Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 09:57
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 10:02

Egzamin niezdany

Wynik: 6/40 punktów (15,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Instrukcja REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2 w SQL pozwala na

A. przyznawanie uprawnień za pomocą ustalonego schematu
B. usuwanie konta użytkownika z bazy danych
C. pozbawianie użytkownika uprawnień
D. przyznawanie praw dostępu do tabeli
Polecenie REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2 w SQL służy do cofnięcia uprawnień, które wcześniej przyznaliśmy jakiejś osobie albo roli. W kontekście baz danych, uprawnienia SELECT to po prostu możliwość oglądania danych w tabeli (nazwa1). To dosyć ważna sprawa, jeśli mówimy o bezpieczeństwie bazy. Dzięki temu możesz kontrolować, kto ma dostęp do jakich danych, co jest szczególnie istotne w przypadku różnych regulacji prawnych, jak RODO. Przykładowo, jeśli użytkownik (nazwa2) miał dostęp do tej tabeli, a później uznaje się, że nie powinien go mieć, to używasz REVOKE, żeby to cofnąć. To normalne podejście w administrowaniu bazami danych, bo bezpieczeństwo danych to bardzo ważny aspekt. Warto również czasami przeglądać, kto ma jakie uprawnienia, żeby zminimalizować ryzyko, że ktoś niepowołany dostanie się do wrażliwych informacji.

Pytanie 2

Które polecenie nadaje użytkownikowi uczen najniższe uprawnienia (najmniejszą możliwość modyfikacji danych i struktury)?

A.
GRANT SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;
B.
GRANT DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;
C.
GRANT ALTER, SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;
D.
GRANT INSERT, DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;
Najmniej ingerujące prawo to samo CZYTANIE danych - GRANT SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen; pozwala tylko odczytywać tabelę, bez modyfikacji danych i struktury. Dlatego najniższe uprawnienia daje GRANT SELECT.

Pytanie 3

Co opisuje polecenie

CREATE TABLE dane (kolumna INTEGER(3));
?
A. tabelę z jedną kolumną zawierającą 3-elementowe tablice
B. tabelę dane z JEDNĄ kolumną liczb całkowitych
C. tabelę z TRZEMA kolumnami liczb całkowitych
D. tabelę z kolumnami kolumna1, kolumna2, kolumna3
INTEGER przechowuje pojedynczą liczbę, a nie „3-elementowe tablice”. W definicji jest tylko jedna kolumna (kolumna) - nie ma „kolumna1, kolumna2, kolumna3”. (3) to parametr wyświetlania, a nie liczba KOLUMN. Powstaje tabela z jedną kolumną typu całkowitego.

Pytanie 4

Skrypt na stronę WWW stworzony w języku PHP

A. jest realizowany po stronie klienta
B. jest przetwarzany w taki sam sposób jak JavaScript
C. jest wykonywany po stronie serwera
D. może działać bez wsparcia serwera WWW
Wielu użytkowników błędnie sądzi, że kod PHP jest przetwarzany w taki sam sposób, jak JavaScript. To nieprawda, ponieważ JavaScript jest językiem skryptowym, który działa po stronie klienta i jest wykonywany w przeglądarkach internetowych. W przeciwieństwie do tego, PHP jest językiem skryptowym działającym po stronie serwera. W rezultacie, kod PHP nie ma bezpośredniego dostępu do zasobów użytkownika, takich jak lokalny system plików czy urządzenia, co stanowi istotną różnicę w porównaniu do JavaScript. Także stwierdzenie, że PHP może być uruchomiony bez obsługi serwera WWW, jest mylące. PHP wymaga serwera, na którym będzie zainstalowany interpreter tego języka, co oznacza, że każda aplikacja PHP musi być hostowana na serwerze WWW, aby mogła być dostępna w Internecie. Warto również zwrócić uwagę na to, że wykonanie skryptu PHP nie jest widoczne dla użytkownika do momentu, gdy serwer nie przetworzy go i nie wyśle gotowej strony HTML do przeglądarki. Takie podejście wykonania po stronie serwera pozwala na lepszą ochronę danych i zarządzanie zasobami, co jest kluczowe w przypadku aplikacji internetowych, które muszą obsługiwać wiele równoległych żądań użytkowników.

Pytanie 5

Fragment kodu SQL wskazuje, że klucz obcy

FOREIGN KEY (imie) REFERENCES obiekty (imiona) …
A. jest odniesieniem do siebie samego
B. znajduje się w tabeli obiekty
C. wiąże się z kolumną imiona
D. jest przypisany do kolumny obiekty
Odpowiedź wskazująca, że klucz obcy łączy się z kolumną 'imiona' jest prawidłowa, ponieważ definicja klucza obcego w SQL stanowi, że odwołuje się on do kolumny w innej tabeli, w tym przypadku do kolumny 'imiona' w tabeli 'obiekty'. Klucz obcy jest używany do ustanowienia relacji między dwiema tabelami, co poprawia integralność danych i umożliwia tworzenie bardziej złożonych zapytań. Na przykład, jeśli mamy tabelę 'uczniowie' z kolumną 'imie', a tabela 'obiekty' zawiera kolumnę 'imiona' jako klucz podstawowy, to możemy użyć klucza obcego, aby zapewnić, że każde imię w tabeli 'uczniowie' odnosi się do istniejącego rekordu w tabeli 'obiekty'. Dobrą praktyką jest zawsze stosowanie kluczy obcych w celu minimalizacji błędów danych i zapewnienia ich spójności. Użycie kluczy obcych jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, które dążą do eliminacji redundancji i poprawy organizacji danych.

Pytanie 6

W języku JavaScript zmienna i, która ma przechowywać wynik dzielenia równy 1, powinna być zadeklarowana jako

A. var i = 3/2
B. var i = parseFloat(3/2)
C. var i = Number(3/2)
D. var i = parseInt(3/2)
Odpowiedź "var i = parseInt(3/2);" jest prawidłowa, ponieważ funkcja parseInt konwertuje podaną wartość na liczbę całkowitą, w tym przypadku wynik dzielenia 3/2 wynosi 1.5. Funkcja ta zaokrągla wynik w dół do najbliższej liczby całkowitej, co skutkuje wartością 1, która jest następnie przypisywana do zmiennej i. W praktyce, użycie parseInt jest często spotykane w sytuacjach, gdy zachodzi potrzeba uzyskania liczby całkowitej z wartości zmiennoprzecinkowej, na przykład podczas obliczeń wymagających całkowitych jednostek, takich jak liczba produktów w koszyku. Ponadto, ważne jest również, aby rozumieć, że parseInt przyjmuje drugi argument, który określa podstawę liczbową, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, aby unikać niejednoznaczności w interpretacji wartości. W związku z tym, używanie parseInt w kontekście takich operacji jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi i pozwala na uniknięcie nieprzewidzianych błędów w obliczeniach.

Pytanie 7

Dostępna jest tabela pracownicy zawierająca pola id, nazwisko, imię oraz wynagrodzenie. Kolumnę wynagrodzenie można usunąć przy użyciu następującej instrukcji

A. ALTER TABLE pracownicy DROP COLUMN wynagrodzenie
B. ALTER TABLE pracownicy DELETE COLUMN wynagrodzenie
C. DROP TABLE pracownicy DELETE COLUMN wynagrodzenie
D. ALTER TABLE pracownicy DELETE wynagrodzenie
W niepoprawnych odpowiedziach pojawiają się błędy związane z użyciem SQL i polecenia ALTER TABLE. Na przykład w pierwszej odpowiedzi ktoś użył kombinacji DROP TABLE i DELETE COLUMN, co jest totalnie pomyłką, bo DROP TABLE usuwa całą tabelę, a nie tylko kolumnę. Może to wynikać z pomylenia usuwania tabeli z usuwaniem kolumny. W następnej odpowiedzi, ALTER TABLE pracownicy DELETE COLUMN, mamy do czynienia z błędem, bo w SQL nie ma czegoś takiego jak DELETE COLUMN. Ludzie mogą to mylić z instrukcją DELETE, która dotyczy usuwania wierszy, a nie kolumn. Ostatnia odpowiedź, czyli ALTER TABLE pracownicy DELETE wynagrodzenie, też jest błędna, bo nie zaznacza, że chodzi o kolumnę, a użycie słowa DELETE w tym kontekście jest mylące. Takie błędy mogą wynikać z niepełnego zrozumienia podstawowych konceptów związanych z bazami danych i SQL. Żeby tego uniknąć, dobrze jest regularnie przeglądać dokumentację oraz ćwiczyć pisanie zapytań, bo to naprawdę pomaga w lepszym rozumieniu tego, co się robi.

Pytanie 8

Aby wyszukać w tabeli Pracownicy tylko te nazwiska, które kończą się na literę "i", można zastosować kwerendę SQL

A. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "i%"
B. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "i"
C. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i"
D. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i%"
Fajnie, że wybrałeś tę kwerendę SQL: 'SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i";'. To jest naprawdę dobra robota, bo zastosowałeś operator LIKE w odpowiedni sposób. Wzorzec '%i' pozwala na wyszukiwanie nazwisk kończących się na literę 'i'. Ten symbol '%' to taki wildcard, który mówi SQL, żeby szukał czegokolwiek przed 'i', nawet niczego. To jest mega przydatne w codziennej pracy z bazami danych, bo często musimy wyciągać konkretne dane, żeby coś załatwić. Na przykład, jeśli chcemy stworzyć listę pracowników, którzy mają nazwiska kończące się na 'i', to ta kwerenda będzie strzałem w dziesiątkę. Pamiętaj, że dobrze jest testować swoje kwerendy na próbnych danych, żeby mieć pewność, że wyniki są takie, jakie chcemy.

Pytanie 9

W PHP zmienna typu float może przyjmować wartości

A. zmiennoprzecinkowe.
B. logiczne.
C. nieliczbowe.
D. jedynie całkowite.
Odpowiedź 'zmiennoprzecinkowe' jest poprawna, ponieważ w języku PHP zmienne typu float służą do przechowywania liczb rzeczywistych, które mogą mieć część dziesiętną. W PHP typ float jest bardzo przydatny w wielu zastosowaniach, takich jak obliczenia finansowe, naukowe czy inżynieryjne, gdzie dokładność pomiarów ma kluczowe znaczenie. Przykładem może być obliczanie wartości procentowych, średnich czy skomplikowanych operacji matematycznych, w których konieczne jest uwzględnienie wartości dziesiętnych. W praktyce, aby zadeklarować zmienną typu float, wystarczy przypisać jej wartość z częścią dziesiętną, na przykład: $cena = 19.99; Warto pamiętać, że w PHP zmienne typu float mogą być nieco niedokładne na skutek sposobu przechowywania liczb w pamięci komputera, co może prowadzić do błędów zaokrągleń, dlatego w krytycznych obliczeniach zaleca się stosowanie typów precyzyjnych lub bibliotek do obliczeń matematycznych.

Pytanie 10

Tabela ksiazki ma kolumny tytul, autor, cena (liczbowa). Która kwerenda zwróci TYLKO tytuły książek tańszych niż 50?

A.
SELECT ksiazki FROM tytul WHERE cena < '50 zł';
B.
SELECT * FROM ksiazki WHERE cena < 50;
C.
SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena > '50 zł';
D.
SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena < 50;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Skoro w wyniku mają być TYLKO tytuły, po <code><span class="code-keyword">SELECT</span></code> podajemy jedną kolumnę <code><span class="code-variable">tytul</span></code>, a nie <code><span class="code-text">*</span></code>. Kolumna <code><span class="code-variable">cena</span></code> jest liczbą, więc porównujemy ją z liczbą bez cudzysłowów: <code><span class="code-keyword">SELECT</span> <span class="code-variable">tytul</span> <span class="code-keyword">FROM</span> <span class="code-variable">ksiazki</span> <span class="code-keyword">WHERE</span> <span class="code-variable">cena</span> <span class="code-text">&lt;</span> <span class="code-number">50</span><span class="code-text">;</span></code> zwróci tytuły książek tańszych niż 50. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 11

Wypisanie tekstu w języku JavaScript nie jest możliwe przy użyciu

A. metody document.write()
B. funkcji MessageBox()
C. metody window.alert()
D. własności innerHTML

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazana została funkcja MessageBox(), bo w standardowym JavaScripcie działającym w przeglądarce taka funkcja po prostu nie istnieje. JavaScript udostępnia kilka mechanizmów do wypisywania tekstu, ale są one ściśle określone przez środowisko (głównie DOM i obiekt window), a nie przez jakieś ogólne, „systemowe” funkcje typu MessageBox. Właściwość innerHTML należy do elementów DOM i służy do modyfikowania ich zawartości HTML. Przykład: const div = document.getElementById('wynik'); div.innerHTML = 'Witaj w <b>JavaScript</b>'; To jest typowy, zgodny ze standardami sposób dynamicznej zmiany treści na stronie. W praktyce używa się go bardzo często, choć moim zdaniem lepiej w prostych przypadkach stosować textContent, bo jest bezpieczniejsze (nie interpretuje HTML-a, więc mniejsze ryzyko XSS). Metoda window.alert() jest wbudowaną funkcją interfejsu przeglądarki. Wyświetla prosty modalny komunikat z przyciskiem OK. Przykład: alert('Komunikat dla użytkownika'); W wielu poradnikach to pierwszy sposób „wypisania” czegokolwiek, bo od razu widać efekt. W profesjonalnych aplikacjach używa się go rzadko, raczej do szybkiego debugowania, bo blokuje interakcję z użytkownikiem. Metoda document.write() pozwala wpisać tekst bezpośrednio do strumienia dokumentu HTML podczas jego ładowania: document.write('Hello world'); Historycznie było to popularne, ale w nowoczesnych projektach uważa się to za złą praktykę. Po załadowaniu strony document.write() może nadpisać cały dokument, co jest mocno niepożądane. Lepszym standardem jest manipulacja DOM (np. innerHTML, createElement, appendChild). Natomiast MessageBox() kojarzy się z funkcjami z innych środowisk (np. WinAPI, C#, VBA), ale w JavaScripcie w przeglądarce taka funkcja nie jest zdefiniowana w żadnym oficjalnym standardzie. Jeśli ktoś jej użyje bez własnej definicji, skończy się to błędem „MessageBox is not defined”. Dlatego właśnie ta odpowiedź jest poprawna – nie da się w czystym, standardowym JS wypisać tekstu przy użyciu funkcji MessageBox(), chyba że samemu ją wcześniej napiszemy, ale to już zupełnie inna historia.

Pytanie 12

Która para znaczników HTML daje (bez stylów CSS) taki sam efekt wizualny - pogrubienie tekstu?

A. <p> i <h2>
B. <b> i <big>
C. <b> i <strong>
D. <meta> i <title>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znaczniki <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">b</span><span class="code-text">&gt;</span></code> i <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">strong</span><span class="code-text">&gt;</span></code> domyślnie dają ten sam efekt wizualny - pogrubienie tekstu. Różnią się jednak znaczeniem (semantyką): <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">b</span><span class="code-text">&gt;</span></code> to czysto wizualne pogrubienie, a <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">strong</span><span class="code-text">&gt;</span></code> oznacza treść WAŻNĄ, co wykorzystują m.in. czytniki ekranu i wyszukiwarki. Podobna para to <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">i</span><span class="code-text">&gt;</span></code> i <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">em</span><span class="code-text">&gt;</span></code> (pochylenie). Dlatego wizualnie identyczny efekt daje para <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">b</span><span class="code-text">&gt;</span></code> i <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">strong</span><span class="code-text">&gt;</span></code>.

Pytanie 13

Podany kod źródłowy ma na celu pokazanie:

$liczba = 1;
while ($liczba != 0)
{
  $liczba = rand(0, 100);
  echo $liczba;
}
A. kolejne liczby od 1 do 100
B. losowe liczby od 0 do 100 aż do momentu, gdy wylosowana zostanie wartość 0
C. wylosowane liczby od 1 do 99
D. liczby wprowadzane z klawiatury do momentu, gdy wczytana zostanie wartość 0

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "losowe liczby od 0 do 100 tak długo, aż nie zostanie wylosowana wartość 0" jest poprawna, ponieważ kod źródłowy wykorzystuje funkcję rand(), która generuje losowe liczby z zadanego zakresu, w tym przypadku od 0 do 100. Pętla while działa w taki sposób, że kontynuuje swoje działanie, dopóki zmienna $liczba nie przyjmie wartości 0. Oznacza to, że wszystkie wylosowane liczby, niezależnie od tego, czy są to liczby parzyste, nieparzyste, czy wartości graniczne, będą wyświetlane na ekranie do momentu, aż wylosowana zostanie wartość 0, która przerwie działanie pętli. Przykładem zastosowania tego typu kodu może być generowanie próbki danych w celu testowania algorytmów lub symulacji. Praktyka ta jest zgodna z dobrymi standardami programowania, gdzie często wykorzystuje się losowe dane do różnych celów, takich jak testowanie, analizy statystyczne lub gry. Ponadto, rozumienie jak działa generowanie liczb losowych i kontrola pętli jest podstawową umiejętnością w programowaniu, która pomaga w rozwoju bardziej zaawansowanych aplikacji.

Pytanie 14

Określ rezultat działania podanego kodu PHP, przy założeniu, że zmienna tab jest tablicą.

$tab = explode(",", "jelenie,sarny,dziki,lisy,borsuki"); 
echo $tab[1]." ".$tab[2];
A. dziki lisy
B. jelenie sarny
C. sarny dziki
D. lisy borsuki

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wynik wykonania kodu PHP przedstawionego w pytaniu to 'sarny dziki', co odpowiada trzeciej opcji. Analizując kod, najpierw wykorzystujemy funkcję explode, która dzieli ciąg znaków na elementy tablicy, używając przecinka jako separatora. W rezultacie zmienna $tab stanie się tablicą składającą się z pięciu elementów: 'jelenie', 'sarny', 'dziki', 'lisy', 'borsuki'. Następnie w instrukcji echo odwołujemy się do drugiego i trzeciego elementu tablicy, co odpowiada indeksom 1 i 2, ponieważ indeksowanie w PHP zaczyna się od zera. Zatem $tab[1] to 'sarny', a $tab[2] to 'dziki'. W kontekście praktycznym, znajomość pracy z tablicami oraz funkcji do ich manipulacji jest kluczowa w programowaniu w PHP, zwłaszcza przy pracy z danymi w formacie CSV lub innymi formatami wymagającymi podziału ciągów. Opanowanie takich technik jest istotne dla programistów zajmujących się tworzeniem aplikacji webowych, gdzie przetwarzanie danych wejściowych jest na porządku dziennym.

Pytanie 15

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
B. Przenikanie zdjęć.
C. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
D. Zmiana jasności zdjęć.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 16

Kompresja bezstratna pliku graficznego zapewnia:

A. zachowanie pierwotnej jakości grafiki
B. mniejszą liczbę warstw
C. plik większy niż oryginał
D. wyższą jakość niż oryginał

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kompresja bezstratna zmniejsza rozmiar pliku, ale w taki sposób, że po dekompresji odzyskuje się dane identyczne z oryginałem - jakość obrazu nie spada. Działa, eliminując nadmiarowość danych (np. powtarzające się ciągi), a nie odrzucając informacje. Stosują ją formaty takie jak PNG i GIF; przeciwieństwem jest kompresja stratna (JPEG), która dla mniejszego pliku odrzuca część szczegółów. Dlatego kompresja bezstratna zachowuje pierwotną jakość grafiki.

Pytanie 17

Do czego służy atrybut alt w znaczniku <img>?

A. do podania ścieżki i nazwy pliku źródłowego
B. do ustawienia rozmiaru, ramki i wyrównania obrazu
C. do podpisu wyświetlanego pod obrazem
D. do tekstu wyświetlanego, gdy obraz nie może zostać załadowany

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut <code><span class="code-variable">alt</span></code> w <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">img</span><span class="code-text">&gt;</span></code> zawiera tekst alternatywny opisujący obraz. Wyświetla się, gdy obrazu nie da się załadować, a przede wszystkim odczytują go czytniki ekranu osobom niewidomym - to podstawa dostępności i wartość dla SEO. Dlatego <code><span class="code-variable">alt</span></code> służy do tekstu pokazywanego, gdy obrazu nie można załadować.

Pytanie 18

Które narzędzie wiersza poleceń tworzy KOPIĘ ZAPASOWĄ bazy MySQL (zrzut do pliku)?

A.
truncate
B.
mysqldump
C.
mysqlcheck
D.
create

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Narzędzie <code><span class="code-variable">mysqldump</span></code> tworzy KOPIĘ ZAPASOWĄ bazy MySQL - zrzuca jej strukturę i dane do pliku (zwykle z poleceniami SQL), z którego można ją później odtworzyć. Dlatego kopię zapasową robi <code><span class="code-variable">mysqldump</span></code>.

Pytanie 19

Który z poniższych kodów HTML spowoduje taki sam efekt formatowania jak na zaprezentowanym rysunku?

Ilustracja do pytania
A. <p>W tym <i>paragrafie </i><b>zobaczysz</b><i> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
B. <p>W tym <i>paragrafie <b>zobaczysz</b> sposoby formatowania </i> tekstu w HTML</p>
C. <p>W tym <i>paragrafie zobaczysz sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
D. <p>W tym <b>paragrafie <i>zobaczysz</i> sposoby formatowania</b> tekstu w HTML</p>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest w porządku, bo tag <i> w HTML rzeczywiście służy do pisania tekstu kursywą, a <b> do pogrubiania. Jak użyjesz tych znaczników razem, to zyskujesz fajny efekt, który widać na obrazku. Kawałek tekstu <i>paragrafie <b>zobaczysz</b> sposoby formatowania </i> sprawi, że cały fragment będzie w kursywie, ale tylko wyraz w <b> będzie pogrubiony. To jest spoko, bo pokazuje jak poprawnie używać znaczniki w HTML. Warto jednak pamiętać, żeby nie przesadzać z tymi znacznikami i używać ich tylko wtedy, gdy naprawdę chcesz wyróżnić coś w tekście. Dzisiaj większość stylizacji robi się przez CSS, co pozwala lepiej oddzielić strukturę od wyglądu dokumentu. Ale jak chcesz coś szybko wyróżnić w HTML, to użycie <i> i <b> jak najbardziej ma sens. To wszystko jest mega ważne, bo zrozumienie tych podstaw będzie przydatne, gdy będziesz budować strony.

Pytanie 20

Aby dodać nową kolumnę do już istniejącej tabeli, należy użyć polecenia SQL:

A.
ALTER TABLE
B.
UPDATE TABLE
C.
CREATE TABLE
D.
INSERT INTO

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Strukturę istniejącej tabeli zmienia polecenie <code><span class="code-keyword">ALTER</span> <span class="code-keyword">TABLE</span></code>. Aby dodać kolumnę, stosuje się je z klauzulą <code><span class="code-keyword">ADD</span></code>, na przykład <code><span class="code-keyword">ALTER</span> <span class="code-keyword">TABLE</span> <span class="code-variable">klienci</span> <span class="code-keyword">ADD</span> <span class="code-variable">telefon</span> <span class="code-function">VARCHAR</span><span class="code-text">(</span><span class="code-number">15</span><span class="code-text">)</span></code>. Tym samym poleceniem usuwa się lub modyfikuje kolumny i ograniczenia. Dlatego do dodania kolumny do gotowej tabeli służy <code><span class="code-keyword">ALTER</span> <span class="code-keyword">TABLE</span></code>.

Pytanie 21

Które polecenie ustawi klucz główny na polu id w istniejącej tabeli uczniowie?

A.
INSERT TABLE uczniowie PRIMARY KEY (id);
B.
ALTER TABLE uczniowie ADD PRIMARY KEY (id);
C.
ADD TABLE uczniowie PRIMARY KEY (id);
D.
INSERT TABLE uczniowie ADD PRIMARY KEY (id);

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby w istniejącej tabeli ustawić klucz główny, używa się <code><span class="code-keyword">ALTER</span> <span class="code-keyword">TABLE</span> <span class="code-text">&lt;</span><span class="code-variable">tabela</span><span class="code-text">&gt;</span> <span class="code-keyword">ADD</span> <span class="code-keyword">PRIMARY</span> <span class="code-keyword">KEY</span> <span class="code-text">(</span><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-variable">pole</span><span class="code-text">&gt;</span><span class="code-text">)</span></code>. Zapis <code><span class="code-keyword">ALTER</span> <span class="code-keyword">TABLE</span> <span class="code-variable">uczniowie</span> <span class="code-keyword">ADD</span> <span class="code-keyword">PRIMARY</span> <span class="code-keyword">KEY</span> <span class="code-text">(</span><span class="code-variable">id</span><span class="code-text">)</span><span class="code-text">;</span></code> poprawnie ustanawia pole id kluczem głównym tabeli uczniowie. Dlatego to polecenie jest prawidłowe.

Pytanie 22

W instrukcji CREATE TABLE w SQL atrybut wskazujący, która kolumna w tabeli pełni rolę klucza podstawowego, to

A. IDENTITY FIELD
B. PRIMARY KEY
C. MAIN KEY
D. UNIQUE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'PRIMARY KEY' jest poprawna, ponieważ w poleceniu CREATE TABLE w SQL, klucz podstawowy jest definiowany właśnie za pomocą tego atrybutu. Klucz podstawowy to unikalny identyfikator dla każdej wiersza w tabeli, co oznacza, że wartość w tej kolumnie musi być unikalna i nie może być pusta. Definiowanie klucza podstawowego jest kluczowe dla zapewnienia integralności danych oraz efektywności operacji na bazie danych, ponieważ umożliwia szybkie wyszukiwanie i sortowanie. Na przykład, jeśli tworzysz tabelę 'Użytkownicy', możesz zdefiniować kolumnę 'UserID' jako klucz podstawowy, co zagwarantuje, że każdy użytkownik ma unikalny identyfikator. Warto również pamiętać, że w praktyce, jeśli nie określisz klucza podstawowego, baza danych nie będzie mogła zapewnić unikalności w tabeli, co może prowadzić do problemów z danymi. Zgodnie z dobrymi praktykami, klucz podstawowy powinien być stabilny oraz niezmienny, co oznacza, że nie powinno się go zmieniać po jego utworzeniu.

Pytanie 23

W trakcie walidacji dokumentu HTML5 napotkano komunikat o treści: "Error: Element head is missing a required instance of child element title". Co to oznacza w kontekście dokumentu?

A. element <title> nie jest konieczny.
B. nie zdefiniowano elementu <title> w sekcji <head> dokumentu.
C. element <title> nie został poprawnie zamknięty przez </title>.
D. nie zdefiniowano wymaganego atrybutu title w znaczniku <img>.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Element <title> jest kluczowym składnikiem sekcji <head> każdego dokumentu HTML, zgodnie z wytycznymi W3C. Jego głównym zadaniem jest określenie tytułu strony, który jest wyświetlany w pasku tytułowym przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania. Brak tego elementu w dokumencie skutkuje błędem walidacji, ponieważ HTML5 wymaga, aby każdy dokument miał zdefiniowany tytuł. Przykładowo, poprawny fragment dokumentu HTML5 powinien wyglądać następująco: <head><title>Mój dokument</title></head>. Niezdefiniowanie elementu <title> może negatywnie wpłynąć na SEO, ponieważ wyszukiwarki często używają tytułu strony do określenia jej zawartości. W praktyce oznacza to, że każda strona internetowa powinna mieć unikalny tytuł odzwierciedlający jej tematykę, co nie tylko poprawi doświadczenie użytkownika, ale także pomoże w pozycjonowaniu w wynikach wyszukiwania.

Pytanie 24

W CSS zastosowano regułę: float:left; dla bloku. Jakie będzie jej zastosowanie?

A. ustawienie bloku na lewo względem innych
B. wyrównanie tekstu do lewej strony
C. dopasowanie elementów tabeli do lewej krawędzi
D. umieszczanie bloków jeden pod drugim

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Reguła CSS 'float: left;' jest kluczowym narzędziem do zarządzania układem elementów na stronach internetowych. Gdy zastosujemy tę regułę do bloku, powoduje to, że blok zostaje przesunięty do lewej strony swojego kontenera, co pozwala na przyleganie innych elementów po prawej stronie. Przykładowo, jeżeli mamy obrazek jako blok z regułą 'float: left;', tekst umieszczony obok tego obrazka będzie 'przeplatał' się z nim, co jest często wykorzystywane w projektowaniu stron dla uzyskania efektu estetycznego i funkcjonalnego. Stosowanie floata jest zgodne z dobrymi praktykami CSS, ale należy pamiętać, że może prowadzić do problemów z układem, szczególnie w przypadku elementów o różnej wysokości. Aby zniwelować efekty uboczne, często stosuje się regułę 'clear', aby kontrolować przepływ elementów. Warto również zwrócić uwagę, że w nowoczesnym CSS często zyskują na znaczeniu flexbox i grid, które oferują bardziej elastyczne i wydajne metody układania elementów, jednak 'float' nadal pozostaje istotnym narzędziem w arsenale front-end developera.

Pytanie 25

W CSS, aby ustalić wewnętrzny górny margines, czyli odstęp pomiędzy elementem a jego obramowaniem, należy zastosować komendę

A. local-top
B. outline-top
C. padding-top
D. border-top

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'padding-top' jest prawidłowa, ponieważ w CSS termin 'padding' odnosi się do wewnętrznego odstępu, który tworzy przestrzeń pomiędzy zawartością elementu a jego granicą (border). 'padding-top' specyfikuje górny odstęp wewnętrzny, co jest istotne w kontekście estetyki i układu strony. Definiując 'padding-top', możemy dostosować wygląd elementów, aby lepiej pasowały do reszty projektu i poprawiły czytelność. Na przykład, jeśli mamy przycisk z tekstem, użycie 'padding-top: 10px;' zapewni, że tekst nie będzie przyklejony do górnego brzegu przycisku, co zwiększy jego estetykę oraz użyteczność. W praktyce dobrą praktyką jest również stosowanie 'padding' w połączeniu z 'margin', aby osiągnąć odpowiednią separację między różnymi elementami w układzie. Przestrzeganie standardów CSS pomaga w tworzeniu responsywnych i dostosowanych układów, które dobrze działają na różnych urządzeniach.

Pytanie 26

Tabela Pracownicy zawiera informacje o zatrudnionych w różnych działach, co jest określone przez pole liczbowe dzial. Z uwagi na to, że zazwyczaj wykonuje się kwerendy jedynie dla działu równego 2, można uprościć zapytania do tej tabeli, tworząc wirtualną tabelę o nazwie Prac_dzial2 przy użyciu zapytania

A. VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2
B. CREATE VIEW Prac_dzial2 AS SELECT * FROM Pracownicy WHERE dzial=2
C. CREATE VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2
D. VIEW Prac_dzial2 SELECT FROM Pracownicy WHERE dzial=2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'CREATE VIEW Prac_dzial2 AS SELECT * FROM Pracownicy WHERE dzial=2;' jest poprawna, ponieważ syntaktycznie i semantycznie odnosi się do standardów SQL używanych do tworzenia widoków. Komenda 'CREATE VIEW' służy do zdefiniowania wirtualnej tabeli, która agreguje dane według określonych kryteriów. W tym przypadku, widok 'Prac_dzial2' wyciąga wszystkie rekordy z tabeli 'Pracownicy', które spełniają warunek, że wartość pola 'dzial' wynosi 2. Używanie widoków jest praktyką zalecaną, ponieważ pozwala na uproszczenie złożonych zapytań oraz zabezpiecza przed niepożądanym dostępem do danych. Dzięki temu, użytkownicy mogą łatwiej filtrować dane, co zwiększa wydajność zapytań i poprawia organizację kodu. Widoki są także korzystne w kontekście zarządzania danymi, ponieważ mogą być zaktualizowane, a ich struktura może być zmieniana w zależności od potrzeb użytkownika, co czyni je elastycznym narzędziem w bazach danych.

Pytanie 27

W jakim bloku powinien być umieszczony warunek pętli?

Ilustracja do pytania
A. Opcja B
B. Opcja C
C. Opcja D
D. Opcja A

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź C jest prawidłowa ponieważ blok w kształcie rombu jest powszechnie stosowany w schematach blokowych do przedstawiania warunków decyzyjnych W kontekście pętli programistycznych warunek decyzyjny kontroluje jej wykonanie określając kiedy pętla powinna się zakończyć lub kontynuować Romb jako symbol decyzyjny umożliwia zadanie pytania logicznego którego wynik decyduje o dalszym przebiegu algorytmu Na przykład w pętli while warunek jest oceniany przed każdym wykonaniem bloków kodu w pętli co zapewnia że pętla działa dopóki warunek jest spełniony Podobnie w pętli for warunek kontroluje liczbę iteracji poprzez ocenę wyrażenia logicznego przed każdą iteracją Stosowanie rombu do przedstawiania warunków pętli jest zgodne ze standardami modelowania procesów i zwiększa czytelność oraz zrozumiałość schematów blokowych dla programistów i analityków Właściwe umiejscowienie warunku w rombie w strukturze pętli pokazuje zdolność do logicznego modelowania algorytmów co jest kluczowe dla tworzenia efektywnego i niezawodnego oprogramowania

Pytanie 28

Który atrybut nadać polu, aby przyjmowało automatycznie kolejne liczby całkowite?

A.
AUTO_INCREMENT
B.
NULL
C.
PRIMARY KEY
D.
NOT NULL

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut <code><span class="code-variable">AUTO_INCREMENT</span></code> sprawia, że przy każdym nowym rekordzie pole samo przyjmuje kolejną liczbę całkowitą (1, 2, 3, ...), bez podawania jej ręcznie. Stosuje się go zwykle dla klucza głównego z unikalnymi identyfikatorami. Dlatego automatyczną numerację daje <code><span class="code-variable">AUTO_INCREMENT</span></code>.

Pytanie 29

Które z pól edycyjnych zostało wystylizowane według poniższego wzoru, zakładając, że pozostałe atrybuty pola mają wartości domyślne, a użytkownik wpisał imię Krzysztof w przeglądarce?

input {
    padding: 10px;
    background-color: Teal;
    color: white;
    border: none;
    border-radius: 7px;
}
Ilustracja do pytania
A. Pole 3
B. Pole 1
C. Pole 4
D. Pole 2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pole 2 zostało sformatowane zgodnie z podanym stylem CSS Ponieważ właściwość padding została ustawiona na 10px pole tekstowe ma wewnętrzny odstęp wokół zawartości co sprawia że tekst nie dotyka bezpośrednio krawędzi pola Kolor tła ustawiony na Teal odróżnia to pole od innych które mogą mieć domyślne kolory tła Biały kolor tekstu zapewniony przez właściwość color sprawia że tekst jest czytelny na ciemnym tle Brak obramowania dzięki border none powoduje że pole nie ma widocznej linii wokół siebie co nadaje mu czysty wygląd Zaokrąglenie krawędzi ustawione na 7px border-radius daje bardziej nowoczesny wygląd a także ułatwia integrację z różnymi projektami interfejsu użytkownika Takie podejście do stylizacji elementów formularzy jest zgodne z nowoczesnymi trendami projektowania stron internetowych gdzie używane są łagodne zaokrąglenia oraz odpowiednio dobrane kontrasty kolorystyczne W praktyce takie style są nie tylko estetyczne ale także poprawiają użyteczność interfejsu poprzez zwiększenie czytelności i intuicyjności obsługi formularzy Warto również zauważyć że zastosowanie CSS do formatowania elementów pozwala na zachowanie spójności wyglądu na różnych stronach oraz łatwą modyfikację w przyszłości

Pytanie 30

Zastosowana w dokumencie HTML definicja multimediów sprawi, że na stronie:

<video controls>
    <source src="video1.mp4" type="video/mp4">
    <source src="video1.ogg" type="video/ogg">
    Komunikat dotyczący video
</video>
A. wyświetlony film zostanie automatycznie uruchomiony zaraz po załadowaniu strony internetowej.
B. pod wyświetlanym filmem zostanie wyświetlony napis „Komunikat dotyczący video”.
C. zostanie wyświetlony film z pliku video1.mp4 lub, w przypadku nierozpoznania formatu MPEG-4, film z pliku video1.ogg.
D. zostaną wyświetlone obok siebie dwa filmy z plików: video1.mp4 oraz video1.ogg.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Element HTML video umożliwia osadzenie filmów w stronach internetowych bez konieczności korzystania z zewnętrznych wtyczek. W przykładzie kodu HTML, który analizujemy, zauważamy, że element video zawiera atrybut controls, co umożliwia użytkownikom kontrolowanie odtwarzania filmu. Wewnątrz elementu video znajdują się dwa elementy źródła - video1.mp4 z typem video/mp4 i video1.ogg z typem video/ogg. Przeglądarka internetowa najpierw spróbuje odtworzyć plik MP4. Jeśli nie rozpozna formatu MPEG-4, spróbuje odtworzyć plik OGG. Jest to praktyczne zastosowanie technologii HTML5, która umożliwia tworzenie bardziej interaktywnych i angażujących stron internetowych. Stosowanie różnych formatów plików video jest również dobrą praktyką, ponieważ różne przeglądarki mogą obsługiwać różne formaty.

Pytanie 31

Które wywołanie is_float() zwróci true?

A.
is_float('3,34')
B.
is_float(3.34)
C.
is_float(NULL)
D.
is_float(334)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja <code><span class="code-function">is_float</span><span class="code-text">(</span><span class="code-text">)</span></code> zwraca <code><span class="code-variable">true</span></code> tylko dla liczby ZMIENNOPRZECINKOWEJ, a w kodzie część dziesiętną oddziela KROPKA - dlatego <code><span class="code-function">is_float</span><span class="code-text">(</span><span class="code-number">3.34</span><span class="code-text">)</span></code> da <code><span class="code-variable">true</span></code>.

Pytanie 32

W kodzie HTML 5, w celu walidacji wartości pola <input type="text"> za pomocą wyrażenia regularnego, należy użyć atrybutu

A. readonly
B. value
C. step
D. pattern

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to „pattern”, bo właśnie ten atrybut w HTML5 służy do walidacji zawartości pola tekstowego za pomocą wyrażeń regularnych po stronie przeglądarki. Atrybut pattern przyjmuje jako wartość wyrażenie regularne w składni zbliżonej do tej znanej z JavaScript (ECMAScript). Przeglądarka sprawdza, czy wpisany tekst pasuje do wzorca i jeśli nie, to nie pozwoli wysłać formularza, o ile pole ma ustawiony atrybut required lub użytkownik wywoła standardową walidację formularza. Przykład praktyczny: jeśli chcemy wymusić, żeby użytkownik wpisał dokładnie 3 cyfry, możemy napisać: <input type="text" name="kod" pattern="\d{3}" required> Wtedy poprawne będą wartości typu „123”, a „12a” czy „1234” zostaną odrzucone. Dla adresu e‑mail (prostej wersji) można użyć np.: <input type="text" name="email" pattern="[a-z0-9._%+-]+@[a-z0-9.-]+\.[a-z]{2,}"> W praktyce i tak często łączy się walidację HTML5 (pattern) z walidacją po stronie serwera, bo walidacja w przeglądarce jest tylko pierwszą linią obrony i użytkownik może ją wyłączyć. Z mojego doświadczenia warto pamiętać, że pattern działa tylko na tekst (input type="text", „search”, „tel”, „email”, „url” itd.) i jest walidowany dopiero w momencie wysyłki formularza lub wywołania metody checkValidity() w JavaScript. Dobrą praktyką jest też dodanie atrybutu title z opisem formatu danych, np. title="Wpisz 3 cyfry", żeby użytkownik zrozumiał, czemu formularz go nie przepuszcza. W projektach komercyjnych pattern bardzo pomaga szybko ogarnąć proste reguły, jak kody pocztowe, numery indeksów, proste loginy itp., bez konieczności pisania dodatkowego skryptu JS.

Pytanie 33

W systemie baz danych hurtowni utworzono tabelę sprzedaz z polami: id, kontrahent, grupa_cenowa, obrot. Jakie polecenie należy zastosować, aby znaleźć jedynie kontrahentów z drugiej grupy cenowej, których obrót przekracza 4000zł?

A. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE obrot > 4000
B. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000
C. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000
D. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 OR obrot > 4000

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 'SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000;'. To polecenie SQL precyzyjnie spełnia wymagania postawione w pytaniu, ponieważ korzysta z operatora AND do jednoczesnego filtrowania kontrahentów w drugiej grupie cenowej oraz tych, których obrót przekracza 4000 zł. W praktyce, takie zapytanie jest niezwykle użyteczne w analizie danych w hurtowniach, umożliwiając wyodrębnienie tylko tych kontrahentów, którzy spełniają oba warunki, co jest kluczowe w procesach selekcji kontrahentów do dalszych działań marketingowych czy analizy rentowności. Warto zauważyć, że dobrym nawykiem jest dokładne określenie, które pola chcemy wyświetlić, a w tym przypadku 'kontrahent' wskazuje na konkretne dane, które są istotne dla analizy. Dodatkowo, stosowanie odpowiednich warunków w zapytaniach SQL jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie optymalizacji wydajności bazy danych, ponieważ pozwala na minimalizację ilości przetwarzanych danych oraz zwiększa przejrzystość wyników.

Pytanie 34

W PHP, aby usunąć białe znaki z początku i końca ciągu tekstowego, można skorzystać z funkcji

A. time()
B. strlen()
C. sort()
D. trim()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja trim() w języku PHP jest niezwykle przydatna do usuwania zbędnych spacji oraz innych białych znaków z początku i końca ciągu znaków. Jest to funkcjonalność, która jest często wykorzystywana w różnych aplikacjach, szczególnie w kontekście przetwarzania danych wejściowych od użytkowników, gdzie niechciane spacje mogą prowadzić do błędów podczas walidacji lub przechowywania danych w bazie danych. Przykład użycia funkcji trim() jest prosty: jeśli mamy zmienną $text = ' Przykladowy tekst '; używając trim($text), otrzymamy 'Przykladowy tekst'. Funkcja ta przyjmuje również drugi argument, który pozwala na określenie dodatkowych znaków do usunięcia. Na przykład trim($text, "a ") usunie zarówno spacje, jak i litery 'a' z końców ciągu. Zgodnie z dokumentacją PHP, trim() jest częścią standardowej biblioteki funkcji stringowych, co czyni ją niezawodnym narzędziem w każdej aplikacji PHP."

Pytanie 35

W tabeli mieszkańcy zawierającej pola id, imie, nazwisko, ulica, numer, czynsz (wartość całkowita) należy zidentyfikować osoby zamieszkujące ulicę Mickiewicza pod numerami 71, 72, 80, których czynsz jest niższy niż
1000 zł. Jak będzie wyglądać klauzula WHERE w zapytaniu?

A. WHERE ulica = 'Mickiewicza' OR numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000
B. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) AND czynsz < 1000
C. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer > 70 AND numer < 81 OR czynsz < 1000
D. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ klauzula WHERE w zapytaniu SQL skutecznie filtruje dane zgodnie z wymaganiami. W tym przypadku, użycie operatora AND w połączeniu z IN i warunkiem < 1000 zapewnia, że zwrócone zostaną jedynie te rekordy, które spełniają wszystkie trzy kryteria: ulica musi być 'Mickiewicza', numer musi być jednym z 71, 72 lub 80, a czynsz musi być mniejszy niż 1000 zł. To jest zgodne z dobrą praktyką w SQL, gdzie łączenie warunków z użyciem operatorów logicznych pozwala na precyzyjne określenie zestawu danych, które nas interesują. Przy tak skonstruowanej klauzuli, zapytanie będzie wydajne i zrozumiałe, co jest kluczowe w pracy z bazami danych. Przykładowe zastosowanie to generowanie raportów dotyczących mieszkańców, co może być istotne dla zarządzania nieruchomościami lub analizy rynku wynajmu. Tego typu zapytania są powszechnie używane w aplikacjach webowych i systemach zarządzania danymi, co podkreśla znaczenie umiejętności formułowania precyzyjnych zapytań SQL.

Pytanie 36

Który z rysunków obrazuje efekt działania przedstawionego fragmentu kodu HTML?

<table border="1">
 <tr><td rowspan="2">pierwszy</td><td>drugi</td></tr>
 <tr><td>trzeci</td></tr>
</table>
Ilustracja do pytania
A. C.
B. B.
C. D.
D. A.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Super, wybrałeś właściwą odpowiedź! To rysunek C. Kod HTML to taki jakby zestaw narzędzi, który pozwala tworzyć różne układy stron internetowych, w tym tabelki. W tym przypadku mamy do czynienia z tabelą, która ma dwa wiersze i dwie kolumny. Zauważ, że pierwsza komórka z tekstem 'pierwszy' zajmuje miejsce aż na dwa wiersze, dzięki atrybutowi rowspan='2'. To oznacza, że można ją rozciągnąć w pionie, co zmienia układ całej tabeli. W pierwszym wierszu obok tej komórki jest komórka z tekstem 'drugi', a w drugim wierszu mamy jedynie 'trzeci', bo obok 'pierwszy' już jest zajęte miejsce. Dzięki temu, rysunek C dokładnie pokazuje, jak to wszystko działa. Pamiętaj, że umiejętność pracy z tabelami w HTML jest naprawdę ważna, jeśli chcesz tworzyć estetyczne i funkcjonalne strony.

Pytanie 37

Jakiego typu tablicy dotyczy instrukcja dodawania elementu w JavaScript?

Tablica['technik'] = 'informatyk';
A. liczbowej
B. wielowymiarowej
C. stałej
D. asocjacyjnej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tablica asocjacyjna w JavaScript to struktura danych, która przechowuje wartości w formie par klucz-wartość, co pozwala na efektywne i dynamiczne przypisywanie i pobieranie danych. Klucze w tablicy asocjacyjnej mogą być dowolnymi łańcuchami znaków, co daje dużą elastyczność w organizacji danych. Przykładem jest przypisanie Tablica['technik'] = 'informatyk'; gdzie 'technik' jest kluczem, a 'informatyk' wartością. To podejście jest zgodne ze standardami JavaScript, w którym tablice asocjacyjne są implementowane jako obiekty. W praktyce używa się ich często do przechowywania konfiguracji, danych użytkowników lub innych danych, które wymagają szybkiego dostępu i modyfikacji. Tablice asocjacyjne umożliwiają dynamiczne dodawanie nowych par klucz-wartość, co jest cenioną cechą w aplikacjach wymagających skalowalności. Warto zauważyć, że podczas gdy tradycyjne tablice używają indeksów liczbowych, tablice asocjacyjne oferują większą elastyczność poprzez użycie kluczy tekstowych, co jest zgodne z dobrymi praktykami kodowania i ułatwia czytelność oraz utrzymanie kodu.

Pytanie 38

Za pomocą stylu CSS zdefiniowano obramowanie pojedyncze o następujących kolorach krawędzi:

border: solid 1px;
border-color: red blue green yellow;
Jakie kolory będą miały poszczególne krawędzie?
A. górna – czerwona, prawa – niebieska, dolna – zielona, lewa – żółta.
B. górna – czerwona, lewa – niebieska, dolna – zielona, prawa – żółta.
C. prawa – czerwona, dolna – niebieska, lewa – zielona, górna – żółta.
D. lewa – czerwona, dolna – niebieska, prawa – zielona, górna – żółta.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tym pytaniu kluczowe jest zrozumienie skróconej składni własności `border-color` w CSS. Gdy podamy cztery wartości kolorów, przeglądarka interpretuje je zawsze w tej samej kolejności: góra (top), prawa (right), dół (bottom), lewa (left). Dokładnie tak samo działa to jak przy `margin` czy `padding`. Czyli zapis `border-color: red blue green yellow;` oznacza: górna krawędź – czerwona, prawa – niebieska, dolna – zielona, lewa – żółta. Styl `border: solid 1px;` określa tylko typ obramowania (ciągła linia) i grubość (1px), ale bez kolorów. Kolory są dopiero dodane przez `border-color`. W praktyce bardzo często używa się tej skróconej notacji, np. żeby wyróżnić jedną krawędź: `border-color: transparent transparent red transparent;` – daje to efekt podkreślenia tylko od dołu. Z mojego doświadczenia w front‑endzie lepiej zapamiętać prostą zasadę: przy czterech wartościach zawsze idziemy zgodnie z ruchem wskazówek zegara, zaczynając od góry: top → right → bottom → left. To się powtarza przy wielu własnościach CSS. Warto też wiedzieć, że można podać mniej wartości: jedną (wszystkie krawędzie ten sam kolor), dwie (góra/dół i prawa/lewa), trzy (góra, prawa/lewa, dół). Jednak w tym zadaniu są cztery, więc każda krawędź ma osobny kolor. Takie podejście jest zgodne ze specyfikacją CSS (box model) i jest powszechnie stosowane w projektach produkcyjnych do tworzenia np. ramek, strzałek, wyróżnień nagłówków czy kart.

Pytanie 39

Aby podczas tworzenia tabeli zdefiniować klucz obcy na wielu kolumnach, należy użyć zapisu:

A.
CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY ON(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
B.
CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN KEY REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
C.
CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN REFERENCES KEY osoby (nazwisko, imie)
D.
CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Złożony (wielokolumnowy) klucz obcy definiuje się wzorem <code><span class="code-variable">CONSTRAINT</span> <span class="code-variable">nazwa</span> <span class="code-variable">FOREIGN</span> <span class="code-keyword">KEY</span><span class="code-text">(</span><span class="code-variable">kol1</span><span class="code-text">,</span> <span class="code-variable">kol2</span><span class="code-text">)</span> <span class="code-variable">REFERENCES</span> <span class="code-function">tabela</span><span class="code-text">(</span><span class="code-variable">kol1</span><span class="code-text">,</span> <span class="code-variable">kol2</span><span class="code-text">)</span></code>. Po <code><span class="code-variable">FOREIGN</span> <span class="code-keyword">KEY</span></code> w nawiasie wymienia się kolumny tabeli bieżącej, a po <code><span class="code-variable">REFERENCES</span></code> - tabelę nadrzędną i odpowiadające jej kolumny. Dlatego poprawny jest zapis z nazwą ograniczenia, <code><span class="code-variable">FOREIGN</span> <span class="code-keyword">KEY</span><span class="code-text">(</span><span class="code-text">.</span><span class="code-text">.</span><span class="code-text">.</span><span class="code-text">)</span></code> i <code><span class="code-variable">REFERENCES</span> <span class="code-function">tabela</span><span class="code-text">(</span><span class="code-text">.</span><span class="code-text">.</span><span class="code-text">.</span><span class="code-text">)</span></code>.

Pytanie 40

Jakie są wyniki wykonania zapytania SQL?

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia=5;
A. suma ocen uczniów z średnią 5
B. łączna liczba uczniów
C. średnia wszystkich ocen uczniów
D. ilość uczniów, których średnia ocen wynosi 5

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapytanie SQL używa funkcji COUNT aby policzyć liczbę rekordów w tabeli Uczniowie spełniających warunek srednia=5 Klauzula WHERE ogranicza zestaw zliczanych rekordów do tych gdzie średnia ocen ucznia wynosi dokładnie 5 W efekcie wynik zapytania odpowiada liczbie uczniów mających średnią ocen równą 5 Takie podejście jest powszechnie stosowane w analizie danych gdzie wymagane jest określenie liczby jednostek spełniających konkretne kryteria Zastosowanie COUNT w połączeniu z WHERE umożliwia precyzyjną kontrolę nad analizowanym zbiorem danych co jest standardem w wielu systemach bazodanowych Praktyczne zastosowanie tej techniki można spotkać w raportowaniu wyników nauczania generowaniu statystyk czy w analizach biznesowych gdzie kluczowe jest zrozumienie struktury i charakterystyki danych Zapytanie to ilustruje dobrą praktykę pracy z bazami danych polegającą na efektywnym i precyzyjnym formułowaniu zapytań w celu uzyskania wartościowych i precyzyjnych informacji