Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 11 maja 2026 21:45
  • Data zakończenia: 11 maja 2026 21:54

Egzamin zdany!

Wynik: 35/40 punktów (87,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Przedstawiono fragment kodu HTML, który nie waliduje się poprawnie. Błąd walidacji tego fragmentu kodu będzie dotyczył:

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>Test</title>
</head>
<body>
    <img src="/obraz.gif alt="Obrazek">
    <h1>Rozdział 1</h1>
    <p>To jest tekst paragrafu, ...</p>
    <br>
    <img src="/obraz.gif" alt="Obrazek">
</body>
</html>
A. powtórzenia nazwy pliku graficznego
B. braku cudzysłowu
C. niedomknięcia znacznika <span class="code-text">br</span>
D. niedomknięcia znacznika <span class="code-text">img</span>
Fragment kodu HTML zawiera istotny błąd, który polega na braku cudzysłowu w atrybucie 'src' znacznika 'img'. Poprawna składnia wymaga, aby wszystkie wartości atrybutów były otoczone cudzysłowami, zarówno pojedynczymi, jak i podwójnymi. W tym przypadku występuje problem w linii, gdzie atrybut 'src' ma przypisaną wartość '/obraz.gif', ale brakuje zamykającego cudzysłowu, co powoduje, że przeglądarka może niepoprawnie interpretować ten fragment kodu. Aby poprawić kod, należy dodać cudzysłów, co zapewni zgodność z normami HTML, takimi jak W3C. Przykładowo, poprawny zapis powinien wyglądać następująco: <img src="/obraz.gif" alt="Obrazek">. Walidacja kodu HTML jest kluczowa, ponieważ umożliwia uniknięcie problemów z wyświetlaniem strony oraz zapewnia lepszą dostępność treści dla użytkowników oraz robotów wyszukiwarek. Użycie odpowiednich znaczników oraz poprawna składnia sprzyja również lepszym wynikom SEO, co jest istotne w kontekście widoczności w Internecie.
Pytanie 2

W systemie baz danych sklepu komputerowego znajduje się tabela o nazwie komputery. Aby stworzyć raport pokazujący dane z tabeli, obejmujący tylko komputery z co najmniej 8 GB pamięci oraz procesorem Intel, można wykorzystać kwerendę

A. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = 'Intel' OR pamiec >= 8;
B. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = 'Intel' AND pamiec >= 8;
C. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = 'Intel' AND pamiec < 8
D. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = 'Intel' OR pamiec < 8
Wybrana kwerenda SELECT * FROM komputery WHERE procesor = 'Intel' AND pamiec >= 8; jest prawidłowa, ponieważ precyzyjnie spełnia wymagania dotyczące filtracji danych w tabeli komputery. Użycie operatora AND jest kluczowe w tej sytuacji, ponieważ umożliwia jednoczesne sprawdzenie dwóch warunków: pierwszy warunek wymaga, aby procesor był równy 'Intel', a drugi, aby pamięć RAM była większa lub równa 8 GB. W rezultacie kwerenda zwróci tylko te rekordy, które spełniają oba kryteria, co jest zgodne z założeniem raportu. W praktyce, tego typu kwerendy są niezwykle ważne, szczególnie w kontekście analizy danych, gdzie precyzyjne określenie kryteriów jest kluczowe dla uzyskania wartościowych wyników. Dobre praktyki w tworzeniu zapytań SQL obejmują także wykorzystanie odpowiednich indeksów na kolumnach procesor i pamiec, co może znacznie zwiększyć wydajność zapytań, zwłaszcza w dużych zbiorach danych.
Pytanie 3

Aby dodać nowy rekord do tabeli Pracownicy, konieczne jest zastosowanie polecenia SQL

A. INSERT VALUES Pracownicy INTO (Jan, Kowalski)
B. INSERT (Jan, Kowalski) INTO Pracownicy
C. INSERT VALUES (Jan, Kowalski) INTO Pracownicy
D. INSERT INTO Pracownicy VALUES ('Jan',' Kowalski')
Aby dodać nowy rekord do tabeli Pracownicy w bazie danych, należy skorzystać z polecenia SQL INSERT INTO, które jest standardowym sposobem na wprowadzenie nowych danych do tabeli. Poprawna składnia polecenia to 'INSERT INTO <nazwa_tabeli> VALUES (<wartości>)'. W przypadku podanego przykładu, używamy 'INSERT INTO Pracownicy VALUES ('Jan', 'Kowalski');', co jest zgodne z wymaganiami SQL. Polecenie to wprowadza dwa nowe atrybuty: imię 'Jan' oraz nazwisko 'Kowalski' do tabeli Pracownicy. Ważne jest, aby wartości były poprawnie otoczone apostrofami w przypadku typów danych tekstowych. Zgodnie z normami SQL, zapis ten pozwala na dodanie rekordu, pod warunkiem, że kolumny tabeli są zgodne z wprowadzanymi danymi, a tabela Pracownicy została wcześniej zdefiniowana w bazie danych. Przykładem może być sytuacja, w której tabela Pracownicy ma kolumny 'Imie' i 'Nazwisko', a wprowadzenie wartości bezpośrednio do tych kolumn jest zgodne z ich definicją.
Pytanie 4

$x = mysql_query('SELECT * FROM mieszkanci'); if (!$x) echo "??????????????????????????????"; W podanym kodzie PHP, w miejscu znaków zapytania powinien wyświetlić się komunikat:

A. Złe hasło do bazy danych
B. Błąd w trakcie przetwarzania zapytania
C. Nieprawidłowa nazwa bazy danych
D. Zapytania zakończono sukcesem
W przedstawionym kodzie PHP mamy do czynienia z próbą wykonania zapytania SQL do bazy danych przy pomocy funkcji mysql_query. Ta funkcja zwraca wartość false, jeśli wystąpił błąd w trakcie przetwarzania zapytania. W kontekście tego kodu, komunikat 'Błąd przetwarzania zapytania.' jest odpowiedni, ponieważ wskazuje, że zapytanie nie zostało poprawnie wykonane. Istotne jest, aby programista zrozumiał, że błędy mogą wynikać z różnych przyczyn, takich jak błędna składnia SQL, problemy z połączeniem do bazy danych lub inne czynniki techniczne. Ważną praktyką jest dodawanie mechanizmów obsługi błędów, które mogą dać więcej informacji na temat problemu, np. użycie mysql_error() do uzyskania szczegółowych informacji o błędzie. Standardy dotyczące programowania w PHP oraz najlepsze praktyki wskazują na konieczność stosowania try-catch dla lepszej kontroli błędów oraz logowania, co może pomóc w diagnozowaniu problemów na etapie produkcyjnym. Warto zaznaczyć, że mysql_query jest przestarzałą funkcją, a obecnie zaleca się użycie mysqli lub PDO do komunikacji z bazą danych, co poprawia bezpieczeństwo i wydajność aplikacji.
Pytanie 5

CMYK to kombinacja czterech podstawowych kolorów stosowanych w druku:

A. czerwonego, purpurowego, żółtego, szarego
B. turkusowego, purpurowego, żółtego, czarnego
C. turkusowego, purpurowego, białego, czarnego
D. turkusowego, błękitnego, białego, różowego
Odpowiedź zawierająca kolory turkusowy, purpurowy, żółty i czarny jest poprawna, ponieważ CMYK to standardowy model kolorów stosowany w druku. Składa się on z czterech podstawowych kolorów: cyjan (turkusowy), magenta (purpurowy), żółty i czarny (key). Model ten jest powszechnie wykorzystywany w przemyśle poligraficznym, ponieważ pozwala na uzyskanie szerokiej gamy kolorów poprzez mieszanie tych czterech odcieni. Przykładem zastosowania CMYK jest druk ulotek, plakatów czy książek, gdzie precyzyjne odwzorowanie kolorów jest kluczowe dla jakości i estetyki produktu. W praktyce, mieszanie kolorów w tym modelu odbywa się przez stosowanie różnych proporcji farb, co pozwala na uzyskanie pożądanych odcieni. Warto również zauważyć, że standard CMYK jest podstawą wielu systemów druku cyfrowego oraz offsetowego, co czyni go fundamentalnym narzędziem w pracy projektantów graficznych oraz drukarzy, którzy muszą zrozumieć jego zasady, aby efektywnie realizować projekty graficzne.
Pytanie 6

Edytor, który spełnia kryteria WYSIWYG, powinien umożliwiać

A. tworzenie podstawowych grafik wektorowych
B. publikację strony na serwerze za pomocą wbudowanego klienta FTP
C. osiągnięcie zbliżonego rezultatu tworzonej strony do jej wyglądu w przeglądarce internetowej
D. przygotowanie plików dźwiękowych przed ich umieszczeniem na stronie internetowej
Edytory WYSIWYG (What You See Is What You Get) mają na celu umożliwienie użytkownikom tworzenia i edytowania treści w sposób, który przypomina ostateczny wygląd strony internetowej. Odpowiedź dotycząca uzyskania zbliżonego wyniku tworzonej strony do jej obrazu w przeglądarce internetowej jest kluczowym aspektem działania takich edytorów. Umożliwiają one użytkownikom natychmiastowe podglądanie efektów wprowadzanych zmian, co jest nieocenione przy projektowaniu stron. Przykładem może być edytor tak jak Adobe Dreamweaver czy WordPress, które pozwalają na wizualne projektowanie układu, co redukuje potrzebę ręcznego kodowania. Przy tworzeniu stron internetowych zgodnie z dobrymi praktykami, edytory WYSIWYG powinny wspierać standardy HTML i CSS, co zapewnia, że efekty wizualne są zgodne z tym, co użytkownik zobaczy w przeglądarce. Takie podejście zwiększa efektywność pracy, a także ułatwia współpracę między programistami a designerami.
Pytanie 7

Walidacja strony internetowej polega na

A. zestawie działań mających na celu zwiększenie liczby odwiedzin
B. umieszczaniu treści w sieci
C. reklamowaniu strony
D. sprawdzeniu jej w celu usunięcia błędów
Proces walidacji strony internetowej polega na systematycznym sprawdzeniu jej zawartości oraz struktury w celu identyfikacji i eliminacji błędów, które mogą wpływać na jej funkcjonalność oraz użyteczność. Walidacja to kluczowy etap w cyklu życia strony, ponieważ zapewnia, że strona działa zgodnie z wymaganiami technicznymi i standardami branżowymi, takimi jak W3C. Przykłady zastosowania walidacji obejmują sprawdzanie poprawności kodu HTML, CSS oraz dostępności, co jest istotne dla zapewnienia pozytywnego doświadczenia użytkowników. Strony internetowe, które są walidowane, mają większe szanse na lepsze pozycjonowanie w wyszukiwarkach, co przekłada się na wyższą oglądalność. Regularna walidacja jest również zgodna z najlepszymi praktykami w zakresie utrzymania jakości i bezpieczeństwa, co w dłuższej perspektywie wspiera reputację marki i zaufanie użytkowników.
Pytanie 8

Warunek zapisany w JavaScript jest prawdziwy, gdy zmienna x przechowuje:

if ((!isNaN(x)) && (x > 0))
A. pusty napis.
B. napis.
C. dowolną dodatnią wartość liczbową.
D. dowolną całkowitą wartość liczbową.
Poprawnie wyłapałeś, że ten warunek jest prawdziwy tylko wtedy, gdy x przechowuje dodatnią wartość liczbową. Rozbijmy to na części. Funkcja isNaN(x) w JavaScript sprawdza, czy przekazany argument „nie jest liczbą” (NaN = Not a Number). Zapis z wykrzyknikiem: !isNaN(x) oznacza więc „x jest liczbą lub da się go zinterpretować jako liczbę”. Druga część warunku: (x > 0) wymusza, żeby ta wartość była większa od zera, czyli dodatnia. Operator && (AND logiczne) powoduje, że oba warunki muszą być spełnione jednocześnie. W efekcie if wykona się tylko wtedy, gdy x reprezentuje dodatnią liczbę (np. 1, 3.14, 100, 0.0001). Co ważne, w JavaScript !isNaN("5") też będzie prawdą, bo łańcuch "5" zostanie zrzutowany do liczby, więc w praktyce ten warunek przepuści zarówno typ number, jak i tekst, który da się przekonwertować na liczbę dodatnią. W realnych projektach taką konstrukcję stosuje się np. przy walidacji pól formularza: sprawdzamy, czy użytkownik podał sensowną wartość liczbową (np. cena, ilość sztuk, wiek) i czy nie jest ona ujemna albo zerowa. Z mojego doświadczenia lepiej jednak korzystać z Number.isNaN() i jawnie rzutować dane (np. const value = Number(x)), bo klasyczne isNaN ma parę „dziwnych” zachowań wynikających z automatycznych konwersji typów w JS. Mimo to logika w tym zadaniu jest typowa i zgodna z dobrymi praktykami: najpierw walidacja typu/wartości, potem dopiero dalsza logika biznesowa.
Pytanie 9

Jakim sposobem w języku PHP można zapisać komentarz zajmujący kilka linii?

A. /* */
B. //
C. #
D. <!-- -->
W języku PHP, sposób komentowania bloku komentarza w kilku liniach to użycie znaków /* i */. Taki sposób pozwala na umieszczenie dowolnej ilości tekstu w obrębie tych znaków, co jest niezwykle przydatne, gdy chcemy opisać bardziej złożoną funkcję lub fragment kodu. Na przykład, w czasie tworzenia dokumentacji kodu, często stosujemy bloki komentarzy do szczegółowego opisania działania funkcji, parametrów oraz zwracanych wartości. Dzięki temu każdy programista, który będzie pracował z naszym kodem w przyszłości, może szybko zrozumieć jego przeznaczenie. Dobrą praktyką jest również umieszczanie daty aktualizacji oraz informacji o autorze w takich blokach, co ułatwia zarządzanie projektem. Stosowanie bloków komentarzy jest zgodne z konwencjami programistycznymi, co zwiększa czytelność kodu i jego późniejszą konserwację.
Pytanie 10

Polecenie MySQL:

ALTER TABLE ksiazki
    MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;
Przedstawione polecenie MySQL ma za zadanie
A. usunąć kolumnę tytul z tabeli ksiazki
B. dodać do tabeli ksiazki kolumnę tytul
C. zmienić typ kolumny tytul w tabeli ksiazki
D. zmienić nazwę kolumny w tabeli ksiazki
Polecenie ALTER TABLE w przedstawionym zapytaniu jest używane do modyfikacji struktury istniejącej tabeli w bazie danych MySQL. W szczególności, zapytanie zmienia typ kolumny 'tytul' w tabeli 'ksiazki' na VARCHAR(100) oraz ustawia ten typ jako NOT NULL, co oznacza, że ta kolumna nie może zawierać wartości NULL. Typ VARCHAR jest typem danych zmiennych o długości, co pozwala na przechowywanie ciągów znaków o zmiennej długości do 100 znaków. Zmiana typu kolumny może być przydatna w sytuacjach, gdy chcemy zmienić sposób przechowywania danych lub dostosować je do nowych wymagań aplikacji. Przykładem może być sytuacja, w której początkowo tytul był przechowywany jako tekst o stałej długości (np. CHAR), ale później zdecydowano, że lepszym rozwiązaniem będzie przechowywanie go jako VARCHAR dla oszczędności miejsca. W kontekście standardów SQL, modyfikacja kolumny zgodnie z definicją standardu SQL jest dopuszczalna, pod warunkiem, że nie narusza ona reguł dotyczących integralności danych i typów. Warto również pamiętać, że zmiana typu kolumny w bazie danych może wymagać migracji danych, co należy uwzględnić w planowaniu zmian.
Pytanie 11

Co wykonuje poniższy fragment kodu w JavaScript?

n = "Napis1";
s = n.length;
A. Przypisze zmiennej s wartość, która odpowiada długości tekstu ze zmiennej n
B. Przypisze zmiennej s fragment tekstu ze zmiennej n, o długości określonej przez zmienną length
C. Przypisze zmienną n do zmiennej s
D. Wyświetli długość tekstu ze zmiennej n
W języku JavaScript właściwość length dla obiektów typu String zwraca liczbę znaków w danym napisie. W przedstawionym fragmencie skryptu zmiennej n przypisano wartość stringa 'Napis1'. Kiedy używamy n.length uzyskujemy długość tego stringa czyli liczbę 6 ponieważ są w nim dokładnie sześć znaków. Następnie tę wartość przypisujemy zmiennej s co oznacza że s przechowuje liczbę 6. Jest to użyteczne w wielu sytuacjach takich jak walidacja danych wejściowych w formularzach sprawdzanie czy dany tekst mieści się w określonych limitach lub po prostu kontrola poprawności danych w procesach biznesowych. Wartość length jest często stosowana w pętlach do iteracji przez każdy znak w stringu lub w operacjach takich jak odcinanie fragmentów tekstu. Praktyka korzystania z length jest standardem w programowaniu webowym i zaliczana jest do dobrych praktyk ponieważ umożliwia łatwą manipulację tekstowymi danymi i kontrolę ich wymiaru co bywa krytyczne zwłaszcza w aplikacjach o dużej skali gdzie efektywność i klarowność kodu mają znaczenie kluczowe.
Pytanie 12

Pokazane pole input pozwala na

<input type="checkbox" name="text1" value="text2">
A. selekcję opcji z listy zawierającej wartości text1 oraz text2
B. wpisanie dowolnego ciągu znaków
C. wprowadzenie hasła
D. wybranie opcji
Pole input typu checkbox to fajna opcja, bo pozwala użytkownikom zaznaczać jedną albo więcej opcji z dostępnych wyborów. Takie checkboxy można zobaczyć na różnych stronach internetowych, są super przydatne, a użytkownik może je odznaczać kiedy chce. W HTML mamy atrybut type, który mówi, co użytkownik może wpisać. W przypadku checkboxa mamy to pole, które można zaznaczyć i dzięki temu dodajemy wartość do formularza, gdy go wysyłamy. Przykładem mogą być formularze zgód, gdzie trzeba potwierdzić kilka polityk prywatności lub warunków korzystania z serwisu. Ważne jest także, żeby każdy checkbox miał odpowiednio przypisane atrybuty name i value, bo dzięki temu łatwiej jest je zidentyfikować, gdy przesyłamy dane. I pamiętajmy, żeby dobrze oznaczać checkboxy etykietami przez element label – to pomaga, zwłaszcza osobom korzystającym z technologii wspomagających. Takie poprawne używanie checkboxów to klucz do budowania intuicyjnych i użytecznych interfejsów użytkowników.
Pytanie 13

Jakie polecenie należy zastosować, aby naprawić bazę danych w MySQL?

A. UPDATE
B. CHANGE
C. FIX
D. REPAIR
Aby naprawić bazę danych w MySQL, służy polecenie REPAIR TABLE, które jest kluczowe w przypadku uszkodzonych tabel. Działa to w taki sposób, że przeszukuje strukturę tabeli oraz jej indeksy, a następnie próbuje naprawić wszelkie problemy, które mogły wystąpić. REPAIR TABLE można stosować w różnych sytuacjach, takich jak usunięcie zduplikowanych danych, naprawa uszkodzonych indeksów czy odbudowa tabel po awarii. Przykładowo, jeśli napotykasz na błąd, mówiący o tym, że tabela jest uszkodzona, wystarczy wydać polecenie 'REPAIR TABLE nazwa_tabeli;', aby spróbować ją naprawić. Warto także zaznaczyć, że polecenie to działa tylko na typach tabel MyISAM. W przypadku innych silników baz danych, takich jak InnoDB, należy stosować inne metody przywracania danych, które często opierają się na zrzutach bazy danych oraz mechanizmie odzyskiwania. Standardy MySQL jasno określają, że REPAIR TABLE jest istotnym narzędziem w arsenale administracyjnym, dlatego każdemu, kto pracuje z tym systemem, zaleca się zapoznanie z jego działaniem.
Pytanie 14

W JavaScript metoda getElementById odnosi się do

A. zmiennej numerycznej
B. znacznika HTML o podanej nazwie klasy
C. znacznika HTML o wskazanym id
D. klasy zdefiniowanej w CSS
Metoda getElementById w JavaScript jest kluczowym narzędziem do interakcji z modelowaniem DOM (Document Object Model). Służy do uzyskiwania dostępu do pojedynczego elementu HTML na podstawie jego atrybutu id, co jest zgodne z zasadą unikalności identyfikatorów w dokumencie HTML. Dzięki temu programiści mogą stosunkowo łatwo manipulować pojedynczymi elementami, co jest istotne w dynamicznych aplikacjach internetowych. Przykładem zastosowania tej metody może być zmiana tekstu w elemencie <h1>, gdzie używamy getElementById('myHeader').innerHTML = 'Nowy nagłówek';. Zgodnie z dobrymi praktykami, powinno się unikać używania zduplikowanych id w dokumencie, aby zapewnić, że metoda ta zawsze zwraca jeden, a nie wiele elementów. Warto również pamiętać, że w przypadku braku elementu o podanym id, metoda zwróci null, co powinno być uwzględnione w logice aplikacji, aby uniknąć błędów. Użycie tej metody jest standardem w programowaniu JavaScript i stanowi fundament dla wielu bardziej zaawansowanych technik manipulacji DOM.
Pytanie 15

char str1[30] = 'Ala ma kota';
printf("%s", str1);
Jakie jest źródło błędu w prezentowanym kodzie napisanym w języku C++?
A. Napis powinien być umieszczony w cudzysłowie.
B. Do funkcji printf przekazano za mało argumentów.
C. Napis powinien mieć dokładnie 30 znaków.
D. W funkcji printf nie można używać formatowania %s.
Odpowiedź wskazująca, że napis powinien być ujęty w cudzysłów jest poprawna, ponieważ w języku C/C++ napisy (łańcuchy znaków) muszą być ujęte w podwójne cudzysłowy, aby zostały prawidłowo zinterpretowane przez kompilator. W przedstawionym kodzie, zamiast użycia pojedynczych cudzysłowów, które są przeznaczone do definiowania pojedynczych znaków (char), należy użyć podwójnych, aby zdefiniować napis jako tablicę znaków. Takie podejście jest zgodne z standardami języka C i C++, gdzie łańcuchy znaków są implementowane jako tablice znaków zakończone znakiem null ('\0'). Przykładowo, poprawny sposób zapisu to: char str1[30] = "Ala ma kota";. Stosowanie odpowiednich cudzysłowów jest kluczowe w programowaniu, ponieważ może zapobiegać wielu błędom kompilacji oraz ułatwiać późniejszą edycję i zarządzanie kodem. Warto również pamiętać, że dobrym zwyczajem jest stosowanie tablic odpowiedniej wielkości, aby uniknąć nadpisywania pamięci, co może prowadzić do nieprzewidywalnych zachowań programu.
Pytanie 16

Jakie oznaczenie powinno się zastosować, aby umieścić film na stronie internetowej?

A. <video>
B. <movie>
C. <media>
D. <audio>
Znaczniki <media>, <movie> oraz <audio> nie są odpowiednie do osadzania filmów na stronach internetowych z kilku powodów. Nie istnieje znacznik <media> w standardzie HTML, co prowadzi do mylnego przekonania, że jest to poprawne podejście do integracji multimediów. Użytkownicy mogą mylnie sądzić, że takie podejście zapewni im funkcjonalność wideo, jednak brak takiego znacznika w specyfikacji HTML czyni go nieprzydatnym. Z kolei znacznik <movie> również nie jest zdefiniowany w standardach HTML i nie jest stosowany w praktyce webowej, co sprawia, że jego użycie prowadzi do poważnych błędów w implementacji. Można spotkać się z przekonaniem, że <audio> może być używany do odtwarzania wideo, jednak jest on przeznaczony wyłącznie do dźwięku. Odtwarzanie wideo przy użyciu znacznika <audio> byłoby niewłaściwe i wprowadzałoby użytkowników w błąd, ponieważ nie zapewniałoby wizualnego komponentu, który jest niezbędny do wyświetlania filmów. Ponadto, prawidłowe osadzanie wideo powinno opierać się na standardach branżowych, które promują odpowiednie użycie znaczników oraz ich atrybutów, co jest kluczowe dla funkcjonalności i dostępności multimediów w sieci. Przy projektowaniu stron internetowych, ważne jest, aby stosować się do aktualnych standardów, aby zapewnić pełne wsparcie przeglądarek oraz optymalne doświadczenie użytkownika.
Pytanie 17

Elementarna animacja może być zapisana w formacie

A. PSD
B. BMP
C. GIF
D. TIFF
Format GIF (Graphics Interchange Format) jest powszechnie stosowany do tworzenia prostych animacji ze względu na swoją zdolność do kompresji obrazów i obsługi przez większość przeglądarek internetowych. GIF pozwala na zapisanie sekwencji obrazów w jednej pliku, co umożliwia ich wyświetlanie jako animacji. Standard GIF obsługuje maksymalnie 256 kolorów z palety, co czyni go idealnym do prostych grafik, takich jak ikony czy animacje internetowe. Dzięki metodzie kompresji Lempel-Ziv-Welch (LZW) możliwe jest zmniejszenie rozmiaru pliku bez utraty jakości, co jest kluczowe w kontekście transferu danych przez sieć. Przykłady zastosowania formatu GIF obejmują animowane banery reklamowe, emotikony oraz krótkie klipy wideo w formie GIF, które stały się popularne na platformach społecznościowych. Ponadto GIF wspiera przezroczystość i animacje w cyklu, co podnosi jego użyteczność w wielu aplikacjach multimedialnych. Z tego powodu GIF jest formatem, który oferuje zarówno funkcjonalność, jak i kompatybilność, co czyni go najlepszym wyborem dla prostych animacji.
Pytanie 18

Która z reguł dotyczących sekcji w HTML jest właściwa?

A. W sekcji <head> znajduje się sekcja <body>
B. W sekcji <head> mogą znajdować się znaczniki <meta>, <title>, <link>
C. W sekcji <head> nie można umieszczać kodu CSS, tylko odwołanie do pliku CSS
D. W sekcji <head> można definiować szablon strony przy użyciu znaczników <div>
Poprawnie wskazana zasada dotyczy tego, co zgodnie ze specyfikacją HTML powinno znajdować się w sekcji <head>. Ta część dokumentu przechowuje tzw. metadane, czyli informacje o stronie, a nie samą treść widoczną dla użytkownika. Właśnie dlatego typowe i jak najbardziej prawidłowe elementy w <head> to <meta>, <title> oraz <link>. Znacznik <title> ustawia tytuł strony wyświetlany na karcie przeglądarki i używany np. przez wyszukiwarki. Znaczniki <meta> służą m.in. do określenia kodowania znaków (np. <meta charset="UTF-8">), opisu strony, słów kluczowych, informacji dla robotów indeksujących czy ustawienia viewportu na urządzeniach mobilnych. Z kolei <link> pozwala podpiąć zewnętrzne zasoby, najczęściej arkusze stylów CSS (rel="stylesheet"), ale też np. ikony favicon. W praktyce w dobrze napisanym dokumencie HTML w <head> znajdziesz zwykle: deklarację <meta charset>, <meta name="viewport">, tytuł strony w <title>, link do pliku CSS przez <link rel="stylesheet" href="style.css"> oraz czasem dodatkowe meta tagi dla SEO czy integracji z social media (Open Graph, Twitter Cards). Z mojego doświadczenia warto pilnować porządku w <head>, bo przejrzysta i poprawna struktura ułatwia późniejsze utrzymanie projektu, poprawia dostępność, pozycjonowanie i ogólnie jest zgodna z dobrymi praktykami rekomendowanymi przez W3C i społeczność front‑endową. Moim zdaniem dobrze opanowana sekcja <head> to taki fundament profesjonalnej strony WWW, nawet jeśli użytkownik jej bezpośrednio nie widzi.
Pytanie 19

Język JavaScript wspiera

A. funkcje wirtualne
B. obiekty DOM
C. abstrakcyjne klasy
D. wysyłanie ciastek z identycznymi informacjami do wielu użytkowników strony
Wybór jednej z pozostałych opcji może wynikać z nieporozumienia dotyczącego podstawowych koncepcji programowania w JavaScript. Funkcje wirtualne, które są bardziej charakterystyczne dla języków programowania obiektowego, takich jak C++ czy Java, nie mają zastosowania w JavaScript, który nie wspiera klasycznej hierarchii klas w taki sposób, jak te języki. W JavaScript funkcje są obiektami, a prototypowe dziedziczenie jest kluczowym mechanizmem, co często prowadzi do mylnej interpretacji koncepcji klas abstrakcyjnych. JavaScript nie definiuje klas abstrakcyjnych w tradycyjnym sensie, chociaż od ES6 wprowadzono wsparcie dla klas. Co więcej, idea wysyłania ciastek z tą samą informacją do wielu klientów nie jest bezpośrednio związana z językiem JavaScript, lecz z mechanizmami serwerowymi oraz strukturyzowaniem danych w aplikacjach webowych. Często popełniane błędy myślowe dotyczą zrozumienia ról różnych technologii webowych i ich interakcji. JavaScript działa głównie po stronie klienta, a jego integracja z serwerami odbywa się zazwyczaj za pomocą protokołu HTTP, w którym ciasteczka są jednym z wielu elementów zarządzania stanem użytkownika. Zrozumienie roli DOM w kontekście JavaScript jest kluczowe do tworzenia efektywnych i interaktywnych aplikacji, co podkreśla znaczenie tej koncepcji w codziennym programowaniu.
Pytanie 20

W SQL, przy użyciu polecenia ALTER, można

A. usunąć tabelę
B. stworzyć nową tabelę
C. dodać dane do tabeli
D. zmienić strukturę tabeli
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ polecenie ALTER w języku SQL służy do modyfikacji istniejącej struktury tabeli. Umożliwia ono wykonywanie różnych operacji, takich jak dodawanie nowych kolumn, zmiana typu danych istniejących kolumn, a także usuwanie kolumn. Przykładem użycia może być zmiana typu danych kolumny 'wiek' w tabeli 'Użytkownicy' z INTEGER na VARCHAR, co można osiągnąć za pomocą zapytania: ALTER TABLE Użytkownicy MODIFY COLUMN wiek VARCHAR(3). Zmiana struktury tabeli jest istotna w kontekście dostosowywania bazy danych do zmieniających się wymagań aplikacji i użytkowników, co jest kluczowe dla utrzymania jej elastyczności i wydajności. Warto również pamiętać, że modyfikacje struktury tabeli powinny być przeprowadzane z zachowaniem zasad bezpieczeństwa danych oraz odpowiednich procedur kontroli wersji, aby zminimalizować ryzyko utraty danych lub wprowadzenia błędów. Dzięki zrozumieniu i umiejętnemu stosowaniu polecenia ALTER, administratorzy baz danych mogą skuteczniej zarządzać strukturą i integralnością danych.
Pytanie 21

Jaką wartość w formacie heksadecymalnym będzie miała barwa określona kodem rgb(255, 10, 22)?

A. #FF1016
B. #FF0A16
C. #2551022
D. #251022
Odpowiedź #FF0A16 jest poprawna, ponieważ kod RGB (255, 10, 22) jest konwertowany na format heksadecymalny, gdzie każdy z trzech kanałów (czerwony, zielony, niebieski) jest przedstawiany przez dwie cyfry szesnastkowe. W kodzie RGB wartość 255 dla kanału czerwonego odpowiada szesnastkowej wartości FF, wartość 10 dla kanału zielonego odpowiada wartości 0A, a wartość 22 dla kanału niebieskiego odpowiada wartości 16. Łącząc te wartości, otrzymujemy #FF0A16. Praktyczne zastosowania kodów kolorów w formacie heksadecymalnym są powszechne w projektowaniu stron internetowych oraz grafice komputerowej, gdzie umożliwiają precyzyjne definiowanie kolorów. Warto również pamiętać, że standard W3C zaleca używanie formatu heksadecymalnego w CSS, co czyni go bardziej efektywnym dla deweloperów. Ponadto, znajomość konwersji kolorów RGB na heksadecymalny jest kluczowa dla każdego, kto zajmuje się designem i programowaniem wizualnych interfejsów użytkownika.
Pytanie 22

Który z poniższych znaczników HTML można wykorzystać do stworzenia struktury witryny internetowej?

A. <em>
B. <mark>
C. <input>
D. <aside>
<aside> to znacznik, który dodaje coś ekstra do treści głównej na stronie, jak np. informacje poboczne. Używanie go jest zgodne z zasadami HTML5, które promują sensowne budowanie dokumentów. Możesz go używać np. do wyróżniania sekcji z informacjami o autorze lub linkami do innych artykułów. Dzięki temu, że stosujesz semantyczne znaczniki jak <aside>, twoje treści stają się lepiej zrozumiałe dla użytkowników. Co więcej, to też polepsza dostępność strony dla osób korzystających z technologii wspomagających, jak czytniki ekranu. Dobrze zastosowane <aside> ułatwia organizację treści, co pozytywnie wpływa na SEO, bo wyszukiwarki łatwiej rozumieją strukturę strony. A i tak w ogóle, używanie semantycznych znaczników pozwala utrzymać kod w lepszej formie, co ważne, zwłaszcza przy pracy w zespołach nad większymi projektami.
Pytanie 23

Możliwość utworzenia konta użytkownika jan z hasłem janPass można osiągnąć przy pomocy polecenia

A. CREATE USER 'jan'@'%localhost' IDENTIFIED VIA mysql_native_password USING 'janPass';
B. CREATE USER 'jan'@'localhost' PASSWORD EXPIRE;
C. CREATE USER 'jan'@'localhost';
D. CREATE USER 'jan'@'localhost' IDENTIFIED BY 'janPass';
Odpowiedź ta jest poprawna, ponieważ prawidłowo wykorzystuje składnię polecenia SQL do tworzenia użytkownika w bazie danych MySQL. Polecenie 'CREATE USER 'jan'@'localhost' IDENTIFIED BY 'janPass';' tworzy nowego użytkownika o nazwie 'jan' z hasłem 'janPass', które jest wymagane do autoryzacji. Użycie 'IDENTIFIED BY' jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa, ponieważ pozwala na bezpośrednie zdefiniowanie hasła w momencie tworzenia konta użytkownika. W praktyce, stworzenie użytkownika z odpowiednim hasłem jest kluczowym krokiem w zarządzaniu bazą danych, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa danych. Umożliwia to ograniczenie dostępu do zasobów bazy danych tylko do autoryzowanych użytkowników. Dodatkowo, w codziennej pracy należy regularnie aktualizować hasła użytkowników oraz stosować złożone hasła, aby zwiększyć poziom bezpieczeństwa. Warto również zaznaczyć, że w nowoczesnych wersjach MySQL możliwe jest użycie dodatkowych opcji, takich jak 'REQUIRE SSL', dla podniesienia poziomu zabezpieczeń przy nawiązywaniu połączeń.
Pytanie 24

Instrukcja SQL przedstawiona w formie graficznej

ALTER TABLE 'miasta'
ADD 'kod' text;
A. zmienia nazwę tabeli miasta na nazwę kod
B. wprowadza do tabeli dwie kolumny o nazwach: kod i text
C. w tabeli miasta zmienia nazwę kolumny kod na nazwę text
D. dodaje do tabeli kolumnę o nazwie kod typu text
Polecenie ALTER TABLE w SQL to naprawdę przydatne narzędzie, które pozwala na modyfikowanie struktury tabeli w bazie danych. W Twoim przypadku dodajesz nową kolumnę o nazwie 'kod' typu text do tabeli 'miasta'. To słowo kluczowe ADD oznacza, że chcemy coś dorzucić do tej tabeli. Typ text jest fajny, bo jest używany do przechowywania różnych dłuższych tekstów, co sprawia, że idealnie nadaje się do takich danych jak opisy czy kody pocztowe. Pamiętaj, że przed robieniem zmian w tabelach warto pomyśleć, jak to wpłynie na całe działanie aplikacji i procesów w firmie. Na przykład, jeśli musisz przechować dodatkowe info o miastach, jak właśnie kody pocztowe, to dodanie tego jest super pomysłem. Znajomość ALTER TABLE jest mega przydatna w zarządzaniu bazami danych, bo pozwala na elastyczne dostosowanie tabel do zmieniających się potrzeb. To naprawdę może zwiększyć efektywność systemu, jeśli dobrze to ogarniesz.
Pytanie 25

Aby tworzyć strony internetowe w sposób graficzny, należy skorzystać z

A. przeglądarki internetowej
B. programu typu WYSIWYG
C. edytora CSS
D. programu MS Office Picture Manager
Programy typu WYSIWYG (What You See Is What You Get) są narzędziami umożliwiającymi tworzenie stron internetowych w sposób wizualny, co znacznie ułatwia proces projektowania. Użytkownik może edytować strony bez konieczności znajomości języków programowania, takich jak HTML czy CSS, ponieważ te programy generują kod automatycznie na podstawie działań użytkownika. Przykładami takich aplikacji są Adobe Dreamweaver, Wix czy WordPress, które pozwalają na łatwe dodawanie treści, stylów i multimediów. Dzięki zastosowaniu programów WYSIWYG, projektanci mogą skupić się na estetyce i funkcjonalności stron, co jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi, które promują użyteczność i dostępność. Warto również zauważyć, że wiele z tych narzędzi oferuje szereg szablonów i komponentów, które przyspieszają proces tworzenia i zapewniają zgodność z aktualnymi standardami webowymi (np. W3C).
Pytanie 26

Wskaż właściwą zasadę odnoszącą się do integralności danych w bazie danych?

A. pole klucza podstawowego musi mieć utworzony indeks
B. pole klucza obcego nie powinno być puste
C. w relacji 1..n pole klucza obcego łączy się z polem klucza podstawowego innej tabeli
D. pole klucza podstawowego nie powinno być puste
Pole klucza podstawowego w tabeli bazy danych jest fundamentalnym elementem struktury relacyjnej. Jego główną rolą jest zapewnienie unikalności każdego rekordu w tabeli oraz umożliwienie jednoznacznej identyfikacji. Zgodnie z zasadami spójności danych w bazach danych, pole klucza podstawowego nie może być puste (NULL), ponieważ brak wartości w tym polu uniemożliwi skuteczne i jednoznaczne zidentyfikowanie rekordu. Na przykład, w tabeli 'Klienci', gdzie 'ID_Klienta' jest kluczem podstawowym, każde 'ID_Klienta' musi być unikalne i nie może być puste, aby uniknąć niejednoznaczności podczas wyszukiwania lub modyfikacji danych. Praktyczne zastosowanie tej zasady w projektowaniu baz danych prowadzi do zwiększenia integralności i spójności danych, co jest zgodne z normami, takimi jak ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability). Dbałość o poprawność kluczy podstawowych to kluczowy element w tworzeniu wydajnych i niezawodnych systemów baz danych.
Pytanie 27

Celem testów związanych ze skalowalnością oprogramowania jest ocena, czy aplikacja

A. jest właściwie udokumentowana
B. posiada odpowiednią funkcjonalność
C. potrafi funkcjonować przy założonym i wyższym obciążeniu
D. jest chroniona przed nieautoryzowanymi operacjami, np. dzieleniem przez zero
Twoja odpowiedź o zdolności aplikacji do działania przy dużym obciążeniu to bardzo ważny temat w testach skalowalności. W skrócie, chodzi o to, jak system radzi sobie, gdy użytkowników lub operacji przybywa. To kluczowe, bo przecież każdy z nas nie lubi, gdy aplikacja się zacina, prawda? Przykładowo, testy obciążeniowe symulują sytuację, kiedy jest dużo jednoczesnych użytkowników, żeby sprawdzić, czy wszystko działa jak należy. Dobrze jest też monitorować, jak aplikacja się sprawuje w trakcie takich testów i analizować, gdzie mogą być wąskie gardła. Z moim doświadczeniem, zrozumienie tych rzeczy jest niezbędne do utrzymania dobrej jakości usług. Można też spojrzeć na standardy, takie jak ISO/IEC 25010, które podkreślają, jak ważna jest jakość oprogramowania, w tym jego zdolność do skalowania. To sprawia, że twoja odpowiedź ma duże znaczenie!
Pytanie 28

Jakie polecenie należy zastosować, aby w trakcie tworzenia tabeli dodać klucz obcy obejmujący wiele kolumn?

A. CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY (nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko,imie)
B. CONSTRAINT(nazwisko,imie) FOREIGN REFERENCES KEY osoby (nazwisko, imie)
C. CONSTRAINT(nazwisko,imie) FOREIGN KEY REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
D. CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY ON (nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko,imie)
Odpowiedź 'CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY (nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko,imie)' jest poprawna, ponieważ poprawnie definiuje klucz obcy na wielu kolumnach. Klucz obcy jest używany do ustanawiania relacji między tabelami, co jest kluczowe w modelowaniu danych w relacyjnych bazach danych. W tym przypadku, 'fk_osoba_uczen' to nazwa ograniczenia, która pozwala na łatwe identyfikowanie klucza obcego w przyszłości. Wskazanie wielu kolumn w nawiasach po słowie kluczowym 'FOREIGN KEY' jasno określa, które kolumny tworzą klucz obcy w tabeli, podczas gdy 'REFERENCES osoby (nazwisko, imie)' precyzuje, że te kolumny odnoszą się do kolumn w tabeli 'osoby'. Tego rodzaju konstrukcja jest zgodna ze standardami SQL i dobrymi praktykami, ponieważ umożliwia zachowanie integralności danych oraz zapewnia spójność między związaną tabelą a tabelą główną. Przykładowo, gdy mamy rekordy ucznia i chcemy, aby każdy uczeń był powiązany z jego rodzicem w tabeli 'osoby', dobrze zdefiniowany klucz obcy z użyciem wielu kolumn zapobiegnie wprowadzeniu nieprawidłowych danych. Zastosowanie tej techniki ułatwia także późniejsze zapytania do bazy danych oraz zapewnia lepszą organizację danych.
Pytanie 29

Jakie będzie wynik działania programu napisanego w JavaScript, umieszczonego w ramce, kiedy wprowadzisz wartość 5?

var n, i;
var a = 1;

n = prompt("Podaj n:", "");

for (i=n; i>=2; i--)
    a*=i;

document.write("Wynik ",a);
A. 120
B. 125
C. 60
D. 625
Program jest przykładem prostego algorytmu obliczającego silnię liczby n, którą użytkownik wprowadza za pomocą funkcji prompt. Zmienna a jest inicjalizowana wartością 1 i służy do przechowywania wyniku. Pętla for rozpoczyna się od wartości n i zmniejsza wartość i do 2, za każdym razem mnożąc a przez i. Dla n=5 pętla wykona się pięć razy, obliczając kolejno 5*4*3*2*1, co daje wynik 120. Metoda document.write wyświetla wynik na stronie. Rozumienie mechanizmu działania pętli for i operatora *= jest kluczowe w zrozumieniu algorytmów obliczeniowych używanych w programowaniu JavaScript. Silnia jest podstawowym przykładem algorytmu rekurencyjnego, który można również zaimplementować za pomocą funkcji rekurencyjnej, co jest często stosowane w programowaniu funkcyjnym. Znajomość takich konstrukcji pozwala na tworzenie bardziej zaawansowanych algorytmów przetwarzania danych i optymalizację kodu, co jest cenioną umiejętnością w branży IT.
Pytanie 30

Co oznacza zapis w obiekcie w języku JavaScript?

x = przedmiot.nazwa();
A. nazwa jest atrybutem klasy przedmiot
B. zmienna x będzie przechowywać rezultat działania funkcji przedmiot
C. zmienna x będzie przechowywać wynik działania metody nazwa
D. nazwa jest cechą obiektu przedmiot
W języku JavaScript wyrażenie przedmiot.nazwa() oznacza wywołanie metody nazwa na obiekcie przedmiot. Wynik tego wywołania jest przypisywany do zmiennej x. Metody są funkcjami zdefiniowanymi wewnątrz obiektu które mogą wykorzystywać jego dane. Przy wywołaniu metody używamy operatora kropki do dostępu do konkretnej funkcji w obiekcie. Taki zapis jest powszechnie stosowany w programowaniu obiektowym i pozwala na wykonywanie operacji zdefiniowanych w kontekście danego obiektu. Dobre praktyki zalecają aby nazewnictwo metod było opisowe co ułatwia rozumienie kodu i jego utrzymanie przez innych programistów. Przykładem może być obiekt samochód mający metodę uruchom która po wywołaniu realizuje logikę uruchomienia samochodu. Warto również zwrócić uwagę na aspekt asynchroniczności który w JavaScript ma duże znaczenie zwłaszcza przy operacjach sieciowych gdzie często stosuje się metody zwracające obietnice. Dzięki temu zapis x = przedmiot.nazwa() jest podstawowym przykładem zastosowania programowania obiektowego w praktyce
Pytanie 31

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Inwersja.
B. Progowanie.
C. Krzywe.
D. Barwienie.
Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.
Pytanie 32

Dla jakich nazwisk użyta w zapytaniu klauzula LIKE jest poprawna?

SELECT imie FROM mieszkancy WHERE imie LIKE '_r%';
A. Arleta, Krzysztof, Krystyna, Tristan
B. Gerald, Jarosław, Marek, Tamara
C. Krzysztof, Krystyna, Romuald
D. Rafał, Rebeka, Renata, Roksana
Prawidłowa odpowiedź Arleta Krzysztof Krystyna Tristan jest zgodna z klauzulą LIKE w języku SQL która pozwala na wyszukiwanie wzorców w danych tekstowych W zapytaniu użyto wzorca '_r%' gdzie podkreślenie oznacza dowolny pojedynczy znak a procent dowolną liczbę znaków W tym przypadku imiona muszą mieć 'r' jako drugi znak co jest spełnione dla Arleta Krzysztof Krystyna i Tristan Klauzula LIKE jest często używana w aplikacjach bazodanowych do filtrowania danych tekstowych na przykład w systemach zarządzania klientami gdzie można wyszukiwać nazwiska klientów zaczynające się na określoną literę Dobre praktyki zalecają ostrożne używanie wzorców które mogą prowadzić do pełnych skanów tabel co wpływa na wydajność Indeksowanie kolumn może poprawić szybkość zapytań LIKE jednak należy unikać wzorców zaczynających się od symbolu procenta gdyż pomijają indeksy Warto zrozumieć że LIKE jest potężnym narzędziem w SQL które może znacznie ułatwić pracę z tekstem jednak wymaga ono przemyślanego użycia by nie pogorszyć wydajności bazy danych
Pytanie 33

Dane są zapisy w tabeli uczniowie, które zostały przedstawione na rysunku. Jaki będzie rezultat wykonania podanego zapytania SQL?

Ilustracja do pytania
A. Dane 4, 3, 4, 3
B. Wartość 3.5
C. Suma ocen równa 14
D. Liczba wierszy równa 4
Zapytanie SQL SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie ma na celu obliczenie średniej wartości kolumny ocena w tabeli uczniowie. Średnia arytmetyczna jest obliczana poprzez zsumowanie wszystkich ocen i podzielenie wyniku przez liczbę rekordów. W tym przypadku mamy cztery oceny: 4 3 4 i 3. Suma tych ocen wynosi 14 a liczba rekordów to 4 co daje średnią arytmetyczną równą 3.5. W przypadku baz danych funkcja AVG() jest standardowym sposobem na obliczanie średniej wartości w zestawie danych i jest powszechnie używana w analizie danych gdzie często zachodzi potrzeba określenia centralnej tendencji. Takie podejście pozwala na szybką ocenę ogólnej wydajności lub trendów w zbiorze danych. Praktyczne zastosowanie tego mechanizmu obejmuje analizy biznesowe gdzie przeciętna wartość sprzedaży lub innych metryk może dostarczyć cennych informacji. Warto również podkreślić że AVG() ignoruje wartości NULL co jest korzystne w analizie zestawów danych o niepełnych wpisach.
Pytanie 34

Wskaż kod równoważny do przedstawionego kodu zapisanego językiem PHP.

$suma = 0;
for ($x = 10; $x <= 20; $x++) {
    $suma += $x;
}
Kod 1.
$suma = 0;
while ($x <= 20) {
    $suma += $x;
    $x++;
}
Kod 2.
$suma = 0;
$x = 10;
while ($x <= 20) {
    $suma += $x;
    $x++;
}
Kod 3.
$suma = 0;
$x = 1;
while ($x <= 10) {
    $suma += $x;
    $x++;
}
Kod 4.
$suma = 0;
$x = 10;
while ($x <= 20) {
    $suma = $x;
    $x++;
}
A. Kod 3.
B. Kod 2.
C. Kod 1.
D. Kod 4.
Wybrana przez Ciebie odpowiedź nie jest prawidłowa. Zostały tutaj przedstawione kody, które nie są równoważne do kodu PHP. Na przykład, może pojawić się kod, który używa innej pętli, ale nie inicjalizuje wartości $x na 10 lub nie inkrementuje jej aż do osiągnięcia wartości 20. Inny kod może nawet nie używać pętli, co jest fundamentalnym błędem, ponieważ pętle są niezbędne do wykonania określonej liczby operacji bez konieczności pisania dużej ilości kodu. Ważne jest, aby zwrócić uwagę na detale takie jak warunki pętli, sposoby inkrementacji, a także na to, czy kod faktycznie używa pętli. Pamiętaj, że wybór odpowiedniego rodzaju pętli jest kluczowy w zależności od problemu, który próbujesz rozwiązać. Pętle for są zazwyczaj używane, gdy z góry wiemy ile razy pętla ma być wykonana, a pętle while są używane, gdy nie wiemy ile razy pętla ma być wykonana, ale znamy warunek jej zakończenia. To jest podstawowa wiedza, którą każdy programista powinien posiadać, więc jeśli masz z tym problemy, warto poświęcić więcej czasu na zrozumienie pętli.
Pytanie 35

Funkcja zaprezentowana w PHP

function dzialania(int $x, float $y) {
  $z = $x + $y;
  return $z;
}
A. nie zwraca wyniku.
B. przyjmuje dwa argumenty z wartością domyślną.
C. jest zadeklarowana z dwoma parametrami rzeczywistymi.
D. zwraca wynik.
Przedstawiona funkcja w języku PHP to przykład funkcji, która zwraca wartość. Z definicji funkcja działa na określonych wejściach, które w tym przypadku są typu int i float, a następnie wykonuje operację dodawania tych wejść. Zmienna $z przechowuje wynik dodawania, który jest następnie zwracany poprzez instrukcję return. Instrukcja ta kończy działanie funkcji, przekazując wynik na zewnątrz, co czyni funkcję użyteczną w kontekście programowania modularnego, gdzie wyniki obliczeń mogą być dalej przetwarzane lub wykorzystywane. W PHP zwracanie wartości z funkcji jest powszechną praktyką, szczególnie w kontekście aplikacji, gdzie funkcje pomagają w organizacji kodu, testowaniu jednostkowym oraz utrzymaniu. Dobre praktyki programistyczne zalecają zwracanie wartości, gdy funkcja ma wykonywać obliczenia lub przetwarzanie danych, co zwiększa jej elastyczność i ponowne użycie w różnych częściach programu. Funkcje zwracające wartości są często wykorzystywane w aplikacjach webowych do przetwarzania danych z formularzy czy generowania dynamicznych treści, co ilustruje ich wszechstronność i znaczenie w nowoczesnym programowaniu.
Pytanie 36

Znacznik <ins> w HTML jest używany do wskazywania

A. tekstu, który został dodany
B. tekstu, który został przeformatowany
C. tekstu, który został usunięty
D. cytowanego fragmentu tekstu
Wybierając błędne odpowiedzi, pokazujesz, że coś może być niejasne, jeśli chodzi o znaczniki HTML. Na przykład, myślenie, że <ins> to znacznik do oznaczania cytatów, to pomyłka. Do tego zadania służy <blockquote> albo <q>, które mają swoje własne, zupełnie inne znaczenie. Jeśli wybrałeś opcję mówiącą o oznaczaniu usuniętego tekstu, to też jest błąd, bo do tego mamy znacznik <del>. A użycie <ins> w kontekście zmiany formatu tekstu to jeszcze jedna pomyłka, bo ten znacznik nie mówi nic o formatowaniu. Tak naprawdę, <ins> tylko wskazuje nowe fragmenty tekstu, a nie zmienia ich stylu. Jeżeli nie rozumiesz tych funkcji różnych znaczników HTML, to łatwo można wpaść w pułapkę błędów w kodzie, co później będzie miało wpływ na semantykę stron oraz ich dostępność. Dlatego tak ważne jest, żeby znać różnice między tymi znacznikami i korzystać z nich, jak należy.
Pytanie 37

Co można powiedzieć o wyświetlonym przez witrynę tekście "test kolorów"?

<p id="p1" style="color:blue;">test kolorów</p>
<button type="button"
  onclick="document.getElementById('p1').style.color='red'">
  test</button>
A. Wciskanie przycisku test sprawia, że kolor tekstu jest na przemian niebieski i czerwony.
B. Po wciśnięciu przycisku test kolor tekstu jest czerwony.
C. Zaraz po załadowaniu witryny kolor tekstu jest czerwony.
D. Po wciśnięciu przycisku test kolor tekstu jest niebieski.
Niestety, żadne z pozostałych wyborów nie są trafne, bo nie oddają działania kodu HTML i JavaScript, który widzisz na zdjęciu. Na przykład, jeśli ktoś myśli, że kolor zmienia się na niebieski po naciśnięciu przycisku, to jest w błędzie, bo kod wyraźnie pokazuje, że kolor zmienia się na czerwony. Z kolei stwierdzenie, że kolor zmienia się na przemian między czerwonym a niebieskim, też jest błędne, ponieważ w kodzie nie ma żadnej pętli ani warunku, który by to umożliwił. I jeszcze, mówienie, że kolor tekstu jest czerwony po załadowaniu strony, to też fałsz, bo początkowo tekst jest niebieski. Może te pomyłki wynikają z niezrozumienia jak działają skrypty JavaScript lub z pominięcia niektórych elementów w analizie.
Pytanie 38

Jak określa się element, który został oznaczony znakiem zapytania w strukturze platformy .NET, a który pozwala na tworzenie indywidualnych aplikacji z wykorzystaniem frameworków oraz na przekształcanie kompilowanego kodu pośredniego na kod maszynowy procesora znajdującego się w komputerze?

Ilustracja do pytania
A. Infrastruktura językowa (CLI)
B. Wspólne środowisko programistyczne (CLP)
C. Wspólne środowisko uruchomieniowe (CLR)
D. Biblioteka klas bazowych (BCL)
Wspólne środowisko uruchomieniowe (CLR) jest kluczowym komponentem platformy .NET, który odpowiada za zarządzanie wykonywaniem programów napisanych w różnych językach programowania. CLR działa jako wirtualna maszyna i umożliwia uruchamianie aplikacji poprzez kompilację kodu pośredniego (CIL) do kodu maszynowego właściwego dla danego procesora. Jednym z głównych zadań CLR jest zarządzanie pamięcią, w tym automatyczne zarządzanie zasobami oraz usuwanie nieużywanych obiektów za pomocą mechanizmu garbage collection. Ponadto CLR zapewnia bezpieczeństwo typów i izolację, co pozwala na lepszą kontrolę nad integralnością aplikacji. Dzięki takiemu podejściu, deweloperzy mogą skupić się na logice aplikacyjnej, nie martwiąc się o niskopoziomowe szczegóły związane z zarządzaniem pamięcią. CLR wspiera także interoperacyjność między różnymi językami, co oznacza, że komponenty napisane w jednym języku mogą być używane w aplikacjach napisanych w innym języku, co zwiększa elastyczność i możliwości wielokrotnego użycia kodu. Dzięki CLR deweloperzy mogą tworzyć stabilne i wydajne aplikacje w sposób efektywny i zgodny z nowoczesnymi standardami programistycznymi.
Pytanie 39

W jakim bloku powinien być umieszczony warunek pętli?

Ilustracja do pytania
A. Opcja B
B. Opcja D
C. Opcja A
D. Opcja C
Odpowiedź C jest prawidłowa ponieważ blok w kształcie rombu jest powszechnie stosowany w schematach blokowych do przedstawiania warunków decyzyjnych W kontekście pętli programistycznych warunek decyzyjny kontroluje jej wykonanie określając kiedy pętla powinna się zakończyć lub kontynuować Romb jako symbol decyzyjny umożliwia zadanie pytania logicznego którego wynik decyduje o dalszym przebiegu algorytmu Na przykład w pętli while warunek jest oceniany przed każdym wykonaniem bloków kodu w pętli co zapewnia że pętla działa dopóki warunek jest spełniony Podobnie w pętli for warunek kontroluje liczbę iteracji poprzez ocenę wyrażenia logicznego przed każdą iteracją Stosowanie rombu do przedstawiania warunków pętli jest zgodne ze standardami modelowania procesów i zwiększa czytelność oraz zrozumiałość schematów blokowych dla programistów i analityków Właściwe umiejscowienie warunku w rombie w strukturze pętli pokazuje zdolność do logicznego modelowania algorytmów co jest kluczowe dla tworzenia efektywnego i niezawodnego oprogramowania
Pytanie 40

W ramce przedstawiono kod JavaScript z błędem logicznym. Program powinien wypisywać informację, czy liczby są sobie równe, czy nie, lecz nie wykonuje tego. Wskaż odpowiedź, która dotyczy błędu.

var x=5;
var y=3;
if(x=y) document.getElementById("demo").innerHTML='zmienne są równe';
else    document.getElementById("demo").innerHTML='zmienne się różnią';
A. Zmienne zostały zadeklarowane w niewłaściwy sposób
B. Brak średnika przed klauzulą else
C. W klauzuli if użyto przypisania zamiast porównania
D. Zawartość sekcji if oraz else powinna być zamieniona miejscami
W analizowanym kodzie JavaScript występuje błąd związany z użyciem operatora przypisania zamiast operatora porównania w klauzuli if. W języku JavaScript do porównania dwóch wartości używa się operatora '===' lub '=='. Operator '=' to operator przypisania, który przypisuje wartość z prawej strony do zmiennej po lewej stronie. W kontekście warunków if, należy użyć operatora porównania, aby ocenić, czy dwie zmienne są równe. W poprawnej wersji kodu, linia if x = y powinna być zmieniona na if (x === y). Dodatkowo, warto pamiętać o umieszczeniu wartości porównawanych w nawiasach, co zwiększa czytelność i poprawność kodu. Przykład prawidłowego kodu to: var x = 5; var y = 3; if (x === y) { document.getElementById('demo').innerHTML = 'zmienne są równe'; } else { document.getElementById('demo').innerHTML = 'zmienne się różnią'; }. Taki zapis zapewnia, że program poprawnie zidentyfikuje różnicę między zmiennymi x i y i odpowiednio wyświetli komunikat.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej