Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 17:17
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 17:34

Egzamin zdany!

Wynik: 23/40 punktów (57,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Fragment tabeli gory prezentuje polskie łańcuchy górskie oraz ich najwyższe szczyty. Przedstaw kwerendę, która oblicza średnią wysokość szczytów dla każdego łańcucha górskiego.

Id	pasmo	nazwa	wysokosc
134	Góry Bystrzyckie	(brak nazwy)	949
137	Góry Bystrzyckie	Anielska Kopa	871
74	Beskid Żywiecki	Babia Góra (Diablak)	1725
41	Beskid Śląski	Barania Góra	1220
145	Góry Karczewskie	Baraniec	723
128	Góry Bardzkie	Bardzka Góra (Kalwaria)	583
297	Tatry	Beskid	2012

A. SELECT pasmo, SUM(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo

B. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory LIMIT pasmo

C. SELECT pasmo, COUNT(wysokosc) FROM gory ORDER BY pasmo

D. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo

Prawidłowa odpowiedź: SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo; jest właściwa, ponieważ pozwala na wyliczenie średniej wysokości szczytów dla każdego pasma górskiego indywidualnie. Kwerenda ta wykorzystuje klauzulę GROUP BY, która grupuje rekordy na podstawie kolumny pasmo, co jest niezbędne do uzyskania agregatów danych w SQL. Funkcja AVG() jest używana do obliczania średniej wartości w grupie, co w tym przypadku odnosi się do średniej wysokości szczytów. W praktyce takie zapytania są często używane w analizie danych, gdzie istnieje potrzeba podsumowania informacji w sposób umożliwiający wyciąganie wniosków na podstawie agregacji danych. Ważne jest również zrozumienie, że bez klauzuli GROUP BY funkcja AVG() obliczyłaby średnią z całej tabeli, a nie w ramach poszczególnych pasm. Dlatego poprawne użycie tej klauzuli jest kluczowe w kontekście uzyskania precyzyjnych wyników grupowania danych w relacyjnych bazach danych. Tego rodzaju operacje są fundamentalne w analizie danych i raportowaniu biznesowym, gdzie wymagana jest konsolidacja informacji z podziałem na różne kategorie czy segmenty.

Pytanie 2

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:hover { background-color: Pink; }

B. tr { background-color: Pink; }

C. tr:active { background-color: Pink; }

D. td, th { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek.

W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony.

Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 3

W języku CSS określono styl dla pola edycyjnego. Pole to będzie miało jasnozielony kolor tła, gdy będzie w trybie edycji.

A. w każdej sytuacji.

B. jeśli jest to pierwsze wystąpienie tego elementu w dokumencie.

C. gdy będzie na nie najechane kursorem bez kliknięcia.

D. po naciśnięciu na nie myszką w celu wpisania tekstu.

Inne odpowiedzi mogą wydawać się logiczne na pierwszy rzut oka, jednak każda z nich ma swoje wady. Stwierdzenie, że tło zmienia się "gdy zostanie wskazane kursorem myszy bez kliknięcia" jest nieprawidłowe, ponieważ stan "focus" wymaga interakcji użytkownika poprzez kliknięcie. W przeciwnym razie, pole nie będzie miało przypisanego stylu. Możliwość ustawienia tła przy najechaniu kursorem myszy można osiągnąć za pomocą pseudo-klasy :hover, ale to zupełnie inny kontekst. Twierdzenie, że tło zmienia się "w każdym przypadku" jest również mylące, ponieważ reguła CSS dotyczy tylko specyficznego stanu, a nie wszystkich stanów. Ostatecznie, stwierdzenie, że zmiana tła zachodzi "jeśli jest to pierwsze wystąpienie tego znacznika w dokumencie" jest nieprawdziwe, ponieważ reguła CSS odnosi się do każdego elementu <input>, który znajdzie się w stanie "focus", niezależnie od jego miejsca w dokumencie. Tego rodzaju myślenie prowadzi do nieporozumień dotyczących zastosowania selektorów CSS oraz ich właściwości. Dlatego ważne jest, aby mieć jasność co do mechanizmów działania CSS i zrozumieć, że odpowiednie style są stosowane w oparciu o interakcje użytkownika, a nie tylko na podstawie struktury dokumentu.

Pytanie 4

Jakie z wyrażeń logicznych w języku C weryfikuje, czy zmienna o nazwie zm1 znajduje się w zakresie (6, 203)?

A. (zm1 > 6) && (zm1 <= 203)

B. (zm1 > 6) && (zm1 != 203)

C. (zm1 > 6) || (zm1 != 203)

D. (zm1 > 6) || (zm1 <= 203)

Wyrażenie (zm1 > 6) && (zm1 <= 203) jest poprawne, ponieważ warunek ten precyzyjnie sprawdza, czy zmienna zm1 znajduje się w przedziale otwartym (6, 203]. Oznacza to, że zm1 musi być większe od 6 i jednocześnie mniejsze lub równe 203. Taki zapis jest zgodny z typowym podejściem używanym w programowaniu, gdzie ważna jest precyzyjna kontrola wartości zmiennych. W praktyce, takie wyrażenie może być zastosowane w sytuacjach, gdzie potrzebujemy przefiltrować dane, na przykład przy walidacji danych wejściowych w formularzach lub przy definiowaniu zakresu wartości w algorytmach operujących na liczbach. Używanie operatorów logicznych w ten sposób jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania, gdzie ważne jest nie tylko uzyskanie oczekiwanego wyniku, ale również czytelność i zrozumiałość kodu. Przykładowo, jeżeli mamy do czynienia z systemem zarządzania użytkownikami, można sprawdzać wiek użytkownika, aby upewnić się, że spełnia określone wymagania wiekowe, jednocześnie unikając sytuacji, w których użytkownicy mogą być nieuprawnieni do korzystania z systemu.

Pytanie 5

Jaki będzie rezultat po uruchomieniu podanego skryptu?

class Owoc {
    function __construct() {
        echo "test1";
    }
    function __destruct() {
        echo "test2";
    }
}
$gruszka = new Owoc();

A. Nie pojawi się żaden tekst

B. Pojawi się jedynie tekst „test1”

C. Pojawią się oba teksty: „test1” i „test2”

D. Pojawi się wyłącznie tekst „test2”

Wybór błędnych odpowiedzi może wynikać z tego, że nie do końca rozumiesz, jak działają konstruktory i destruktory w programowaniu obiektowym. Nie jest tak, że nie ma żadnego napisu, bo nawet jeżeli nie stworzysz obiektu, to przy końcu skryptu destruktor powinien się uruchomić i wtedy wyświetli się 'test2'. Tak że, gdy mówisz, że tylko 'test1' się pokaże, to nie bierzesz pod uwagę, co się dzieje po zakończeniu skryptu. I to, co napisałeś, że tylko 'test2' się wyświetli, też nie jest prawdą, bo konstruktor musi być wywołany, kiedy robi się obiekt. Zrozumienie tych wszystkich spraw jest naprawdę ważne, by dobrze zarządzać danymi w aplikacjach, zwłaszcza w większych projektach, gdzie jest masa obiektów i różne interakcje między nimi.

Pytanie 6

Które zapytanie policzy WSZYSTKIE wiersze tabeli Koty?

SELECT COUNT(*) FROM Koty;

SELECT COUNT(Koty) AS ROWNUM;

SELECT COUNT(ROWNUM) FROM Koty;

SELECT ROWNUM() FROM Koty;

Liczbę wszystkich wierszy tabeli zwraca funkcja COUNT(*). Zapis SELECT COUNT(*) FROM Koty; policzy każdy rekord tabeli Koty. Dlatego poprawne jest SELECT COUNT(*) FROM Koty;.

Pytanie 7

Wartość atrybutu w tabeli, który pełni rolę klucza głównego

A. nigdy nie jest innego typu niż numeryczny

B. jest używana do szyfrowania zawartości tabeli

C. może przyjmować wartość null (NULL)

D. musi być unikalna

Rozumienie, co to jest klucz podstawowy, jest mega istotne, zwłaszcza gdy projektujesz bazy danych. Klucz podstawowy nie ma nic wspólnego z tym, jak szyfrujesz dane w tabeli. Szyfrowanie dotyczy bardziej bezpieczeństwa informacji, a klucz podstawowy to sposób na identyfikację rekordów. Warto też wiedzieć, że klucz podstawowy nie musi być zawsze numeryczny. Może być tekstowy czy alfanumeryczny, w zależności od tego, jak go użyjesz. Na przykład, w niektórych systemach identyfikatory mogą być ciągami znaków, co jest ważne, kiedy integrujesz różne systemy. Tak czy siak, klucz podstawowy nigdy nie może mieć wartości pustej (NULL), bo to by wszystko zrujnowało. Jeśli ktoś myśli, że klucz podstawowy może być pusty, to może się narazić na spore kłopoty. Klucz podstawowy to nie tylko identyfikacja, ale też ważny element, który pomaga w normalizacji danych, co z kolei wpływa na ich spójność. Dlatego warto znać te zasady, bo mają duży wpływ na to, jak działają bazy danych.

Pytanie 8

W jakim formacie powinien być zapisany obraz, aby mógł być wyświetlany na stronie internetowej z zachowaniem przezroczystości?

A. BMP

B. JPG

C. CDR

D. PNG

Format PNG (Portable Network Graphics) jest szeroko stosowany w sieci internetowej, ponieważ obsługuje przezroczystość, co jest kluczowe przy tworzeniu grafik, które mają być używane na stronach internetowych. Przezroczystość pozwala na nałożenie grafik na różne tła bez widocznych prostokątów czy kolorowych krawędzi, co znacznie poprawia estetykę oraz elastyczność projektów graficznych. PNG wykorzystuje kompresję bezstratną, co oznacza, że jakość obrazu nie ulega pogorszeniu podczas jego zapisywania, co jest istotne dla profesjonalnych projektów. Przykłady zastosowania formatu PNG obejmują ikony, logotypy oraz różnego rodzaju ilustracje, które muszą być wyświetlane na różnych tłach. W branży internetowej dobrym standardem jest używanie PNG do grafik wymagających przezroczystości, szczególnie w kontekście responsywnych projektów, gdzie różne elementy mogą mieć różne tła w zależności od urządzenia. Ponadto, PNG obsługuje kolor 24-bitowy oraz przezroczystość 8-bitową, co daje możliwość tworzenia bardziej złożonych efektów wizualnych. Zastosowanie tego formatu jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu stron, co czyni go preferowanym wyborem w wielu sytuacjach.

Pytanie 9

Fragment kodu w języku HTML zawarty w ramce ilustruje zestawienie

A. skrótów.

B. numerowaną.

C. wypunktowaną.

D. odnośników.

Kod HTML zawierający znaczniki <ol> oraz <li> tworzy listę numerowaną ponieważ <ol> oznacza ordered list czyli listę uporządkowaną co skutkuje automatycznym numerowaniem każdego elementu w przeglądarkach internetowych. Znaczniki <li> reprezentują pojedyncze elementy listy zapewniając organizację danych w czytelnej formie. Taki sposób przedstawiania informacji jest powszechnie stosowany w tworzeniu dokumentów HTML i stron internetowych gdzie hierarchia i kolejność elementów ma kluczowe znaczenie. Za pomocą CSS można dodatkowo dostosować styl numerowania oraz wizualne aspekty listy co pozwala na większą elastyczność w projektowaniu interfejsu użytkownika. Standardy internetowe takie jak te rekomendowane przez W3C zachęcają do stosowania semantycznych znaczników co poprawia dostępność i SEO strony. Ponadto listy numerowane są użyteczne w sytuacjach gdy wymagana jest jasna kolejność wykonywania zadań lub prezentacja kroków w procesie co czyni je idealnym narzędziem zarówno w dokumentacji technicznej jak i w interaktywnych przewodnikach online.

Pytanie 10

Które z wymienionych stwierdzeń na temat zasad programowania w PHP jest prawdziwe?

A. Deklaracja zmiennych następuje po słowie var

B. Nazwy zmiennych poprzedza znak !

C. Jest to język o słabej kontroli typów

D. W nazwach zmiennych nie rozróżnia się wielkości liter

PHP jest językiem o słabej kontroli typów, co oznacza, że zmienne mogą zmieniać swój typ w trakcie działania programu, co nie jest typowe dla języków o silnej kontroli typów. Na przykład, w PHP możemy przypisać do zmiennej wartość liczbową, a następnie tę samą zmienną nadpisać tekstem. To daje programistom dużą elastyczność, jednak wymaga również ostrożności, aby unikać błędów związanych z nieoczekiwanym typem danych. W praktyce oznacza to, że programiści muszą być czujni na typy danych, aby nie wprowadzać błędów, które mogą prowadzić do trudnych do zdiagnozowania błędów w kodzie. Zasady projektowania w PHP zachęcają do stosowania funkcji typu is_int(), is_string() i innych, aby upewnić się, że zmienne mają oczekiwany typ przed ich użyciem. Współczesne standardy programowania, takie jak PHP-FIG, promują dobre praktyki kodowania, które mogą pomóc zminimalizować problemy związane z dynamiczną typizacją.

Pytanie 11

Głównym celem systemu CMS jest oddzielenie treści portalu informacyjnego od jego wyglądu. Taki efekt osiąga się przez generowanie zawartości

A. ze statycznych plików HTML oraz wyglądu ze zdefiniowanego szablonu

B. ze statycznych plików HTML oraz wyglądu za pomocą technologii FLASH

C. z bazy danych oraz wyglądu za pomocą atrybutów HTML

D. z bazy danych oraz wyglądu ze zdefiniowanego szablonu

Wybór błędnych odpowiedzi wskazuje na niepełne zrozumienie architektury systemów zarządzania treścią. Odpowiedzi sugerujące generowanie zawartości z 'statycznych plików HTML' nie uwzględniają kluczowej zasady, jaką jest elastyczność i efektywność dynamicznego zarządzania treścią. Statyczne pliki HTML są trudne do aktualizacji, co powoduje, że zmiany w treści są czasochłonne i zwiększają ryzyko błędów. Przykładowo, w przypadku wprowadzenia istotnych zmian w treści, takich jak aktualizacje informacji o produktach, każda zmiana wymagałaby ręcznej edycji wielu plików, co jest niepraktyczne i nieefektywne. Ponadto, wykorzystanie technologii FLASH do generowania wyglądu jest przestarzałym podejściem, które nie jest już wspierane przez większość nowoczesnych przeglądarek internetowych. FLASH nie tylko ogranicza dostępność treści na urządzeniach mobilnych, ale także stwarza zagrożenia związane z bezpieczeństwem. Ostatecznie, podejścia te nie są zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które kładą nacisk na wykorzystanie responsywnych, łatwych w zarządzaniu szablonów i dynamicznych baz danych, co jest kluczowe dla sukcesu nowoczesnych aplikacji internetowych.

Pytanie 12

Aby zbudować tabelę, należy wykorzystać polecenie

A. CREATE DATABASE

B. ALTER TABLE

C. CREATE TABLE

D. INSERT INTO

Odpowiedzi takie jak 'INSERT INTO', 'ALTER TABLE' oraz 'CREATE DATABASE' wskazują na pewne nieporozumienia dotyczące funkcji poszczególnych poleceń SQL. 'INSERT INTO' jest poleceniem służącym do dodawania nowych wierszy do już istniejącej tabeli, co oznacza, że nie można go używać do tworzenia nowych struktur danych. Typowym błędem myślowym jest mylenie operacji dodawania danych z operacjami tworzenia struktury bazy danych. Z kolei 'ALTER TABLE' służy do modyfikacji istniejących tabel, co obejmuje takie działania jak dodawanie lub usuwanie kolumn, zmiana typów danych kolumn itp. Użytkownicy mogą myśleć, że to polecenie jest odpowiednie do tworzenia tabeli, ponieważ dotyczy tabel, ale w rzeczywistości jest używane w zupełnie innym kontekście. 'CREATE DATABASE' to polecenie, które umożliwia stworzenie nowej bazy danych, co również nie jest tym, o co pytano w kontekście tworzenia tabeli. Niezrozumienie między tworzeniem baz i tabel jest częste, jednak kluczowe jest, aby zrozumieć hierarchię i relacje pomiędzy tymi elementami w systemie zarządzania bazą danych. Dlatego ważne jest, aby przy nauce SQL skupić się na funkcjonalności i kontekście każdego polecenia oraz jego zastosowaniu w praktyce.

Pytanie 13

Jaki program jest wykorzystywany do edycji dźwięku?

A. GIMP

B. Inkscape

C. CorelDRAW

D. Audacity

Audacity to naprawdę fajny program do obróbki dźwięku, który jest używany przez wielu, zarówno hobbystów, jak i profesjonalistów. Jest to open-source, więc można go ściągnąć za darmo. Dzięki niemu możesz nagrywać dźwięki z mikrofonu lub z innych źródeł, co jest super przydatne. Możliwości edytowania ścieżek dźwiękowych są ogromne – masz różne efekty, jak kompresja, EQ czy reverb, które naprawdę mogą wzbogacić Twoje nagrania. Obsługuje też wiele formatów plików, jak WAV, MP3 czy OGG, co sprawia, że jest wszechstronny. Sam z niego korzystam do nagrywania podcastów i muszę przyznać, że dobrze się sprawdza. Ważne, żeby pamiętać, że Audacity jest popularne w branży, bo pozwala na solidną pracę z dźwiękiem, co jest kluczowe, jeśli planujesz coś profesjonalnego. Jest też duża społeczność użytkowników, więc program ciągle się rozwija i aktualizuje. To na pewno coś, czego warto spróbować!

Pytanie 14

W języku PHP, aby nawiązać połączenie z bazą danych MySQL za pomocą biblioteki mysqli, wykorzystując podany kod, w miejscu parametru 'c' powinno się wpisać

$a = new mysqli('b', 'c', 'd', 'e')

A. nazwę użytkownika

B. nazwę bazy danych

C. hasło użytkownika

D. lokalizację serwera bazy danych

Aby poprawnie korzystać z biblioteki mysqli w PHP konieczne jest zrozumienie kolejności i znaczenia parametrów używanych do nawiązywania połączenia z bazą danych MySQL. Pierwszym parametrem w funkcji mysqli_connect lub konstruktorze klasy mysqli jest lokalizacja serwera bazy danych. Zazwyczaj wartością domyślną jest 'localhost' co oznacza że serwer bazy danych działa na tej samej maszynie co serwer PHP. Błędne przypisywanie innej wartości w tym miejscu może prowadzić do problemów z połączeniem jeśli serwer bazy danych jest w rzeczywistości lokalny. Drugim parametrem jest nazwa użytkownika która jest niezbędna do autoryzacji dostępu do bazy danych. Często stosowanym błędem jest użycie niewłaściwego użytkownika co może skutkować odmową dostępu do bazy. Trzecim jest hasło które powinno być silne i dobrze zabezpieczone aby zapobiec nieautoryzowanemu dostępowi. Błędne przypisanie tego parametru może skutkować podatnością na ataki. Czwartym parametrem jest nazwa bazy danych do której zamierzamy się połączyć. Błędne podanie tej wartości może powodować że operacje bazy danych będą wykonywane na niewłaściwej bazie co może mieć katastrofalne skutki dla danych. Zrozumienie i poprawne przypisanie tych wartości jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa i stabilności aplikacji webowych i często jest elementem dobrych praktyk w programowaniu PHP. Również zrozumienie tego w kontekście skalowalności i zarządzania środowiskami produkcyjnymi jest istotne aby uniknąć problemów związanych z konfiguracją na różnych etapach rozwoju aplikacji. Właściwe zarządzanie tymi parametrami często wiąże się z używaniem plików konfiguracyjnych co pozwala na łatwiejsze zarządzanie i większą elastyczność w kontekście różnych środowisk programistycznych i produkcyjnych. Poprawne zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe dla tworzenia bezpiecznych i stabilnych aplikacji webowych.

Pytanie 15

W poniższym zapytaniu SQL znak „*” wskazuje, że w wyniku tego zapytania zostaną zwrócone:

SELECT * FROM mieszkancy WHERE imie = 'Anna';

A. wszystkie rekordy z tabeli mieszkańcy będą widoczne

B. warunek dotyczący imienia zostanie pominięty

C. zostaną wyświetlone wszystkie kolumny tabeli mieszkańcy

D. zostanie pokazane pole zatytułowane „*” (gwiazdka)

W zapytaniu SQL, operator '*' jest używany do oznaczania wszystkich kolumn w tabeli. W kontekście zapytania 'SELECT * FROM mieszkancy WHERE imie = 'Anna';', zapytanie to zwraca wszystkie kolumny z tabeli 'mieszkancy', które spełniają warunek określony w klauzuli WHERE, czyli te rekordy, w których pole 'imie' ma wartość 'Anna'. Przykład zastosowania: jeśli tabela 'mieszkancy' zawiera kolumny takie jak 'id', 'imie', 'nazwisko', 'adres', to wynik zapytania będzie zawierał wszystkie te kolumny dla osób o imieniu 'Anna'. Używanie '*' w zapytaniach jest powszechnie stosowaną praktyką, ale w dobrych praktykach programistycznych zaleca się określanie, które kolumny są faktycznie potrzebne w wyniku, aby zoptymalizować zapytania i zmniejszyć ilość przesyłanych danych, szczególnie w większych bazach danych.

Pytanie 16

Mamy do czynienia z tablicą o nazwie tab, która zawiera liczby całkowite różniące się od zera. Zawarty w języku PHP kod ma na celu:

foreach ($tab as &$liczba)
     $liczba = $liczba * (-1);
 unset($liczba);

A. obliczyć wartość bezwzględną elementów tej tablicy

B. przekształcić elementy tablicy na wartości zapisane w zmiennej liczba

C. zmienić wszystkie elementy tablicy na liczby o przeciwnym znaku

D. wyliczenie iloczynu wszystkich wartości w tablicy

Analizując przedstawione odpowiedzi, ważne jest zrozumienie, dlaczego pozostałe opcje są nieprawidłowe w kontekście podanego kodu PHP. Pierwsza z nich sugeruje, że kod oblicza iloczyn wszystkich liczb w tablicy. Jednakże, kod ten nie prowadzi do żadnej operacji akumulacji wartości, nie jest stosowana zmienna do przechowywania wyniku, a operacja wykonywana w pętli to jedynie zmiana znaku każdej liczby. Druga odpowiedź, mimo że błędna jako wybór, w rzeczywistości jest poprawną odpowiedzią zgodnie z pytaniem egzaminacyjnym. Trzecia sugeruje, że elementy tablicy zostaną zastąpione wartością przechowywaną w zmiennej liczba. Kod, który by tego dokonywał, musiałby inicjalizować zmienną z konkretną wartością i przypisywać ją każdemu elementowi tablicy, co nie jest realizowane przez przedstawiony fragment kodu. Czwarta odpowiedź mówi o obliczaniu wartości bezwzględnej elementów tablicy. Aby to osiągnąć, w PHP należałoby użyć funkcji abs(), której tutaj nie zastosowano. Typowym błędem prowadzącym do takich niepoprawnych wniosków jest nieprawidłowe zrozumienie działania operatorów i funkcji w kontekście języka PHP. Kluczowe jest, aby rozumieć, że kod bezpośrednio modyfikuje wartości w tablicy przez mnożenie przez -1, a nie wykonuje żadnych innych operacji matematycznych czy przypisania wartości.

Pytanie 17

Które oprogramowanie jest typowe do obróbki grafiki WEKTOROWEJ?

A. Audacity

B. Brasero

C. Inkscape

D. Paint

Inkscape to darmowy edytor grafiki WEKTOROWEJ - tworzy obrazy opisane krzywymi i kształtami (format SVG), skalowalne bez utraty jakości. Dlatego do grafiki wektorowej służy Inkscape.

Pytanie 18

Tabela pracownicy ma m.in. pola plec i zarobek. Które zapytanie policzy OSOBNO średni zarobek kobiet i mężczyzn?

SELECT AVG(zarobek) FROM pracownicy WHERE plec = 'k' AND plec = 'm';

SELECT AVG(zarobek) FROM pracownicy AS sredni_zarobek;

SELECT AVG(zarobek) FROM pracownicy GROUP BY plec HAVING plec = 'k' AND plec = 'm';

SELECT AVG(zarobek) FROM pracownicy GROUP BY plec;

Bez GROUP BY zapytanie policzy JEDNĄ średnią dla wszystkich (AS to tylko alias). Warunek plec = 'k' AND plec = 'm' jest SPRZECZNY (żaden rekord nie ma obu płci), więc zwróci pustkę - dotyczy to też wariantu z HAVING. Rozdzielenie po płci daje GROUP BY plec.

Pytanie 19

Która instrukcja PHP wysyła tekst do przeglądarki (wyświetla go)?

break

echo

exit

type

Instrukcja echo w PHP wysyła tekst (lub wartość zmiennej) na wyjście, czyli do przeglądarki - np. echo "Witaj";. Dlatego tekst wyświetla echo.

Pytanie 20

Tabela Pacjenci zawiera kolumny: imie, nazwisko, wiek, lekarz_id. Aby stworzyć raport, który będzie zawierał jedynie imiona oraz nazwiska pacjentów mających mniej niż 18 lat i zapisanych do lekarza o id równym 6, można wykorzystać kwerendę SQL

A. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek<18 OR lekarz_id=6

B. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek<18 OR lekarz_id=6

C. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek<18 AND lekarz_id=6

D. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek<18 AND lekarz_id=6

Aby uzyskać raport z tabeli Pacjenci, w którym znajdują się wyłącznie imiona i nazwiska pacjentów poniżej 18 roku życia zapisanych do lekarza o id równym 6, należy użyć następującej kwerendy SQL: SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek<18 AND lekarz_id=6. Kluczowe w tej kwerendzie jest zastosowanie operatora AND, który pozwala na jednoczesne spełnienie obu warunków. W SQL, operator AND łączy dwa warunki, które muszą być prawdziwe, aby dany wiersz został uwzględniony w wynikach. Operator OR byłby nieodpowiedni, ponieważ mógłby zwrócić pacjentów, którzy są młodsi niż 18 lat, ale zapisani do innych lekarzy, co nie spełnia wymagań zadania. Ta kwerenda jest zgodna z ANSI SQL, który jest standardem dla zapytań do baz danych, a także dobrze ilustruje zasady filtracji danych w kontekście relacyjnych baz danych. Przykład takiej tabeli mógłby wyglądać następująco: imie: 'Jan', nazwisko: 'Kowalski', wiek: 17, lekarz_id: 6. W tym przypadku, zapytanie zwróciłoby imię i nazwisko Jana Kowalskiego, ponieważ spełnia on oba warunki.

Pytanie 21

$x = mysql_query('SELECT * FROM mieszkanci'); if (!$x) echo "??????????????????????????????"; W podanym kodzie PHP, w miejscu znaków zapytania powinien wyświetlić się komunikat:

A. Złe hasło do bazy danych

B. Zapytania zakończono sukcesem

C. Błąd w trakcie przetwarzania zapytania

D. Nieprawidłowa nazwa bazy danych

W przedstawionym kodzie PHP mamy do czynienia z próbą wykonania zapytania SQL do bazy danych przy pomocy funkcji mysql_query. Ta funkcja zwraca wartość false, jeśli wystąpił błąd w trakcie przetwarzania zapytania. W kontekście tego kodu, komunikat 'Błąd przetwarzania zapytania.' jest odpowiedni, ponieważ wskazuje, że zapytanie nie zostało poprawnie wykonane. Istotne jest, aby programista zrozumiał, że błędy mogą wynikać z różnych przyczyn, takich jak błędna składnia SQL, problemy z połączeniem do bazy danych lub inne czynniki techniczne. Ważną praktyką jest dodawanie mechanizmów obsługi błędów, które mogą dać więcej informacji na temat problemu, np. użycie mysql_error() do uzyskania szczegółowych informacji o błędzie. Standardy dotyczące programowania w PHP oraz najlepsze praktyki wskazują na konieczność stosowania try-catch dla lepszej kontroli błędów oraz logowania, co może pomóc w diagnozowaniu problemów na etapie produkcyjnym. Warto zaznaczyć, że mysql_query jest przestarzałą funkcją, a obecnie zaleca się użycie mysqli lub PDO do komunikacji z bazą danych, co poprawia bezpieczeństwo i wydajność aplikacji.

Pytanie 22

W tabeli szkola (kolumny: imie, nazwisko, klasa) chcemy wyświetlić wszystkich uczniów klasy 3. Które polecenie jest poprawne?

UPDATE szkola SET klasa = 3

SELECT * FROM szkola WHERE klasa = 3

DELETE FROM szkola WHERE klasa = 3

SELECT * FROM szkola SET klasa = 3

Do odczytu danych z warunkiem służy SELECT z klauzulą WHERE. Aby wyświetlić uczniów klasy 3, zapisuje się SELECT * FROM szkola WHERE klasa = 3 - gwiazdka oznacza wszystkie kolumny, a warunek ogranicza wynik do klasy 3. Dlatego to zapytanie jest poprawne.

Pytanie 23

W dokumencie HTML zdefiniowano pewne elementy w klasie o nazwie "nomargin". W celu przeprowadzenia operacji na tych elementach za pomocą języka JavaScript, można wykorzystać funkcję

A. getElementsByClassName("nomargin")

B. getElementById("nomargin")

C. getElement("nomargin")

D. getElementsByTagName("nomargin")

Niepoprawność wybranych odpowiedzi wynika z niewłaściwego rozumienia zasad selekcji elementów w DOM przy użyciu JavaScript. Funkcja getElement("nomargin") nie istnieje w standardowym API JavaScript, co sprawia, że nie może zostać zastosowana do uzyskania elementów na stronie. Wybranie tej opcji świadczy o braku znajomości dostępnych metod w obiekcie document. Podobnie, zastosowanie getElementById("nomargin") jest niewłaściwe, ponieważ ta metoda działa jedynie na elementach, które mają unikalny identyfikator (id). Zgodnie z zasadami HTML, identyfikatory muszą być unikalne w obrębie dokumentu, co oznacza, że nie można przypisać tej samej wartości id wielu elementom. Dlatego wybór tej metody wskazuje na nieporozumienie dotyczące struktury HTML oraz zasad dotyczących unikalności identyfikatorów. Ponadto, getElementsByTagName("nomargin") jest również błędne, ponieważ ta metoda służy do selekcji elementów na podstawie ich nazwy tagu, a nie klasy. W praktyce, błędne podejście do selekcji może prowadzić do błędów w manipulacji DOM oraz obniżenia wydajności aplikacji, gdyż niewłaściwie wybrane metody mogą nie zwracać oczekiwanych wyników. Warto więc zapoznać się z dokumentacją i zrozumieć, jakie metody są dostępne oraz w jakim kontekście można je stosować, aby poprawnie działać w środowisku JavaScript.

Pytanie 24

Czego nie należy brać pod uwagę przy zabezpieczaniu serwera bazy danych przed atakami hakerskimi?

A. Używanie skomplikowanych haseł do bazy

B. Aktywacja zapory

C. Defragmentacja dysków

D. Zamykanie portów związanych z bazą danych

Defragmentacja dysków, mimo że może poprawić wydajność dysków twardych, nie jest bezpośrednio związana z zabezpieczeniem serwera bazy danych przed atakami hakerów. Zabezpieczenia bazy danych powinny koncentrować się na praktykach, które bezpośrednio wpływają na ochronę danych i dostęp do nich. Przykładem skutecznych środków ochrony są złożone hasła, które utrudniają nieautoryzowany dostęp do systemu. Stosowanie silnych haseł, które łączą litery, cyfry oraz znaki specjalne, jest podstawowym krokiem w kierunku zabezpieczenia bazy danych. Kolejnym aspektem jest blokowanie portów, które nie są niezbędne do działania bazy danych, co może znacznie ograniczyć możliwości ataku z sieci. Włączenie zapory (firewall) także przyczynia się do ochrony, monitorując i kontrolując ruch sieciowy. Warto podkreślić, że zgodnie z zasadami bezpieczeństwa, minimalizacja punktów dostępu do bazy danych jest kluczowa dla jej ochrony.

Pytanie 25

Aby wykonać kopię zapasową bazy danych w MySQL, jakie polecenie należy zastosować?

A. mysqlslap

B. mysqlreplicate

C. mysqldump

D. mysqlcheck

Wybór polecenia mysqlslap jako metody do tworzenia kopii zapasowych bazy danych jest nieuzasadniony, ponieważ funkcjonalność tego narzędzia jest całkowicie inna. Mysqlslap jest narzędziem do testowania wydajności MySQL, które symuluje obciążenie bazy danych i umożliwia ocenę jej reakcji na różne zapytania. Zamiast służyć do backupu, jest wykorzystywane do analizy i optymalizacji wydajności systemu, co może prowadzić do błędnych wniosków o jego zastosowaniu w kontekście bezpieczeństwa danych. Podobnie, mysqlcheck jest narzędziem używanym do sprawdzania i naprawy tabel w bazach danych MySQL, co oznacza, że nie ma on zastosowania w kontekście tworzenia kopii zapasowych. Jego główną rolą jest diagnostyka i konserwacja bazy danych, a nie zarządzanie danymi. Z kolei mysqlreplicate, jak sama nazwa wskazuje, odnosi się do replikacji bazy danych, co jest zupełnie inną procedurą, mającą na celu zapewnienie wysokiej dostępności i skalowalności poprzez tworzenie duplikatów danych na różnych serwerach. Typowym błędem jest mylenie narzędzi do zarządzania danymi z narzędziami do ich zabezpieczania. Aby skutecznie zarządzać bazą danych, konieczne jest zrozumienie różnicy między tymi funkcjami oraz właściwe dobieranie narzędzi do konkretnych zadań, co jest kluczowe dla zapewnienia spójności i bezpieczeństwa danych.

Pytanie 26

W CSS, aby ustalić wewnętrzny górny margines, czyli odstęp pomiędzy elementem a jego obramowaniem, należy zastosować komendę

A. padding-top

B. outline-top

C. border-top

D. local-top

Odpowiedź 'padding-top' jest prawidłowa, ponieważ w CSS termin 'padding' odnosi się do wewnętrznego odstępu, który tworzy przestrzeń pomiędzy zawartością elementu a jego granicą (border). 'padding-top' specyfikuje górny odstęp wewnętrzny, co jest istotne w kontekście estetyki i układu strony. Definiując 'padding-top', możemy dostosować wygląd elementów, aby lepiej pasowały do reszty projektu i poprawiły czytelność. Na przykład, jeśli mamy przycisk z tekstem, użycie 'padding-top: 10px;' zapewni, że tekst nie będzie przyklejony do górnego brzegu przycisku, co zwiększy jego estetykę oraz użyteczność. W praktyce dobrą praktyką jest również stosowanie 'padding' w połączeniu z 'margin', aby osiągnąć odpowiednią separację między różnymi elementami w układzie. Przestrzeganie standardów CSS pomaga w tworzeniu responsywnych i dostosowanych układów, które dobrze działają na różnych urządzeniach.

Pytanie 27

W języku Javascript obiekt typu array służy do przechowywania

A. wielu wartości różnego rodzaju

B. wielu wartości lub funkcji

C. wielu wartości tylko tekstowych

D. wielu wartości tylko liczbowych

Obiekt typu array w języku JavaScript jest niezwykle elastycznym narzędziem, które pozwala na przechowywanie wielu wartości dowolnego typu. Arrays mogą zawierać liczby, stringi, obiekty, a nawet inne tablice, w ramach jednego zbioru. Taka struktura danych jest bardzo przydatna w programowaniu, szczególnie w kontekście pracy z danymi, gdyż umożliwia tworzenie kolekcji o zmiennej długości, które można łatwo przetwarzać. Na przykład, w aplikacjach webowych można wykorzystać tablice do grupowania danych z formularzy lub przechowywania wyników zapytań do bazy danych. Dzięki metody takim jak .push(), .pop() czy .map(), programiści mogą łatwo manipulować danymi w tablicach. Ważnym aspektem jest również to, że tablice są obiektami w JavaScript, co oznacza, że można do nich przypisywać dodatkowe właściwości i metody, zwiększając ich funkcjonalność. Przykładem zaawansowanego zastosowania tablic jest wykorzystanie ich do implementacji algorytmów, takich jak sortowanie czy przeszukiwanie danych. Zgodnie z dokumentacją MDN, tablice w JavaScript są dynamiczne, co oznacza, że ich rozmiar może być dostosowywany w czasie działania programu, co czyni je bardzo wszechstronnym narzędziem w pracy programisty.

Pytanie 28

Jakie są prawidłowe kroki w kolejności, które należy podjąć, aby nawiązać współpracę między aplikacją internetową działającą na serwerze a bazą SQL?

A. zapytanie do bazy, wybór bazy, wyświetlenie na stronie WWW, zamknięcie połączenia

B. nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, wybór bazy, zapytanie do bazy - wyświetlane na stronie WWW, zamknięcie połączenia

C. wybór bazy, zapytanie do bazy, nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, wyświetlenie na stronie WWW, zamknięcie połączenia

D. wybór bazy danych, nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, zapytanie do bazy, wyświetlenie na stronie WWW, zamknięcie połączenia

Wybór odpowiedzi numer 2 jest prawidłowy, ponieważ idealnie odzwierciedla właściwą kolejność działań niezbędnych do nawiązania współpracy między aplikacją webową a bazą danych SQL. Proces zaczyna się od nawiązania połączenia z serwerem baz danych. To kluczowy krok, ponieważ bez aktywnego połączenia z serwerem nie można wykonać żadnych operacji na bazie danych. Następnie następuje wybór bazy, co umożliwia aplikacji określenie, na której bazie danych będzie pracować. Po wybraniu odpowiedniej bazy, można formułować zapytania SQL w celu pobrania lub modyfikacji danych. Ostatnim krokiem jest wyświetlenie wyników na stronie WWW, co pozwala użytkownikowi na interakcję z danymi. Po zakończeniu wszystkich operacji, należy zamknąć połączenie z serwerem bazy danych, co jest standardową praktyką, zapewniającą zwolnienie zasobów i zwiększenie bezpieczeństwa aplikacji. Stosowanie się do tej sekwencji działań jest zgodne z najlepszymi praktykami w programowaniu aplikacji webowych oraz zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 29

Który z poniższych kodów HTML najlepiej ilustruje opisaną tabelę? (Obramowanie tabeli oraz komórek zostało pominięte dla uproszczenia)

A. Odpowiedź A

B. Odpowiedź D

C. Odpowiedź C

D. Odpowiedź B

Odpowiedź B jest prawidłowa, ponieważ używa atrybutu rowspan do złączenia dwóch komórek w kolumnie. W przedstawionej tabeli nagłówek Telefony obejmuje dwie wartości w jednej kolumnie co jest dokładnie odwzorowane w kodzie HTML poprzez zastosowanie rowspan2 w komórce zawierającej Telefony. To podejście pozwala na logiczne i czytelne przedstawienie danych w tabeli co jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania stron internetowych. Użycie rowspan w tabelach HTML jest powszechne gdy chcemy aby jedna komórka zajmowała miejsce większej liczby wierszy niż standardowa. Jest to przydatne w sytuacjach gdy dane muszą być grupowane pionowo co poprawia czytelność i strukturę prezentowanych informacji. Ponadto takie podejście pozwala na bardziej efektywne zarządzanie kodem HTML redukując potrzebę dodatkowego formatowania i zmniejsza złożoność dokumentu co jest zgodne z zasadami semantycznego HTML. Warto również pamiętać że użycie rowspan powinno być przemyślane aby zapewnić dostępność i poprawne wyświetlanie w różnych przeglądarkach i urządzeniach co jest kluczowe w nowoczesnym projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 30

Który z wymienionych to rozproszony system kontroli wersji projektu programistycznego?

A. Eclipse

B. Git

C. Total Commander

D. FileZilla

Pozostałe programy to inne narzędzia. Eclipse to środowisko programistyczne (IDE), FileZilla to klient FTP, a Total Commander to menedżer plików. Rozproszonym systemem kontroli wersji jest Git.

Pytanie 31

Którego słowa kluczowego użyć w języku C, aby zdefiniować stałą?

const

#CONST

#INCLUDE

static

W języku C stałą definiuje się słowem kluczowym const, np. const int max = 100; - wartości takiej zmiennej nie można potem zmienić. Dlatego stałą tworzy const.

Pytanie 32

W języku PHP funkcja trim służy do

A. usuwania białych znaków lub innych określonych w parametrze znaków z obu końców tekstu

B. redukcji tekstu o liczbę znaków określoną w parametrze

C. podawania długości tekstu

D. porównywania dwóch tekstów i wyświetlania ich wspólnej części

Funkcja <i>trim</i> w języku PHP ma na celu usuwanie białych znaków oraz innych znaków, które są określone w jej parametrach, z obu końców napisu. To niezwykle przydatne narzędzie w programowaniu, szczególnie podczas przetwarzania danych wejściowych, gdzie użytkownicy mogą nieświadomie dodawać zbędne spacje, tabulatory lub nowe linie. Na przykład, gdy przetwarzamy dane formularzy, może się zdarzyć, że użytkownik wprowadzi swoje imię z dodatkowymi spacjami na początku lub końcu. Użycie <i>trim</i> pozwala na zapewnienie, że dane będą miały odpowiednią formę przed dalszym przetwarzaniem, co jest kluczowe w kontekście walidacji i normalizacji danych. Dodatkowo, funkcja ta wspiera podawanie własnych znaków do usunięcia, co czyni ją bardzo elastycznym narzędziem w codziennym programowaniu. Używanie <i>trim</i> jako standardowej praktyki przy obróbce danych tekstowych jest rekomendowane przez wielu ekspertów, ponieważ zwiększa to jakość i spójność przetwarzanych informacji.

Pytanie 33

Gdzie w dokumencie HTML mogą być umieszczane fragmenty kodu JavaScript?

A. tak w sekcji <head>, jak i <body>, w znaczniku <java>

B. jedynie w sekcji <head>, w znaczniku <script>

C. wyłącznie w sekcji <body>, w znaczniku <java>

D. zarówno w sekcji <head>, jak i <body>, w znaczniku <script>

Wiesz, wstawianie kodu JavaScript do dokumentu HTML powinno odbywać się w znaczniku <script>. Możesz go umieścić zarówno w <head>, jak i w <body>. Często wrzucamy skrypty do <head>, bo chcemy, żeby załadowały się przed wyświetleniem treści. To się przydaje, gdy skrypty zmieniają coś w DOM. Z drugiej strony, jak wrzucisz je do <body>, to skrypty będą ładowane po całej treści, co może przyspieszyć to, co widzi użytkownik. Na przykład, jeśli tworzysz coś interaktywnego, lepiej umieścić skrypty na dole, żeby nie blokować renderowania. Dobrze jest też pamiętać o atrybucie 'defer' w <script>, bo dzięki temu skrypt się ściąga równolegle z innymi rzeczami, ale działa dopiero jak cały dokument jest załadowany. To ważne, żeby strony działały sprawnie i były przyjemne w użytkowaniu.

Pytanie 34

Język HTML oferuje nagłówki, które służą do tworzenia hierarchii zawartości. Te nagłówki występują wyłącznie w zakresie

A. h1 - h10

B. h1 - h8

C. h1 - h6

D. h1 - h4

Odpowiedź h1 - h6 jest poprawna, ponieważ w języku HTML nagłówki są definiowane w ramach sześciu poziomów, od h1 do h6. Nagłówki te pełnią kluczową rolę w organizacji treści na stronie internetowej, umożliwiając tworzenie hierarchii oraz struktury dokumentu. h1 jest najważniejszym nagłówkiem i powinien być używany do oznaczania głównego tytułu strony, podczas gdy h2, h3, h4, h5 i h6 służą do tworzenia podtytułów i hierarchii treści w miarę potrzeby. Na przykład, nagłówek h2 może być użyty do oznaczenia sekcji podrzędnej w stosunku do h1, a h3 do następnej sekcji podrzędnej. Takie zrozumienie hierarchii nagłówków jest istotne z punktu widzenia SEO, ponieważ wyszukiwarki korzystają z tych struktur do indeksowania treści. Dobrze zorganizowane nagłówki poprawiają również dostępność strony, co jest zgodne z najlepszymi praktykami webowymi, a także ułatwiają nawigację użytkownikom, zarówno ludziom, jak i robotom wyszukiwarek.

Pytanie 35

Co w pasku adresu przeglądarki sygnalizuje, że połączenie ze stroną jest bezpieczne (szyfrowane HTTPS)?

A. nazwa serwera w nagłówku

B. dane whois domeny

C. ikona kłódki

D. adres IP serwera

Pozostałe elementy nie informują o bezpieczeństwie połączenia. Dane whois opisują rejestrację domeny (właściciela, daty) i nie pojawiają się w pasku adresu ani nie świadczą o szyfrowaniu. Adres IP serwera to tylko jego numer w sieci - strona pod dowolnym IP może być szyfrowana lub nie. Nazwa serwera również nic nie mówi o ochronie transmisji. Szyfrowane, zweryfikowane połączenie HTTPS sygnalizuje ikona kłódki przy adresie https://, dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 36

Pole insert_id zdefiniowane w bibliotece MySQLi języka PHP może być wykorzystane do

A. uzyskania pierwszego dostępnego indeksu bazy, tak, aby można było pod nim wstawić nowe dane

B. uzyskania id ostatnio dodanego wiersza

C. otrzymania kodu błędu, gdy wstawienie wiersza się nie powiodło

D. pobrania najwyższego indeksu bazy, aby po jego zwiększeniu wstawić pod niego dane

Każda z niepoprawnych odpowiedzi zawiera błędne założenia dotyczące funkcji insert_id w kontekście MySQLi. Odpowiedź, która sugeruje, że pole to może być użyte do otrzymania kodu błędu w przypadku niepowodzenia procesu wstawiania wiersza, jest myląca, ponieważ kod błędu jest uzyskiwany za pomocą innych mechanizmów, takich jak mysqli_errno() oraz mysqli_error(). Takie podejście może prowadzić do nieporozumień w zarządzaniu błędami w bazach danych, co jest istotnym aspektem programowania. Ponadto, pomysł, że insert_id może być używany do pobrania najwyższego indeksu bazy, aby po jego inkrementacji wstawić nowe dane jest nieprawidłowy, ponieważ insert_id nie działa w ten sposób; identyfikator jest automatycznie generowany przez bazę danych w momencie dodawania rekordu. Takie podejście może prowadzić do trudności w synchronizacji danych i jest niezgodne z zasadami dobrego projektowania baz danych. Również koncepcja pozyskiwania pierwszego wolnego indeksu jest błędna; w praktyce nie jest zalecane ręczne zarządzanie indeksami, ponieważ może to prowadzić do konfliktów i naruszenia integralności danych. MySQL automatycznie zarządza numerami ID, co jest bardziej efektywne i zmniejsza ryzyko błędów. Wreszcie, stosując te nieprawidłowe koncepcje, programiści mogą napotkać trudności w utrzymaniu kodu i jego rozwoju, co może zwiększyć złożoność aplikacji.

Pytanie 37

Określ rezultat działania podanego kodu PHP, przy założeniu, że zmienna tab jest tablicą.

$tab = explode(",", "jelenie,sarny,dziki,lisy,borsuki"); 
echo $tab[1]." ".$tab[2];

A. lisy borsuki

B. jelenie sarny

C. sarny dziki

D. dziki lisy

Wybór odpowiedzi 'jelenie sarny' wskazuje na brak zrozumienia podstawowych zasad przydzielania indeksów w tablicach w PHP. Elementy tablicy są indeksowane od zera, co oznacza, że $tab[0] odpowiada pierwszemu elementowi, którym jest 'jelenie', a $tab[1] to 'sarny'. Stąd wynika, że kombinacja 'jelenie sarny' nie jest wynikiem wykonania podanego kodu. Podobnie, wybór 'lisy borsuki' także jest błędny, ponieważ $tab[3] to 'lisy', a $tab[4] to 'borsuki', co nie znajduje się w kontekście użycia echo. W przypadku 'dziki lisy', nie uwzględnia on odpowiednich indeksów, ponieważ $tab[2] to 'dziki', a $tab[3] to 'lisy', a więc również nie odpowiada wynikowi zwróconemu przez kod. Takie pomyłki mogą wynikać z nieuwagi lub braku zrozumienia struktury tablic oraz ich indeksowania. Kluczowe jest, aby programista zdawał sobie sprawę, jak funkcje PHP manipulują danymi oraz jak poprawnie odwoływać się do elementów tablicy, co jest fundamentalne dla efektywnego programowania i unikania błędów w aplikacjach.

Pytanie 38

W języku PHP tablice asocjacyjne to tablice, w których

A. elementy tablicy są zawsze indeksowane od liczby równej 0.

B. indeks jest dowolnym napisem.

C. w każdej komórce tablicy przechowywana jest inna tablica.

D. istnieją przynajmniej dwa wymiary.

W PHP pojęcie tablicy asocjacyjnej bywa mylone z kilkoma innymi konstrukcjami, dlatego łatwo wpaść w pułapkę skojarzeń. Tablica asocjacyjna nie ma nic wspólnego z liczbą wymiarów – fakt, że jakaś tablica jest wielowymiarowa (np. tablica tablic), wcale nie oznacza, że jest asocjacyjna. Możesz mieć tablicę dwuwymiarową z indeksami czysto numerycznymi i będzie to po prostu zwykła tablica indeksowana liczbami, tylko zagnieżdżona. Sam „wymiar” dotyczy struktury zagnieżdżenia, a nie sposobu adresowania elementów. Podobnie nie jest prawdą, że w tablicy asocjacyjnej w każdej komórce musi być inna tablica. To jest raczej opis tablicy zagnieżdżonej (np. do reprezentowania wierszy i kolumn), a nie definicja tablicy asocjacyjnej. Elementem tablicy asocjacyjnej może być cokolwiek: liczba, string, obiekt, null, inna tablica – ale to, co ją wyróżnia, to klucze tekstowe, a nie typ przechowywanych wartości. Kolejne typowe nieporozumienie to przekonanie, że elementy w tablicy zawsze są indeksowane od zera. W wielu językach (np. w C, Javie) rzeczywiście tablice „klasyczne” startują od indeksu 0, więc łatwo to nawykowo przenieść do PHP. Natomiast PHP jest pod tym względem bardziej elastyczny: możesz mieć tablicę z kluczami 0, 1, 2, ale możesz też mieć klucze 'imie', 'email' albo nawet mieszane – częściowo numeryczne, częściowo tekstowe. W tablicy asocjacyjnej klucz jest wartością logicznie opisującą dany element, a nie tylko kolejnym numerem pozycji. Z mojego doświadczenia wynika, że wiele błędów w kodzie bierze się z tego, że ktoś traktuje tablicę asocjacyjną jak „zwykłą tablicę od zera”, a potem odwołuje się do nieistniejących indeksów numerycznych. Dobra praktyka to świadome korzystanie z kluczy, nadawanie im sensownych nazw i pamiętanie, że w PHP tablica asocjacyjna to po prostu struktura klucz → wartość, gdzie kluczem bardzo często jest właśnie napis, a nie liczba.

Pytanie 39

W języku JavaScript zdefiniowano obiekt

obiekt = { q: 1, w: 2, e: 3, r: 4 };

W jaki sposób można uzyskać wartość właściwości

A. obiekt::w

B. obiekt:w

C. obiekt.w

D. obiekt->w

Niepoprawne odpowiedzi wskazują na nieporozumienia dotyczące składni języka JavaScript. Użycie obiekt:w sugeruje, że istnieje jakiś operator dostępu do właściwości za pomocą dwukropka, co jest niezgodne z zasadami składniowymi JavaScript. W rzeczywistości dwukropek w tym kontekście nie ma znaczenia i jest błędnie interpretowany. Podobnie, obiekt::w użytkuje podwójny dwukropek, co z kolei jest składnią nieznaną w JavaScript i nie ma zastosowania w kontekście odwoływania się do właściwości obiektu. Z kolei obiekt->w sugeruje, że programista próbuje skorzystać z operatora strzałki, który występuje w innych językach programowania, takich jak C++ czy PHP, ale nie jest on używany w JavaScript. W JavaScript stosuje się wyłącznie notację kropkową lub nawiasową do odwoływania się do właściwości obiektów. Chociaż różne języki programowania mogą mieć swoje własne konwencje dotyczące operatorów dostępu do właściwości, JavaScript pozostaje konsekwentny w swojej składni, co ułatwia zrozumienie i naukę. Ważne jest, aby programiści zapoznali się z podstawami składni JavaScript, aby unikać takich błędów i poprawnie wykorzystywać możliwości obiektowego modelu tego języka.

Pytanie 40

Który z kodów PHP sprawi, że zostanie wyświetlona sformatowana data oraz czas ostatnich odwiedzin użytkownika witryny, natomiast podczas pierwszej wizyty nic się nie wyświetli?

Kod 1.   echo date('d.m.Y, H:i', $_COOKIE['c1']);
         setcookie('c1', time());

Kod 2.   if(isset($_COOKIE['c1']))
           echo date($_COOKIE['c1']);
         setcookie('c1', time(), time() + 30 * 86400);

Kod 3.   echo date($_COOKIE['c1']);
         setcookie('c1', time(), time() + 30 * 86400);

Kod 4.   setcookie('c1', time(), time() + 30 * 86400);

A. Kod 2.

B. Kod 1.

C. Kod 4.

D. Kod 3.

Niepoprawne kody PHP nie spełniają wymagań zadania z różnych powodów. Niektóre nie wykorzystują funkcji isset() do sprawdzenia, czy ciasteczko 'c1' istnieje, co może prowadzić do błędów, jeżeli ciasteczko nie zostało ustawione. Inne zawsze wyświetlają datę i czas ostatnich odwiedzin, nawet jeżeli jest to pierwsza wizyta użytkownika na stronie, co jest niezgodne z treścią pytania. Kolejnym błędnym podejściem jest nieaktualizowanie ciasteczka 'c1' po wyświetleniu daty i czasu ostatnich odwiedzin, co powoduje, że zawsze wyświetlana jest ta sama data i czas. Ważnym elementem pracy z ciasteczkami w PHP jest zrozumienie, jak są one zapisywane i odczytywane, a także jak można je wykorzystać do przechowywania informacji o użytkownikach. Błędy te pokazują brak zrozumienia tych kwestii.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej