanie tej funkcji generuje stronę HTML z danymi takimi jak wersja PHP, załadowane rozszerzenia, zmienne konfiguracyjne oraz informacje o systemie operacyjnym. Przykładowo, podczas rozwiązywania problemów z aplikacjami PHP, programiści mogą skorzystać z phpinfo() w celu weryfikacji, czy odpowiednie rozszerzenia są załadowane, co może być kluczowe dla poprawnego działania aplikacji. Dodatkowo, funkcja ta umożliwia identyfikację potencjalnych problemów z konfiguracją, takich jak niewłaściwie ustawione ścieżki do skryptów czy braki w wymaganych rozszerzeniach. Zgodnie z najlepszymi praktykami, phpinfo() powinno być używane tylko w środowiskach deweloperskich, a nie produkcyjnych, aby nie ujawniać wrażliwych informacji o serwerze. Dobrą praktyką jest również usunięcie lub zabezpieczenie dostępu do stron, które wywołują tę funkcję, aby zminimalizować ryzyko ataków.

Pytanie 24

Poniżej zaprezentowano fragment kodu w języku HTML:
<ol>
<li>punkt 1</li>
<li>punkt 2</li>
<ul>
<li>podpunkt1</li>
<li>podpunkt2</li>
<li>podpunkt3</li>
</ul>
<li>punkt3</li>
</ol>

A. 1. punkt 1 2. punkt 2 3. punkt3 podpunkt1 podpunkt2 podpunkt1

B. 1. punkt 1 2. punkt 2 podpunkt1 podpunkt2 podpunkt3 punkt3

C. 1. punkt 1 2. punkt 2 podpunkt1 podpunkt2 podpunkt1 3. punkt3

D. punkt 1 punkt 2 podpunkt1 podpunkt2 podpunkt3 punkt3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Fajnie, że wybrałeś poprawną odpowiedź! To pokazuje, że rozumiesz, jak działa struktura list w HTML. W Twoim kodzie mamy uporządkowaną listę z trzema głównymi punktami, co jest świetne. Te pierwsze dwa są dobrze zdefiniowane jako elementy <li>, tak jak powinny być. A w punkcie 2 masz zagnieżdżoną listę nieuporządkowaną, co dodaje trochę ekstra informacji – super sprawa! Pamiętaj, że to zagnieżdżenie ma znaczenie, bo pomaga to w organizacji treści. Każdy podpunkt też jest elementem <li>, więc wszystko się zgadza. Tego typu struktury są mega przydatne, zwłaszcza w spisach treści czy menu nawigacyjnych. Pamiętaj, że dobrze zbudowany HTML jest ważny dla czytelności, a także dla osób, które korzystają z różnych technologii do przeglądania stron. Trzymaj tak dalej!

Pytanie 25

Który z akapitów został zapisany w wskazanym stylu, zakładając, że pozostałe właściwości akapitu mają wartości domyślne?

A. Efekt 3

B. Efekt 4

C. Efekt 1

D. Efekt 2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź Efekt 3 jest poprawna, ponieważ odzwierciedla wszystkie zadane style CSS. Styl zawiera padding 20px co oznacza, że wewnętrzna przestrzeń wokół tekstu w paragrafie powinna wynosić 20 pikseli. Daje to efekt przestrzeni pomiędzy tekstem a obramowaniem. Kolor tekstu został ustawiony na niebieski co powoduje, że sam tekst przyjmuje niebieską barwę. Parametr font-weight jest ustawiony na 900 co oznacza, że tekst powinien być bardzo pogrubiony. Obecnie jest to maksymalna wartość dla własności font-weight w standardzie CSS która powoduje, że tekst wygląda na bardzo wyrazisty i wyróżnia się na tle innych elementów. Dodatkowo border ustawiono na 1px solid co oznacza, że paragraf powinien mieć jednolitą linię o grubości jednego piksela otaczającą jego obszar. Wszystkie te style są poprawnie zastosowane w Efekcie 3 gdzie tekst jest niebieski bardzo pogrubiony z przestrzenią 20 pikseli do obramowania oraz otoczony cienką linią. Taki styl jest często wykorzystywany w projektach stron internetowych dla wyraźnego wyróżnienia ważnych sekcji co zgodne jest z dobrymi praktykami projektowania interfejsów użytkownika.

Pytanie 26

Definicja formularza została użyta na stronie internetowej, która przesyła dane do pliku napisanego w języku PHP. W jakiej tablicy będą dostępne dane z tego formularza?

A. $_POST

B. $_ACTION

C. $_GET

D. $_COOKIE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tablica $_POST w PHP służy do przechwytywania danych przesyłanych za pomocą metody POST. Jest to standardowa praktyka w przypadku formularzy, które zawierają dane wrażliwe lub dużą ilość informacji. Metoda POST przesyła dane w treści żądania HTTP, co oznacza, że nie są one widoczne w adresie URL, co zwiększa bezpieczeństwo w porównaniu do metody GET. Przykładem zastosowania mogą być formularze logowania czy przesyłania plików. W PHP dostęp do danych z formularza można uzyskać poprzez prostą składnię, na przykład $_POST['nazwa_pola']. Ważne jest, aby zawsze walidować i filtrować dane wejściowe, aby zabezpieczyć aplikację przed atakami typu SQL Injection czy XSS. Zastosowanie metody POST jest zgodne z ogólnymi zasadami bezpieczeństwa i standardami projektowania aplikacji webowych, które zalecają ograniczanie widoczności danych przesyłanych przez użytkownika. Dobre praktyki obejmują również stosowanie HTTPS, aby dodatkowo zaszyfrować dane przesyłane pomiędzy klientem a serwerem.

Pytanie 27

Przedstawiono kod tabeli 3×2. Jaką modyfikację należy wprowadzić w drugim wierszu, aby tabela wyglądała jak na obrazie z niewidocznym wierszem?

<table>
  <tr>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 1</td>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 2</td>
  </tr>
  <tr>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 3</td>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 4</td>
  </tr>
  <tr>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 5</td>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 6</td>
  </tr>
</table>

Komórka 1	Komórka 2
Komórka 3	Komórka 4
Komórka 5	Komórka 6

A. <tr style="display: none">

B. <tr style="clear: none">

C. <tr style="display: table-cell">

D. <tr style="visibility: hidden">

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Właściwość CSS 'visibility: hidden' jest używana do ukrycia elementu, ale jednocześnie zachowuje ona jego miejsce w układzie strony. Jest to idealne dla sytuacji, kiedy chcemy ukryć konkretny element, ale nie chcemy wpływać na układ pozostałych elementów. W kontekście naszego pytania, jeśli chcielibyśmy ukryć drugi wiersz tabeli, ale nie chcemy, aby pozostałe wiersze zmieniały swoje położenie, 'visibility: hidden' jest idealnym rozwiązaniem. W przeciwnym razie, gdybyśmy użyli 'display: none', wiersz zostałby całkowicie usunięty z układu strony, a pozostałe wiersze przesunęłyby się do góry, aby zapełnić puste miejsce. W praktyce, właściwość 'visibility: hidden' jest często używana w połączeniu z JavaScript do tworzenia efektów 'hide/show', gdzie ukryte elementy mogą być później odkrywane bez wpływu na układ strony.

Pytanie 28

Prezentowany fragment dokumentu HTML z użyciem JavaScript spowoduje, że po naciśnięciu przycisku

<img src="obraz1.png">
<img src="obraz2.png" id="id1">
<button onclick="document.getElementById('id1').style.display='none'">Przycisk</button>

A. obraz1.png zostanie wymieniony przez obraz2.png

B. obraz1.png zostanie zniknięty

C. obraz2.png zostanie zniknięty

D. obraz2.png zostanie wymieniony przez obraz1.png

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ przycisk w kodzie JavaScript powoduje, że po jego kliknięciu element HTML o identyfikatorze 'id1', który jest obrazem 'obraz2.png', zostanie ukryty. Wartość 'style.display' zmienia się na 'none', co jest standardowym sposobem na ukrycie elementu w dokumentach HTML. W praktyce takie podejście jest szeroko stosowane w interaktywnych aplikacjach webowych, aby poprawić doświadczenia użytkowników, umożliwiając im dynamiczne ukrywanie lub wyświetlanie treści w odpowiedzi na ich działania. Ukrywanie elementów zamiast ich usuwania z DOM ma swoje zalety, ponieważ umożliwia ich późniejsze przywrócenie, co jest bardziej efektywne w kontekście wydajności. Dobrym przykładem może być rozwijane menu na stronie, gdzie po kliknięciu na dany element, jego zawartość jest ukrywana lub pokazywana bez potrzeby przeładowywania całej strony.

Pytanie 29

Wynikiem działania poniższej pętli for w przedstawionym kodzie PHP jest wyświetlenie liczb:

<?php
   for($i=5;$i>1;$i-=2)
       echo ($i%2)." ";
?>

A. 1 1

B. 1 0

C. 1 0 1 0

D. 1 0 1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 1 1, ponieważ analizując przedstawioną pętlę for, zaczynamy od zmiennej $i, która ma wartość 5. Pętla będzie działać tak długo, jak wartość $i jest większa od 1. W każdym kroku $i jest zmniejszane o 2, co oznacza, że w kolejnych iteracjach przyjmuje wartości 5, 3, a następnie 1. Wartości te są poddawane operacji modulo 2. Operacja modulo zwraca resztę z dzielenia, która dla liczb nieparzystych (5 i 3) wynosi 1 oraz dla liczby parzystej (0) wynosi 0. Zatem, w pierwszej iteracji, $i = 5, 5 % 2 = 1, a w drugiej iteracji, $i = 3, 3 % 2 = 1. Ostatecznie, pętla nie wykonuje się, gdy $i = 1, ponieważ warunek $i > 1 nie jest już spełniony. W rezultacie, poprawnym wynikiem działania tego fragmentu kodu jest wyświetlenie dwóch wartości 1. Przykład zastosowania takiej konstrukcji można znaleźć w sytuacjach, w których chcemy przetworzyć kolekcję liczb i wyodrębnić ich parzystość lub nieparzystość, co jest powszechną operacją w programowaniu.

Pytanie 30

Jakie jest zadanie poniższej pętli?

int x = 0;
while (x < 10)
{
    mojeKsiazki[x] = new Ksiazka();
    x++;
}

A. stwórzenie jednego obiektu typu mojeKsiazki

B. stworzenie dziesięciu instancji obiektów typu Ksiazka.

C. wyświetlenie danych z tabeli Ksiazka na ekranie.

D. uzupełnienie tablicy Ksiazka danymi.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przedstawionej pętli while zmienna x jest inicjowana wartością 0, a następnie w każdej iteracji pętli tworzy nowy obiekt typu Ksiazka, który jest przypisywany do elementu tablicy mojeKsiazki w indeksie x. Pętla kontynuuje działanie, aż x osiągnie wartość 10, co oznacza, że zostaną utworzone obiekty dla indeksów od 0 do 9, co łącznie daje 10 obiektów. Jest to standardowy sposób inicjalizacji tablicy obiektów w języku C#, który pokazuje, jak można dynamicznie tworzyć i przechowywać instancje klas. W praktycznych zastosowaniach, takie podejście jest bardzo użyteczne, gdy potrzebujemy przechować wiele podobnych obiektów, na przykład w aplikacjach do zarządzania danymi, gdzie każde wpisane dane może być reprezentowane przez obiekt. Poprawna alokacja pamięci oraz zarządzanie obiektami są kluczowe w programowaniu obiektowym, a umiejętność skutecznego wykorzystywania pętli do inicjalizacji tablic jest niezbędna dla każdego programisty.

Pytanie 31

Jakie jest odstępstwo pomiędzy poleceniem DROP TABLE a TRUNCATE TABLE?

A. DROP TABLE usuwa tabelę, a TRUNCATE TABLE eliminuje wszystkie dane, zostawiając pustą tabelę

B. Obydwa polecenia usuwają tabelę wraz z jej zawartością, jednak tylko TRUNCATE TABLE można cofnąć

C. Obydwa polecenia usuwają tylko zawartość tabeli, ale tylko DROP TABLE może być przywrócone

D. DROP TABLE usuwa tabelę, natomiast TRUNCATE TABLE modyfikuje dane w niej spełniające określony warunek

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ polecenie DROP TABLE całkowicie usuwa tabelę z bazy danych, łącznie z jej strukturą i danymi. Nie można jej później przywrócić, co oznacza, że wszelkie dane w niej zawarte zostaną na stałe utracone. Z kolei TRUNCATE TABLE jest poleceniem, które usuwa jedynie dane wewnątrz tabeli, ale sama tabela i jej struktura pozostają nienaruszone. Po wykonaniu TRUNCATE TABLE tabela staje się pusta, a jej definicja oraz wszystkie indeksy pozostają w bazie danych. Przykładowo, jeśli mamy tabelę 'Klienci' z danymi klientów, wykonanie TRUNCATE TABLE Klienci spowoduje, że tabela pozostanie, ale wszystkie rekordy zostaną usunięte. Wywołanie tych poleceń ma różne zastosowanie w praktyce; DROP TABLE można wykorzystać, gdy nie potrzebujemy tabeli, natomiast TRUNCATE TABLE jest przydatne, gdy chcemy szybko usunąć wszystkie dane z tabeli, zachowując jej strukturę dla przyszłych operacji.

Pytanie 32

W języku JavaScript, w celu przekształcenia specjalnie przygotowanego tekstu w tablicę, można wykorzystać metodę

A. slice()

B. trim()

C. split()

D. replace()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda split() w języku JavaScript jest niezwykle użyteczna do dzielenia łańcucha tekstowego na elementy tablicy na podstawie określonego separatora. Gdy weźmiemy pod uwagę kontekst przetwarzania tekstu, na przykład możemy mieć ciąg znaków reprezentujący listę imion oddzielonych przecinkami, taki jak "Jan,Kasia,Piotr". Używając funkcji split(',', 2), możemy uzyskać tablicę ['Jan', 'Kasia'], co pozwala nam na łatwe manipulowanie i przetwarzanie tych danych. Metoda ta jest zgodna z zasadami programowania funkcyjnego, umożliwiając praktyczne podejście do przetwarzania danych. Warto również zauważyć, że split() może być wykorzystywana w różnorodnych kontekstach, takich jak praca z danymi z formularzy, analizowanie tekstów czy rozdzielanie argumentów w funkcjach. Stosując tę metodę, programiści powinni pamiętać o dobrych praktykach, takich jak walidacja danych wejściowych oraz zarządzanie sytuacjami, gdy ciąg wejściowy jest pusty lub nie zawiera separatora, co można osiągnąć poprzez dodatkowe sprawdzenia. W kontekście nowoczesnych aplikacji webowych, efektywne zarządzanie danymi tekstowymi jest kluczowe dla optymalizacji wydajności oraz poprawy UX, co czyni metodę split() fundamentalnym narzędziem w arsenale programisty JavaScript.

Pytanie 33

Wskaż, jaki błąd walidacyjny zawiera przedstawiony fragment kodu w języku HTML 5.

<h6>CSS</h6>
<p>Kaskadowe arkusze stylów (<b>ang. <i>Cascading Style Sheets</b></i>)<br>to język służący ...</p>

A. Znacznik br nie został prawidłowo zamknięty

B. Znacznik zamykający /b jest niezgodny z zasadą zagnieżdżania

C. Znacznik br nie powinien znajdować się wewnątrz znacznika p

D. Znacznik h6 nie jest używany w HTML5

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W analizowanym fragmencie kodu HTML, znacznik zamykający /b jest niezgodny z zasadą zagnieżdżania. W prawidłowej konstrukcji HTML, znaczniki powinny być zamykane w odwrotnej kolejności do ich otwierania — nazywa się to zasadą LIFO (Last In, First Out). W przedstawionym kodzie, znacznik jest otwierany przed znacznikiem , ale zamykany po nim, co jest błędem strukturalnym. Poprawny zapis powinien wyglądać tak: Cascading Style Sheets. Ważne jest, aby zawsze pamiętać o poprawnej strukturze dokumentu HTML, ponieważ nieprzestrzeganie tej zasady może prowadzić do nieprzewidywalnych wyników renderowania na różnych przeglądarkach. Zasada ta jest kluczowa w zapewnieniu, że znaczniki są zagnieżdżone poprawnie i że style oraz skrypty działają zgodnie z oczekiwaniami. Tego rodzaju błędy mogą również negatywnie wpływać na dostępność strony dla użytkowników korzystających z czytników ekranowych.

Pytanie 34

Dla tablicy n-elementowej o nazwie t[n], algorytm, zapisany w formie kroków, ma za zadanie obliczenie sumy

A. n-elementów tablicy

B. sumy tych elementów tablicy, których wartości są nieparzyste

C. sumy wszystkich elementów tablicy

D. co drugiego elementu tablicy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Algorytm, który masz na zdjęciu, ma na celu sumowanie co drugiego elementu w tablicy. Na początku ustalamy zmienne i=0 oraz wynik=0. Używamy pętli while, żeby przejść przez tablicę, a zmienna i zwiększa się o 2 za każdym razem, więc idealnie nadaje się do zbierania co drugiego elementu. W kroku K3 dodajemy aktualny element tablicy do zmiennej wynik, co w praktyce oznacza, że sumujemy elementy, które są na parzystych indeksach (czyli te z miejsc 0, 2, 4 i tak dalej). Takie podejście jest dosyć popularne, kiedy musimy wyodrębniać fragmenty danych z większej tablicy. Można to wykorzystać w różnych sytuacjach, gdzie liczy się efektywność, jak na przykład przy przetwarzaniu dużych zbiorów danych. Dzięki temu zmniejszamy złożoność obliczeniową i lepiej zarządzamy pamięcią. W branży często doradza się unikanie niepotrzebnych iteracji i skupianie się na mądrym projektowaniu algorytmów, co zdecydowanie prowadzi do lepszego kodu.

Pytanie 35

Implementując przedstawiony fragment algorytmu należy posłużyć się instrukcją

A. while

B. if

C. for

D. break

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobra robota! Trafiłeś z odpowiedzią - to 'if'. To, co analizowałeś, to struktura warunkowa. Używamy jej, żeby sprawdzić, czy coś się zgadza. W tym przypadku algorytm sprawdza, czy 'a' jest większe niż 'b'. Jeśli tak, to robi jedną rzecz, a jeśli nie, to robi coś innego. To klasyczne wykorzystanie 'if'. Takie instrukcje warunkowe są naprawdę ważne w programowaniu, bo umożliwiają tworzenie elastycznych algorytmów, które reagują na różne sytuacje. Dzięki nim nasze programy stają się bardziej dynamiczne i inteligentne.

Pytanie 36

Deklaracja background-attachment: scroll sprawia, że:

A. grafika tła pojawi się w prawym górnym rogu

B. tło będzie nieruchome, a treść będzie się przewijać

C. grafika tła będzie powtarzana (kafelki)

D. tło będzie przewijane razem z zawartością strony

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Właściwość <code>background-attachment</code> określa, jak zachowuje się tło podczas przewijania strony. Wartość <code>scroll</code> (domyślna) sprawia, że tło przewija się razem z zawartością elementu - znika z widoku, gdy przewiniemy stronę. Przeciwna wartość <code>fixed</code> „przykleja” tło do okna, więc treść przesuwa się po nieruchomym tle. Dlatego <code>scroll</code> oznacza, że tło przewija się z treścią.

Pytanie 37

Strona internetowa została wyświetlona przez przeglądarkę w poniższy sposób. Wskaż kod HTML, który prawidłowo reprezentuje zaprezentowaną hierarchiczną strukturę tekstu:

A. <ul><li>Rozdział 1<li>tekst<li>Podrozdział 1.1<li>tekst<li>Podrozdział 1.2</ul>

B. <h1>Rozdział 1</h1> tekst <h2>Podrozdział 1.1</h2> tekst <h2>Podrozdział 1.2</h2>

C. <big>Rozdział 1</big>tekst<big>Podrozdział 1.1</big>tekst<big>Podrozdział 1.2</big>

D. <h1>Rozdział 1tekst <h2>Podrozdział 1.1tekst <h2>Podrozdział 1.2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest w porządku! Użycie znaczników <h1> i <h2> wraz z to dobry krok, bo to właśnie tak powinno wyglądać semantyczne formatowanie w HTML. Znacznik <h1> to taki główny nagłówek, który mówi, o czym jest cała strona lub sekcja, a to naprawdę kluczowe dla porządku w treści i SEO. Dzięki nagłówkom w HTML łatwiej jest zrozumieć, co jest na stronie, zarówno dla ludzi, jak i programów, które przeszukują internet. Jak już masz <h2>, to świetnie, bo to pokazuje podrozdziały, a więc hierarchię informacji. Użycie dla tekstu to też dobry pomysł, bo sprawia, że tekst jest bardziej czytelny. Warto pamiętać, że semantyczne znaczniki HTML pomagają osobom z niepełnosprawnościami korzystać z internetu. Według wytycznych WCAG powinno się je stosować, żeby poprawić dostępność. A jak to robić z głową, to łatwiej potem stylować stronę przy użyciu CSS, bo możesz zmieniać wygląd bez bawienia się w treść HTML. Generalnie, dobrze jest, gdy dokumenty są jasne zarówno dla ludzi, jak i dla maszyn – to standard w nowoczesnym webdesignie.

Pytanie 38

Najłatwiejszym i najmniej czasochłonnym sposobem na przetestowanie funkcjonowania strony internetowej w różnych przeglądarkach oraz ich wersjach jest

A. testowanie strony w programie Internet Explorer, zakładając, że inne przeglądarki będą kompatybilne

B. użycie emulatora przeglądarek internetowych, np. Browser Sandbox

C. skorzystanie z narzędzia do walidacji kodu HTML

D. zainstalowanie na kilku maszynach różnych przeglądarek i przeprowadzenie testu witryny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Korzystanie z emulatora przeglądarek internetowych, takiego jak Browser Sandbox, to jedna z najskuteczniejszych metod na testowanie działania witryny w różnych przeglądarkach i ich wersjach. Emulatory umożliwiają symulację różnych środowisk przeglądarkowych bez potrzeby fizycznego instalowania wielu aplikacji na różnych urządzeniach. To znacząco przyspiesza proces testowania i pozwala na łatwe przełączanie się między wersjami przeglądarek. Przykładowo, za pomocą emulatora można szybko sprawdzić, jak strona zachowuje się w Chrome, Firefox czy Safari, co jest kluczowe dla zapewnienia spójnego doświadczenia użytkownika. Ponadto, korzystanie z takich narzędzi pozwala na testowanie z różnych systemów operacyjnych, co jest istotne w kontekście różnorodności urządzeń używanych przez użytkowników. Dobrze skonfigurowany emulator nie tylko pozwala na testowanie responsywności witryny, ale także na analizowanie błędów związanych z CSS czy JavaScript, co przekłada się na wyższą jakość końcowego produktu. Zastosowanie emulatorów jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie tworzenia aplikacji webowych, które powinny być dostępne i funkcjonalne w różnych przeglądarkach.

Pytanie 39

Jaką wartość zwróci zapytanie z ramki wykonane na pokazanej tabeli?

SELECT COUNT(DISTINCT wykonawca) FROM muzyka;

A. 3

B. 4

C. 0

D. 1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapytanie SQL SELECT COUNTDISTINCT wykonawca) FROM muzyka; ma na celu zliczenie unikalnych wartości w kolumnie wykonawca tabeli muzyka. W tym przypadku w tabeli są trzy różne wartości w tej kolumnie: Czesław Niemen Stan Borys i Mikołaj Czechowski. Funkcja COUNTDISTINCT zwraca liczbę niepowtarzających się wykonawców co w tym zestawie danych daje wynik 3. Zrozumienie użycia funkcji COUNTDISTINCT jest kluczowe w analizie danych szczególnie gdy chcemy określić liczebność unikalnych elementów w dużych zbiorach danych. To podejście jest szeroko stosowane w raportowaniu i analizach biznesowych gdzie istotne jest zidentyfikowanie niepowtarzalnych wpisów na przykład liczby unikalnych klientów czy produktów w sklepie. Dobre praktyki w SQL obejmują używanie aliasów w celu zwiększenia czytelności zapytań oraz optymalizację wydajności przez właściwe indeksowanie kolumn które są często wykorzystywane w funkcjach zliczających.

Pytanie 40

Aby zrealizować algorytm wyznaczający największą z trzech liczb a, b, c, wystarczy zastosować:

A. dwie tablice

B. jedną pętlę

C. pięć zmiennych

D. dwa warunki

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby znaleźć największą z trzech liczb, wystarczą dwa warunki (porównania). Najpierw porównujemy a z b i większą z nich przyjmujemy jako tymczasowe maksimum, a potem porównujemy to maksimum z c - stąd dwa warunki. Schematycznie: <code>if (a > b) max = a; else max = b; if (c > max) max = c;</code>. Liczba potrzebnych porównań do znalezienia największej z n elementów to n-1, więc dla trzech liczb są to dokładnie dwa. Pętla czy tablice są tu zbędne, bo elementów jest niewiele i znamy je z góry. Dlatego wystarczą dwa warunki.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej