Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 kwietnia 2026 19:11
Data zakończenia: 8 kwietnia 2026 19:23

Egzamin zdany!

Wynik: 35/40 punktów (87,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Do czego służy funkcja PHP o nazwie mysql_num_rows?

A. oddawać następny rekord z wyników zapytania

B. podawać liczbę wierszy, które są w wynikach zapytania

C. zwracać rekord, którego numer został przekazany jako parametr funkcji

D. przyporządkować numery rekordom w bazie danych

Funkcja mysql_num_rows w PHP jest kluczowym narzędziem do interakcji z bazami danych MySQL, umożliwiając programistom efektywne zarządzanie danymi. Jej głównym zadaniem jest zwrócenie liczby wierszy, które zostały zwrócone w wyniku zapytania SQL. Jest to niezwykle przydatne w sytuacjach, gdy chcemy ocenić, ile rekordów spełnia określone kryteria, co może być istotne na przykład w przypadku paginacji wyników lub dynamicznego dostosowywania interfejsu użytkownika w zależności od liczby dostępnych danych. Użycie tej funkcji polega na przesłaniu do niej wskaźnika na wynik zapytania, co pozwala na bezpośrednie uzyskanie liczby wierszy bez konieczności przeszukiwania danych. Przykładowo, po wykonaniu zapytania SELECT, aby uzyskać liczbę wierszy, wystarczy użyć: $result = mysql_query('SELECT * FROM tabela'); $liczba_wierszy = mysql_num_rows($result);. Funkcja ta jest zgodna z wytycznymi dotyczącymi standardów SQL i jest szeroko stosowana w aplikacjach webowych, które wymagają efektywnego przetwarzania danych. Należy jednak pamiętać, że mysql_num_rows jest częścią przestarzałego rozszerzenia MySQL, a programiści powinni rozważyć użycie mysqli lub PDO, które oferują lepszą obsługę i bezpieczeństwo.

Pytanie 2

Normalizacja tabel to proces, którego celem jest

A. wyłącznie stworzenie tabel oraz relacji w bazie

B. wizualizacja bazy

C. dodanie danych do bazy

D. sprawdzenie i optymalizację bazy danych

Normalizacja tabel jest kluczowym procesem w projektowaniu baz danych, który ma na celu usprawnienie struktury danych poprzez eliminację redundancji i zapewnienie integralności danych. Proces ten składa się z kilku kroków, które prowadzą do stworzenia dobrze zorganizowanej bazy danych. Głównym celem normalizacji jest zminimalizowanie powielania danych, co w rezultacie prowadzi do optymalizacji przestrzeni dyskowej oraz zwiększenia wydajności zapytań. Przykładem zastosowania normalizacji jest podział tabeli zawierającej informacje o klientach i zamówieniach na dwie odrębne tabele. W ten sposób, każdy klient ma swoje unikalne dane w jednej tabeli, natomiast w drugiej tabeli zapisywane są tylko odniesienia do klientów zamiast ich powtórzeń. Dobre praktyki związane z normalizacją uwzględniają różne formy normalne, z których każda ma swoje zasady, np. pierwsza forma normalna (1NF) wymaga, aby każda kolumna w tabeli zawierała tylko atomowe wartości. Wysoka jakość projektowania baz danych, w tym normalizacja, znacząco wpływa na późniejsze zarządzanie danymi oraz ich analizy.

Pytanie 3

Jaki model opisu kolorów charakteryzuje się parametrami takimi jak odcień, nasycenie oraz jasność?

A. RGB

B. CMYK

C. HSV

D. CMY

Model HSV (Hue, Saturation, Value) jest powszechnie stosowany w grafice komputerowej oraz w przemyśle filmowym i fotograficznym do opisu kolorów w sposób bardziej intuicyjny dla ludzi. Odcień (Hue) odnosi się do koloru podstawowego, nasycenie (Saturation) określa intensywność koloru, a jasność (Value) mierzy, jak ciemny lub jasny jest dany kolor. Przykładowo, w modelu HSV, czerwony kolor ma odcień 0°, zielony 120°, a niebieski 240°. W praktyce, projektanci często używają narzędzi opartych na tym modelu, ponieważ umożliwia on łatwe manipulowanie kolorami w programach graficznych, takich jak Photoshop czy GIMP. Model HSV jest również szeroko stosowany w standardach przemysłowych, takich jak ISO 12647, co czyni go ważnym narzędziem w zarządzaniu kolorem. Dzięki zrozumieniu modelu HSV, profesjonaliści mogą lepiej komunikować się z klientami, precyzyjnie dobierać kolory oraz tworzyć harmonijne palety kolorystyczne.

Pytanie 4

Warunek zapisany w języku PHP wypisze liczbę, gdy

if ($liczba % 2 == 0)
{
    echo $liczba;
}

A. jest ona parzysta.

B. jest ona liczbą pierwszą.

C. wynik dzielenia liczby przez 2 jest równy 0.

D. jest ona dodatnia.

Niestety twoja odpowiedź nie jest prawidłowa. Wybranie opcji mówiącej, że warunek w PHP wypisze liczbę, gdy jest ona liczbą pierwszą, błędnie zakłada, że operator modulo (%) sprawdza pierwszość liczby. W rzeczywistości, operator ten zwraca resztę z dzielenia jednego liczby przez drugą. Nie jest więc w stanie bezpośrednio sprawdzić, czy liczba jest pierwsza. Podobnie, wybranie opcji mówiącej, że warunek wypisze liczbę, gdy jest ona dodatnia, błędnie sugeruje, że operator modulo (%) jest w stanie samego sprawdzić dodatność liczby. W rzeczywistości, operator ten jest często używany do sprawdzania parzystości liczby, nie jest jednak w stanie sprawdzić, czy liczba jest większa od zera. Ostatecznie, wybranie opcji mówiącej, że warunek wypisze liczbę, gdy wynik dzielenia liczby przez 2 jest równy 0, jest tautologią, ponieważ to właśnie definicja liczby parzystej. To jednak nie jest błąd w rozumieniu, a raczej w formułowaniu pytania.

Pytanie 5

Po uruchomieniu poniższego fragmentu kodu PHP:

echo date("Y");

na ekranie pojawi się bieżąca data zawierająca tylko:

A. dzień

B. dzień i miesiąc

C. rok

D. miesiąc i rok

W odpowiedzi na pytanie, kod PHP echo date("Y"); zwraca aktualny rok, co jest zgodne z jego konstrukcją. Funkcja date() w PHP jest standardowym sposobem na formatowanie daty i czasu. Przekazany argument "Y" oznacza, że chcemy otrzymać rok w czterocyfrowym formacie. Na przykład, jeśli aktualny rok to 2023, wynik będzie wynosił 2023. Tego rodzaju operacje są niezwykle przydatne w różnych aplikacjach, od prostych stron internetowych po bardziej złożone systemy zarządzania treścią, gdzie dane o roku mogą być wykorzystywane do generowania dynamicznych treści, takich jak stopki z roku lub nagłówki z aktualnym rokiem. Użycie funkcji date() w odpowiedni sposób jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania w PHP, które zalecają używanie wbudowanych funkcji do zarządzania datami i czasem, co zapewnia większą niezawodność i prostotę w kodzie.

Pytanie 6

Jaką wartość zwróci funkcja zao, która została zdefiniowana w języku C++, gdy zostanie wywołana z argumentem 3.55?

int zao(float x) {
    return x+0.5;
}

A. 3.5

B. 4.05

C. 3

D. 4

Wartości zwracane przez funkcje w C++ mogą być mylące, gdy nie zrozumiemy, jak działa zaokrąglanie i operacje na liczbach zmiennoprzecinkowych. Rozważając odpowiedzi 3, 3.5 i 4.05, można zauważyć, że każda z tych odpowiedzi opiera się na błędnym zrozumieniu zastosowania funkcji zaofloat. Odpowiedź 3 wynika z błędu myślowego, który zakłada, że dodanie 0.5 do wartości 3.55 skutkuje zmniejszeniem wartości do najbliższej liczby całkowitej, co jest niezgodne z zasadami matematycznymi. Z kolei odpowiedź 3.5 może wydawać się logiczna dla kogoś, kto może pomyśleć, że dodanie 0.5 w jakimś sensie zmienia wartość do tej liczby, jednak w rzeczywistości, gdyby tak było, funkcja nie spełniałaby swojej podstawowej roli. Odpowiedź 4.05, mimo że jest poprawnym wynikiem dodania do 3.55 wartości 0.5, nie jest właściwą odpowiedzią w kontekście pytania, ponieważ nie uwzględnia zasady zaokrąglania do najbliższej liczby całkowitej. W praktyce programiści często napotykają podobne problemy i dlatego dobrym zwyczajem jest, aby jasno określać wymagania dotyczące wyników i stosować odpowiednie metody zaokrąglania, kiedy to konieczne, aby uniknąć nieporozumień.

Pytanie 7

Jakie z poniższych stwierdzeń właściwie opisuje tabelę utworzoną przez: CREATE TABLE dane (kolumna INTEGER(3));

A. Tabela o nazwie dane zawiera trzy kolumny typu liczb całkowitych

B. Kolumny w tabeli dane nazywają się: kolumna1, kolumna2, kolumna3

C. Tabela o nazwie dane ma jedną kolumnę typu liczb całkowitych

D. Tabela zawiera jedną kolumnę, która składa się z trzyelementowych tablic

Odpowiedź, że tabela o nazwie dane posiada jedną kolumnę liczb całkowitych, jest prawidłowa, ponieważ w definicji tabeli użyto składni CREATE TABLE, wskazując, że w tabeli znajduje się tylko jedna kolumna o nazwie 'kolumna'. Typ danych dla tej kolumny to INTEGER, co oznacza, że przechowuje ona liczby całkowite. Parametr (3) w INTEGER nie oznacza, że kolumna ta zawiera trzy elementowe tablice; w rzeczywistości jest to specyfikacja dotycząca maksymalnej liczby cyfr, które ta kolumna może przechowywać, co powoduje, że rozmiar wartości będzie ograniczony do 3 cyfr. W praktyce, przy projektowaniu baz danych, kluczowe jest zrozumienie typów danych oraz ich ograniczeń, aby zapewnić integralność danych. Dobrą praktyką jest używać odpowiednich typów danych i odpowiednio je definiować, by optymalizować wydajność zapytań oraz zużycie miejsca w bazie danych. W tym przypadku, zrozumienie, że kolumna 'kolumna' jest jedyną kolumną w tabeli o typie INTEGER, jest podstawą efektywnego projektowania struktury bazy danych.

Pytanie 8

Jak określa się program, który realizuje polecenia zawarte w kodzie źródłowym tworzonego oprogramowania bez wcześniejszego generowania programu wynikowego?

A. Kompilator

B. Interpreter

C. Konwerter języka

D. Konwerter kodu

Interpreter to program, który wykonuje instrukcje zawarte w kodzie źródłowym bez potrzeby wcześniejszego generowania kodu wynikowego. Działa on na zasadzie analizy i wykonywania kodu w czasie rzeczywistym, co pozwala na szybkie testowanie i debugowanie aplikacji. Dzięki temu programiści mogą wprowadzać zmiany w kodzie i natychmiastowo sprawdzać ich efekty, co znacznie przyspiesza proces tworzenia oprogramowania. Interpretery są często wykorzystywane w językach skryptowych, takich jak Python, JavaScript czy Ruby, gdzie szybka iteracja jest kluczowa. Warto również zaznaczyć, że interpretery mogą być częścią większych środowisk programistycznych, co jest zgodne z praktykami Agile, które promują elastyczność i szybkie dostosowywanie się do zmieniających się wymagań. Dlatego znajomość działania interpreterów jest niezbędna dla każdego programisty, który chce skutecznie rozwijać swoje umiejętności i dostosowywać się do nowoczesnych trendów w programowaniu.

Pytanie 9

Aby w JavaScript wykonać wymienione kroki, należy w znaczniku <script> umieścić kod

1. Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikację: ",
następnie po zatwierdzeniu

2. Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się
wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."

A. A << prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);

B. A = alert("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);

C. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: ".A);

D. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);

Gratulacje, wybrałeś prawidłową odpowiedź! Kiedy chcemy wykonać interakcje z użytkownikiem poprzez okno dialogowe w JavaScript, używamy funkcji 'prompt()'. Ta funkcja wyświetla okno dialogowe z komunikatem tekstowym, polem do wprowadzania danych i przyciskami OK / Anuluj. Wartość wprowadzona przez użytkownika jest następnie zwracana przez funkcję 'prompt()'. W tym przypadku, używamy funkcji 'prompt()' do pobrania kwalifikacji od użytkownika. Następnie, używamy funkcji 'document.write()' do wyświetlenia zdobytej kwalifikacji na stronie internetowej. Operator '+' jest używany do łączenia łańcuchów znaków (stringów) w JavaScript, co pozwala na połączenie wartości wprowadzonej przez użytkownika z komunikatem 'Kwalifikacja: '. Pamiętaj, że choć 'document.write()' jest łatwym sposobem na wyświetlanie wyników na stronie, jest to metoda zarezerwowana głównie do testowania i debugowania, a nie do użytku produkcyjnego, ze względu na możliwość nadpisania zawartości strony.

Pytanie 10

Który zapis znacznika <meta> jest poprawny w kontekście użytych atrybutów?

A. <meta background = blue>

B. <meta name = '!DOCTYPE'>

C. <meta title = 'Strona dla hobbystów'>

D. <meta name = 'description' content = 'Masz jakieś hobby? To jest strona dla Ciebie!'>

Poprawny zapis znacznika <meta> to <meta name = "description" content = "Masz jakieś hobby? To jest strona dla Ciebie!">. Ten znacznik odgrywa kluczową rolę w SEO, ponieważ pozwala na dostarczenie wyszukiwarkom informacji o treści strony. Atrybut 'name' definiuje typ informacji, którą dostarczamy, w tym przypadku 'description', co pozwala wyszukiwarkom zrozumieć, co znajduje się na stronie. Atrybut 'content' zawiera właściwą treść, która powinna być zwięzła i trafna, aby przyciągnąć użytkowników. Zgodnie z najlepszymi praktykami SEO, opis powinien mieć od 150 do 160 znaków, aby był w pełni widoczny w wynikach wyszukiwania. Poprawne użycie tego znacznika zwiększa szanse na wyższe pozycje w wynikach wyszukiwania oraz poprawia współczynnik klikalności (CTR) poprzez przyciągający opis, który może zachęcić użytkowników do odwiedzenia strony. Zgodność z tymi standardami jest niezbędna dla skutecznej optymalizacji witryn internetowych oraz poprawy ich widoczności w Internecie.

Pytanie 11

W HTML-u znacznik tekst będzie prezentowany przez przeglądarkę w sposób identyczny do znacznika

A. tekst

B. <big>tekst</big>

C. tekst

D. <h1>tekst</h1>

Znacznik w HTML jest używany do oznaczania tekstu, który ma być wyróżniony jako ważny. Jego domyślne stylizowanie w przeglądarkach polega na pogrubieniu tekstu, co jest również funkcją znacznika . Oba znaczniki mają podobne zastosowanie, ale niesie dodatkowe znaczenie semantyczne, co oznacza, że informuje przeglądarki i maszyny o tym, że dany tekst jest istotny. Przykładem może być użycie w nagłówkach lub w miejscach, gdzie chcemy zwrócić uwagę na kluczowe informacje, jak np. 'Zamówienie pilne musi być dostarczone do jutra.' W kontekście dobrych praktyk zaleca się używanie znaku zamiast , gdyż wspiera to dostępność i SEO - wyszukiwarki lepiej interpretują semantykę treści, co może wpłynąć na pozycjonowanie strony. Warto również pamiętać, że zgodnie z W3C, semantyka HTML ma kluczowe znaczenie dla strukturyzacji dokumentów oraz ich dostępności.

Pytanie 12

Wskaż, który zapis należy zastosować w celu wyświetlenia grafiki obrazek.png na stronie WWW w pliku plik.html.

A. <img src="/../katalog_2/katalog_B/obrazek.png">

B. <img src="../../katalog_2/katalog_B/obrazek.png">

C. <img src="/../katalog_1/katalog_B/obrazek.png">

D. <img src="obrazek.png">

Poprawny zapis <img src="../../katalog_2/katalog_B/obrazek.png"> wynika bezpośrednio z położenia pliku HTML i grafiki w strukturze katalogów. plik.html znajduje się w katalogu_1/katalog_A, a obrazek.png w katalogu_2/katalog_B. Żeby przeglądarka mogła odnaleźć plik graficzny, ścieżka względna musi krok po kroku „przejść” po tej strukturze. Najpierw ../../ cofa nas dwa poziomy w górę: z katalog_A do katalog_1, a potem z katalog_1 do katalogu głównego, w którym znajdują się katalog_1 i katalog_2. Następnie wchodzimy do katalog_2, potem do katalog_B i dopiero tam leży obrazek.png. To dokładnie odzwierciedla poprawną, relatywną drogę od pliku HTML do zasobu graficznego. Z mojego doświadczenia w projektach webowych używanie poprawnych ścieżek względnych jest kluczowe, szczególnie gdy serwis ma rozbudowaną strukturę folderów albo jest później przenoszony między środowiskami (np. localhost, serwer testowy, produkcja). Dzięki ścieżkom względnym, takim jak ../../katalog_2/katalog_B/obrazek.png, kod HTML jest bardziej przenośny i nie trzeba modyfikować adresów po każdej zmianie domeny czy katalogu głównego. Warto też pamiętać, że atrybut src w znaczniku <img> zawsze wskazuje na zasób, który przeglądarka ma pobrać – może to być ścieżka względna, bezwzględna w obrębie serwera lub pełny URL z protokołem. W praktyce przy większych projektach dobrze jest utrzymywać spójną konwencję nazewnictwa katalogów (np. img, assets, static) i stosować logiczną strukturę, żeby takie ścieżki były łatwe do ogarnięcia. Moim zdaniem warto też na wczesnym etapie przyzwyczaić się do „ręcznego” analizowania, skąd jest liczona ścieżka – zawsze od lokalizacji aktualnego dokumentu HTML, chyba że używamy ścieżek absolutnych od katalogu głównego serwera.

Pytanie 13

input:focus { background-color: LightGreen; } W Ciebie CSS określono stylizację dla pola wejściowego. Tak przygotowane pole wejściowe będzie miało tło w odcieniu jasnozielonym?

A. jeżeli jest to pierwsza obecność tego elementu w dokumencie

B. kiedy zostanie najechane kursorem myszy bez jego klikania

C. w każdej sytuacji

D. po naciśnięciu przycisku myszy w celu wprowadzenia tekstu

Odpowiedź 'po kliknięciu myszą w celu zapisania w nim tekstu' jest poprawna, ponieważ styl CSS zdefiniowany jako 'input:focus' odnosi się do stanu, w którym pole edycyjne jest aktywne i gotowe do wprowadzania danych. Kiedy użytkownik klika w pole edycyjne, przeglądarka przełącza jego stan na 'focus', co skutkuje zastosowaniem zdefiniowanego stylu, w tym przypadku jasnozielonego tła. Dzięki temu użytkownicy mogą wizualnie zidentyfikować, które pole edycyjne jest aktualnie wybrane, co znacząco poprawia użyteczność i interaktywność formularzy na stronach internetowych. W praktyce, jest to kluczowe podczas projektowania formularzy, aby zapewnić użytkownikom wyraźne wskazówki dotyczące aktualnego stanu interfejsu. Dobrym przykładem zastosowania jest formularz rejestracyjny, gdzie aktywne pole edycyjne wyróżnia się kolorem, ułatwiając użytkownikom wprowadzanie danych. Zgodnie z wytycznymi WCAG (Web Content Accessibility Guidelines), takie wizualne wskazówki są istotne dla zapewnienia dostępności aplikacji webowych, co czyni je standardem branżowym.

Pytanie 14

W podanym fragmencie zapytania w języku SQL, komenda SELECT jest używana do zwrócenia SELECT COUNT(wartosc) FROM …

A. średniej w kolumnie wartosc

B. summy w kolumnie wartosc

C. ilości wierszy

D. średniej wartości z tabeli

Tak, masz rację! To zapytanie zwraca liczbę wierszy. Użycie funkcji COUNT w SQL jest jakby liczeniem, ile jest niepustych wartości w danej kolumnie. Kiedy piszemy coś takiego jak SELECT COUNT(wartosc) FROM ..., to ta funkcja sprawdza, ile wierszy ma coś w kolumnie 'wartosc'. Przykładowo, w tabeli z danymi sprzedażowymi, kolumna 'wartosc' może mieć wszystkie wartości transakcji. To zapytanie pokaże nam, ile transakcji się odbyło, co jest super przydatne, gdy analizujemy biznes. Funkcja COUNT jest szalenie popularna, bo daje nam jasny obraz tego, co się dzieje w naszych danych. A jeśli zamiast COUNT(wartosc) zrobimy COUNT(*), to dostaniemy ogólną liczbę wszystkich wierszy, niezależnie od tego, czy coś w nich jest, co może być też przydatne, gdy chcemy ogarnąć całą tabelę.

Pytanie 15

Dostępna jest tabela programisci, która zawiera pola: id, nick, ilosc_kodu, ocena. Pole ilosc_kodu wskazuje liczbę linii kodu stworzonych przez programistę w danym miesiącu. W celu obliczenia łącznej liczby linii kodu napisanych przez wszystkich programistów, należy zastosować poniższe polecenie

A. SELECT MAX(ilosc_kodu) FROM programisci;

B. SELECT SUM(ocena) FROM ilosc_kodu;

C. SELECT COUNT(programisci) FROM ilosc_kodu;

D. SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;

Aby obliczyć sumę linii kodu napisanych przez wszystkich programistów w tabeli 'programisci', poprawne jest użycie zapytania SQL: SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci. Zapytanie to wykorzystuje funkcję agregującą SUM(), która sumuje wartości w określonej kolumnie, w tym przypadku 'ilosc_kodu'. Kolumna ta zawiera liczbę linii kodu napisanych przez każdego programistę w danym miesiącu. Przykładem zastosowania tego zapytania może być sytuacja, w której chcemy określić całkowitą produktywność zespołu programistycznego w danym okresie czasu. Możemy rozszerzyć to zapytanie, dodając klauzulę WHERE, aby zsumować tylko linie kodu z określonego miesiąca lub roku. Warto również pamiętać o standardach SQL oraz zasadach normalizacji baz danych, które zalecają unikanie redundancji danych i umożliwiają efektywne przetwarzanie zapytań. Dzięki poprawnym praktykom można zapewnić optymalizację wydajności bazy danych oraz ułatwić późniejsze analizy danych.

Pytanie 16

Jakie skutki przynosi wielokrotne uruchomienie poniższego kodu PHP?

if (!isset($_COOKIE["ciastko"]) 
 $zm = 1; 
 else 
 $zm = intval($_COOKIE["ciastko"]) + 1; 
setcookie("ciastko", $zm);

A. Przechowywanie informacji w ciasteczku tylko przy pierwszym otwarciu strony.

B. Pokazanie ciasteczka z wartością zmiennej.

C. Zapisywanie wartości 1 w ciasteczku przy każdym odświeżeniu strony.

D. Liczenie liczby wejść na stronę.

Poprawna odpowiedź to zliczanie liczby odwiedzin strony, ponieważ przedstawiony kod PHP wykorzystuje ciasteczka do przechowywania liczby wizyt. Kiedy użytkownik wchodzi na stronę, skrypt sprawdza, czy ciasteczko o nazwie 'ciastko' już istnieje. Jeśli nie, oznacza to, że jest to pierwsza wizyta użytkownika, więc zmienna '$zm' jest inicjowana na wartość 1. W przeciwnym razie, wartość ciasteczka jest odczytywana, konwertowana na liczbę całkowitą i zwiększana o jeden. Następnie nowa wartość jest zapisywana w ciasteczku. Takie podejście jest zgodne z praktykami związanymi z analizą ruchu na stronie, gdzie zliczanie odwiedzin jest kluczowe dla zrozumienia interakcji użytkowników z witryną. Może to być użyteczne w kontekście analizy statystyk odwiedzin, co jest istotne dla marketerów i administratorów stron internetowych. Ponadto, umiejętność zarządzania ciasteczkami jest niezbędna w kontekście bezpieczeństwa i prywatności użytkowników, co powinno być brane pod uwagę przy implementacji takich rozwiązań.

Pytanie 17

Jaką funkcję w języku PHP można wykorzystać do weryfikacji typu zmiennej?

A. switch()

B. strrev()

C. foreach()

D. var_dump()

Funkcja var_dump() w języku PHP jest niezwykle przydatna do sprawdzania typu zmiennej, ponieważ wyświetla zarówno wartość zmiennej, jak i jej typ. Dzięki temu programista może szybko zrozumieć, co dokładnie znajduje się w danej zmiennej. Na przykład, jeśli mamy zmienną $a przypisaną do wartości 5, używając var_dump($a), uzyskamy wynik 'int(5)', co wskazuje, że zmienna jest typu całkowitego. Z kolei dla zmiennej $b, która jest tablicą, var_dump($b) pokaże strukturę tablicy oraz jej zawartość. Użycie var_dump() jest zgodne z dobrymi praktykami debugowania w PHP, ponieważ umożliwia identyfikację problemów z typami danych, co jest kluczowe w kontekście typowania dynamicznego, jakie ma miejsce w PHP. Dodatkowo, var_dump() jest często stosowane w sytuacjach, gdy programista chce szybko zweryfikować, co znajduje się w zmiennych podczas rozwoju aplikacji, co przyspiesza proces debugowania i pozwala na łatwiejsze znalezienie błędów w logice aplikacji.

Pytanie 18

Co oznacza zapis w obiekcie w języku JavaScript?

x = przedmiot.nazwa();

A. zmienna x będzie przechowywać rezultat działania funkcji przedmiot

B. nazwa jest cechą obiektu przedmiot

C. nazwa jest atrybutem klasy przedmiot

D. zmienna x będzie przechowywać wynik działania metody nazwa

W języku JavaScript wyrażenie przedmiot.nazwa() oznacza wywołanie metody nazwa na obiekcie przedmiot. Wynik tego wywołania jest przypisywany do zmiennej x. Metody są funkcjami zdefiniowanymi wewnątrz obiektu które mogą wykorzystywać jego dane. Przy wywołaniu metody używamy operatora kropki do dostępu do konkretnej funkcji w obiekcie. Taki zapis jest powszechnie stosowany w programowaniu obiektowym i pozwala na wykonywanie operacji zdefiniowanych w kontekście danego obiektu. Dobre praktyki zalecają aby nazewnictwo metod było opisowe co ułatwia rozumienie kodu i jego utrzymanie przez innych programistów. Przykładem może być obiekt samochód mający metodę uruchom która po wywołaniu realizuje logikę uruchomienia samochodu. Warto również zwrócić uwagę na aspekt asynchroniczności który w JavaScript ma duże znaczenie zwłaszcza przy operacjach sieciowych gdzie często stosuje się metody zwracające obietnice. Dzięki temu zapis x = przedmiot.nazwa() jest podstawowym przykładem zastosowania programowania obiektowego w praktyce

Pytanie 19

Polecenie DROP w języku SQL ma na celu

A. wprowadzić nowy obiekt

B. zaktualizować dane obiektu

C. zmodyfikować parametry obiektu

D. usunąć istniejący obiekt

Instrukcja DROP w języku SQL jest używana do usuwania istniejących obiektów z bazy danych, takich jak tabele, widoki, procedury składowane czy indeksy. Użycie tej komendy powoduje, że wszystkie dane przechowywane w danym obiekcie zostają trwale usunięte, co oznacza, że nie można ich odzyskać, chyba że wcześniej wykonano kopię zapasową. Przykładowa składnia polecenia DROP TABLE nazwa_tabeli usuwa całkowicie tabelę wraz z jej strukturą oraz danymi. W SQL standardowym oraz w jego implementacjach, takich jak MySQL, PostgreSQL czy SQL Server, instrukcja ta jest kluczowym narzędziem dla administratorów baz danych, pozwalającym na efektywne zarządzanie obiektami w bazach. Należy jednak stosować ją ostrożnie, ponieważ skutki wykonania tego polecenia są nieodwracalne. Rekomenduje się również, przed usunięciem obiektu, sprawdzenie, czy nie ma on powiązań z innymi obiektami, aby uniknąć błędów w aplikacjach korzystających z tych danych.

Pytanie 20

W języku JavaScript właściwie zdefiniowana zmienna to

A. imię%

B. imie2

C. imię2

D. #imie

W języku JavaScript, poprawne nadawanie zmiennych jest kluczowym elementem programowania, który opiera się na zdefiniowanych zasadach dotyczących identyfikatorów. Zmienna musi zaczynać się od litery, znaku podkreślenia (_) lub znaku dolara ($), a następnie może zawierać litery, cyfry, znaki podkreślenia oraz znaki dolara. W przypadku odpowiedzi 'imie2', zaczyna się ona od litery i zawiera literę oraz cyfrę, co czyni ją poprawnym identyfikatorem. Zgodnie ze standardem ECMAScript, identyfikatory są rozróżniane na wielkie i małe litery, co oznacza, że 'Imie2' i 'imie2' będą traktowane jako różne zmienne. Praktycznym przykładem poprawnego użycia takiej zmiennej może być zapis: let imie2 = 'Jan'; console.log(imie2);. W wyniku tego, konsola wyświetli 'Jan'. Można również zauważyć, że zgodnie z zasadami, zmienne mogą być oznaczone jako let, const lub var, co dodaje elastyczności podczas deklaracji zmiennych w kodzie JavaScript.

Pytanie 21

Z tabeli mieszkancy trzeba wydobyć unikalne nazwy miast, w tym celu należy użyć wyrażenia SQL zawierającego klauzulę

A. CHECK

B. DISTINCT

C. UNIQUE

D. HAVING

Odpowiedź 'DISTINCT' jest prawidłowa, ponieważ klauzula ta w SQL służy do eliminacji duplikatów z wyników zapytania. Gdy chcemy uzyskać unikalne wartości z określonej kolumny, stosujemy 'SELECT DISTINCT nazwa_kolumny FROM nazwa_tabeli'. Na przykład, używając zapytania 'SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkancy', otrzymamy jedynie unikalne nazwy miast bez powtórzeń. To podejście jest szczególnie przydatne w analizach, gdzie kluczowe jest posiadanie jedynie jednorazowych wartości, na przykład w raportach marketingowych czy badaniach demograficznych. W praktyce 'DISTINCT' powinno być używane z rozwagą, gdyż jego użycie może wpływać na wydajność zapytania, zwłaszcza w przypadku dużych zbiorów danych. Należy również pamiętać, że 'DISTINCT' dotyczy wszystkich kolumn w zapytaniu – jeśli wybierzemy więcej niż jedną kolumnę, to zduplikowane wiersze będą usuwane tylko wtedy, gdy wszystkie kolumny są identyczne. To sprawia, że 'DISTINCT' jest elastycznym narzędziem w SQL, pozwalającym na efektywne zarządzanie i przetwarzanie danych.

Pytanie 22

Pozycjonowanie poza stroną (off-page SEO) polega na

A. walidacji kodu HTML, CSS oraz linków.

B. zoptymalizowaniu elementów grafiki i multimediów.

C. pozyskiwaniu linków zewnętrznych prowadzących do strony.

D. sprawdzeniu i testowaniu szybkości ładowania strony.

Poprawnie – pozycjonowanie poza stroną (off-page SEO) dotyczy przede wszystkim wszystkiego, co dzieje się poza Twoją własną witryną, a ma wpływ na jej pozycję w wynikach wyszukiwania. Kluczowym elementem są właśnie linki zewnętrzne prowadzące do strony (backlinki). Dla Google i innych wyszukiwarek taki link to coś w rodzaju „głosu zaufania”: jeśli wartościowe, wiarygodne serwisy linkują do Twojej strony, to roboty wyszukiwarki zakładają, że treść też jest wartościowa. Oczywiście nie chodzi o byle jakie linki. Liczy się jakość domeny linkującej, tematyczne dopasowanie, naturalny profil linków, zróżnicowane anchory oraz to, czy linki nie pochodzą z podejrzanych źródeł (farmy linków, spam w komentarzach itd.). W praktyce off-page SEO to m.in.: publikacja artykułów gościnnych na innych portalach, zdobywanie wzmianek i linków z mediów branżowych, katalogów wysokiej jakości, forów tematycznych, social mediów oraz współpraca z influencerami. W dobrych praktykach SEO podkreśla się, że link building powinien być naturalny, rozłożony w czasie i wsparty realną wartością merytoryczną treści, do których prowadzą linki. Moim zdaniem sensowna strategia off-page zawsze zaczyna się od pytania: „Dlaczego ktoś miałby do mnie linkować?” – jeśli treść i oferta są słabe, to żadne linki nie pomogą na dłuższą metę. Warto też pamiętać, że off-page SEO to nie tylko linki, ale też sygnały zewnętrzne, takie jak brand mentions, opinie, recenzje, aktywność w social media. Jednak w kontekście tego pytania najważniejszym i najbardziej klasycznym elementem off-page SEO jest właśnie pozyskiwanie linków zewnętrznych.

Pytanie 23

Ile razy zostanie wykonana pętla przedstawiona w kodzie PHP?

for($i = 0; $i < 25; $i += 5) { ...... }

A. 26

B. 0

C. 25

D. 5

Pętla for w PHP, zdefiniowana jako for($i = 0; $i < 25; $i += 5), będzie wykonywana do momentu, gdy warunek $i < 25 będzie spełniony. Początkowa wartość $i to 0, a w każdej iteracji zwiększamy $i o 5. Wartości $i w kolejnych iteracjach będą wynosiły: 0, 5, 10, 15, 20. Po piątej iteracji, gdy $i osiągnie wartość 25, warunek $i < 25 przestanie być spełniony, co zakończy działanie pętli. W sumie, pętla wykona się dokładnie pięć razy. Zrozumienie działania pętli for jest kluczowe w programowaniu, ponieważ pozwala na automatyzację wielu zadań, co jest niezbędne w tworzeniu efektywnych i zoptymalizowanych aplikacji. Przykłady zastosowania to iteracja przez elementy tablic, generowanie numerów identyfikacyjnych czy przetwarzanie danych w bazach.

Pytanie 24

W HTML, aby dodać obrazek z tekstem przylegającym, umiejscowionym na środku obrazka, trzeba użyć znacznika

A. <img src="/obrazek.png" alt="obraz3" height="50%">tekst

B. <img src="/obrazek.png" alt="obraz2" align="middle">tekst

C. <img src="/obrazek.png" alt="obraz4">tekst

D. <img src="/obrazek.png" alt="obraz1" hspace="30px">tekst

Wybór niepoprawnych odpowiedzi wskazuje na niepełne zrozumienie zastosowania znaczników HTML oraz atrybutów związanych z obrazkami i tekstem. Rozważając pierwszy przypadek, użycie atrybutu hspace nie ma wpływu na środkowe umiejscowienie tekstu w pionie. Hspace, który definiuje przestrzeń poziomą wokół obrazka, jest przestarzałym atrybutem, który nie wpływa na sposób wyświetlania tekstu obok obrazka. Kolejna opcja, w której użyto atrybutu align ustawionego na 'middle', jest poprawna w kontekście pozycjonowania obrazka, jednak nie jest częścią HTML5, co czyni ją nieodpowiednią w nowoczesnych projektach. W przypadku wskazania atrybutu height ustawionego na 50%, nie wpływa on na pozycjonowanie w kontekście tekstu. Atrybut height dostosowuje tylko wysokość obrazka, ale nie reguluje jego umiejscowienia względem tekstu. Warto zrozumieć, że dla osiągnięcia zamierzonego efektu przylegania tekstu do obrazka, lepiej jest korzystać z CSS, np. z właściwości 'display: inline-block' i 'vertical-align', które oferują bardziej elastyczne i nowoczesne podejście do stylizacji i pozycjonowania elementów na stronie.

Pytanie 25

Relacja opisana jako: "Rekord z tabeli A może odpowiadać wielu rekordom z tabeli B. Każdemu rekordowi z tabeli B przyporządkowany jest dokładnie jeden rekord z tabeli A" jest relacją

A. jeden do jednego

B. nieoznaczoną

C. wiele do wielu

D. jeden do wielu

Relacja typu jeden do wielu oznacza, że jeden rekord z jednej tabeli (w tym przypadku tabela A) może być powiązany z wieloma rekordami z innej tabeli (tabela B). W opisanej sytuacji rekord z tabeli A może odpowiadać dowolnej liczbie rekordów z tabeli B, co ilustruje tę relację. Przykładem takiej relacji może być baza danych systemu zarządzania szkołą, gdzie jeden nauczyciel (rekord z tabeli A) może uczyć wielu uczniów (rekordy z tabeli B), ale każdy uczeń jest przypisany do jednego nauczyciela. Przy projektowaniu baz danych, stosowanie odpowiednich relacji jest kluczowe dla integralności i wydajności systemu. Dbałość o takie relacje przyczynia się do poprawy jakości danych oraz minimalizacji redundancji, co jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych. W praktyce, relacje jeden do wielu są powszechnie stosowane w systemach CRM, ERP oraz wielu innych aplikacjach, które wymagają organizacji danych w sposób logiczny i praktyczny.

Pytanie 26

Który z przedstawionych kodów XHTML sformatuje tekst według podanego wzorca?
Ala ma kota
a kot ma Alę

A. Ala ma kota a kot ma Alę

B. Ala ma kota a kot ma Alę

C. Ala ma kota a kot ma Alę

D. Ala ma kota a kot ma Alę

Poprawna odpowiedź to Ala ma kota a kot ma Alę. W tym kodzie XHTML tekst 'Ala ma kota' jest odpowiednio sformatowany dzięki zastosowaniu znaku , który definiuje tekst pogrubiony, oraz , który oznacza tekst kursywą. Ponadto jest używane do wstawienia przerwy w linii, co jest zgodne z praktykami formatowania tekstu w HTML/XHTML. Zgodnie ze standardami W3C, XHTML jest stricte oparty na XML, co oznacza, że wszystkie elementy muszą być poprawnie zagnieżdżone i zamknięte. Użycie w drugiej części tekstu jest poprawne, ponieważ wskazuje na pewną formę wyróżnienia, a jednocześnie zachowuje semantykę. Przy tworzeniu stron internetowych ważne jest, aby formatowanie tekstu było zarówno estetyczne, jak i zgodne z regułami semantycznymi, co ta odpowiedź spełnia. Przykładowo, tekst ten można umieścić w dowolnym dokumencie HTML, aby zachować poprawne formatowanie, co wpływa na czytelność.

Pytanie 27

Kolor określony kodem RGB, mający wartość rgb(255, 128, 16) w przedstawieniu szesnastkowym, przyjmie jaką wartość?

A. #ff0fl0

B. #008010

C. #ff8010

D. #ff8011

Odpowiedź #ff8010 jest trafna. Konwersja wartości RGB na szesnastkowy to w sumie przekształcanie kolorów: czerwony, zielony i niebieski. W przypadku rgb(255, 128, 16), czerwony (255) zmienia się w 'ff', zielony (128) w '80', a niebieski (16) w '10'. Gdy to wszystko połączymy, dostajemy kod #ff8010. To wiedza, która naprawdę się przydaje, gdy pracujesz z kolorami w stronach www, aplikacjach graficznych czy przy projektowaniu interfejsów. W branży IT używanie standardu RGB i konwersji do HEX to normalka, bo to pozwala na dokładne określenie kolorów w kodzie. Na przykład, w CSS łatwo będzie używać kolorów w tym formacie, a to pomaga w lepszej czytelności kodu.

Pytanie 28

Aby uzyskać dane dotyczące środowiska, w którym działa serwer obsługujący PHP, należy użyć funkcji

A. phpinfo()

B. php()

C. phpinformation()

D. phpgetinfo()

Funkcja phpinfo() jest kluczowym narzędziem dla programistów i administratorów systemów, pozwalającym na uzyskanie szczegółowych informacji o środowisku PHP zainstalowanym na serwerze. Po jej wywołaniu otrzymujemy kompletny zestaw danych, który obejmuje wersję PHP, zainstalowane rozszerzenia, konfiguracje oraz informacje o serwerze, takie jak wersja serwera HTTP. Przykładowe użycie polega na umieszczeniu w skrypcie PHP linii <?php phpinfo(); ?>, co spowoduje wygenerowanie strony z informacjami, które mogą być przydatne w diagnostyce problemów lub podczas optymalizacji aplikacji. Funkcja ta jest zgodna ze standardami PHP i jest powszechnie stosowana w celu monitorowania środowiska pracy. Ważne jest, aby pamiętać, że udostępnianie wyników phpinfo() publicznie może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa, dlatego zaleca się ograniczenie dostępu do tej informacji tylko do zaufanych użytkowników i środowisk deweloperskich. W kontekście rozwoju aplikacji, phpinfo() jest również pomocne przy identyfikacji dostępnych ustawień konfiguracyjnych oraz ich wartości, co jest nieocenione podczas procesu rozwoju i testowania.

Pytanie 29

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Przenikanie zdjęć.

B. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

C. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

D. Zmiana jasności zdjęć.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 30

W PHP, przy wykonywaniu działań na bazie danych MySQL, aby zakończyć sesję z bazą, należy użyć

A. mysqli_commit();

B. mysqli_close();

C. mysqli_rollback();

D. mysqli_exit();

Funkcja mysqli_close() jest właściwym sposobem na zakończenie pracy z połączeniem do bazy danych MySQL w języku PHP. Użycie tej funkcji zwalnia zasoby skojarzone z danym połączeniem, co jest kluczowe w kontekście wydajności aplikacji. Po zakończeniu operacji na bazie danych, zwłaszcza w przypadku aplikacji intensywnie korzystających z zasobów, takich jak serwery webowe, ważne jest, aby zamknąć połączenie, aby uniknąć wycieków pamięci oraz ograniczyć liczbę otwartych połączeń. Przykładowo, po wykonaniu zapytań do bazy danych, stosując mysqli_close($connection), gdzie $connection to uchwyt do otwartego połączenia, można skutecznie zakończyć interakcję z bazą. Dobrą praktyką jest zamykanie połączeń w blokach finally, aby upewnić się, że zasoby są zwalniane nawet w przypadku wystąpienia wyjątków. Kiedy zamykasz połączenie, pamiętaj, że nie będziesz w stanie już korzystać z tego uchwytu połączenia, co jest zgodne z filozofią zarządzania zasobami, gdzie każdy otwarty zasób powinien być odpowiednio zamykany po zakończeniu jego użycia.

Pytanie 31

Atrybut colspan służy do poziomego łączenia komórek tabeli, natomiast rowspan pozwala na łączenie ich w pionie. Którą z poniższych tabel ukazuje fragment kodu napisany w języku HTML?
<table border="1" cellspaing="0" cellpadding="10" >
<tr> <td rowspan="2"> </td> <td> </td> </tr>
<tr> <td> </td> </tr>
</table>

A. rys. C

B. rys. A

C. rys. B

D. rys. D

W języku HTML atrybut rowspan w znaczniku <td> pozwala na scalanie komórek w pionie co oznacza że dana komórka zajmuje miejsce w kilku wierszach tabeli W podanym kodzie pierwsza komórka w pierwszym wierszu posiada atrybut rowspan z wartością 2 co sprawia że zajmuje ona miejsce w dwóch wierszach Pierwszy wiersz zawiera dwie komórki z czego pierwsza jest połączona pionowo z komórką w drugim wierszu Druga komórka w pierwszym wierszu oraz jedyna komórka w drugim wierszu nie posiadają atrybutu rowspan ani colspan dlatego nie są połączone z innymi komórkami Takie użycie rowspan jest zgodne z praktykami HTML które umożliwiają tworzenie bardziej złożonych układów tabeli dzięki czemu można lepiej zarządzać przestrzenią w interfejsie użytkownika Jako że kod tworzy tabelę z dwiema kolumnami i dwoma wierszami gdzie pierwsza komórka po lewej stronie zajmuje dwa wiersze przedstawia to układ jak na rysunku B Możliwości jakie daje rowspan są niezwykle przydatne w sytuacjach gdy chcemy aby dane w tabeli były czytelniejsze i bardziej zorganizowane szczególnie w raportach czy formularzach gdzie różne kategorie danych muszą być jasno oddzielone

Pytanie 32

W notacji szesnastkowej kolor zielony reprezentowany jest jako #008000. Jaką wartość przyjmuje on w notacji RGB?

A. rgb(0, 128, 0)

B. rgb(0, 80, 0)

C. rgb(0, 160, 0)

D. rgb(0, 100, 0)

Wartość koloru zielonego w notacji szesnastkowej #008000 odpowiada w notacji RGB wartości rgb(0, 128, 0). W tym systemie kolorów każda składowa koloru (czerwony, zielony, niebieski) jest reprezentowana jako liczba całkowita w przedziale od 0 do 255, co odpowiada 8-bitowym wartościom. W przypadku koloru zielonego, składowa czerwonego ma wartość 0, składowa zielonego 128, a składowa niebieskiego także 0. W praktyce, RGB jest powszechnie stosowane w projektowaniu graficznym, programowaniu oraz w tworzeniu stron internetowych, gdzie kolory są definiowane w taki sposób, aby zapewnić szeroką gamę odcieni. Wartości RGB mogą być wykorzystywane w CSS do stylizacji elementów, co pozwala na precyzyjne odwzorowanie zamierzonych kolorów oraz estetyki. Stosując standardy webowe, umiejętność konwersji między różnymi formatami kolorów jest niezbędna, zwłaszcza w kontekście zapewnienia spójności wizualnej na różnych urządzeniach i platformach.

Pytanie 33

W JavaScript zapis a++; można przedstawić w inny sposób jako

A. a = a + 1

B. 1 += a

C. a << 1

D. a = a & 1

Odpowiedź 'a = a + 1;' jest poprawna, ponieważ dokładnie odzwierciedla działanie operatora inkrementacji 'a++;'. Operator '++' w JavaScript zwiększa wartość zmiennej o 1. W przypadku użycia 'a = a + 1;', operacja ta jest explicite zapisana jako przypisanie aktualnej wartości 'a' powiększonej o 1. Taki zapis jest często stosowany w sytuacjach, gdy chcemy lepiej zrozumieć, co się dzieje w kodzie, szczególnie dla początkujących programistów. Przykładowo, jeśli mamy zmienną, która przechowuje liczbę, możemy użyć 'a = a + 1;' w pętli, aby zliczać ilość iteracji. Warto zauważyć, że użycie operatora '++' jest bardziej zwięzłe i często preferowane w profesjonalnym kodzie, jednak zrozumienie, jak działa to na poziomie podstawowym, jest kluczowe. Dobrą praktyką jest dbałość o przejrzystość kodu, zwłaszcza w zespołach, gdzie różne osoby mogą pracować nad tym samym projektem.

Pytanie 34

W języku JavaScript, aby zmienić wartość atrybutu elementu HTML, po uzyskaniu obiektu za pomocą metody getElementById, należy zastosować

A. metodę getAttribute

B. metodę setAttribute

C. pole innerHTML

D. pole attribute i podać nazwę atrybutu

Metoda setAttribute w JavaScript jest kluczowym narzędziem do modyfikacji atrybutów elementów DOM. Po uzyskaniu referencji do elementu za pomocą metody getElementById, możemy wykorzystać setAttribute do ustawienia lub zmiany wartości dowolnego atrybutu HTML. Na przykład, aby zmienić atrybut 'src' obrazka, można użyć następującego kodu: const img = document.getElementById('myImage'); img.setAttribute('src', 'newImage.png');. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami, zapewniając elastyczność i kontrolę nad elementami DOM. Metoda ta przyjmuje dwa argumenty: nazwę atrybutu oraz jego nową wartość. Warto pamiętać, że setAttribute działa nie tylko z atrybutami standardowymi, ale również z niestandardowymi i danymi atrybutami, co pozwala na dynamiczne rozszerzanie możliwości HTML. Dobre praktyki zalecają również użycie setAttribute, gdy chcemy zapewnić pełną zgodność z HTML5 i zachować semantykę dokumentu, co jest kluczowe dla dostępności i SEO.

Pytanie 35

Która z reguł dotyczących sekcji w HTML jest właściwa?

A. W sekcji <head> można definiować szablon strony przy użyciu znaczników <div>

B. W sekcji <head> nie znajduje się sekcja <body>

C. W sekcji <head> mogą znajdować się znaczniki <meta>, <title>, <link>

D. W sekcji <head> nie można umieszczać kodu CSS, tylko odwołanie do pliku CSS

Część <head> w HTML ma swoje określone zadania i nie powinna zawierać stylów CSS wpisanych bezpośrednio. Żeby załadować styl CSS, musisz użyć tagu <link>, który prowadzi do zewnętrznego arkusza stylów. Można wpisać style bezpośrednio w <head> przez tagi <style>, ale wielu ludzi uważa, że lepiej jest używać zewnętrznych arkuszy, bo to zwiększa wydajność i organizację kodu. Ponadto, wrzucanie znaczników HTML, jak <body> lub <div>, do <head> jest błędem i może powodować problemy. Zadaniem <head> jest dostarczanie informacji o stronie i zasobów koniecznych do jej wyświetlenia, a nie definiowanie jej wyglądu. Rozumienie tych zasad jest bardzo ważne, jeśli chcesz pisać dobrze zorganizowane dokumenty HTML.

Pytanie 36

Jakiego wyniku można się spodziewać po wykonaniu zapytania na przedstawionej tabeli?

SELECTCOUNT(DISTINCT wykonawca)
FROM`muzyka`;

ID	tytul_plyty	wykonawca	rok_nagrania	opis
1	Czas jak rzeka	Czesław Niemen	2005	Przyjdź W Taka Noc itp.
2	Ikona	Stan Borys	2014
3	Aerolit	Czesław Niemen	2017	Winylowa reedycja płyty "Aerolit"
4	Journey	Mikołaj Czechowski	2013

A. 0

B. 3

C. 1

D. 4

Zapytanie SQL SELECT COUNT(DISTINCT wykonawca) FROM muzyka; służy do zliczenia unikalnych wartości w kolumnie wykonawca w tabeli muzyka. W kontekście dostarczonej tabeli istnieje trzech różnych wykonawców: Czesław Niemen Stan Borys i Mikołaj Czechowski. Funkcja COUNT w połączeniu z DISTINCT pozwala na zliczenie jedynie unikalnych wystąpień wartości co oznacza że pomimo dwukrotnego wystąpienia Czesława Niemena zostanie on policzony tylko raz. Takie podejście jest kluczowe w analizie danych gdzie istotne jest rozważenie jedynie niepowtarzających się wartości na przykład w analizach raportów dotyczących różnorodności portfolio wykonawców w wytwórni muzycznej. Dobre praktyki w SQL zalecają użycie DISTINCT w sytuacjach wymagających precyzyjnego określenia różnorodności danych w kolumnie co nie tylko wspiera dokładność analiz ale również optymalizuje wydajność zapytań poprzez redukcję ilości danych do przetworzenia. Zrozumienie tego mechanizmu jest istotne w zarządzaniu bazami danych oraz w analizach biznesowych.

Pytanie 37

Jaki rezultat uzyskamy po uruchomieniu załączonego skryptu?

<?php
class Owoc {
   function __construct() {     echo "test1";     }
   function __destruct() {     echo "test2";     }
}
$gruszka = new Owoc();
?>

A. Na ekranie pojawią się oba komunikaty: "test1" oraz "test2"

B. Pojawi się tylko komunikat "test1"

C. Pojawi się jedynie komunikat "test2"

D. Nie zostanie wyświetlony żaden komunikat

W analizie skryptu PHP ważne jest zrozumienie roli metod specjalnych jak __construct() i __destruct(). __construct() uruchamia się podczas tworzenia obiektu, a __destruct() w momencie niszczenia obiektu. Odpowiedź wskazująca, że żaden napis się nie wyświetli, ignoruje fakt, że zarówno konstruktor jak i destruktor wywołują funkcję echo. Przy odpowiedzi, że wyświetli się tylko napis test1, pominięto działanie metody __destruct(), która następuje po zakończeniu skryptu. Natomiast stwierdzenie, że wyświetli się tylko napis test2 ignoruje działanie konstruktora, który zostaje niezwłocznie aktywowany po stworzeniu obiektu $gruszka. Częstym błędem jest nieujmowanie pełnego cyklu życia obiektu, co prowadzi do nieprawidłowego zrozumienia działania destruktorów, zwłaszcza że uruchamiane są one automatycznie, wpływając na zarządzanie zasobami i pamięcią. Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe w efektywnym zarządzaniu kodem w PHP, szczególnie w zaawansowanych projektach obiektowych.

Pytanie 38

Aby zweryfikować ustawienia w pliku php.ini, można wykonać skrypt PHP, który zawiera polecenie

A. <?php echo phpversion(); ?>

B. <?php phpcredits(); ?>

C. <?php phpinfo(); ?>

D. <?php ini_set(); ?>

Funkcja phpinfo() jest jednym z najczęściej używanych narzędzi w PHP do uzyskiwania szczegółowych informacji o środowisku PHP, w tym ustawieniach konfiguracyjnych z pliku php.ini. Po jej wywołaniu, generowana jest strona HTML zawierająca dane o wersji PHP, zainstalowanych modułach, dostępnych zmiennych i wielu innych istotnych informacjach. Dzięki temu programiści mogą szybko zidentyfikować, jakie opcje są aktywne, co jest szczególnie przydatne przy diagnozowaniu problemów lub optymalizacji aplikacji. Przykładowo, w przypadku występowania błędów związanych z pamięcią lub czasem wykonywania skryptów, programista może skorzystać z phpinfo(), aby sprawdzić, jakie limity są ustawione. Warto również zauważyć, że korzystanie z tej funkcji w środowisku produkcyjnym powinno być ograniczone, aby uniknąć ujawnienia informacji o serwerze. Dobrym praktyką jest ograniczenie dostępu do wyników phpinfo() tylko do zaufanych użytkowników lub wyłączenie jej w wersji produkcyjnej.

Pytanie 39

W tabeli Recepta pola Imię oraz Nazwisko odnoszą się do pacjenta, dla którego recepta została wystawiona. Jaką kwerendę należy wykorzystać, aby dla wszystkich recept uzyskać datę ich wystawienia oraz imię i nazwisko lekarza, który je wystawił?

A. SELECT Imie, DataWystawienia FROM Recepta JOIN Lekarz ON Recepta.Lekarz_id = Lekarz.id

B. SELECT Imie, Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta

C. SELECT Lekarz.Imie, Lekarz.Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta JOIN Lekarz ON Recepta.Lekarz_id = Lekarz.id

D. SELECT Lekarz.Imie, Lekarz.Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta

Zauważyłem, że dobrze zrozumiałeś, jak skonstruować kwerendę SQL, która łączy dane lekarza z datą wystawienia recepty. Użycie klauzuli JOIN to kluczowa sprawa, bo dzięki temu możesz połączyć tabele Recepta i Lekarz na podstawie odpowiednich kluczy. Dzięki temu dostajesz imię i nazwisko lekarza, który wypisał daną receptę. Klauzula SELECT, którą używasz, wskazuje, co chcesz zobaczyć – w tym przypadku Imie i Nazwisko z tabeli Lekarz oraz Datę Wystawienia z tabeli Recepta. To jest naprawdę podstawowa umiejętność, która pomaga w pracy z relacyjnymi bazami danych. Z mojego doświadczenia, umiejętność tworzenia takich zapytań, pomoże nie tylko w nauce, ale i w przyszłej pracy, bo baza danych rzadko jest prosta i często trzeba łączyć różne dane. I jeszcze jedna rzecz: używanie JOIN w odpowiedni sposób może przyspieszyć działanie zapytań, co jest ważne, gdy mamy do czynienia z dużą ilością danych.

Pytanie 40

W bazie danych sklepu internetowego, w tabeli klienci znajdują się m.in. pola całkowite: punkty, liczbaZakupow oraz pole ostatnieZakupy o typie DATE. Klauzula WHERE dla zapytania wybierającego klientów, którzy mają ponad 3000 punktów lub dokonali zakupów więcej niż 100 razy, a ich ostatnie zakupy miały miejsce co najmniej w roku 2022, przyjmuje postać

A. WHERE (punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100) AND ostatnieZakupy >= '2022-01'

B. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 AND ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

C. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

D. WHERE punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

Odpowiedź ta jest poprawna, ponieważ zastosowano w niej właściwą logikę warunków w klauzuli WHERE. Aby wybrać klientów, którzy spełniają co najmniej jeden z dwóch pierwszych warunków (posiadają więcej niż 3000 punktów lub wykonali więcej niż 100 zakupów), używamy operatora OR. Z kolei ostatni warunek, dotyczący daty ostatnich zakupów, musi łączyć się z poprzednimi za pomocą operatora AND. Oznacza to, że aby klient został uwzględniony w wynikach, musi spełniać przynajmniej jeden z warunków dotyczących punktów lub liczby zakupów, a równocześnie musi mieć ostatnie zakupy dokonane w roku 2022 lub później. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w SQL, w których operator OR jest wykorzystywany do łączenia warunków alternatywnych, a AND do warunków koniecznych. Na przykład, jeśli chcemy analizować dane klientów w kontekście programów lojalnościowych, takie zapytanie pozwoliłoby nam na wyodrębnienie najbardziej aktywnych klientów, co może być przydatne przy planowaniu kampanii marketingowych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej