Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 7 kwietnia 2026 23:50
  • Data zakończenia: 7 kwietnia 2026 23:53

Egzamin niezdany

Wynik: 3/40 punktów (7,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W języku JavaScript poniższy fragment funkcji ma na celu

wynik = 0;
for (i = 0; i < tab.length; i++) {
  wynik += tab[i];
}
A. dodać do każdego elementu tablicy ustaloną wartość
B. wyświetlić wszystkie elementy tablicy
C. obliczyć sumę wszystkich elementów tablicy
D. wprowadzić do każdego elementu tablicy bieżącą wartość zmiennej i

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja w podanym fragmencie rzeczywiście ma na celu policzenie sumy wszystkich elementów tablicy. Przy inicjalizacji zmiennej 'wynik' na 0, kod iteruje przez każdy element tablicy 'tab' przy użyciu pętli for. W każdej iteracji do 'wynik' dodawana jest wartość bieżącego elementu tablicy, co prowadzi do skumulowania wszystkich wartości. Tego typu operacje są powszechnie stosowane w programowaniu, szczególnie w analizie danych, gdzie często zachodzi potrzeba obliczenia sumy, średniej lub innych statystyk na podstawie zebranych danych. Ważne jest również, aby pamiętać o typach danych w JavaScript – elementy tablicy powinny być liczbami, aby suma była poprawna. Zastosowanie tej techniki jest standardem w wielu algorytmach i jest fundamentalne dla zrozumienia bardziej zaawansowanych koncepcji, jak np. funkcje redukujące.

Pytanie 2

Elementem odpowiadającym imieniu Agata w zaprezentowanej tablicy JavaScript jest:

var Imiona = new Array('Anna','Joanna','Monika','Agata');
A. Imiona[Agata];
B. Imiona[3];
C. Imiona[4];
D. Imiona['Agata'];
Poprawna odpowiedź to Imiona[3], ponieważ w JavaScript indeksowanie tablicy zaczyna się od zera. Oznacza to, że pierwszy element tablicy Imiona to 'Anna' (Imiona[0]), drugi to 'Joanna' (Imiona[1]), trzeci to 'Monika' (Imiona[2]), a czwarty to 'Agata' (Imiona[3]). W kontekście programowania w JavaScript ważne jest, aby znać zasady indeksowania, co jest szczególnie istotne przy pracy z tablicami, ponieważ niewłaściwe indeksowanie może prowadzić do błędów, takich jak undefined. W praktyce, jeżeli chcemy uzyskać dostęp do konkretnego elementu tablicy, musimy użyć odpowiedniego indeksu. Ponadto, korzystanie z tablic w JavaScript jest powszechną praktyką, a zrozumienie ich mechanizmu pozwala na efektywne operowanie danymi. Należy również pamiętać o dobrych praktykach w programowaniu, takich jak stosowanie opisowych nazw zmiennych oraz komentowanie kodu, co zwiększa jego czytelność i zrozumienie dla innych programistów.

Pytanie 3

W języku JavaScript zadeklarowano funkcję.
function absValue(f) {
    return Math.abs(f);
}

A. wypisać wartość bezwzględną z f
B. zwrócić wartość bezwzględną z f
C. wypisać wartość przeciwną do f
D. zwrócić wartość przeciwną do f
Poprawna odpowiedź to „zwrócić wartość bezwzględną z f”. Funkcja absValue(f) korzysta z wbudowanej metody Math.abs(), która zwraca wartość bezwzględną liczby przekazanej jako argument. Oznacza to, że jeśli liczba f jest ujemna, zostanie zamieniona na dodatnią, a jeśli dodatnia — pozostanie bez zmian. Funkcja nie wypisuje wartości, lecz zwraca wynik, który można następnie wykorzystać w dalszych obliczeniach. Takie podejście jest często stosowane w programowaniu, gdy chcemy operować na wielkościach zawsze nieujemnych, np. przy obliczaniu różnic, odległości lub w analizie danych numerycznych.

Pytanie 4

Jakiego zdarzenia trzeba użyć, aby funkcja JavaScript była uruchamiana za każdym razem, gdy użytkownik wprowadzi jakikolwiek znak do pola tekstowego?

A. onmouseout
B. onload
C. onclick
D. onkeydown
Odpowiedź 'onkeydown' jest w porządku! To zdarzenie działa za każdym razem, gdy ktoś naciska klawisz w polu edycyjnym. Świetnie nadaje się do monitorowania, co użytkownik wpisuje na bieżąco. Na przykład w formularzach można go użyć, żeby od razu sprawdzić, czy dane są poprawne. Dzięki temu użytkownik widzi, czy coś jest nie tak, co ogólnie poprawia użyteczność aplikacji. Poza tym, dobrym pomysłem jest nadawanie zrozumiałych nazw funkcjom, które reagują na te zdarzenia – pomaga to później w utrzymaniu kodu. Można też łączyć onkeydown z onkeyup czy onkeypress, żeby jeszcze lepiej kontrolować wprowadzane dane. To na pewno sprawi, że Twoja aplikacja będzie bardziej interaktywna.

Pytanie 5

Jakie działanie wykonuje poniższy fragment kodu w języku JavaScript? n = "Napis1"; s = n.length;

A. Przypisuje do zmiennej s wartość odpowiadającą długości napisu z zmiennej n
B. Przypisuje do zmiennej s część napisu z zmiennej n, o długości określonej przez zmienną length
C. Przypisuje wartość zmiennej n do zmiennej s
D. Zwraca długość napisu zawartego w zmiennej n

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Fragment skryptu w języku JavaScript, w którym zmienne n i s są definiowane, wykonuje przypisanie wartości długości napisu z zmiennej n do zmiennej s. Metoda length jest właściwością obiektów typu string, która zwraca liczbę znaków w danym napisie. W tym przypadku, jeśli zmienna n zawiera napis "Napis1", to zmienna s po wykonaniu tego skryptu przyjmie wartość 6, ponieważ napis ten składa się z 6 znaków. Praktyczne zastosowanie tej funkcji polega na możliwości dynamicznego określenia długości wprowadzanych danych, co jest kluczowe przy walidacji formularzy, obliczaniu rozmiaru danych czy tworzeniu interfejsów użytkownika. Dobrą praktyką w programowaniu jest zawsze uwzględnienie długości napisu w algorytmach przetwarzania tekstu, aby uniknąć błędów podczas operacji na stringach. Warto również wiedzieć, że w JavaScript właściwość length nie wymaga wywołania metody, co jest zgodne z ogólnym założeniem o uproszczeniu użycia obiektów, a tym samym podnosi czytelność kodu.

Pytanie 6

Jak nazywa się metoda, która pozwala na nawiązanie asynchronicznego połączenia między klientem a serwerem oraz umożliwia wymianę danych bez przeładowania całej strony WWW?

A. PHP
B. AJAX
C. XML
D. YBScript

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
AJAX, czyli Asynchronous JavaScript and XML, to naprawdę fajna technika, która pozwala na komunikację między klientem a serwerem bez konieczności przeładowywania całej strony. To znaczy, że możemy wysyłać i odbierać dane w tle, co jest mega wygodne. Dzięki temu możemy np. aktualizować tylko część strony, kiedy użytkownik coś kliknie. Dużo nowoczesnych aplikacji, jak Gmail, korzysta z AJAX, żeby dynamicznie ładować i wysyłać e-maile. W praktyce, gdy użytkownik wysyła wiadomość, to nie musi czekać, aż załaduje się cała strona, żeby zobaczyć nową treść. AJAX współpracuje z różnymi technologiami, jak JSON, co ułatwia wymianę danych w formacie, który JavaScript bez problemu przetwarza. Generalnie, standardy webowe mówią, że warto korzystać z AJAX, bo poprawia to wydajność i responsywność aplikacji. Dlatego jest to narzędzie, które każdy nowoczesny deweloper stron powinien mieć w swoim arsenale.

Pytanie 7

Przedstawiona funkcja napisana w kodzie JavaScript ma na celu:

function oblicz(a, n)
{
    wynik = 1;
    for(i = 0; i < n; i++)
        wynik *= a;
    return (wynik);
}
A. wpisać wyniki mnożenia a przez n
B. zwrócić wynik potęgowania a^n
C. zwrócić iloczyn kolejnych liczb od 1 do a
D. wpisać kolejne liczby od a do n

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja w kodzie JavaScript przedstawionym w pytaniu ma na celu zwrócenie wyniku potęgowania liczby a do potęgi n. Widzimy to poprzez analizę kodu: rozpoczyna się od inicjalizacji zmiennej wynik z wartością 1, a następnie w pętli for realizowana jest operacja mnożenia wyniku przez a dokładnie n razy. W ten sposób wynik = wynik * a jest wykonywane iteracyjnie, co oznacza że a jest mnożone przez siebie n razy. Taka operacja jest definicją potęgowania: a do potęgi n oznacza a mnożone n-krotnie. Tego rodzaju funkcje są fundamentalne w programowaniu, szczególnie w kontekście matematycznych obliczeń czy symulacji wymagających wielokrotnych potęgowań, np. w zastosowaniach naukowych i inżynieryjnych. Dobrą praktyką jest również optymalizacja tego typu funkcji używając wbudowanych metod jak Math.pow w JavaScript, co zwiększa czytelność i efektywność kodu. Rozumienie potęgowania jest kluczowe w algorytmach opartych na teorii liczb, kryptografii czy w grafice komputerowej, gdzie operacje te mogą być wysoce złożone i wymagają szczególnej optymalizacji.

Pytanie 8

Po uruchomieniu zamieszczonego w ramce skryptu w języku JavaScript, w przeglądarce zostanie wyświetlona wartość:

var a = 5;
var b = a--;
a *= 3;
document.write(a + "," + b);
A. 15,4
B. 12,5
C. 15,5
D. 12,4

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tym skrypcie JavaScript najpierw zmienna a zaczyna z wartością 5. Gdy używasz operatora dekrementacji, czyli a--, to jego wartość zostaje przypisana do zmiennej b, zanim a zostanie zmniejszona. Dlatego b ma wartość 5, a a staje się 4. Potem mamy a *= 3, co znaczy, że mnożymy 4 (aktualną wartość a) przez 3, co daje nam 12. Na końcu, wywołując document.write(a + ',' + b), dostajemy w wyniku 12,5. Zrozumienie tych operatorów w JavaScript jest naprawdę ważne. Operatorzy, jak ++ i --, są powszechnie używani w pętlach, więc znajomość ich działania pomoże ci pisać lepszy i bardziej przejrzysty kod, unikając typowych błędów przy przypisywaniu wartości. Fajnie też wiedzieć, że podobnie działają oni w wielu innych językach programowania, więc ta wiedza jest naprawdę uniwersalna.

Pytanie 9

Język JavaScrypt umożliwia obsługę

A. funkcji wirtualnych
B. obiektów DOM
C. klas abstrakcyjnych
D. wysyłania ciastek z identycznymi informacjami do wielu klientów strony

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
JavaScript to język programowania, który ma silne wsparcie dla obiektów DOM (Document Object Model), co pozwala na dynamiczne manipulowanie strukturą HTML oraz stylami CSS w czasie rzeczywistym. DOM jest interfejsem programowania aplikacji, który reprezentuje strukturę dokumentów HTML oraz XML jako zhierarchizowane drzewo obiektów. Dzięki JavaScript, programiści mogą dodawać, usuwać oraz modyfikować elementy na stronie internetowej, co prowadzi do interaktywnych i responsywnych doświadczeń użytkowników. Na przykład, za pomocą metody document.getElementById() można uzyskać dostęp do konkretnego elementu HTML, a następnie zmienić jego zawartość lub styl. Możliwości manipulacji DOM w JavaScript są szerokie, obejmują takie operacje jak dodawanie klas CSS, obsługa zdarzeń użytkownika, czy tworzenie nowych elementów. Standardy, takie jak W3C DOM, definiują sposób, w jaki te operacje powinny być realizowane, zapewniając interoperacyjność w różnych przeglądarkach. Zrozumienie obsługi DOM w JavaScript jest kluczowe dla każdego, kto chce tworzyć nowoczesne aplikacje internetowe, ponieważ umożliwia pełne wykorzystanie możliwości interakcji na stronach WWW.

Pytanie 10

Jaki będzie efekt wykonania poniższego kodu JavaScript?

var akapit = document.createElement("p");
document.body.appendChild(akapit);
A. Wstawienie akapitu na szczycie strony
B. Dodanie akapitu na końcu strony
C. Skasowanie akapitu ze strony
D. Pokazanie okna dialogowego z napisem akapit

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod JavaScript przedstawiony w pytaniu tworzy nowy element paragrafu HTML za pomocą metody document.createElement("p") i dodaje go na koniec elementu body strony za pomocą metody appendChild(). Dlatego poprawna odpowiedź to dodanie akapitu na koniec strony. Tworzenie elementów dynamicznie w JavaScript to kluczowa funkcja umożliwiająca manipulację modelem DOM (Document Object Model) co jest podstawą dynamicznego interfejsu użytkownika. Przykłady zastosowań obejmują dodawanie nowych elementów do listy rozwijanej formularza aktualizację zawartości strony bez konieczności jej przeładowywania czy dodawanie interaktywnych komponentów. Zgodnie z dobrymi praktykami warto pamiętać o konieczności optymalizacji operacji na DOM ponieważ mogą być kosztowne obliczeniowo. Efektywne zarządzanie drzewem DOM wymaga także znajomości innych metod takich jak insertBefore czy replaceChild które pozwalają na bardziej zaawansowane manipulacje struktury dokumentu. Przy projektowaniu dynamicznych aplikacji webowych należy zawsze pamiętać o zachowaniu dostępności i semantyki HTML co jest istotne z punktu widzenia SEO i użyteczności strony.

Pytanie 11

W formularzu dane z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetwarzane w skrypcie JavaScript w następujący sposób:

var x = parseFloat(a);
Jaki typ będzie miała zmienna x?
A. NaN
B. napisowego
C. liczbowego, całkowitego
D. zmiennoprzecinkowego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmienna x będzie typu zmiennoprzecinkowego, ponieważ funkcja parseFloat() konwertuje wartość przekazaną jej jako argument na liczbę zmiennoprzecinkową. W przypadku, gdy zmienna a zawiera poprawną reprezentację liczby, np. '10.5' lub '3.14', parseFloat() zwróci odpowiednią wartość zmiennoprzecinkową. Dobrą praktyką jest zapewnienie, że wartość w a jest odpowiednio walidowana przed konwersją, aby uniknąć błędów i niepożądanych wyników. Zmiennoprzecinkowe dane mogą być szczególnie użyteczne w aplikacjach finansowych, graficznych czy inżynieryjnych, gdzie precyzyjne obliczenia są kluczowe. Ponadto, JavaScript automatycznie przekształca liczby całkowite do postaci zmiennoprzecinkowej, więc nawet jeśli a zawiera liczbę całkowitą, wynik w zmiennej x również będzie typem zmiennoprzecinkowym. Znajomość tego zachowania jest istotna dla programistów, aby skutecznie obsługiwać różnorodne operacje numeryczne.

Pytanie 12

W formularzu, wartości z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w skrypcie JavaScript w pokazany sposób. Jaki typ będzie miała zmienna x?

var x = parseInt(a);
A. NaN
B. napisowy
C. zmiennoprzecinkowy
D. liczbowy, całkowity

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja parseInt() w JavaScript jest super przydatna, bo pozwala zamienić ciąg znaków na liczbę całkowitą. Jak masz zmienną a, która bierze dane z inputu typu number, to parseInt() łapie te liczby i wyrzuca wszystko, co nie jest cyfrą. Dzięki temu dostajesz liczby całkowite. Warto wiedzieć, że ta funkcja nie zaokrągla wyników, tylko obcina część dziesiętną. To świetna opcja, gdy potrzebujesz tylko całkowitych wartości. parseInt() dobrze działa w programowaniu – często wykorzystuje się go do walidacji i manipulacji liczbami. Z mojego doświadczenia, kiedy pracujesz z różnymi typami danych, musisz zadbać, żeby przekształcenia były na miejscu, bo to bardzo ważne dla aplikacji. Użycie parseInt() jest zgodne z zasadami ECMAScript, co oznacza, że działa w różnych środowiskach JavaScript. Przykładem dobrego zastosowania są aplikacje webowe, gdzie często potrzebujesz liczb całkowitych, na przykład w kalkulatorach czy formularzach z wyborem ilości produktów.

Pytanie 13

W JavaScript zdarzenie onKeydown zostanie wywołane, gdy klawisz

A. myszki został naciśnięty
B. klawiatury został zwolniony
C. myszki został zwolniony
D. klawiatury został naciśnięty

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zdarzenie onKeydown w JavaScript jest wywoływane, gdy użytkownik naciśnie klawisz na klawiaturze. To fundamentalne zdarzenie jest często wykorzystywane w aplikacjach webowych do obsługi interakcji użytkowników, takich jak wprowadzanie danych czy nawigacja po formularzach. W momencie naciśnięcia klawisza, przeglądarka emituje to zdarzenie, co pozwala programistom na reagowanie na konkretne akcje. Na przykład, jeśli chcemy stworzyć prostą grę opartą na ruchu postaci, możemy wykorzystać onKeydown do wykrywania klawiszy strzałek i poruszania postacią w odpowiednich kierunkach. Warto również zauważyć, że onKeydown różni się od onKeyup, które jest wywoływane, gdy klawisz jest zwolniony, co ma znaczenie w przypadku obsługi sekwencji klawiszy oraz klawiszy modyfikujących, takich jak Shift czy Ctrl. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla tworzenia responsywnych i interaktywnych aplikacji webowych, zgodnych z najlepszymi praktykami programowania.

Pytanie 14

W języku JavaScript zapisano fragment kodu. Po wykonaniu skryptu zmienna x

<script>
var x = 10;
x++;
console.log(x);
</script>
A. będzie równa 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej.
B. będzie równa 10 i zostanie wypisana w dokumencie HTML.
C. będzie równa 10 i zostanie wypisana w głównym oknie przeglądarki internetowej.
D. będzie równa 11 i zostanie wypisana w oknie popup.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje, twoja odpowiedź jest poprawna! Odpowiedź 'będzie równa 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej' jest prawidłowa, ponieważ po zainicjalizowaniu zmiennej x wartością 10 następuje inkrementacja, która zwiększa wartość zmiennej o 1, dając w wyniku 11. Następnie wartość zmiennej x jest wypisywana w konsoli przeglądarki internetowej za pomocą metody console.log(). Jest to standardowa metoda w języku JavaScript do debugowania i śledzenia wartości zmiennych podczas wykonywania kodu. W praktyce, zrozumienie pracy z konsolą przeglądarki jest kluczowe dla efektywnego programowania JavaScript. To umiejętność, która pozwala na szybkie zlokalizowanie i rozwiązanie problemów z kodem. Dobrą praktyką jest również umiejętne korzystanie z operacji inkrementacji, które są podstawą sterowania przepływem i manipulowania danymi w JavaScript.

Pytanie 15

W języku JavaScript zdefiniowano obiekt. Aby uzyskać wartość atrybutu, można użyć następującego zapisu:

obiekt = { q: 1, w: 2, e: 3, r:4 };
A. obiekt:w
B. obiekt->w
C. obiekt.w
D. obiekt::w

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'obiekt.w' jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript używamy notacji kropkowej do uzyskiwania dostępu do właściwości obiektów. W tym przypadku mamy obiekt zadeklarowany jako 'obiekt = { q: 1, w: 2, e: 3, r:4 };'. Aby uzyskać wartość przypisaną do właściwości 'w', wystarczy użyć notacji kropkowej i napisać 'obiekt.w', co zwróci wartość '2'. Tego typu dostęp do danych jest standardem w JavaScript i jest szeroko stosowany w projektach, co pozwala na efektywne i czytelne manipulowanie danymi. Przykładowo, możemy użyć tej techniki w funkcjach, które przetwarzają obiekty lub w kodzie, który reaguje na zdarzenia, gdzie często zachodzi potrzeba uzyskania konkretnych wartości z obiektów. Dobrą praktyką jest również używanie notacji kropkowej, gdy właściwości obiektu mają znane i stabilne nazwy, co zwiększa czytelność kodu.

Pytanie 16

W grze komputerowej można przejść do kolejnego poziomu, gdy spełnione są trzy warunki: zdobycie 20 punktów, zebranie co najmniej 3 paczek oraz przebycie dystansu 200 m. Wyrażenie logiczne, które weryfikuje te warunki w języku JavaScript, to

A. punkty == 20 && paczki == 3 && dystans == 200
B. punkty == 20 || paczki == 3 || dystans == 200
C. punkty == 20 && paczki >= 3 && dystans == 200
D. punkty == 20 || paczki >= 3 || dystans == 200

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybrana odpowiedź 'punkty == 20 && paczki >= 3 && dystans == 200' jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje operator logiczny AND ('&&'), co oznacza, że wszystkie trzy warunki muszą być spełnione jednocześnie, aby przejść do następnego poziomu w grze. W kontekście programowania, a zwłaszcza w JavaScript, zrozumienie operatorów logicznych jest kluczowe dla podejmowania decyzji w oparciu o różne warunki. Na przykład, jeśli gracz zdobył dokładnie 20 punktów, zebrał 3 paczki i przebył 200 metrów, to wszystkie te warunki są spełnione, co pozwala na kontynuację gry. Dobrą praktyką jest stosowanie operatora >= (większe lub równe) dla paczek, ponieważ pozwala to graczowi na zbieranie większej liczby paczek, co dodaje elementy strategii i rozwoju w grze. Używanie odpowiednich operatorów logicznych jest fundamentalne w programowaniu, zapewniając, że aplikacje działają zgodnie z oczekiwaniami użytkowników. Przykład zastosowania to wprowadzenie logiki do gier, gdzie gracz musi wykonać określone zadania, aby przejść do kolejnych poziomów, co jest podstawą mechaniki wielu gier komputerowych.

Pytanie 17

Funkcja przedstawiona w kodzie JavaScript ma na celu

Ilustracja do pytania
A. zwrócić wynik potęgowania an
B. wyświetlić kolejne liczby od a do n
C. zwrócić iloczyn kolejnych liczb od 1 do a
D. pokazać wynik mnożenia a przez n

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja w języku JavaScript przedstawiona w pytaniu wykonuje operację potęgowania poprzez iteracyjne mnożenie liczby a przez siebie n razy. Jest to klasyczny sposób realizacji potęgowania, polegający na zastosowaniu pętli for. W momencie inicjalizacji zmiennej wynik przypisujemy jej wartość 1, co jest typowym sposobem rozpoczęcia mnożenia w algorytmach iteracyjnych. Następnie pętla for iteruje n razy, za każdym razem mnożąc wynik przez a, co odpowiada matematycznemu działaniu a razy a razy a, aż do n razy. Po zakończeniu pętli funkcja zwraca wynik, który jest wartością an. Takie podejście jest stosowane w przypadkach, gdy nie mamy bezpośredniego dostępu do wbudowanych funkcji potęgowania, jak Math.pow, jednak w praktyce, dla lepszej wydajności i czytelności kodu, zaleca się korzystanie z wbudowanych metod. Potęgowanie jest powszechnie stosowane w obliczeniach matematycznych, fizyce oraz w algorytmach wymagających szybkiego przetwarzania dużych ilości danych. Zrozumienie mechaniki działania pętli for i operacji iteracyjnych jest kluczowe w programowaniu, co czyni to pytanie istotnym elementem egzaminu certyfikacyjnego.

Pytanie 18

Która z poniższych opcji najlepiej opisuje przedstawioną definicję w JavaScript?

var imiona = ["Anna", "Jakub", "Iwona", "Krzysztof"];
A. klasy
B. zbioru
C. obiektu
D. tablicy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Definicja przedstawiona na obrazku odpowiada tablicy w języku JavaScript. Tablice w JavaScript są typem obiektu, który pozwala na przechowywanie wielu wartości w jednej zmiennej. W tym przypadku zmienna imiona zawiera listę stringów reprezentujących imiona. Tablice w JavaScript są dynamiczne co oznacza że ich rozmiar można zmieniać podczas działania programu. Dostęp do poszczególnych elementów tablicy uzyskuje się za pomocą indeksów które zaczynają się od zera. Na przykład pierwszy element tej tablicy to imiona[0] czyli Anna. JavaScript oferuje wiele metod do manipulacji tablicami takich jak push do dodawania elementów na końcu tablicy pop do usuwania ostatniego elementu czy map do tworzenia nowej tablicy na podstawie istniejącej poprzez zastosowanie funkcji do każdego elementu. Zrozumienie działania tablic jest kluczowe dla efektywnego programowania w JavaScript ponieważ są one podstawowym narzędziem do przechowywania i zarządzania danymi.

Pytanie 19

Jakiego języka należy użyć, aby stworzyć skrypt realizowany po stronie klienta w przeglądarki internetowej?

A. JavaScript
B. Python
C. PHP
D. Perl

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
JavaScript to język skryptowy, który super nadaje się do interakcji z użytkownikami w przeglądarkach. Właściwie to jedyny język z tej całej paczki, który działa po stronie klienta. To znaczy, że skrypty w JavaScript są interpretowane przez przeglądarkę, a nie przez serwer. Można go używać na przykład do zmieniania treści stron w locie, walidacji formularzy, animacji i różnych interaktywnych elementów. Jest też ważnym elementem w technologiach internetowych, obok frameworków jak React, Angular czy Vue.js, które pomagają tworzyć nowoczesne aplikacje webowe. Uważam, że każdy programista webowy powinien znać JavaScript przynajmniej na poziomie średnim, żeby wdrażać dobre praktyki dotyczące wydajności i UX. Standardy takie jak ECMAScript mówią, jak ten język ma działać, a jego wszechstronność sprawia, że obecnie jest jednym z najpopularniejszych języków programowania na świecie. Ostatnio dużo mówi się też o używaniu go po stronie serwera z Node.js.

Pytanie 20

Którą czynność gwarantującą poprawne wykonanie przedstawionego kodu Java Script, należy wykonać przed pętlą?

var text;
for ( var i = 0; i < tab.length; i++ ) {
  text += tab[i] + "<br>";
}
A. Sprawdzić rozmiar tabeli tab.
B. Zadeklarować zmienną i.
C. Zainicjować zmienną text.
D. Sprawdzić czy text j est typu znakowego.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobrze! Prawidłową odpowiedzią jest 'Zainicjować zmienną text'. W języku JavaScript, przed rozpoczęciem pętli, istotne jest zainicjowanie zmiennej, która będzie używana do akumulacji wyników. Zmienna 'text' w tym przypadku spełnia tę rolę. Jej prawidłowe zainicjowanie, czyli przypisanie jej początkowej wartości, zazwyczaj pustego ciągu znaków ('text = "";'), jest kluczowe dla poprawnej pracy kodu. Pozwala to na uniknięcie błędów związanych z niezdefiniowaną zmienną. Jest to standardowa procedura stosowana w wielu językach programowania, nie tylko w JavaScript. Zrozumienie i zastosowanie tej praktyki pomaga w pisaniu czystego i efektywnego kodu.

Pytanie 21

Jaki wynik wyświetli poniższy fragment kodu JavaScript?

x='Powodzenia na egzaminie';
z=x.substring(3,9);
y=z.substring(2,4);
document.write(y);
A. owodzeni
B. ze
C. wodzenia
D. wo

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przedstawionym kodzie JavaScript użyto funkcji substring aby wyodrębnić fragmenty tekstu z ciągu znaków. Początkowa zmienna x zawiera tekst Powodzenia na egzaminie. Pierwsza funkcja x.substring(3,9) zwraca fragment tekstu zaczynający się od indeksu 3 do 8 włącznie co daje fragment wodzen. Wartość ta jest przypisana do zmiennej z. Następnie funkcja z.substring(2,4) wyodrębnia fragment zaczynający się od indeksu 2 do 3 włącznie z tego nowego ciągu wodzen co daje rezultat ze. Wynik ten zostanie wypisany na ekranie przez document.write(y). Praktyczne zastosowanie metody substring polega na manipulacji tekstem co jest powszechne w web development np. do parsowania danych tekstowych lub przygotowania tekstu do wyświetlenia. Dobre praktyki obejmują użycie substring do przetwarzania danych wejściowych np. w formularzach czy przekształcanie danych użytkownika. Ważne jest zrozumienie indeksowania od zera oraz poprawne określenie zakresu aby uniknąć błędów logicznych w kodzie. W kontekście substringu warto pamiętać że drugi parametr jest ekskluzywny co oznacza że nie jest uwzględniany w wyniku. Takie detale są kluczowe dla programistów aby efektywnie zarządzać danymi tekstowymi w różnorodnych zastosowaniach.

Pytanie 22

Instrukcja w języku JavaScript

var napis1 = new napisy();
ma na celu
A. stworzenie nowej klasy napis1
B. stworzenie obiektu napis1 z klasy napisy
C. wykonanie metody obiektu napisy
D. zadeklarowanie zmiennej napis1 oraz uruchomienie funkcji, która przyjmuje jako argument napis1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ zapis "var napis1 = new napisy();" faktycznie tworzy nowy obiekt o nazwie "napis1" na podstawie klasy "napisy". W JavaScript, użycie słowa kluczowego "new" jest niezbędne do instancjonowania obiektu z klasy. Klasy w JavaScript definiują strukturę obiektów, a w tym przypadku "napisy" może być zdefiniowaną przez programistę klasą, która zawiera różne metody i właściwości związane z obiektami tego typu. Przykładowo, jeśli klasa "napisy" ma metody do manipulacji tekstem, to obiekt "napis1" może wykorzystywać te metody do operacji na łańcuchach tekstowych. W praktyce, prawidłowe stosowanie klas i obiektów w programowaniu obiektowym pozwala na lepsze organizowanie kodu, zwiększa jego czytelność oraz umożliwia ponowne wykorzystanie kodu. Warto również zauważyć, że tworzenie obiektów w ten sposób jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, co przyczynia się do bardziej strukturalnego podejścia do rozwoju aplikacji webowych.

Pytanie 23

Wskaż metodę biblioteki Math języka JavaScript, która dla parametru x = 2.8 zwróci wartość 2.

A. sqrt(x)
B. exp(x)
C. ceil(x)
D. floor(x)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna jest metoda Math.floor(x), ponieważ w JavaScript odpowiada ona za zaokrąglenie liczby w dół do najbliższej liczby całkowitej. Dla x = 2.8 wynik Math.floor(2.8) to 2, bo funkcja „odcina” część ułamkową i schodzi do najbliższej liczby całkowitej mniejszej lub równej podanej wartości. To zachowanie jest zdefiniowane w specyfikacji ECMAScript i jest spójne we wszystkich nowoczesnych przeglądarkach oraz środowiskach typu Node.js. W praktyce Math.floor bardzo często wykorzystuje się przy pracy z indeksami tablic, generowaniu losowych liczb całkowitych czy przy obliczeniach, gdzie fragment ułamkowy nie ma znaczenia, np. liczba stron, liczba pełnych paczek produktu, paginacja rekordów. Typowy wzorzec to na przykład Math.floor(Math.random() * 10), który daje liczby całkowite z zakresu 0–9. Warto też świadomie odróżniać Math.floor od innych metod zaokrąglania: Math.ceil(2.8) zwróci 3, bo zaokrągla „w górę”, a Math.round(2.8) również zwróci 3, bo zaokrągla do najbliższej liczby całkowitej. Z mojego doświadczenia w JS często używa się właśnie floor tam, gdzie ważna jest przewidywalność w dół, np. przy obliczaniu indeksów czy dzieleniu na równe segmenty, żeby nie wyjść poza zakres. Warto też pamiętać, że Math.floor działa poprawnie również dla liczb ujemnych, ale tam „w dół” oznacza w kierunku −∞, więc Math.floor(−2.8) da −3, co czasem potrafi zaskoczyć, jeśli ktoś myśli tylko o „obcięciu” części po przecinku.

Pytanie 24

Co robi funkcja napisana w języku JavaScript?

function fun1(f)
{
  if(f < 0)
    f = f * (-1);
  return f;
}
A. zwrócenie wartości bezwzględnej z f
B. wypisanie wartości bezwzględnej z f
C. zwrócenie wartości odwrotnej do f
D. wypisanie wartości odwrotnej do f

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja, którą podałeś w JavaScript, ma za zadanie zwrócić wartość bezwzględną z podanego argumentu f. Sprawdza, czy f jest mniejsze od zera, a jeśli tak, to mnoży je przez -1, co w praktyce oznacza, że zmienia znak liczby na dodatni. Jeśli wartość jest już dodatnia, to nic się nie dzieje. To wszystko jest zgodne z tym, jak definiujemy wartość bezwzględną, bo ta zawsze jest równa lub większa od zera. Z mojego doświadczenia, wartości bezwzględne są przydatne w różnych dziedzinach, jak matematyka czy analiza danych, gdzie zależy nam na wartościach liczbowych bez względu na to, czy są dodatnie, czy ujemne. Warto też wspomnieć, że JavaScript ma wbudowaną funkcję Math.abs(), która robi to samo i jest to naprawdę dobry wybór, bo ułatwia zrozumienie kodu i zmniejsza ryzyko błędów. Tworzenie takiej funkcji, jak w Twoim zadaniu, to świetny sposób na lepsze poznanie działania języka i manipulowania danymi.

Pytanie 25

Aby poprawnie skomentować linię kodu w języku JavaScript, należy po znakach // wprowadzić komentarz x = Math.max(a,b,c); //

A. w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c
B. wybór wartości maksymalnej spośród zmiennych a, b oraz c
C. w zmiennej x minimalna wartość ze zmiennych a, b, c
D. nieprawidłowe dane

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W analizowanej linii kodu JavaScript, wykorzystujemy funkcję Math.max, która służy do określenia maksymalnej wartości spośród podanych argumentów. W tym przypadku, wartości te są reprezentowane przez zmienne a, b oraz c. Zastosowanie funkcji Math.max jest standardem w programowaniu w JavaScript, co pozwala na efektywne przeprowadzenie operacji porównawczych. Użycie operatora przypisania '=' pozwala na zapisanie wyniku operacji do zmiennej x, co z kolei umożliwia dalsze przetwarzanie tej wartości w programie. Przykład użycia tej funkcji wygląda następująco: var x = Math.max(a, b, c);. Warto również zwrócić uwagę na to, że funkcja Math.max zwraca wartości numeryczne, co czyni ją niezastąpioną w przypadkach, gdy potrzebne jest porównanie różnych liczb w celu wyłonienia największej. W kontekście standardów, Math.max jest częścią obiektu Math, który jest wbudowany w JavaScript i podlega ogólnym zasadom ECMAScript. Dlatego znajomość i umiejętność stosowania tej funkcji jest kluczowa dla każdego programisty JavaScript.

Pytanie 26

Instrukcja JavaScript: document.write5==='5'); co zostanie wyświetlone?

A. false
B. 1
C. true
D. 0

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W analizowanym wyrażeniu JavaScript, 'document.write5==='5');', kod ten zawiera błąd składniowy, a także logiczny. Przede wszystkim, użycie 'document.write5' jest niepoprawne, ponieważ 'write' to metoda obiektu 'document', a '5' nie jest częścią tej metody. Poprawna forma powinna wyglądać jak 'document.write(5 === '5');'. W tej poprawionej wersji sprawdzamy, czy liczba 5 jest równa stringowi '5'. W JavaScript operator '===' sprawdza zarówno wartość, jak i typ operandów. W tym przypadku, liczba 5 jest typu number, a '5' jest typu string. Ponieważ typy są różne, wynik porównania będzie 'false'. Przy użyciu operatora '==' wynik byłby 'true', ponieważ operator ten nie sprawdza typów, ale w tym przypadku używamy operatora '===', więc wynik to 'false'. Przykład: '5 === '5'' zwraca 'false', co oznacza, że operacja nie jest prawdziwa. W kontekście standardów ECMAScript, porównania z użyciem '===' są zalecane, aby unikać niejasności i błędów typów.

Pytanie 27

W kodzie HTML przypisano pewne znaczniki do klasy o nazwie "nomargin". Jak można przeprowadzić operacje na tych znacznikach w języku JavaScript, korzystając z odpowiedniej funkcji?

A. getElementById("nomargin")
B. getElementsByClassName("nomargin")
C. getElementsByTagName("nomargin")
D. getElement("nomargin")

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór odpowiedzi 'getElementsByClassName("nomargin")' jest właściwy, ponieważ ta funkcja umożliwia selekcję wszystkich elementów HTML, które mają przypisaną daną klasę. W tym przypadku klasa to 'nomargin'. Funkcja ta zwraca kolekcję elementów, co jest bardzo przydatne w manipulacji DOM, gdyż pozwala na wykonywanie operacji na wielu elementach jednocześnie. Przykładowo, jeśli chcemy usunąć marginesy z wszystkich elementów, które mają tę klasę, możemy wykorzystać zwróconą kolekcję do iteracji i zastosować odpowiednie style CSS. Kod mógłby wyglądać tak: var elements = document.getElementsByClassName('nomargin'); for (var i = 0; i < elements.length; i++) { elements[i].style.margin = '0'; }. Standardy JavaScript oraz DOM odnoszą się do używania tej funkcji jako efektywnej metody nawiązywania interakcji z elementami na stronie. Warto także pamiętać, że getElementsByClassName zwraca „żywą” kolekcję, co oznacza, że zmiany w DOM będą natychmiast widoczne w tej kolekcji.

Pytanie 28

W języku JavaScript, aby uzyskać element wykorzystując metodę getElementById, jaką właściwością można zmienić jego zawartość?

A. HTML
B. innerBody
C. innerHTML
D. Body

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Właściwość innerHTML jest kluczowym elementem manipulacji zawartością DOM (Document Object Model) w JavaScript. Umożliwia ona programistom dostęp do zawartości danego elementu HTML oraz jej modyfikację. Gdy pobieramy element za pomocą metody getElementById, mamy możliwość bezpośredniego zmienienia jego treści poprzez przypisanie nowego stringa do innerHTML. Przykładowo, jeśli mamy element o identyfikatorze 'myElement', możemy zaktualizować jego zawartość w następujący sposób: document.getElementById('myElement').innerHTML = 'Nowa treść!';. To podejście jest powszechnie stosowane w dynamicznych aplikacjach internetowych, gdzie treść na stronie musi być często aktualizowana w odpowiedzi na działania użytkownika. Warto jednak pamiętać, że użycie innerHTML niesie ze sobą pewne ryzyko związane z bezpieczeństwem, takie jak podatność na ataki XSS (Cross-Site Scripting). Dlatego zaleca się stosowanie tej właściwości z ostrożnością i rozważenie alternatyw, jak np. textContent, w przypadku, gdy nie potrzebujemy interpretować HTML. Dobrą praktyką jest również walidacja i sanitizacja danych wejściowych, aby zminimalizować ryzyko związane z wstrzyknięciem niepożądanych skryptów. W kontekście standardów kodowania, zasadniczo zaleca się preferowanie metod, które nie tylko poprawiają bezpieczeństwo, ale także czytelność kodu.

Pytanie 29

W ramce przedstawiono kod JavaScript z błędem logicznym. Program powinien wypisywać informację, czy liczby są sobie równe, czy nie, lecz nie wykonuje tego. Wskaż odpowiedź, która dotyczy błędu.

var x=5;
var y=3;
if(x=y) document.getElementById("demo").innerHTML='zmienne są równe';
else    document.getElementById("demo").innerHTML='zmienne się różnią';
A. Zmienne zostały zadeklarowane w niewłaściwy sposób
B. Zawartość sekcji if oraz else powinna być zamieniona miejscami
C. W klauzuli if użyto przypisania zamiast porównania
D. Brak średnika przed klauzulą else

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W analizowanym kodzie JavaScript występuje błąd związany z użyciem operatora przypisania zamiast operatora porównania w klauzuli if. W języku JavaScript do porównania dwóch wartości używa się operatora '===' lub '=='. Operator '=' to operator przypisania, który przypisuje wartość z prawej strony do zmiennej po lewej stronie. W kontekście warunków if, należy użyć operatora porównania, aby ocenić, czy dwie zmienne są równe. W poprawnej wersji kodu, linia if x = y powinna być zmieniona na if (x === y). Dodatkowo, warto pamiętać o umieszczeniu wartości porównawanych w nawiasach, co zwiększa czytelność i poprawność kodu. Przykład prawidłowego kodu to: var x = 5; var y = 3; if (x === y) { document.getElementById('demo').innerHTML = 'zmienne są równe'; } else { document.getElementById('demo').innerHTML = 'zmienne się różnią'; }. Taki zapis zapewnia, że program poprawnie zidentyfikuje różnicę między zmiennymi x i y i odpowiednio wyświetli komunikat.

Pytanie 30

Jak określa się metodę umożliwiającą nawiązanie asynchronicznego połączenia klienta z serwerem i prowadzenie komunikacji bez konieczności przeładowania całej strony WWW?

A. XML
B. AJAX
C. PHP
D. VBScript

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
AJAX (Asynchronous JavaScript and XML) to technika używana w projektowaniu aplikacji internetowych, która umożliwia asynchroniczną komunikację między klientem a serwerem. Główną zaletą AJAX jest to, że pozwala na zaktualizowanie części strony internetowej bez potrzeby jej przeładowywania. Dzięki temu użytkownicy mogą interaktywnie korzystać z aplikacji, co poprawia doświadczenia użytkownika i zwiększa wydajność strony. Przykładem zastosowania AJAX może być dynamiczne ładowanie danych w formularzach, aktualizacja treści przy użyciu przycisków (np. 'Zobacz więcej'), czy też autouzupełnianie w polach tekstowych. Wykorzystując AJAX, deweloperzy mogą również minimalizować ruch sieciowy, ponieważ tylko zmienione lub nowe dane są przesyłane między serwerem a klientem. Technika ta jest zgodna z wieloma standardami webowymi, w tym z RESTful API, co czyni ją kluczowym elementem nowoczesnych architektur webowych. Warto zaznaczyć, że AJAX jest fundamentem dla wielu frameworków JavaScript, takich jak jQuery, Angular czy React, które jeszcze bardziej ułatwiają jego implementację.

Pytanie 31

Aby przeprowadzić walidację kontrolek formularza w momencie, gdy użytkownik wprowadza dane, można wykorzystać zdarzenie

A. onKeyDown
B. onFocusOut
C. onClick
D. onLoad

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'onKeyDown' jest poprawna, ponieważ jest to zdarzenie, które jest wywoływane, gdy użytkownik naciśnie klawisz podczas interakcji z polem formularza. Użycie tego zdarzenia pozwala na walidację danych w czasie rzeczywistym, co oznacza, że programista może natychmiast reagować na wprowadzone znaki. Dzięki temu można na przykład sprawdzić, czy wprowadzone dane spełniają określone kryteria, takie jak format e-maila, długość hasła czy obecność cyfr. Praktyczne zastosowanie zdarzenia onKeyDown polega na tym, że można wprowadzić logikę walidacji bez konieczności czekania na zakończenie wprowadzania danych. Zamiast tego, możemy w realnym czasie informować użytkowników o ewentualnych błędach, co znacznie poprawia doświadczenia użytkowników. Ponadto, zgodnie z dobrymi praktykami, zaleca się używanie zdarzeń związanych z klawiaturą, takich jak onKeyDown czy onInput, które są bardziej odpowiednie dla dynamicznych interakcji niż na przykład onBlur, które może być mniej responsywne. Warto również zauważyć, że onKeyDown działa przed onKeyUp, co umożliwia szybsze reagowanie na wprowadzane dane, co jest kluczowe w kontekście walidacji w czasie rzeczywistym.

Pytanie 32

Jak należy prawidłowo udokumentować wzorcowanie pola nazwa we fragmencie kodu JavaScript?

function validateForm(Form)
{
reg=/^\[1-9\]*[A-ZŻŹĘĄĆŚÓŁŃ]{1}[a-zżźćńółęąś]{2,}$/;
wyn = Form.nazwa.value.match(reg);
if (wyn == null) {
    alert("Proszę podać poprawną nazwę");
    return false;
}
return true;
}
A. /* Pole nazwa może składać się z dowolnego ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), małych i dużych liter. */
B. /* Pole nazwa powinno składać się w kolejności: z ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), następnie dużej litery i ciągu małych liter. */
C. /* Pole nazwa musi składać się w kolejności: z ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), następnie dużej litery i dwóch małych liter. */
D. /* Pole nazwa może zawierać dowolny ciąg cyfr (z wyłączeniem 0), następnie musi zawierać dużą literę i ciąg minimum dwóch małych liter. */

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź druga jest poprawna, ponieważ dokładnie opisuje wzorzec walidacji użyty w kodzie JavaScript. Wyrażenie regularne określa, że pole nazwa może zaczynać się od dowolnej liczby cyfr od 1 do 9, co oznacza, że cyfra 0 jest wykluczona, co jest zgodne z opisem. Następnie musi wystąpić jedna duża litera, co jest również zgodne z wymogiem wzorca. Kolejnym wymogiem jest wystąpienie co najmniej dwóch małych liter, co także jest zgodne z przedstawionym wzorcem. Poprawna i precyzyjna dokumentacja kodu ma kluczowe znaczenie dla utrzymania oraz dalszego rozwoju oprogramowania. Dobrze udokumentowane wyrażenia regularne pozwalają na lepsze zrozumienie logiki walidacji i ułatwiają pracę zespołom deweloperskim. Warto również zauważyć, że stosowanie wyrażeń regularnych w walidacji danych wejściowych jest standardową praktyką w branży IT, szczególnie w aplikacjach webowych, gdzie dane użytkowników wymagają szczegółowego sprawdzania pod kątem poprawności i bezpieczeństwa. Dzięki temu można uniknąć potencjalnych błędów i ataków wynikających z niewłaściwie przetworzonych danych.

Pytanie 33

W języku JavaScript funkcja document.getElementById(id) służy do

A. umieszczenia tekstu 'id' na stronie WWW
B. sprawdzania poprawności formularza z identyfikatorem id
C. uzyskania odniesienia do pierwszego elementu HTML o wskazanym id
D. pobierania danych z pola formularza i przypisania ich do zmiennej id

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda document.getElementById(id) jest kluczowym elementem API DOM (Document Object Model) w JavaScript, służącym do manipulacji elementami HTML na stronie internetowej. Jej głównym zadaniem jest zwrócenie odniesienia do pierwszego elementu, który ma określony identyfikator (id). Identyfikatory w HTML muszą być unikalne w obrębie dokumentu, co pozwala na efektywne i bezbłędne znajdowanie konkretnego elementu. Na przykład, jeśli mamy element o id 'header', możemy go uzyskać za pomocą document.getElementById('header'). To odniesienie pozwala nam na dalsze manipulacje tym elementem, takie jak zmiana jego zawartości, stylów CSS czy atrybutów. Przykładowe zastosowanie polega na tym, iż możemy zmienić tekst nagłówka na 'Witaj w moim serwisie' poprzez: document.getElementById('header').innerText = 'Witaj w moim serwisie'. Tego typu operacje są fundamentem interaktywnych aplikacji webowych i są zgodne z dobrymi praktykami w zakresie programowania JavaScript, które promują jasny i zrozumiały dostęp do struktury dokumentu.

Pytanie 34

Co można powiedzieć o wyświetlonym przez witrynę tekście "test kolorów"?

<p id="p1" style="color:blue;">test kolorów</p>
<button type="button"
  onclick="document.getElementById('p1').style.color='red'">
  test</button>
A. Po wciśnięciu przycisku test kolor tekstu jest czerwony.
B. Zaraz po załadowaniu witryny kolor tekstu jest czerwony.
C. Wciskanie przycisku test sprawia, że kolor tekstu jest na przemian niebieski i czerwony.
D. Po wciśnięciu przycisku test kolor tekstu jest niebieski.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zauważyłem, że w kodzie HTML kolor tekstu na początku jest niebieski. Jest to ustawione w atrybucie style dla elementu o id='p1'. Po kliknięciu w przycisk, uruchamia się funkcja JavaScript, która zmienia kolor na czerwony. Ta funkcja jest przypisana w atrybucie onclick. Takie podejście to świetny sposób na interakcję użytkownika z witryną, korzystając ze skryptów JavaScript. Myślę, że to bardzo dobry przykład, który pokazuje, jak można robić interaktywne elementy na stronach. Wiedza na ten temat może pomóc lepiej zrozumieć, jak działają strony internetowe i co można zrobić z JavaScriptem.

Pytanie 35

Jaką wartość zwróci poniższa instrukcja w JavaScript?

document.write(5==='5');
A. false
B. 1
C. true
D. 0

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instrukcja JavaScript użyta w tym przykładzie wykorzystuje operator potrójnego równości === który jest używany do porównywania wartości i typu danych. W przeciwieństwie do podwójnego równości == który porównuje tylko wartości potrójne równości wymaga aby zarówno typ jak i wartość były identyczne. W przedstawionym kodzie porównywana jest liczba 5 z ciągiem znaków '5'. Chociaż mają tę samą widoczną wartość ich typy danych są różne. Liczba jest typem numericznym podczas gdy '5' jest ciągiem znaków. Ponieważ typy danych nie są identyczne operator === zwróci wartość false. Operator potrójnego równości jest preferowany w dobrych praktykach branżowych JavaScript ponieważ eliminuje problemy wynikające z niejawnej konwersji typów co może prowadzić do nieoczekiwanych wyników. Użycie potrójnego równości poprawia czytelność kodu i jego niezawodność ponieważ zmusza programistę do świadomego zwracania uwagi na typy danych co jest szczególnie ważne w złożonych aplikacjach gdzie takie błędy mogą skutkować trudnymi do wykrycia problemami. Praktyka ta jest zalecana w celu utrzymania wysokiej jakości i przewidywalności działania aplikacji webowych.

Pytanie 36

Która z komend w języku JavaScript pozwala na zmianę koloru tekstu na niebieski w akapicie określonym w pliku HTML?

A. document.getElementById("jeden").background-color = "blue";
B. document.getElementById("jeden").style.color = "blue";
C. document.getElementById("jeden").color = "blue";
D. document.getElementById("jeden").style.background-color = "blue";

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź document.getElementById("jeden").style.color = "blue" jest jak najbardziej trafna. Tu wykorzystujesz metodę document.getElementById, co pozwala na dotarcie do konkretnego elementu HTML, który ma identyfikator "jeden". To akurat odnosi się do tego akapitu <p id="jeden">. Później, używając właściwości style.color, zmieniasz kolor tekstu tego elementu na niebieski. To całkiem standardowy sposób, żeby dynamicznie zmieniać style CSS za pomocą JavaScript. W interaktywnych aplikacjach internetowych tak się często robi, bo zmiany kolorów na stronie są potrzebne, kiedy użytkownik klika w różne rzeczy. Na przykład, w takich aplikacjach zmiany kolorów elementów w odpowiedzi na działania użytkowników są mega ważne. Właściwie, korzystanie z metod DOM (Document Object Model) w taki sposób jest kluczowe dla tworzenia interaktywnych i responsywnych interfejsów, co jest bardzo istotne przy budowaniu stron internetowych.

Pytanie 37

document.getElementById("napis").innerHTML = Date); // Aby poprawnie skomentować podaną linijkę kodu w języku JavaScript, należy dodać komentarz po znakach //

A. wyświetlenie ciągu "Date()" w znaczniku o id = napis
B. wyświetlenie daty oraz czasu w znaczniku o id = napis
C. niepoprawne informacje
D. zmiana właściwości atrybutu innerHTML

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przedstawionej linii kodu JavaScript, 'document.getElementById("napis").innerHTML = Date;', mamy do czynienia z modyfikacją zawartości elementu HTML o identyfikatorze 'napis'. Funkcja 'getElementById' pozwala na selekcję elementu DOM, a atrybut 'innerHTML' umożliwia przypisanie nowej wartości, która będzie wyświetlana w tym elemencie. Wartością, która zostanie przypisana, jest 'Date', a nie 'Date()'. Przy użyciu 'Date' bez nawiasów, odnosi się do obiektu funkcji, a nie do wyniku wykonania tej funkcji, który zwraca aktualną datę i czas. W poprawnej wersji kodu powinno być 'document.getElementById("napis").innerHTML = new Date();', co spowoduje wyświetlenie bieżącej daty i godziny w elemencie o id 'napis'. Takie podejście jest zgodne z aktualnymi standardami ECMAScript, a także jest często wykorzystywane w aplikacjach webowych do dynamicznej aktualizacji treści na stronach internetowych, co zwiększa ich interaktywność i użytkowalność. Dla lepszego zrozumienia, praktycznym przykładem może być użycie tego kodu w aplikacji, która pokazuje czas rzeczywisty na stronie, co jest popularne w wielu projektach webowych.

Pytanie 38

Podczas działania skryptu JavaScript został w konsoli wygenerowany błąd związany z działaniami na atrybucie elementu DOM. Z komunikatu wynika, że próbowano ustawić atrybut dla

Ilustracja do pytania
A. obrazu.
B. paragrafu.
C. tabeli.
D. odnośnika.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź była prawidłowa. Błąd 'Uncaught TypeError: Cannot set property 'src' of null' jest związany z próbą przypisania wartości do atrybutu 'src' nieistniejącego elementu DOM. Atrybut 'src' jest charakterystyczny dla elementów HTML obrazu, czyli <img>, i służy do określenia źródła obrazka. Gdy masz do czynienia z błędem tego typu, najczęściej wynika to z próby manipulacji atrybutem 'src' obrazu, który nie istnieje w strukturze DOM, co może wynikać na przykład z błędu w selektorze. Pamiętaj, że przed przypisaniem wartości atrybutu, warto upewnić się, że dany element DOM faktycznie istnieje. W przeciwnym razie, jak w tym przypadku, JavaScript zwróci błąd. Zrozumienie charakterystyki błędów i potrafiące identyfikowanie ich przyczyn jest kluczowe w procesie programowania.

Pytanie 39

W języku JavaScript zapisano poniższy fragment kodu. `````` Po uruchomieniu skryptu zmienna x

A. będzie miała wartość 11 i zostanie wyświetlona w oknie popup
B. będzie miała wartość 10 i zostanie pokazana w dokumencie HTML
C. będzie miała wartość 10 i zostanie wyświetlona w głównym oknie przeglądarki internetowej
D. będzie miała wartość 11 i zostanie wyświetlona w konsoli przeglądarki internetowej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W analizowanym fragmencie kodu JavaScript mamy do czynienia z prostą operacją inkrementacji zmiennej x, która początkowo wynosi 10. Operator ++ zwiększa wartość zmiennej o 1, co skutkuje wartością 11. Wartością, która zostanie wyświetlona, jest wartość zmiennej x, która po inkrementacji wynosi 11. Jednak ważnym aspektem jest to, że w kodzie jest błąd składniowy w wywołaniu funkcji console.log. Poprawna składnia powinna wyglądać tak: console.log(x); zamiast console.logx);. W obecnej formie kodu, mimo inkrementacji zmiennej x do wartości 11, pojawi się błąd wykonania, a wartość nie zostanie wypisana. Gdyby błąd został naprawiony, wynik 11 zostałby wyświetlony w konsoli przeglądarki, co jest standardowym miejscem do monitorowania wyjścia w aplikacjach JavaScript. To zachowanie jest zgodne ze specyfikacjami ECMAScript, które definiują zasady działania operatorów oraz metod konsoli.

Pytanie 40

Algorytm pokazany na ilustracji można zapisać w języku JavaScript przy użyciu instrukcji

Ilustracja do pytania
A. var i = 0; do i++; while(i > 10)
B. var i = 0; do i = i + 2; while(i < 10)
C. for(i = 0; i > 10; i++)
D. var i = 0; while(i <= 10) i += 2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź var i = 0 while(i <= 10) i += 2; jest poprawna, ponieważ reprezentuje poprawną implementację pętli while w języku JavaScript, która odzwierciedla logikę przedstawioną na rysunku. Kluczowym elementem jest inicjalizacja zmiennej i, ustawiając ją na 0. Następnie pętla while jest używana do sprawdzenia warunku i <= 10, co oznacza, że dopóki ten warunek jest spełniony, blok pętli będzie wykonywany. W każdym cyklu wartość i jest zwiększana o 2 za pomocą wyrażenia i += 2. Jest to typowy sposób iteracji w JavaScript, który pozwala na kontrolowaną manipulację zmienną kontrolującą pętlę. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ zapewnia przejrzystość kodu i łatwość jego późniejszej modyfikacji. W praktycznych zastosowaniach, takie struktury są często używane w sytuacjach, gdy potrzebujemy przetworzyć dane w określonym zakresie, np. iterując przez elementy tablicy co drugi element. Zastosowanie pętli while z odpowiednim warunkiem umożliwia precyzyjną kontrolę nad przebiegiem iteracji, co jest kluczowe w programowaniu aplikacji i skryptów.