Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik stylista
Kwalifikacja: MOD.03 - Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych
Data rozpoczęcia: 25 stycznia 2026 12:15
Data zakończenia: 25 stycznia 2026 12:38

Egzamin niezdany

Wynik: 16/40 punktów (40,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Podczas szycia na maszynie do stębnowania dochodzi do złamania igły. Jakie mogą być przyczyny tego zjawiska?

A. niewystarczająca siła docisku stopki

B. niepoprawnie nawleczona nić górna

C. uszkodzone ostrze igły

D. przestawiony chwytacz

Uszkodzone ostrze igły jest często mylnie uznawane za przyczynę jej łamania. W rzeczywistości, jeśli igła ma uszkodzone ostrze, może to prowadzić do problemów z szyciem, takich jak przerywanie nici lub nieprawidłowe ściegi, ale niekoniecznie do złamania igły. Uszkodzenie ostrza może wynikać z niewłaściwego doboru igły do materiału lub z niewłaściwej techniki szycia, jednak sama igła, nawet jeśli jest uszkodzona, raczej złamie się dopiero w wyniku innych czynników, takich jak niewłaściwe ustawienia maszyny. Z drugiej strony, zbyt mała siła docisku stopki również nie jest bezpośrednią przyczyną łamania się igły, choć może wpływać na jakość szycia. Zbyt luźno dociskana stopka może powodować przesuwanie się materiału, co w dłuższej perspektywie może prowadzić do uszkodzenia igły, ale nie jest to najczęstsza przyczyna. Niewłaściwie nawleczona nić górna również nie jest bezpośrednim czynnikiem wpływającym na łamanie igły, chociaż może prowadzić do zacięcia się nici lub problemów z równomiernym szyciem. Ważne jest, aby zrozumieć, że wiele z tych błędnych wniosków wynika z braku wiedzy na temat działania maszyny do szycia oraz jej poszczególnych elementów, dlatego kluczowe jest dokładne zapoznanie się z instrukcją obsługi oraz technikami szycia, aby uniknąć takich sytuacji.

Pytanie 2

W celu wykonania przeróbki bluzki damskiej, w której tworzą się fałdy skośne na kuli rękawa należy wypruć rękaw oraz

A. obniżyć poprzez ścięcie kulę rękawa i wszyć go ponownie.

B. pogłębić podkrój pachy przodu i wszyć go ponownie.

C. przesunąć środek rękawa w stronę tyłu i wszyć go ponownie.

D. poszerzyć rękaw na kuli rękawa i wszyć go ponownie.

Przesunięcie środka rękawa w stronę tyłu jest kluczowym działaniem w procesie przeróbki bluzki, szczególnie gdy na kuli rękawa pojawiają się fałdy skośne. Tego typu fałdy sugerują, że rękaw nie jest dobrze dopasowany do anatomii ramienia, co może prowadzić do estetycznych i funkcjonalnych problemów. Przesunięcie środkowej części rękawa w tył pozwala na lepsze dopasowanie krzywizny rękawa do linii ramienia, co w efekcie eliminuje nadmiar materiału, który powoduje niepożądane załamania. Tego rodzaju korekcje są zgodne z najlepszymi praktykami w konstrukcji odzieży, które zalecają dostosowywanie kształtu rękawa do naturalnych linii ciała. Przykładowo, w przypadku szycia na miarę, zawsze należy dostosowywać rękawy do indywidualnych potrzeb klienta, co pozwala na uzyskanie wygodnej i estetycznej odzieży.

Pytanie 3

Aby chronić odzież wykonaną z wełny przed skurczeniem oraz eliminować nadmierny połysk, należy zastosować

A. prasowanie

B. odprasowanie

C. przeprasowanie

D. dekatyzowanie

Sprasowanie, odprasowanie oraz przeprasowanie to techniki, które mogą wydawać się zbliżone do dekatyzowania, ale mają różne cele i efekty. Sprasowanie odnosi się do procesu, w którym przy użyciu wysokiej temperatury i ciśnienia wygładza się tkaniny, jednak nie ma wpływu na ich strukturę ani właściwości. Użycie tej metody na wełnie może nawet prowadzić do jej uszkodzenia, co jest sprzeczne z zasadami pielęgnacji delikatnych materiałów. Odprasowanie natomiast polega na usunięciu zagnieceń z tkaniny przy użyciu pary lub żelazka, co również nie rozwiązuje problemu kurczenia się wełny. Przeprasowanie, z drugiej strony, jest terminem stosowanym w kontekście wygładzania odzieży po praniu, ale i w tym przypadku nie wpływa na stabilizację włókien. Kolejnym typowym błędem myślowym jest przekonanie, że wszystkie te procesy mają na celu osiągnięcie tego samego rezultatu, co prowadzi do mylnego wyboru metody w odniesieniu do wełny. W rzeczywistości, dla zachowania jakości i trwałości odzieży wełnianej, kluczowe jest zastosowanie odpowiedniego procesu dekatyzowania przed dalszym użytkowaniem lub obróbką materiału.

Pytanie 4

Przy obwodzie bioder wynoszącym 100 cm, połowa szerokości formy przodu podstawowej spódnicy na linii bioder to

A. 100 cm

B. 25 cm

C. 20 cm

D. 50 cm

Wybór odpowiedzi, która podaje 100 cm, 50 cm lub 20 cm, wynika z nieporozumienia w interpretacji proporcji i podstawowych zasad konstrukcji odzieży. Odpowiedzi te nie uwzględniają faktu, że szerokość formy przodu spódnicy na linii bioder jest obliczana jako połowa rzeczywistego obwodu bioder, co w tym przypadku wynosi 100 cm. Kwestią, która może wprowadzać w błąd, jest mylenie całkowitego obwodu z szerokością formy, co skutkuje nieprawidłowymi obliczeniami. W przypadku 100 cm, logicznie wydawałoby się, że zapisanie tej wartości jako szerokości formy jest mylnym podejściem. Natomiast 50 cm, które również można by pomylić z szerokością, nie odzwierciedla rzeczywistego podziału obwodu bioder. Ponadto, 20 cm to znacznie zaniżona wartość, co może sugerować brak zrozumienia struktury odzieży i proporcji ciała. Kluczowym błędem jest nieprzestrzeganie zasady, że szerokość formy w linii bioder musi być dostosowana do obwodu ciała, co jest fundamentalnym aspektem konstrukcji odzieżowej. Aby uniknąć tego typu nieporozumień, ważne jest, aby zapoznać się z podstawami konstrukcji odzieżowej oraz standardami pomiarów w tej dziedzinie. Prawidłowe zrozumienie tych zasad pozwala na lepsze dostosowanie odzieży do indywidualnych potrzeb klienta.

Pytanie 5

Ocenianie jakości dokonanej przeróbki sukni damskiej zazwyczaj następuje w momencie, gdy klientka odbiera suknię, a przed jej odebraniem

A. nakłada suknię i, przeglądając się w lustrze, porównuje wykonanie przeróbki z ustalonym zakresem oraz ocenia jakość jej realizacji

B. rozkłada suknię na stole, przygląda się jej, ocenia jakość oraz zakres wykonania przeróbki w porównaniu do stanu sukni sprzed przeróbki

C. rozkłada suknię na stole, przygląda się i ocenia jakość wykonanej przeróbki w odniesieniu do wcześniej ustalonych wymagań

D. nakłada suknię i, przeglądając się w lustrze, prosi wykonawcę przeróbki o ocenę swojego wyglądu

Wybór innych odpowiedzi może prowadzić do nieprawidłowego zrozumienia procesu kontroli jakości przeróbki sukni. Oglądanie sukni rozłożonej na stole, choć istotne, nie oddaje w pełni realiów użytkowania. Odpowiedzi, które sugerują ocenę przeróbki w takim kontekście, pomijają kluczowy aspekt, jakim jest bezpośrednie noszenie odzieży. Suknia, będąc na modelu, ujawnia potencjalne problemy ze swobodą ruchów oraz dopasowaniem, co jest trudne do oceny w pozycji leżącej. Kolejnym błędnym podejściem jest prośba o ocenę wykonawcy przeróbki. Tego typu interakcja może prowadzić do konfliktu interesów, gdyż wykonawca, mając na celu zadowolenie klienta, może nie być obiektywny w swojej ocenie. Skuteczna kontrola jakości powinna opierać się na obiektywnych kryteriach, które klientka sama powinna być w stanie zweryfikować. Analogicznie, ocena sukni w lustrze, ale przy jednoczesnym niedostosowaniu do uzgodnionych wcześniej szczegółów, jak na przykład długość czy krój, również nie spełnia oczekiwań. Kluczową zasadą w branży odzieżowej jest, że każde działanie powinno być zorientowane na klienta, a to oznacza, że to ona powinna być odpowiedzialna za ostateczną ocenę wykonania przeróbki. Pomocne jest także, aby przed rozpoczęciem przeróbki dokładnie ustalić wszystkie szczegóły dotyczące wymaganych zmian, co zapobiegnie przyszłym nieporozumieniom i zwiększy satysfakcję z usług.

Pytanie 6

Głównym powodem tworzenia się fałd poziomych na główce rękawa jest zbyt

A. wysoka główka rękawa

B. długie rękawy bluzki

C. szeroki rękaw

D. głęboki wykroj pachy

Podkrój pachy, długość ramienia oraz szerokość rękawa to elementy, które mogą wpływać na ogólną formę rękawa, ale nie są głównymi przyczynami powstawania fałd poziomych na główce rękawa. Zbyt głęboki podkrój pachy może powodować, że rękaw będzie opadał zbyt nisko, co z kolei może prowadzić do występowania nieestetycznych załamań, ale nie jest bezpośrednio związane z fałdami poziomymi na samej główce. Długość ramienia bluzki, jeżeli jest dobrze skrojona, nie powinna powodować powstawania takich fałd, o ile wysokość główki jest odpowiednia. Z kolei szeroki rękaw, choć może wprowadzać pewne luzowanie w okolicy ramion, nie jest istotnym czynnikiem powodującym fałdy na główce. Często błędem projektantów jest nadmierne skupienie na jednym z tych elementów, co prowadzi do pominięcia kluczowej zasady, jaką jest harmonijne dopasowanie wszystkich części odzieży. Kiedy projektanci ignorują znaczenie odpowiedniej wysokości główki, mogą kończyć z produktami, które na pierwszy rzut oka wyglądają atrakcyjnie, ale w praktyce nie spełniają oczekiwań dotyczących komfortu i estetyki. Warto zwrócić uwagę na zasady konstrukcji, które zalecają zachowanie równowagi pomiędzy różnymi wymiarami, aby uniknąć problemów z fałdami i uzyskać estetyczny efekt końcowy.

Pytanie 7

Jakie wykończenie powinno się zastosować do dolnej części skróconych nogawek w klasycznych męskich spodniach z materiału wełnianego?

A. Wykończony overlockiem i przestębnowany

B. Z naszytą taśmą i podszyty kryto

C. Podwinięty dwa razy i podszyty kryto

D. Z naszytą taśmą i przestębnowany

Wybór innych metod wykończenia dołu nogawki, takich jak wykończenie overlockiem i przestębnowanie, może wydawać się praktyczny, jednak nie uwzględnia istotnych aspektów estetycznych i funkcjonalnych. Overlock jest techniką, która skutecznie zabezpiecza brzegi materiału przed strzępieniem, niemniej jednak w przypadku klasycznych spodni, które mają na celu utrzymanie eleganckiego i schludnego wyglądu, wykończenie to nie jest wystarczające. Wykończenie przestębnowane również nie spełnia wymagań, ponieważ szwy mogą być widoczne, co psuje ogólny efekt wizualny, szczególnie w odzieży formalnej. Metody, takie jak naszycie taśmy bez krycia, mogą wydawać się alternatywą, ale brak podszycia kryto sprawia, że brzegi są mniej estetyczne i mogą narażać materiał na szybkie zużycie. Kluczowym błędem jest niedostateczne zrozumienie, że w kontekście klasycznego krawiectwa detale mają ogromne znaczenie. Wysokiej jakości wykończenia zapewniają nie tylko estetykę, ale również trwałość i funkcjonalność odzieży. Projekty odzieżowe, które nie uwzględniają tych czynników, mogą nie sprostać oczekiwaniom klientów, co prowadzi do niezadowolenia oraz negatywnych opinii na temat jakości wykonania. W związku z tym, właściwe podejście do wykończenia nogawek jest kluczowe dla zapewnienia, że produkty będą spełniały oczekiwania zarówno estetyczne, jak i praktyczne.

Pytanie 8

Kołnierz wykładany, wykorzystywany w żakietach oraz marynarkach, jest modelowany na podstawie

A. formy przodu i tyłu

B. formy tyłu

C. wykreślonego kąta prostego

D. formy przodu

Wybór formy tyłu jako podstawy dla modelowania kołnierza wykładanego w żakietach i marynarkach jest nietrafiony, ponieważ forma ta jest zazwyczaj odpowiedzialna za inne aspekty konstrukcji odzieży, takie jak dopasowanie do pleców czy ułożenie materiału w okolicy ramion. Kołnierz, będąc elementem frontowym, powinien być projektowany z uwzględnieniem kształtu przodu, który definiuje jego styl i funkcję. Ponadto, wykreślony kąt prosty nie odnosi się ani do procesu modelowania kołnierza, ani do jego późniejszego umiejscowienia na odzieży. Użycie kąta prostego w konstrukcji odzieży może być przydatne w kontekście innych elementów, ale nie jest to kluczowy aspekt przy projektowaniu kołnierza. Z kolei wzięcie pod uwagę zarówno formy przodu, jak i tyłu w kontekście modelowania kołnierza jest mylące, ponieważ nie uwzględnia głównej zasady, że front odzieży ma decydujące znaczenie dla kształtu kołnierza. W praktyce błędy te mogą prowadzić do niedopasowania lub niewłaściwego ułożenia kołnierza, co wpływa na ogólny wygląd i komfort noszenia odzieży.

Pytanie 9

Jaką tkaninę wybierzesz do uszycia damskiego płaszcza na zimę?

A. Pikę

B. Flanelę

C. Flausz

D. Welur

Flausz to materiał znany z doskonałych właściwości izolacyjnych, co czyni go idealnym wyborem na zimowe płaszcze. Jest to tkanina o delikatnej, miękkiej strukturze, która skutecznie zatrzymuje ciepło, co jest kluczowe w chłodniejszych miesiącach. Flausz wykonany jest najczęściej z wełny lub włókien syntetycznych, co dodatkowo podnosi jego funkcjonalność i komfort noszenia. W praktyce, materiał ten jest często używany do produkcji odzieży wierzchniej, ponieważ dobrze znosi różne warunki atmosferyczne, a także jest odporny na mechacenie. Przykładem zastosowania flauszu mogą być klasyczne płaszcze, które są popularne w modzie zimowej, znajdując zastosowanie zarówno w codziennych stylizacjach, jak i eleganckich zestawach. W branży odzieżowej flausz uznawany jest za materiał premium, co wpływa na jego popularność wśród projektantów odzieży. Warto również zwrócić uwagę na fakt, że flausz dobrze współpracuje z różnymi dodatkami, takimi jak podszewki, co pozwala na tworzenie odzieży o wysokiej estetyce i użytkowości.

Pytanie 10

Na podstawie cennika usług oraz dodatków krawieckich oblicz koszt usługi uszycia na miarę spódnicy damskiej podstawowej z powierzonego materiału. Cennik dodatków krawieckich wykorzystanych przez krawca:
- włóknitex: 10 cm (po 5 zł za 1 metr bieżący);
- zamek błyskawiczny: 1 sztuka po 2 zł;
- guzik: 1 sztuka po 0,50 zł.

Cennik usług krawieckich
Rodzaj usługi	Cena
Uszycie podstawowej spódnicy damskiej	20 zł
Uszycie spódnicy damskiej fantazyjnej	30 zł
Uszycie spodni damskich	30 zł
Uszycie żakietu damskiego	50 zł
Uszycie sukni wizytowej	50 zł
Uszycie sukni wieczorowej	60 zł

A. 35 zł

B. 20 zł

C. 23 zł

D. 30 zł

Poprawna odpowiedź oznacza, że potrafisz właściwie obliczyć koszt usługi krawieckiej na podstawie podanych cen materiałów i dodatków. Koszt uszycia spódnicy na miarę bazuje na sumowaniu ceny materiału oraz dodatków, które są niezbędne do wykonania projektu. W tym przypadku koszt włóknitexu wynosi 5 zł za metr bieżący, a przy zastosowaniu 10 cm, koszt wynosi 0,5 zł (10 cm = 0,1 m). Dodając koszt zamka błyskawicznego (2 zł) oraz guzika (0,50 zł), otrzymujemy całkowity koszt dodatków krawieckich równy 3 zł. Ostatecznie, jeśli podstawowy koszt uszycia spódnicy wynosi 20 zł, to całość daje 23 zł (20 zł + 3 zł). Taka umiejętność jest kluczowa w branży krawieckiej, gdzie dokładne obliczenia kosztów wpływają na wycenę usług oraz rentowność działalności. Znajomość cenników oraz umiejętność precyzyjnego szacowania kosztów to kluczowe elementy dobrych praktyk w krawiectwie, które przekładają się na zadowolenie klienta oraz efektywność procesu produkcji.

Pytanie 11

Na rysunku przedstawiono etap wiązania ściegu na maszynie szwalniczej, użytej do uszycia leginsów dziewczęcych. Jak nazywa się ta maszyna?

A. Overlock jednogłowy, 3-nitkowy.

B. Maszyna łańcuszkowa, 1-nitkowa.

C. Maszyna łańcuszkowa jednoigłowa, 2-nitkowa.

D. Overlock dwuigłowy, łącząco-obrzucający.

Wybór innej maszyny szwalniczej w tym pytaniu wynika z nieporozumienia dotyczącego różnorodności i zastosowania maszyn overlockowych oraz łańcuszkowych. Overlock dwuigłowy, łącząco-obrzucający, mimo że jest efektywny w tworzeniu stabilnych szwów, nie wykorzystuje trzech nitek i nie zapewnia elastyczności, która jest kluczowa w szyciu leginsów. Podobnie, overlock jednogłowy, 3-nitkowy, jest mylony z innymi modelami overlockowymi, które mogą mieć inne zastosowania. Maszyna łańcuszkowa jednoigłowa, 2-nitkowa, choć również stosowana w szyciu, nie oferuje tej samej funkcjonalności, szczególnie w kontekście elastyczności ściegu, co jest niezbędne do produkcji odzieży przylegającej do ciała, jak leginsy. Wybór maszyny łańcuszkowej, 1-nitkowej, jest jeszcze mniej odpowiedni, ponieważ tego typu maszyny są wykorzystywane głównie do tworzenia dekoracyjnych szwów, a nie do łączenia materiałów w elastyczny sposób. Powszechnym błędem jest zakładanie, że każda maszyna overlockowa ma podobne właściwości, co prowadzi do nieprawidłowych wyborów w kontekście zastosowań w przemyśle. Kluczowe jest zrozumienie właściwych parametrów maszyn oraz ich zastosowania, aby osiągnąć pożądane efekty końcowe w produkcji odzieży.

Pytanie 12

Aby uszyć damską spódnicę przedstawioną na zdjęciu, należy wybrać między innymi

A. maszynę łańcuszkową, zygzakową i pikówkę

B. maszynę stębnową, zygzakową oraz overlock

C. maszynę stębnową, overlock i podszywarkę

D. maszynę łańcuszkową, pikówkę i fastrygówkę

Wybór maszyn do szycia jest kluczowym aspektem podczas pracy nad odzieżą, jednak niepoprawne zestawienie maszyn może prowadzić do wielu problemów. Maszyna łańcuszkowa, chociaż użyteczna w niektórych zastosowaniach, nie jest idealnym rozwiązaniem do szycia spódnicy z bawełny. Szw łańcuszkowy jest mniej elastyczny i nie zapewnia takiej trwałości, jak szwy wykonane na maszynach stębnujących czy zygzakowych, co może skutkować rozdarciami materiału w miejscach najbardziej narażonych na naprężenia. Podobnie zastosowanie maszyny pikówkowej, która jest przeznaczona do pikowania i wykończenia, również nie jest odpowiednie w kontekście szycia odzieży, gdzie kluczowe jest zachowanie elastyczności oraz estetyki szwów. Decydując się na maszynę zygzakową, można zyskać większą elastyczność, ale brak stębnówki w tym połączeniu nie zapewni odpowiedniej stabilności i wytrzymałości szwów. Ponadto, maszyna overlock, która jest niezbędna do precyzyjnego wykańczania krawędzi, nie została wymieniona w niektórych z tych zestawień. Ignorowanie tych aspektów prowadzi do niskiej jakości wykonania odzieży, co jest niezgodne z normami branżowymi. Kluczowa jest znajomość właściwych technologii szycia, co pozwala na osiągnięcie wysokiej jakości produktów, a wybór odpowiednich maszyn w tym kontekście jest fundamentalny.

Pytanie 13

Na której jednolitej tkaninie, wzory elementów odzieży, można układać jedynie w jednym kierunku?

A. Na sztruksie

B. Na batyście

C. Na popelinie

D. Na drelichu

Sztruks to tkanina o charakterystycznej, wypukłej fakturze, co sprawia, że szwy i elementy odzieży muszą być układane w określonym kierunku, aby zachować estetykę oraz właściwości użytkowe. W przypadku sztruksu, najczęściej stosowaną praktyką jest układanie szablonów w kierunku wzdłuż włosia tkaniny. Takie podejście zapewnia, że odzież ma jednorodny wygląd, co jest istotne dla finalnego produktu. Ponadto, sztruks charakteryzuje się znakomitą trwałością, co czyni go popularnym wyborem w produkcji odzieży roboczej oraz zimowej. Niezgodność z kierunkiem włosia może prowadzić do problemów z estetyką, jak również do większej podatności na zużycie, co jest niepożądane w kontekście jakości i satysfakcji klienta. Zgodność z tymi zasadami jest kluczowym elementem podczas dopasowywania i układania elementów odzieży, co podkreślają branżowe standardy produkcji odzieży.

Pytanie 14

W trakcie projektowania kształtów sukni kimono zaszewkę piersiową umieszczono

A. w cięciu pionowym

B. na linii boku

C. na linii barku

D. w cięciu poziomym

Zaszewka piersiowa w modelowaniu sukni kimono ma na celu poprawę dopasowania i wsparcia w okolicy biustu, a jej niewłaściwe umiejscowienie może prowadzić do problemów z komfortem noszenia oraz estetyką. Odpowiedzi sugerujące cięcia poziome, boki czy cięcia pionowe są błędne, ponieważ nie uwzględniają specyfiki budowy ciała i naturalnych linii sylwetki. Umiejscowienie zaszewki w cięciu poziomym mogłoby prowadzić do efektu 'spłaszczenia' biustu, co jest niepożądane w przypadku sukni kimono, które mają na celu podkreślenie kobiecej figury. Z kolei umiejscowienie zaszewki na linii boku często skutkuje brakiem odpowiedniego wsparcia i może prowadzić do nieestetycznych fałd materiału w okolicy biustu. Cięcie pionowe, chociaż może wydawać się praktycznym rozwiązaniem, w kontekście kimono nie dostarcza wymaganej formy, a także może naruszać tradycyjną estetykę tego kroju. Właściwe umiejscowienie zaszewek powinno opierać się na zasadach ergonomii, które wskazują, że struktura odzieży powinna wspierać naturalne krzywizny ciała. Dobre praktyki w projektowaniu odzieży sugerują, że zaszewki należy umiejscawiać w sposób, który podkreśla sylwetkę, a zaszewka na linii barku jest idealnym rozwiązaniem, które zapewnia zarówno estetykę, jak i funkcjonalność.

Pytanie 15

Który przyrząd przedstawiono na rysunku?

A. Lamownik.

B. Zwijacz.

C. Linijkę odległościową.

D. Stopkę zwijającą.

Zauważyłem, że wśród pomyłek masz lamownik, zwijacz i stopkę zwijającą. To są zupełnie różne narzędzia, więc nie pasują do tego, co jest pokazane na rysunku. Lamownik służy do obszywania krawędzi materiałów, czyli bardziej chodzi o estetykę, a nie o precyzyjne pomiary. Dużo osób może pomylić go z linijką odległościową, bo obie są używane w szyciu, ale działają w różnych sytuacjach. Zwijacz natomiast to narzędzie do przechowywania nici, więc też nie ma nic wspólnego z mierzeniem. Często takie nieporozumienia biorą się z tego, że nie znamy dobrze funkcji tych narzędzi w praktyce krawieckiej. Ważne jest, żeby zrozumieć, że każdy z tych przyrządów ma swoje miejsce i nie można ich używać zamiennie. Dlatego przed rozpoczęciem szycia, dobrze byłoby trochę poczytać o ich funkcjach, bo to może uratować cię przed typowymi błędami i frustracjami w trakcie pracy.

Pytanie 16

W procesie końcowego prasowania płaszczy produkowanych w zakładzie odzieżowym można wykorzystać

A. żelazko z generatorem pary

B. manekin do prasowania

C. prasę specjalistyczną

D. automat do prasowania

Manekin prasowalniczy to zaawansowane urządzenie stosowane w końcowym procesie prasowania płaszczy w zakładach konfekcyjnych. Jego główną zaletą jest możliwość precyzyjnego formowania odzieży na modelu, co zapewnia optymalne dopasowanie materiału do kształtu ciała. Manekiny te są często wykonane z materiałów odpornych na wysoką temperaturę i parę, co pozwala na efektywne usuwanie zagnieceń. Przykładowo, w przypadku płaszczy wykonanych z tkanin wełnianych czy syntetycznych, manekin prasowalniczy umożliwia jednoczesne formowanie i prasowanie, co zwiększa efektywność produkcji. Warto dodać, że zgodnie z normami branżowymi, użycie manekina w procesie prasowania przyczynia się do uzyskania wysokiej jakości wyrobów odzieżowych, co jest kluczowe dla zadowolenia klientów oraz utrzymania konkurencyjności na rynku. Dobrą praktyką jest także regularne przeglądanie i konserwacja manekinów, co zapewnia ich długotrwałą efektywność oraz precyzję w działaniu.

Pytanie 17

W celu wykonania naprawy błędu występującego w przedstawionej bluzce należy wypruć rękaw oraz

A. poszerzyć rękaw na kuli rękawa i wszyć go ponownie.

B. obniżyć ścinając kulę rękawa i wszyć go ponownie.

C. pogłębić podkrój pachy przodu i wszyć go ponownie.

D. przesunąć środek rękawa w stronę tyłu i wszyć go ponownie.

Przesunięcie środka rękawa w stronę tyłu jest kluczowym krokiem w procesie naprawy błędu wszycia rękawa w bluzce. Takie rozwiązanie pozwala na lepsze dopasowanie rękawa do naturalnej linii ramienia, co jest niezbędne dla komfortu noszenia. Podczas szycia odzieży, zwłaszcza w przypadku rękawów, niezwykle ważne jest, aby zachować proporcje oraz kształt, które odpowiadają anatomii ciała. Rękawy powinny być wszyte w taki sposób, aby ich osadzenie nie powodowało ucisku ani nienaturalnego ułożenia materiału. Przesunięcie środka rękawa pozwala na zredukowanie zbędnego materiału, który mógłby powodować fałdy i nieestetyczny wygląd. Dobrą praktyką w krawiectwie jest również dokładne sprawdzenie linii ramion przed ostatecznym przyszyciem rękawa, aby upewnić się, że wszystko jest na swoim miejscu. Takie podejście jest zgodne z zasadami ergonomicznymi i zapewnia lepszą funkcjonalność odzieży. W przyszłości warto zwrócić uwagę na techniki wszywania rękawów, aby uniknąć podobnych problemów, co może znacząco poprawić jakość wykonania odzieży.

Pytanie 18

Określ, o ile należy powiększyć długość boku w przodzie i tyle spódnicy dla klientki z bocznym skrzywieniem kręgosłupa, której wymiar ZTv po lewej stronie wynosi 103,5 cm, a po prawej 105,5 cm?

A. 1,0 cm

B. 1,5 cm

C. 2,0 cm

D. 2,5 cm

Wybór wartości 1,5 cm jako odpowiedzi jest uzasadniony poprzez analizę wymiarów ZTv, które wskazują na różnicę w długości boku lewej i prawej. W przypadku klientki z bocznym skrzywieniem kręgosłupa, różnica ta wynosi 2 cm (105,5 cm - 103,5 cm). Aby osiągnąć symetrię i odpowiednio dopasować spódnicę, należy wydłużyć stronę z krótszym wymiarem, czyli w tym przypadku lewy bok spódnicy. Wydłużenie o połowę tej różnicy, czyli 1,5 cm, jest najlepszym rozwiązaniem, gdyż pozwala na wyrównanie proporcji bez nadmiernego obciążania sylwetki oraz zapewnia komfort noszenia. Takie podejście jest zgodne z zaleceniami dotyczącymi krawiectwa, które sugerują dostosowywanie odzieży w oparciu o indywidualne wymiary klientów. Dostosowanie odzieży do anatomicznych różnic ciała jest kluczowe dla zapewnienia estetyki oraz wygody, a wybór 1,5 cm pozwala na zachowanie harmonii w linii spódnicy.

Pytanie 19

Błąd występujący w spódnicy przedstawionej na rysunku należy usunąć przez

A. poszerzenie przodu na linii bioder.

B. pogłębienie linii podkroju talii przodu.

C. zmniejszenie głębokości fałdy.

D. pogłębienie linii podkroju talii tyłu.

Wybór pogłębienia linii podkroju talii przodu nie jest skuteczną metodą rozwiązania problemu z niewłaściwym dopasowaniem spódnicy, ponieważ modyfikacja przedniej części spódnicy nie eliminuje nadmiaru materiału w tylnej części. Przeanalizujmy merytorycznie dlaczego takie podejście jest błędne. W przypadku spódnicy, jej tylny fragment powinien być odpowiednio skrojony i dopasowany, aby unikać nieestetycznych marszczeń, które są wynikiem braku miejsca w talii tyłu. Zmiany w przedniej części mogą prowadzić do dalszych problemów, takich jak przesunięcie balansu sylwetki, co z kolei wpłynie na komfort noszenia. Poszerzenie przodu na linii bioder, choć może wydawać się sensowne, w rzeczywistości nie rozwiązuje głównego problemu, jakim jest zły krój w tylnej części. Takie działania mogą powodować nadmiar materiału z przodu, co z kolei może prowadzić do marszczeń w innych miejscach. Zmniejszenie głębokości fałdy, z drugiej strony, może wpłynąć na estetykę spódnicy, ale nie rozwiązuje kwestii dopasowania w talii, co jest kluczowe w każdym projekcie odzieżowym. Zrozumienie wpływu tych zmian na całościowy kształt odzieży jest fundamentalne dla każdego krawca i projektanta. Dlatego ważne jest, aby podejść do problemu holistycznie i analizować cały kształt odzieży, a nie tylko pojedyncze elementy.

Pytanie 20

Określ zużycie gładkiej tkaniny o szerokości 90 cm, z której uszyto spodnie damskie podstawowe dla klientki o wymiarach przedstawionych w tabeli.

Nazwa wymiaru	Wymiar
Obwód talii	74 cm
Obwód bioder	108 cm
Długość spodni	104 cm

A. 114,40 cm

B. 104,00 cm

C. 228,80 cm

D. 208,00 cm

Poprawna odpowiedź wynika z dokładnego obliczenia zużycia gładkiej tkaniny potrzebnej do uszycia spodni damskich. Przyjmując szerokość tkaniny wynoszącą 90 cm, musimy uwzględnić zarówno długość nogawek, jak i dodatkowe materiały na szwy oraz zapasy. W praktyce, najpierw należy zmierzyć długość spodni, a następnie pomnożyć ją przez dwa, ponieważ spodnie składają się z dwóch nogawek. Dla standardowych spodni należy dodać około 10-15% na szwy i zapas. W oparciu o te zasady, jeśli długość nogawki wynosi przykładowo 100 cm, to zużycie tkaniny będzie wynosić 2 * 100 cm + zapas, co daje wynik 228,80 cm. Tego rodzaju obliczenia są zgodne z dobrymi praktykami w branży odzieżowej, które zalecają uwzględnianie wszystkich istotnych wymiarów oraz rezerwy materiałowej. Dodatkowo, znajomość tych zasad jest niezbędna dla każdego krawca, aby zapewnić dokładność i jakość wykonania odzieży.

Pytanie 21

Jak określa się zbiór pomiarów antropometrycznych wykonywanych wzdłuż linii otaczających mierzony obszar ciała?

A. Wysokości

B. Obwody

C. Łuki

D. Szerokości

Odpowiedź "Obwody" jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do grupy pomiarów antropometrycznych, które są wykonywane wzdłuż linii przylegających do ciała. Obwody mierzonych części ciała, takich jak talia, biodra czy ramiona, mają kluczowe znaczenie w ocenie stanu zdrowia, a także w projektowaniu odzieży czy sprzętu sportowego. W praktyce, pomiary obwodów są istotne w branży medycznej, gdzie pomagają określić ryzyko otyłości, a także w dietetyce do monitorowania postępów w redukcji masy ciała. Standardowe metody pomiaru obwodów, zgodne z wytycznymi takich organizacji jak ISO czy antropometryczne standardy AAM, zapewniają dokładność i porównywalność wyników. Dzięki tym danym można nie tylko ocenić proporcje ciała, ale także dostosować plany żywieniowe i treningowe do indywidualnych potrzeb, co stanowi najlepsze praktyki w zakresie zdrowia i fitnessu.

Pytanie 22

Jakie wymiary są konieczne do stworzenia konstrukcji spódnicy z kołowego wycinka?

A. ZWo, TD, ot, obt

B. ZTv, ot, obt, dk

C. ZWo, TD, ot, dk

D. ZWo, TD, ot, opx

Odpowiedź ZWo, TD, ot, obt jest prawidłowa, ponieważ wszystkie te wymiary są kluczowe w kontekście konstrukcji spódnicy z wycinka koła. ZWo to szerokość wyjściowa, która pozwala na określenie, jak szeroki będzie materiał w górnej części spódnicy. TD to długość dołu, co jest istotne dla ustalenia odpowiedniego kroju spódnicy oraz jej długości. Ot, czyli obwód talii, ma fundamentalne znaczenie dla dopasowania spódnicy do sylwetki, zapewniając komfort noszenia. Ostatni wymiar, obt, oznaczający obwód dołu, jest istotny dla swobody ruchu oraz estetyki końcowego produktu. Przykład praktyczny może obejmować wykorzystanie tych wymiarów przy projektowaniu spódnicy w różnych stylach, takich jak rozkloszowana czy ołówkowa, co podkreśla ich uniwersalne zastosowanie w modzie. Zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, precyzyjne pomiary są kluczowe dla osiągnięcia zadowalających wyników w projektowaniu odzieży.

Pytanie 23

W specyfikacji szablonu nie wskazuje się

A. kierunku nitki prostej

B. punktów montażowych

C. linii konstrukcyjnych

D. danych o wielkości rozmiaru

Wybór odpowiedzi dotyczącej punktów montażowych, kierunku nitki prostej lub danych o wielkości rozmiaru opiera się na mylnym przekonaniu o roli i zastosowaniu tych elementów w opisie szablonu. Punkty montażowe są kluczowe w kontekście przygotowywania konstrukcji, ponieważ stanowią miejsca, w których elementy są łączone, a ich uwzględnienie w szablonie jest istotne dla zapewnienia poprawności montażu. Nie można ich więc pominąć, bo są one podstawą weryfikacji stabilności i funkcjonalności konstrukcji. Kierunek nitki prostej, z kolei, odnosi się do linii, wzdłuż której ma być realizowany projekt, co także jest istotne dla zrozumienia procesu budowy. Niezrozumienie tego aspektu prowadzi do błędnych wniosków o pomijaniu tych elementów w ogólnych szablonach, co może skutkować poważnymi problemami w realizacji projektu. Z kolei dane o wielkości rozmiaru zdefiniowane w szablonie są kluczowe dla określenia wymiarów i proporcji elementów, co jest niezbędne w każdej dokumentacji inżynieryjnej. Błędne założenie, że niektóre z tych elementów nie są ważne, może prowadzić do niepoprawnych interpretacji projektu i w konsekwencji do błędów konstrukcyjnych. Ważne jest, aby w procesie tworzenia dokumentacji technicznej być świadomym znaczenia każdego z tych elementów oraz ich wpływu na ostateczny wynik projektu.

Pytanie 24

W jaki sposób należy usunąć błąd występujący w spodniach damskich, przedstawionych na rysunku?

A. Pogłębić podkrój na linii talii w tyle nogawki i zwęzić nogawkę tylną wzdłuż linii wewnętrznej.

B. Poszerzyć nogawki wzdłuż linii bocznej od linii krocza do linii kolana.

C. Zwęzić nogawki wzdłuż linii wewnętrznej i bocznej od linii kolana do linii bioder.

D. Pogłębić podkrój na linii krocza w przodzie i tyle.

Poszerzenie nogawek wzdłuż linii bocznej od linii krocza do linii kolana wprowadza zasadnicze nieporozumienia dotyczące formy spodni. Tego rodzaju zmiany w kroju prowadzą do efektu, który z reguły nie jest pożądany, ponieważ poszerzanie nogawek może sprawić, że spodnie będą wyglądać na zbyt luźne, a tym samym mogą nie spełniać oczekiwań estetycznych. Ponadto, pogłębianie podkroju na linii krocza w przodzie i tyle również nie odnosi się do problemu, który został zidentyfikowany na zdjęciu. W rzeczywistości, takie podejście mogłoby jedynie pogłębić trudności ze zrozumieniem sylwetki, nie poprawiając w żadnym razie dopasowania spodni w okolicy talii. Zastosowanie zwężania nogawek wzdłuż linii wewnętrznej i bocznej od linii kolana do linii bioder jest również błędne, ponieważ nie adresuje kluczowych problemów związanych z przyleganiem i kształtem nogawek. W kontekście krawiectwa ważne jest, aby zrozumieć, że zmiany w kroju powinny być przemyślane i dostosowane do rzeczywistych potrzeb klienta, a nie podejmowane na podstawie niepełnej analizy. Standardy w krawiectwie jasno wskazują, że każdy aspekt konstrukcji odzieży musi być przemyślany, by osiągnąć optymalne rezultaty. Dlatego kluczowe jest, aby unikać błędnych założeń, które mogą prowadzić do nieodpowiednich korekt i, co za tym idzie, niezadowolenia z efektów końcowych.

Pytanie 25

Szerokość przodu w połowie wylicza się na podstawie

A. obwodu klatki piersiowej

B. łuku długości przodu do obszaru piersi

C. wzrostu oraz obwodu klatki piersiowej

D. łuku szerokości przodu w obrębie piersi

Obwód klatki piersiowej jest kluczowym wymiarem przy obliczaniu połowy szerokości przodu, ponieważ dokładnie odzwierciedla rozmiar ciała w tym obszarze. W praktyce, projektanci odzieży i krawcy często korzystają z obwodu klatki piersiowej, aby określić odpowiednią przestrzeń dla piersi oraz aby zapewnić wygodę i swobodę ruchów. Na przykład, przy tworzeniu bluzek czy sukienek, uwzględnienie obwodu klatki piersiowej pozwala na lepsze dopasowanie do sylwetki, co jest zgodne z zasadami dobrego kroju i konstrukcji odzieży. Warto również zauważyć, że w profesjonalnej branży odzieżowej, pomiar obwodu klatki piersiowej jest standardowym krokiem w procesie tworzenia wykrojów, co w efekcie prowadzi do wyższej jakości i bardziej zadowalających produktów. Użycie tego wymiaru jest zgodne z metodologiami stosowanymi w modzie oraz krawiectwie, co potwierdza jego uniwersalność i znaczenie.

Pytanie 26

Jakie informacje, między innymi, powinny być zawarte w szablonie podstawowym elementu odzieżowego?

A. Podstawowe linie konstrukcyjne, rodzaj tkaniny, kierunek nitki osnowy

B. Krawędzie i narożniki narażone na uszkodzenia, fason odzieżowy, nazwa elementu wyrobu

C. Szerokości szwów oraz podwinięć, punkty montażowe, lokalizacja linii środka elementu

D. Wielkość oraz rodzaj ubrania, kierunek nitki prostej, szerokość materiału

Patrząc na inne odpowiedzi, można dostrzec, że mają one kilka elementów ważnych przy projektowaniu odzieży, ale nie są one kluczowe dla podstawowego szablonu. Linie konstrukcyjne, rodzaj materiału czy kierunek nitki osnowy są ważne, ale nie wchodzą w szczegóły montażu i wykończenia. Szerokość tkaniny i kierunek nitki prostej są fajne, ale trzeba je uwzględnić w dokumentacji, w kontekście specyfikacji. Więcej wynika z odniesienia do wymagań dotyczących szwów i ich wykończeń. Co więcej, omawianie krawędzi i naroży, które mogą się uszkodzić, oraz fasonu odzieży jest ważne, ale bardziej w kontekście ogólnych zasad jakości, a nie szczegółowego szablonu. Kluczowe jest to, żeby nie przeoczyć znaczenia precyzyjnych instrukcji montażowych, bo to naprawdę wpływa na jakość końcowego produktu. Warto zrozumieć, które informacje są kluczowe na etapie projektowania, a które można dodać później, co jest istotne dla całego procesu produkcji odzieży.

Pytanie 27

Na jakość finalnego produktu odzieżowego nie oddziałują

A. spojenia elementów konstrukcyjnych

B. szerokość użytych materiałów

C. wymiary indywidualnych części odzieży

D. standard materiałów oraz akcesoriów krawieckich

Odpowiedź dotycząca szerokości zastosowanych materiałów jako czynnika, który nie wpływa na jakość gotowego wyrobu odzieżowego, jest prawidłowa, ponieważ szerokość materiału nie determinuje bezpośrednio jakości końcowego produktu. W praktyce, o jakości odzieży decydują inne czynniki, takie jak jakość użytych materiałów, dokładność połączeń konstrukcyjnych oraz precyzyjne wymiary elementów. Przykładowo, nawet jeśli materiał jest szeroki, ale nie wykazuje odpowiednich właściwości, jak trwałość czy elastyczność, to nie przyczyni się do wysokiej jakości gotowego wyrobu. Dobrze zdefiniowane standardy jakości odzieży, takie jak ISO 9001, podkreślają znaczenie zarówno właściwego doboru surowców, jak i poprawności wykonania. Niezależnie od zastosowanej szerokości materiału, kluczowe jest, aby używane tkaniny oraz dodatki krawieckie spełniały określone normy jakościowe, co ma bezpośredni wpływ na trwałość i funkcjonalność odzieży.

Pytanie 28

Wada w spódnicy damskiej przedstawionej na rysunku to

A. tyły nierównej długości.

B. niesymetryczne kieszenie.

C. nieprawidłowe rozmieszczenie guzika na pasku

D. krzywa stebnówka na linii dołu spódnicy

Wybór odpowiedzi dotyczącej niesymetrycznych kieszeni jest poprawny, ponieważ podczas analizy wizualnej spódnicy można zauważyć, że kieszenie nie są identyczne pod względem kształtu oraz rozmieszczenia. W kontekście projektowania odzieży, symetria jest istotnym elementem estetyki i funkcjonalności. Niesymetryczne elementy mogą prowadzić do dezorientacji w postrzeganiu odzieży, co zmniejsza jej atrakcyjność. W branży mody, projektanci powinni dążyć do zachowania równowagi i harmonii w konstrukcji odzieży, co jest zgodne z trendami w aktualnej modzie. Przykładem dobrych praktyk jest stosowanie symetrycznych wzorów i elementów w kolekcjach, co przekłada się na lepsze przyjęcie produktów przez klientów. Warto również zwrócić uwagę na techniki krawieckie, które pozwalają na uzyskanie precyzyjnych i estetycznych kształtów kieszeni, co podnosi jakość końcowego produktu. Zrozumienie tych zasad pomaga nie tylko w ocenie wad odzieży, ale również w projektowaniu nowych modeli. W każdym przypadku, aby osiągnąć zadowolenie klientów, symetria w detalu odgrywa kluczową rolę.

Pytanie 29

Za zbyt głęboki podkrój spodni można poprawić na przykład poprzez

A. pogłębienie podkroju z tyłu

B. pogłębienie podkroju z przodu

C. ścięcie górnej części przodu i tyłu

D. doszycie karczka z przodu i z tyłu

Pogłębienie podkroju zarówno w przodzie, jak i tyle spodni to niby logiczne podejście do poprawy za głębokiego podkroju, ale w rzeczywistości może przynieść wiele niepożądanych skutków. Jak pogłębimy podkrój z przodu, to często zwiększamy objętość materiału, co prowadzi do marszczenia i ogólnego braku estetyki. Z kolei pogłębienie podkroju z tyłu może sprawić, że krój nie będzie równy i z tego mogą się wziąć różne dyskomforty, a linie krawędzi będą nierówne. Do tego doszycie karczka ani z przodu, ani z tyłu nie jest dobrym pomysłem, bo karczek ma swoje zadanie, żeby wzmacniać odzież, a nie modyfikować podkrój. W szyciu ważna jest równowaga i proporcje, a to osiąga się przez precyzyjne cięcia i modyfikacje. W praktyce te pogłębienia podkroju są rzadkością, bo mogą zaszkodzić całkowitemu kształtowi odzieży, więc warto wszystko dokładnie przemyśleć i robić zgodnie z zasadami dobrego krawiectwa.

Pytanie 30

Jaką operację technologiczną da się zrealizować przy pomocy maszyny szyjącej, używając ściegu łańcuszkowego prostego, jednonitkowego?

A. Wykonanie otworów na guziki

B. Fastrygowanie części odzieży

C. Przyszycie guzików

D. Zabezpieczenie krawędzi wykrojów

Obrzucenie krawędzi wykrojów, wykonanie dziurek odzieżowych oraz przyszycie guzików to operacje, które wymagają odmiennych technik szycia, a nie ściegu łańcuszkowego prostego, jednonitkowego. Obrzucenie krawędzi wykrojów zazwyczaj wymaga zastosowania ściegów overlockowych, które oferują wykończenie krawędzi materiału w sposób zabezpieczający przed strzępieniem oraz dający estetyczny wygląd. Te ściegi, wykonane na maszynach overlockowych, są przystosowane do pracy z wieloma nitkami, co zwiększa ich trwałość. W przypadku dziurek odzieżowych, konieczne jest użycie odpowiednich maszyn do dziurek, które wykonują ścieg z użyciem dwóch lub więcej nici, aby zapewnić trwałość i estetykę wykończenia. Przyszycie guzików również wymaga techniki, która zapewnia solidne połączenie, dlatego najczęściej stosuje się ścieg krzyżowy lub inne bardziej wytrzymałe ściegi, a nie ścieg łańcuszkowy, który może być niewystarczający pod względem wytrzymałości. Typowe błędy myślowe polegają na myleniu różnych zastosowań ściegów i niedocenianiu ich specyficznych właściwości, co prowadzi do wyboru niewłaściwej metody szycia.

Pytanie 31

W jakim celu nanosi się punkty montażowe na wykrój rękawa oraz na wykroje przodu i tyłu?

A. Wyznaczania nitki osnowy na rękawie oraz przodzie i tyle

B. Oznaczenia krawędzi i narożników rękawa oraz przodu i tyłu

C. Oznaczenia dodatku konstrukcyjnego na rękawie oraz przodzie i tyłu

D. Prawidłowego połączenia rękawa z przodem i tyłem

Zaznaczenie punktów montażowych na wykroju rękawa oraz na wykrojach przodu i tyłu jest kluczowym elementem procesu konstrukcji odzieży. Punkty te służą do precyzyjnego połączenia różnych elementów odzieży, co zapewnia ich właściwe dopasowanie, estetykę oraz funkcjonalność. Dobre praktyki w krawiectwie wskazują, że precyzyjne oznaczenie tych punktów pozwala na uniknięcie późniejszych problemów z dopasowaniem i układaniem materiału. Na przykład, podczas szycia rękawa do przodu bluzki, prawidłowe zaznaczenie punktu montażowego umożliwia uzyskanie eleganckiego wykończenia oraz komfortu noszenia. Dodatkowo, przestrzeganie tych zasad przyczynia się do podwyższenia jakości gotowego wyrobu. W branży odzieżowej standardy dotyczące montażu elementów odzieży polegają na tym, aby wszystkie punkty montażowe były wyraźnie oznaczone, co jest również niezbędne przy pracy z różnymi rodzajami tkanin oraz w kontekście różnorodnych technik szycia, takich jak szycie maszynowe czy ręczne.

Pytanie 32

Na podstawie przedstawionego rysunku węzła technologicznego, wskaż sposób przeróbki spodni z przetartym mankietem?
obrębu i podszycie kryto.

A. Obcięcie mankietu, obrzucenie, założenie i przestębnowanie obrębu.

B. Obcięcie mankietu, obrzucenie krawędzi, doszycie taśmy wzmacniającej, wykonanie

C. Obcięcie mankietu, obrzucenie, założenie obrębu i podszycie kryto.

D. Obcięcie mankietu, obrzucenie krawędzi, podklejenie przetarcia, założenie obrębu i podszycie kryto.

Wybierając inne podejścia, można napotkać wiele błędów w rozumieniu procesu przeróbki. Niektóre z odpowiedzi sugerują obrzucenie mankietu bez dodatkowego doszycia taśmy wzmacniającej. To niedopatrzenie, ponieważ brak takiego wzmocnienia może prowadzić do dalszego uszkodzenia materiału, zwłaszcza w miejscach narażonych na intensywne użytkowanie. Ponadto, niektóre odpowiedzi wskazują na użycie podszycia krytego, co w kontekście mankietu może być niewłaściwe, jeżeli nie ma solidnego obrębu. W takich przypadkach krawędź mankietu może być bardziej podatna na strzępienie, co prowadzi do szybszego zużycia materiału. Proces przeróbki powinien zawsze uwzględniać zastosowanie odpowiednich technik, które minimalizują ryzyko dalszych uszkodzeń. Powinno się również zwrócić uwagę na różnorodność materiałów, które mogą wymagać różnych metod przeróbki. Na przykład, materiał syntetyczny może wymagać innego podejścia niż bawełna, co nie zostało uwzględnione w odpowiedziach, które pomijają specyfikę tkanin. Zrozumienie właściwych technik oraz materiałów stosowanych w przeróbkach jest kluczowe dla uzyskania trwałych i estetycznych efektów.

Pytanie 33

Aby zlikwidować pętelkowanie na wierzchu tkaniny w szwie stębnowym, co należy zrobić?

A. podnieść napięcie nici górnej

B. dostosować transporter

C. zmienić igłę

D. obniżyć napięcie nici górnej

Wymiana igły nie rozwiązuje problemu pętelkowania, ponieważ przyczyną tego zjawiska jest niewłaściwe napięcie nici, a nie uszkodzona igła. Odpowiedni dobór igły jest istotny, jednak jej wymiana w przypadku pętelkowania nie przyczyni się do poprawy jakości szwu. Wyregulowanie transportera może wpłynąć na równomierność przesuwania materiału, ale nie koryguje napięcia nici, które jest kluczowe dla właściwego działania ściegów. Zwiększenie naprężenia nici górnej w rzeczywistości przyczyni się do pogłębienia problemu, gdyż prowadzi do jeszcze większego pętelkowania. To podejście opiera się na błędnym założeniu, że większe napięcie poprawi jakość szwu; w rzeczywistości może to prowadzić do uszkodzenia materiału i utraty estetyki. Często zdarza się, że osoby zajmujące się szyciem popełniają błąd myślowy, polegający na przekonaniu, że jeśli jeden aspekt szwu nie działa jak należy, to należy go wzmocnić lub wymienić. W kontekście pętelkowania kluczowe jest zrozumienie, że podstawowym czynnikiem jest odpowiednie napięcie nici, które powinno być dostosowane do specyfiki używanego materiału oraz technologii szycia.

Pytanie 34

Wskaż kolejność prasowania koszuli męskiej przedstawionej na rysunku.

A. Przody i zapięcie, tył, kołnierz, rękawy i mankiety.

B. Kołnierz, mankiety i rękawy, tył, przody i zapięcie.

C. Tył, rękawy i mankiety, przody, kołnierz i zapięcie.

D. Rękawy i mankiety, przody i zapięcie, tył, kołnierz.

Podczas prasowania koszuli męskiej kluczowe jest zrozumienie, że niewłaściwa kolejność prasowania może prowadzić do powstawania zagnieceń, które będą trudne do usunięcia. Wybierając kolejność, która nie zaczyna się od kołnierza, jak w niektórych odpowiedziach, narażamy się na ryzyko, że inne części koszuli zaginą lub zostaną zgniecione, co wpłynie na ogólny wygląd. Prasowanie rękawów i mankietów jako pierwsze może wydawać się logiczne, jednak te elementy są bardziej podatne na zagniecenia, jeśli prasujemy je przed większymi powierzchniami, takimi jak tył czy przody. Dodatkowo, prasowanie przodów i zapięcia jako pierwszych jest niewłaściwe, ponieważ te strefy powinny być wygładzone na końcu, gdyż najłatwiej można je uszkodzić podczas pracy nad innymi, bardziej rozbudowanymi częściami koszuli. Warto zauważyć, że niewłaściwe podejście do prasowania może prowadzić do frustracji i zmarnowanych zasobów, zwłaszcza gdy zauważamy, że wcześniej wyprasowane elementy ulegają zagnieceniu. Wiedza o odpowiedniej kolejności prasowania jest kluczowa dla uzyskania profesjonalnych efektów i zapewnienia, że koszula będzie wyglądać schludnie i elegancko.

Pytanie 35

Wskaż przyczynę tworzenia się fałd poprzecznych w tyle przy kołnierzu bluzki.

A. Zbyt głęboki wykrój szyi.

B. Za wąskie plecy.

C. Za szerokie plecy.

D. Zbyt mało wykrojony podkrój szyi.

Zbyt mało wykrojony podkrój szyi jest kluczowym czynnikiem prowadzącym do powstawania fałd poprzecznych w tylnej części przy kołnierzu bluzki. Gdy podkrój szyi jest zbyt płytki, materiał nie ma odpowiedniej ilości miejsca na prawidłowe układanie się wokół szyi i ramion, co powoduje napięcie tkaniny. W praktyce, aby uniknąć tego problemu, należy zwrócić uwagę na dokładne pomiary i dostosowanie wykroju do indywidualnych proporcji ciała. Dobrze wykrojony podkrój szyi powinien umożliwiać swobodne poruszanie się, a także odpowiednie dopasowanie do kształtu szyi. Standardy szwalnicze podkreślają, że zarówno w przypadku bluzek casualowych, jak i eleganckich, kluczowe jest zachowanie równowagi pomiędzy wykrojem a elastycznością materiału, co pozwala na uniknięcie fałd i zapewnia estetyczny wygląd odzieży. Dodatkowo, warto uwzględnić w planowaniu szycia rodzaj tkaniny oraz jej właściwości, co również wpływa na finalny efekt wizualny.

Pytanie 36

Który z wyrobów odzieżowych ma największą wartość dodatku konstrukcyjnego w obwodzie klatki piersiowej?

A. Płaszcza

B. Sukni

C. Żakietu

D. Bluzki

Wybór bluzek, żakietów lub sukni jako odzieży, dla której dodatek konstrukcyjny w obwodzie klatki piersiowej miałby najwyższą wartość, może wynikać z niepełnego zrozumienia konstrukcji odzieżowej oraz jej funkcji w kontekście różnych typów wyrobów. Bluzki zazwyczaj charakteryzują się prostszą konstrukcją i mniejszymi wymaganiami co do objętości w obwodzie klatki piersiowej, ponieważ często nie są przeznaczone do noszenia pod nimi innych warstw. Żakiety, choć mają bardziej skomplikowany krój, także nie wymagają tak dużego dodatku, jak płaszcze, ponieważ ich główną funkcją jest z reguły stanowić element formalnego ubioru, a nie odzieży wierzchniej. Suknie, z drugiej strony, mogą mieć różne kształty i stylizacje, ale również nie wymagają tak dużego luzu w obwodzie klatki piersiowej, jako że są często bardziej dopasowane. Typowym błędem myślowym przy rozważaniu tych opcji jest skupienie się jedynie na widocznej estetyce i pomijanie funkcjonalnych aspektów konstrukcyjnych, takich jak wygoda noszenia, warunki pogodowe oraz potrzeba swobody ruchów, które są kluczowe w przypadku odzieży wierzchniej, jak płaszcze. Dlatego zrozumienie kontekstu konstrukcji odzieżowej oraz jej funkcji jest niezbędne, by podjąć właściwe decyzje projektowe i konstrukcyjne.

Pytanie 37

Aby zrealizować marszczenie dekoltu w damskiej bluzce, trzeba przenieść zaszewkę piersiową na linię

A. podkroju szyi

B. ramienia

C. łopatek

D. boku

Przeniesienie zaszewki piersiowej na linię łopatki, ramienia lub boku jest nieprawidłowe i nie odpowiada charakterystyce krawieckiej bluzek damskich. Przesunięcie zaszewki w kierunku łopatki nie przyczyni się do poprawy kształtu dekoltu, ponieważ ten obszar nie wpływa bezpośrednio na ułożenie tkaniny wokół szyi i biustu. Tego rodzaju zmiany mogą prowadzić do nieprawidłowego dopasowania bluzki, co skutkuje niewłaściwym układaniem się materiału i niezadowalającym efektem wizualnym. Przesunięcie zaszewki na linię ramienia może również prowadzić do zniekształcenia sylwetki, zwłaszcza w przypadku bluzek o określonym kroju, gdzie kluczowe jest, aby zaszewki były umiejscowione w odpowiednich punktach, które podkreślają naturalne krzywizny ciała. Podobnie, przesunięcie zaszewki na bok odwraca uwagę od dekoltu, co sprawia, że cała konstrukcja odzieży traci swoje pierwotne założenia. Tego typu podejścia mogą wynikać z błędnych założeń dotyczących kroju i stylizacji, prowadząc do powstawania odzieży, która nie jest funkcjonalna ani estetyczna. W kontekście standardów krawieckich, istotne jest, aby zaszewki były stosowane w miejscach, które zapewniają komfort oraz optymalne dopasowanie, co czyni marszczenie dekoltu kluczowym elementem procesu szycia.

Pytanie 38

Jaką maszynę można wykorzystać do tymczasowego łączenia wkładów nośnych w przednich częściach marynarek męskich?

A. Zygzakówkę

B. Ryglówkę

C. Pikówkę

D. Fastrygówkę

Fastrygówka to maszyna, która jest naprawdę przydatna w przemyśle odzieżowym. Używamy jej do tymczasowego łączenia różnych elementów odzieży, co daje nam możliwość dokładnego dopasowania i kontroli kształtu. Jak chodzi o przody marynarek męskich, to fastrygówka jest kluczowa, bo pozwala na delikatne zszycie tkanin. To ważne, bo zanim krawiec zdecyduje się na ostateczne zszycie, może precyzyjnie poprawić wszelkie niedociągnięcia. W praktyce często korzysta się z fastrygówki w miejscach, gdzie musimy zwrócić szczególną uwagę, jak klapy, ramiona czy guziki. Dobrze zrobiona fastryga zmniejsza ryzyko zniekształceń materiału i pozwala na lepsze wykończenie. W branży odzieżowej powszechnie uznaje się, że stosowanie fastrygówki na początku szycia naprawdę zwiększa jakość i efektywność produkcji.

Pytanie 39

Podczas obliczania normy zużycia materiału na męską koszulę z jednolitej bawełny należy wziąć pod uwagę szerokość tkaniny oraz

A. długość rękawa i obwód bioder

B. wzrost mężczyzny i długość rękawa

C. obwód klatki piersiowej i długość koszuli

D. długość koszuli i długość rękawa

Nieprawidłowe odpowiedzi wskazują na niepełne zrozumienie aspektów, które mają kluczowe znaczenie przy obliczaniu normy zużycia materiału na koszulę męską. Przykładowo, długość rękawa i obwód bioder mogą wydawać się istotnymi wymiarami, jednak obwód bioder nie ma bezpośredniego wpływu na ilość materiału niezbędnego do uszycia koszuli, ponieważ zazwyczaj nie jest brany pod uwagę w projektach koszul męskich, które są bardziej skoncentrowane na klatce piersiowej i długości rękawa. Ponadto, wzrost mężczyzny oraz długość rękawa, mimo że są związane z wymiarami odzieży, nie zapewniają pełnego obrazu potrzebnego materiału, gdyż każdy projekt wymaga szczegółowej analizy tkaniny oraz jej struktury. Fosowanie wzrostu jako kryterium do obliczeń może wprowadzać błędy, ponieważ może prowadzić do niewłaściwych założeń co do proporcji odzieży. Warto również zwrócić uwagę na znaczenie wzoru konstrukcyjnego oraz technik krojenia, które mogą wpłynąć na efektywność wykorzystania materiału. Dlatego kluczowym jest znajomość nie tylko wymiarów, ale również procesów konstrukcyjnych oraz standardów produkcji w branży odzieżowej, które mają istotny wpływ na ostateczny wynik produkcji.

Pytanie 40

Jaką maszynę należy wykorzystać do robienia dziur w męskiej koszuli?

A. Guzikarkę

B. Dziurkarkę odzieżową

C. Dziurkarkę bieliźnianą

D. Ryglówkę

Wybór niewłaściwej maszyny do wykonywania dziurek w koszulach męskich może prowadzić do wielu problemów produkcyjnych oraz jakościowych. Ryglówka, która jest przeznaczona do szycia i wzmacniania szwów, nie jest narzędziem do wycinania dziurek. Może być użyta do szycia guzików, ale nie do ich mocowania przez stworzenie odpowiednich otworów. Użycie ryglówki do wykonania dziurek mogłoby skutkować uszkodzeniem materiału, a także brakiem precyzji, co w efekcie obniżyłoby jakość wykończenia odzieży. Guzikarka, z kolei, jest maszyną przeznaczoną do mocowania guzików, a nie do wycinania dziurek. Jej zastosowanie w kontekście dziurek jest zatem całkowicie niewłaściwe, co często wynika z błędnego zrozumienia funkcji tych maszyn. Dziurkarka odzieżowa mogłaby wydawać się odpowiednia, ale nie jest tak precyzyjna w przypadku delikatnych materiałów, jaką jest koszula męska, której konstrukcja wymaga większej dbałości o szczegóły. W rezultacie, nie tylko nie spełniłaby wymagań dotyczących jakości, ale także mogłaby powodować uszkodzenia tkaniny czy deformacje. Dlatego kluczowe jest, aby w procesie produkcji odzieży korzystać z narzędzi dostosowanych do specyficznych funkcji, co wspiera zachowanie wysokich standardów oraz zadowolenia klientów.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej