Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 17 kwietnia 2026 10:35
  • Data zakończenia: 17 kwietnia 2026 10:55

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Zapytanie SQL o treści: UPDATE artykuly SET cena = cena * 0.7 WHERE kod = 2; wskazuje na

A. dodanie w tabeli artykuly nowych pól cena oraz kod
B. w tabeli artykuly obniża wartość każdego pola cena o 30% dla wszystkich rekordów artykułów
C. dodanie w tabeli artykuly pola o nazwie cena z atrybutem kod
D. w tabeli artykuly zmniejsza wartość każdego pola cena, dla którego pole kod ma wartość 2
Patrząc na inne odpowiedzi, można zauważyć, że niektóre z nich mają błeądne założenia na temat tego polecenia SQL. Widziałem, że pisali, iż to polecenie wprowadza nowe pola, ale to nie jest prawda, bo 'UPDATE' jest do aktualizacji danych, a nie do ich dodawania. Nowe pola tworzymy za pomocą 'ALTER TABLE' albo 'INSERT', co jest zupełnie czym innym. Jeszcze inny błąd, który się pojawia, to twierdzenie, że cena jest obniżana dla wszystkich artykułów – to nie jest prawda, bo klauzula 'WHERE kod = 2' ogranicza aktualizację tylko do rekordów, gdzie kod wynosi 2. To naprawdę ważne, bo bez takiego warunku moglibyśmy przypadkowo obniżyć ceny dla wszystkich produktów, co byłoby ogromnym ryzykiem. Krótko mówiąc, zrozumienie, jak działają polecenia SQL, jest kluczowe, żeby bezpiecznie pracować z danymi. Dlatego warto znać różnice między tymi komendami, żeby unikać typowych błędów.

Pytanie 2

Które z poniższych oprogramowań nie jest systemem do zarządzania treścią (CMS)?

A. WordPress
B. Apache
C. Joomla
D. Mambo
Odpowiedź "Apache" jest prawidłowa, ponieważ Apache to serwer HTTP, który jest odpowiedzialny za obsługę i dostarczanie stron internetowych do przeglądarek użytkowników. Nie jest to system zarządzania treścią (CMS), który służy do tworzenia, edytowania i publikowania treści na stronach internetowych. Systemy takie jak Mambo, Joomla i WordPress to platformy CMS, które umożliwiają użytkownikom zarządzanie treściami w sposób intuicyjny i przyjazny dla użytkownika. Na przykład, WordPress, będący jednym z najpopularniejszych CMS-ów, oferuje bogaty ekosystem wtyczek oraz motywów, co pozwala na łatwe dostosowanie witryn do indywidualnych potrzeb. W kontekście branżowych standardów, stosowanie CMS-ów pozwala na skuteczniejsze zarządzanie treściami w witrynach, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie tworzenia i utrzymania stron internetowych.

Pytanie 3

Ikona przedstawiająca funkcję w edytorze grafiki rastrowej, znana jako „kubełek”, pozwala na

Ilustracja do pytania
A. zmianę bieżących kolorów
B. wypełnienie obszaru, który został zaznaczony kolorem
C. wybór obszaru o identycznym kolorze
D. pobranie wybranej barwy i ustawienie jej jako aktywnej
Narzędzie 'kubełek', często spotykane w edytorach grafiki rastrowej takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, służy do wypełniania zaznaczonego obszaru kolorem. Jest to szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy chcemy szybko zapełnić jednolitym kolorem duże powierzchnie, takie jak tła lub obiekty. Działa na zasadzie zalewania najbliższych pikseli wybranym kolorem, uwzględniając podobieństwo kolorów, co można regulować za pomocą opcji tolerancji. W praktyce, narzędzie to usprawnia proces tworzenia grafik, ponieważ eliminuje potrzebę ręcznego kolorowania każdego piksela. Dodatkowo 'kubełek' może być stosowany w połączeniu z różnymi trybami mieszania, co pozwala na uzyskanie bardziej zaawansowanych efektów wizualnych. Praca z 'kubełkiem' wymaga zrozumienia koncepcji warstw, ponieważ wypełnianie na konkretnej warstwie ma wpływ na finalny wygląd projektu. Wiedza o tym, jak skutecznie używać narzędzia 'kubełek', jest niezbędna dla każdego grafika cyfrowego, który chce pracować efektywnie i profesjonalnie, realizując projekty zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 4

Wskaż poprawną definicję stylu CSS dla przycisku typu submit o właściwościach: czarny kolor tła, brak obramowania, marginesy wewnętrzne 5 px.

input[type=submit] {
  background-color: #000000;
  border: none;
  padding: 5px;
}                         A.

input[type=submit] {
  background-color: #ffffff;
  border: none;
  padding: 5px;
}                         B.

input=submit {
  background-color: #000000;
  border: none;
  margin: 5px;
}                         C.

input=submit {
  background-color: #000000;
  border: 0px;
  margin: 5px;
}                         D.
A. C.
B. D.
C. A.
D. B.
Wybrana przez Ciebie odpowiedź nie jest prawidłowa, ale nie martw się, ważne jest, żeby zrozumieć dlaczego. CSS to kaskadowe arkusze stylów, które umożliwiają określenie stylu strony internetowej. Kluczowym aspektem CSS jest składnia, która obejmuje selektor, właściwość i wartość. W przypadku przycisku typu 'submit', selektorem jest 'input[type='submit']'. Właściwością jest 'background-color', 'border' lub 'padding', a wartością jest 'black', 'none' lub '5px' odpowiednio. Niepoprawne odpowiedzi nie spełniają wszystkich lub niektórych z tych wymagań. Mogą one ignorować wymagany czarny kolor tła, brak obramowania, marginesy wewnętrzne 5 px lub wszystkie te elementy. Inne błędne odpowiedzi mogą zawierać nieprawidłowe selektory, właściwości lub wartości. Pamiętaj, że praktyka prowadzi do mistrzostwa, więc nie zniechęcaj się, jeśli nie udało ci się tego dostrzec za pierwszym razem.

Pytanie 5

Po uruchomieniu poniższego fragmentu kodu PHP:

echo date("Y");
na ekranie pojawi się bieżąca data zawierająca tylko:
A. dzień
B. rok
C. dzień i miesiąc
D. miesiąc i rok
W odpowiedzi na pytanie, kod PHP echo date("Y"); zwraca aktualny rok, co jest zgodne z jego konstrukcją. Funkcja date() w PHP jest standardowym sposobem na formatowanie daty i czasu. Przekazany argument "Y" oznacza, że chcemy otrzymać rok w czterocyfrowym formacie. Na przykład, jeśli aktualny rok to 2023, wynik będzie wynosił 2023. Tego rodzaju operacje są niezwykle przydatne w różnych aplikacjach, od prostych stron internetowych po bardziej złożone systemy zarządzania treścią, gdzie dane o roku mogą być wykorzystywane do generowania dynamicznych treści, takich jak stopki z roku lub nagłówki z aktualnym rokiem. Użycie funkcji date() w odpowiedni sposób jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania w PHP, które zalecają używanie wbudowanych funkcji do zarządzania datami i czasem, co zapewnia większą niezawodność i prostotę w kodzie.

Pytanie 6

Aby wskazać miejsce, w którym ma nastąpić złamanie linii tekstu, na przykład w zmiennej typu string, należy użyć znaku

A. \\
B. \t
C. \n
D. \b
Odpowiedzi, które nie są poprawne, to znaki '\\', '\b' oraz '\t', które mają różne znaczenia w kontekście programowania. Znak '\\' służy jako znak ucieczki, który pozwala na wykorzystanie innych znaków w ciągu, np. '\\n' jako dosłowne przedstawienie znaku nowej linii. Nie pozwala on na łamanie linii, a jedynie na jego reprezentację. Z kolei '\b' oznacza znak powrotu karetki (backspace) i jest używany do usuwania ostatniego znaku w tekście, a nie do wprowadzania nowej linii. Nie pełni więc funkcji łamania linii w tekstach. Natomiast '\t' reprezentuje tabulator, który wprowadza odstęp w poziomie, a nie w pionie, co również nie jest zgodne z definicją łamania linii. Tabulator jest użyteczny do wyrównywania tekstu w dokumentach, ale nie tworzy nowej linii. W związku z tym, każde z tych znaków ma swoje specyficzne zastosowanie, ale żadne z nich nie jest poprawnym rozwiązaniem dla definicji łamania linii tekstu.

Pytanie 7

Który typ danych jest przeznaczony do zapisywania daty urodzenia uczniów w bazie danych szkoły?

A. TIME
B. ENUM
C. BLOB
D. DATE
Poprawnie wskazany został typ DATE, który w relacyjnych bazach danych (np. MySQL, PostgreSQL, SQL Server) jest standardowym typem do przechowywania samych dat, bez informacji o godzinie. To dokładnie to, czego potrzebujemy przy dacie urodzenia ucznia: interesuje nas dzień, miesiąc i rok, a nie konkretna godzina czy sekunda. Typ DATE przechowuje wartość w ustalonym formacie (najczęściej 'YYYY-MM-DD'), dzięki czemu baza może poprawnie sortować rekordy, filtrować je w zapytaniach SQL (np. WHERE data_urodzenia BETWEEN '2008-01-01' AND '2010-12-31') oraz wykonywać operacje na datach, jak obliczanie wieku czy czasu, jaki minął od urodzenia. Z mojego doświadczenia używanie typu DATE jest też dużo wygodniejsze przy raportach i statystykach, np. liczenie ilu uczniów urodziło się w danym roku szkolnym, w danym miesiącu itp. Dodatkowo jest to zgodne z dobrymi praktykami projektowania baz danych: dla dat używamy typów datowych, a nie tekstu czy typów binarnych. Dzięki temu mechanizmy bazy potrafią walidować poprawność danych (np. nie pozwolą zapisać 31.02) oraz optymalnie korzystać z indeksów na kolumnach typu DATE. W profesjonalnych systemach szkolnych czy kadrowych przy danych takich jak data urodzenia, data zatrudnienia, data wystawienia świadectwa zawsze używa się właśnie typów pokrewnych DATE (DATE, DATETIME, czasem TIMESTAMP, ale do urodzin raczej zwykły DATE). To też ułatwia współpracę z aplikacjami webowymi w PHP czy JavaScript, bo większość frameworków ma gotowe mapowanie typu DATE na odpowiednie klasy lub struktury daty w kodzie. Ogólnie: prosty, czytelny i zgodny ze standardem wybór, dokładnie taki, jaki powinien się pojawić w dobrze zaprojektowanej bazie danych szkoły.

Pytanie 8

Polecenie w języku SQL w formie ALTER TABLE 'miasta' ADD 'kod' text?

A. dodaje do tabeli dwie kolumny o nazwach: kod i text
B. wprowadza do tabeli nową kolumnę o nazwie kod typu text
C. zmienia nazwę tabeli miasta na kod
D. w tabeli miasta modyfikuje nazwę kolumny kod na text
Polecenie ALTER TABLE w języku SQL jest używane do modyfikacji istniejących tabel w bazie danych. W tym przypadku, zapytanie ALTER TABLE 'miasta' ADD 'kod' text; dodaje nową kolumnę o nazwie 'kod' typu tekstowego do tabeli 'miasta'. Typ 'text' w SQL jest używany do przechowywania dużych łańcuchów tekstowych, co czyni go idealnym wyborem, gdy dane w tej kolumnie mogą być różnej długości. Poprawne użycie znaków apostrofu w tym kontekście (zamiast cudzysłowów) jest istotne, ponieważ w niektórych systemach baz danych, takich jak MySQL, apostrofy są używane do definiowania nazw tabel i kolumn. Przy dodawaniu kolumn warto również pamiętać o możliwościach modyfikacji, takich jak określenie wartości domyślnych lub ograniczeń dla nowej kolumny. W praktyce, po wykonaniu tego polecenia, każda istniejąca linia w tabeli 'miasta' będzie miała nową kolumnę 'kod', w której wartości będą domyślnie NULL, dopóki nie zostaną one uzupełnione. Ważne jest, aby przed wykonaniem takich operacji zawsze robić kopie zapasowe danych, aby uniknąć ich utraty.

Pytanie 9

Przedstawiony styl generuje pojedyncze obramowanie, które posiada następujące właściwości:

border: solid 1px;
border-color: red blue green yellow;
A. krawędź górna jest koloru czerwonego, krawędź prawa koloru niebieskiego, krawędź dolna koloru zielonego, krawędź lewa koloru żółtego
B. krawędź prawa ma kolor czerwony, krawędź dolna w kolorze niebieskim, krawędź lewa w odcieniu zielonym, krawędź górna w kolorze żółtym
C. krawędź lewa ma kolor czerwony, krawędź dolna w kolorze niebieskim, krawędź prawa w odcieniu zielonym, krawędź górna w kolorze żółtym
D. krawędź górna ma kolor czerwony, krawędź lewa w kolorze niebieskim, krawędź dolna w odcieniu zielonym, krawędź prawa w kolorze żółtym
Niewłaściwe zrozumienie składni border-color prowadzi do błędnych odpowiedzi. Właściwość border-color pozwala przypisać do każdej krawędzi elementu osobne kolory według kolejności: góra prawa dół lewa. Przy czterech wartościach każda odpowiada innej krawędzi rozpoczynając od górnej w ruchu zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Niektórzy mogą błędnie założyć że kolejność zaczyna się od lewej krawędzi co prowadzi do niepoprawnych wniosków. Podanie wyłącznie dwóch kolorów skutkuje ich przypisaniem do przeciwległych krawędzi ale w przypadku czterech wartości każda odpowiada innej krawędzi. Typowy błąd polega na myleniu kolejności przypisania kolorów co komplikuje interpretację i prowadzi do niepoprawnego zrozumienia jak właściwość border-color działa w praktyce. Dla poprawności i zgodności z standardami CSS niezbędne jest precyzyjne i dokładne analizowanie dokumentacji oraz przykładów co pozwala uniknąć typowych błędów i ułatwia poprawne wdrażanie stylów na stronach internetowych. Zrozumienie właściwości CSS i ich poprawne zastosowanie jest kluczowe w projektowaniu nowoczesnych stron internetowych co zapewnia zarówno estetyczny wygląd jak i funkcjonalność interfejsu użytkownika. Właściwe używanie border-color wspiera tworzenie atrakcyjnych i dostępnych projektów co jest nieocenione w pracy każdego specjalisty od front-endu.

Pytanie 10

Który z poniższych skryptów pokazuje bieżącą datę oraz czas w formacie 2024-04-14 13:45:19?

A. <?php echo date("Y-m-d G:i:s"); ?>
B. <?php date("Y-m-d”) + time("G:i:s"); ?>
C. <?php echo date("Ymd Gis"); ?>
D. <?php date("Y-m-d G:i:s"); ?>
W pierwszej odpowiedzi użycie date oraz time jest niepoprawne, ponieważ funkcja time w PHP nie przyjmuje parametrów i zwraca znacznik czasu Unix, który nie formatuje czasu w sposób czytelny dla użytkownika. Próba dodawania tych dwóch funkcji powoduje błąd składniowy, ponieważ nie można łączyć wyników funkcji za pomocą operatora + w ten sposób. Druga odpowiedź używa funkcji echo poprawnie, ale formatowanie daty i czasu jest błędne. W tej odpowiedzi brakuje łączników pomiędzy elementami daty i czasu, co powoduje nieczytelny wynik, taki jak 20190923 105816. Ponadto, nie zastosowano dwukropków pomiędzy godziną minutami i sekundami, co jest kluczowe dla zrozumienia przez użytkownika. Trzecia odpowiedź zawiera poprawne formatowanie daty i czasu, ale nie używa funkcji echo, co oznacza, że wynik nie zostanie wyświetlony użytkownikowi. W PHP funkcja date musi być połączona z echo lub print, aby jej wynik był widoczny na stronie. Typowy błąd myślowy polega na nierozróżnieniu między formatowaniem a wyświetlaniem danych, co jest kluczowe w programowaniu webowym. Zrozumienie tych zasad jest fundamentalne dla tworzenia dynamicznych i interaktywnych aplikacji.

Pytanie 11

Jakie polecenie należy zastosować, aby utworzyć klucz obcy na wielu kolumnach przy tworzeniu tabeli?

A. CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN REFERENCES KEY osoby (nazwisko, imie)
B. CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN KEY REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
C. CONSTRAINT fk_soba_uczen FOREIGN KEY(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
D. CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY ON(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
Niepoprawne odpowiedzi zawierają kilka istotnych błędów w składni oraz koncepcji definiowania kluczy obcych. W pierwszej przykładowej odpowiedzi, brak jest odpowiedniej składni przy definiowaniu klucza obcego, ponieważ użycie 'ON' jest nieprawidłowe i nie jest zgodne z normami SQL. Klucz obcy powinien być zdefiniowany w kontekście kolumn, a nie z użyciem 'ON'. Kolejna odpowiedź pomija całkowicie zasadniczą strukturę polecenia SQL, co prowadzi do zamieszania w kontekście definicji kluczy obcych. Zrozumienie, że klucz obcy musi być zdefiniowany poprzez konkretne kolumny i odniesienia do innych tabel, jest kluczowe dla poprawnej pracy z bazami danych. Ostatnia błędna odpowiedź pomija konwencję użycia 'FOREIGN KEY' oraz 'REFERENCES', co jest fundamentalnym błędem. Prawidłowe podejście wymaga precyzyjnego określenia nie tylko kolumn, ale i tabeli, do której klucz obcy się odnosi. Zastosowanie tych zasad jest kluczowe w projektowaniu i implementacji relacyjnych baz danych oraz w utrzymaniu ich integralności, co jest istotnym aspektem dla efektywnego zarządzania danymi.

Pytanie 12

Przedstawiony blok reprezentuje czynność

Ilustracja do pytania
A. zastosowania gotowej procedury lub funkcji.
B. wczytania danych.
C. podjęcia decyzji.
D. wyświetlenia danych.
Przedstawiony na rysunku blok w kształcie rombu nie służy ani do wczytywania danych, ani do ich wyświetlania, ani też do reprezentowania gotowej procedury lub funkcji. W klasycznej notacji schematów blokowych, stosowanej w podręcznikach, dokumentacji technicznej i w większości narzędzi CASE, romb jest jednoznacznie zarezerwowany dla operacji decyzyjnych, czyli sprawdzania warunku logicznego i rozgałęzienia przepływu sterowania. Wczytywanie danych z klawiatury, pliku czy formularza jest zwykle oznaczane blokiem równoległoboku. Taki blok opisuje operacje wejścia/wyjścia, czyli pobranie informacji z zewnątrz albo wypisanie jej na ekran, do pliku, do logów. Z mojego doświadczenia częsty błąd polega na tym, że ktoś widzi „coś się dzieje z danymi” i od razu kojarzy to z wejściem/wyjściem, a pomija aspekt logiki sterującej. Jednak w symbolice schematów blokowych kształt ma znaczenie ważniejsze niż skojarzenie słowne. Podobnie jest z wyświetlaniem danych. To też jest operacja wejścia/wyjścia, więc również powinna być przedstawiona jako równoległobok, a nie romb. Wyświetlanie niczego nie „decyduje”, ono jedynie prezentuje wynik, komunikat błędu, informacje dla użytkownika. Decyzja to zawsze sprawdzenie warunku: czy coś jest większe od czegoś, równe, czy jest puste, czy użytkownik ma uprawnienia, i na tej podstawie wybór dalszej ścieżki działania. Gotowa procedura lub funkcja też ma swój własny symbol – najczęściej prostokąt (czasem z podwójną krawędzią) oznaczający blok wykonawczy. Taki blok mówi: „tu wykonaj zdefiniowaną gdzieś indziej czynność”. Nie ma on jednak wbudowanego mechanizmu wyboru ścieżki. To tylko kolejny krok w sekwencji instrukcji. Typowym błędem myślowym jest utożsamianie „czegoś bardziej złożonego” z decyzją, ale z punktu widzenia schematu liczy się to, czy pojawia się warunek i rozgałęzienie. Romb na diagramie zawsze oznacza, że w tym miejscu algorytm zadaje pytanie typu TAK/NIE i w zależności od odpowiedzi kieruje przepływ dalej różnymi drogami. To jest sedno sterowania warunkowego, które później w kodzie przekłada się na instrukcje if, else, switch i podobne konstrukcje logiczne. Dlatego odpowiedzi sugerujące wczytywanie, wyświetlanie albo zastosowanie procedury nie pasują do tego symbolu – opisują inne klasy operacji w algorytmie, które mają inne, ściśle określone kształty na schemacie blokowym.

Pytanie 13

Deklaracja typu dokumentu HTML: wskazuje, że kod został stworzony w wersji

A. 4
B. 7
C. 5
D. 6
Deklaracja typu dokumentu HTML, znana jako <!DOCTYPE HTML>, jest kluczowym elementem każdej strony internetowej, który informuje przeglądarkę, w jakiej wersji HTML została napisana strona. W przypadku <!DOCTYPE HTML> mówimy o wersji HTML5, która jest najnowszym standardem języka znaczników. HTML5 wprowadza wiele usprawnień i nowych funkcji w porównaniu do wcześniejszych wersji, takich jak semantyczne znaczniki, wsparcie dla multimediów (audio i wideo) oraz API do złożonych aplikacji internetowych. Przykładem zastosowania HTML5 mogą być formularze z nowymi typami inputów, które ułatwiają interakcję z użytkownikiem, takie jak 'date', 'email' czy 'url'. Również HTML5 wprowadza nowy model renderowania, który jest bardziej efektywny i dostosowany do nowoczesnych urządzeń mobilnych. Standardy HTML są ustalane przez W3C (World Wide Web Consortium), które regularnie aktualizuje specyfikacje, aby nadążać za rozwijającymi się technologiami internetowymi. W skrócie, poprawna deklaracja <!DOCTYPE HTML> jest niezbędna dla właściwego wyświetlania i działania strony w różnych przeglądarkach.

Pytanie 14

Jaką instrukcję algorytmu ilustruje graficzna prezentacja bloku na zamieszczonym rysunku?

Ilustracja do pytania
A. Wypisz n
B. n ← n + 5
C. n > 20
D. Wykonaj podprogram sortowania tablicy t
Blok decyzyjny w diagramach przepływu jest kluczowym elementem algorytmów, ponieważ umożliwia podejmowanie decyzji na podstawie warunków logicznych. Reprezentowany jest przez romb i oznacza miejsce w algorytmie, gdzie następuje sprawdzenie warunku. W tym przypadku warunek to n > 20. Jeśli warunek zostanie spełniony, algorytm podąża jedną ścieżką, w przeciwnym razie inną. Jest to zgodne z praktykami programistycznymi, gdzie instrukcje warunkowe, takie jak if lub switch, kontrolują przepływ programu. Przykładowo, w systemach kontroli dostępu możemy użyć warunku n > 20 do sprawdzenia, czy użytkownik ma wystarczające uprawnienia, co jest zgodne z zasadami bezpieczeństwa IT. W systemach czasu rzeczywistego, takich jak kontrola jakości w produkcji, warunki te zapewniają, że błędy są wykrywane i obsługiwane odpowiednio, co jest kluczowe dla utrzymania standardów jakości. Wiedza o blokach decyzyjnych jest podstawą dla efektywnego projektowania algorytmów, co ma zastosowanie w szerokim zakresie technologii informatycznych, od baz danych po aplikacje mobilne.

Pytanie 15

Który z poniższych kodów HTML odpowiada opisanej tabeli? (W celu uproszczenia zrezygnowano z zapisu stylu obramowania tabeli oraz komórek)

Ilustracja do pytania
A. Odpowiedź B
B. Odpowiedź D
C. Odpowiedź A
D. Odpowiedź C
Odpowiedź B jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje atrybut rowspan do połączenia dwóch wierszy w jednej kolumnie tabeli. HTML zapewnia atrybuty rowspan i colspan, które umożliwiają połączenie wielu komórek tabeli w jedną, co jest niezbędne w sytuacjach, gdy dane muszą być przedstawione w sposób bardziej przejrzysty i zwarty. W przedstawionej tabeli labelka Telefon jest wspólna dla dwóch numerów, co skutkuje koniecznością użycia rowspan=2 w komórce, która łączy dwa wiersze. Ta konstrukcja jest zgodna z dobrymi praktykami tworzenia semantycznie poprawnych i wizualnie uporządkowanych tabel w dokumentach HTML. Zastosowanie atrybutu rowspan może poprawić czytelność tabel, co jest szczególnie przydatne przy prezentacji złożonych danych w aplikacjach biznesowych czy raportach. Użycie tego podejścia pozwala na bardziej efektywne wykorzystanie przestrzeni w tabeli i jest zgodne ze standardami W3C, które promują semantykę i dostępność w sieci.

Pytanie 16

Które z instrukcji algorytmu odpowiada graficznemu przedstawieniu bloku pokazanego na ilustracji?

Ilustracja do pytania
A. n > 70
B. Zrealizuj podprogram do sortowania tablicy t
C. Wyświetl w konsoli wartość zmiennej n
D. n ← n – 3
Odpowiedź n ← n – 3 to typowa operacja matematyczna, którą naprawdę często używamy w programowaniu. W skrócie, chodzi o to, że zmieniamy wartość zmiennej. Można to przedstawić przy użyciu prostokątnego bloku w diagramie, co jest standardem w notacjach algorytmicznych. To jest ważne, zwłaszcza w strukturach kontrolnych, jak pętle, bo musimy modyfikować zmienną, żeby pętla mogła się zakończyć po pewnej liczbie powtórzeń. Na przykład, w pętli for możemy zmieniać wartość zmiennej, żeby przechodzić przez elementy tablicy w odwrotnym kierunku. Dobrze jest dokumentować takie operacje w kodzie, żeby potem łatwiej było do niego wrócić. Te przypisania są również kluczowe w algorytmach, bo nawet małe zmiany w zmiennych mogą znacząco wpłynąć na wydajność. Zrozumienie tego wszystkiego to podstawa dla każdego programisty, który chce pisać dobry kod.

Pytanie 17

Aby zrealizować opisane czynności w JavaScript, konieczne jest umieszczenie poniższego kodu w znaczniku <script>

Ilustracja do pytania
A. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: ".A)
B. A = alert("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: "+A)
C. A << prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: "+A)
D. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: "+A)
W JavaScript użycie funkcji prompt() pozwala na wyświetlenie okna dialogowego, które umożliwia użytkownikowi wprowadzenie danych. W przypadku poprawnej odpowiedzi kod A = prompt('Podaj kwalifikację: '); document.write('Kwalifikacja: '+A); realizuje dokładnie te kroki. Funkcja prompt() czeka na wprowadzenie danych przez użytkownika i zwraca wprowadzaną wartość, która jest następnie przypisywana do zmiennej A. Następnie document.write() jest używane do bezpośredniego wstawienia zawartości zmiennej A na stronę internetową w połączeniu z tekstem 'Kwalifikacja: '. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami tworzenia aplikacji internetowych, gdzie dynamiczne wprowadzanie danych przez użytkownika i ich wyświetlanie jest kluczowe. Używanie prompt() jest powszechne w prostych aplikacjach do interakcji z użytkownikiem, lecz w bardziej zaawansowanych projektach zaleca się korzystanie z bardziej zaawansowanych metod jak formularze HTML czy asynchroniczne żądania sieciowe. Niemniej jednak, zrozumienie działania prompt() oraz document.write() jest podstawowe dla tworzenia dynamicznych stron WWW i stanowi fundament dalszej nauki w JavaScript.

Pytanie 18

Który z poniższych kodów stanowi alternatywę dla kodu umieszczonego w ramce?

Ilustracja do pytania
A. <?php for($x=2;$x<=56;$x+=2){echo $x." ";} ?>
B. <?php for($x=2;$x<=54;$x+=2){echo $x." ";} ?>
C. <?php for($x=1;$x<=55;$x++){echo $x." ";} ?>
D. <?php for($x=1;$x<=55;$x+=1){echo $x." ";} ?>
W wielu odpowiedziach widać, że nie do końca rozumiesz, jak działają pętle i warunki w PHP. Kod w ramce przyzwoicie wypisuje liczby parzyste od 2 do 54, ale pomija nieparzyste tylko dzięki warunkowi if i continue. Jak masz niepoprawne odpowiedzi, to pojawia się kilka problemów. Na przykład, jak pętla startuje od x=1 i zwiększa x o 1, to wszystkie liczby się drukują, a to nie jest to, co chcesz uzyskać. Zmiana kroku na zwiększanie x o 2 byłaby dobra, ale możesz też mieć za szeroki lub zbyt wąski zakres, tak jak w przypadku, gdy pętla kończy się na 56 zamiast 54. Żeby kod był poprawny, musisz zrozumieć, że każda iteracja musi spełniać konkretny warunek, który rozwiązuje problem. Często mylimy się, myśląc, że drobne zmiany w kodzie, jak zmiana zakresu czy kroku, same z siebie załatwią sprawę. Ważne, żeby przemyśleć, jak zaplanować strukturę pętli i warunków, żeby wszystko działało tak, jak powinno i wykorzystanie zasobów było efektywne.

Pytanie 19

Aby przekształcić tekst „ala ma psa” na „ALA MA PSA”, jaka funkcja PHP powinna być zastosowana?

A. strstr ('ala ma psa');
B. ucfirst ('ala ma psa');
C. strtolower('ala ma psa');
D. strtoupper('ala ma psa');
Funkcja strtoupper w PHP jest używana do konwersji wszystkich liter w danym ciągu znaków na wielkie litery. W kontekście modyfikacji tekstu „ala ma psa” na „ALA MA PSA”, zastosowanie funkcji strtoupper('ala ma psa') jest poprawnym podejściem. Funkcja ta jest częścią standardowej biblioteki PHP i jest szeroko stosowana w projektach, gdzie zachowanie wielkich liter jest kluczowe. Przykład użycia funkcji strtoupper jest prosty: wystarczy przekazać do niej ciąg, który ma zostać przekształcony. Przykładem może być zapis: $text = 'ala ma psa'; $uppercaseText = strtoupper($text); echo $uppercaseText; co wygeneruje wynik ALA MA PSA. Warto zauważyć, że funkcja ta nie zmienia oryginalnego ciągu, lecz zwraca nowy ciąg z przekształconymi literami. Zastosowanie funkcji strtoupper jest szczególnie przydatne w aplikacjach webowych, gdzie formatowanie tekstu może być kluczowe dla zapewnienia spójności danych wyjściowych oraz ich estetyki.

Pytanie 20

W CSS właściwość font-size może przyjmować wartości według słów kluczowych

A. z zestawu xx-small, x-small, smali, medium, large, x-large, xx-large
B. wyłącznie smali, medium, large
C. jedynie big i smali
D. tylko smali, smaller, large, larger
Właściwość font-size w CSS pozwala na określenie rozmiaru czcionki za pomocą zestawu wartości słownikowych, które obejmują xx-small, x-small, small, medium, large, x-large oraz xx-large. Użycie tych słów kluczowych jest zgodne z wytycznymi CSS i zapewnia spójne i zrozumiałe podejście do projektowania. Przykładowo, definiując klasę CSS dla nagłówka, możemy zastosować: h1 { font-size: large; } co skutkuje odpowiednim zwiększeniem rozmiaru czcionki, co jest zgodne z hierarchią typograficzną dokumentu. Zastosowanie wartości słownikowych zwiększa czytelność i dostępność treści, ponieważ są one zrozumiałe zarówno dla programistów, jak i dla przeglądarek. Ponadto, korzystając z tych wartości, projektanci mogą łatwiej dostosować wygląd strony do różnych urządzeń, co jest kluczowe w kontekście responsywnego web designu. Warto również wspomnieć, że wartości te są niezależne od jednostek miary, takich jak em czy px, co sprawia, że są bardziej elastyczne w użyciu.

Pytanie 21

Aby zwiększyć wydajność operacji w bazie danych, należy skupić się na polach, które są często wyszukiwane lub sortowane

A. utworzyć indeks
B. dodać więzy integralności
C. stworzyć oddzielną tabelę przechowującą wyłącznie te pola
D. dodać klucz obcy
Dodawanie kluczy obcych nie jest bezpośrednią metodą na przyspieszenie operacji na bazie danych. Klucze obce są używane do zapewnienia integralności referencyjnej, co oznacza, że ich celem jest zapewnienie spójności danych w relacjach pomiędzy tabelami. Choć klucze obce mogą wpłynąć na wydajność w kontekście zapytań, nie przyspieszają one ani nie optymalizują wyszukiwania w obrębie pojedynczych tabel. Tworzenie osobnych tabel przechowujących tylko te pola również nie jest metodą optymalizacji efektywności wyszukiwania. Tego rodzaju podejście może prowadzić do komplikacji w zarządzaniu danymi oraz zmniejszenia wydajności przy łączeniu tabel w zapytaniach. Dodanie więzów integralności, które zapewniają, że dane w tabelach są poprawne i zgodne z określonymi zasadami, jest również istotne, ale nie wpływa bezpośrednio na szybkość operacji na bazie danych. Takie podejścia mogą prowadzić do błędnych przekonań, że poprawa wydajności bazy danych można osiągnąć poprzez wprowadzenie dodatkowych ograniczeń lub zmian w strukturze danych, co w rzeczywistości może generować dodatkowe koszty obliczeniowe przy wykonywaniu podstawowych operacji. Kluczowe jest stosowanie odpowiednich technik indeksacji, które są powszechnie uznawane za najlepszą praktykę w kontekście optymalizacji zasobów bazy danych.

Pytanie 22

W przypadku podanego fragmentu kodu walidator HTML zgłosi błąd, ponieważ <img src="kwiat.jpg alt="kwiat">

A. brak obrazu kwiat.jpg
B. użyto niewłaściwego znacznika do wyświetlenia obrazu
C. nie zamknięto cudzysłowu
D. zastosowano nieznany atrybut alt
W przedstawionym kodzie HTML występuje błąd związany z niedomknięciem cudzysłowu dla atrybutu 'src'. Prawidłowa składnia powinna wyglądać następująco: <img src="kwiat.jpg" alt="kwiat">. Brak cudzysłowu po 'kwiat.jpg' uniemożliwia poprawne zinterpretowanie kodu przez przeglądarki, co skutkuje błędem walidacji. Zasady walidacji kodu HTML są zgodne z wytycznymi W3C, które zalecają, aby każdy atrybut był zamknięty cudzysłowem. Poprawność kodu nie tylko wpływa na jego działanie, ale również na dostępność strony oraz SEO. Użytkownicy, którzy poruszają się po stronach bez pełnej obsługi HTML, mogą napotkać problemy z wyświetlaniem obrazów. W praktyce, zawsze warto stosować dobregi praktyki kodowania, takie jak użycie linterów do sprawdzania poprawności kodu przed jego publikacją, aby uniknąć takich błędów.

Pytanie 23

Czym jest relacja w bazach danych?

A. logicznym połączeniem tabel
B. połączeniem dwóch pól w obrębie jednej tabeli
C. kluczem głównym w relacji tabel
D. algebraicznym połączeniem tabel
Relacja w bazach danych to logiczne połączenie tabel, które umożliwia organizację i zarządzanie danymi w sposób umożliwiający ich efektywne przetwarzanie. W kontekście baz danych relacyjnych, relacje tworzone są na podstawie kluczy, które pozwalają na łączenie danych z różnych tabel. Na przykład, w bazie danych e-commerce, tabela 'Klienci' może być połączona z tabelą 'Zamówienia' przez klucz klienta. Dzięki temu, gdy zapytamy o zamówienia konkretnego klienta, silnik bazy danych może wykonać zapytanie łączące te obie tabele, dostarczając spójny zestaw danych. Taki model relacyjny oparty jest na teorii zbiorów i algebrze relacyjnej, co pozwala na skomplikowane operacje, takie jak łączenie, filtrowanie i agregowanie danych. W praktyce, relacje w bazach danych są kluczowe dla zapewnienia integralności danych, eliminacji redundancji oraz zwiększenia wydajności operacji na danych. Standardy takie jak SQL oparte są na tych koncepcjach, co czyni je fundamentalnymi w programowaniu baz danych.

Pytanie 24

W programie do edytowania grafiki rastrowej zmieniono krzywe kolorów w sposób zaznaczony ramką na pokazanym obrazie. Jakie jest to działanie?

Ilustracja do pytania
A. wygładzenie krawędzi na obrazie
B. rozjaśnienie całego obrazu
C. przyciemnienie całego obrazu
D. modyfikację najjaśniejszych i najciemniejszych kolorów obrazu
Rozjaśnienie całego obrazu za pomocą krzywych kolorów polegałoby na proporcjonalnym przesunięciu całej krzywej w górę, co nie jest widoczne na załączonym obrazie. W rzeczywistości, rozjaśnianie zmienia globalnie wartości tonów, co może prowadzić do utraty szczegółów w jasnych partiach, jeśli nie zostanie wykonane z należytą uwagą. Z kolei przyciemnienie obrazu wymagałoby przesunięcia krzywej w dół, co również nie jest widoczne w przypadku opisanym na obrazku. Przyciemnianie może skutkować zanikaniem szczegółów w cieniach, co jest niepożądane w profesjonalnej obróbce obrazu. Wygładzenie krawędzi na obrazie odnosi się do operacji takich jak rozmycie czy redukcja szumów, które nie są realizowane poprzez modyfikację krzywych kolorów. Wygładzanie to operacja stosowana w celu zmniejszenia szumów czy zmiękczenia szczegółów, często realizowana przy użyciu filtrów i narzędzi takich jak maski wyostrzające. Krzywe kolorów służą do manipulacji tonalnych i kolorystycznych, co jest zupełnie inną operacją. Typowym błędem jest mylenie narzędzi służących do ogólnej edycji obrazu z bardziej precyzyjnymi narzędziami tonalnymi. Wiedza o tym, jak każde narzędzie wpływa na obraz, jest kluczowa w profesjonalnej edycji graficznej, a niepoprawne zrozumienie ich funkcji może prowadzić do niepożądanych efektów wizualnych oraz strat w jakości obrazu.

Pytanie 25

Po wykonaniu instrukcji języka JavaScript  x = Math.ceil(2.4); wartość zmiennej x będzie wynosić

A. 8
B. 4
C. 3
D. 2
W tym przykładzie kluczowe jest zrozumienie, co dokładnie robi funkcja Math.ceil() w JavaScript. Ta funkcja zawsze zaokrągla liczbę w górę do najbliższej liczby całkowitej, i to niezależnie od tego, jak mała jest część ułamkowa. Dla wartości 2.4 najbliższa liczba całkowita „w górę” to 3, więc po wykonaniu instrukcji x = Math.ceil(2.4); zmienna x przyjmie wartość 3. Nie interesuje nas tu klasyczne zaokrąglanie matematyczne do „najbliższej” liczby, tylko zawsze w stronę dodatniej nieskończoności. W standardzie ECMAScript Math.ceil() jest jedną z podstawowych funkcji do pracy z liczbami, obok Math.floor() (zaokrąglenie w dół) i Math.round() (zaokrąglenie do najbliższej liczby całkowitej). Dla porównania: Math.floor(2.4) da 2, Math.round(2.4) też da 2, a tylko Math.ceil(2.4) zwróci 3. W praktyce webowej takie funkcje są często używane np. przy dzieleniu elementów na strony (paginacja), liczeniu ilości stron w wynikach wyszukiwania, obliczaniu liczby wierszy w siatce (grid), czy przy przeliczaniu miejsc w koszyku, kiedy musisz zawsze „doliczyć” pełną jednostkę. Moim zdaniem warto od razu wyrobić sobie nawyk, żeby przy liczbach zmiennoprzecinkowych w JavaScript pamiętać o różnicach między ceil, floor i round, bo to są podstawowe narzędzia przy każdym kalkulatorze, module cenowym, przeliczaniu czasu trwania, dzieleniu zadań na porcje itd. Dobra praktyka jest też taka, żeby zawsze jasno nazywać zmienne, np. totalPages = Math.ceil(itemsCount / itemsPerPage); – od razu widać, że chodzi o zaokrąglenie w górę. Podsumowując: poprawna odpowiedź to 3, bo Math.ceil() zawsze przesuwa wynik do najbliższej większej lub równej liczby całkowitej. Dla 2.4 jest to właśnie 3.

Pytanie 26

W języku PHP chcąc wyświetlić ciąg n znaków @, należy użyć funkcji

A. function znaki($znak, $n){
   for($i = 0; $i < $n; $i++)
     print($znak);
}
znaki(@, $n);

B. function znaki($i){
   for($i = 0; $i < $n; $i++)
     print("@");
}
znaki($i);

C. function znaki($znak, $n){
   for($i = 0; $i < $n; $i++)
     print($znak);
}
znaki($n);

D. function znaki($znak, $n){
   for($i = 0; $i < $n; $i++)
     print($znak);
}
znaki("@", $n);
A. A.
B. C.
C. B.
D. D.
Wybór odpowiedzi A, B lub C sugeruje pewne nieporozumienia dotyczące działania funkcji w PHP. W PHP, aby wyświetlić ciąg n znaków, musimy użyć funkcji, która przyjmuje dwa argumenty: znak do wyświetlenia i liczbę n określającą, ile razy znak powinien zostać wyświetlony. Żadne z podejść zaproponowanych w odpowiedziach A, B lub C nie spełniają tych kryteriów. Wszystkie one wydają się pomijać istotne aspekty tworzenia funkcji, takie jak użycie odpowiednich argumentów lub prawidłowe użycie pętli. Zrozumienie, jak działa ta konkretna funkcja w PHP, może pomóc Ci zrozumieć, jak działa ten język programowania i jak używać jego funkcji do tworzenia skutecznych programów. Warto poświęcić więcej czasu na naukę tych podstaw, ponieważ są one kluczowe dla pisanie skutecznego kodu w PHP.

Pytanie 27

Pętla while powinna działać tak długo, jak zmienna x ma wartości z przedziału obustronnie otwartego -2, 5). Zapis tego warunku w nagłówku pętli za pomocą języka PHP wygląda następująco

A. ($x > -2) || ($x > 5)
B. ($x < -2) || ($x > 5)
C. ($x > -2) && ($x < 5)
D. ($x == -2) && ($x < 5)
Niepoprawne odpowiedzi opierają się na błędnej interpretacji warunków, które powinny być zastosowane w pętli while. Pierwsza z błędnych opcji, ($x == -2) && ($x < 5), sugeruje, że pętla mogłaby działać tylko, gdy x jest równe -2 oraz mniejsze od 5. Oznacza to, że pętla w ogóle nie zostałaby wykonana, ponieważ -2 nie jest w przedziale otwartym. Z kolei ($x < -2) || ($x > 5) jest zupełnie odwrotnym warunkiem, który uruchamia pętlę, gdy x jest poza interesującym nas zakresem, co jest sprzeczne z założeniem. Ostatnia błędna opcja, ($x > -2) || ($x > 5), wskazuje na nieporozumienie, ponieważ pętla mogłaby być wykonywana nie tylko dla wartości mieszczących się w przedziale (-2, 5), ale również dla każdej wartości większej od 5, co nie jest zgodne z założeniem. Typowym błędem myślowym jest mylenie operatorów logicznych oraz ich zastosowań w warunkach, co prowadzi do niewłaściwych lub niespójnych wyników. W kontekście programowania, szczególnie ważne jest zrozumienie koncepcji otwartych i zamkniętych przedziałów oraz umiejętność ich poprawnego definiowania w warunkach logicznych, co ma kluczowe znaczenie w wielu algorytmach i strukturach kontrolnych.

Pytanie 28

Bitmapa stanowi typ obrazu

A. rastrowym
B. interakcyjnym
C. wektorowym
D. analogowym
Bitmapa, znana również jako obraz rastrowy, jest jednym z najpopularniejszych formatów graficznych używanych w różnych aplikacjach komputerowych, takich jak edytory zdjęć czy programy graficzne. Obrazy rastrowe składają się z siatki pikseli, gdzie każdy piksel ma przypisaną określoną wartość koloru. Przykłady popularnych formatów bitmapowych to JPEG, PNG, oraz BMP. W kontekście praktycznym, bitmapy są idealne do przedstawiania zdjęć i szczegółowych ilustracji, ponieważ mogą zachować bogactwo detali i kolorów. Główne zastosowanie bitmap obejmuje grafikę internetową, projektowanie stron, a także obróbkę zdjęć. W branży graficznej stosuje się standardy, takie jak RGB i CMYK, które definiują, jakie kolory mogą być użyte w obrazach rastrowych. Aby uzyskać najlepszą jakość wizualną, ważne jest, aby dostosować rozdzielczość obrazów do przeznaczenia, co jest kluczowe w profesjonalnych projektach graficznych. Właściwe zrozumienie bitmap jest fundamentem dla każdego, kto zajmuje się grafiką komputerową czy projektowaniem wizualnym.

Pytanie 29

Który z poniższych typów plików jest plikiem rastrowym?

A. SWF
B. SVG
C. TIFF
D. CDR
Format TIFF (Tagged Image File Format) to jeden z najpopularniejszych formatów rastrowych, który jest szeroko stosowany w cyfrowej obróbce obrazów oraz w aplikacjach graficznych. Pliki TIFF mogą przechowywać obrazy w różnych głębokościach kolorów i są często wykorzystywane w profesjonalnym druku ze względu na swoją zdolność do zachowania wysokiej jakości obrazu bez strat. Format ten obsługuje różne warianty kompresji, w tym bezstratną kompresję LZW, co czyni go idealnym do archiwizacji i przechowywania obrazów wymagających dużej szczegółowości. Przykładami zastosowania TIFF są skanowanie zdjęć, archiwizacja dokumentów oraz profesjonalna fotografia. Standard TIFF jest powszechnie uznawany jako branżowy standard, co gwarantuje, że obrazy zapisane w tym formacie będą mogły być otwierane i edytowane w większości aplikacji graficznych. Ponadto, wiele urządzeń skanujących i drukarek wspiera ten format, co czyni go wszechstronnym narzędziem w pracy kreatywnej.

Pytanie 30

Które dane z 8 rekordów wpisanych do tabeli zwierzeta zostaną wyświetlone w wyniku podanego poniżej zapytania SQL?

SELECT imie FROM zwierzeta WHERE rodzaj = 2 AND szczepienie = 2016;

idrodzajimiewlascicielszczepienieopis
11FafikAdam Kowalski2016problemy z uszami
21BrutusAnna Wysocka2016zapalenie krtani
41SabaMonika Nowak2015antybiotyk
51AlmaJan KowalewskiNULLantybiotyk
62FigaroAnna KowalskaNULLproblemy z uszami
72DikaKatarzyna Kowal2016operacja
82FuksJan Nowak2016antybiotyk
A. Figaro, Dika, Fuks.
B. Anna Kowalska, Jan Nowak.
C. Dika, Fuks.
D. Fafik, Brutus, Dika, Fuks.
Gratulacje! Twoja odpowiedź była poprawna. Wybrałeś 'Dika, Fuks.', co jest prawidłowym wynikiem dla podanego zapytania SQL. Zapytanie przeszukuje bazę danych zwierząt z podziałem na pewne kryteria - w tym przypadku są to zwierzęta o rodzaju, który odpowiada 2 oraz które były szczepione w 2016 roku. Wśród wszystkich rekordów w tabeli tylko 'Dika' i 'Fuks' spełniają te kryteria, dlatego tylko one są wyświetlane. To pokazuje, jak potężne i elastyczne mogą być zapytania SQL - możemy przeszukiwać ogromne ilości danych, stosując różne warunki, aby otrzymać dokładnie to, czego szukamy. Zrozumienie i umiejętne wykorzystanie takich zapytań jest kluczowe w pracy z bazami danych. Pamiętaj, że SQL pozwala nie tylko na pobieranie danych, ale również na ich modyfikację, usuwanie oraz dodawanie nowych rekordów do bazy. Spróbuj teraz zastosować swoją wiedzę w praktycznych zadaniach!

Pytanie 31

W której notacji diagramów ER został zapisany model związków encji przedstawiony na ilustracji?

Ilustracja do pytania
A. Chena.
B. Martina.
C. Min-Max.
D. Bachmana.
Prawidłowa odpowiedź to notacja Martina. Na diagramie widać bardzo charakterystyczne cechy tej notacji: encje są przedstawione jako prostokąty z nagłówkiem wypełnionym innym kolorem (tu: ciemnoszary pasek z nazwą encji KLIENT, ZAKUP, TOWAR), a pod spodem w formie tabelki wypisane są atrybuty, jeden pod drugim. Klucz główny jest po prostu pierwszym atrybutem na liście (ID), bez dodatkowych ozdobników typu podkreślenie czy elipsa, co jest typowe właśnie dla podejścia Martina, zorientowanego na projektowanie relacyjnej bazy danych. Związki między encjami są rysowane liniami z tzw. crow’s foot ("kurzą łapką") po stronie encji wielokrotnej, a po stronie encji pojedynczej mamy prostą kreskę. Na ilustracji dokładnie to widać: ZAKUP jest encją pośredniczącą, a relacje KLIENT–ZAKUP i TOWAR–ZAKUP mają klasyczną symbolikę notacji Martina. W praktyce, w wielu narzędziach CASE (np. w starszych wersjach ERwin, PowerDesigner, Visio z szablonem Database Model Diagram) domyślny styl ERD jest właśnie bardzo zbliżony do notacji Martina. Taki diagram jest od razu „bliski” strukturze fizycznej tabel w SQL, więc łatwo go przełożyć na CREATE TABLE, klucze obce i indeksy. Z mojego doświadczenia w firmach produkcyjnych i w małych software house’ach notacja Martina jest często używana przy projektach, gdzie liczy się szybkie przejście z modelu koncepcyjnego do modelu logicznego i fizycznego, bez zbyt rozbudowanej symboliki teoretycznych ER-ów. Dlatego rozpoznanie tej notacji po wyglądzie encji-tabelek i crow’s foot jest bardzo praktyczną umiejętnością przy pracy z bazami danych.

Pytanie 32

Która z reguł dotyczących sekcji w języku HTML jest poprawna?

A. W sekcji <head> można zdefiniować szablon strony przy użyciu znaczników <div>
B. W sekcji <head> mogą znajdować się znaczniki <meta>, <title>, <link>
C. W sekcji <head> umieszcza się część <body>
D. W sekcji <head> nie można umieszczać kodu CSS, jedynie odwołanie do pliku CSS
Wybór tej odpowiedzi jest słuszny, ponieważ w części <head> dokumentu HTML mogą występować różne znaczniki, które są kluczowe dla poprawnej struktury i funkcjonalności strony. Znaczniki <meta> służą do dostarczania danych o stronie, takich jak opis, słowa kluczowe czy informacje o autorze, co jest istotne dla SEO (optymalizacji pod kątem wyszukiwarek). Znacznik <title> definiuje tytuł strony, który jest wyświetlany w zakładkach przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania, co ma wpływ na wrażenia użytkowników oraz ich decyzje. Z kolei znacznik <link> jest używany do odwoływania się do zewnętrznych arkuszy stylów CSS, co pozwala na oddzielenie struktury HTML od stylizacji. Dobre praktyki wskazują, że umieszczanie CSS w <head> zamiast w <body> poprawia czas ładowania strony oraz zapewnia, że style są stosowane jeszcze przed renderowaniem zawartości, co wpływa na lepszą użyteczność i wygląd strony. Dobrze zorganizowana sekcja <head> może przyczynić się do lepszego pozycjonowania w wyszukiwarkach oraz poprawy doświadczeń użytkowników.

Pytanie 33

W języku PHP zapisano fragment kodu działającego na bazie MySQL. Jego zadaniem jest wypisanie

$z = mysqli_query($db, "SELECT ulica, miasto, kod_pocztowy FROM adresy");
$a = mysqli_fetch_row($z);
echo "$a[1], $a[2]";
A. ulicy i miasta z pierwszego zwróconego rekordu.
B. miasta i kodu pocztowego z pierwszego zwróconego rekordu.
C. miasta i kodu pocztowego ze wszystkich zwróconych rekordów.
D. ulicy i miasta ze wszystkich zwróconych rekordów.
Niestety, wybrałeś niepoprawną odpowiedź. W twoim fragmencie kodu PHP, wykonujesz zapytanie SQL, które wybiera kolumny 'ulica', 'miasto', 'kod pocztowy' z tabeli 'adresy'. Następnie używasz funkcji mysqli_fetch_row(), która pobiera pierwszy zwrócony rekord jako indeksowaną tablicę. Funkcja echo wyświetla drugi i trzeci element tej tablicy (indeksy 1 i 2), które odpowiadają kolumnom 'miasto' i 'kod pocztowy'. Niepoprawne odpowiedzi sugerują, że twój kod wypisze 'ulicę i miasto' lub 'miasto i kod pocztowy' ze wszystkich zwróconych rekordów, co jest nieprawdą. Niezrozumienie, jak funkcje PHP działają z MySQL i jaki jest ich wynik, może prowadzić do poważnych błędów w kodzie. Wskazane jest dokładne zrozumienie, jakie dane są zwracane przez SQL i jak je przetwarzać w PHP.

Pytanie 34

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. aside {float: left; }
B. nav { float: right; }
C. nav { float: left; } aside { float: left; }
D. nav { float: right; } section { float: right; }
Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. &lt;aside&gt;, potem &lt;section&gt;, a na końcu &lt;nav&gt;, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie. W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie. Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 35

Który program komputerowy zamienia kod źródłowy, stworzony w danym języku programowania, na język zrozumiały dla komputera?

A. Debugger
B. Edytor kodu źródłowego
C. Środowisko programistyczne
D. Kompilator
Debugger, edytor kodu źródłowego oraz środowisko programistyczne to narzędzia, które pełnią różne funkcje w procesie tworzenia oprogramowania, ale nie są odpowiedzialne za przekształcanie kodu źródłowego na język maszynowy. Debugger to narzędzie, które umożliwia programistom analizowanie i poprawianie błędów w kodzie, pozwalając na zatrzymywanie wykonania programu w określonych punktach, aby sprawdzić wartości zmiennych i stan aplikacji. Choć jest to istotny element procesu programowania, nie zajmuje się kompilacją kodu. Edytor kodu źródłowego służy do pisania i edytowania kodu, jednak nie dokonuje konwersji na język maszynowy; przykładem edytora może być Visual Studio Code czy Sublime Text, które umożliwiają programistom wygodne pisanie kodu, ale same w sobie nie kompilują ani nie interpretują kodu. Środowisko programistyczne (IDE) to zintegrowane środowisko, które łączy edytor kodu, debugger oraz kompilator w jednym narzędziu, co ułatwia proces tworzenia oprogramowania. Mimo że IDE może zawierać kompilator, to jako całość nie jest odpowiedzialne za sam proces kompilacji, lecz raczej za organizację całego procesu programistycznego. Dlatego wszystkie wymienione narzędzia są istotne, ale żadne z nich nie pełni roli kompilatora.

Pytanie 36

Ile razy zostanie wykonana pętla w zamieszczonym skrypcie PHP?

$a = $x = 0;
do{
    $a++;
    $x = $x + $a;
}while($x != 21);
A. 6
B. 7
C. 5
D. 0
Pętla typu do-while jest specyficzna w tym że jej ciało wykonuje się przynajmniej raz przed sprawdzeniem warunku pętli. To różni ją od pętli while gdzie warunek jest sprawdzany przed wykonaniem kodu wewnątrz pętli. W analizowanym skrypcie zmienne $a i $x są inicjalizowane wartością 0 i najpierw $a jest inkrementowane co powoduje że w pierwszej iteracji $x przyjmuje wartość 1. W każdej kolejnej iteracji do $x dodaje się aktualną wartość $a która rośnie o 1 w każdym kroku. Częstym błędem jest zakładanie że pętla do-while wykona się tyle razy ile wskazuje różnica między wartościami początkowymi zmiennych a wartością końcową warunku. Jednak w tym przypadku każda iteracja przyczynia się do sumowania wartości rosnącej $a z $x co wpływa na liczbę iteracji. Przy złym zrozumieniu mechanizmu może się wydawać że pętla wykona mniej lub więcej iteracji zwłaszcza gdy nie prześledzimy krok po kroku wartości zmiennych. Obliczenia są kluczowe aby określić że pętla do momentu osiągnięcia $x równego 21 wykonuje się dokładnie 6 razy a nie 5 czy 7 co podkreśla znaczenie dokładności w analizie kodu i zrozumieniu jego działania w kontekście iteracji i warunków kończących pętlę.

Pytanie 37

Atrybut colspan służy do poziomego łączenia komórek tabeli, natomiast rowspan pozwala na łączenie ich w pionie. Którą z poniższych tabel ukazuje fragment kodu napisany w języku HTML?
<table border="1" cellspaing="0" cellpadding="10" >
<tr> <td rowspan="2"> </td> <td> </td> </tr>
<tr> <td> </td> </tr>
</table>

Ilustracja do pytania
A. rys. D
B. rys. B
C. rys. C
D. rys. A
W języku HTML atrybut rowspan w znaczniku <td> pozwala na scalanie komórek w pionie co oznacza że dana komórka zajmuje miejsce w kilku wierszach tabeli W podanym kodzie pierwsza komórka w pierwszym wierszu posiada atrybut rowspan z wartością 2 co sprawia że zajmuje ona miejsce w dwóch wierszach Pierwszy wiersz zawiera dwie komórki z czego pierwsza jest połączona pionowo z komórką w drugim wierszu Druga komórka w pierwszym wierszu oraz jedyna komórka w drugim wierszu nie posiadają atrybutu rowspan ani colspan dlatego nie są połączone z innymi komórkami Takie użycie rowspan jest zgodne z praktykami HTML które umożliwiają tworzenie bardziej złożonych układów tabeli dzięki czemu można lepiej zarządzać przestrzenią w interfejsie użytkownika Jako że kod tworzy tabelę z dwiema kolumnami i dwoma wierszami gdzie pierwsza komórka po lewej stronie zajmuje dwa wiersze przedstawia to układ jak na rysunku B Możliwości jakie daje rowspan są niezwykle przydatne w sytuacjach gdy chcemy aby dane w tabeli były czytelniejsze i bardziej zorganizowane szczególnie w raportach czy formularzach gdzie różne kategorie danych muszą być jasno oddzielone

Pytanie 38

Z bazy danych trzeba uzyskać zapytaniem SQL nazwiska pracowników, którzy sprawują funkcję kierownika, a ich wynagrodzenie mieści się w jednostronnie domkniętym przedziale (3000, 4000>. Która klauzula weryfikuje ten warunek?

A. WHERE kierownik = true OR pensja > 3000 OR pensja <= 4000
B. WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 OR pensja < 4000
C. WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 AND pensja <= 4000
D. WHERE kierownik = true AND pensja > 3000 AND pensja <= 4000
Poprawna odpowiedź to 'WHERE kierownik = true AND pensja > 3000 AND pensja <= 4000;'. Ta klauzula w SQL jest zgodna z wymaganiami, ponieważ precyzyjnie określa, że zwracane będą tylko te rekordy, gdzie pracownik jest kierownikiem oraz jego pensja jest większa niż 3000 i jednocześnie mniejsza lub równa 4000. Zastosowanie operatorów logicznych AND w tym kontekście jest kluczowe, ponieważ pozwala na jednoczesne spełnienie obu warunków. W praktyce, aby uzyskać wyniki zgodne z tymi kryteriami, ważne jest, aby zrozumieć różnicę między operatorami porównawczymi, a także ich zastosowanie w kontekście warunków. Przykładowo, jeśli dla dużej bazy danych chcemy filtrować pracowników w oparciu o ich pozycje oraz wynagrodzenie, stosowanie precyzyjnych klauzul WHERE pozwala na optymalizację zapytań i lepsze zarządzanie danymi. Dobre praktyki w SQL podkreślają znaczenie klarowności i dokładności w definiowaniu warunków, co bezpośrednio przekłada się na efektywność operacji na bazach danych.

Pytanie 39

Jakie jest zadanie poniższej pętli?

int x = 0;
while (x < 10)
{
    mojeKsiazki[x] = new Ksiazka();
    x++;
}
A. Wyświetlenie na ekranie informacji z tabeli Ksiazka.
B. Stworzenie jednego obiektu typu mojeKsiazki.
C. Uzupełnienie tablicy mojeKsiazki danymi.
D. Stworzenie dziesięciu instancji obiektów typu Ksiazka.
Prawidłowa odpowiedź to utworzenie dziesięciu obiektów typu Ksiazka, co jest jasno widoczne w kodzie przedstawionym w pytaniu. Pętla while wykonuje się, dopóki zmienna x jest mniejsza niż 10, co oznacza, że iteracje będą miały miejsce od 0 do 9. W każdej iteracji tworzony jest nowy obiekt typu Ksiazka za pomocą operatora new, a następnie przypisywany do odpowiedniego indeksu w tablicy mojeKsiazki. Koncepcja dynamicznego tworzenia obiektów jest kluczowa w programowaniu obiektowym, ponieważ pozwala na elastyczne zarządzanie zasobami, co jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy liczba obiektów jest nieznana z góry. Przykładowo, w aplikacjach do zarządzania bibliotekami, gdzie liczba książek może się zmieniać w zależności od użytkowników, pętle takie jak ta umożliwiają efektywne dodawanie nowych książek do systemu. Dobrą praktyką jest również zapewnienie, że tablica, do której przypisujemy obiekty, jest odpowiednio zainicjowana, aby uniknąć błędów podczas próby dostępu do jej elementów.

Pytanie 40

W trakcie obróbki dźwięku, by wyeliminować niepożądane hałasy wynikające z niskiej jakości mikrofonu, należy użyć narzędzia

A. wyciszenia
B. obwiedni
C. odgłosów echa
D. usuwania szumów
Usuwanie szumów to technika, która jest kluczowa w procesie przetwarzania dźwięku, szczególnie w kontekście nagrań audio i transmisji. Działa na zasadzie identyfikacji i eliminacji niepożądanych dźwięków, takich jak szumy tła, które mogą pochodzić z niskiej jakości mikrofonów lub hałaśliwych środowisk. W praktyce, narzędzia do usuwania szumów analizują dźwięk w czasie rzeczywistym lub podczas edycji i wykorzystują algorytmy, które rozpoznają różnice między pożądanym sygnałem (np. głosem) a szumem. Standardy branżowe, takie jak AES67, podkreślają znaczenie czystości dźwięku w transmisji mediów, co sprawia, że eliminacja szumów staje się kluczowym elementem produkcji audio. Przykładowo, w studio nagraniowym, inżynierowie dźwięku często korzystają z wtyczek do usuwania szumów, aby poprawić jakość nagrań wokalnych. Dzięki tym technikom można osiągnąć klarowność i profesjonalny standard nagrań, co jest niezbędne w przemyśle muzycznym, radiowym czy filmowym.