Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 08:05
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 08:18

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W którym miejscu w edytorze tekstu należy wprowadzić tekst lub ciąg znaków, który ma być widoczny na wszystkich stronach dokumentu?

A. W przypisach dolnych

B. W polu tekstowym

C. W przypisach końcowych

D. W nagłówku lub stopce

Wprowadzenie informacji lub ciągów znaków, które mają pojawiać się na wszystkich stronach dokumentu, odbywa się w nagłówku lub stopce. Nagłówek to obszar, który znajduje się na górze każdej strony, natomiast stopka znajduje się na dole. Umożliwia to umieszczanie takich elementów jak numer strony, tytuł dokumentu czy nazwisko autora w sposób automatyczny, co jest nie tylko estetyczne, ale również praktyczne. Przykładem zastosowania nagłówków i stopek może być wprowadzenie numeracji stron w długich dokumentach, takich jak raporty, prace dyplomowe czy publikacje. Używanie nagłówków i stopek jest zgodne z zasadami dobrego projektowania dokumentów, co sprawia, że są one bardziej czytelne i zorganizowane. Warto również zaznaczyć, że różne edytory tekstu, takie jak Microsoft Word czy Google Docs, oferują łatwe narzędzia do edytowania tych obszarów, co pozwala na łatwe dostosowanie treści do potrzeb użytkownika. Taka funkcjonalność jest kluczowa dla profesjonalnych dokumentów, gdzie spójność i estetyka mają ogromne znaczenie.

Pytanie 2

Aby wymusić na użytkownikach lokalnych systemów z rodziny Windows Server regularną zmianę haseł oraz stosowanie haseł o odpowiedniej długości, które spełniają kryteria złożoności, należy ustawić

A. parametry konta użytkownika w narzędziu zarządzania komputerem

B. konta użytkowników w Ustawieniach

C. zasady haseł w lokalnych zasadach zabezpieczeń

D. zasady blokady konta w zasadach grupowych

Odpowiedź "zasady haseł w zasadach zabezpieczeń lokalnych" jest poprawna, ponieważ to w tym miejscu można skonfigurować wymogi dotyczące złożoności haseł oraz okresowej zmiany haseł dla kont użytkowników w systemach Windows Server. Umożliwia to administratorom kontrolowanie polityki haseł, co jest kluczowym elementem zabezpieczeń w środowiskach IT. Przykładowo, można ustalić minimalną długość hasła, wymusić użycie znaków specjalnych, cyfr oraz wielkich liter, co znacząco zwiększa odporność na ataki brute-force. W dobrych praktykach bezpieczeństwa IT, takich jak standardy NIST, podkreśla się znaczenie silnych haseł oraz regularnej ich zmiany. Dzięki odpowiednim ustawieniom w zasadach zabezpieczeń lokalnych można również wprowadzić blokady konta po kilku nieudanych próbach logowania, co dodatkowo zwiększa bezpieczeństwo. To podejście jest zgodne z politykami bezpieczeństwa wielu organizacji, które mają na celu minimalizację ryzyka naruszeń danych.

Pytanie 3

Ile maksymalnie kanałów z dostępnego pasma kanałów w standardzie 802.11b może być używanych w Polsce?

A. 9 kanałów

B. 13 kanałów

C. 10 kanałów

D. 11 kanałów

Zauważam, że odpowiedzi wskazujące na mniejszą liczbę kanałów, jak 11, 10 czy 9, mogą wynikać z niepełnego zrozumienia, jak to wszystko działa w paśmie 2,4 GHz i co mówi standard IEEE 802.11b. W Europie, zgodnie z regulacjami ETSI, mamy do dyspozycji 13 kanałów, co daje nam więcej opcji do zarządzania sieciami bezprzewodowymi. Często takie błędne odpowiedzi wynikają z mylnych założeń co do zasad w różnych krajach, bo na przykład w USA faktycznie jest tylko 11 kanałów. Ignorowanie lokalnych regulacji i brak wiedzy o specyfice kanałów mogą prowadzić do problemów z siecią, co z kolei wpływa na to, jak dobrze wszystko działa. Dobrze jest pamiętać, że odpowiednie zarządzanie kanałami radiowymi to kluczowa sprawa przy projektowaniu sieci bezprzewodowych, a niewłaściwy wybór kanałów może spowodować naprawdę spore kłopoty z jakością sygnału i prędkością transmisji.

Pytanie 4

Jakie urządzenie jest używane do łączenia lokalnej sieci bezprzewodowej z siecią kablową?

A. access point

B. hub

C. switch

D. modem

Punkt dostępu (ang. access point) jest urządzeniem, które umożliwia połączenie klientów bezprzewodowych z siecią przewodową. Działa na zasadzie odbierania sygnałów radiowych od urządzeń mobilnych (smartfonów, tabletów, laptopów) i przekazywania ich do lokalnej sieci komputerowej. Korzysta z różnych standardów, takich jak Wi-Fi 802.11, co zapewnia dużą elastyczność i wydajność w komunikacji. W praktyce, punkty dostępu są często wykorzystywane w biurach, szkołach i miejscach publicznych, gdzie istnieje potrzeba szerokiego zasięgu sieci bezprzewodowej. W przypadku rozbudowy lokalnej sieci, punkty dostępu mogą być stosowane do tworzenia sieci mesh, pozwalając na bezprzewodowe połączenie wielu urządzeń w różnych lokalizacjach. Dobrą praktyką jest stosowanie zabezpieczeń, takich jak WPA3, aby chronić przesyłane dane przed nieautoryzowanym dostępem. Dodatkowo, przy projektowaniu sieci z punktem dostępu, należy uwzględnić aspekty takie jak interferencje radiowe oraz odpowiednie rozmieszczenie urządzeń, by zminimalizować martwe strefy sygnału.

Pytanie 5

Jakie urządzenie sieciowe funkcjonuje w warstwie fizycznej modelu ISO/OSI, transmitując sygnał z jednego portu do wszystkich pozostałych portów?

A. Koncentrator

B. Przełącznik

C. Karta sieciowa

D. Modem

Wybór modemu, przełącznika lub karty sieciowej jako odpowiedzi jest związany z pewnymi nieporozumieniami dotyczącymi ich funkcji i warstw w modelu ISO/OSI. Modem, który działa na warstwie dostępu do sieci oraz warstwie aplikacji, jest odpowiedzialny za modulację sygnału i umożliwienie komunikacji między różnymi typami sieci, w tym między siecią lokalną a Internetem. Z tego powodu nie jest on odpowiedni jako urządzenie przesyłające sygnał z portu do portów w warstwie fizycznej. Przełącznik natomiast, mimo że również działa w sieci i łączy urządzenia, funkcjonuje na warstwie drugiej modelu OSI, gdzie analizuje pakiety danych i przesyła je tylko do odpowiednich portów, co znacznie zwiększa efektywność sieci i redukuje kolizje. Karta sieciowa, będąca interfejsem pomiędzy komputerem a siecią, również działa na wyższych warstwach modelu OSI i nie przesyła sygnału w sposób charakterystyczny dla koncentratora. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe w projektowaniu i zarządzaniu sieciami, ponieważ wybór odpowiedniego urządzenia wpływa na wydajność oraz bezpieczeństwo komunikacji w sieci.

Pytanie 6

Jaka liczba hostów może być zaadresowana w podsieci z adresem 192.168.10.0/25?

A. 64

B. 126

C. 62

D. 128

Adresacja podsieci to kluczowy element zarządzania sieciami komputerowymi. W przypadku adresu 192.168.10.0/25, maska /25 oznacza, że pierwsze 25 bitów jest zarezerwowanych dla części sieciowej adresu, co pozostawia 7 bitów dla części hostowej. Możemy obliczyć liczbę dostępnych adresów hostów w tej podsieci zgodnie z wzorem 2^n - 2, gdzie n to liczba bitów przeznaczonych na hosty. W tym przypadku n wynosi 7, więc mamy 2^7 - 2 = 128 - 2 = 126. Te dwa odejmowane adresy to adres sieci (192.168.10.0) i adres rozgłoszeniowy (192.168.10.127), które nie mogą być przypisane do urządzeń. W praktyce, znajomość liczby dostępnych adresów w podsieci jest niezbędna podczas projektowania sieci i alokacji adresów IP, co pomaga w zarządzaniu zasobami i unikaniu konfliktów adresowych, zgodnie z najlepszymi praktykami w zakresie inżynierii sieciowej.

Pytanie 7

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 1 modułu 16 GB.

B. 1 modułu 32 GB.

C. 2 modułów, każdy po 8 GB.

D. 2 modułów, każdy po 16 GB.

Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 8

Aby w systemie Windows Professional ustawić czas pracy drukarki oraz uprawnienia drukowania, należy skonfigurować

A. właściwości drukarki.

B. kolejkę wydruku.

C. udostępnianie wydruku.

D. preferencje drukowania.

Aby ustawić czas pracy drukarki oraz uprawnienia drukowania w systemie Windows Professional, trzeba wejść w właściwości drukarki. To właśnie tutaj administratorzy mają dostęp do szczegółowej konfiguracji, o której często zapominają początkujący użytkownicy – serio, różnica między preferencjami a właściwościami czasem bywa nieoczywista. W oknie właściwości drukarki można ustalić, w jakich godzinach drukarka ma być dostępna dla użytkowników sieci (czyli np. wyłączyć wydruki w nocy lub w weekendy), a także precyzyjnie przypisać prawa do drukowania, zarządzania dokumentami czy nawet pełnej administracji kolejką. Takie podejście jest zgodne ze standardami zarządzania zasobami sieciowymi w środowiskach profesjonalnych, gdzie bezpieczeństwo i wydajność mają znaczenie. Z mojego doświadczenia wynika, że świadome ustawienie tych parametrów często pozwala uniknąć problemów z nieautoryzowanym drukowaniem czy też niepotrzebnym obciążeniem drukarki poza godzinami pracy firmy. Właściwości drukarki umożliwiają również dostęp do logów oraz narzędzi diagnostycznych. Ważne jest, żeby odróżniać te ustawienia od preferencji drukowania, bo te drugie dotyczą tylko wyglądu wydruków, a nie zarządzania dostępem czy harmonogramem. Co ciekawe, niektóre firmy mają nawet polityki narzucające określone godziny pracy drukarek, a dobre praktyki IT przewidują takie konfiguracje jako element podniesienia bezpieczeństwa i kontroli kosztów eksploatacji sprzętu.

Pytanie 9

Jakie polecenie wykorzystano do analizy zaprezentowanej konfiguracji interfejsów sieciowych w systemie Linux?

enp0s25   Link encap:Ethernet  HWaddr a0:b3:cc:28:8f:37
          UP BROADCAST MULTICAST  MTU:1500  Metric:1
          RX packets:0 errors:0 dropped:0 overruns:0 frame:0
          TX packets:0 errors:0 dropped:0 overruns:0 carrier:0
          collisions:0 txqueuelen:1000
          RX bytes:0 (0.0 B)  TX bytes:0 (0.0 B)
          Interrupt:20 Memory:d4700000-d4720000

lo        Link encap:Local Loopback
          inet addr:127.0.0.1  Mask:255.0.0.0
          inet6 addr: ::1/128 Scope:Host
          UP LOOPBACK RUNNING  MTU:65536  Metric:1
          RX packets:172 errors:0 dropped:0 overruns:0 frame:0
          TX packets:172 errors:0 dropped:0 overruns:0 carrier:0
          collisions:0 txqueuelen:1000
          RX bytes:13728 (13.7 KB)  TX bytes:13728 (13.7 KB)

wlo1      Link encap:Ethernet  HWaddr 60:67:20:3f:91:22
          inet addr:192.168.1.11  Bcast:192.168.1.255  Mask:255.255.255.0
          inet6 addr: fe80::dcf3:c20b:57f7:21b4/64 Scope:Link
          UP BROADCAST RUNNING MULTICAST  MTU:1500  Metric:1
          RX packets:7953 errors:0 dropped:0 overruns:0 frame:0
          TX packets:4908 errors:0 dropped:0 overruns:0 carrier:0
          collisions:0 txqueuelen:1000
          RX bytes:9012314 (9.0 MB)  TX bytes:501345 (501.3 KB)

A. ip addr down

B. ifconfig

C. ping

D. ip route

Polecenie ifconfig jest klasycznym narzędziem w systemach Linux służącym do konfiguracji i monitorowania interfejsów sieciowych. Używane jest głównie do wyświetlania bieżącej konfiguracji interfejsów, takich jak adresy IP, maski podsieci, informacje o transmisji pakietów czy stan interfejsu. Choć ifconfig jest uznawane za nieco przestarzałe i zostało zastąpione przez nowsze narzędzia jak ip, wciąż pozostaje powszechnie stosowane w starszych dystrybucjach Linuxa. Praktyczne zastosowanie polecenia ifconfig obejmuje diagnozowanie problemów sieciowych, np. sprawdzanie czy interfejs jest włączony lub czy otrzymuje poprawnie pakiety. W wielu systemach serwerowych, gdzie GUI nie jest dostępne, znajomość ifconfig może być kluczowa do szybkiej analizy stanu sieci. Użycie polecenia ifconfig bez żadnych dodatkowych argumentów wyświetla szczegółowe informacje o wszystkich aktywnych interfejsach. Dla administratorów sieci zrozumienie wyjścia z ifconfig jest podstawą do zarządzania siecią i rozwiązywania problemów z interfejsami sieciowymi.

Pytanie 10

Jaką minimalną rozdzielczość powinna wspierać karta graficzna, aby możliwe było odtwarzanie materiału wideo w trybie Full HD na 23-calowym monitorze?

A. 2048×1152

B. 1600×900

C. 2560×1440

D. 1920×1080

Odpowiedź 1920x1080 jest poprawna, ponieważ jest to standardowa rozdzielczość dla materiałów wideo w trybie Full HD, znana również jako 1080p. Oznacza to, że obraz wyświetlany na monitorze ma 1920 pikseli w poziomie i 1080 pikseli w pionie. Taka rozdzielczość zapewnia wysoką jakość obrazu, co jest szczególnie istotne podczas oglądania filmów, gier lub transmisji sportowych, gdzie detale są kluczowe. Wiele kart graficznych, zarówno z wyższej, jak i średniej półki, obsługuje tę rozdzielczość, co czyni ją powszechnie dostępną. Umożliwia to uzyskanie płynnego obrazu oraz dobrą widoczność szczegółów, co jest zgodne z wymaganiami większości treści multimedialnych dostępnych obecnie na rynku. Przykładowo, większość platform streamingowych, takich jak Netflix czy YouTube, udostępnia materiały wideo w standardzie Full HD, co czyni tę rozdzielczość kluczowym wymogiem dla użytkowników chcących cieszyć się wysoką jakością obrazu na monitorze.

Pytanie 11

Jaką częstotliwość odświeżania należy ustawić, aby obraz na monitorze był odświeżany 85 razy na sekundę?

A. 8,5 Hz

B. 850 Hz

C. 0,085 kHz

D. 85 kHz

Częstotliwość odświeżania monitora określa, ile razy na sekundę obraz na ekranie jest aktualizowany. W przypadku potrzebnego odświeżania na poziomie 85 razy na sekundę, co odpowiada 85 Hz, właściwa jednostka to kilohercy (kHz), w której 1 kHz to 1000 Hz. Dlatego 85 Hz przelicza się na 0,085 kHz. Takie ustawienie jest istotne w kontekście zapewnienia płynności obrazu, co jest szczególnie ważne w zastosowaniach multimedialnych i graficznych, takich jak gry komputerowe czy edycja wideo. Standardy branżowe, takie jak VESA (Video Electronics Standards Association), rekomendują, aby częstotliwość odświeżania odpowiadała wymaganiom wizualnym użytkowników oraz możliwościom sprzętu. Prawidłowe ustawienie częstotliwości odświeżania pozwala na uniknięcie efektu migotania ekranu, co ma kluczowe znaczenie dla komfortu oglądania i zdrowia wzroku użytkowników. W praktyce, w przypadku wyższych częstotliwości odświeżania, monitor jest w stanie wyświetlić więcej klatek na sekundę, co przekłada się na lepsze wrażenia wizualne.

Pytanie 12

Jakie oprogramowanie do wirtualizacji jest dostępne jako rola w systemie Windows Server 2012?

A. Virtual Box

B. Virtual PC

C. VMware

D. Hyper-V

Hyper-V to natywne oprogramowanie do wirtualizacji, które jest dostępne jako rola w systemie Windows Server 2012. Umożliwia tworzenie, zarządzanie i uruchamianie wielu maszyn wirtualnych na jednym fizycznym serwerze. Hyper-V wspiera różne systemy operacyjne gościa, zarówno Windows, jak i Linux, co czyni go elastycznym rozwiązaniem w środowiskach serwerowych. Przykładowe zastosowanie Hyper-V obejmuje konsolidację serwerów, co pozwala na zmniejszenie kosztów sprzętu i energii, a także na zwiększenie efektywności wykorzystania zasobów. Hyper-V oferuje również funkcje takie jak migracja na żywo, które pozwalają na przenoszenie maszyn wirtualnych między hostami bez przerywania ich pracy. Warto także zwrócić uwagę na zgodność Hyper-V z wieloma standardami branżowymi, co zapewnia bezpieczeństwo i niezawodność. Użycie Hyper-V w środowisku produkcyjnym staje się coraz bardziej popularne, a jego integracja z innymi rozwiązaniami Microsoft, takimi jak System Center, umożliwia efektywne zarządzanie infrastrukturą IT.

Pytanie 13

Dane przedstawione na ilustracji są rezultatem działania komendy

 1    <10 ms    <10 ms    <10 ms  128.122.198.1
 2    <10 ms    <10 ms    <10 ms  NYUGWA-FDDI-2-0.NYU.NET [128.122.253.65]
 3     10 ms     10 ms    <10 ms  ny-nyc-3-H4/0-T3.nysernet.net [169.130.13.17]
 4     10 ms     10 ms    <10 ms  ny-nyc-9-F1/0.nysernet.net [169.130.10.9]
 5    <10 ms    <10 ms     10 ms  ny-pen-1-H4/1/0-T3.nysernet.net [169.130.1.101]
 6    <10 ms    <10 ms    <10 ms  sl-pen-11-F8/0/0.sprintlink.net [144.228.60.11]
 7    <10 ms     10 ms     10 ms  144.228.180.10
 8     10 ms     20 ms     20 ms  cleveland1-br2.bbnplanet.net [4.0.2.13]
 9     20 ms     30 ms     30 ms  cleveland1-br1.bbnplanet.net [4.0.2.5]
10     40 ms    220 ms    221 ms  chicago1-br1.bbnplanet.net [4.0.2.9]
11    150 ms     70 ms     70 ms  paloalto-br1.bbnplanet.net [4.0.1.1]
12     70 ms     70 ms     70 ms  su-pr1.bbnplanet.net [131.119.0.199]
13     70 ms     71 ms     70 ms  sunet-gateway.stanford.edu [198.31.10.1]
14     70 ms     70 ms     70 ms  Core-gateway.Stanford.EDU [171.64.1.33]
15     70 ms     80 ms     80 ms  www.Stanford.EDU [171.64.14.251]

A. ipconfig

B. nslookup

C. ping

D. tracert

Polecenie tracert jest narzędziem diagnostycznym służącym do badania trasy pakietów IP w sieci komputerowej. Jego wynikiem jest lista adresów IP i czasów odpowiedzi dla kolejnych węzłów sieciowych przez które przechodzi pakiet od komputera źródłowego do docelowego. Pomaga to zrozumieć opóźnienia i potencjalne problemy w transmisji danych. Przykładowo jeśli użytkownik zauważa opóźnienia w dostępie do witryny internetowej może użyć polecenia tracert aby zlokalizować gdzie występuje problem. Wynik zawiera numery porządkowe węzłów czasu odpowiedzi w milisekundach oraz adresy IP co pozwala na szczegółową analizę trasy. To narzędzie jest szeroko stosowane przez administratorów sieci do identyfikacji i rozwiązywania problemów z wydajnością sieci. Dobrze jest stosować tę komendę jako część standardowej procedury diagnostycznej przy problemach z siecią. Regularne monitorowanie tras za pomocą tracert pozwala na szybką reakcję i minimalizację przestojów co jest kluczowe w środowisku biznesowym gdzie czas reakcji jest krytyczny.

Pytanie 14

Planując prace modernizacyjne komputera przenośnego, związane z wymianą procesora, należy w pierwszej kolejności

A. rozkręcić obudowę laptopa i rozpocząć montaż.

B. sprawdzić typ gniazda procesora oraz specyfikację techniczną płyty głównej.

C. zakupić znacząco wydajniejszy procesor pasujący do gniazda na płycie głównej.

D. zdemontować kartę graficzną, kartę Wi-Fi oraz moduły pamięci RAM.

Wymiana procesora w laptopie to zadanie wymagające nie tylko zdolności manualnych, ale też pewnej wiedzy technicznej. Najważniejsza jest weryfikacja typu gniazda procesora (socket) oraz dokładne sprawdzenie specyfikacji technicznej płyty głównej. To właśnie od tego powinno się zacząć, bo nie każdy procesor pasuje do każdej płyty – nawet jeśli gniazdo wygląda podobnie, mogą występować różnice w obsługiwanych generacjach CPU, TDP czy wersji BIOS-u. Z mojego doświadczenia wynika, że wielu ludzi nieświadomie kupuje procesor pasujący tylko fizycznie, a potem pojawia się problem z kompatybilnością, cichym brakiem wsparcia lub ograniczeniami zasilania. Branżowe standardy, jak np. zalecenia producentów płyt głównych, zawsze podkreślają konieczność sprawdzenia listy wspieranych CPU („CPU support list”). Dopiero po analizie specyfikacji ma sens rozważać demontaż czy zakupy nowych podzespołów. Praktycznym przykładem jest sytuacja, gdy laptop obsługuje procesory do max 35W TDP – jeśli wybierzesz mocniejszy, urządzenie może nawet nie wystartować. Zawsze warto też spojrzeć na fora techniczne czy dokumentacje serwisowe, bo czasem nawet ten sam model płyty w różnych rewizjach ma inne ograniczenia. Takie podejście oszczędza czas, pieniądze, a często i nerwy. Bez tego kroku każda dalsza modernizacja to trochę jazda "na ślepo".

Pytanie 15

Część płyty głównej, która odpowiada za transmisję danych pomiędzy mikroprocesorem a pamięcią operacyjną RAM oraz magistralą karty graficznej, jest oznaczona na rysunku numerem

A. 3

B. 5

C. 6

D. 4

Układ oznaczony numerem 6 na schemacie to tzw. North Bridge (północny mostek) który jest kluczowym elementem płyty głównej odpowiedzialnym za komunikację między mikroprocesorem a pamięcią RAM oraz kartą graficzną. North Bridge pełni funkcję kontrolera magistrali systemowej (FSB) i pośredniczy w wymianie danych między procesorem a szybkimi komponentami systemu takimi jak pamięć operacyjna i magistrala AGP lub PCI Express używana przez kartę graficzną. North Bridge jest bezpośrednio połączony z procesorem i pamięcią RAM co umożliwia szybki dostęp do danych. W nowoczesnych systemach architektura ta została zintegrowana w procesorze w postaci kontrolera pamięci ale w tradycyjnych płytach głównych North Bridge odgrywał kluczową rolę. Dobre praktyki branżowe w projektowaniu płyt głównych uwzględniają optymalizację prędkości komunikacji między North Bridge a innymi komponentami co wpływa na ogólną wydajność systemu. Przykładowo w gamingowych komputerach wydajność North Bridge jest krytyczna dla płynnej grafiki i obsługi zaawansowanych gier.

Pytanie 16

Jakie medium transmisyjne używają myszki Bluetooth do interakcji z komputerem?

A. Promieniowanie ultrafioletowe

B. Promieniowanie podczerwone

C. Fale radiowe w paśmie 800/900 MHz

D. Fale radiowe w paśmie 2,4 GHz

Myszki Bluetooth wykorzystują fale radiowe w paśmie 2,4 GHz do komunikacji z komputerem. To pasmo jest szeroko stosowane w technologii Bluetooth, która została zaprojektowana z myślą o krótkozasięgowej łączności bezprzewodowej. Warto zauważyć, że technologia Bluetooth operuje w tak zwanym zakresie ISM (Industrial, Scientific and Medical), co oznacza, że jest przeznaczona do użytku ogólnego i nie wymaga specjalnych pozwoleń na użytkowanie. Dzięki działaniu w paśmie 2,4 GHz, myszki Bluetooth są w stanie zapewnić stabilne połączenie z komputerem na odległość do około 10 metrów, co czyni je idealnym rozwiązaniem dla osób korzystających z laptopów lub komputerów stacjonarnych w różnych warunkach. W praktyce, umożliwia to użytkownikom wygodne korzystanie z urządzeń bezprzewodowych, eliminując problem splątanych kabli i zapewniając większą mobilność. Ponadto, wiele nowoczesnych urządzeń, takich jak smartfony, tablety i głośniki, również wykorzystuje technologię Bluetooth, co pozwala na łatwe parowanie i współdzielenie danych bez potrzeby skomplikowanej konfiguracji, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie ergonomii i funkcjonalności w projektowaniu urządzeń elektronicznych.

Pytanie 17

Jaki będzie wynik operacji odejmowania dwóch liczb szesnastkowych: 60Aₕ – 3BFₕ?

A. 24Bₕ

B. 349ₕ

C. 39Aₕ

D. 2AEₕ

W operacjach matematycznych na liczbach szesnastkowych bardzo łatwo o drobny błąd, szczególnie jeśli robi się to „na oko” albo bez wyraźnego rozpisania kolejnych etapów. W przypadku zadania 60A₁₆ – 3BF₁₆ intuicja często podpowiada, żeby po prostu odejmować poszczególne cyfry od siebie, ale niestety taki sposób prowadzi do błędów – przy systemie szesnastkowym trzeba uwzględnić przeniesienia, zwłaszcza gdy wynik w danej kolumnie staje się ujemny. Niektóre odpowiedzi mogły być wynikiem nieuwzględnienia tej specyfiki, np. pominięcia konieczności pożyczki z wyższej pozycji albo błędnej konwersji pomiędzy systemami liczbowymi. W praktyce w branży technicznej takie błędy zdarzają się, gdy ktoś próbuje szybko liczyć „z głowy” zamiast krok po kroku rozpisać odejmowanie, najlepiej najpierw zamieniając liczby na system dziesiętny, potem wykonując działanie i zamieniając z powrotem na szesnastkowy. Spotkałem się też z podejściem, gdzie ktoś próbuje odejmować szesnastkowe cyfry jak dziesiętne bez uwzględnienia, że po „9” występują jeszcze litery A-F, co jest typowym nieporozumieniem szczególnie na początku nauki. W praktyce IT czy elektroniki takie niestaranne odejmowanie prowadzi do złych adresacji, błędów w obsłudze pamięci czy nawet poważnych bugów w programowaniu niskopoziomowym. Moim zdaniem warto ćwiczyć te operacje na papierze, bo to kształtuje intuicję i pozwala uniknąć prostych, ale kosztownych pomyłek. Przemyślane podejście, rozpisywanie krok po kroku i regularne sprawdzanie końcowych wyników z kalkulatorem lub tabelą konwersji to dobra praktyka, która procentuje w dalszej edukacji i pracy technicznej.

Pytanie 18

Zakres operacji we/wy dla kontrolera DMA w notacji heksadecymalnej wynosi 0094-009F, a w systemie dziesiętnym?

A. 73-249

B. 2368-2544

C. 148-159

D. 1168-3984

To, że wybrałeś inne odpowiedzi, może wynikać z paru nieporozumień co do konwersji systemów liczbowych. Wartości 2368-2544, 1168-3984 oraz 73-249 zdecydowanie nie pasują do heksadecymalnego zakresu 0094-009F. Często w takich sytuacjach myli się sposób, w jaki się przekształca liczby z heksadecymalnego na dziesiętny. Kluczowe jest, żeby pamiętać, że 0094 to 148, a 009F to 159. Może się zdarzyć, że ludzie myślą, iż heksadecymalne liczby można traktować jako zwykłe dziesiętne. Takie podejście prowadzi do problemów w zarządzaniu pamięcią. I pamiętaj, jeśli chodzi o kontrolery DMA, to może być naprawdę kiepsko, jak źle dobierzesz zakresy adresowe, bo to prowadzi do kolizji, a to wpływa na stabilność systemu. Dlatego warto znać zasady konwersji i wiedzieć, jak to działa w praktyce, zwłaszcza dla tych, którzy programują lub robią coś z komputerami.

Pytanie 19

Recykling można zdefiniować jako

A. segregację

B. oszczędność

C. produkcję

D. odzysk

Recykling można zdefiniować jako proces odzyskiwania surowców z odpadów, co ma na celu ich ponowne wykorzystanie w produkcji nowych produktów. Odzysk jest kluczowym elementem gospodarki cyrkularnej, która promuje minimalizację odpadów poprzez ich ponowne wykorzystanie, a także zmniejszenie zapotrzebowania na surowce pierwotne. Przykładem procesu odzysku może być przetwarzanie plastikowych butelek, które po zebraniu i przetworzeniu stają się surowcem do produkcji nowych przedmiotów, takich jak odzież, meble czy materiały budowlane. Dobre praktyki w recyklingu wskazują na konieczność odpowiedniej segregacji odpadów, co zwiększa efektywność odzysku. Organizacje takie jak Europejska Agencja Środowiska promują standardy, które zachęcają do wdrażania systemów recyklingowych, co nie tylko przynosi korzyści środowiskowe, ale również ekonomiczne, zmniejszając koszty związane z utylizacją odpadów i pozyskiwaniem nowych surowców.

Pytanie 20

W architekturze sieci lokalnych opartej na modelu klient-serwer

A. każdy komputer udostępnia i korzysta z zasobów innych komputerów

B. żaden z komputerów nie ma nadrzędnej roli względem pozostałych

C. wszystkie komputery klienckie mają możliwość dostępu do zasobów komputerowych

D. wyspecjalizowane komputery pełnią rolę serwerów oferujących zasoby, a inne komputery z tych zasobów korzystają

W architekturze sieci lokalnych typu klient-serwer, wyróżnione komputery pełnią rolę serwerów, które są odpowiedzialne za udostępnianie zasobów, takich jak pliki, aplikacje czy usługi, a pozostałe komputery, nazywane klientami, korzystają z tych zasobów. Taki model pozwala na centralizację zarządzania danymi i ułatwia ich dostępność dla użytkowników. Przykładami zastosowania tej architektury są serwery plików w biurach, które umożliwiają pracownikom dostęp do wspólnych dokumentów, oraz serwery aplikacji, które dostarczają oprogramowanie w chmurze. W branży IT model klient-serwer jest szeroko stosowany, ponieważ pozwala na lepsze zabezpieczenie danych, łatwiejsze aktualizacje oprogramowania oraz efektywniejsze wykorzystanie zasobów. Warto również zwrócić uwagę na standardy takie jak TCP/IP, które regulują sposób komunikacji między serwerami a klientami oraz pozwalają na interoperacyjność różnych systemów operacyjnych i urządzeń sieciowych.

Pytanie 21

Wykonanie komendy perfmon w konsoli systemu Windows spowoduje

A. przeprowadzenie aktualizacji systemu operacyjnego z wykorzystaniem Windows Update

B. utworzenie kopii zapasowej systemu

C. aktywację szyfrowania zawartości aktualnego folderu

D. otwarcie narzędzia Monitor wydajności

Komenda 'perfmon' w wierszu poleceń systemu Windows uruchamia narzędzie Monitor wydajności, które jest kluczowym elementem w analizie i monitorowaniu wydajności systemu operacyjnego. Narzędzie to pozwala na zbieranie danych o różnych aspektach działania systemu, takich jak użycie CPU, pamięci, dysków, oraz wydajności aplikacji. Użytkownicy mogą konfigurować zbieranie danych w czasie rzeczywistym, co pozwala na identyfikację potencjalnych problemów z wydajnością oraz analizę trendów w dłuższym okresie. Przykładowo, administratorzy mogą wykorzystać Monitor wydajności do monitorowania wpływu nowych aplikacji na zasoby systemowe lub do oceny skuteczności przeprowadzonych optymalizacji. Działania te wpisują się w najlepsze praktyki zarządzania systemami, które zalecają regularne monitorowanie oraz analizowanie wydajności w celu zapewnienia stabilności i efektywności działania infrastruktury IT.

Pytanie 22

Określ najprawdopodobniejszą przyczynę pojawienia się komunikatu: CMOS checksum error press F1 to continue press DEL to setup podczas uruchamiania systemu

A. Zgubiony plik setup

B. Skasowana zawartość pamięci CMOS

C. Uszkodzona karta graficzna

D. Rozładowana bateria podtrzymująca ustawienia BIOS-u

Wskazanie innych przyczyn wystąpienia komunikatu CMOS checksum error sugeruje szereg nieporozumień dotyczących architektury systemu komputerowego. Usunięcie pliku setup w BIOS-ie, choć teoretycznie mogłoby wpłynąć na jego funkcjonowanie, nie jest możliwe, ponieważ BIOS nie korzysta z plików w tradycyjnym sensie. BIOS zawiera stałe oprogramowanie, które nie może być 'usunięte' w sposób, który skutkowałby błędem checksum. Skasowanie zawartości pamięci CMOS jest często konsekwencją rozładowanej baterii, a nie przyczyną błędu. W praktyce, zawartość ta jest usuwana przy braku zasilania z baterii, co prowadzi do błędów, a nie jest to przyczyna wystąpienia komunikatu. Odnośnie uszkodzonej karty graficznej, jej awaria może objawiać się różnymi problemami, takimi jak brak obrazu na monitorze, ale nie ma bezpośredniego związku z błędami w pamięci CMOS. Zrozumienie tego zagadnienia wymaga znajomości zasad działania BIOS-u oraz jego interakcji z systemem operacyjnym. Niezrozumienie roli baterii w utrzymywaniu ustawień BIOS-u prowadzi do błędnych wniosków i diagnoz, co może skutkować niepotrzebnymi kosztami i frustracją użytkownika. Kluczową sprawą jest zrozumienie, że CMOS jest bezpośrednio związany z pamięcią, a nie z komponentami takimi jak karta graficzna. W związku z tym najważniejszym wnioskiem jest, że odpowiednie zarządzanie zasobami i ich zrozumienie są fundamentalne dla efektywnego rozwiązywania problemów w komputerach.

Pytanie 23

Ile maksymalnie hostów można przydzielić w sieci o masce 255.255.255.192?

A. 30

B. 14

C. 62

D. 127

Maksymalna liczba hostów, które można zaadresować w sieci z maską 255.255.255.192, wynosi 62. Maska ta w formacie CIDR jest zapisywana jako /26, co oznacza, że 26 bitów jest używanych do adresowania sieci, a pozostałe 6 bitów jest dostępnych dla hostów. Aby obliczyć liczbę dostępnych adresów dla hostów, stosujemy wzór 2^n - 2, gdzie n to liczba bitów przeznaczonych na hosty. W tym przypadku 2^6 - 2 = 64 - 2 = 62. Odejmuje się dwa adresy: jeden dla adresu sieci i jeden dla rozgłaszania (broadcast). Tego typu koncepcje są fundamentalne w planowaniu adresacji IP, co jest kluczowe w projektowaniu sieci komputerowych. Przykładowo, w sieci o maskach /26 często stosuje się je w małych biurach lub oddziałach, gdzie liczba urządzeń jest ograniczona. Dzięki takiej adresacji, administratorzy mogą efektywnie przydzielać IP i organizować małe segmenty sieciowe, co poprawia bezpieczeństwo i wydajność.

Pytanie 24

Który z poniższych systemów operacyjnych jest systemem typu open-source?

A. iOS

B. macOS

C. Windows

D. Linux

Linux to system operacyjny typu open-source, co oznacza, że jego kod źródłowy jest dostępny publicznie i można go dowolnie modyfikować oraz rozpowszechniać. Jest to jedna z jego największych zalet, ponieważ umożliwia społeczności programistów na całym świecie wprowadzanie poprawek, optymalizacji i nowych funkcji, które mogą być szybko wdrażane. Dzięki temu Linux jest niezwykle elastyczny i może być dostosowany do wielu różnych zastosowań, od serwerów, przez desktopy, aż po urządzenia wbudowane. W praktyce oznacza to, że jeśli masz specyficzne potrzeby, możesz dostosować system do swoich wymagań, co jest nieosiągalne w systemach zamkniętych. Linux wspiera wiele architektur sprzętowych, co czyni go wyjątkowo uniwersalnym rozwiązaniem. W dodatku, wiele popularnych dystrybucji Linuxa, takich jak Ubuntu czy Fedora, jest dostępnych za darmo, co czyni go atrakcyjnym wyborem dla wielu użytkowników indywidualnych i organizacji.

Pytanie 25

Które z tych określeń nie odpowiada charakterystyce kabla światłowodowego?

A. ekranowany

B. wielomodowy

C. jednomodowy

D. 12 - włóknowy

Odpowiedź "ekranowany" jest prawidłowa, ponieważ to określenie nie jest związane z kabelkami światłowodowymi, które są używane do przesyłania sygnałów optycznych. Kable światłowodowe dzielą się na dwa główne typy: jednomodowe oraz wielomodowe. Kable jednomodowe są zaprojektowane do przesyłania sygnałów w jednym trybie, co umożliwia długozasięgowy przesył i mniejsze straty sygnału. Z kolei kable wielomodowe są używane do przesyłania sygnałów w wielu trybach, co jest korzystne w krótszych odległościach, takich jak w lokalnych sieciach komputerowych. Dodatkowo, określenie "12-włóknowy" odnosi się do liczby włókien w kablu, co jest istotnym parametrem w kontekście jego zastosowań. Na przykład kable wielomodowe 12-włóknowe są powszechnie stosowane w instalacjach telekomunikacyjnych i sieciach LAN, gdzie potrzeba większej liczby połączeń. Ekranowanie jest natomiast techniką stosowaną w kablach miedzianych, aby zredukować zakłócenia elektromagnetyczne, a nie w kablach światłowodowych, co czyni to określenie niepasującym w tym kontekście.

Pytanie 26

Które z poniższych poleceń systemu Windows generuje wynik przedstawiony na rysunku?

Aktywne połączenia

  Protokół  Adres lokalny          Obcy adres                 Stan
  TCP       192.168.1.20:49490     fra16s14-in-f3:https       USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49519     fra16s08-in-f14:https      USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49588     fra16s08-in-f14:https      USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49599     fra15s12-in-f42:https      CZAS_OCZEKIWANIA
  TCP       192.168.1.20:49689     fra07s28-in-f3:https       CZAS_OCZEKIWANIA
  TCP       192.168.1.20:49732     fra15s12-in-f46:https      USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49733     fra15s16-in-f14:https      USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49743     fra16s07-in-f14:https      USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49752     fra16s07-in-f14:https      USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49753     fra16s08-in-f14:http       USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49755     public102925:http          USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49756     fra16s13-in-f1:https       USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49759     194.54.27.117:https        USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49760     194.54.27.117:https        USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49761     194.54.27.117:https        USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49762     194.54.27.117:https        USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49763     fra16s06-in-f138:https     USTANOWIONO
  TCP       192.168.1.20:49764     fra15s16-in-f3:https       USTANOWIONO
PS C:\Users\Administrator.SERVER.001> _

A. netstat

B. tracert

C. ipconfig

D. msconfig

Polecenie netstat w systemie Windows pozwala na wyświetlenie aktywnych połączeń sieciowych które są obecnie otwarte na komputerze. Umożliwia ono monitorowanie i diagnozowanie sieci poprzez pokazywanie aktualnego stanu połączeń TCP i UDP. Na załączonym obrazie widzimy wynik działania polecenia netstat które przedstawia listę aktualnych połączeń TCP z informacjami o lokalnym i zdalnym adresie oraz porcie jak również stanie połączenia. Takie dane są niezwykle użyteczne dla administratorów sieci i specjalistów IT gdyż pozwalają na śledzenie ruchu sieciowego oraz identyfikację potencjalnych problemów lub nieautoryzowanego dostępu. Dzięki netstat można również monitorować jakie aplikacje korzystają z konkretnych portów systemowych co jest kluczowe dla utrzymania bezpieczeństwa systemu. Netstat jest powszechnie stosowany w praktyce w celu diagnozowania problemów z siecią a także aby sprawdzić czy nie występują nieautoryzowane połączenia co jest standardem w dobrych praktykach zarządzania sieciami komputerowymi.

Pytanie 27

Udostępniono w sieci lokalnej jako udział specjalny folder o nazwie egzamin znajdujący się na komputerze o nazwie SERWER_2 w katalogu głównym dysku C:. Jak powinna wyglądać ścieżka dostępu do katalogu egzamin, w którym przechowywany jest folder macierzysty dla konta użytkownika o określonym loginie?

A. \\SERWER_2\egzamin$\%USERNAME%

B. \\SERWER_2\$egzamin\%USERNAME%

C. \\SERWER_2\$egzamin$\%USERNAME%

D. \\SERWER_2\egzamin$\%USERNAME%

Ścieżka sieciowa \SERWER_2\egzamin$\%USERNAME% to prawidłowy sposób odwołania się do specjalnego udziału w systemie Windows udostępnionego jako folder ukryty. Znak dolara na końcu nazwy udziału, czyli 'egzamin$', powoduje, że udział staje się niewidoczny dla zwykłego przeglądania sieci, co jest często stosowane w praktyce administracyjnej do zabezpieczenia zasobów przed przypadkowym dostępem. Zmienna środowiskowa %USERNAME% pozwala dynamicznie wskazać podfolder odpowiadający konkretnemu użytkownikowi, co jest bardzo wygodne przy automatycznym przydzielaniu katalogów macierzystych lub profili użytkowników na serwerze. Taką notację często wykorzystuje się w środowiskach domenowych, gdzie użytkownicy mają własne katalogi domowe na serwerze plików. Warto pamiętać, że udziały specjalne to nie tylko wygoda, ale też element bezpieczeństwa przez ograniczenie widoczności zasobów – choć nie zapewniają pełnej ochrony. Moim zdaniem administratorzy powinni dobrze znać ten mechanizm, bo w firmach wiele skryptów logowania czy rozwiązań do automatycznego mapowania dysków korzysta właśnie z takiej składni. Ważne jest także rozróżnienie między nazwą udziału (z dolarem na końcu), a nazwą folderu fizycznego – czasem to się myli, ale system Windows traktuje je zupełnie osobno. Podsumowując, ta ścieżka to najlepsza praktyka dla dostępu do katalogów użytkowników udostępnionych w sposób ukryty w sieci lokalnej.

Pytanie 28

Na ilustracji widać

A. switch

B. router

C. patch panel

D. hub

Panel krosowy to istotny element infrastruktury sieciowej stosowany w centrach danych oraz serwerowniach. Jego główną funkcją jest ułatwienie zarządzania okablowaniem poprzez centralizację punktów połączeń kabli sieciowych. Panel krosowy składa się z wielu portów, do których podłączane są przewody skrętkowe. Umożliwia to łatwą modyfikację połączeń bez konieczności bezpośredniej ingerencji w urządzenia końcowe. Panel krosowy poprawia organizację struktury kablowej i ułatwia jej zarządzanie. Jest zgodny ze standardami takimi jak TIA/EIA-568, które określają zasady dotyczące okablowania strukturalnego. Dzięki panelowi krosowemu można szybko i efektywnie zmieniać konfiguracje sieciowe, co jest szczególnie ważne w dynamicznym środowisku IT. W praktyce panele krosowe są wykorzystywane w połączeniach pomiędzy serwerami, przełącznikami i różnymi segmentami sieci, co pozwala na elastyczne zarządzanie zasobami sieciowymi. Dobre praktyki wskazują na regularne etykietowanie portów i przewodów w celu łatwiejszej identyfikacji i obsługi.

Pytanie 29

Na ilustracji przedstawiono sieć lokalną zbudowaną na kablach kat. 6. Stacja robocza "C" nie ma możliwości komunikacji z siecią. Jaki problem w warstwie fizycznej może powodować brak połączenia?

A. Nieodpowiedni typ przełącznika

B. Zła długość kabla

C. Niewłaściwy kabel

D. Błędny adres IP

Zła długość kabla w sieci lokalnej może powodować problemy z komunikacją, ponieważ kabel kategorii 6 ma określone standardy długości, które nie powinny być przekraczane. Według TIA/EIA-568-B, maksymalna długość kabla krosowego dla kategorii 6 wynosi 100 metrów. Przekroczenie tej długości może prowadzić do tłumienia sygnału i zwiększenia przesłuchu, co negatywnie wpływa na jakość transmisji danych. Praktyczne rozwiązania tego problemu obejmują zastosowanie repeaterów lub przełączników, które mogą wzmocnić sygnał i umożliwić jego transmisję na większe odległości. Warto również pamiętać o zachowaniu odpowiednich parametrów przy kładzeniu kabli, takich jak unikanie ostrych zakrętów czy zbyt dużego zagięcia kabla, co również może wpływać na jego skuteczność. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla zapewnienia efektywności oraz niezawodności sieci lokalnych, szczególnie w większych instalacjach biurowych, gdzie odległości mogą być znaczne. Dbałość o te aspekty pozwala na utrzymanie stabilnej i szybkiej komunikacji w sieciach komputerowych.

Pytanie 30

Jakie polecenie umożliwia śledzenie drogi datagramu IP do miejsca docelowego?

A. nslookup

B. ping

C. route

D. tracert

Odpowiedź 'tracert' jest poprawna, ponieważ to polecenie służy do śledzenia trasy, jaką pokonuje datagram IP w sieci do punktu docelowego. Tracert działa poprzez wysyłanie pakietów ICMP Echo Request z różnymi wartościami TTL (Time to Live), co pozwala na identyfikację każdego przeskoku (hop) w trasie. Każdy router, przez który przechodzi pakiet, zmniejsza wartość TTL o 1, a gdy wartość ta osiągnie 0, router zwraca wiadomość ICMP Time Exceeded. Dzięki temu tracert może określić, przez które urządzenia przeszedł pakiet oraz jak długo trwał każdy z tych etapów, co jest niezwykle pomocne w diagnozowaniu problemów z łącznością w sieci. Używanie tracert w praktyce pozwala administratorom sieci na szybkie zlokalizowanie ewentualnych wąskich gardeł lub punktów awarii w trasie komunikacji. W standardach sieciowych, takich jak RFC 792, które definiuje protokół ICMP, zawarte są informacje na temat używania takich narzędzi do analizy ruchu sieciowego, co czyni je niezbędnym elementem w arsenale narzędzi do zarządzania siecią.

Pytanie 31

Na rysunku widać ustawienia protokołu TCP/IP serwera oraz komputera roboczego. Na serwerze działa rola serwera DNS. Wykonanie polecenia ping www.cke.edu.pl na serwerze zwraca wynik pozytywny, natomiast na stacji roboczej wynik jest negatywny. Co należy zmienić, aby usługa DNS na stacji pracowała poprawnie?

A. serwera DNS na stacji roboczej na 192.168.1.11

B. serwera DNS na stacji roboczej na 192.168.1.10

C. bramy na stacji roboczej na 192.168.1.10

D. bramy na serwerze na 192.168.1.11

W analizowanym przypadku kluczowym elementem jest prawidłowe skonfigurowanie usługi DNS. Adres bramy domyślnej nie ma bezpośredniego wpływu na działanie usługi DNS, ponieważ odpowiada za przekazywanie ruchu sieciowego z lokalnej sieci do innych sieci, w tym Internetu. Niewłaściwe skonfigurowanie bramy na serwerze czy stacji roboczej mogłoby prowadzić do problemów z dostępnością zasobów poza lokalną siecią, jednakże nie wpłynęłoby to na wewnętrzne rozwiązywanie nazw DNS, co jest sednem problemu przedstawionego w pytaniu. Ponadto, adres 127.0.0.1 jest adresem lokalnym, używanym przez serwer DNS do obsługi własnych zapytań, co oznacza, że nie może być używany przez inne urządzenia w sieci. Dlatego też, ustawienie go jako adresu DNS na stacji roboczej jest nieprawidłowe. Typowym błędem jest niezrozumienie, że każda stacja robocza w lokalnej sieci powinna być skonfigurowana tak, aby korzystać z adresu serwera DNS, który faktycznie obsługuje zapytania, dlatego wskazanie na wewnętrzny adres serwera jest kluczowe. Adres 192.168.1.10 jest właściwym adresem IP serwera w sieci lokalnej, który powinien być użyty jako serwer DNS na stacji roboczej, aby zapewnić prawidłowe działanie usługi DNS, co zgodne jest z dobrymi praktykami sieciowymi i zapewnia poprawne działanie całej infrastruktury sieciowej.

Pytanie 32

Przydzielanie przestrzeni dyskowej w systemach z rodziny Windows

A. przydzielają etykietę (np. C) dla konkretnej partycji.

B. oferują podstawowe funkcje diagnostyczne, defragmentację oraz checkdisk.

C. przydzielają partycje na dyskach.

D. pozwalają na określenie maksymalnej pojemności dyskowej dla kont użytkowników.

Wybór odpowiedzi, która dotyczy przydzielania partycji na dyskach, jest mylny, ponieważ partycje są stałymi jednostkami strukturalnymi, które są tworzone podczas formatowania dysków i nie mogą być dynamicznie przydzielane w kontekście kont użytkowników. Partycje pełnią rolę logicznych podziałów dysku, ale nie mogą być przez użytkowników zmieniane w sposób, który odpowiada elastycznym przydziałom przestrzeni dyskowej. Kolejnym błędnym podejściem jest twierdzenie, że przydziały dyskowe przydzielają etykiety dla partycji. Etykiety, takie jak „C”, są przypisane do partycji na poziomie systemu operacyjnego i nie mają związku z przydziałami przestrzeni dyskowej dla użytkowników. Właściwy kontekst dla etykiet to identyfikacja fizycznych lokalizacji na dysku, a nie zarządzanie przestrzenią dla kont. Ostatnia z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że przydziały dyskowe zapewniają funkcje diagnostyczne i defragmentację. Choć te operacje są ważne dla utrzymania sprawności dysku, nie są one związane bezpośrednio z tematem przydziałów dyskowych. Defragmentacja i checkdisk to narzędzia zarządzania dyskiem, które poprawiają jego wydajność, ale nie mają związku z przydzielaniem przestrzeni dla użytkowników. W rezultacie, wybierając nieprawidłowe odpowiedzi, można łatwo stracić z oczu kluczowe aspekty zarządzania pamięcią masową i bezpieczeństwa danych.

Pytanie 33

Wydruk z drukarki igłowej realizowany jest z zastosowaniem zestawu stalowych igieł w liczbie

A. 9, 15 lub 45

B. 9, 24 lub 48

C. 10, 20 lub 30

D. 6, 9 lub 15

Wybór odpowiedzi 9, 24 lub 48 jest poprawny, ponieważ drukarki igłowe wykorzystują zestaw igieł do tworzenia obrazu na papierze. W zależności od modelu, drukarki te mogą być wyposażone w różną ilość igieł, przy czym najpopularniejsze konfiguracje to 9 i 24 igły. Użycie 9 igieł jest standardowe dla drukarek przeznaczonych do zastosowań biurowych, gdzie wymagana jest dobra jakość druku tekstu i grafiki. Z kolei 24 igły są często stosowane w bardziej zaawansowanych modelach, które oferują lepszą jakość druku i mogą obsługiwać większe obciążenia robocze. Praktyczne zastosowanie takich drukarek można zaobserwować w różnych branżach, w tym w logistyce, gdzie niezbędne jest drukowanie etykiet lub faktur. Warto zwrócić uwagę, że wybór liczby igieł wpływa na jakość druku oraz na szybkość, z jaką drukarka jest w stanie wykonywać zadania. Dobre praktyki wskazują, że dobór odpowiedniej liczby igieł jest kluczowy w kontekście specyfiki zadań drukarskich oraz oczekiwań dotyczących jakości wydruków.

Pytanie 34

Co oznacza oznaczenie kabla skrętkowego S/FTP?

A. Skrętka bez ekranu

B. Ekran wykonany z folii i siatki dla 4 par

C. Każda para osłonięta folią

D. Każda para osłonięta folią i 4 pary razem w ekranie z siatki

Odpowiedź 'Każda para ekranowana folią i 4 pary razem w ekranie z siatki' jest poprawna, ponieważ oznaczenie S/FTP (Shielded Foiled Twisted Pair) wskazuje na zastosowanie podwójnego ekranu. Każda para przewodów w kablu jest ekranowana folią, co minimalizuje zakłócenia elektromagnetyczne i zwiększa jakość sygnału. Dodatkowo, wszystkie cztery pary przewodów są otoczone wspólnym ekranem, który jest wykonany z siatki, co dodatkowo poprawia ochronę przed zakłóceniami zewnętrznymi. Tego typu kable są szczególnie zalecane w środowiskach o wysokim poziomie zakłóceń, takich jak biura, gdzie wiele urządzeń elektronicznych pracuje jednocześnie. Przykładem zastosowania S/FTP mogą być sieci lokalne (LAN) w dużych korporacjach, gdzie stabilność i jakość połączenia są kluczowe dla wydajności pracy oraz komunikacji. Warto także pamiętać, że zgodność z normami takimi jak ISO/IEC 11801 zapewnia wysoką jakość kabli, co jest istotne w kontekście nowoczesnych instalacji sieciowych.

Pytanie 35

Skrót określający translację adresów w sieciach to

A. DMZ

B. NAT

C. IDS

D. SPI

Translacja adresów sieciowych, znana jako NAT (Network Address Translation), jest techniką stosowaną w sieciach komputerowych, która umożliwia mapowanie adresów IP w jednej przestrzeni adresowej na adresy IP w innej przestrzeni. Dzięki NAT możliwe jest ukrycie adresów prywatnych w sieci lokalnej przed światem zewnętrznym, co zwiększa bezpieczeństwo oraz oszczędza cenne adresy IPv4. NAT jest powszechnie stosowany w routerach domowych, które pozwalają wielu urządzeniom w sieci lokalnej korzystać z jednego publicznego adresu IP. W praktyce, gdy urządzenie w sieci lokalnej wysyła dane do internetu, router zmienia jego lokalny adres IP na publiczny adres IP, zachowując przy tym informacje o źródłowym adresie w tabeli NAT. Gdy odpowiedź wraca, router używa tej tabeli do przetłumaczenia publicznego adresu IP z powrotem na lokalny adres IP zleceniodawcy. NAT jest zgodny z najlepszymi praktykami w zakresie projektowania sieci, wspierając bezpieczeństwo oraz efektywność wykorzystania adresów IP.

Pytanie 36

Koprocesor arytmetyczny, który pełni funkcję wykonywania obliczeń na liczbach zmiennoprzecinkowych w mikroprocesorze, został na schemacie oznaczony cyfrą

A. 3

B. 2

C. 4

D. 1

Koprocesor arytmetyczny, czyli FPU (Floating Point Unit), to jeden z ważniejszych elementów nowoczesnych mikroprocesorów. Dzięki niemu można bez problemu wykonywać operacje na liczbach zmiennoprzecinkowych. Jak wiadomo, w architekturze komputerowej FPU zajmuje się bardziej precyzyjnymi obliczeniami, które ALU (Arithmetic Logic Unit) może zrobić, ale nie tak dokładnie. W schemacie znajdziesz go jako cyfrę 4. Przykłady zastosowań? W grach czy programach do analizy danych trzeba mieć dużą dokładność, więc FPU bardzo sobie radzi z takimi rzeczami jak mnożenie czy dzielenie. W inżynierii, na przykład w programach CAD, kluczowe jest modelowanie złożonych struktur, a bez precyzyjnych obliczeń byłoby ciężko. Warto również pamiętać, że koprocesory arytmetyczne muszą spełniać pewne standardy, jak te od IEEE 754, żeby wszystko działało płynnie i niezawodnie. Dzięki nim programiści mogą pisać lepsze i bardziej zaawansowane aplikacje, które w pełni wykorzystują moc dzisiejszych procesorów.

Pytanie 37

Aby zmierzyć tłumienie łącza światłowodowego w dwóch zakresach transmisyjnych 1310nm oraz 1550nm, powinno się zastosować

A. rejestratora cyfrowego

B. reflektometru TDR

C. miernika mocy optycznej

D. testera UTP

Użycie reflektometru TDR (Time Domain Reflectometer) w kontekście pomiaru tłumienia w łączach światłowodowych jest błędne, ponieważ to urządzenie jest dedykowane głównie do analizy kabli miedzianych. Reflektometr działa na zasadzie wysyłania krótkich impulsów sygnału i mierzenia odbić, co w przypadku kabli optycznych nie dostarcza informacji o tłumieniu. Tak samo rejestrator cyfrowy, choć przydatny w różnych zastosowaniach pomiarowych, nie jest przeznaczony do oceny tłumienia w światłowodach, ponieważ nie dokonuje analiz optycznych. Z kolei tester UTP, który jest narzędziem do diagnozowania i testowania kabli miedzianych, nie ma zastosowania w przypadku technologii optycznych, ponieważ operuje na zupełnie innych zasadach. Typowe błędy myślowe polegają na myleniu technologii światłowodowej z miedzianą, co prowadzi do wyboru niewłaściwych narzędzi. Aby prawidłowo ocenić jakość łącza światłowodowego, kluczowe jest korzystanie z odpowiednich przyrządów, takich jak miernik mocy optycznej, który zapewnia wiarygodne dane i pozwala na podejmowanie świadomych decyzji w zakresie konserwacji i modernizacji infrastruktury.

Pytanie 38

Wynikiem działania przedstawionego układu logicznego po podaniu na wejściach A i B sygnałów logicznych A=1 i B=1 są wartości logiczne:

A. W=1 i C=0

B. W=0 i C=1

C. W=0 i C=0

D. W=1 i C=1

Odpowiedź jest w punkt! W tym układzie logicznym mamy do czynienia z dwoma klasycznymi bramkami: OR (sumą logiczną) dla wyjścia W i AND (iloczyn logiczny) dla wyjścia C. Przy sygnałach wejściowych A=1 oraz B=1, bramka OR daje wynik 1+1=1 (bo potrzebny jest choć jeden stan wysoki), ale na rysunku widzimy, że wyjście W bierze oba sygnały właśnie przez OR, więc spodziewalibyśmy się W=1. Jednak jeśli przyjrzeć się dokładniej, czasem w zadaniach szkolnych stosuje się odwrotne oznaczenia lub drobne pułapki – tu jednak wszystko jest standardowo. Z kolei bramka AND, do której trafiają oba sygnały, daje wynik 1*1=1. Czyli C=1. Tak naprawdę takie układy są podstawą budowy sumatorów jednobitowych (half-adderów), stosowanych w arytmetyce komputerowej – to jest solidny fundament do zrozumienia procesorów czy układów FPGA. Z mojego doświadczenia – nauczenie się, jak działają podstawowe bramki, pomaga potem w debugowaniu dużo bardziej skomplikowanych schematów, nie tylko na lekcji, ale i przy pracy z realnym sprzętem. Zwracanie uwagi na standardowe oznaczenia i praktyczne wykorzystanie to klucz do późniejszego sukcesu technicznego.

Pytanie 39

W systemie Linux komenda ps wyświetli

A. ustawienia serwera drukarek Print Server

B. ustawienia Proxy Server

C. listę bieżących procesów związanych z drukowaniem

D. listę bieżących procesów zalogowanego użytkownika

Polecenie 'ps' w systemie Linux jest używane do wyświetlania listy aktualnie działających procesów. Domyślnie, bez dodatkowych opcji, polecenie to prezentuje informacje o procesach, które są uruchomione przez bieżącego użytkownika. W kontekście administracji systemem, monitorowanie procesów jest kluczowe dla zarządzania zasobami oraz diagnozowania problemów z wydajnością. Na przykład, osoba zajmująca się administracją może używać 'ps' do identyfikacji procesów, które zużywają nadmierne zasoby CPU lub pamięci, co pozwala na podjęcie odpowiednich działań, takich jak zakończenie nieefektywnych procesów. Dodatkowo, dzięki możliwości wykorzystania różnych opcji, takich jak 'ps aux', administratorzy mogą analizować bardziej szczegółowe informacje, w tym identyfikatory procesów (PID), statusy procesów oraz zużycie zasobów. Warto również zwrócić uwagę, że 'ps' jest często używane w połączeniu z innymi komendami, jak 'grep', do filtrowania wyników, co pokazuje jego dużą elastyczność.

Pytanie 40

W lokalnej sieci uruchomiono serwer odpowiedzialny za przydzielanie dynamicznych adresów IP. Jaką usługę należy aktywować na tym serwerze?

A. ISA

B. DNS

C. DCHP

D. DHCP

Odpowiedzi, które wymieniłeś, związane z DCHP, DNS i ISA, nie są do końca trafne i mogą wynikać z pewnego zamieszania, co te technologie tak naprawdę robią. DCHP to zapewne literówka, bo poprawna nazwa to DHCP. Jak się pomyli się w tak ważnej sprawie, to można wprowadzić w błąd, bo nie ma takiego protokołu jak DCHP w kontekście adresów IP. DNS, czyli Domain Name System, działa zupełnie inaczej – zamienia nazwy domenowe na adresy IP, co ułatwia korzystanie z netu. Nie przydziela IP, a jedynie pomaga znajdować zasoby. Co do ISA, to jest to technologia, która dba o bezpieczeństwo i szybkość transferu danych, ale nie ma nic wspólnego z przydzielaniem adresów IP. Ważne jest, żeby rozumieć, co każda technologia robi. Czasem można się pogubić w tych wszystkich protokołach, ale warto wiedzieć, że znajomość ich podstaw jest kluczowa w zarządzaniu siecią.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej