Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 15:02
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 15:12

Egzamin zdany!

Wynik: 26/40 punktów (65,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W CSS określono styl dla paragrafu, który nada mu poniższe cechy:

background-color: red;
color: blue;
margin: 40px;

A. tło w kolorze niebieskim, tekst w kolorze czerwonym, marginesy wewnętrzne o wartości 40px

B. tło w kolorze czerwonym, tekst w kolorze niebieskim, marginesy zewnętrzne o wartości 40px

C. tło w kolorze czerwonym, tekst w kolorze niebieskim, marginesy wewnętrzne o wartości 40px

D. tło w kolorze niebieskim, tekst w kolorze czerwonym, marginesy zewnętrzne o wartości 40px

W podanym przykładzie z CSS zastosowano trzy kluczowe właściwości stylizujące element HTML: background-color color oraz margin. Właściwość background-color określa kolor tła danego elementu tutaj przyjęto wartość red co oznacza czerwone tło. Właściwość color definiuje kolor tekstu w elemencie który w tym przypadku jest ustawiony na blue czyli niebieski. Ostatnią właściwością jest margin która odpowiada za marginesy zewnętrzne elementu. Marginesy zewnętrzne to przestrzeń wokół elementu od jego krawędzi do sąsiadujących elementów i w tym przykładzie mają wartość 40px. Takie ustawienia są często używane w praktyce aby zapewnić czytelność i estetykę projektu. Używanie marginesów zewnętrznych to dobra praktyka w celu zachowania odpowiednich odstępów w układzie strony. Warto podkreślić że użycie tych właściwości jest zgodne ze standardami CSS zapewniając kompatybilność z większością przeglądarek. Właściwe stosowanie kolorów i marginesów jest kluczowe w projektowaniu przyjaznym dla użytkownika UX oraz estetycznie spójnych interfejsów graficznych.

Pytanie 2

Wynikiem realizacji zamieszczonego kodu PHP jest pokazanie komunikatu

A. warunek1

B. warunek2

C. warunek3

D. warunek4

Kod w języku PHP przedstawia warunki logiczne, które oceniają wartości zmiennych $a, $b, $c i $d. Zmienna $a i $c są ustawione na true, natomiast $b i $d na false. Pierwszy warunek sprawdza, czy zarówno $a && $b (czyli true && false, co daje false) lub $c && $d (czyli true && false, co również daje false) jest prawdziwe. Oba wyrażenia są fałszywe, więc warunek if nie zostanie spełniony. Drugi warunek elseif sprawdza, czy $a && $b (false) lub $c || $d (true || false, co daje true) jest prawdziwe. Ponieważ $c || $d jest prawdziwe, cały warunek jest spełniony i zostanie wyświetlony komunikat warunek2. Dobrym przykładem praktycznego zastosowania takich konstrukcji jest walidacja danych w aplikacjach webowych, gdzie można łączyć różne warunki logiczne w celu osiągnięcia wymaganej logiki decyzyjnej. Ważne jest, by rozumieć priorytety operatorów logicznych i zasady działania operatora „OR” (||) i „AND” (&&) w języku PHP, zgodnie z dokumentacją PHP.

Pytanie 3

Który zapis tworzy w PHP tablicę ASOCJACYJNĄ (z kluczami) i przypisuje ją do zmiennej?

$tab = array(); $tab[] = array(1, 2, 3, 4);

$tab = array(array(1, 2), array(3, 4));

$tab = array(1, 2, 3, 4);

$tab = array("a" => 1, "b" => 2, "c" => 3);

Tablicę asocjacyjną w PHP tworzy się, podając pary klucz => wartość: $tab = array("a" => 1, "b" => 2, "c" => 3);. Każdy element ma wtedy własny, nazwany klucz, po którym się do niego odwołujemy. Dlatego ten zapis jest poprawny.

Pytanie 4

Zawarty w ramce fragment kodu w języku JavaScript

A. przypisze zmiennej s długość tekstu ze zmiennej t

B. przypisze do zmiennej s fragment tekstu ze zmiennej t o długości określonej przez zmienną length

C. wyświetli długość tekstu ze zmiennej t

D. przypisze do zmiennej s zmienną t

Funkcja length w JavaScript jest prostą i potężną metodą, która zwraca długość łańcucha znaków. W przypadku zmiennej t przypisanej do wartości Ala ma kota., kiedy wywołujemy t.length, otrzymujemy liczbę znaków w tym łańcuchu, która wynosi 12, wliczając spacje i znak kropki. Przypisanie s=t.length; oznacza, że zmienna s przyjmie wartość liczbową 12. Jest to standardowy sposób mierzenia długości tekstu w większości języków programowania i jest szeroko stosowany w codziennym programowaniu, np. przy walidacji danych wejściowych, budowaniu dynamicznych interfejsów użytkownika czy przetwarzaniu tekstu. Metoda ta jest częścią podstawowej składni JavaScriptu i jest dobrze wspierana przez wszystkie współczesne przeglądarki, co czyni ją niezawodnym narzędziem w pracy z tekstem. Rozumienie tego mechanizmu jest kluczowe dla efektywnego zarządzania danymi tekstowymi i może być rozwijane poprzez praktyczne ćwiczenia w projektach związanych z analizą tekstu czy tworzeniem dynamicznych aplikacji webowych.

Pytanie 5

Zgodnie z zasadami walidacji HTML5, prawidłowy zapis tagu hr to

A. </ hr>

B. </ hr />

C. </hr?>

D. <hr>

Znak <hr> jest poprawnym zapisem znacznika poziomej linii w HTML5. Zgodnie z definicją, <hr> jest elementem samodzielnym, co oznacza, że nie wymaga znacznika zamykającego. Jest to zgodne z zasadami HTML5, które wprowadziły uproszczoną składnię dla wielu elementów. W praktyce <hr> jest używany do wizualnego oddzielania sekcji w dokumencie HTML, co poprawia czytelność i estetykę strony. Na przykład, w artykule internetowym można zastosować <hr> między różnymi sekcjami, aby wskazać zmianę tematu lub podział pomiędzy wprowadzeniem a treścią główną. Zgodność z tym standardem nie tylko ułatwia pracę z kodem, ale również zapewnia lepszą kompatybilność z przeglądarkami i narzędziami dostępu. Warto także zwrócić uwagę, że dobrym zwyczajem jest dodawanie atrybutów klasy lub identyfikatora do tego znacznika w celu dalszej personalizacji stylów CSS, co zwiększa elastyczność w projektowaniu graficznym strony.

Pytanie 6

Na przedstawionym obrazie widać wynik formatowania przy użyciu styli CSS oraz kod HTML, który go generuje. Przy założeniu, że marginesy wewnętrzne wynoszą 50 px, a zewnętrzne 20 px, jak wygląda styl CSS dla tego obrazu?

A. Rys. A

B. Rys. D

C. Rys. B

D. Rys. C

Błędne odpowiedzi wynikają głównie z nieprawidłowego przypisania wartości marginesów i marginesów wewnętrznych w stylach CSS. W przypadku niepoprawnych stylów, takich jak w Rys. A i D, zastosowano linię przerywaną, co nie spełnia warunków pytania, które wymaga zastosowania linii ciągłej. Solidna linia graniczna jest bardziej preferowana w projektach profesjonalnych, ponieważ dodaje wyrazistości i estetyki. Warianty, gdzie nie zachowano odpowiednich wartości marginesów i marginesów wewnętrznych, mogą prowadzić do niezamierzonego zachowania w układzie strony, takich jak zły odstęp między elementami, co negatywnie wpływa na użyteczność i estetykę interfejsu użytkownika. Niewłaściwe ustawienie tych wartości często wynika z niedostatecznego zrozumienia modelu pudełkowego w CSS, który jest fundamentem w projektowaniu rozmieszczenia elementów na stronie. Model pudełkowy umożliwia dokładne określenie, jak elementy są wyświetlane, co jest niezbędne do tworzenia responsywnych i estetycznie przyjemnych stron internetowych. Zrozumienie i prawidłowe zastosowanie marginesów i marginesów wewnętrznych jest kluczowe dla osiągnięcia profesjonalnych wyników w projekcie.

Pytanie 7

Przedstawiono fragment HTML, który nie przechodzi poprawnej walidacji. Błąd walidacyjny tego kodu dotyczy

<!DOCTYPE html>
 <html>
  <head>
   <title>Test</title>
  </head>
  <body>
   <img src="obraz.gif alt="Obrazek">
   <h1>Rozdział 1</h1>
   <p>To jest tekst paragrafu, ... </p>
   <br>
   <img src="obraz.gif" alt="Obrazek">
  </body>
 </html>

A. niedomknięcia znacznika img.

B. powtórzenia nazwy pliku graficznego.

C. niedomknięcia znacznika br.

D. braku cudzysłowu.

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Błąd walidacji w kodzie HTML na obrazku wynikał z braku cudzysłowu. W HTML atrybuty powinny być zawsze otoczone cudzysłowami, są to pojedyncze (' ') lub podwójne (" "), co jest wymogiem poprawnej walidacji kodu. Atrybuty, którym nie przydzielono wartości, mogą powodować problemy w przeglądarkach, co z kolei prowadzi do błędów walidacji. Dlatego zawsze należy pamiętać o otoczeniu atrybutów cudzysłowami, aby zapewnić poprawne działanie strony internetowej. Prawidłowo zapisany atrybut w tagu HTML powinien wyglądać tak: <img src="obrazek.jpg">. W praktyce niezgodność z tą konwencją może prowadzić do nieprawidłowego wyświetlania strony lub jej elementów. Dlatego zawsze warto zwracać uwagę na poprawność składni podczas pisania kodu HTML.

Pytanie 8

Jakim słowem kluczowym można zainicjować zmienną w JavaScript?

A. instanceof

B. variable

C. var

D. new

W języku JavaScript, deklaracja zmiennej przy użyciu słowa kluczowego 'var' jest jednym z podstawowych i fundamentalnych aspektów programowania. Słowo kluczowe 'var' umożliwia tworzenie zmiennych, które mogą przechowywać wartości zarówno typu prymitywnego, jak i obiektowego. Wartością dodaną użycia 'var' jest to, że zmienne zadeklarowane w ten sposób mają zasięg funkcji, co oznacza, że są dostępne w obrębie funkcji, w której zostały zadeklarowane, jak również w zasięgu globalnym, jeśli zostały zdefiniowane poza funkcją. Przykład użycia 'var': var liczba = 10; zmienna 'liczba' jest teraz dostępna w obrębie całej funkcji. Warto również zauważyć, że w nowszych standardach JavaScript, takich jak ECMAScript 6, wprowadzono dodatkowe słowa kluczowe takie jak 'let' i 'const', które oferują bardziej precyzyjny zasięg blokowy i zwiększają bezpieczeństwo kodu. 'Var' pozostaje jednak ważnym elementem do zrozumienia dla każdego programisty JavaScript, ponieważ jest fundamentem, na którym opiera się wiele starszych i nadal używanych skryptów.

Pytanie 9

Wypisanie tekstu w języku JavaScript nie jest możliwe przy użyciu

A. metody document.write()

B. funkcji MessageBox()

C. metody window.alert()

D. własności innerHTML

Poprawnie wskazana została funkcja MessageBox(), bo w standardowym JavaScripcie działającym w przeglądarce taka funkcja po prostu nie istnieje. JavaScript udostępnia kilka mechanizmów do wypisywania tekstu, ale są one ściśle określone przez środowisko (głównie DOM i obiekt window), a nie przez jakieś ogólne, „systemowe” funkcje typu MessageBox.

Właściwość innerHTML należy do elementów DOM i służy do modyfikowania ich zawartości HTML. Przykład:

const div = document.getElementById('wynik');
div.innerHTML = 'Witaj w <b>JavaScript</b>';

To jest typowy, zgodny ze standardami sposób dynamicznej zmiany treści na stronie. W praktyce używa się go bardzo często, choć moim zdaniem lepiej w prostych przypadkach stosować textContent, bo jest bezpieczniejsze (nie interpretuje HTML-a, więc mniejsze ryzyko XSS).

Metoda window.alert() jest wbudowaną funkcją interfejsu przeglądarki. Wyświetla prosty modalny komunikat z przyciskiem OK. Przykład:

alert('Komunikat dla użytkownika');

W wielu poradnikach to pierwszy sposób „wypisania” czegokolwiek, bo od razu widać efekt. W profesjonalnych aplikacjach używa się go rzadko, raczej do szybkiego debugowania, bo blokuje interakcję z użytkownikiem.

Metoda document.write() pozwala wpisać tekst bezpośrednio do strumienia dokumentu HTML podczas jego ładowania:

document.write('Hello world');

Historycznie było to popularne, ale w nowoczesnych projektach uważa się to za złą praktykę. Po załadowaniu strony document.write() może nadpisać cały dokument, co jest mocno niepożądane. Lepszym standardem jest manipulacja DOM (np. innerHTML, createElement, appendChild).

Natomiast MessageBox() kojarzy się z funkcjami z innych środowisk (np. WinAPI, C#, VBA), ale w JavaScripcie w przeglądarce taka funkcja nie jest zdefiniowana w żadnym oficjalnym standardzie. Jeśli ktoś jej użyje bez własnej definicji, skończy się to błędem „MessageBox is not defined”. Dlatego właśnie ta odpowiedź jest poprawna – nie da się w czystym, standardowym JS wypisać tekstu przy użyciu funkcji MessageBox(), chyba że samemu ją wcześniej napiszemy, ale to już zupełnie inna historia.

Pytanie 10

Jak nazywa się informacje opisujące inne informacje (dane o danych)?

A. metadane (metadata)

B. język znaczników (markup language)

C. databus

D. metajęzyk (metalanguage)

Informacje opisujące inne dane (dane o danych) to METADANE - np. autor, data utworzenia, format czy rozmiar pliku. Dlatego mowa o metadanych.

Pytanie 11

W języku JavaScript funkcja document.getElementById() ma na celu

A. umieścić tekst o treści 'id' na stronie internetowej

B. sprawdzić poprawność formularza z identyfikatorem id

C. zwrócić odnośnik do pierwszego elementu HTML o określonym id

D. pobrać dane z pola formularza i zapisać je do zmiennej id

Odpowiedzi, które nie zostały uznane za poprawne, zawierają nieprawidłowe interpretacje funkcji document.getElementById(). Pierwsza z nich sugeruje, że metoda ta wstawia tekst na stronie o treści 'id'. W rzeczywistości, metoda ta nie ma na celu wyświetlania lub wstawiania tekstu na stronę, lecz zwraca referencję do elementu z określonym id, co oznacza, że operacje na zawartości elementu muszą być wykonane oddzielnie poprzez inną metodę, np. innerHTML. Kolejna odpowiedź sugeruje, że metoda sprawdza poprawność formularza. Zgadza się, że walidacja formularzy jest kluczowym aspektem zarządzania danymi użytkowników, ale document.getElementById() nie przeprowadza walidacji, a jedynie umożliwia dostęp do elementów formularza, co można wykorzystać do walidacji, ale nie jest to jej pierwotna funkcja. Ostatnia z podanych odpowiedzi stwierdza, że metoda pobiera dane z pola formularza i wstawia je do zmiennej. Również jest to mylna interpretacja, ponieważ document.getElementById() nie przetwarza ani nie przechowuje danych, a jedynie pozwala na dostęp do elementu, z którego dane mogą być później pobrane przy użyciu odpowiednich właściwości, takich jak value w przypadku pól formularzy. Wszystkie te odpowiedzi wskazują na zrozumienie metody jako narzędzia do wstawiania lub walidacji danych, co jest niezgodne z faktycznym działaniem tej metody.

Pytanie 12

Jakie możliwości daje funkcja phpinfo()?

A. zweryfikowanie wartości zmiennych użytych w kodzie PHP

B. analizowanie kodu PHP

C. uruchomienie kodu w języku PHP

D. uzyskanie informacji o środowisku pracy serwera obsługującego PHP

Funkcja phpinfo() jest niezwykle przydatnym narzędziem, które dostarcza szczegółowych informacji na temat konfiguracji środowiska PHP na serwerze. Wywołanie tej funkcji generuje stronę HTML z danymi takimi jak wersja PHP, załadowane rozszerzenia, zmienne konfiguracyjne oraz informacje o systemie operacyjnym. Przykładowo, podczas rozwiązywania problemów z aplikacjami PHP, programiści mogą skorzystać z phpinfo() w celu weryfikacji, czy odpowiednie rozszerzenia są załadowane, co może być kluczowe dla poprawnego działania aplikacji. Dodatkowo, funkcja ta umożliwia identyfikację potencjalnych problemów z konfiguracją, takich jak niewłaściwie ustawione ścieżki do skryptów czy braki w wymaganych rozszerzeniach. Zgodnie z najlepszymi praktykami, phpinfo() powinno być używane tylko w środowiskach deweloperskich, a nie produkcyjnych, aby nie ujawniać wrażliwych informacji o serwerze. Dobrą praktyką jest również usunięcie lub zabezpieczenie dostępu do stron, które wywołują tę funkcję, aby zminimalizować ryzyko ataków.

Pytanie 13

Który zapis CSS ustawi wcięcie PIERWSZEJ linii akapitu na 30 pikseli?

p { text-spacing: 30px; }

p { line-indent: 30px; }

p { text-indent: 30px; }

p { line-height: 30px; }

Pozostałe właściwości nie istnieją lub robią co innego. text-spacing i line-indent w CSS nie istnieją. line-height ustawia WYSOKOŚĆ wiersza (odstęp między liniami), a nie wcięcie. Wcięcie pierwszej linii daje text-indent.

Pytanie 14

Wskaż styl CSS za pomocą którego został uzyskany przedstawiony efekt.

psy
koty
chomiki
świnki morskie
rybki

A. ul li:active { background-color: DodgerBlue; }

B. ul li:hover { background-color: DodgerBlue; }

C. ul li:nth-child(odd) { background-color: DodgerBlue; }

D. ul li:nth-child(even) { background-color: DodgerBlue; }

Wybrane przez Ciebie odpowiedzi są nieprawidłowe. Zacznijmy od selektora CSS 'ul li:active { background-color: DodgerBlue; }' - aktywny stan elementu to moment, kiedy jest on aktualnie klikany, co nie pasuje do obserwowanego efektu. Następnie 'ul li:nth-child(odd) { background-color: DodgerBlue; }' - ten selektor odnosi się do nieparzystych elementów listy, podczas gdy na obrazku parzyste elementy mają niebieskie tło. Na koniec 'ul li:hover { background-color: DodgerBlue; }' - pseudoklasa :hover odnosi się do stanu, kiedy kursor myszy jest nad elementem, co również nie jest zgodne z efektem na obrazku. Wybór nieodpowiedniej pseudoklasy sugeruje, że nie zrozumiałeś do końca ich zastosowania w CSS. Jest to typowy błąd, który można naprawić przez dokładniejsze zapoznanie się z tym aspektem języka CSS, konkretnie z różnymi pseudoklasami i ich zastosowaniem.

Pytanie 15

Wskaż, który paragraf jest sformatowany przy użyciu podanego stylu CSS:

p {
    font-family: serif;
    background-color: Teal;
    color: white;
    font-style: italic;
}

A. Paragraf 1

B. Paragraf 4

C. Paragraf 3

D. Paragraf 2

Analizując poszczególne paragrafy można zauważyć różnice w ich formatowaniu które nie odpowiadają przedstawionemu stylowi CSS. Przykładowo paragraf 1 choć posiada ciemnozielone tło i biały tekst nie jest zapisany kursywą co jest jednym z kluczowych wymogów stylu font-style: italic. Kolejną różnicą jest użyta czcionka która nie odpowiada krojowi szeryfowemu font-family: serif. Paragraf 2 wykazuje jeszcze większe odstępstwa od stylu CSS. Jego tło jest białe co nie zgadza się z background-color: Teal a także tekst ma inny kolor niż White. Dodatkowo choć tekst jest kursywą to użyta czcionka nie jest szeryfowa. Paragraf 3 mimo że posiada ciemnozielone tło i biały tekst nie jest napisany kursywą co jest wymagane przez font-style: italic a także tekst jest pogrubiony co nie wynika z przedstawionego stylu CSS. Typowe błędy pojawiające się przy analizie stylów CSS wynikają często z nieprawidłowego zrozumienia właściwości oraz braku uwagi na szczegóły takie jak krój czcionki czy szczegółowe ustawienia kolorów tła i tekstu. Właściwe rozumienie specyfikacji CSS oraz umiejętność rozpoznawania subtelnych różnic w stylach jest kluczowa w projektowaniu stron internetowych zgodnych z najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 16

Jaki program jest wykorzystywany do edycji dźwięku?

A. Audacity

B. GIMP

C. CorelDRAW

D. Inkscape

GIMP, Inkscape i CorelDRAW to programy, które używamy do grafiki, więc niewłaściwie przypisałeś je do obróbki dźwięku. GIMP jest szczególnie znany jako edytor grafiki rastrowej, co oznacza, że pracujesz tam z obrazami i pikselami, więc nie nadaje się do dźwięku. Inkscape i CorelDRAW to z kolei programy do grafiki wektorowej, idealne do tworzenia ilustracji, logotypów i takich rzeczy. Można w nich robić fajne rzeczy, ale do dźwięku się nie nadają. Często ludzie mylą te programy, myśląc, że wszystkie graficzne mają opcje do obróbki dźwięku. Dlatego ważne jest, żeby wiedzieć, jakie są różnice między nimi, co pomoże Ci lepiej dopasować narzędzia do zadań, które chcesz wykonać. Lepiej wybierać programy, które naprawdę odpowiadają Twoim potrzebom, żeby uniknąć takich zamieszania.

Pytanie 17

tr:nth-child(even) {background-color: #F2F2F2;}

Zastosowane formatowanie selektora tr:nth-child(even) spowoduje:

A. oddzielenie wierszy nieparzystych od parzystych wierszem z szarym tłem.

B. wypełnienie szarym tłem parzystych wierszy tabeli.

C. wypełnienie wszystkich wierszy tabeli szarym tłem.

D. wypełnienie szarym tłem nieparzystych wierszy tabeli.

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak dokładnie działa funkcja nth-child() w CSS oraz co oznaczają słowa kluczowe even i odd. Wiele osób intuicyjnie myli te pojęcia i zakłada, że selektor zadziała trochę „magicznie”, np. tylko na wybrane elementy, albo że numeracja zaczyna się od zera. Tymczasem przeglądarka liczy dzieci danego elementu rodzica od 1 w górę, w kolejności ich występowania w drzewie DOM. Słowo kluczowe even oznacza wszystkie elementy o indeksach parzystych: 2, 4, 6, 8 itd. Dlatego tr:nth-child(even) nie może oznaczać wypełnienia nieparzystych wierszy tabeli – do tego służyłby selektor tr:nth-child(odd). Pomylenie even z odd to bardzo typowy błąd, zwłaszcza na początku nauki CSS, bo nazwy są krótkie i łatwo je skojarzyć odwrotnie, niż trzeba. Kolejne nieporozumienie to przekonanie, że nth-child(even) obejmuje wszystkie wiersze tabeli. Gdyby chodziło o wszystkie wiersze <tr>, wystarczyłby prosty selektor tr bez nth-child. Funkcja nth-child() zawsze wybiera tylko pewien podzbiór dzieci, zgodnie z podanym wzorem, więc mówienie, że styl z taką funkcją dotyczy wszystkich elementów, jest po prostu sprzeczne z definicją tej konstrukcji w specyfikacji CSS. Pojawia się też czasem myśl, że taka reguła ma jakiś „separujący” charakter, czyli że wstawia wizualny wiersz oddzielający nieparzyste i parzyste rekordy. CSS nie dodaje nowych elementów do DOM, on tylko styluje te, które już istnieją. tr:nth-child(even) nie tworzy żadnego dodatkowego wiersza, nie wstawia separatorów, po prostu zmienia tło wybranych istniejących wierszy, zgodnie z parzystością ich indeksu. W praktyce, jeśli chcemy mieć efekt wyraźnego rozdzielenia wierszy, używa się obramowań (border), cieni lub właśnie naprzemiennego kolorowania, ale zawsze w ramach istniejących <tr>. Dobrym nawykiem jest też pamiętanie, że nth-child() liczy wszystkie dzieci danego rodzica, więc jeśli w tabeli mamy thead, tbody i tfoot, to często stosuje się selektor tbody tr:nth-child(even), żeby uniknąć nieoczekiwanych przesunięć numeracji przez nagłówki. Zrozumienie tej zasady bardzo ułatwia późniejsze korzystanie z bardziej złożonych wzorów nth-child, jak np. 2n+1 czy 3n.

Pytanie 18

Według którego parametru oraz dla ilu tabel zostaną zwrócone wiersze na liście w wyniku przedstawionego zapytania?

SELECT * FROM producent, hurtownia, sklep, serwis WHERE
   producent.nr_id = hurtownia.nr_id AND
   producent.wyrob_id = serwis.wyrob_id AND
   hurtownia.nr_id = sklep.nr_id AND
   sklep.nr_id = serwis.nr_id AND
   producent.nr_id = 1;

A. Według parametru wyrób Jd wyłącznie dla trzech tabel.

B. Według parametru nr id wyłącznie dla trzech tabel.

C. Według parametru wyrób id dla wszystkich tabel.

D. Według parametru nr id dla wszystkich tabel.

Brawo! Wybrałeś poprawną odpowiedź, zgodnie z którą parametrem nr id zwraca wiersze dla wszystkich tabel. To zapytanie SQL odnosi się do czterech tabel: producent, hurtownia, sklep i serwis. Zwraca ono wiersze, gdzie wartość kolumny nr_id jest taka sama we wszystkich tych tabelach i równa 1. Dodatkowo, jakość danych jest wspierana przez fakt, że zapytanie sprawdza zgodność wartości kolumny wyrob_id między tabelami producent i serwis. Zrozumienie tego, jak działa to zapytanie i dlaczego to jest ważne, jest kluczowe w praktyce programistycznej. Zapewnia to, że możemy skutecznie i efektywnie manipulować danymi, a także zrozumieć, jak nasze zapytania wpływają na wyniki, które otrzymujemy. Dobra praktyka jest zawsze zrozumienie, jakie dane są zwracane przez nasze zapytanie, zanim zaczniemy z nich korzystać w naszym kodzie. Ostatecznie, zrozumienie, jak korzystać z zapytań SQL do manipulacji i odzyskiwania danych, jest kluczowym elementem dowolnej roli programistycznej.

Pytanie 19

W SQL, aby zmienić dane w tabeli, wykorzystuje się instrukcję

A. CREATE

B. UPDATE

C. JOIN

D. SELECT

Odpowiedź 'UPDATE' jest poprawna, ponieważ w języku SQL polecenie to służy do modyfikacji danych w istniejących rekordach tabeli. Umożliwia aktualizację wartości w jednym lub więcej polach w wybranych wierszach, których identyfikacja może być dokonana poprzez zastosowanie klauzuli WHERE. Na przykład, aby zaktualizować nazwisko użytkownika w tabeli 'Użytkownicy', można użyć polecenia: 'UPDATE Użytkownicy SET nazwisko = 'NoweNazwisko' WHERE id = 1;'. Dobrą praktyką jest zawsze uwzględnienie klauzuli WHERE, aby uniknąć przypadkowego zaktualizowania wszystkich rekordów w tabeli. Polecenie UPDATE jest częścią standardu SQL i szeroko stosowane w codziennej pracy z bazami danych, co czyni je kluczowym narzędziem w zarządzaniu danymi. Warto również pamiętać, że przed wykonaniem aktualizacji zaleca się wykonanie kopii zapasowej danych, aby zabezpieczyć się przed niezamierzonymi zmianami.

Pytanie 20

Jak powinien być poprawnie zapisany znacznik <img>, służący do umieszczenia na stronie internetowej obrazu rys.jpg, przeskalowanego do szerokości 120 px oraz wysokości 80 px z tekstem alternatywnym "krajobraz"?

A. <img src="rys.jpg" width="120px" height="80px" alt="krajobraz"/>

B. <img href="rys.jpg" height="120px" width="80px" info="krajobraz"/>

C. <img src="rys.jpg" height="120px" width="80px" info="krajobraz"/>

D. <img image="rys.jpg" width="120px" height="80px" alt="krajobraz"/>

Odpowiedź <img src="rys.jpg" width="120px" height="80px" alt="krajobraz"/> jest poprawna z kilku powodów. Przede wszystkim, atrybut 'src' wskazuje na lokalizację pliku graficznego, co jest kluczowe dla poprawnego wyświetlania obrazu na stronie internetowej. Atrybuty 'width' oraz 'height' pozwalają na precyzyjne określenie rozmiarów obrazu, co jest istotne zarówno dla responsywności strony, jak i dla optymalizacji czasu ładowania. Użycie jednostki 'px' (pikseli) jest poprawne, jednak w HTML5 można pominąć tę jednostkę, wpisując jedynie wartość liczbową. Atrybut 'alt' jest niezwykle ważny dla dostępności, ponieważ dostarcza alternatywny opis obrazu dla użytkowników, którzy nie mogą go zobaczyć, na przykład osób niewidomych korzystających z czytników ekranu. Używanie odpowiednich atrybutów oraz wartości jest zgodne z najlepszymi praktykami w tworzeniu stron WWW oraz standardami W3C, co wpływa na lepszą użyteczność oraz SEO strony. Przykładem praktycznym może być umieszczenie grafiki w nagłówku strony, gdzie obraz jest widoczny, a opis alternatywny wspiera dostępność i kontekst treści.

Pytanie 21

Który modyfikator jest związany z opisem podanym poniżej?

Metoda oraz zmienna jest dostępna wyłącznie dla innych metod własnej klasy.

A. static

B. public

C. protected

D. private

Modyfikator dostępu private w językach programowania takich jak Java i C# umożliwia ukrywanie szczegółów implementacji danej klasy przed jej użytkownikami. Deklarowanie zmiennych i metod jako private chroni je przed nieumyślnymi zmianami z zewnątrz, co zwiększa bezpieczeństwo i integralność danych. Daje to kontrolę nad tym, jak dane są używane i modyfikowane, co jest kluczowe w projektowaniu solidnych systemów. Prywatne elementy są dostępne jedynie w obrębie klasy, co pozwala zachować enkapsulację, jedną z podstaw programowania obiektowego. Dzięki temu, można łatwo modyfikować wewnętrzne mechanizmy klasy, bez wpływu na inne części programu, które z niej korzystają. Używanie private umożliwia również tworzenie metod pomocniczych, które są niewidoczne dla użytkowników zewnętrznych, ale wspomagają działanie publicznych interfejsów. To podejście zgodne ze standardami projektowania, takimi jak zasada najmniejszej wiedzy, która zaleca ograniczanie dostępu do niezbędnego minimum dla poprawy modularności i utrzymania kodu. Przykładem może być klasa KontoBankowe, gdzie saldo konta jest prywatne, a dostęp do jego zmiany odbywa się poprzez metody publiczne, co pozwala na weryfikację operacji finansowych.

Pytanie 22

Aby zainstalować system CMS Joomla!, potrzebne jest środowisko

A. Apache oraz PHP

B. Apache, PHP i MySQL

C. PHP oraz MySQL

D. IIS, Perl oraz MySQL

Aby uruchomić system CMS Joomla!, niezbędne jest środowisko składające się z serwera Apache, języka PHP oraz bazy danych MySQL. Apache jest jednym z najpopularniejszych serwerów WWW, który obsługuje zapytania HTTP i serwuje zawartość stron internetowych. PHP to skryptowy język programowania, który jest powszechnie używany do tworzenia dynamicznych stron internetowych i aplikacji webowych. W kontekście Joomla!, PHP jest odpowiedzialne za przetwarzanie kodu i interakcję z bazą danych. MySQL natomiast to system zarządzania relacyjnymi bazami danych, który przechowuje wszystkie dane potrzebne do działania Joomla!, takie jak informacje o użytkownikach, artykułach i ustawieniach systemowych. Współpraca tych trzech komponentów tworzy stabilne środowisko do działania Joomla!, zapewniając optymalizację wydajności oraz bezpieczeństwo. Warto również zaznaczyć, że Joomla! wymaga minimum wersji PHP 7.2 oraz MySQL 5.5, aby zapewnić pełną funkcjonalność i wsparcie dla nowoczesnych rozwiązań webowych.

Pytanie 23

Którą instrukcją można zastąpić pętlę for?

case

continue

switch

while

Pętlę for można zastąpić pętlą while - obie powtarzają kod, dopóki warunek jest prawdziwy, tyle że licznik i krok w while zapisuje się osobno. Dlatego zamiennikiem for jest while.

Pytanie 24

Który z poniższych formatów NIE pozwala na zapis plików animowanych?

A. GIF

B. SVG

C. SWF

D. ACE

Pozostałe formaty obsługują animację, więc nie są odpowiedzią. GIF przechowuje sekwencję klatek wyświetlanych w pętli - to klasyczny format prostych animacji. SWF to format technologii Flash, stworzony właśnie do animacji i interaktywnych aplikacji. SVG, choć wektorowy, również pozwala animować elementy obrazu. Formatem niesłużącym do animacji jest ACE - to archiwum do kompresji plików - dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 25

Tabela przedmioty ma pola ocena i uczenID. Która kwerenda policzy ŚREDNIĄ ocen ucznia o ID 7?

SELECT COUNT(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;

SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;

AVG SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;

COUNT SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;

Średnią wartości z kolumny liczy funkcja agregująca AVG. Zapis SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7; najpierw warunkiem WHERE wybiera oceny ucznia o ID 7, a potem AVG(ocena) je uśrednia. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 26

Jakiej opcji w edytorze grafiki rastrowej należy użyć, aby przygotować obraz do wyświetlenia na stronie w taki sposób, aby widoczna była tylko część znajdująca się w obrębie ramki?

A. Odbicie

B. Perspektywa

C. Kadrowanie

D. Skalowanie

Kadrowanie to proces polegający na usuwaniu niechcianych części obrazu w celu skupienia uwagi na jego istotnych elementach. W kontekście przygotowywania rysunku do wyświetlenia na stronie internetowej, kadrowanie pozwala na wyeksponowanie tylko tych fragmentów grafiki, które mają być widoczne dla odbiorcy, jednocześnie usuwając zbędne tło czy elementy. Jest to technika szeroko stosowana w branży graficznej i fotograficznej, gdzie precyzyjne dostosowanie kompozycji wizualnej ma kluczowe znaczenie dla estetyki oraz komunikacji wizualnej. Kadrowanie wspiera także optymalizację plików graficznych, redukując ich rozmiar i poprawiając czas ładowania strony. W edytorach grafiki rastrowej, takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, kadrowanie jest intuicyjnym narzędziem, które pozwala na szybkie i efektywne dostosowanie kadru do wymogów projektu. Dobre praktyki branżowe zalecają regularne kadrowanie w celu zwiększenia czytelności i nadania profesjonalnego wyglądu materiałom wizualnym. Poprawnie wykadrowany obraz nie tylko poprawia estetykę, ale również może wpłynąć na przekaz oraz zaangażowanie użytkowników. Wybór właściwych proporcji i skali podczas kadrowania jest istotny dla uzyskania spójnego i harmonijnego efektu końcowego, który będzie zgodny z założeniami projektu oraz oczekiwaniami odbiorcy.

Pytanie 27

Cechą formatu PNG jest:

A. reprezentacja grafiki wektorowej

B. bezstratna kompresja

C. obsługa animacji

D. brak obsługi kanału alfa

Pozostałe odpowiedzi błędnie opisują PNG. Obsługi animacji klasyczny PNG nie ma - wiele klatek przechowuje GIF (lub APNG jako rozszerzenie). Stwierdzenie o braku kanału alfa jest odwrotnością prawdy: PNG właśnie obsługuje przezroczystość dzięki kanałowi alfa. PNG nie jest też formatem wektorowym - zapisuje obraz jako siatkę pikseli, czyli rastrowo. Charakterystyczną cechą PNG jest bezstratna kompresja, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 28

W systemie baz danych sklepu komputerowego znajduje się tabela o nazwie komputery. Aby stworzyć raport, który wyświetla dane z tabeli dla komputerów z co najmniej 8 GB pamięci oraz procesorem Intel, można użyć kwerendy

A. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = "Intel" OR pamiec < 8

B. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = "Intel" OR pamiec >= 8

C. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = "Intel" AND pamiec < 8

D. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = "Intel" AND pamiec >= 8

Odpowiedź "SELECT * FROM komputery WHERE procesor = 'Intel' AND pamiec >= 8;" jest poprawna, ponieważ wykorzystuje operator AND do jednoczesnego spełnienia dwóch warunków: procesor musi być równy 'Intel', a pamięć musi wynosić co najmniej 8 GB. Taki zapis jest zgodny z najlepszymi praktykami w programowaniu zapytań SQL, którymi są m.in. precyzyjność oraz jednoznaczność. Dzięki użyciu operatora AND, zapytanie filtruje wyniki w sposób, który jest zgodny z wymaganiami użytkownika. W praktyce, takie kwerendy są niezwykle ważne dla analizy danych w bazach danych, ponieważ umożliwiają wyodrębnienie specyficznych informacji, które są krytyczne dla podejmowania decyzji biznesowych. Na przykład, w kontekście sklepu komputerowego, analiza komputerów z określonymi parametrami technicznymi może pomóc w lepszym dostosowaniu oferty do potrzeb klientów. Ponadto, rozumienie składni SQL oraz umiejętność formułowania efektywnych zapytań to kluczowa umiejętność dla specjalistów w dziedzinie zarządzania danymi.

Pytanie 29

Jak nazywa się niepotrzebne POWIELANIE tych samych danych w wielu miejscach bazy?

A. redundancją (nadmiarowością)

B. normalizacją

C. spójnością danych

D. integralnością referencyjną

Pozostałe pojęcia opisują coś przeciwnego lub pokrewnego. Normalizacja to proces ELIMINOWANIA redundancji przez podział na tabele. Integralność referencyjna pilnuje poprawności powiązań kluczy. Spójność danych oznacza ich wzajemną zgodność. Samo zbędne powielanie danych to redundancja.

Pytanie 30

Testy związane ze skalowalnością aplikacji mają na celu zweryfikowanie, czy program

A. jest chroniony przed nieautoryzowanymi działaniami, np. dzieleniem przez zero

B. jest właściwie opisany w dokumentacji

C. posiada odpowiednie funkcje

D. jest w stanie funkcjonować przy zaplanowanym i większym obciążeniu

Wybór odpowiedzi dotyczącej funkcjonalności aplikacji lub zabezpieczeń przed niepożądanymi operacjami, jak dzielenie przez zero, jest nieprawidłowy w kontekście testów skalowalności. Funkcjonalność, choć istotna, nie odnosi się bezpośrednio do tego, jak aplikacja radzi sobie z wzrastającym obciążeniem. Oprogramowanie może być w pełni funkcjonalne, ale jeśli nie jest w stanie sprostać zwiększonej liczbie użytkowników, nie może być uznane za skalowalne. Zabezpieczenia przed błędami, takimi jak dzielenie przez zero, dotyczą stabilności aplikacji, ale nie definiują jej zdolności do działania pod dużym obciążeniem. W kontekście obliczeń i operacji, programiści powinni zajmować się obsługą wyjątków, co jest oddzielnym zagadnieniem od skalowalności. Odpowiednia dokumentacja ma znaczenie w kontekście utrzymania i rozwoju oprogramowania, ale także nie odnosi się do problematyki wydajności i obciążenia. W rzeczywistości, wiele aplikacji pomimo dobrych praktyk w zakresie zabezpieczeń i dokumentacji, może przestać działać w przypadku nadmiernego obciążenia, co wskazuje na brak właściwej architektury skalowalnej. Zrozumienie różnicy między tymi aspektami jest kluczowe dla inżynierów oprogramowania i projektantów systemów.

Pytanie 31

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. części wspólnej.

B. wykluczenia.

C. grupowania.

D. sumy.

W tym zadaniu łatwo się pomylić, bo w grafice wektorowej mamy kilka różnych funkcji, które na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie: łączą obiekty w coś, co zachowuje się jak jeden element. Jednak ich działanie „pod maską” jest zupełnie inne. Funkcje typu suma, wykluczenie czy część wspólna to klasyczne operacje boolowskie na kształtach. One zmieniają geometrię obiektów, czyli tworzą nową ścieżkę wynikową na podstawie przecięcia lub połączenia istniejących. W praktyce oznacza to, że jeśli zastosujesz sumę na tekście i wielokącie, program najczęściej zamieni tekst na krzywe i połączy wszystko w jedną ścieżkę. Efekt wizualny może być fajny, ale edytowalność tekstu przepada. Nie możesz już po prostu zmienić czcionki czy liter, bo to nie jest tekst, tylko zestaw węzłów.
Podobnie z wykluczeniem: ta operacja tworzy „dziurę” jednego obiektu w drugim. Używa się jej np. do wycinania napisu z tła lub tworzenia maski. To jest typowy trik przy projektach logotypów albo efektach dekoracyjnych. Ale z punktu widzenia pytania – to działanie jest destrukcyjne dla tekstu, bo znowu zamienia go na kształt i łączy z wielokątem w sposób nieodwracalny (poza cofnięciem operacji). Część wspólna działa jeszcze ostrzej: zostawia tylko obszar, w którym obiekty się nakładają. Reszta jest tracona. To też jest operacja geometryczna, a nie organizacyjna.
Typowy błąd myślowy polega na założeniu, że „skoro po operacji mam jeden obiekt, to znaczy, że to jest to samo co grupowanie”. Niestety nie. Grupowanie nie modyfikuje kształtów, tylko tworzy kontener logiczny – tak jakbyś w folderze trzymał kilka plików. Możesz je potem rozgrupować i wszystko wraca do stanu sprzed grupowania. Operacje suma, wykluczenie, część wspólna są destrukcyjne względem oryginalnych obiektów, bo generują nową ścieżkę zamiast starych. W kontekście dobrych praktyk w grafice komputerowej i multimediach przyjmuje się, że dopóki chcesz zachować pełną edytowalność (szczególnie tekstów), używasz grupowania, warstw i wyrównywania, a dopiero na późnym etapie projektu stosujesz operacje boolowskie, i to świadomie, wiedząc, że cofasz się już tylko historią edycji. Dlatego w pytaniu, gdzie mowa jest wprost o połączeniu tekstu i wielokąta w jeden obiekt w sposób odwracalny, jedyną sensowną odpowiedzią jest funkcja grupowania, a nie suma, wykluczenie czy część wspólna.

Pytanie 32

Które ze znaczników HTML umożliwią wyświetlenie na stronie tekstu w jednym wierszu, jeżeli żadne formatowanie CSS nie zostało zdefiniowane?

Dobre strony mojej strony

A. <span>Dobre strony </span><span style=”letter-spacing:3px”>mojej strony</span>

B. <div>Dobre strony </div><div style=”letter-spacing:3px”>mojej strony</div>

C. <p>Dobre strony </p><p style=”letter-spacing:3px”>mojej strony</p>

D. <h3>Dobre strony </h3><h3 style=”letter-spacing:3px”>mojej strony</h3>

Niestety, Twoja odpowiedź nie była prawidłowa. Wybrałeś jedną z odpowiedzi zawierających znaczniki blokowe: <p>, <h3> lub <div>. Te znaczniki domyślnie zaczynają nowy wiersz przed i po swoim zakończeniu, co oznacza, że tekst zawarty w kolejnych takich znacznikach będzie wyświetlany w oddzielnych wierszach. To jest dobre podejście, kiedy chcemy utworzyć strukturę dokumentu z wyraźnie zdefiniowanymi sekcjami. Jednak w przypadku pytania, które polegało na wyświetlaniu tekstu w jednym wierszu bez dodatkowego formatowania CSS, odpowiedzi z użyciem tych znaczników są niepoprawne. W takim przypadku powinniśmy skorzystać z znacznika liniowego <span>, który nie wprowadza nowych linii. Ważne jest, aby dobrze rozumieć różnice między znacznikami liniowymi i blokowymi, ponieważ mają one istotne znaczenie dla struktury i wyglądu naszej strony internetowej.

Pytanie 33

Które polecenie SQL zmieni w tabeli tab, w kolumnie kol, wartość „Ania” na „Zosia”?

ALTER TABLE tab CHANGE kol = 'Zosia' kol = 'Ania';

UPDATE tab SET kol = 'Zosia' WHERE kol = 'Ania';

ALTER TABLE tab CHANGE kol = 'Ania' kol = 'Zosia';

UPDATE tab SET kol = 'Ania' WHERE kol = 'Zosia';

Modyfikację wartości w wierszach wykonuje UPDATE: ustawiamy nową wartość klauzulą SET, a warunkiem WHERE wskazujemy, których rekordów dotyczy. Zamiana „Ania” na „Zosia” to UPDATE tab SET kol = 'Zosia' WHERE kol = 'Ania';. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 34

Jakie polecenie pozwala na dodanie kolumny zadaniekompletne do tabeli zadania?

A. ADD COLUMN zadaniekompletne WITH zadania

B. ALTER TABLE zadania ADD COLUMN zadaniekompletne int

C. CREATEINDEX zadania ADD COLUMN zadaniekompletne int

D. INSERT INTO zadania VALUES zadaniakompletne

Odpowiedź 'ALTER TABLE zadania ADD COLUMN zadaniekompletne int' jest rzeczywiście na miejscu. To polecenie ALTER TABLE to standardowy sposób na zmiany w tabelach w SQL. Dzięki niemu możemy dodawać, usuwać czy zmieniać kolumny, a także wprowadzać różne ograniczenia. W tym przypadku dodajemy nową kolumnę 'zadaniekompletne', która będzie przyjmować wartości całkowite (int). Fajnym przykładem zastosowania tego polecenia może być śledzenie postępu zadań w projekcie. Kolumna 'zadaniekompletne' mogłaby oznaczać, czy zadanie jest skończone (np. 0 dla nieukończonego, 1 dla ukończonego). Zawsze warto pomyśleć o tym, jak takie zmiany mogą wpłynąć na istniejące dane oraz aplikacje korzystające z tej tabeli, żeby nie narazić się na różne problemy z danymi.

Pytanie 35

W dokumentacji języka PHP znajduje się informacja dotycząca jednej z jego funkcji:
„Warning. This extension was deprecated in PHP 5.5.0, and it was removed in PHP 7.0.0.”.
Zgodnie z tą informacją użycie tej funkcji jest:

A. niezalecane w wersji PHP 5.5.0 i dostępne od wersji 7.0.0.

B. niemożliwe w wersjach PHP 5.5.0 lub starszych i dostępne dopiero od wersji 7.0.0.

C. dostępne w wersjach PHP od 5.5.0 do 7.0.0 (włącznie) i niedostępne w innych wersjach.

D. przestarzałe od wersji PHP 5.5.0 i całkowicie usunięte w wersji 7.0.0.

Opis w dokumentacji PHP, że dane rozszerzenie „was deprecated in PHP 5.5.0, and it was removed in PHP 7.0.0”, ma bardzo konkretne znaczenie i jest częścią szerszej polityki utrzymania kompatybilności wstecznej. „Deprecated” nie oznacza ani wprowadzenia funkcji, ani jej czasowej dostępności między jakimiś wersjami, tylko etap przejściowy: funkcja jeszcze działa, ale jest już oznaczona jako przestarzała i przeznaczona do usunięcia w przyszłej głównej wersji języka. Typowym błędem myślowym jest traktowanie słowa „deprecated” jako „od tej wersji pojawia się funkcja” albo „od tej wersji zaleca się jej używanie”. Jest dokładnie odwrotnie – od tej wersji należy zacząć planować rezygnację z tej funkcji. Dlatego interpretacja, że coś jest „niezalecane w 5.5.0 i dostępne od 7.0.0” kompletnie nie trzyma się kupy, bo „removed in 7.0.0” znaczy fizyczne usunięcie, a nie udostępnienie. Innym częstym nieporozumieniem jest myślenie, że skoro pojawia się ostrzeżenie „deprecated”, to w starszych wersjach (np. 5.4, 5.3) ta funkcja nie istniała. W praktyce bardzo często jest tak, że funkcja działała od dawna, w 5.5 została oznaczona jako przestarzała, a dopiero w 7.0 znikła – więc stwierdzenie, że jest „niemożliwa w 5.5.0 lub starszych i dostępna dopiero od 7.0.0” odwraca chronologię do góry nogami. Pojawia się też błędne założenie, że komunikat określa dokładnie zakres wersji, w których funkcja jest dostępna, np. „od 5.5 do 7.0 włącznie”. Tymczasem słowo „removed” jasno wskazuje, że od podanej wersji w górę funkcji już nie ma. Dobry nawyk w pracy z PHP to: zawsze czytać dokładnie notki w dokumentacji, sprawdzać sekcję „Changelog” i traktować ostrzeżenia o przestarzałości jako sygnał do migracji kodu, a nie jako informację o dodaniu nowej funkcji. Z mojego doświadczenia niedokładne zrozumienie tych komunikatów kończy się tym, że po aktualizacji do PHP 7 lub 8 projekt nagle przestaje działać, bo opierał się na funkcjach formalnie wycofanych kilka lat wcześniej.

Pytanie 36

W przypadku podanego fragmentu kodu walidator HTML zgłosi błąd, ponieważ <img src="kwiat.jpg alt="kwiat">

A. brak obrazu kwiat.jpg

B. zastosowano nieznany atrybut alt

C. użyto niewłaściwego znacznika do wyświetlenia obrazu

D. nie zamknięto cudzysłowu

W przedstawionym kodzie HTML występuje błąd związany z niedomknięciem cudzysłowu dla atrybutu 'src'. Prawidłowa składnia powinna wyglądać następująco: <img src="kwiat.jpg" alt="kwiat">. Brak cudzysłowu po 'kwiat.jpg' uniemożliwia poprawne zinterpretowanie kodu przez przeglądarki, co skutkuje błędem walidacji. Zasady walidacji kodu HTML są zgodne z wytycznymi W3C, które zalecają, aby każdy atrybut był zamknięty cudzysłowem. Poprawność kodu nie tylko wpływa na jego działanie, ale również na dostępność strony oraz SEO. Użytkownicy, którzy poruszają się po stronach bez pełnej obsługi HTML, mogą napotkać problemy z wyświetlaniem obrazów. W praktyce, zawsze warto stosować dobregi praktyki kodowania, takie jak użycie linterów do sprawdzania poprawności kodu przed jego publikacją, aby uniknąć takich błędów.

Pytanie 37

Wynikiem działania pętli będzie wypisanie liczb

for ($i = 0; $i <= 20; $i += 4)
 echo $i . ', ';

A. 0, 4, 8, 12, 16,

B. 0, 4, 8, 12, 16, 20,

C. 0,1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19,

D. 0,1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20,

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Pętla for w języku PHP jest strukturą kontrolną, która pozwala na wielokrotne wykonanie określonej sekwencji instrukcji. W tym konkretnym przypadku, pętla zaczyna od wartości 0 i zwiększa wartość $i o 4 przy każdej iteracji, aż osiągnie lub przekroczy wartość 20. W wyniku tego, wartości, które otrzymujemy i zostają wypisane, to 0, 4, 8, 12, 16, 20. Pętle są niezwykle użyteczne i wszechstronne w programowaniu, pozwalając na automatyzację i usprawnienie wielu zadań. Pętla for, którą tu widzimy, jest przykładem zastosowania tej struktury do generowania sekwencji liczb, co ma wiele zastosowań, na przykład w tworzeniu tablic, sterowaniu kolejnością wykonywania operacji lub generowaniu dynamicznych treści na stronach internetowych.

Pytanie 38

Który plik konfiguracyjny pozwala ustawić parametry PHP dla całego serwera?

httpd.conf

php.ini

config.inc.php

my.ini

Plik php.ini to główny plik konfiguracyjny interpretera PHP - ustawia się w nim parametry działające dla całego serwera, np. dyrektywy obsługi błędów (display_errors, log_errors), limity (memory_limit, max_execution_time, upload_max_filesize) czy strefę czasu. Aktualne ustawienia można podejrzeć funkcją phpinfo(). Dlatego parametry PHP dla całego serwera definiuje php.ini.

Pytanie 39

Którą relację w projekcie bazy danych należy ustalić między tabelami widocznymi na ilustracji zakładając, że każdy klient sklepu internetowego dokona przynajmniej dwóch zamówień?

A. n:n

B. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia

C. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Zamówienia, a wiele po stronie Klienta

D. 1:1

Poprawnie wskazana relacja 1:n (jeden do wielu), gdzie „1” jest po stronie tabeli Klient, a „n” po stronie tabeli Zamówienie, dokładnie odzwierciedla opisany przypadek biznesowy: jeden klient sklepu internetowego może złożyć wiele zamówień, a każde zamówienie należy do jednego, konkretnego klienta. W praktyce projektowania relacyjnych baz danych oznacza to, że w tabeli Zamówienie umieszczamy klucz obcy (np. kolumnę id_klienta), który wskazuje na klucz główny w tabeli Klient (np. id_klienta jako PRIMARY KEY). To jest klasyczny przykład relacji nadrzędny–podrzędny (parent–child). Z mojego doświadczenia w systemach e‑commerce taka struktura jest standardem, bo pozwala łatwo wykonywać typowe kwerendy: wyszukiwanie wszystkich zamówień danego klienta, liczenie wartości zamówień na klienta, analizę historii zakupów. Dodatkowo założenie, że każdy klient dokona co najmniej dwóch zamówień, wpływa na tzw. krotność minimalną po stronie Zamówienia (min 2), ale nie zmienia samego typu relacji – nadal jest to 1:n. W modelu logicznym i fizycznym realizujemy to przez odpowiednie więzy integralności: klucz główny w tabeli Klient i klucz obcy w tabeli Zamówienie z ON DELETE RESTRICT lub CASCADE (w zależności od polityki biznesowej). Taka relacja ułatwia normalizację danych: dane klienta trzymamy w jednym miejscu, unikamy duplikacji w wielu zamówieniach, a w razie zmiany np. adresu e‑mail aktualizujemy tylko jeden rekord. W dobrze zaprojektowanych schematach (np. zgodnych z 3NF) dokładnie tak modeluje się powiązanie Klient–Zamówienie.

Pytanie 40

W aplikacji webowej komunikat powinien być wyświetlany jedynie wtedy, gdy użytkownik odwiedza stronę po raz pierwszy. Jakiej funkcji PHP należy użyć w tym przypadku?

A. mysqli_change_user

B. setcookie

C. session_destroy

D. define

Funkcja setcookie w PHP jest wykorzystywana do ustawiania ciasteczek w przeglądarkach użytkowników. Ciasteczka te mogą przechowywać różne informacje, co umożliwia personalizację doświadczeń użytkownika na stronie internetowej. W kontekście opisanego zagadnienia, można zastosować setcookie do zdefiniowania ciasteczka, które będzie informować, że dany użytkownik odwiedza stronę po raz pierwszy. Przykładowe zastosowanie może wyglądać tak: jeśli na stronie nie ma określonego ciasteczka (np. 'first_visit'), można wyświetlić komunikat powitalny i wówczas ustawić ciasteczko z odpowiednim czasem ważności, co pozwala na ukrycie tego komunikatu przy kolejnych wizytach. Użycie tej funkcji jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania sesjami użytkowników, ponieważ pozwala na zachowanie stanu użytkownika w sposób prosty i efektywny. Dodatkowo, dzięki ciasteczkom, można analizować zachowanie użytkowników, co pozwala na dalsze optymalizowanie doświadczeń na stronie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej