Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 28 kwietnia 2026 14:19
Data zakończenia: 28 kwietnia 2026 14:50

Egzamin niezdany

Wynik: 12/40 punktów (30,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby strona WWW była responsywna, należy między innymi definiować

A. jedynie czcionki bezszeryfowe.

B. rozmiary obrazów w procentach.

C. układ strony wyłącznie za pomocą tabel.

D. rozmiary obrazów wyłącznie w pikselach.

Temat responsywności bardzo często jest mylony z pojedynczymi trikami typu „użyj takiej czcionki” albo „narysuj stronę w tabeli i będzie działać wszędzie”. Niestety to tak nie działa. Responsywność polega na tym, żeby układ i wszystkie elementy strony płynnie dopasowywały się do różnych szerokości i rozdzielczości ekranów: od smartfona, przez tablet, po duży monitor. Podstawą są elastyczne jednostki, media queries w CSS oraz przemyślana struktura HTML. Pomysł, że wystarczy stosować jedynie czcionki bezszeryfowe, nie ma związku z responsywnością jako taką. Wybór fontu to bardziej kwestia czytelności i estetyki interfejsu. Oczywiście fonty bezszeryfowe typu Roboto czy Open Sans często wyglądają lepiej na ekranach, ale sama zmiana kroju pisma nie spowoduje, że layout zacznie się dopasowywać do szerokości okna. To typowy błąd myślowy: mylenie „nowoczesnego wyglądu” z „responsywnym zachowaniem”. Strona może być wizualnie nowoczesna, a jednocześnie kompletnie nierespnsywna. Drugie nieporozumienie to projektowanie układu strony wyłącznie za pomocą tabel. Tabele nadają się do prezentowania danych tabelarycznych, ale od lat są uznawane za złą praktykę przy budowie layoutu. Trudno je elastycznie przełamywać na mniejszych ekranach, są mało semantyczne i nie współpracują dobrze z technologiami asystującymi. Standardy W3C i dobre praktyki front-endu mówią jasno: do układu używamy CSS (flexbox, grid), a nie tabel. Strona z layoutem na tabelach będzie raczej sztywna i problematyczna w utrzymaniu, niż responsywna. Kolejny częsty błąd to definiowanie rozmiarów obrazów wyłącznie w pikselach. Sztywne wartości typu width: 800px sprawiają, że obraz ma identyczną szerokość niezależnie od urządzenia. Na dużym ekranie może wyglądać okej, ale na telefonie taki obraz jest po prostu za szeroki, powoduje poziomy scroll albo wymusza skalowanie całej strony. Responsywność wymaga unikania takich sztywnych wartości i zastępowania ich jednostkami względnymi, jak procenty, vw czy elastyczne maksymalne szerokości. Gdy ktoś upiera się przy pikselach, zwykle wynika to z przyzwyczajenia z ery statycznych stron i braku zrozumienia, jak działa współczesny CSS. Kluczowe jest myślenie w kategoriach „jak element ma się zachowywać przy różnych szerokościach”, a nie „ile dokładnie pikseli ma mieć zawsze i wszędzie”.

Pytanie 2

Wskaż właściwą sekwencję faz projektowania relacyjnej bazy danych?

A. Określenie kluczy podstawowych tabel, Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie relacji

B. Selekcja, Określenie relacji, Określenie kluczy podstawowych tabel, Określenie zbioru danych

C. Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie kluczy podstawowych tabel, Określenie relacji

D. Określenie relacji, Określenie kluczy podstawowych, Selekcja, Określenie zbioru danych

Projektowanie relacyjnej bazy danych to naprawdę ciekawe, ale też skomplikowane zadanie. Na początku trzeba dobrze pomyśleć, jakie dane będziemy gromadzić i w jakiej formie, bo to później zdeterminuje wszystko. Potem wybieramy atrybuty, które są naprawdę istotne dla naszych potrzeb. Kluczowe w tym wszystkim jest ustalenie kluczy podstawowych dla tabel, bo one pomagają jednoznacznie zidentyfikować każdy rekord. Na końcu przychodzi czas na ustalanie relacji między tabelami, co pozwala nam na sensowne powiązanie danych. To wszystko w zgodzie z zasadami projektowania baz danych, które mówią o normalizacji i wydajności. Na przykład, jeśli projektujemy bazę danych dla uczelni, musimy dokładnie wiedzieć, jakie dane o studentach i kursach są dla nas ważne, żeby wszystko działało jak należy.

Pytanie 3

Dla akapitu zdefiniowano styl CSS. Które właściwości stylu CSS poprawnie określają dla akapitu czcionkę: Arial; rozmiar czcionki: 16 pt; oraz styl czcionki: pochylenie?

A. p{font-family: Arial; font-size: 16px; font-variant: normal;}

B. p{font-style: Arial; size: 16px; font-weight: normal;}

C. p{font-family: Arial; font-size: 16pt; font-style: italic;}

D. p{font-style: Arial; font-size: 16pt; font-variant: normal;}

Patrząc na inne odpowiedzi, widać tu sporo błędów dotyczących użytych właściwości CSS. W pierwszej odpowiedzi 'font-style' jest źle użyte, bo ta właściwość dotyczy stylizacji, a nie kroju czcionki. Do tego, 'size' zamiast 'font-size' to też błąd, bo 'size' nie działa w CSS, więc nie ma efektu w stylizacji. W drugim przypadku 'font-style' jest w porządku, ale powinno być ustawione na 'italic', a nie jako krój czcionki. Użycie '16pt' jest okej, ale brak 'font-family' oznacza, że nie ustaliliśmy kroju czcionki. W trzeciej odpowiedzi 'font-variant' to nie to, co potrzebujemy w kontekście pytania. Owszem, rozmiar czcionki '16pt' jest dobry, ale 'font-style' jest źle przypisany, co znów prowadzi do błędów. Te pomyłki pokazują, jak ważna jest znajomość terminów i ich odpowiednie stosowanie w CSS, co jest kluczowe, żeby projektować strony skutecznie i zgodnie z najlepszymi praktykami.

Pytanie 4

Jaką wartość przyjmie zmienna po wykonaniu poniższego fragmentu kodu w JavaScript?

var w=0;
var i=1;
for (i = 1; i < 50; i++)
{
    if (i%2 == 0)
        w += i;
}

A. liczbom naturalnym, które są nieparzyste i mniejsze od 50

B. suma wszystkich naturalnych liczb nieparzystych, które są większe od 50

C. suma naturalnych liczb parzystych, które są mniejsze od 50

D. liczbie naturalnych liczb parzystych większych od 50

Kod przedstawiony w pytaniu jest fragmentem programu JavaScript, który ma za zadanie zsumować wszystkie liczby parzyste mniejsze od 50. Początkowo zmienna w jest ustawiona na 0 i reprezentuje sumę, którą będziemy obliczać. Pętla for zaczyna się od i=1 i iteruje do i<50 zwiększając wartość i o 1 w każdej iteracji. Wewnątrz pętli znajduje się instrukcja warunkowa if, która sprawdza, czy liczba i jest parzysta, co oznacza, że jej reszta z dzielenia przez 2 wynosi 0. Jeśli warunek jest spełniony, liczba i jest dodawana do zmiennej w. W efekcie po zakończeniu pętli zmienna w zawiera sumę wszystkich parzystych liczb mniejszych niż 50. Przykładem praktycznego zastosowania takiego algorytmu może być sytuacja, w której musimy szybko obliczyć sumę określonego zbioru liczb spełniających dane kryterium, co jest częste w analizie danych lub generowaniu raportów. Konstrukcje takie jak pętla for i operator modulo są podstawowymi narzędziami w programowaniu, pozwalającymi na efektywne przetwarzanie danych i automatyzację złożonych operacji obliczeniowych, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży IT.

Pytanie 5

W nagłówku dokumentu HTML umieszczono ```Strona miłośników psów``` Tekst ten pojawi się

A. w zawartości strony, w pierwszym widocznym nagłówku

B. na pasku tytułowym przeglądarki

C. w polu adresowym, przy podanym adresie URL

D. w zawartości strony, na banerze

Tag <title> w HTML to naprawdę istotny element dla każdej strony internetowej. Jest to coś, co pomaga ludziom szybko zorientować się, o co chodzi na danej stronie, zwłaszcza gdy mamy otwartych kilka kart w przeglądarce. Dobry tytuł nie tylko ułatwia nawigację, ale także ma spory wpływ na to, jak strona wypada w wyszukiwarkach. Z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że jeśli tytuł jest konkretny i zawiera ważne słowa kluczowe, to zwiększa szanse na przyciągnięcie użytkowników. Na przykład, jeśli strona jest dla miłośników psów, to warto w tytule umieścić słowa takie jak 'psy' czy 'opiekunowie psów'. Taki przykład mógłby wyglądać tak: <title>Miłośnicy psów - Porady, opieka, zdrowie</title>. Dobrze zrobiony tytuł może też poprawić CTR, czyli współczynnik klikalności, co jest ważne, żeby przyciągnąć więcej odwiedzających.

Pytanie 6

Warunek zapisany w języku PHP wyświetli liczbę, gdy

if ($liczba % 2 == 0)
{
    echo $liczba;
}

A. wynik dzielenia danej liczby przez 2 jest równy 0

B. jest to liczba parzysta

C. jest to liczba pierwsza

D. jest to liczba dodatnia

Odpowiedź jest prawidłowa ponieważ wyrażenie $liczba % 2 == 0 w języku PHP wykorzystuje operator reszty z dzielenia który sprawdza czy liczba po podzieleniu przez 2 ma resztę równą zero. Taki warunek jest spełniony wyłącznie dla liczb parzystych które z definicji dzielą się bez reszty przez 2. W programowaniu rozpoznawanie liczb parzystych jest często stosowane w algorytmach które wymagają specyficznego przetwarzania danych takich jak sortowanie czy filtrowanie. Warto również zauważyć że używanie operatora modulo (%) w takich przypadkach jest uznawane za dobrą praktykę branżową ze względu na jego czytelność i efektywność. Przykładem praktycznego zastosowania może być np. generowanie naprzemiennego koloru tła w tabelach aby zwiększyć ich czytelność co jest powszechnie stosowane w aplikacjach webowych. Zrozumienie tego konceptu jest fundamentalne w programowaniu ponieważ pozwala na tworzenie bardziej dynamicznych i elastycznych aplikacji które potrafią reagować na różne stany danych.

Pytanie 7

Która z poniższych funkcji PHP służy do ładowania pliku z serwera?

A. mysqli_connect()

B. include()

C. echo()

D. parse_str()

Funkcja <code>mysqli_connect()</code> w PHP jest używana do nawiązywania połączenia z bazą danych MySQL. Jej głównym celem jest umożliwienie komunikacji między skryptem PHP a serwerem baz danych, co jest kluczowe w aplikacjach webowych, które potrzebują przechowywać i pobierać dane. Ta funkcja nie ma jednak nic wspólnego z ładowaniem plików z serwera, co jest zadaniem funkcji <code>include()</code>. Funkcja <code>echo()</code> służy do wyświetlania tekstu lub wartości zmiennych na stronie internetowej. Jest to podstawowe narzędzie do generowania dynamicznej zawartości w PHP, ale nie ma możliwości ładowania plików. Jest to bardziej odpowiednik wyjścia niż narzędzie do manipulacji plikami. Funkcja <code>parse_str()</code> konwertuje ciąg zapytania URL na zmienne PHP. Jest przydatna, gdy chcemy przekształcić dane w formacie URL do użytku w skrypcie PHP, jednak jej zastosowanie jest zupełnie inne niż ładowanie plików. Często używana w kontekście przetwarzania danych GET, ale nie ma związku z ładowaniem struktury zewnętrznych plików. Wybór tych funkcji jako potencjalnych odpowiedzi może wynikać z nieporozumienia odnośnie ich zastosowań, ale każda z nich pełni inną, specyficzną rolę w PHP.

Pytanie 8

W języku PHP zapisano fragment kodu. Plik cookie stworzony tym poleceniem

setcookie("osoba", "Anna Kowalska", time() + (3600 * 24));

A. będzie przechowywany na serwerze przez jedną godzinę.

B. będzie przechowywany na serwerze przez jeden dzień.

C. zostanie usunięty po jednym dniu od jego utworzenia.

D. zostanie usunięty po jednej godzinie od jego utworzenia.

Widzę, że pomyślałeś, że plik cookie będzie trzymany na serwerze. To nie tak, bo wszystkie pliki cookie są przechowywane na komputerze użytkownika, a nie na serwerze. Serwer tylko korzysta z tych cookies, żeby wiedzieć, kto jest użytkownikiem i jak zarządzać sesjami. Kolejna sprawa – niektórzy myślą, że cookie wygasa po godzinie. Ale to nieprawda, bo w PHP argument wygaszenia to 3600 * 24, czyli 86400 sekund, co daje jeden dzień, a nie tylko godzinę. Te nieporozumienia mogą wynikać z braku zrozumienia funkcji setcookie() i tego, jak działają pliki cookie w webowych aplikacjach. Dobrze jest to wiedzieć, by tworzyć lepsze i bezpieczniejsze aplikacje.

Pytanie 9

W języku PHP istnieje funkcja, która pozwala na weryfikację, czy dany ciąg stanowi część innego ciągu, to

A. strlen()

B. strstr()

C. trim()

D. strtok()

Trim() jest funkcją, która służy do usuwania białych znaków z początku i końca ciągu. Nie ma związku z wyszukiwaniem podciągów, co sprawia, że jej zastosowanie w kontekście tego pytania jest błędne. Z kolei strtok() jest funkcją, która dzieli ciąg tekstowy na tokeny, co również nie odpowiada na potrzeby określenia, czy jeden ciąg jest fragmentem innego. Użycie strtok() do tego celu wymagałoby dodatkowych kroków i złożoności, co czyni ją nieefektywną w tym kontekście. Ostatnia z wymienionych funkcji, strlen(), zwraca długość ciągu, co również nie odnosi się do problemu sprawdzania przynależności podciągu. Typowe błędy myślowe związane z tymi odpowiedziami to mylenie funkcji manipulujących tekstem i ich właściwego zastosowania. Użytkownicy mogą nie dostrzegać, że każda z tych funkcji ma swoje specyficzne cele i użycie ich w nieodpowiednich kontekstach prowadzi do niepoprawnych rezultatów. Ważne jest, aby zrozumieć, że do sprawdzania, czy jeden ciąg jest częścią drugiego, najlepiej służy strstr(), która jest funkcją optymalną pod kątem wydajności i prostoty użycia.

Pytanie 10

Jakie imiona spełniają warunek klauzuli LIKE w poniższym zapytaniu: SELECT imię FROM mieszkańcy WHERE imię LIKE '_r%';?

A. Gerald, Jarosław, Marek, Tamara

B. Arieta, Krzysztof, Krystyna, Tristan

C. Krzysztof, Krystyna, Romuald

D. Rafał, Rebeka, Renata, Roksana

W przypadku innych odpowiedzi pojawia się kilka istotnych błędów interpretacyjnych związanych z wykorzystaniem klauzuli LIKE. Po pierwsze, w imionach takich jak 'Rafał', 'Rebeka', 'Renata', 'Roksana', choć wszystkie zawierają 'r', to nie znajdują się one na drugiej pozycji, co jest kluczowym kryterium w zapytaniu. Warto zaznaczyć, że znak podkreślenia (_) w klauzuli LIKE reprezentuje pojedynczy znak, a więc jego lokalizacja jest istotna. W kontekście imion 'Gerald', 'Jarosław', 'Marek', 'Tamara', imiona te nie mają 'r' na drugiej pozycji, co również czyni je nieprawidłowymi odpowiedziami. Typowym błędem jest ignorowanie lokalizacji znaków w wzorcach, co prowadzi do błędnych wniosków. Niektórzy mogą również błędnie skupić się na obecności litery 'r' gdziekolwiek w imieniu, co nie jest zgodne z tym, co wskazuje zapytanie. Zrozumienie zasadności klauzuli LIKE oraz umiejętność czytania i interpretacji wzorców jest kluczowe dla skutecznej pracy z bazami danych. Dlatego, aby unikać takich pomyłek, warto regularnie ćwiczyć zapytania SQL, a także zapoznawać się z dokumentacją techniczną baz danych.

Pytanie 11

W jakim standardzie języka hipertekstowego wprowadzono do składni znaczniki sekcji <footer>, <header>, <nav>?

A. HTML4

B. XHTML1.0

C. XHTML 2.0

D. HTML5

HTML5 wprowadził nowe znaczniki semantyczne, takie jak <header>, <footer> oraz <nav>, które mają na celu poprawę struktury i czytelności kodu HTML. Te znaczniki pozwalają na lepsze określenie ról poszczególnych części dokumentu, co jest istotne zarówno dla programistów, jak i dla wyszukiwarek internetowych oraz oprogramowania asystującego. Przykładowo, znacznik <header> zazwyczaj zawiera nagłówki i metadane, podczas gdy <footer> jest przeznaczony na informacje końcowe, takie jak prawa autorskie czy linki do polityki prywatności. Z kolei <nav> wskazuje sekcję nawigacyjną, co ułatwia użytkownikom poruszanie się po stronie. Użycie tych znaczników zgodnie z ich zamierzonymi funkcjami poprawia semantykę dokumentu HTML5, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie SEO i dostępności. Warto również zauważyć, że HTML5 wprowadza inne elementy, takie jak <article> czy <section>, które dodatkowo wspierają tworzenie dobrze zorganizowanej i zrozumiałej struktury dokumentu. W związku z tym, stosowanie nowych znaczników w HTML5 jest niezwykle korzystne zarówno dla twórców, jak i dla użytkowników stron internetowych.

Pytanie 12

Kwerenda

ALTER TABLE artykuly MODIFY cena float;

ma na celu dokonanie zmian w tabeli artykuly.

A. zmienić typ kolumny cena na float

B. dodać kolumnę o nazwie cena z typem float, jeżeli jeszcze nie istnieje

C. zmienić nazwę kolumny cena na float

D. usunąć kolumnę o nazwie cena typu float

Twoja odpowiedź na temat usunięcia lub zmiany kolumny nie jest najlepsza w tym kontekście. Jeśli usuniemy kolumnę cena, to stracimy wszystkie dane, które tam były – a to na pewno by zaszkodziło, zwłaszcza gdy mówimy o cenach. Takie operacje robi się tylko wtedy, gdy dany atrybut jest naprawdę niepotrzebny albo był źle wprowadzony. Dodanie kolumny cena, o ile nie istnieje, wydaje się zmieniać strukturę danych, ale jeżeli już jest, to nie ma sensu. Taki ruch mógłby prowadzić do zduplikowania danych, co stoi w sprzeczności z zasadami normalizacji. A zmiana nazwy kolumny z cena na float to już w ogóle nieporozumienie, bo float to typ danych, a nie nazwa, więc wprowadziłoby to zamieszanie. Wszystkie te błędy wynikają z braku zrozumienia, jak działa struktura tabel w bazach danych. Zrozumienie tego jest kluczowe, zanim podejmiesz jakiekolwiek kroki, żeby coś zmieniać.

Pytanie 13

W HTML-u, aby połączyć w poziomie dwie sąsiednie komórki w danym wierszu tabeli, należy wykorzystać atrybut

A. cellpadding

B. cellspacing

C. colspan

D. rowspan

Atrybut colspan w języku HTML jest kluczowym narzędziem do scalania komórek w tabeli w poziomie. Umożliwia on połączenie dwóch lub więcej sąsiednich komórek w jednym wierszu, co pozwala na bardziej elastyczne i estetyczne układanie danych. Przykładowo, jeśli mamy tabelę z informacjami o produktach, a jeden z produktów ma długą nazwę, możemy użyć atrybutu colspan, aby ta nazwa zajmowała miejsce w dwóch lub więcej komórkach, co poprawia czytelność tabeli. Dobre praktyki w projektowaniu tabel wskazują, że należy unikać nadmiarowych komórek i skomplikowanych układów, gdyż obniża to przejrzystość danych. Zamiast tego, właściwe użycie atrybutów takich jak colspan pozwala na lepsze zorganizowanie informacji. Warto również pamiętać, że poprawne stosowanie atrybutu colspan powinno być zgodne z ogólnymi zasadami projektowania responsywnego, co oznacza, że tabela powinna dobrze się prezentować na różnych urządzeniach. Dodatkowo, atrybut colspan ma swoje zastosowanie także w kontekście dostępności, gdyż odpowiednie użycie tej funkcji pozwala na lepszą nawigację i zrozumienie struktury tabeli przez osoby korzystające z technologii asystujących.

Pytanie 14

Na stronie www znajduje się formularz, do którego należy zaimplementować następujące funkcje: walidacja: podczas wypełniania formularza w czasie rzeczywistym sprawdzana jest poprawność danych, oraz przesyłanie danych: po wypełnieniu formularza i jego zatwierdzeniu informacje są przesyłane do bazy danych na serwerze. Aby wprowadzić tę funkcjonalność w najprostszy sposób, trzeba zapisać

A. walidację w skrypcie PHP, a przesyłanie danych w JavaScript

B. walidację w języku JavaScript, a przesyłanie danych w skrypcie PHP

C. walidację i przesyłanie danych w języku PHP

D. walidację i przesyłanie danych w języku JavaScript

Mówiąc szczerze, podejście, które zakłada walidację i przesyłanie danych tylko w PHP, to nie za bardzo dobry pomysł. Dlaczego? Bo każde weryfikowanie danych po stronie serwera wymaga przesyłania ich tam, co powoduje zbędne obciążenie. To z kolei może spowalniać interakcję z użytkownikiem, co jest frustrujące, zwłaszcza w przypadku większych formularzy. A walidacja w PHP i przesyłanie w JavaScript? Znowu nie jest to najlepsze rozwiązanie. Walidacja po stronie serwera nie jest natychmiastowa, więc użytkownik może czekać, co zazwyczaj nie jest fajne. Gdy ktoś weźmie niepoprawne dane, to musi czekać na odpowiedź serwera i to jest czasochłonne. Najlepiej łączyć walidację w JavaScript, bo to poprawia interakcję, a wysyłanie danych do serwera robić w PHP, bo on dba o bezpieczeństwo i kontakt z bazą danych. Takie rozdysponowanie zadań sprawia, że wszystko chodzi sprawnie i łatwiej to potem rozwijać, co jest zgodne z aktualnymi standardami.

Pytanie 15

Klucz obcy w tabeli jest używany w celu

A. połączenia go z innymi kluczami obcymi w tabeli

B. zdefiniowania relacji 1..n łączącej go z kluczem głównym innej tabeli

C. opracowania formularza do wprowadzania danych do tabeli

D. umożliwienia jednoznacznej identyfikacji rekordu w danej tabeli

Klucz obcy w tabeli pełni kluczową rolę w definiowaniu relacji między tabelami w bazach danych. Dzięki zastosowaniu klucza obcego możliwe jest określenie relacji 1..n, co oznacza, że jeden rekord w tabeli głównej może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli podrzędnej. Przykładem może być tabela 'Klienci' i tabela 'Zamówienia', gdzie klucz obcy w tabeli 'Zamówienia' wskazuje na klucz główny w tabeli 'Klienci'. To pozwala na gromadzenie wielu zamówień dla jednego klienta, co jest niezbędne w systemach e-commerce. Praktyczne wdrożenie kluczy obcych wspiera integralność danych oraz zapobiega ich duplikacji. Właściwe projektowanie relacji w bazach danych zgodnie z zasadami normalizacji wprowadza przejrzystość i efektywność w zarządzaniu danymi, a także ułatwia ich późniejszą analizę i raportowanie. W branży IT standardem jest stosowanie kluczy obcych w celu zapewnienia spójności i relacyjności danych, co jest istotne dla każdej aplikacji opierającej się na bazach danych.

Pytanie 16

Które z poniższych twierdzeń na temat języków programowania jest FAŁSZYWE?

A. JavaScript jest językiem skryptowym

B. C++ jest językiem obiektowym

C. PHP jest językiem do tworzenia stron w czasie rzeczywistym

D. SQL jest językiem programowania strukturalnego

C++ jest językiem obiektowym, co oznacza, że wspiera programowanie obiektowe, umożliwiając tworzenie klas i obiektów, co jest przydatne w przypadku dużych systemów, gdzie kod musi być modularny i łatwy do zarządzania. PHP jest często używany do tworzenia dynamicznych stron internetowych, co oznacza, że może generować treści w czasie rzeczywistym, w oparciu o interakcje użytkownika. Jednak, chociaż PHP jest doskonałym narzędziem do tworzenia aplikacji webowych, nie można go uznać za „język do tworzenia stron w czasie rzeczywistym” w sensie, że nie jest on jedynym językiem odpowiedzialnym za tę funkcjonalność. JavaScript, z drugiej strony, to język skryptowy, który działa w przeglądarkach internetowych, pozwalając na interaktywność i dynamiczne zmiany na stronach bez konieczności przeładowywania ich. Wiele osób myli terminy związane z językami programowania, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Kluczowym błędem jest myślenie, że język programowania posiada jedną, niezmienną rolę. W rzeczywistości wiele języków może być używanych w różnych kontekstach, a ich zastosowanie zależy od środowiska i celów projektu. Zrozumienie tych różnic oraz wykorzystanie odpowiednich narzędzi są kluczowe dla efektywnego programowania i rozwoju aplikacji.

Pytanie 17

Wskaż zapytanie, które z tabeli klienci wybierze wyłącznie nazwiska trzech najlepszych klientów, czyli takich, którzy posiadają najwięcej punktów na swoim koncie (pole całkowite punkty)?

A. SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY punkty DESC LIMIT 3

B. SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY nazwisko DESC LIMIT 3

C. SELECT LIMIT 3 nazwisko FROM klienci ORDER BY nazwisko DESC

D. SELECT nazwisko FROM klienci LIMIT 3

Wybór odpowiedzi 'SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY punkty DESC LIMIT 3;' jest poprawny, ponieważ zapytanie to precyzyjnie spełnia wymagania przedstawione w pytaniu. Kluczowym elementem jest użycie klauzuli 'ORDER BY punkty DESC', która sortuje klientów w porządku malejącym według ich punktów. Dzięki temu, na górze wyników znajdą się ci klienci, którzy mają ich najwięcej. Następnie zastosowanie 'LIMIT 3' ogranicza wynik do trzech pierwszych rekordów, co odpowiada na potrzebę zidentyfikowania trzech najlepszych klientów. W praktycznych zastosowaniach, takich jak systemy CRM czy programy lojalnościowe, tego typu kwerendy są niezwykle przydatne do analizy klientów oraz do przyznawania nagród lub promocji. Dobre praktyki w zakresie pisania zapytań SQL sugerują, aby zawsze zwracać uwagę na kolejność sortowania oraz ograniczenie wyników, aby zwiększyć efektywność bazy danych oraz uniknąć zbędnych obliczeń.

Pytanie 18

Pętla while powinna działać tak długo, jak zmienna x ma wartości z przedziału obustronnie otwartego -2, 5). Zapis tego warunku w nagłówku pętli za pomocą języka PHP wygląda następująco

A. ($x > -2) && ($x < 5)

B. ($x > -2) || ($x > 5)

C. ($x == -2) && ($x < 5)

D. ($x < -2) || ($x > 5)

Prawidłowa odpowiedź, czyli ($x > -2) && ($x < 5), odzwierciedla logiczny warunek, który jest zgodny z opisanym przedziałem otwartym (-2, 5). Pętla while w języku PHP powinna wykonywać blok kodu, dopóki wartość zmiennej x jest większa od -2 oraz jednocześnie mniejsza od 5. Tego rodzaju warunek jest kluczowy w programowaniu, gdyż pozwala na przeprowadzanie iteracji, które są ograniczone do konkretnego zakresu wartości. Przykładowo, jeśli chcielibyśmy zrealizować program, który przetwarza dane tylko w tym przedziale, taki warunek umożliwiłby nam uniknięcie obliczeń dla wartości spoza tego zakresu, co może być istotne w kontekście optymalizacji wydajności. Praktycznym zastosowaniem byłoby zrealizowanie algorytmu, który zbiera dane pomiarowe w zadanym zakresie, co jest częstym przypadkiem w analizie danych. Dobrą praktyką jest także stosowanie odpowiednich komentarzy w kodzie, które wyjaśniają logikę warunków, co sprzyja późniejszej konserwacji; w tym przypadku komentarz mógłby brzmieć "Iteruj, gdy x jest w przedziale (-2, 5)".

Pytanie 19

Które z pól edycyjnych zostało przedstawione w opisanym stylu, zakładając, że pozostałe atrybuty pola mają wartości domyślne, a użytkownik wpisał imię Krzysztof w przeglądarce?

A. Pole 1

B. Pole 4

C. Pole 3

D. Pole 2

Dobrze, że dopasowałeś Pole 2 do stylu z kodu CSS. Widać, że dobrze ogarniasz te rzeczy! Ten padding 10px, co dałeś, naprawdę robi różnicę. Dzięki temu tekst ma więcej przestrzeni wokół siebie. A kolor tła Teal? Super wybór, bo to taki fajny pośredni odcień między niebieskim a zielonym. Biały tekst na tym tle jest świetnie widoczny, co jest mega ważne. No i brak obramowania, czyli border none, dodaje nowoczesności! Zaokrąglenie krawędzi, które ustawiłeś na 7px, sprawia, że pole wygląda przyjemniej. Takie rzeczy są często stosowane, by przygotować interfejsy, które są estetyczne i funkcjonalne. Jak projektujesz, pamiętaj o kontrastach, bo to naprawdę podnosi jakość aplikacji. Troska o estetykę i użyteczność to kluczowa sprawa. Dobra robota!

Pytanie 20

Cechy przedstawione w tabeli dotyczą?

Strony ustalają dążenie do konkretnego wyniku
Ważny jest efekt pracy, a nie sposób jej realizacji
Zleceniodawca przekazuje za wykonawcę zaliczkę na podatek dochodowy

A. umowy o dzieło

B. umowy o pracę

C. umowy zlecenia

D. umowy agencyjnej

Umowa o dzieło to rodzaj umowy cywilnoprawnej, która koncentruje się na osiągnięciu określonego rezultatu pracy, a nie na samym procesie jej wykonywania. Jest to typowy kontrakt, w którym strony uzgadniają konkretny efekt, jaki ma być osiągnięty, na przykład stworzenie projektu architektonicznego, wykonanie rzeźby czy napisanie programu komputerowego. W ramach tego typu umowy, wykonawca, czyli osoba realizująca zamówienie, nie podlega typowym regulacjom dotyczącym czasu pracy, które są charakterystyczne dla umów o pracę. Zleceniodawca zobowiązany jest natomiast do odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy, co odróżnia tę umowę od innych typów umów cywilnoprawnych, takich jak na przykład umowa zlecenia, gdzie obowiązek podatkowy może być regulowany odmiennie. Umowa o dzieło jest często wybierana w sytuacjach, gdzie kluczowe jest dostarczenie konkretnego produktu lub usługi, a czas i sposób realizacji mają mniejsze znaczenie.

Pytanie 21

Który kod HTML spowoduje identyczne formatowanie jak przedstawione na obrazku?

W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML

<p>W tym <i>paragrafie zobaczysz sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <b>paragrafie <i>zobaczysz</i> sposoby formatowania</b> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <i>paragrafie <b>zobaczysz</b> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <i>paragrafie </i><b>zobaczysz</b><i> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>

A. Odpowiedź A

B. Odpowiedź C

C. Odpowiedź B

D. Odpowiedź D

Wybór niepoprawnych odpowiedzi wynika z nieprawidłowego użycia znaczników HTML, co prowadzi do złego formatowania tekstu. W opcji A znacznik <i> został użyty do zamykania paragrafu, co nie ma sensu, bo <i> powinien otaczać tylko te fragmenty, które mają być wyświetlane kursywą. Dodatkowo, brak znaczników <b> sprawia, że tekst nie jest pogrubiony, jak powinien być w oryginale. Opcja B znowu ma źle uporządkowane znaczniki, przez co efekt wizualny różni się od zamierzonego. Tekst 'zobaczysz' powinien być pogrubiony, a nie pokazywany kursywą. A w przypadku opcji D, znów widzimy źle rozmieszczone znaczniki <i> i <b>, co prowadzi do nieprzewidywalnych rezultatów formatowania. Takie błędy często wynikają z braku znajomości podstaw HTML i nieuważności na semantykę znaczników. Z mojego punktu widzenia, ważna jest znajomość kosztów, bo dobre zrozumienie kodu HTML jest kluczowe, żeby tworzyć zorganizowane i dostępne treści w sieci.

Pytanie 22

Jaki opis dotyczy metody POST służącej do przesyłania formularza?

A. Może być dodana jako zakładka w przeglądarce internetowej

B. Jest zalecana, gdy przesyłane są dane wrażliwe, na przykład hasło, numer telefonu czy numer karty kredytowej

C. Dane są przesyłane przez URL, co czyni je widocznymi dla użytkownika

D. Ma dodatkowe ograniczenia związane z długością URL - maksymalnie 255 znaków

Wybór niewłaściwej odpowiedzi często wynika z niepełnego zrozumienia, jak działają metody przesyłania danych w protokole HTTP. Jednym z powszechnych błędów jest mylenie metody POST z metodą GET, która rzeczywiście przesyła dane w adresie URL, czyniąc je widocznymi dla użytkowników i potencjalnie narażonymi na przechwycenie. Odpowiedź sugerująca, że dane przesyłane są widocznie w adresie URL, jest zatem całkowicie sprzeczna z podstawową zasadą działania metody POST. Dodatkowo, ograniczenia związane z długością adresu, takie jak 255 znaków, dotyczą przede wszystkim metody GET, która ma swoje ograniczenia wynikające z maksymalnej długości URL określonej w specyfikacjach HTTP. Takie ograniczenia nie mają zastosowania do POST, co czyni tę metodę bardziej elastyczną w przypadku przesyłania większej ilości danych. Ponadto, odpowiedzi sugerujące, że POST ma dodatkowe ograniczenia, nie uwzględniają faktu, że właśnie ze względu na bezpieczeństwo i poufność danych, POST jest standardowo rekomendowany w sytuacjach, gdzie przesyłamy dane wrażliwe. W branży web developmentu, dobre praktyki obejmują stosowanie metody POST do przesyłania danych, które są prywatne lub wymagają zwiększonego poziomu bezpieczeństwa, co dokładnie odzwierciedla poprawna odpowiedź.

Pytanie 23

Którego znacznika NIE NALEŻY umieszczać w nagłówku dokumentu HTML?

A. <link>

B. <meta>

C. <h2>

D. <title>

Wybierając <link>, <meta> i <title>, można łatwo się pogubić, bo to zupełnie inna bajka niż nagłówki. Znacznik <meta> służy do definiowania rzeczy takich jak opis strony czy słowa kluczowe i jest umieszczany w <head>. To ważne, bo przeglądarki i roboty indeksujące potrzebują tych informacji, co ma duże znaczenie dla SEO. <link> używamy do łączenia zewnętrznych zasobów, jak arkusze stylów CSS, co pozwala stronie ładnie wyglądać. A <title> to tytuł strony, który widać na karcie przeglądarki. Chociaż wszystkie te znaczniki są istotne, to mają inne zadania niż <h2>, które się zajmuje nagłówkami treści. Ogólnie ważne jest, żeby wiedzieć, co do czego służy, żeby dobrze formatować i organizować dokument HTML.

Pytanie 24

W systemie baz danych MySQL komenda CREATE USER pozwala na

A. zmianę hasła dla już istniejącego użytkownika

B. zobaczenie danych o aktualnym użytkowniku

C. stworzenie nowego użytkownika

D. stworzenie użytkownika oraz przypisanie mu uprawnień do bazy

Niemniej jednak, inne wymienione odpowiedzi nie są poprawne w kontekście polecenia CREATE USER. W szczególności, polecenie to nie służy do modyfikowania haseł istniejących użytkowników. Aby zmienić hasło dla już istniejącego konta, należy użyć polecenia ALTER USER lub SET PASSWORD, które są dedykowane do tego celu. Takie podejście pozwala na bezpieczne aktualizowanie danych uwierzytelniających bez konieczności tworzenia nowego użytkownika, a także zapewnia większą kontrolę nad polityką haseł. Kolejnym niepoprawnym stwierdzeniem jest, że CREATE USER wyświetla informacje o istniejącym użytkowniku. W rzeczywistości, aby uzyskać szczegółowe informacje o użytkownikach, należy skorzystać z zapytań SELECT na tabeli mysql.user, gdzie przechowywane są dane dotyczące kont użytkowników. Polecenie CREATE USER nie ma funkcji przeglądania ani raportowania. Ostatnia fałszywa sugestia dotyczy możliwości nadania uprawnień bezpośrednio w momencie tworzenia użytkownika. Choć polecenie CREATE USER tworzy konto, to rzeczywiste przyznawanie uprawnień jest zadaniem dla polecenia GRANT, które należy uruchomić po utworzeniu konta. Tylko poprzez oddzielne nadanie uprawnień można precyzyjnie kontrolować, jakie operacje nowy użytkownik może wykonywać na danych, co jest kluczowym elementem zarządzania bezpieczeństwem w bazach danych.

Pytanie 25

Jakie kodowanie w języku HTML pozwala na sformatowanie paragrafu dla tekstu

 Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora

należy użyć polecenia?

A. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <i>istotny</i> dla autora</mark></p>

B. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny dla autora</p>

C. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>

D. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <em>istotny</em> dla autora</mark></p>

Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ stosuje prawidłowe znaczniki HTML do formatowania tekstu. Użycie <mark> dla słowa 'zaznaczony' wskazuje, że jest to istotna informacja, podczas gdy <em> dla słowa 'istotny' podkreśla jego znaczenie w kontekście treści. Zgodnie z W3C i HTML5, <mark> jest używany do oznaczania części tekstu, która jest wyróżniona w kontekście przeszukiwanym lub istotnym. Oznaczenie tekstu jako <em> nie tylko wskazuje na akcent, ale również ma znaczenie semantyczne, ponieważ może wpłynąć na sposób, w jaki czytniki ekranu interpretują treść, co jest kluczowe dla dostępności. Przykładem zastosowania może być strona internetowa, na której chcemy wyróżnić ważne informacje lub kluczowe definicje, co zwiększa czytelność i funkcjonalność przekazu. Poprawne użycie znaczników HTML jest zgodne z dobrymi praktykami tworzenia stron internetowych, co sprzyja lepszej nawigacji i zrozumieniu tekstu przez użytkowników.

Pytanie 26

<source src="plik.mp4" type="video/mp4">

Aby osadzić plik wideo na stronie WWW, przedstawiony kod HTML5 należy umieścić wewnątrz znaczników:

A. <video> </video>

B. <section> </section>

C. <embed> </embed>

D. <div> </div>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to umieszczenie znacznika `<source>` wewnątrz `<video>...</video>`. W HTML5 to właśnie element `<video>` jest kontenerem odpowiedzialnym za osadzanie plików wideo na stronie WWW. Atrybuty takie jak `controls`, `autoplay`, `loop`, `muted`, `width` czy `height` przypisujemy właśnie do `<video>`, a nie do `<source>`. Znacznik `<source>` służy głównie do wskazania konkretnego pliku multimedialnego i jego typu MIME, np.: `<video controls width="640" height="360"><source src="film.mp4" type="video/mp4"><source src="film.webm" type="video/webm">Twoja przeglądarka nie obsługuje elementu video.</video>`. Przeglądarka przechodzi po kolei po elementach `<source>` i wybiera pierwszy format, który potrafi odtworzyć. To jest zgodne ze specyfikacją HTML Living Standard (WHATWG) oraz zaleceniami W3C dotyczącymi multimediów w sieci. W praktyce, w projektach komercyjnych, często dodaje się kilka formatów (np. MP4, WebM), właśnie po to, by zapewnić maksymalną kompatybilność między różnymi przeglądarkami i systemami. Moim zdaniem warto od razu wyrabiać sobie nawyk pisania pełnej, semantycznie poprawnej struktury: `<video>` jako główny element odtwarzacza, w środku jeden lub więcej `<source>` i ewentualnie tekst alternatywny. Dzięki temu kod jest czytelny, łatwiej go stylować w CSS, a także lepiej zachowuje się w kontekście dostępności (np. czytniki ekranu widzą, że to element wideo). Dodatkowo, `<video>` można łatwo obsługiwać z poziomu JavaScript, korzystając z jego API (play, pause, currentTime, volume itd.), co w praktyce daje sporą kontrolę nad odtwarzaniem multimediów na stronie.

Pytanie 27

Jak przy użyciu języka PHP można zapisać w ciasteczku wartość z zmiennej dane na okres jednego dnia?

A. setcookie("dane",$dane,time())

B. setcookie("dane","dane",0)

C. setcookie("dane",$dane,time()+(3600*24))

D. setcookie("dane",$dane,0)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź setcookie("dane", $dane, time() + (3600 * 24)); jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje funkcję setcookie, która pozwala na ustawienie ciasteczka w PHP. W pierwszym argumencie podajemy nazwę ciasteczka, w drugim jego wartość, a w trzecim czasie wygaśnięcia, który jest określony jako aktualny czas (time()) plus 24 godziny w sekundach (3600 sekund w godzinie razy 24). Takie podejście zapewnia, że ciasteczko będzie dostępne przez jeden dzień, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania stanem użytkownika. Ciasteczka są powszechnie stosowane w aplikacjach webowych do przechowywania danych użytkownika pomiędzy sesjami, co zwiększa komfort korzystania z serwisów. Przykładem może być zapisanie preferencji użytkownika lub informacji o sesji. Warto pamiętać, że przed użyciem setcookie nie może być wysłany żaden HTML, więc ta funkcja powinna być wywoływana przed jakimkolwiek innym kodem, który generuje wyjście.

Pytanie 28

Który z poniższych znaczników HTML jest używany do tworzenia struktury strony internetowej?

A. <aside>

B. <mark>

C. <input>

D. <em>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik <aside> jest poprawnym rozwiązaniem, ponieważ jest używany do definiowania treści, która jest powiązana z otaczającym kontekstem, ale nie jest kluczowa dla głównego przebiegu informacji. Z perspektywy budowy struktury strony internetowej, <aside> doskonale wpisuje się w koncepcję bocznych paneli, przypisów, lub dodatkowych informacji, które wzbogacają główną treść. Przykładem zastosowania może być umieszczenie sekcji z cytatami, powiązanymi artykułami lub innymi treściami uzupełniającymi. Zgodnie z zasadami semantyki HTML5, <aside> pozwala na lepszą interpretację treści przez przeglądarki oraz narzędzia do analizy SEO, co przyczynia się do poprawy dostępności i użyteczności strony. W praktyce, korzystanie z semantycznych znaczników, takich jak <aside>, wspiera także tworzenie bardziej czytelnych i strukturalnych dokumentów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w tworzeniu stron internetowych.

Pytanie 29

Dodanie do tabeli Produkty kolumny data_produkcji zostanie wykonane kwerendą SQL

A. ALTER TABLE Produkty DROP COLUMN data_produkcji DATE;

B. ALTER TABLE Produkty DROP data_produkcji DATE;

C. ALTER TABLE Produkty ADD data_produkcji DATE;

D. ALTER TABLE Produkty ADD DATE data_produkcji;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź wykorzystuje dokładną składnię polecenia ALTER TABLE, którą stosuje się w SQL do modyfikowania struktury istniejącej tabeli. Instrukcja `ALTER TABLE Produkty ADD data_produkcji DATE;` robi dwie kluczowe rzeczy: wskazuje tabelę, którą zmieniamy (`Produkty`) oraz dodaje nową kolumnę (`data_produkcji`) z określonym typem danych (`DATE`). Taka forma jest zgodna z typową składnią w popularnych systemach bazodanowych, jak MySQL, PostgreSQL, SQL Server czy Oracle (choć drobne różnice składniowe mogą się pojawiać w innych, bardziej egzotycznych systemach). W praktyce oznacza to, że po wykonaniu tej komendy tabela zyska nową kolumnę, w której można przechowywać datę produkcji każdego produktu. Typ `DATE` służy do przechowywania samej daty (rok, miesiąc, dzień), bez czasu. To jest dobre rozwiązanie, jeśli interesuje nas tylko kiedy produkt został wyprodukowany, a nie konkretna godzina. W wielu projektach w technikum czy w pracy zawodowej taka kolumna przydaje się np. do wyliczania terminu przydatności, raportów wiekowania towaru, filtrowania produktów po dacie produkcji, a nawet do prostych analiz, kiedy dana partia była wytwarzana. Moim zdaniem warto od razu kojarzyć sobie taką komendę z dobrymi praktykami modelowania danych: nazwa kolumny powinna być czytelna i jednoznaczna (tutaj `data_produkcji` bardzo dobrze opisuje zawartość), typ danych powinien być możliwie najbardziej dopasowany do przechowywanej informacji (tu `DATE`, a nie np. `VARCHAR`), a zmiany struktury tabeli trzeba wykonywać świadomie, najlepiej mając kopię zapasową bazy lub przynajmniej danej tabeli. W realnych systemach produkcyjnych często dodaje się też ograniczenia, np. `NOT NULL` albo domyślną wartość, na przykład: `ALTER TABLE Produkty ADD data_produkcji DATE NOT NULL DEFAULT CURRENT_DATE;` W testach i nauce zaczyna się jednak od prostszej wersji, takiej jak w tym pytaniu, żeby dobrze zapamiętać podstawowy schemat: `ALTER TABLE <nazwa_tabeli> ADD <nazwa_kolumny> <typ_danych>;`.

Pytanie 30

Polecenie DBCC CHECKDB 'sklepAGD', Repair_fast) w systemie MS SQL Server

A. zweryfikuje spójność danej tabeli oraz naprawi uszkodzone rekordy

B. sprawdzi spójność bazy danych i naprawi uszkodzone indeksy

C. zweryfikuje spójność danej tabeli

D. potwierdzi spójność bazy danych i utworzy kopię zapasową

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie DBCC CHECKDB 'sklepAGD' z opcją Repair_fast jest kluczowym narzędziem w zarządzaniu bazami danych w MS SQL Server, które służy do sprawdzenia integralności bazy danych oraz do naprawy uszkodzonych indeksów. Gdy podczas przetwarzania danych wykryte zostaną jakiekolwiek błędy spójności, DBCC CHECKDB generuje szczegółowy raport, który pomaga administratorowi w zrozumieniu stanu bazy. W kontekście zastosowań praktycznych, regularne korzystanie z DBCC CHECKDB jest zalecane jako część strategii utrzymania bazy danych, zwłaszcza w środowiskach produkcyjnych. Właściwe zarządzanie bazą danych, w tym regularne sprawdzanie jej spójności, może zapobiec poważnym awariom, które mogłyby prowadzić do utraty danych. Dobre praktyki branżowe sugerują, aby polecenie to było wykonywane w oknach konserwacyjnych, aby minimalizować wpływ na wydajność systemu, a także aby backups były wykonywane przed rozpoczęciem jakichkolwiek operacji naprawczych. Ponadto, zrozumienie działania DBCC CHECKDB i jego opcji, takich jak Repair_fast, jest niezbędne dla każdego administratora baz danych, aby skutecznie zarządzać problemami związanymi z integralnością danych.

Pytanie 31

W SQL, przy użyciu polecenia ALTER, można

A. dodać dane do tabeli

B. usunąć tabelę

C. zmienić strukturę tabeli

D. stworzyć nową tabelę

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ polecenie ALTER w języku SQL służy do modyfikacji istniejącej struktury tabeli. Umożliwia ono wykonywanie różnych operacji, takich jak dodawanie nowych kolumn, zmiana typu danych istniejących kolumn, a także usuwanie kolumn. Przykładem użycia może być zmiana typu danych kolumny 'wiek' w tabeli 'Użytkownicy' z INTEGER na VARCHAR, co można osiągnąć za pomocą zapytania: ALTER TABLE Użytkownicy MODIFY COLUMN wiek VARCHAR(3). Zmiana struktury tabeli jest istotna w kontekście dostosowywania bazy danych do zmieniających się wymagań aplikacji i użytkowników, co jest kluczowe dla utrzymania jej elastyczności i wydajności. Warto również pamiętać, że modyfikacje struktury tabeli powinny być przeprowadzane z zachowaniem zasad bezpieczeństwa danych oraz odpowiednich procedur kontroli wersji, aby zminimalizować ryzyko utraty danych lub wprowadzenia błędów. Dzięki zrozumieniu i umiejętnemu stosowaniu polecenia ALTER, administratorzy baz danych mogą skuteczniej zarządzać strukturą i integralnością danych.

Pytanie 32

Jakie polecenie SQL zmieni w tabeli tab wartość w kolumnie kol z Ania na Zosia?

A. ALTER TABLE tab CHANGE kol = 'Ania' kol = 'Zosia'

B. UPDATE tab SET kol = 'Ania' WHERE kol = 'Zosia'

C. ALTER TABLE tab CHANGE kol = 'Zosia' kol = 'Ania'

D. UPDATE tab SET kol = 'Zosia' WHERE kol = 'Ania'

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie SQL UPDATE tab SET kol = 'Zosia' WHERE kol = 'Ania' jest poprawne, ponieważ używa ono właściwej składni do aktualizacji wartości w istniejącej tabeli. W tym przypadku komenda ta zmienia wszystkie wystąpienia wartości 'Ania' w kolumnie 'kol' na 'Zosia'. Jest to klasyczna operacja aktualizacji, która jest szeroko stosowana w zarządzaniu bazami danych. Przykładowo, jeśli w tabeli 'tab' znajdują się rekordy przedstawiające użytkowników, a potrzebujemy zmienić imię 'Ania' na 'Zosia', to powyższa komenda wykona tę operację poprawnie. Zgodnie z zasadami dobrych praktyk, warto również przed dokonaniem aktualizacji wykonać zapytanie SELECT, aby upewnić się, jakie rekordy zostaną zmienione. Dodatkowo, do zminimalizowania ryzyka wystąpienia niezamierzonych zmian, warto przeprowadzić tę operację w kontekście transakcji, aby móc cofnąć zmiany w razie potrzeby, co jest szczególnie istotne w przypadku krytycznych danych.

Pytanie 33

Znacznik <s> w HTML generuje

A. podkreślenie tekstu

B. migotanie tekstu

C. pochylenie tekstu

D. przekreślenie tekstu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik <s> w HTML służy do oznaczania tekstu, który jest przekreślony. To daje znać, że dany fragment już nie jest aktualny albo jest błędny. Myślę, że to bardzo ważne, bo z perspektywy semantyki w HTML, pozwala lepiej zrozumieć, co się dzieje na stronie. Użytkownicy korzystający z czytników ekranu mogą łatwiej zrozumieć, że coś jest nieaktualne. Przykładem mogą być sklepy internetowe, gdzie przekreślenie starej ceny pokazuje, że produkt jest teraz w promocji. Dobrze jest pamiętać, że stosowanie tych znaczników dobrze wpływa na strukturę dokumentu, co jest zgodne z wytycznymi W3C i poprawia dostępność w sieci.

Pytanie 34

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmiana jasności zdjęć.

B. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

C. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

D. Przenikanie zdjęć.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 35

Aby ustawić marginesy wewnętrzne dla elementu, gdzie margines górny wynosi 50px, dolny 40px, prawy 20px oraz lewy 30px, należy zastosować składnię CSS

A. style="margin-bottom: 0cm;"> padding: 50px, 20px, 40px, 30px;

B. style="margin-bottom: 0cm;"> padding: 50px, 40px, 20px, 30px;

C. padding: 40px, 30px, 50px, 20px;

D. padding: 20px, 40px, 30px, 50px;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź style="margin-bottom: 0cm;"> padding: 50px, 20px, 40px, 30px; jest poprawna, ponieważ definiuje marginesy wewnętrzne dla elementu zgodnie z zamierzonymi wartościami. W CSS, właściwość 'padding' pozwala na ustawienie wewnętrznego odstępu dla wszystkich czterech krawędzi elementu. Kolejność wartości w 'padding' to: górny, prawy, dolny, lewy. W tym przypadku, ustalamy 'padding' jako 50px dla górnej krawędzi, 20px dla prawej, 40px dla dolnej oraz 30px dla lewej. Należy pamiętać, że 'margin' i 'padding' mają różne zastosowania; 'margin' odnosi się do zewnętrznych odstępów między elementami, podczas gdy 'padding' dotyczy wewnętrznych odstępów wewnątrz danego elementu. W praktyce, odpowiednie użycie 'padding' poprawia czytelność i estetykę strony. Dobrą praktyką jest również stosowanie jednostek względnych, takich jak 'em' lub 'rem', zamiast jednostek stałych, jak 'px', aby zwiększyć responsywność strony. Dodatkowo, stosowanie narzędzi takich jak CSS Reset czy Normalize.css pomaga w eliminacji domyślnych marginesów i paddingów przeglądarek, co zapewnia spójność wyświetlania.

Pytanie 36

Z przedstawionych tabel Klienci i Uslugi należy wybrać jedynie imiona klientów oraz odpowiadające im nazwy usług, które są droższe niż 10 zł. Kwerenda wybierająca te dane ma postać

A. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = uslugi_id WHERE cena > 10;

B. SELECT imie, nazwa FROM klienci, uslugi WHERE cena < 10;

C. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = uslugi_id;

D. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = klienci.id;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobra robota, wybrałeś sprawdzoną odpowiedź! To zapytanie SQL, które zaznaczyłeś, łączy tabele 'Klienci' i 'Usługi' przy pomocy klucza obcego 'uslugi_id'. To, co robią takie JOINy, to po prostu łączenie tabel na podstawie wspólnych elementów. W tym przypadku 'uslugi_id' to ten wspólny element, który pozwala na powiązanie obu tabel. A ten warunek 'WHERE cena > 10'? To świetny sposób na to, żeby z ograniczać wyniki do tych, które są droższe niż 10 zł. Fajnie jest mieć pod ręką tylko te informacje, które są dla nas najistotniejsze, szczególnie w większych bazach danych. Pamiętaj, że umiejętność pisania zapytań SQL, jak to, jest naprawdę przydatna, gdy pracujemy z relacyjnymi bazami danych.

Pytanie 37

Która z poniższych funkcji języka PHP zamieni wyraz „kota” na wyraz „mysz” w zdaniu „ala ma kota”?

A. str_replace( "kota", "mysz", "ala ma kota");

B. str_replace("ala ma kota", "kota", "mysz");

C. replace("ala ma kota", "kota", "mysz");

D. replace("kota", "mysz", "ala ma kota");

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja str_replace w języku PHP jest używana do zastępowania fragmentów tekstu w łańcuchach znaków. W przypadku podanego zadania, funkcja ta ma trzy argumenty: pierwszy argument to szukany ciąg ("kota"), drugi argument to ciąg, który ma zastąpić ten szukany ("mysz"), a trzeci argument to łańcuch, w którym ma zostać dokonana zmiana ("ala ma kota"). Dzięki tej funkcji, wynikowym tekstem po zastosowaniu będzie "ala ma mysz", co jest dokładnie tym, co chcemy osiągnąć. W praktyce, str_replace jest często wykorzystywana w aplikacjach webowych do dynamizowania treści, gdzie na przykład użytkownik może podać różne dane, które należy przetworzyć. Stosowanie str_replace jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania w PHP – umożliwia łatwe i efektywne manipulowanie danymi tekstowymi, co jest integralną częścią wielu projektów. Dodatkowo, warto zaznaczyć, że str_replace jest funkcją case-sensitive, co oznacza, że rozróżnia wielkość liter, więc stosowanie jej wymaga staranności w kontekście przetwarzania tekstów.

Pytanie 38

Które z poniższych twierdzeń najlepiej opisuje klasę Owoc zdefiniowaną w PHP i przedstawioną w kodzie?

class Owoc {
   public $nazwa;
   private $kolor;
   function set_nazwa($nazwa) {
     $this->nazwa = $nazwa;
   }
}

A. Zawiera dwa pola oraz jedną metodę, pole nazwa ma widoczność ograniczoną tylko do metod klasy

B. Zawiera dwa pola oraz jeden konstruktor, oba pola mają widoczność ograniczoną tylko do metod klasy

C. Zawiera dwa pola oraz jedną metodę, pole kolor ma widoczność ograniczoną jedynie do metod klasy

D. Zawiera jedno pole oraz dwie metody, przy czym jedna z metod ma zakres prywatny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klasa Owoc w języku PHP jest zdefiniowana z dwoma polami: publicznym $nazwa i prywatnym $kolor. Odpowiedź wskazująca, że pole kolor ma ograniczony dostęp tylko do metod klasy, jest prawidłowa, ponieważ zastosowanie modyfikatora private oznacza, że pole to jest dostępne wyłącznie wewnątrz klasy. Jest to dobra praktyka projektowania, gdzie prywatne pola chronią integralność danych, umożliwiając dostęp i modyfikację tylko za pośrednictwem metod klasy. W tym przypadku, metoda set_nazwa pozwala na ustawienie wartości dla pola $nazwa, ale nie ma bezpośredniej metody dla $kolor, co jest celową strategią, aby zapewnić kontrolę nad dostępem do tego pola. W praktyce, pole $kolor mogłoby być wykorzystywane do przechowywania informacji, które nie powinny być zmieniane zewnętrznie, a jedynie konfigurowane wewnątrz klasy lub podczas jej inicjalizacji. Taki układ sprzyja enkapsulacji, jednym z filarów programowania obiektowego, promując bezpieczeństwo danych i modularność kodu. W projektach komercyjnych zaleca się również dodanie metod get i set dla prywatnych zmiennych, aby zachować elastyczność i kontrolę nad danymi.

Pytanie 39

Jakie z wymienionych par znaczników HTML działają w ten sam sposób na stronie internetowej, jeżeli żadne style CSS nie zostały określone?

A. <meta> oraz <title>

B. <b> oraz <big>

C. <b> oraz <strong>

D. <p> oraz <h2>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź <b> i <strong> jest poprawna, ponieważ oba znaczniki służą do podkreślania ważności tekstu, aczkolwiek ich semantyka różni się nieco. Znacznik <b> jest używany do pogrubienia tekstu bez dodatkowego znaczenia semantycznego, natomiast <strong> nie tylko pogrubia tekst, ale dodatkowo wskazuje, że dany fragment jest istotny w kontekście treści. To rozróżnienie jest ważne w kontekście dostępności i SEO, ponieważ wyszukiwarki oraz technologie asystujące mogą traktować tekst oznaczony jako <strong> jako bardziej znaczący. Przykładem zastosowania może być nagłówek artykułu, w którym ważne informacje są wyróżnione znacznikiem <strong>, a nie tylko wizualnie poprzez <b>. Standardy W3C promują stosowanie znaczników z odpowiednią semantyką, co wspiera lepszą strukturę dokumentu HTML oraz jego interpretację przez różne urządzenia. Dlatego zaleca się stosowanie <strong> tam, gdzie chcemy przekazać znaczenie, zamiast używać <b> bez głębszego sensu.

Pytanie 40

Jak określa się metodę umożliwiającą nawiązanie asynchronicznego połączenia klienta z serwerem i prowadzenie komunikacji bez konieczności przeładowania całej strony WWW?

A. VBScript

B. XML

C. AJAX

D. PHP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
AJAX (Asynchronous JavaScript and XML) to technika używana w projektowaniu aplikacji internetowych, która umożliwia asynchroniczną komunikację między klientem a serwerem. Główną zaletą AJAX jest to, że pozwala na zaktualizowanie części strony internetowej bez potrzeby jej przeładowywania. Dzięki temu użytkownicy mogą interaktywnie korzystać z aplikacji, co poprawia doświadczenia użytkownika i zwiększa wydajność strony. Przykładem zastosowania AJAX może być dynamiczne ładowanie danych w formularzach, aktualizacja treści przy użyciu przycisków (np. 'Zobacz więcej'), czy też autouzupełnianie w polach tekstowych. Wykorzystując AJAX, deweloperzy mogą również minimalizować ruch sieciowy, ponieważ tylko zmienione lub nowe dane są przesyłane między serwerem a klientem. Technika ta jest zgodna z wieloma standardami webowymi, w tym z RESTful API, co czyni ją kluczowym elementem nowoczesnych architektur webowych. Warto zaznaczyć, że AJAX jest fundamentem dla wielu frameworków JavaScript, takich jak jQuery, Angular czy React, które jeszcze bardziej ułatwiają jego implementację.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej