Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 11:04
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 11:26

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W języku JavaScript właściwie zdefiniowana zmienna to

A. #imie

B. imie2

C. imię2

D. imię%

W języku JavaScript, poprawne nadawanie zmiennych jest kluczowym elementem programowania, który opiera się na zdefiniowanych zasadach dotyczących identyfikatorów. Zmienna musi zaczynać się od litery, znaku podkreślenia (_) lub znaku dolara ($), a następnie może zawierać litery, cyfry, znaki podkreślenia oraz znaki dolara. W przypadku odpowiedzi 'imie2', zaczyna się ona od litery i zawiera literę oraz cyfrę, co czyni ją poprawnym identyfikatorem. Zgodnie ze standardem ECMAScript, identyfikatory są rozróżniane na wielkie i małe litery, co oznacza, że 'Imie2' i 'imie2' będą traktowane jako różne zmienne. Praktycznym przykładem poprawnego użycia takiej zmiennej może być zapis: let imie2 = 'Jan'; console.log(imie2);. W wyniku tego, konsola wyświetli 'Jan'. Można również zauważyć, że zgodnie z zasadami, zmienne mogą być oznaczone jako let, const lub var, co dodaje elastyczności podczas deklaracji zmiennych w kodzie JavaScript.

Pytanie 2

Jeżeli rozmiar pliku graficznego jest zbyt duży do publikacji w sieci, co należy zrobić?

A. zwiększyć jego głębię kolorów

B. zmniejszyć jego rozdzielczość

C. zapisać w formacie BMP

D. dodać kanał alfa

Zmniejszenie rozdzielczości pliku graficznego jest jedną z najskuteczniejszych metod na zmniejszenie jego rozmiaru, co jest niezwykle ważne w kontekście publikacji w Internecie. Rozdzielczość obrazu odnosi się do liczby pikseli, które składają się na dany obraz, wyrażoną zazwyczaj w pikselach na cal (PPI) lub w całkowitej liczbie pikseli w szerokości i wysokości. Zmniejszając rozdzielczość, obniżamy liczbę pikseli, co w efekcie prowadzi do mniejszego rozmiaru pliku. Na przykład, obraz o rozdzielczości 4000x3000 pikseli ma 12 milionów pikseli, podczas gdy obraz o rozdzielczości 2000x1500 pikseli zaledwie 3 miliony pikseli. Oprócz zmniejszenia rozdzielczości, można również zastosować inne techniki kompresji, takie jak zmiana formatu pliku na JPEG, który jest bardziej efektywny w kompresji zdjęć, a także wykorzystanie narzędzi do optymalizacji grafiki, takich jak TinyPNG czy ImageOptim. Zmniejszając rozdzielczość, należy jednak pamiętać o zachowaniu odpowiedniej jakości obrazu, aby nie wpłynęło to negatywnie na jego czytelność i estetykę, co jest kluczowe w kontekście publikacji online.

Pytanie 3

Która z funkcji SQL nie wymaga podania argumentów?

LEN()

NOW()

YEAR()

UPPER()

Funkcja NOW() zwraca bieżącą datę i godzinę z serwera bazy i nie przyjmuje żadnych argumentów - wystarczy SELECT NOW(). Używa się jej np. do automatycznego zapisania znacznika czasu utworzenia rekordu. Pozostałe podane funkcje muszą dostać dane wejściowe, na których działają. Dlatego funkcją bez argumentów jest NOW().

Pytanie 4

Warunek zapisany w JavaScript będzie prawdziwy, gdy zmienna x posiada

A. pusty ciąg znaków

B. wartość, która nie jest liczbą

C. dowolną całkowitą wartość liczbową

D. dowolną dodatnią wartość liczbową

W JavaScript warunek zapisany jako if (!isNaN(x) && x > 0) sprawdza dwie rzeczy jednocześnie. Po pierwsze, użycie funkcji isNaN(x) w negacji oznacza, że zmienna x musi być wartością liczbową. Funkcja isNaN() zwraca true, jeśli wartość nie jest liczbą, więc jego negacja wymaga, aby x było liczbą. Po drugie, x > 0 wymaga, aby liczba była większa od zera, czyli dodatnia. To sprawia, że warunek jest prawdziwy tylko wtedy, gdy x jest dowolną dodatnią wartością liczbową. W praktyce takie sprawdzenie jest używane na przykład w walidacji danych wejściowych, kiedy chcemy upewnić się, że użytkownik podał poprawną wartość liczbową, która ma znaczenie w kontekście aplikacji, na przykład w przypadku formularzy zamówień, gdzie cena produktu musi być dodatnia. Użycie takich warunków odzwierciedla dobre praktyki programistyczne, gdzie walidacja i sprawdzanie poprawności danych są kluczowe dla stabilności i bezpieczeństwa aplikacji. Podsumowując, poprawne rozumienie i implementacja takiego warunku pomaga unikać błędów logicznych i zapewnia, że aplikacja działa zgodnie z oczekiwaniami.

Pytanie 5

W języku HTML zdefiniowano listę, która

<ol>
  <li>biały</li>
  <li>czerwony
    <ul>
      <li>różowy</li>
      <li>pomarańczowy</li>
    </ul></li>
  <li>niebieski</li>
</ol>

A. jest numerowana z zagłębioną listą punktowaną

B. jest punktowana z zagłębioną listą numerowaną

C. nie posiada zagłębień i jest punktowana, wyświetla 5 punktów

D. nie zawiera zagłębień i jest numerowana, słowo "niebieski" ma przyporządkowany numer 5

To pytanie świetnie pokazuje, jak w HTML można łączyć różne typy list, czyli listy numerowane (<ol>) oraz punktowane (<ul>). W tym przypadku mamy główną listę numerowaną, gdzie każdy element to <li>. Jednym z tych elementów jest „czerwony”, pod którym zagnieżdżono listę punktowaną z dwoma podpunktami („różowy”, „pomarańczowy”). Taki sposób strukturyzowania treści w HTML to całkowicie zgodna ze specyfikacją praktyka – właśnie dzięki kombinowaniu <ol> i <ul> można czytelnie przedstawiać np. instrukcje czy hierarchiczne zestawienia. Moim zdaniem to jedno z najprostszych, a zarazem najbardziej efektywnych narzędzi do prezentowania hierarchii – nie tylko na stronach technicznych, ale nawet w prostych notatkach. Przeglądarki zawsze renderują <ol> jako listę numerowaną, a <ul> jako wypunktowaną, więc użytkownik końcowy od razu widzi, co jest ważniejsze, a co podrzędne. Takie zagnieżdżenie list to w branży webowej chleb powszedni – np. instrukcje krok po kroku, gdzie niektóre kroki mają dodatkowe podpunkty. Warto pamiętać, że trzymanie się tej struktury i nie mieszanie porządkowania (np. nie zamieniać miejscami <ol> i <ul> bez powodu) ułatwia późniejszą edycję i utrzymanie kodu, co w większych projektach bardzo doceni każdy programista. Sam często stosuję takie rozwiązania i naprawdę nie ma tu lepszej praktyki, jeśli chodzi o przejrzystość kodu HTML.

Pytanie 6

Na ilustracji przedstawiono schemat rozmieszczenia elementów na stronie WWW. W której z jej sekcji zazwyczaj znajduje się stopka strony?

A. 1

B. 2

C. 4

D. 5

Odpowiedź 5 jest poprawna ponieważ w standardach projektowania stron internetowych stopka strony zazwyczaj znajduje się na dole każdej podstrony. Stopka to miejsce gdzie umieszczane są informacje takie jak prawa autorskie prywatność i linki do kontaktu. Dobrze zaprojektowana stopka może także zawierać skróty nawigacyjne które pomagają użytkownikowi szybko przemieszczać się po stronie. W praktyce projektanci stron WWW stosują podejście oparte na responsywnym designie co oznacza że stopka powinna być łatwo dostępna i czytelna na różnych urządzeniach. Wykorzystanie CSS Grid lub Flexbox pozwala na elastyczne zarządzanie układem strony co jest szczególnie przydatne przy projektowaniu stopki. Ponadto stopki są elementami które odpowiadają za spójność wizualną całej strony internetowej zapewniając użytkownikowi intuicyjne doświadczenie. Umieszczanie stopki w dolnej części strony jest zgodne z oczekiwaniami użytkowników co zwiększa użyteczność serwisu i pozytywnie wpływa na jego odbiór. Praktyczne zastosowanie tego podejścia można zauważyć na wielu profesjonalnych stronach gdzie stopka jest wyraźnie oddzielona i przejrzysta co ułatwia użytkownikowi odnalezienie potrzebnych informacji.

Pytanie 7

Którą właściwością CSS ustawia się kolor tła elementu (np. strony)?

color

background-color

text-background

bgcolor

Kolor tła elementu ustawia w CSS właściwość background-color, np. body { background-color: #f0f0f0; }. Można podać nazwę koloru, zapis szesnastkowy lub funkcję rgb. To nowoczesny, zgodny ze standardem sposób - w przeciwieństwie do dawnego atrybutu HTML bgcolor. Dlatego tło ustawia background-color.

Pytanie 8

Określ wynik wykonania poniższego fragmentu kodu JavaScript.

var akapit = document.createElement("p");
document.body.appendChild(akapit);

A. Usunięcie akapitu z treści strony

B. Dodanie akapitu na samym końcu strony

C. Wstawienie akapitu na początku strony

D. Wyświetlenie okna dialogowego z komunikatem "akapit"

Wybór innej odpowiedzi niż dodanie akapitu na końcu strony może świadczyć o tym, że nie do końca rozumiesz, jak działa manipulacja DOM w JavaScript. Wydaje się, że sądzisz, że kod usuwa akapit, ale tak naprawdę używana jest tylko metoda do tworzenia i dodawania elementów, a usuwanie wymagałoby czegoś innego, jak removeChild czy remove. Również mylenie dodawania elementu na początku strony jest błędne, bo appendChild zawsze dodaje na końcu. Jakbyś chciał dodać na początku, musiałbyś zastosować insertBefore z odniesieniem do pierwszego dziecka. Myślenie, że kod wyświetla okno dialogowe, też nie ma podstaw, bo nie użyto tu żadnej metody dialogowej jak alert czy prompt. Z mojego doświadczenia, takie mylne podejście często wynika z braku praktyki z manipulacją DOM, co jest istotne do prawidłowego stosowania JavaScript w projektach webowych.

Pytanie 9

W tabeli artykuły wykonano następujące instrukcje dotyczące uprawnień użytkownika jan:

GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuly TO jan

REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan

Po zrealizowaniu tych instrukcji pracownik jan będzie uprawniony do

A. tworzenia tabeli oraz edytowania danych w niej

B. edycji danych oraz przeglądania tabeli

C. tworzenia tabeli i wypełniania jej danymi

D. wyświetlania zawartości tabeli

Jan, po wydaniu polecenia GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuly TO jan, miał pełne uprawnienia do wszystkich operacji na tabeli artykuly. Jednakże, po wykonaniu polecenia REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan, jego uprawnienia do przeglądania danych (SELECT) oraz aktualizacji danych (UPDATE) zostały odebrane. Oznacza to, że Jan zachowuje możliwość tworzenia nowych tabel oraz wypełniania ich danymi (INSERT), ponieważ nie został ograniczony w tym zakresie. Możliwości tworzenia tabeli i wypełniania jej danymi są częścią przyznanych uprawnień. W standardzie SQL, komendy GRANT i REVOKE służą odpowiednio do przyznawania i odbierania uprawnień użytkownikom. W praktycznym zastosowaniu, takie operacje są kluczowe dla zarządzania bezpieczeństwem i dostępem do danych w bazach danych, co zapobiega nieautoryzowanym zmianom i zabezpiecza integralność danych.

Pytanie 10

W przedstawionym kodzie HTML zastosowany styl CSS jest stylem

<p style="color:red;">To jest przykładowy akapit.</p>

A. nagłówkowym

B. dynamicznym

C. zewnętrznym

D. lokalnym

Styl CSS zastosowany w podanym kodzie HTML to styl lokalny, ponieważ jest zdefiniowany bezpośrednio w tagu HTML za pomocą atrybutu 'style'. Taki sposób definiowania stylów pozwala na przypisanie unikalnych stylów do konkretnego elementu na stronie, co jest szczególnie przydatne, gdy chcemy szybko zmienić wygląd jednego elementu bez wpływania na inne. Przykładem lokalnego stylu jest ustawienie koloru tekstu akapitu na czerwony, co można zaobserwować w atrybucie 'style="color:red;"'. Warto zauważyć, że lokalne style mają wyższy priorytet od stylów zewnętrznych i wewnętrznych, co oznacza, że jeśli ten sam element ma przypisany styl zewnętrzny, lokalny styl go nadpisze. W kontekście standardów CSS, lokalne style są zgodne z zasadami kaskadowości, która określa, jak łączyć różne źródła stylów. Z perspektywy użyteczności, chociaż lokalne style mogą być wygodne, ich nadmierne stosowanie prowadzi do trudności w utrzymaniu kodu, dlatego zaleca się ich używanie w ograniczonym zakresie.

Pytanie 11

Witryna internetowa powinna mieć zaprezentowaną strukturę bloków. Aby osiągnąć ten układ, należy przypisać sekcjom odpowiednie właściwości w następujący sposób:

A. float wyłącznie dla bloku 5; clear dla bloku 2

B. float tylko dla bloków: 3, 4; clear dla bloku 5

C. float tylko dla bloku 2; clear dla bloków: 3, 4

D. float tylko dla bloków: 2, 3, 4; clear dla bloku 5

Żeby osiągnąć układ, który widzisz w pytaniu, musisz dobrze zrozumieć, jak działają właściwości CSS float i clear. Właściwość float umożliwia przesunięcie elementów w lewo lub w prawo w stosunku do ich kontenera oraz innych elementów. To jest przydatne do tworzenia układów kolumnowych. W tym przypadku bloki 2, 3 i 4 muszą być przesunięte w prawo, żeby ułożyły się obok siebie na poziomie. Blok 2 jest największy i pełni rolę ramki dla pozostałych bloków. Użycie float dla tych bloków daje oczekiwany efekt. Jednak żeby blok 5 znalazł się pod całą strukturą, musisz zastosować clear dla bloku 5. Dzięki temu clear, blok 5 nie będzie otoczony przez inne elementy z float i znajdzie się poniżej. Z mojego doświadczenia, praktyczne wykorzystanie float i clear jest świetne, bo pozwala na tworzenie responsywnych układów bez potrzeby sięgania po bardziej skomplikowane metody jak flexbox czy grid. Choć float nie jest już tak powszechnie stosowany w profesjonalnych projektach, dobrze jest znać jego działanie i ograniczenia, żeby lepiej rozumieć ewolucję CSS oraz móc pracować z kodem, który jeszcze wykorzystuje te klasyczne metody.

Pytanie 12

Wskaż funkcję JavaScript, która umożliwia obliczenie połowy kwadratu liczby podanej jako argument.

A. function wynik(a) { return a/2+a/2; }

B. function wynik(a) { return a*2/2; }

C. function wynik(a) { return a*a/2; }

D. function wynik(a) { return 2*a/a; }

Funkcja 'wynik' w postaci 'function wynik(a) { return a*a/2; }' poprawnie oblicza połowę kwadratu liczby 'a', co można zapisać matematycznie jako (a^2)/2. Takie podejście jest zgodne z definicją funkcji w programowaniu, gdzie argument 'a' jest przekazywany jako parametr, a następnie wykorzystany w obliczeniach. Przykładowo, jeśli przekazalibyśmy liczbę 4, wynik funkcji wyniósłby (4*4)/2 = 8. W praktycznych zastosowaniach, takie obliczenia mogą być przydatne w różnych dziedzinach, jak grafika komputerowa, gdzie oblicza się pola powierzchni, czy inżynieria, gdzie analizuje się różne parametry techniczne. Użycie operatora mnożenia i dzielenia zapewnia, że wyniki są zgodne z oczekiwaniami matematycznymi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, polegającymi na precyzyjnym oddzieleniu operacji arytmetycznych i dbałości o czytelność kodu.

Pytanie 13

Jak wstawić obrazek tak, aby przylegający tekst znalazł się POŚRODKU wysokości obrazka?

<img src="obrazek.png" alt="obraz" height="50%"> tekst

<img src="obrazek.png" alt="obraz" align="middle"> tekst

<img src="obrazek.png" alt="obraz"> tekst

<img src="obrazek.png" alt="obraz" hspace="30px"> tekst

Aby przylegający tekst znalazł się POŚRODKU wysokości obrazka, dawniej używano atrybutu align="middle" w <img>. Dlatego poprawny jest zapis z align="middle". Warto wiedzieć, że atrybut align jest przestarzały - dziś robi się to przez CSS (vertical-align).

Pytanie 14

W przedstawionym kodzie JavaScript linie zostały ponumerowane dla wygody. Kod ten zawiera błąd, ponieważ po jego uruchomieniu nie wyświetla się żaden komunikat. Aby usunąć ten błąd, należy

1  if(a < b)
2      document.write(a);
3      document.write("jest mniejsze");
4  else
5      document.write(b);
6      document.write("jest mniejsze");

A. w liniach 2 i 5 zmienne a i b umieścić w cudzysłowie

B. dodać nawiasy klamrowe do sekcji if i else

C. umieścić znaki $ przed nazwami zmiennych

D. w liniach 3 i 6 zastąpić znaki cudzysłowu apostrofami, np. 'jest mniejsze'

Odpowiedź zakłada wstawienie nawiasów klamrowych do sekcji if oraz else co jest kluczowym elementem praktyki programowania w JavaScript. Nawiasy klamrowe zapewniają prawidłowe wykonanie bloku kodu w przypadku warunków jeśli i else co jest standardową praktyką w większości języków programowania. Nawet jeśli blok kodu zawiera tylko jedną linię dodanie nawiasów klamrowych zwiększa czytelność kodu i ułatwia jego przyszłą edycję. Użycie nawiasów klamrowych jest również kluczowe gdyż zapobiega błędom logicznym i nieoczekiwanym zachowaniom programu. W implementacji systemów produkcyjnych oraz podczas pracy z zespołem przestrzeganie takich standardów jest niezmiernie ważne ponieważ zapewnia spójność kodu i ułatwia jego zrozumienie przez innych programistów. Przykładowo dodanie nawiasów klamrowych do instrukcji if w kodzie który jest często aktualizowany minimalizuje ryzyko wprowadzenia błędów. Programiści zawsze powinni dążyć do pisania kodu który jest łatwy do zrozumienia utrzymania i modyfikacji co jest jednym z fundamentów inżynierii oprogramowania.

Pytanie 15

W SQL polecenie ALTER TABLE służy do

A. zmiany danych w rekordach tabeli

B. zmiany kolumn w tabeli

C. usuwania tabeli z bazy danych

D. dodawania tabeli do bazy danych

Zrozumienie działania polecenia ALTER TABLE jest kluczowe w kontekście zarządzania bazami danych, ponieważ jego zastosowanie jest znacznie szersze niż sugerują to błędne odpowiedzi. Modyfikowanie danych rekordów w tabeli nie jest zadaniem ALTER TABLE; do tego celu używa się polecenia UPDATE, które pozwala na zmianę wartości w konkretnych kolumnach rekordów. Ponadto, usuwanie tabeli z bazy danych realizuje się za pomocą polecenia DROP TABLE, natomiast dodawanie nowych tabel wymaga użycia polecenia CREATE TABLE. Takie rozróżnienie jest podstawowe dla prawidłowego zarządzania bazą danych. Zrozumienie, że ALTER TABLE dotyczy struktury tabeli, a nie danych w nich zawartych, jest kluczowe dla unikania błędów w projektowaniu systemów baz danych. Często pomijanym aspektem jest również to, że zmiany wprowadzane przez ALTER TABLE mogą wpływać na integralność danych oraz wydajność operacji bazodanowych, dlatego praktyka dobrego zarządzania schematem bazy danych wymaga staranności i przemyślenia przed wykonaniem jakichkolwiek operacji zmieniających strukturę tabeli. Z tego powodu, użytkownicy powinni być świadomi, jakie polecenia są przeznaczone do konkretnych zadań, aby uniknąć nieporozumień i błędów w ich pracy.

Pytanie 16

W dokumencie HTML umieszczono tekst sformatowany określonym stylem. Aby wprowadzić w treści kilka słów o zróżnicowanym stylu, należy użyć znacznika

A. <section>

B. <table>

C.

D. <hr>

Znacznik jest używany w HTML do definiowania niewielkich fragmentów tekstu, które można stylizować niezależnie od reszty treści. Przy jego pomocy możemy wprowadzać różne style CSS, co pozwala na skomponowanie bardziej zróżnicowanego wizualnie tekstu. Na przykład, możemy użyć znacznika do podkreślenia ważnych słów w zdaniu, zmieniając ich kolor lub czcionkę. Ważne jest, aby znacznik nie wprowadzał żadnych zmian semantycznych w treści; jest to znacznik czysto stylistyczny. W praktyce, korzystając z CSS, możemy zastosować różne klasy do elementów , co zwiększa elastyczność w zakresie stylizacji. Przykład: ważne słowo może zostać zapisane w arkuszu stylów jako .highlight { background-color: yellow; }. To podejście jest zgodne z zasadami semantycznego HTML oraz wykorzystania CSS, co jest rekomendowaną praktyką w tworzeniu stron internetowych.

Pytanie 17

Ustalenie klucza obcego jest konieczne do skonstruowania

A. relacji 1..1

B. transakcji

C. relacji 1..n

D. klucza podstawowego

Zdefiniowanie klucza obcego nie jest bezpośrednio związane z relacjami 1..1, transakcjami czy kluczem podstawowym, ponieważ każde z tych pojęć odnosi się do innego aspektu zarządzania danymi w relacyjnych bazach danych. W przypadku relacji 1..1, każdemu rekordowi w jednej tabeli odpowiada dokładnie jeden rekord w drugiej tabeli, co oznacza, że nie ma potrzeby stosowania klucza obcego, gdyż relacja ta nie wymaga wskazywania powiązań między różnymi rekordami. Ponadto, transakcje są zbiorem operacji, które muszą być wykonane w całości lub wcale, a klucz obcy nie ma bezpośredniego wpływu na ich działanie - klucze obce służą głównie do zapewnienia integralności danych, a nie do zarządzania transakcjami. Klucz podstawowy, z drugiej strony, to unikalny identyfikator każdego rekordu w tabeli, a jego definicja jest odrębna od definicji klucza obcego. W praktyce, pomylenie tych pojęć prowadzi do błędnych wniosków o strukturyzacji danych oraz ich relacjach, co może skutkować nieefektywnym projektowaniem baz danych oraz trudnościami w późniejszym zarządzaniu danymi.

Pytanie 18

Zakładając, że użytkownik nie miał wcześniej żadnych uprawnień, polecenie SQL przyzna użytkownikowi anna jedynie uprawnienia do

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna;

A. wybierania, wstawiania oraz modyfikacji danych w wszystkich tabelach w bazie o nazwie klienci

B. wybierania, dodawania pól oraz modyfikacji struktury tabeli o nazwie klienci

C. wybierania, wstawiania oraz aktualizacji danych tabeli o nazwie klienci

D. wybierania, dodawania pól oraz modyfikacji struktury wszystkich tabel w bazie o nazwie klienci

To polecenie SQL, które widzisz, czyli GRANT SELECT INSERT UPDATE ON klienci TO anna, po prostu przyznaje użytkownikowi anna konkretne uprawnienia do tabeli klienci. Dzięki temu, ona może odczytywać dane z tej tabeli, co jest naprawdę ważne, zwłaszcza przy robieniu różnych zapytań czy raportów. A jakbyś chciał dodać nowe rekordy, to właśnie INSERT na to pozwala. To mega istotne, bo w bazach danych często coś się zmienia! Natomiast UPDATE daje możliwość zmieniania już istniejących danych, co jest bardzo przydatne, żeby utrzymać wszystko w porządku i aktualności. To jakby standard w zarządzaniu bazami danych. Przyznawanie uprawnień do konkretnej tabeli, a nie całej bazy, zmniejsza ryzyko, że ktoś dostanie dostęp do danych, które nie są dla niego przeznaczone. To wszystko działa zgodnie z zasadą minimalnych uprawnień, co jest super ważne! Można też lepiej kontrolować, kto i jakie operacje może robić na danych, co zapewnia bezpieczeństwo i integralność danych w firmie.

Pytanie 19

Do czego służy w JavaScript metoda Math.random()?

A. do zaokrąglenia liczby w górę do całkowitej

B. do zwrócenia liczby po zaokrągleniu

C. do zwrócenia liczby pseudolosowej

D. do porównania dwóch napisów

Metoda Math.random() zwraca liczbę pseudolosową z przedziału od 0 (włącznie) do 1 (wyłącznie). Mnożąc i zaokrąglając wynik, uzyskuje się losowe liczby z dowolnego zakresu. Dlatego Math.random() zwraca liczbę pseudolosową.

Pytanie 20

W bazie danych znajduje się tabela pracownicy z kolumnami: id, imie, nazwisko, pensja. W nowym roku postanowiono zwiększyć wynagrodzenie wszystkim pracownikom o 100 zł. Jak powinno wyglądać to w aktualizacji bazy danych?

A. UPDATE pensja SET +100;

B. UPDATE pensja SET 100;

C. UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100;

D. UPDATE pracownicy SET pensja = 100;

Odpowiedź 'UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100;' jest prawidłowa, ponieważ wprowadza właściwą składnię SQL, która aktualizuje pole 'pensja' w tabeli 'pracownicy'. To polecenie wykorzystuje operator przypisania '=', aby zaktualizować wartość 'pensja', dodając do niej 100 zł. W praktyce jest to typowy sposób na modyfikację danych w bazach danych relacyjnych, przy użyciu SQL. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że 'pensja' w tym kontekście odnosi się do istniejącej wartości w danym rekordzie, a nie do jakiejś stałej. Operator '+' w tym przypadku informuje system, że chcemy zwiększyć aktualną wartość o 100. Użycie tego typu składni jest zgodne z najlepszymi praktykami w programowaniu baz danych, co sprzyja przejrzystości i zrozumiałości kodu. Tego rodzaju aktualizacje są kluczowe w zarządzaniu danymi pracowników, zwłaszcza w kontekście systemów wynagrodzeń, gdzie regularne zmiany pensji są normą.

Pytanie 21

Co oblicza funkcja agregująca MIN w SQL?

A. najmniejszą wartość w kolumnie wyniku

B. długość tekstu w rekordach

C. liczbę zwróconych wierszy

D. średnią wartości pól rekordu

Funkcja agregująca MIN zwraca NAJMNIEJSZĄ wartość z kolumny w wyniku zapytania - np. najniższą cenę czy najwcześniejszą datę. Dlatego MIN oblicza najmniejszą wartość w kolumnie.

Pytanie 22

Funkcją zaprezentowanego kodu PHP jest napełnienie tablicy $tab 10 losowymi liczbami z przedziału od -100 do 100, a następnie wypisanie liczb ujemnych. Kod prezentuje się następująco:

$tab = array();
for ($i = 0; $i < 10; $i++)
{
    $tab[$i] = rand(-100, 100);
}

foreach ($tab as $x)
{
    if ($x < 0)
        echo "$x ";
}

A. kolejnymi liczbami od -100 do 100 oraz wypisanie liczb ujemnych

B. 100 losowymi liczbami, a następnie wypisanie liczb dodatnich

C. kolejnymi liczbami od 0 do 9 i ich wyświetlenie

D. 10 losowymi wartościami, a następnie wypisanie liczb ujemnych

Przedstawiony kod w języku PHP ma na celu wypełnienie tablicy dziesięcioma losowymi wartościami i wypisanie tych, które są ujemne. Funkcja rand(-100, 100) generuje liczby losowe z zakresu od -100 do 100. W pętli for wykonujemy dziesięć iteracji, co umożliwia dodanie dziesięciu takich liczb do tablicy. Następnie, za pomocą pętli foreach, iterujemy przez wszystkie elementy tablicy. Instrukcja warunkowa if sprawdza, czy każda z wartości jest mniejsza od zera. Jeśli warunek jest spełniony, liczba jest wypisywana na ekran. Takie podejście jest często stosowane w programowaniu, gdy wymagana jest praca z losowymi danymi w celu testowania lub symulacji. W praktycznych zastosowaniach można użyć tej metody do filtrowania danych lub analizy wyników eksperymentalnych, gdzie konieczne jest zidentyfikowanie i obsługa wartości o określonych właściwościach. Dobre praktyki programistyczne nakazują dokumentowanie takich fragmentów kodu, aby ułatwić zrozumienie i utrzymanie projektu przez innych deweloperów.

Pytanie 23

W języku CSS stworzono określony styl. Sekcja sformatowana tym stylem będzie miała obramowanie o szerokości

div {
     border: solid 2px blue;
     margin: 20px;
 }

A. 2 px oraz marginesy wewnętrzne tego obramowania

B. 20 px oraz marginesy zewnętrzne tego obramowania

C. 20 px oraz marginesy wewnętrzne tego obramowania

D. 2 px oraz marginesy zewnętrzne tego obramowania

Odpowiedź 2 px oraz marginesy na zewnątrz tego obramowania jest prawidłowa ponieważ w definicji stylu CSS ustawiono właściwość border z wartością solid 2px blue co oznacza że element będzie miał obramowanie o grubości 2 pikseli z niebieskim kolorem Dodatkowo użyto właściwości margin z wartością 20px co wskazuje że element ma margines zewnętrzny o szerokości 20 pikseli na każdej stronie Właściwość margin w CSS odnosi się zawsze do przestrzeni na zewnątrz granic elementu co odróżnia ją od padding który dotyczy marginesu wewnętrznego Praktyczne zastosowanie takiego stylu można znaleźć w projektach gdzie projektant chce oddzielić elementy od siebie zachowując równomierne odstępy W ten sposób można tworzyć przejrzyste i estetyczne układy na stronach internetowych Zastosowanie border pozwala również na wizualne wyróżnienie elementów co jest często wykorzystywane w interfejsach użytkownika aby podkreślić ważne informacje Dobrą praktyką jest używanie takich stylizacji aby poprawić czytelność i funkcjonalność strony poprzez jasne rozgraniczenie sekcji oraz zapewnienie odpowiednich odstępów między nimi zgodnie z zasadami UX

Pytanie 24

Parametr face w znaczniku  jest używany do określenia

A. koloru czcionki

B. typy czcionki

C. stylów czcionki

D. rozmiaru czcionki

Zrozumienie parametrów stylizacji tekstu jest kluczowe w pracy z HTML i często napotyka na nieporozumienia. Wiele osób błędnie interpretuje funkcję parametru face w znaczniku , co prowadzi do niepoprawnych odpowiedzi. Na przykład, nie jest on używany do określenia barwy czcionki, co jest zadaniem innego parametru, jak 'color'. Barwa czcionki dotyczy estetyki i może być ustawiana niezależnie od samej czcionki. Kolejnym błędnym założeniem jest możliwość korzystania z parametru face do definiowania efektów czcionki, takich jak pogrubienie czy kursywa; te efekty są zwykle osiągane przy użyciu osobnych znaczników lub stylów CSS, takich jak 'font-weight' czy 'font-style'. Wreszcie, pomylenie parametru face z określeniem wielkości czcionki również jest częstym błędem myślowym, ponieważ do tego celu używa się atrybutu 'size', który skoncentrowany jest na rozmiarze tekstu, a nie na jego typie. Warto pamiętać, że precyzyjne zrozumienie tych różnic nie tylko wpływa na jakość tworzonego kodu, ale również na dostępność i estetykę stron internetowych.

Pytanie 25

Który kod jest alternatywny do kodu zamieszczonego w ramce?

<?php
 for($x = 1; $x <= 55; $x++)
 {
   if($x % 2 != 0) continue;
   echo $x . " ";
 }
 ?>

A. for($x = 2; $x <= 54; $x += 2) {echo $x." ";}

B. for($x = 1; $x <= 55; $x++) {echo $x." ";}

C. for($x = 2; $x <= 56; $x += 2) {echo $x." ";}

D. for($x = 1; $x <= 55; $x += 1) {echo $x." ";}

Niestety, wybrałeś błędną odpowiedź. Wszystkie opcje oprócz odpowiedzi A nie są alternatywą dla kodu zawartego w ramce. Cechą wspólną dla niepoprawnych odpowiedzi jest fakt, że nie uwzględniają one aspektu parzystości liczb, na którym operują. Kod w ramce pomija liczby parzyste za pomocą instrukcji 'continue', która jest wywoływana, gdy reszta z dzielenia przez 2 jest równa 0. W odpowiedzi A, pętla jest zaprojektowana tak, że wykonuje operacje tylko na liczbach parzystych (zaczyna od 2 i zwiększa wartość o 2 za każdą iterację). Błędne odpowiedzi nie uwzględniają takiego podziału na liczby parzyste i nieparzyste, co jest kluczowym aspektem funkcjonowania kodu w ramce. Pamiętaj, że podczas analizy kodu, zwracaj uwagę na wszystkie jego aspekty, takie jak warunki, instrukcje sterujące czy operacje wykonywane na danych.

Pytanie 26

W jakiej technologii nie zachodzi możliwość przetwarzania danych wprowadzanych przez użytkowników na stronach internetowych?

A. AJAX

B. PHP

C. CSS

D. JavaScript

CSS (Cascading Style Sheets) to język stylów, który służy do opisywania wyglądu i formatu dokumentów HTML. Jego głównym celem jest kontrolowanie układu, kolorów, czcionek oraz innych aspektów wizualnych strony internetowej. CSS nie ma możliwości przetwarzania danych wprowadzanych przez użytkowników, gdyż nie posiada funkcji logiki programistycznej ani operacji na danych. Przykładowo, CSS może zmieniać kolor tła lub rozmiar tekstu, ale nie może zbierać informacji z formularzy ani reagować na interakcje użytkownika w sposób, w jaki robią to języki programowania takie jak JavaScript czy PHP. Może to prowadzić do mylnych przekonań, że CSS jest bardziej wszechstronny, niż jest w rzeczywistości, jednak jego zastosowanie ogranicza się wyłącznie do aspektów stylistycznych. W praktyce, aby przetwarzać dane użytkownika, niezbędne są inne technologie, które mogą współpracować z CSS, ale same w sobie nie są w stanie tego zrobić.

Pytanie 27

W języku PHP stwórz warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna

$a

będzie jakąkolwiek liczbą całkowitą mniejszą niż -10 lub gdy zmienna

$b

będzie liczbą z zakresu (25, 75). Wyrażenie logiczne w tym warunku powinno mieć postać

A. ($a < -10) and (($b > 25) and ($b < 75))

B. ($a < -10) or (($b > 25) or ($b < 75))

C. ($a < -10) and (($b > 25) or ($b < 75))

D. ($a < -10) or (($b > 25) and ($b < 75))

W analizowanych odpowiedziach występują różne nieprawidłowe założenia dotyczące użycia operatorów logicznych. W przypadku wyrażenia ($a < -10) and (($b > 25) and ($b < 75)), warunek wymaga, aby oba kryteria były spełnione jednocześnie, co nie odpowiada treści pytania, w której wystarczy spełnienie jednego z nich. Z kolei odpowiedź ($a < -10) or (($b > 25) or ($b < 75)) wprowadza błąd przez użycie operatora 'or' w niewłaściwy sposób, ponieważ drugi człon pozwala na spełnienie jednego z warunków niezależnie od drugiego, co sprawia, że warunek dotyczący zmiennej $b staje się zbyt ogólny. Odpowiedź ($a < -10) and (($b > 25) or ($b < 75)) również jest błędna, ponieważ wymaga zarówno, aby zmienna $a była mniejsza od -10, jak i aby $b było większe niż 25 lub mniejsze niż 75, co wprowadza niepotrzebne ograniczenia. Te błędne odpowiedzi wskazują na typowe trudności w zrozumieniu logiki warunkowej w programowaniu, w szczególności przy użyciu operatorów 'and' i 'or'. Kluczowe jest, aby zawsze dokładnie analizować wymagania dotyczące warunków logicznych oraz zrozumieć ich konsekwencje w kontekście wykonania kodu.

Pytanie 28

Po uruchomieniu poniższego fragmentu kodu PHP:

echo date("Y");

na ekranie pojawi się bieżąca data zawierająca tylko:

A. dzień

B. rok

C. miesiąc i rok

D. dzień i miesiąc

W odpowiedzi na pytanie, kod PHP echo date("Y"); zwraca aktualny rok, co jest zgodne z jego konstrukcją. Funkcja date() w PHP jest standardowym sposobem na formatowanie daty i czasu. Przekazany argument "Y" oznacza, że chcemy otrzymać rok w czterocyfrowym formacie. Na przykład, jeśli aktualny rok to 2023, wynik będzie wynosił 2023. Tego rodzaju operacje są niezwykle przydatne w różnych aplikacjach, od prostych stron internetowych po bardziej złożone systemy zarządzania treścią, gdzie dane o roku mogą być wykorzystywane do generowania dynamicznych treści, takich jak stopki z roku lub nagłówki z aktualnym rokiem. Użycie funkcji date() w odpowiedni sposób jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania w PHP, które zalecają używanie wbudowanych funkcji do zarządzania datami i czasem, co zapewnia większą niezawodność i prostotę w kodzie.

Pytanie 29

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna;

Zakładając, że użytkownik wcześniej nie posiadał żadnych uprawnień, to polecenie SQL przyzna użytkownikowi anna prawa jedynie do:

A. wybierania, dodawania rekordów oraz modyfikacji struktury tabeli o nazwie klienci

B. wybierania, wstawiania oraz aktualizacji danych tabeli o nazwie klienci

C. wybierania, wstawiania oraz aktualizacji danych wszystkich tabel w bazie o nazwie klienci

D. wybierania, dodawania rekordów oraz zmiany struktury wszystkich tabel w bazie o nazwie klienci

Wybrane odpowiedzi mylnie sugerują, że przyznawane uprawnienia obejmują szerszy zakres niż rzeczywiście mają miejsce. Na przykład, odpowiedzi wskazujące na możliwość 'zmiany struktury tabeli' są błędne, ponieważ polecenie GRANT w tym kontekście nie daje takich uprawnień. Zmiana struktury tabeli, jak dodawanie czy usuwanie kolumn, wymagałaby uprawnień DDL (Data Definition Language), takich jak ALTER, które nie zostały przyznane w tym przypadku. Ponadto, odpowiedzi związane z 'wszystkimi tabelami w bazie' są również niepoprawne. Komenda GRANT została zastosowana wyłącznie do konkretnej tabeli 'klienci', co oznacza, że użytkownik 'anna' nie zyskuje uprawnień do innych tabel ani do bazy danych jako całości. To pokazuje istotne znaczenie precyzyjnego zarządzania uprawnieniami w środowisku baz danych, aby uniknąć nieautoryzowanego dostępu i niezamierzonych zmian w danych. Błędne interpretacje mogą wynikać z nieznajomości kontekstu użycia polecenia GRANT oraz jego ograniczeń, co często prowadzi do nadmiernego przyznawania uprawnień lub błędnych założeń dotyczących kontroli dostępu. Dążenie do dokładności w przydzielaniu uprawnień jest fundamentalne dla zapewnienia bezpieczeństwa i wydajności systemów baz danych.

Pytanie 30

W języku CSS określono styl dla pola edycyjnego. Pole to będzie miało jasnozielony kolor tła, gdy będzie w trybie edycji.

A. po naciśnięciu na nie myszką w celu wpisania tekstu.

B. gdy będzie na nie najechane kursorem bez kliknięcia.

C. w każdej sytuacji.

D. jeśli jest to pierwsze wystąpienie tego elementu w dokumencie.

Odpowiedź "po kliknięciu myszą w celu zapisania w nim tekstu" jest prawidłowa, ponieważ reguła CSS <pre>input:focus { background-color: LightGreen; }</pre> odnosi się do stanu "focus" elementu formularza, który występuje, gdy pole edycyjne jest aktywne. To znaczy, że użytkownik musi kliknąć na pole, aby je aktywować, co pozwala na wprowadzenie danych. W momencie, gdy pole ma stan "focus", jego tło zmienia się na jasnozielone, co jest pomocne dla użytkowników, aby zidentyfikować, które pole aktualnie edytują. To zachowanie jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania interfejsów użytkownika, które promują klarowność i intuicyjność. Dzięki zastosowaniu kolorów i wizualnych wskazówek, użytkownicy mogą łatwiej poruszać się po formularzach, co zwiększa ich efektywność. Ponadto, stosowanie takich reguł CSS jest zgodne z zaleceniami WCAG (Web Content Accessibility Guidelines), które składają się z wytycznych dotyczących dostępności treści internetowych, co sprawia, że aplikacje są bardziej przyjazne dla użytkowników z różnymi potrzebami.

Pytanie 31

Aby uzyskać dane z tabeli pracownicy wyłącznie dla osób, które osiągnęły 26 lat, należy zastosować zapytanie

A. SELECT * FROM wiek WHERE pracownicy > '25'

B. SELECT * FROM pracownicy AND wiek > '25'

C. SELECT * FROM pracownicy WHERE wiek > '25'

D. SELECT * FROM pracownicy OR wiek > '25'

Niepoprawne odpowiedzi wskazują na pewne nieporozumienia związane z konstrukcją zapytań SQL. W pierwszej z nich sugerowana jest składnia 'SELECT * FROM wiek WHERE pracownicy > '25';', co nie tylko używa niewłaściwej tabeli, ale także błędnie odnosi się do struktury zapytania. W SQL każda tabela powinna być podana w kontekście, w którym chcemy wykonać zapytanie. Druga odpowiedź 'SELECT * FROM pracownicy AND wiek > '25';' również jest błędna, ponieważ użycie operatora AND w tej formie jest niepoprawne. Operator AND służy do łączenia kilku warunków w klauzuli WHERE, a nie do wskazywania tabel. Tymczasem w trzeciej opcji 'SELECT * FROM pracownicy OR wiek > '25';' zastosowano operator OR, który jest również niewłaściwy, ponieważ może prowadzić do zwracania wszystkich pracowników, niezależnie od ich wieku. Takie podejście może wprowadzać w błąd i prowadzić do nieefektywnego przetwarzania danych. Kluczowe jest zrozumienie, że zapytania SQL wymagają precyzyjnego określenia zarówno tabel, jak i warunków filtrujących, aby były skuteczne i zgodne z zamierzonymi wynikami. Dlatego w praktyce, twórcy zapytań muszą być ostrożni w doborze składni i logiki, aby uniknąć tych typowych błędów.

Pytanie 32

Wynikiem realizacji kwerendy

SELECT sezon, SUM(liczba_dn) FROM rezerwacje GROUP BY sezon;

na podstawie poniższej tabeli rezerwacje jest:

A. lato 3, zima 4

B. lato 20, zima 27

C. lato 10, 5, 5; zima 4, 6, 9, 8

D. lato 10, zima 4, lato 5, zima 6, lato 5, zima 9, zima 8

Analiza błędnych odpowiedzi wskazuje na niezrozumienie zasad działania kwerend SQL, szczególnie w kontekście zagregowanych wyników. Odpowiedź sugerująca lato 3, zima 4, 6, 9, 8 jest niepoprawna, ponieważ nie sumuje dni, a jedynie przedstawia liczby, które są w rzeczywistości liczbą dni w sezonach. Może to wynikać z błędnej interpretacji funkcji GROUP BY, która ma na celu zebranie wyników w grupy przed zastosowaniem funkcji agregujących. Kolejna odpowiedź myli pojęcie grupowania i agregacji, podając szczegółowe wartości bez ich sumowania, co nie jest zgodne z logiką kwerendy. W SQL, funkcja SUM nie jest używana do wyodrębnienia poszczególnych wartości, ale do obliczenia ich łącznej wartości w ramach grupy. Ostatnia niepoprawna odpowiedź, która z kolei podaje poszczególne dni rezerwacji dla obu sezonów, również nie spełnia wymogu zsumowania danych. Podobnie jak w poprzednich przypadkach, brak zrozumienia, jak działają agregacje w SQL, prowadzi do wniosków, które są niezgodne z pojęciem zorganizowanej analizy danych. Dlatego niezwykle ważne jest, aby przy pracy z danymi zrozumieć, jak funkcje agregujące wpływają na zbieranie informacji oraz w jaki sposób odpowiednie grupowanie i przetwarzanie danych może dostarczyć użytecznych informacji dla różnych analiz biznesowych.

Pytanie 33

Która z poniższych instrukcji jest równoważna z poleceniem switch w języku PHP?

switch ($liczba) { 
    case 10: 
    case 20: $liczba++; break; 
    default: $liczba = 0; 
} 

Instrukcja 1. 
 if ($liczba==10) 
    $liczba++; 
else 
    $liczba = 0; 

Instrukcja 2. 
 if ($liczba==10 or $liczba==20) 
    $liczba++; 
else 
    $liczba = 0; 

Instrukcja 3. 
 if ($liczba==10 or $liczba==20) 
    $liczba++; 

Instrukcja 4. 
 if ($liczba==10 and $liczba==20) 
    $liczba++; 
else 
    $liczba = 0;

A. Polecenie 1

B. Polecenie 2

C. Polecenie 3

D. Polecenie 4

Instrukcje warunkowe if-else są często używane w programowaniu do kontrolowania przepływu programu na podstawie wartości logicznych. W kontekście podanego pytania, istotne jest zrozumienie, jak różne operatory logiczne wpływają na działanie tych instrukcji. Instrukcja 1 zakłada, że zmienna $liczba musi być równa 10, by wykonać operację inkrementacji, co nie jest zgodne z oryginalnym kodem switch, ponieważ pomija wartość 20. Taka interpretacja mogłaby prowadzić do błędów w sytuacjach, gdzie obie wartości są dopuszczalne. Instrukcja 3 używa operatora or, co wydaje się poprawne, ale brak bloku else powoduje brak możliwości przypisania wartości 0 w sytuacjach, gdy $liczba nie wynosi 10 ani 20. To oznacza niekompletność logiczną i potencjalne błędy. Instrukcja 4 stosuje operator and, co wymaga, aby $liczba jednocześnie wynosiła 10 i 20, co jest logicznie niemożliwe w tym kontekście, prowadząc do nieprawidłowego działania. Taka nieprawidłowa logika może być wynikiem błędnego zrozumienia warunków logicznych, co jest częstym problemem wśród początkujących programistów. Zrozumienie różnic między tymi operatorami jest kluczowe dla tworzenia poprawnych i efektywnych konstrukcji warunkowych w dowolnym języku programowania, w tym w PHP. Poprawne użycie instrukcji if-else oraz operatorów logicznych jest fundamentem wielu aplikacji, a błędy mogą prowadzić do nieprzewidywalnego działania programu.

Pytanie 34

W CSS należy ustawić tło dokumentu na obraz rys.png, który powinien się powtarzać tylko w poziomie. Którą definicję trzeba przypisać selektorowi body?

A. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: round;}

B. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat;}

C. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;}

D. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-y;}

Wybrana odpowiedź {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;} jest poprawna, ponieważ dokładnie definiuje sposób wyświetlania tła w dokumencie HTML. W języku CSS, właściwość background-image ustala źródło obrazu, który ma być użyty jako tło, a background-repeat kontroluje, jak ten obraz się powtarza. Ustawienie repeat-x sprawia, że obraz będzie powtarzany tylko w poziomie, co oznacza, że będzie się ukazywał wielokrotnie od lewej do prawej, ale nie będzie powtarzany w pionie. Taki sposób wyświetlania tła jest przydatny w wielu kontekstach, na przykład w projektowaniu stron internetowych, gdzie chcemy uzyskać efekt pasów lub linii w poziomie, bez nadmiaru treści w pionie. Szereg dobrych praktyk w CSS wskazuje, że należy dbać o efektywność i estetykę, a odpowiednie powtarzanie tła może znacząco wpłynąć na wizualną atrakcyjność strony. Ponadto, użycie właściwego formatu URL i umiejętne stosowanie obrazów tła może poprawić doświadczenia użytkowników, podczas gdy nieodpowiednie podejście może prowadzić do problemów z wydajnością, szczególnie na urządzeniach mobilnych, gdzie ładowanie zbyt dużych lub nieoptymalnych obrazów może obniżyć responsywność strony.

Pytanie 35

W systemie baz danych zdefiniowano tabelę Mieszkancy, która zawiera dane. W celu usunięcia tej tabeli oraz jej zawartości, należy użyć polecenia

A. DROP TABLE Mieszkancy;

B. DELETE FROM Mieszkancy;

C. ALTER TABLE Mieszkancy;

D. TRUNCATE TABLE Mieszkancy;

Polecenie 'DROP TABLE Mieszkancy;' jest odpowiednie do usunięcia tabeli z bazy danych, wraz ze wszystkimi jej danymi i strukturą. W przeciwieństwie do innych poleceń, takich jak 'DELETE' czy 'TRUNCATE', które modyfikują zawartość tabeli, 'DROP TABLE' usuwa całą tabelę z systemu. Użycie tego polecenia jest nieodwracalne, dlatego przed jego zastosowaniem warto upewnić się, że posiadamy kopię zapasową danych, jeśli będą one w przyszłości potrzebne. W praktyce, jeśli jesteś administratorem bazy danych i chcesz usunąć zbędną tabelę, polecenie to jest niezwykle efektywne i pozwala na zwolnienie zasobów. Zgodnie z najlepszymi praktykami, przed wykonaniem operacji na bazie danych, zawsze warto przeprowadzić analizę wpływu na inne powiązane obiekty, takie jak relacje między tabelami. Dobrą praktyką jest również włączenie kontroli dostępu, aby nieuprawnione osoby nie mogły wykonywać takich operacji.

Pytanie 36

Definicja formularza została wykorzystana na stronie www, która przesyła dane do pliku w języku PHP. W której tablicy będą dostępne informacje z formularza?

<form action="plik.php" method="post">

A. $_GET

B. $_POST

C. $_COOKIE

D. $_ACTION

Formularze w HTML służą do przesyłania danych do serwera, a w kontekście języka PHP dane te są dostępne poprzez różne superglobalne tablice, z których najczęściej używaną przy metodzie POST jest tablica $_POST. Metoda POST, określona w atrybucie 'method' formularza, jest używana do przesyłania danych w bardziej bezpieczny sposób niż metoda GET, ponieważ nie pokazuje przesyłanych informacji w URL. Kiedy dane są wysyłane do skryptu PHP z formularza, wszystkie klucze i wartości formularza stają się dostępne jako elementy tablicy $_POST. Przykładowo, jeśli w formularzu znajduje się pole tekstowe o nazwie 'username', po wysłaniu formularza na stronie 'plik.php' można uzyskać dostęp do wartości tego pola za pomocą $_POST['username']. Ta metoda jest zalecana w przypadku przesyłania danych poufnych, takich jak hasła, ponieważ nie są one widoczne w pasku adresu przeglądarki. Dodatkowo, korzystając z $_POST, można przesyłać dane o większej objętości, co jest niemożliwe w przypadku $_GET, który ma ograniczenia długości URL.

Pytanie 37

Jak nazywa się organizacja społeczna, która skupia pracowników oraz chroni ich prawa i interesy zawodowe?

A. związek zawodowy

B. kierownik zakładu

C. Straż Pożarna

D. komisja BHP

Organizacja społeczna skupiająca pracowników i chroniąca ich prawa oraz interesy zawodowe to ZWIĄZEK ZAWODOWY - reprezentuje pracowników wobec pracodawcy, np. w negocjacjach płacowych. Dlatego mowa o związku zawodowym.

Pytanie 38

Jak ustawić monitor, aby spełnić zasady ergonomicznej pracy przy komputerze?

A. ekranem zwróconym do okna, by ograniczyć odblaski

B. tak, by górna krawędź ekranu była nieco poniżej poziomu oczu

C. z prawej strony dla praworęcznych, z lewej dla leworęcznych

D. pod kątem patrzenia 80°-90° do płaszczyzny ekranu

Ergonomia wymaga, aby górna krawędź ekranu była nieco poniżej poziomu oczu - wtedy patrzymy lekko w dół, co odciąża kark i wzrok. Monitor ustawia się też prostopadle do okna, by unikać odblasków. Dlatego poprawne jest ustawienie z górną krawędzią ekranu tuż poniżej linii oczu.

Pytanie 39

Instrukcja użytkownika aplikacji nie powinna zawierać

A. wymagań sprzętowych.

B. opisu instalacji programu.

C. opisu zastosowanych algorytmów.

D. sposobu działania poszczególnych komponentów.

Wiele osób intuicyjnie myśli, że dobra instrukcja użytkownika powinna zawierać „wszystko o programie”, łącznie z tym, jak jest on zbudowany od środka. To dość częsty błąd. Instrukcja użytkownika to dokument stricte praktyczny, nastawiony na obsługę, a nie na analizę wewnętrznej logiki systemu. Dlatego wymagania sprzętowe są tam jak najbardziej na miejscu – użytkownik musi wiedzieć, czy aplikacja w ogóle uruchomi się na jego komputerze, jakiego systemu operacyjnego potrzebuje, ile pamięci RAM czy wolnego miejsca na dysku. To podstawowy element każdej sensownej instrukcji, spotykany w oprogramowaniu komercyjnym i open source. Podobnie opis instalacji programu jest absolutnie kluczowy. Bez przejrzystej procedury instalacji, najlepiej krok po kroku, z krótkimi komentarzami, wielu użytkowników po prostu nie poradzi sobie z poprawnym uruchomieniem aplikacji. W dobrych praktykach dokumentacyjnych (np. styl Microsoft, Atlassian, Red Hat) sekcje typu „Instalacja”, „Pierwsze uruchomienie”, „Konfiguracja wstępna” to standard. Trzecia kwestia to sposób działania poszczególnych komponentów, ale z perspektywy użytkownika, nie programisty. Nie chodzi o opisy klas, modułów czy bibliotek, tylko o to, co użytkownik widzi: okna, zakładki, panele, przyciski, formularze. Instrukcja powinna tłumaczyć, do czego służą konkretne elementy interfejsu, jakie mają opcje, co się stanie po wybraniu danej funkcji. Bez takiego opisu użytkownik błądzi po omacku. Problem zaczyna się wtedy, gdy do instrukcji użytkownika próbuje się wcisnąć opis zastosowanych algorytmów. To już jest poziom dokumentacji technicznej, przeznaczony dla deweloperów. Użytkownik końcowy nie potrzebuje wiedzieć, czy dane są sortowane quicksortem, mergesortem, jak działa algorytm szyfrowania albo jaka jest złożoność czasowa przetwarzania. Takie informacje nie pomagają mu wykonać zadania w aplikacji, tylko wprowadzają niepotrzebny chaos. Typowy błąd myślowy polega tu na mieszaniu dwóch różnych grup odbiorców: użytkowników i programistów. Dobrą praktyką jest ich rozdzielenie i trzymanie instrukcji użytkownika na poziomie funkcji, kroków i efektów, a nie implementacji.

Pytanie 40

W języku SQL, aby wybrać wszystkie rekordy z tabeli B, w tym część wspólną z tabelą A, należy zastosować typ związku

A. A LEFT JOIN B

B. A RIGHT JOIN B

C. A INNER JOIN B

D. A FULL OUTER JOIN B

Poprawnie – w tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, że interesuje nas **wszystko z tabeli B**, a dodatkowo – tam gdzie się da – dokładamy dane z tabeli A. Dokładnie tak działa `RIGHT JOIN` zapisany jako `A RIGHT JOIN B ON ...`. Prawa tabela w zapisie JOIN (czyli B) jest zawsze tą „obowiązkową”: dostajemy wszystkie jej wiersze, a dane z lewej (A) pojawiają się tylko tam, gdzie warunek łączenia jest spełniony. Tam gdzie dopasowania w A nie ma, kolumny z A przyjmują wartość `NULL`. To dokładnie odpowiada zielonemu obszarowi na diagramie – cała B plus część wspólna A∩B.
W praktyce taki RIGHT JOIN przydaje się np. gdy tabela B jest tabelą główną (np. `Zamowienia`), a tabela A jest pomocnicza (np. `Klienci_archiwalni`), ale z jakiegoś powodu w zapytaniu chcemy właśnie B mieć „gwarantowaną” – czyli nawet jeśli w A brakuje powiązanego rekordu, zamówienie i tak ma się pojawić w wynikach. Przykładowo:
`SELECT * FROM Klienci_archiwalni A RIGHT JOIN Zamowienia B ON A.id_klienta = B.id_klienta;`
Dobra praktyka w SQL mówi, że częściej stosuje się `LEFT JOIN`, bo jest czytelniejszy (łatwiej myśleć: „biorę wszystko z lewej”), ale logicznie RIGHT JOIN robi to samo, tylko „odwraca perspektywę”. Wiele zespołów wręcz zaleca, żeby zamiast RIGHT JOIN przepisać zapytanie tak, by użyć LEFT JOIN i zamienić kolejność tabel – ale na egzaminach i w testach warto znać oba. Moim zdaniem dobrze jest też od razu kojarzyć: `LEFT JOIN` – wszystko z lewej, `RIGHT JOIN` – wszystko z prawej, `INNER JOIN` – tylko przecięcie, `FULL OUTER JOIN` – suma zbiorów. Dzięki temu każde zadanie z diagramem Venna w SQL robi się dużo prostsze i mniej mylące.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej