Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik elektryk
Kwalifikacja: ELE.05 - Eksploatacja maszyn, urządzeń i instalacji elektrycznych
Data rozpoczęcia: 31 stycznia 2026 14:48
Data zakończenia: 31 stycznia 2026 15:31

Egzamin niezdany

Wynik: 17/40 punktów (42,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Do wykonania WLZ w instalacji trójfazowej jak na rysunku należy zastosować przewód typu

A. YDY

B. LgY

C. YKY

D. UTP

Wybór przewodu YDY do wykonania WLZ w instalacji trójfazowej nie jest optymalnym rozwiązaniem, mimo że ten typ przewodu jest wykonany z miedzi i charakteryzuje się izolacją PVC. Główna różnica między YDY a YKY polega na tym, że YDY posiada dodatkową izolację z polwinitu, co może być korzystne w niektórych zastosowaniach, ale w przypadku WLZ, gdzie kluczowe są zarówno odporność na czynniki zewnętrzne, jak i mechaniczne uszkodzenia, YKY zapewnia lepsze właściwości. Przewód LgY, będący jednożyłowym, kompletnie nie nadaje się do zastosowań w instalacjach trójfazowych. Jego konstrukcja uniemożliwia efektywne przesyłanie energii w układzie trójfazowym, co prowadzi do degradacji efektywności instalacji. UTP, z kolei, jest kablem stosowanym w teleinformatyce, a nie w instalacjach elektrycznych, co czyni go zupełnie nieodpowiednim wyborem. Użytkownicy często mylą zastosowanie różnych typów przewodów, co może prowadzić do poważnych błędów w projektowaniu i wykonaniu instalacji elektrycznych. Właściwy dobór przewodów jest kluczowy dla bezpieczeństwa i funkcjonalności instalacji, dlatego tak ważne jest, aby kierować się aktualnymi normami i standardami branżowymi w celu zapewnienia ich optymalnej pracy i trwałości.

Pytanie 2

Jaką wartość prądu nominalnego powinien mieć wyłącznik instalacyjny nadprądowy typu B, aby zabezpieczyć grzejnik jednofazowy o parametrach U_N = 230 V oraz P_N = 2,4 kW przed zwarciem?

A. 6 A

B. 10 A

C. 20 A

D. 16 A

Wyłącznik instalacyjny nadprądowy o charakterystyce typu B powinien mieć wartość prądu znamionowego dobraną odpowiednio do obciążenia, które ma zabezpieczać. W przypadku grzejnika jednofazowego o mocy PN = 2,4 kW oraz napięciu UN = 230 V, obliczamy prąd znamionowy, korzystając z wzoru: IN = PN / UN. Zatem IN = 2400 W / 230 V = 10,43 A. Ze względu na to, że wyłączniki nadprądowe są dobierane w standardowych wartościach, w tym przypadku zaleca się wybór wyłącznika o prądzie znamionowym 16 A, który jest wystarczający dla tego obciążenia, a jednocześnie zapewnia odpowiedni margines bezpieczeństwa. W praktyce, wybierając wyłącznik o wyższej wartości prądu, zmniejszamy ryzyko fałszywych wyłączeń, które mogą wystąpić w przypadku krótkotrwałych przeciążeń, a także zwiększamy żywotność urządzenia. Zgodnie z normą PN-EN 60898-1, dobór wyłączników nadprądowych powinien być zgodny z wymaganiami dla ochrony instalacji elektrycznych oraz jego przewodów.

Pytanie 3

Który przewód powinien być zastosowany do połączenia z siecią 230 V transformatora znajdującego się w metalowej obudowie centralki alarmowej?

A. OMY 3×0,75 mm2

B. OMY 2×0,75 mm2

C. YTDY 4×0,5 mm2

D. YTDY 2×0,5 mm2

Wybór przewodów YTDY 4×0,5 mm2, OMY 2×0,75 mm2 oraz YTDY 2×0,5 mm2 do podłączenia transformatora w metalowej obudowie centralki alarmowej jest niewłaściwy z kilku powodów. Przewody YTDY, chociaż popularne w zastosowaniach, nie są zalecane do instalacji, gdzie istotna jest odporność na czynniki zewnętrzne i elastyczność. Dodatkowo, ich przekrój 0,5 mm2 jest zbyt mały, co może prowadzić do przegrzewania się przewodów przy większym obciążeniu. Przy zasilaniu 230 V z transformatora, kluczowe jest stosowanie przewodów o odpowiednim przekroju, który zapewni bezpieczeństwo i minimalizację strat energii. OMY 2×0,75 mm2, mimo że ma odpowiedni przekrój, nie zawiera wystarczającej liczby żył do podłączenia dodatkowych funkcji, co ogranicza jego funkcjonalność. Istotnym błędem jest także ignorowanie norm dotyczących instalacji elektrycznych, takich jak PN-EN 60228, które określają wymagania dla przewodów stosowanych w instalacjach. W związku z tym, wybór przewodów musi być przemyślany, uwzględniając zarówno ich właściwości fizyczne, jak i normatywne. Unikanie stosowania przewodów o zbyt niskim przekroju oraz tych, które nie spełniają wymogów normatywnych, jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i prawidłowego działania instalacji.

Pytanie 4

Jednym z kryteriów oceny jakości eksploatacyjnej maszyn elektrycznych jest użyteczność, do której nie należy

A. łatwość obsługowa.

B. koszt eksploatacji.

C. łatwość naprawcza.

D. bezpieczeństwo obsługi.

Poprawnie wskazano, że koszt eksploatacji nie należy do kryterium użyteczności w ocenie jakości eksploatacyjnej maszyn elektrycznych. W klasycznym podejściu do oceny jakości eksploatacyjnej wyróżnia się m.in. takie cechy jak niezawodność, trwałość, podatność obsługowa, podatność naprawcza, bezpieczeństwo użytkowania oraz właśnie użyteczność. Użyteczność dotyczy tego, jak maszyna spełnia swoje zadanie w praktyce: czy jest wygodna w użyciu, czy da się ją łatwo obsługiwać, czy operator ma do niej dobry dostęp, czy elementy sterownicze są logicznie rozmieszczone, czy konstrukcja sprzyja bezpiecznej pracy i szybkiej reakcji w sytuacjach awaryjnych. To wszystko przekłada się na łatwość obsługową, łatwość naprawczą i bezpieczeństwo obsługi. Natomiast koszt eksploatacji jest osobnym kryterium ekonomicznym – obejmuje zużycie energii, koszty przeglądów, części zamiennych, serwisu, przestojów itp. W normach i opracowaniach z zakresu eksploatacji maszyn (np. literatura z niezawodności i utrzymania ruchu) zwykle rozdziela się parametry techniczne i użytkowe od wskaźników ekonomicznych. Moim zdaniem to jest bardzo praktyczne: przy doborze maszyny do zakładu najpierw patrzy się, czy urządzenie spełnia wymagania funkcjonalne i użytkowe (czy operatorzy będą w stanie z nim normalnie pracować, czy nie będzie stwarzać zagrożeń), a dopiero potem porównuje się koszty eksploatacji pomiędzy różnymi modelami. W praktyce widać to np. przy wyborze silnika lub sprężarki: użyteczność to ergonomia, dostęp do zacisków, prostota sterowania, sposób montażu, natomiast koszty eksploatacyjne liczy się osobno w arkuszu kalkulacyjnym, uwzględniając sprawność, współczynnik mocy, częstotliwość konserwacji. Dlatego właśnie koszt eksploatacji nie wchodzi do grupy cech określających użyteczność, tylko jest parametrem ekonomicznym, choć oczywiście przy końcowej decyzji inwestycyjnej oba aspekty – techniczny i ekonomiczny – trzeba rozpatrywać razem.

Pytanie 5

Podczas uruchamiania silnika pralki wyzwala się od razu wyłącznik różnicowoprądowy. Aby zidentyfikować problem, zmierzono rezystancję pomiędzy wszystkimi zaciskami uzwojeń silnika a obudową, uzyskując dla każdego pomiaru wartość w okolicach 7 kΩ. Co można wnioskować na podstawie tych pomiarów?

A. Jedno z uzwojeń odłączyło się od tabliczki zaciskowej

B. Izolacja uzwojeń silnika jest zawilgocona

C. Pojawiła się przerwa w jednym z uzwojeń silnika

D. Jeden z zacisków silnika może być poluzowany

Rozważając inne możliwe przyczyny zadziałania wyłącznika różnicowoprądowego, warto zauważyć, że twierdzenie o luzie w zaciskach silnika jest nieuzasadnione. Jeśli jeden z zacisków byłby nieprawidłowo podłączony, prawdopodobnie rezystancja między uzwojeniem a obudową byłaby znacznie niższa, a nie w okolicy 7 kΩ. Ponadto, przerwa w uzwojeniu silnika również nie tłumaczy niskiej rezystancji, ponieważ przerwa w uzwojeniu skutkowałaby brakiem rezystancji. Z kolei domniemanie, że jedno z uzwojeń odłączyło się od tabliczki zaciskowej, jest mało prawdopodobne, biorąc pod uwagę, że zadziałanie wyłącznika różnicowoprądowego sugeruje obecność przewodzenia prądu, a nie jego braku. Te błędne interpretacje mogą prowadzić do nieprawidłowej diagnostyki, co w efekcie może skutkować dalszymi uszkodzeniami sprzętu lub zagrożeniem dla użytkownika. Kluczowe jest zrozumienie, że prawidłowe diagnozowanie usterek w urządzeniach elektrycznych wymaga nie tylko znajomości teorii, ale też umiejętności praktycznych w interpretacji wyników pomiarów oraz rozpoznawania przyczyn, które mogą nie być oczywiste na pierwszy rzut oka.

Pytanie 6

Który z przedstawionych znaków bezpieczeństwa należy umieścić w widocznym miejscu przy urządzeniu elektrycznym, dla którego obowiązuje czasowy zakaz uruchamiania?

A. Znak 2.

B. Znak 4.

C. Znak 1.

D. Znak 3.

W tym zadaniu łatwo wpaść w pułapkę kojarzenia ogólnego zakazu z czasowym zakazem uruchamiania urządzenia. Wszystkie pokazane znaki są znakami zakazu, mają ten sam czerwony okrąg i ukośną kreskę, ale różni je znaczenie piktogramu w środku. Dla eksploatacji urządzeń elektrycznych kluczowe jest nie tyle ogólne „coś jest zabronione”, tylko dokładne wskazanie, jaka czynność ma być zakazana. Przy urządzeniu, którego nie wolno czasowo uruchamiać, chodzi konkretnie o zakaz załączania napędu, dźwigni, łącznika czy innego elementu sterowniczego. Z tego powodu właściwy jest znak z ręką na dźwigni, a nie np. symbol błyskawicy czy samą rękę nad powierzchnią. Znak z błyskawicą, mimo że kojarzy się z elektrycznością, zwykle oznacza zakaz zbliżania się lub określone ograniczenia związane z napięciem, a nie jednoznaczny zakaz uruchomienia. Może sugerować ogólne zagrożenie porażeniem, ale nie informuje operatora, że nie wolno przełączyć łącznika czy wcisnąć przycisku, bo trwają prace pod napięciem lub w stanie beznapięciowym. Podobnie znak z podeszwą buta odnosi się do zakazu chodzenia, wchodzenia lub naciskania stopą na daną powierzchnię, co ma znaczenie np. przy ochronie delikatnych elementów lub środków ochrony indywidualnej, ale nie ma nic wspólnego z czynnością załączania urządzenia. Znak z palcem nad powierzchnią z kolei dotyczy zakazu dotykania, wciskania czy opierania dłoni o element – bywa stosowany przy gorących, ostrych lub precyzyjnych częściach maszyn. W kontekście czasowego zakazu uruchamiania to za mało precyzyjne i może być źle zinterpretowane. Typowy błąd myślowy polega tutaj na wybieraniu znaku, który „ogólnie pasuje do elektryki” lub „ogólnie coś zabrania”, zamiast skojarzyć konkretną czynność eksploatacyjną: załączenie łącznika. Dobre praktyki BHP i normy dotyczące znaków bezpieczeństwa wymagają, żeby komunikat był jednoznaczny dla obsługi – operator musi od razu wiedzieć, że nie wolno przełączyć dźwigni ani uruchomić napędu. Dlatego tak ważne jest rozróżnianie znaków zakazu nie tylko po kolorze i kształcie, ale przede wszystkim po piktogramie czynności, której zakaz dotyczy.

Pytanie 7

Która z wymienionych norm elektrycznych wprowadza normę europejską?

A. PN-88/E-08501 Urządzenia elektryczne. Tablice i znaki bezpieczeństwa.

B. PN-E 05115 Instalacje elektroenergetyczne prądu przemiennego o napięciu wyższym od 1 kV.

C. PN-E-05204 Ochrona przed elektrycznością statyczną instalacji i urządzeń. Wymagania.

D. PN-EN 50160 Parametry napięcia zasilającego w publicznych sieciach elektroenergetycznych.

Poprawnie wskazana została norma PN-EN 50160. Ten zapis nie jest przypadkowy: skrót „PN” oznacza Polską Normę, a „EN” informuje, że jest to norma europejska wprowadzona do krajowego systemu normalizacji. Czyli PN-EN 50160 to europejska norma EN 50160, przyjęta i obowiązująca jako polska wersja. W praktyce, w dokumentacji projektowej, warunkach przyłączenia czy protokołach z pomiarów jakości energii, właśnie do PN-EN 50160 odwołuje się, gdy mówimy o dopuszczalnych wartościach napięcia zasilającego w publicznych sieciach elektroenergetycznych. Norma ta określa m.in. dopuszczalne odchylenia napięcia, częstotliwości, poziom zapadów, migotanie światła, zawartość wyższych harmonicznych. Moim zdaniem każdy, kto zajmuje się eksploatacją sieci, przyłączaniem odbiorców, a nawet serwisem bardziej wrażliwych urządzeń, powinien mieć chociaż podstawowe pojęcie, co tam jest zapisane. W praktyce wygląda to np. tak, że jeśli klient składa reklamację, że „prąd jest zły, bo urządzenia się wyłączają”, to zakład energetyczny porównuje wyniki pomiarów parametrów napięcia z wymaganiami PN-EN 50160. Jeżeli parametry mieszczą się w granicach tej normy, to formalnie jakość zasilania jest uznana za zgodną z europejskim standardem. W projektach technicznych i audytach jakości energii bardzo dobrze jest powoływać się właśnie na tę normę, bo jest spójna z wymaganiami obowiązującymi w innych krajach UE i ułatwia współpracę z producentami urządzeń, którzy też ją znają i stosują przy określaniu odporności swoich wyrobów.

Pytanie 8

Który kondensator pracy należy zainstalować w silniku indukcyjnym jednofazowym o mocy 0,5 kW zasilanym z sieci 230 V?

Wzór do wykorzystania:
$$ C_P = 1800 \cdot \frac{P_n}{U^2} \, \mu\text{F} $$

Parametry kondensatora
	Napięcie znamionowe	$ C_P $
A.	DC 250 V	$ 17 \, \mu\text{F} $
B.	DC 350 V	$ 0{,}017 \, \mu\text{F} $
C.	AC 250 V	$ 17 \, \mu\text{F} $
D.	AC 350 V	$ 0{,}017 \, \mu\text{F} $

A. D.

B. B.

C. A.

D. C.

Odpowiedź C jest jak najbardziej na miejscu, bo zgadza się z tym, co powinien mieć kondensator do silnika indukcyjnego jednofazowego o mocy 0,5 kW przy 230 V. Dzięki wzorowi Cp = 1800 * (Pn / U^2) μF łatwo możesz policzyć, jaka pojemność kondensatora jest nam potrzebna, a to jest mega ważne, żeby silnik działał jak należy. Podstawiając Pn = 500 W i U = 230 V, dostajemy Cp ≈ 17 μF. Tylko odpowiedź C (AC 250 V, 17 μF) to, co pasuje do tych wymagań, bo zapewnia, że silnik będzie działał optymalnie, zmniejszając straty energii i ryzyko awarii. Z mojego doświadczenia, dobór kondensatora jest kluczowy, żeby urządzenie działało efektywnie. Pamiętaj też o tym, żeby wybierać kondensatory dobrej jakości, bo to wpływa na ich trwałość i niezawodność, co jest ważne dla długowieczności silnika. Odpowiedni kondensator pomoże też ustabilizować obroty silnika i moment obrotowy, co w przemyśle ma ogromne znaczenie dla precyzyjnej pracy.

Pytanie 9

Jaką minimalną wartość rezystancji powinno się zmierzyć w ścianach i podłodze w izolowanym miejscu pracy z urządzeniami o napięciu 400 V, aby zabezpieczenie przed dotykiem pośrednim było efektywne?

A. 25 kΩ

B. 75 kΩ

C. 50 kΩ

D. 10 kΩ

Wybór wartości rezystancji mniejszej niż 50 kΩ, jak 25 kΩ, 75 kΩ czy 10 kΩ, wynika z niewłaściwego rozumienia zasad ochrony przeciwporażeniowej. Rezystancja na poziomie 25 kΩ jest zdecydowanie zbyt niska dla urządzeń o napięciu 400 V, co może prowadzić do nieakceptowalnego ryzyka porażenia prądem. Niższe wartości oznaczają, że w przypadku awarii izolacji, prąd może przepływać do ziemi, co stwarza poważne zagrożenie dla operatorów. Z kolei wartość 75 kΩ, choć może wydawać się bezpieczna, jest niewystarczająca w kontekście niektórych norm, które jednoznacznie wskazują na 50 kΩ jako minimalny wymagany standard dla izolacji. W przypadku 10 kΩ, jest to wręcz niebezpieczne, ponieważ taka rezystancja zwiększa ryzyko przepływu prądu przez ciało człowieka w sytuacjach awaryjnych. Wartości rezystancji muszą być zgodne z zaleceniami norm, aby zapewnić odpowiednią ochronę przed niebezpieczeństwem elektrycznym. Pamiętajmy, że ochrona przeciwporażeniowa to nie tylko odpowiednie urządzenia, ale również zapewnienie właściwych warunków instalacyjnych i regularne kontrole ich stanu. Niewłaściwe podejście do tego zagadnienia może prowadzić do krytycznych sytuacji w miejscach pracy.

Pytanie 10

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 11

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 12

Na rysunkach przedstawiono ogranicznik mocy oraz jego charakterystykę czasowo-prądową. Przy jakim prądzie obwód chroniony tym ogranicznikiem zostanie na pewno wyłączony w czasie nie dłuższym niż 30 sekund?

A. 80 A ≤ I ≤ 120 A

B. I ≤ 60 A

C. 60 A ≤ I ≤ 80 A

D. I ≥ 120 A

Analizując inne odpowiedzi, można zauważyć, że każda z nich ignoruje kluczowy aspekt charakterystyki czasowo-prądowej ogranicznika mocy. Odpowiedzi takie jak '80 A ≤ I ≤ 120 A' czy 'I ≤ 60 A' zakładają, że prąd o wartościach w tych zakresach również spowoduje wyłączenie obwodu w czasie nieprzekraczającym 30 sekund. Tymczasem, na podstawie charakterystyki czasowo-prądowej, wiemy, że dla prądów poniżej 120 A czas wyłączenia wynosi dłużej niż 30 sekund. Zbyt niskie wartości prądu nie są w stanie wywołać odpowiedniej reakcji w obrębie określonego czasu, co może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak trwałe uszkodzenia instalacji. W odpowiedzi '60 A ≤ I ≤ 80 A' znajduje się założenie, że urządzenie zabezpieczające będzie w stanie zareagować w zadanym czasie, co jest niezgodne ze standardami bezpieczeństwa. Ponadto, podając prąd na poziomie 60 A, nie uwzględniamy faktu, że jest on znacznie poniżej wartości, przy której ogranicznik mocy skutecznie zareaguje. Powszechnym błędem w myśleniu jest zakładanie, że każde urządzenie zabezpieczające działa liniowo, co nie zawsze jest prawdą. Wiedza o prądzie, przy którym następuje wyłączenie obwodu, jest zatem kluczowa dla inżynierów i projektantów instalacji, aby uniknąć potencjalnych zagrożeń oraz zapewnić długotrwałą i bezpieczną eksploatację. W obliczeniach i analizach należy zawsze opierać się na rzeczywistych danych i charakterystykach urządzeń, a nie na założeniach czy intuicji.

Pytanie 13

Podczas pracy silnika indukcyjnego cewki uzwojeń stojana zostały przełączone, co miało na celu zwiększenie liczby par biegunów wirującego pola magnetycznego. Jakie skutki to wywołało?

A. zatrzymanie wirnika

B. zwiększenie prędkości obrotowej

C. zmianę kierunku obrotu

D. zmniejszenie prędkości obrotowej

Zmiana liczby par biegunów wirującego pola magnetycznego w silniku indukcyjnym prowadzi do zmiany jego prędkości obrotowej. Zgodnie z zasadą działania silników indukcyjnych, prędkość obrotowa wirnika jest determinowana przez częstotliwość zasilania oraz liczbę par biegunów. Wzór na prędkość synchroniczną (Ns) wyrażany jest jako Ns = 120*f/p, gdzie f to częstotliwość zasilania, a p to liczba par biegunów. Zwiększenie liczby par biegunów (p) przy stałej częstotliwości zasilania (f) skutkuje zmniejszeniem prędkości obrotowej wirnika. Praktycznie, taka zmiana jest wykorzystywana w aplikacjach, gdzie potrzebne jest uzyskanie większego momentu obrotowego przy niższej prędkości, na przykład w napędach maszyn przemysłowych. Dobrą praktyką jest także uwzględnienie w projektowaniu silników odpowiednich parametrów, takich jak obciążenie i wymagania aplikacyjne, aby zapewnić optymalne działanie silnika w danym zakresie prędkości.

Pytanie 14

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 15

Dla układu o parametrach U₀ = 230 V, Ia = 100 A oraz Z_s = 3,1 Ω działającego w systemie TN-C nie działa efektywnie dodatkowa ochrona przed porażeniem prądem, ponieważ

A. opór uziemienia jest zbyt niski

B. impedancja pętli zwarcia jest zbyt duża

C. opór izolacji miejsca pracy jest zbyt duży

D. impedancja sieci zasilającej jest zbyt niska

Impedancja pętli zwarcia jest kluczowym parametrem w systemach elektroenergetycznych, który wpływa na skuteczność ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym. W przypadku układu TN-C, wysoka impedancja pętli zwarcia oznacza, że prąd zwarciowy, który może wyniknąć z uszkodzenia, jest zbyt niski, aby zadziałały zabezpieczenia, takie jak wyłączniki różnicowoprądowe czy bezpieczniki. Standardy, takie jak PN-IEC 60364, określają maksymalne wartości impedancji pętli zwarcia, aby zapewnić szybkie wyłączenie zasilania w przypadku awarii. W praktyce, dla instalacji niskonapięciowych, impedancja pętli zwarcia powinna być na tyle niska, aby prąd zwarciowy mógł osiągnąć wartość, która aktywuje zabezpieczenia w krótkim czasie, co minimalizuje ryzyko porażenia prądem. Przykładem może być obliczenie impedancji pętli w instalacji o zainstalowanych zabezpieczeniach, gdzie impedancja nie powinna przekraczać 1 Ω, aby zapewnić efektywność ochrony.

Pytanie 16

Które z poniższych wymagań nie jest konieczne do spełnienia przy wprowadzaniu do użytku po remoncie urządzenia napędowego z silnikiem trójfazowym P_n = 15 kW, U_n = 400 V (Δ), f_n = 50 Hz?

A. Urządzenie spełnia kryteria efektywnego zużycia energii

B. Silnik jest wyposażony w przełącznik gwiazda-trójkąt

C. Wyniki testów technicznych urządzenia są zadowalające

D. Moc silnika jest odpowiednia do wymagań napędzanego sprzętu

Analizując pozostałe odpowiedzi, można zauważyć, że spełnienie warunku dotyczącego racjonalnego zużycia energii jest kluczowe w kontekście nowoczesnych standardów eksploatacji urządzeń elektrycznych. Wymóg ten odnosi się do efektywności energetycznej i ma na celu nie tylko oszczędność kosztów, ale także minimalizację wpływu na środowisko. W związku z tym, każda instalacja powinna być zaprojektowana w taki sposób, aby zużycie energii było jak najniższe, co ma istotne znaczenie w czasach rosnącej świadomości ekologicznej. Wyniki badań technicznych urządzenia, które powinny być zadowalające, są kolejnym istotnym elementem procedury przyjmowania urządzenia do eksploatacji. Regularne badania techniczne składają się na proces zapewnienia bezpieczeństwa operacyjnego i wydajności urządzenia, co jest kluczowe dla zminimalizowania ryzyka awarii oraz zapewnienia ciągłości produkcji. Ostatni warunek, czyli dopasowanie mocy silnika do potrzeb napędzanego urządzenia, jest kluczowy dla jego efektywności. Niedopasowanie może prowadzić do nieefektywnego działania, co skutkuje nadmiernym zużyciem energii, a także może przyspieszyć zużycie silnika, co w dłuższym czasie wymagać będzie kosztownych napraw lub wymian. Wszystkie te elementy są integralne przy przyjmowaniu urządzeń do eksploatacji, dlatego ich spełnienie jest niezwykle istotne dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania oraz długowieczności urządzeń.

Pytanie 17

Przekaźnik czasowy włączony do obwodu elektrycznego i nastawiony w sposób przedstawiony na ilustracji, będzie realizował funkcję cyklicznego przełączania co

A. 9 minut zaczynając od wyłączenia.

B. 90 minut zaczynając od załączenia.

C. 90 minut zaczynając od wyłączenia.

D. 9 minut zaczynając od załączenia.

Wybór niewłaściwej odpowiedzi może wynikać z nieporozumienia dotyczącego działania przekaźników czasowych oraz ich ustawień. Odpowiedzi sugerujące przełączanie co 9 minut wskazują na mylne zrozumienie mechanizmu działania. Przekaźnik czasowy, jak przedstawiono, jest zaprogramowany na cykl 90 minut, co oznacza, że nie ma możliwości, aby zrealizował przełączanie w krótszym czasie, jak 9 minut. Błędne założenie, że przekaźnik działa od momentu wyłączenia, jest również nieprawidłowe, ponieważ jego funkcjonalność opóźnionego załączania wymaga dostarczenia napięcia, aby rozpocząć odliczanie. Takie pomyłki mogą wynikać z braku zrozumienia różnicy między cyklem aktywnym a czasem opóźnienia. Ponadto, jest to przykład niepoprawnej interpretacji diagramów funkcji, które są kluczowe dla prawidłowej konfiguracji obwodów elektrycznych. W praktyce, ważne jest, aby użytkownicy znali zasady działania przekaźników czasowych oraz umieli analizować ich diagramy, co pozwala uniknąć podobnych pomyłek w przyszłości. Użytkowanie przekaźników powinno być zgodne z obowiązującymi normami i dokumentacją techniczną, co zapewnia bezpieczeństwo i niezawodność w aplikacjach elektrycznych.

Pytanie 18

Jaką czynność konserwacyjną silnika prądu stałego można zrealizować podczas jego inspekcji w trakcie działania?

A. Weryfikacja stanu osłon elementów wirujących

B. Czyszczenie komutatora

C. Wymiana uszkodzonego amperomierza w obwodzie zasilającym

D. Weryfikacja stanu szczotkotrzymaczy

Wymiana uszkodzonego amperomierza w obwodzie zasilania, sprawdzenie stanu szczotkotrzymaczy i czyszczenie komutatora to rzeczy, które musimy robić tylko, gdy silnik jest wyłączony. Robiąc to podczas pracy silnika, można się narazić na porażenie prądem albo uszkodzenie innych elementów. Amperomierz monitoruje prąd w obwodzie, a jego zmiana w trakcie działania silnika mogłaby spowodować naprawdę niebezpieczne sytuacje, jak zwarcia czy zniszczenie obwodów. Szczotkotrzymacze i komutator są super ważne, jeśli chodzi o działanie silnika – więc ich sprawdzanie i czyszczenie powinno się odbywać, gdy maszyna jest wyłączona, żeby uniknąć uszkodzeń i dobrze przeprowadzić konserwację. Ignorowanie tych zasad nie jest mądre i może prowadzić do poważnych problemów, jak uszkodzenie sprzętu czy nawet kontuzje pracowników. Właściwie, takie podejście do konserwacji jest niezgodne z przepisami i odbiega od tego, co w branży uznaje się za najlepsze praktyki – czyli, że wszystkie prace konserwacyjne muszą być wykonywane w bezpiecznych warunkach.

Pytanie 19

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 20

Którą z poniższych czynności pracownik ma prawo wykonać bez zlecenia osób nadzorujących jego pracę?

A. Renowacja rozdzielnicy po likwidacji pożaru

B. Zamiana izolatora na linii napowietrznej nn

C. Zlokalizowanie uszkodzeń w linii kablowej nn

D. Gaszenie pożaru urządzenia elektrycznego

Gaszenie pożaru urządzenia elektrycznego jest jedyną czynnością, którą pracownik może wykonać bez wcześniejszego polecenia osób dozorujących, gdyż w sytuacjach awaryjnych priorytetem jest ochrona życia oraz mienia. Standardy BHP wskazują, że w razie pożaru, każdy pracownik ma prawo i obowiązek podjąć działania mające na celu jego ugaszenie, o ile to możliwe i bezpieczne. W praktyce, jeśli pracownik zauważy pożar, powinien niezwłocznie podjąć próbę ugaszenia go przy użyciu odpowiednich środków gaśniczych, takich jak gaśnice lub urządzenia automatycznego gaszenia. Tego rodzaju działanie jest zgodne z zasadą „zatrzymaj ogień, zanim on się rozprzestrzeni”, co jest kluczowe w minimalizowaniu szkód i zagrożeń. Zwracając uwagę na procedury zawarte w przepisach, takich jak Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ochrony przeciwpożarowej, można zauważyć, że pracownicy są odpowiednio szkoleni i przygotowani do działania w sytuacjach kryzysowych.

Pytanie 21

W instalacji oświetleniowej budynku mieszkalnego zamontowane było oświetlenie żarowe. Które źródło światła należy zastosować, modernizując instalację pod kątem najmniejszego zużycia energii elektrycznej?

A. III.

B. I.

C. IV.

D. II.

W tym zadaniu łatwo pójść w złą stronę, jeśli patrzy się tylko na kształt źródła światła albo przyzwyczajenia z dawnych instalacji. W instalacjach mieszkaniowych modernizacja pod kątem najmniejszego zużycia energii nie polega na zostawieniu źródeł o podobnej zasadzie działania, lecz na przejściu na technologię o jak najwyższej skuteczności świetlnej. Tradycyjna żarówka żarowa, pokazana na zdjęciu IV, ma bardzo niską sprawność – większość energii zamienia na ciepło, a nie na światło. Dlatego pozostawienie jej w obwodzie zupełnie mija się z celem modernizacji energetycznej. Halogenowa żarówka z odpowiedzi III to wciąż źródło żarowe, tylko z poprawionymi nieco parametrami dzięki zastosowaniu gazów halogenowych. Zużywa jednak nadal znacznie więcej energii niż świetlówka kompaktowa przy tej samej ilości światła. W praktyce w mieszkaniach stosuje się je raczej tam, gdzie zależy nam na bardzo dobrym oddawaniu barw lub małej, punktowej oprawie, a nie tam, gdzie priorytetem jest oszczędność energii. Źródło z odpowiedzi I to lampa wyładowcza wysokoprężna (np. sodowa lub metalohalogenkowa). Ma ona co prawda wysoką skuteczność świetlną, ale jest przeznaczona głównie do oświetlenia zewnętrznego, ulicznego, przemysłowego. Wymaga specjalnych osprzętów (statecznik, zapłonnik), innych opraw i zupełnie innej koncepcji instalacji. Stosowanie takiej lampy w typowej instalacji mieszkaniowej jest niepraktyczne i niezgodne z normalnymi standardami użytkowymi. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi znaną żarówkę lub halogen i zakłada, że „prawie to samo, tylko trochę lepsze”, więc będzie oszczędniej. Tymczasem kluczowe jest porównanie skuteczności świetlnej i całkowitej mocy pobieranej z sieci przy tym samym strumieniu świetlnym. W modernizacji oświetlenia mieszkań należy kierować się właśnie tym parametrem oraz możliwością łatwej wymiany źródła bez przeróbek instalacji, co spełnia świetlówka kompaktowa z odpowiedzi II.

Pytanie 22

W jakim schemacie sieciowym nie można używać wyłączników różnicowoprądowych jako zabezpieczeń przed porażeniem w przypadku uszkodzenia?

A. W systemie TN-C

B. W systemie TT

C. W systemie TN-S

D. W systemie IT

Układy sieciowe TT i TN-S są zaprojektowane z myślą o bezpieczeństwie użytkowników i skutecznej ochronie przeciwporażeniowej. W układzie TT, przewód neutralny (N) jest uziemiony lokalnie, co pozwala na stosowanie wyłączników różnicowoprądowych. Ochrona opiera się na różnicy prądów między przewodami, co umożliwia szybkie wyłączenie zasilania w przypadku wykrycia uszkodzenia. Z kolei układ TN-S, w którym przewody N i PE są oddzielone, również wspiera użycie RCD, zapewniając efektywną detekcję prądów różnicowych. W przypadku układu IT, którego celem jest zminimalizowanie ryzyka porażenia poprzez zastosowanie izolacji oraz lokowanie uziemienia, wyłączniki różnicowoprądowe również mogą być stosowane, jednak ich użycie jest bardziej ograniczone w porównaniu do układów TN i TT. W szczególności, w układach TN-C, połączenie przewodów neutralnych i ochronnych w jeden przewód prowadzi do poważnych problemów związanych z bezpieczeństwem, takich jak niemożność skutecznego wyłączenia obwodu w przypadku uszkodzenia. Dla projektantów instalacji elektrycznych kluczowe jest zrozumienie, że dobór odpowiednich elementów ochronnych powinien być zgodny z zasadami bezpieczeństwa i standardami, aby zminimalizować ryzyko porażenia prądem elektrycznym.

Pytanie 23

Który spośród przedstawionych na rysunkach ograniczników przepięć należy dobrać do zamontowania w rozdzielnicy lub złączu budynku jednorodzinnego?

A. C.

B. B.

C. A.

D. D.

Wybierając odpowiedzi inne niż A, można popełnić kilka poważnych błędów związanych z doborem ograniczników przepięć. Ograniczniki przedstawione w odpowiedziach B, C i D mogą nie spełniać odpowiednich norm technicznych lub być niewłaściwie dostosowane do specyfiki instalacji w budynku jednorodzinnym. Na przykład, ograniczniki klasy III mogą być przeznaczone do zastosowania w mniej wymagających warunkach, co może prowadzić do ich nieskuteczności w przypadku dużych przepięć. Wybór ogranicznika z niewłaściwą klasą ochrony może nie zapewnić odpowiedniego poziomu zabezpieczenia, co naraża instalację na uszkodzenia. Ponadto, niektóre modele mogą być dostosowane do wyższych napięć, nie będąc kompatybilne z typowymi instalacjami jedno- lub trójfazowymi w budynkach jednorodzinnych. Typowe błędy myślowe przy doborze ograniczników obejmują również ignorowanie aktualnych norm i przepisów, które precyzują wymagania dotyczące użycia takich urządzeń. Ważne jest, aby dostosować wybór ogranicznika do specyfikacji technicznych oraz zalecanych praktyk, aby zminimalizować ryzyko uszkodzeń i zapewnić bezpieczeństwo użytkowania instalacji elektrycznej.

Pytanie 24

Wybierz odpowiedni wyłącznik nadprądowy do ochrony przed przeciążeniem w obwodzie jednofazowym o napięciu znamionowym 230 V, z którego jednocześnie będą zasilane grzejnik oporowy o mocy nominalnej 2 kW oraz chłodziarka o mocy nominalnej 560 W i współczynniku mocy cos ? = 0,7?

A. C20

B. C10

C. B10

D. B16

Dobór wyłącznika nadprądowego do obwodu elektrycznego wymaga zrozumienia mocy urządzeń oraz ich charakterystyki. Odpowiedzi B10 i C10 są nieodpowiednie, ponieważ oferują nominalny prąd zbyt niski w stosunku do wymaganego obciążenia. Prąd znamionowy B10 to jedynie 10 A, co oznacza, że w przypadku załączenia obciążeń, jak grzejnik oporowy i chłodziarka, wyłącznik ten mógłby łatwo zadziałać przy normalnym użytkowaniu. Przy obliczonej wartości prądu 11,13 A, prekursor przeciążenia zostałby osiągnięty, co skutkowałoby częstymi wyłączeniami i frustracją użytkowników. Z kolei wyłącznik C20, mimo że teoretycznie może dostarczyć większy prąd, nie uwzględnia potrzeb użytkownika i aplikacji. Warto zauważyć, że wyłączniki typu C są przeznaczone do obwodów o dużych prądach rozruchowych, takich jak silniki, gdzie przeciążenia mogą występować częściej i dłużej. W przypadku urządzeń grzejnych i chłodniczych, które mają stałe obciążenie, wyłączniki typu B są bardziej odpowiednie, w szczególności w sytuacjach, gdzie wymagane jest szybkie zadziałanie w przypadku przeciążenia. Ponadto, ważne jest, aby przy doborze wyłączników przestrzegać norm i standardów, aby zapewnić bezpieczeństwo oraz ochronę urządzeń. Użycie niewłaściwego wyłącznika może prowadzić nie tylko do uszkodzeń, ale również do zagrożeń pożarowych.

Pytanie 25

Na podstawie zawartych w tabeli wyników pomiarów rezystancji wykonanych na zaciskach L1 i N grzejnika jednofazowego, przedstawionego na schemacie, określ stan techniczny jego grzałek.

Położenie przełącznika P1	Położenie przełącznika P2	Rezystancja między zaciskami L1 i N w Ω
1	3	∞
1	4	∞
2	3	44
2	4	53

A. Uszkodzona jest tylko grzałka G1.

B. Wszystkie grzałki są uszkodzone.

C. Wszystkie grzałki są sprawne.

D. Sprawna jest tylko grzałka G3.

Na podstawie przeprowadzonych pomiarów rezystancji można dokładnie ocenić stan techniczny grzałek w grzejniku jednofazowym. W przypadku grzałki G1, gdy rezystancja wynosi ∞, wskazuje to na przerwę w obwodzie, co jest jednoznacznym dowodem jej uszkodzenia. Zgodnie z zasadami diagnostyki układów elektrycznych, pomiar rezystancji powinien wykazywać wartość w określonym zakresie, co w przypadku G1 nie ma miejsca. Z kolei grzałki G2 i G3, dla których rezystancje wynoszą kolejno 44 Ω i 53 Ω, są w normie. Oznacza to, że działają prawidłowo. W praktyce, tego typu pomiary są niezbędne do oceny stanu technicznego urządzeń grzewczych. Znajomość wartości rezystancji pozwala na szybką identyfikację uszkodzeń, co jest zgodne z obowiązującymi standardami bezpieczeństwa elektrycznego, takimi jak PN-IEC 60364. Regularne przeprowadzanie takich testów może znacząco zwiększyć niezawodność systemów grzewczych.

Pytanie 26

Na podstawie wyników pomiarów zamieszczonych w przedstawionej tabeli określ uszkodzenie występujące w instalacji.

Pomiar napięcia między przewodem PE i drugim punktem instalacji
Drugi punkt pomiaru:	Przewód fazowy L	Przewód neutralny N	Metalowa rura CO	Metalowa rura gazowa	Metalowa wanna łazienkowa
Drugi punkt pomiaru:	232 V	0 V	51 V	49 V	0 V
Wynik:	232 V	0 V	51 V	49 V	0 V

A. Zwarcie między przewodem neutralnym i fazowym.

B. Uszkodzona izolacja przewodu neutralnego w pobliżu wanny.

C. Uszkodzone połączenia wyrównawcze miejscowe.

D. Przebicie izolacji przewodu fazowego do metalowych rur.

Wybór niepoprawnej odpowiedzi często wynika z błędnego zrozumienia zasad działania instalacji elektrycznych oraz pomiarów napięcia. Przebicie izolacji przewodu fazowego do metalowych rur może sugerować, że izolacja jest w złym stanie, jednak w przypadku obecności napięcia na metalowych elementach, ważniejsze jest zrozumienie, że to nieprawidłowości w połączeniach wyrównawczych mogą być przyczyną takich zjawisk. Zwarcie między przewodem neutralnym a fazowym, choć groźne, nie tłumaczy obecności napięcia na metalowych elementach, które powinny być uziemione. Uszkodzona izolacja przewodu neutralnego w pobliżu wanny to inny problem, który z kolei jest bardziej związany z bezpieczeństwem użytkowników, ale nie wyjaśnia zjawiska napięcia na metalowych rurach. Każda z tych opcji nie odnosi się w wystarczający sposób do problemu, który pojawia się w wyniku niewłaściwego działania połączeń wyrównawczych. W szczególności, nieprawidłowe myślenie prowadzi do pominięcia fundamentalnych zasad związanych z uziemieniem i ochroną przeciwporażeniową. Kluczowe jest, aby instalacje były projektowane i wykonane zgodnie z aktualnymi normami, a ich regularna kontrola zapewnia bezpieczeństwo i eliminację potencjalnych zagrożeń.

Pytanie 27

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 28

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 29

Silnik, którego wybrane parametry z tabliczki znamionowej zamieszczono na rysunku, nie może być zaliczony do urządzeń napędowych IV grupy, ponieważ

Tamel
3Sg180L-6-IE2
U_n = 400 V(Y);	P_n = 15 kW;	I_n = 30,5 A;
n_n = 980 obr/min;	S1;	130 kg

A. jest silnikiem przeznaczonym do pracy ciągłej.

B. jest silnikiem trójfazowym,

C. ma za dużą moc znamionową.

D. ma za małe napięcie znamionowe,

Wszystkie błędne odpowiedzi wskazują na nieporozumienia związane z klasyfikacją silników elektrycznych w kontekście grup urządzeń napędowych. Silnik przeznaczony do pracy ciągłej nie wyklucza możliwości jego zaliczenia do IV grupy, ponieważ wiele zastosowań przemysłowych wymaga właśnie takiej pracy. Z kolei trójfazowość silnika jest powszechną cechą nowoczesnych silników elektrycznych, która nie wpływa na jego klasyfikację do grupy urządzeń napędowych. Napięcie znamionowe również nie jest kluczowym czynnikiem w tej klasyfikacji, ponieważ różne grupy urządzeń mogą funkcjonować przy różnych napięciach, a ich klasyfikacja opiera się głównie na mocy znamionowej. Typowe błędy myślowe prowadzące do tych niepoprawnych wniosków to mylenie cech technicznych silnika z jego klasyfikacją. W praktyce, dla wyboru silnika do określonego zastosowania należy kierować się przede wszystkim jego mocą, ponieważ to właśnie ona decyduje o grupie, do której silnik jest przypisany. Zrozumienie podstawowych zasad klasyfikacji silników elektrycznych oraz ich przeznaczenia pozwala na lepsze dobieranie odpowiednich urządzeń do konkretnych zastosowań, co zwiększa efektywność energetyczną oraz bezpieczeństwo operacyjne w przemyśle.

Pytanie 30

Którą metodą wykonuje się pomiar energii elektrycznej pobranej przez odbiorcę indywidualnego?

A. Różnicową.

B. Bezpośrednią.

C. Techniczną.

D. Zerową.

W przypadku odbiorcy indywidualnego, czyli zwykłego użytkownika energii w mieszkaniu lub domu, pomiar energii elektrycznej wykonuje się metodą bezpośrednią. Oznacza to, że prąd z sieci zasilającej przepływa bezpośrednio przez licznik energii, bez dodatkowych przekładników prądowych czy napięciowych. Taki licznik jednocześnie „widzi” napięcie i prąd, a jego układ pomiarowy na tej podstawie zlicza energię w kilowatogodzinach (kWh). To jest dokładnie ten licznik, który widzisz na klatce schodowej albo w skrzynce licznikowej przy domu. W praktyce dla małych mocy i prądów do ok. 40–63 A stosuje się liczniki jednofazowe lub trójfazowe z bezpośrednim pomiarem, bo są proste w montażu, tańsze i wystarczająco dokładne według wymagań norm i operatorów systemu dystrybucyjnego. Dobre praktyki mówią, żeby dobierać licznik do spodziewanego prądu obciążenia i klasy dokładności wymaganej przez dostawcę energii. W instalacjach domowych nie używa się na ogół przekładników prądowych, bo to byłoby technicznie i ekonomicznie bez sensu. Moim zdaniem warto zapamiętać, że metody pośrednie (z przekładnikami) pojawiają się dopiero przy większych mocach, np. w zakładach przemysłowych, gdzie prądy są za duże, aby przepuszczać je bezpośrednio przez licznik. U odbiorcy indywidualnego standardem, wymaganym też przez warunki przyłączenia i dokumentację techniczną operatora, jest właśnie pomiar bezpośredni.

Pytanie 31

Jaką wkładkę topikową bezpiecznikową powinno się wykorzystać do ochrony silnika indukcyjnego przed skutkami zwarć?

A. WT-00 gF

B. WT/NH aM

C. WT-2 gTr

D. WT/NH DC

Wkładka topikowa WT/NH aM jest odpowiednia do zabezpieczania silników indukcyjnych przed skutkami zwarć, ponieważ charakteryzuje się dużą zdolnością do przerwania prądu oraz odpowiednim czasem zadziałania. W porównaniu do innych wkładek, aM (motor) zapewnia lepszą ochronę w przypadku prądów rozruchowych, które mogą być znacznie wyższe od normalnych wartości roboczych. W praktyce, takie wkładki są stosowane w układach zasilających silników elektrycznych, które podczas rozruchu mogą generować prądy nawet 5-7 razy większe od nominalnych. Dzięki właściwościom aM, wkładki te pozwalają na dłuższe tolerowanie tych wysokich prądów, co znacząco zwiększa bezpieczeństwo i nie powoduje niepotrzebnych wyłączeń. Dodatkowo, zgodnie z normą IEC 60269, wkładki aM są przystosowane do ochrony silników przed przeciążeniem, co czyni je idealnym wyborem w aplikacjach przemysłowych. Warto zaznaczyć, że stosowanie wkładek zabezpieczających powinno odbywać się zgodnie z zaleceniami producentów urządzeń oraz normami bezpieczeństwa, co zwiększa ich efektywność i niezawodność.

Pytanie 32

Jak wymiana uzwojenia pierwotnego na inne, wykonane z drutów nawojowych o podwójnym przekroju i tej samej liczbie zwojów, wpłynie na działanie transformatora, przy zachowanym uzwojeniu wtórnym?

A. Zredukuje się moc pobierana z transformatora

B. Zwiększy się efektywność transformatora

C. Zmaleje napięcie na końcówkach uzwojenia wtórnego

D. Wzrasta napięcie na końcówkach uzwojenia wtórnego

Wymiana uzwojenia pierwotnego na druty o większym przekroju, przy tej samej liczbie zwojów, wpływa korzystnie na sprawność transformatora. Zwiększenie przekroju drutów prowadzi do obniżenia oporu elektrycznego uzwojenia, co w efekcie zmniejsza straty mocy na skutek efektu Joule'a (straty I²R). To oznacza, że przy tej samej wartości prądu, straty ciepła w uzwojeniu pierwotnym będą mniejsze, co przekłada się na wyższą sprawność całego urządzenia. W praktyce, zastosowanie drutów o większym przekroju jest zgodne z zasadami inżynierii, gdzie dąży się do minimalizacji strat energii oraz poprawy efektywności energetycznej urządzeń. W przemyśle energetycznym, efektywność transformatorów jest kluczowa, ponieważ ma bezpośredni wpływ na zużycie energii i koszty operacyjne. Na przykład, w elektrowniach i stacjach transformacyjnych stosuje się takie rozwiązania, aby zminimalizować straty energii i poprawić parametry pracy urządzeń.

Pytanie 33

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 34

Które z przedstawionych na rysunkach oznaczeń powinno się znajdować na wyłączniku różnicowoprądowym przeznaczonym do ochrony przeciwporażeniowej w sieci prądu stałego?

A. A.

B. D.

C. B.

D. C.

Oznaczenie na rysunku "C." jest prawidłowe, ponieważ reprezentuje symbol wyłącznika różnicowoprądowego (RCD) przeznaczonego do stosowania w obwodach prądu stałego (DC). Wyłączniki różnicowoprądowe są kluczowymi elementami w systemach ochrony przed porażeniem elektrycznym, ponieważ monitorują różnicę prądu między przewodem fazowym a przewodem neutralnym. W przypadku wykrycia nieprawidłowości, na przykład podczas kontaktu z przewodami prądowymi, wyłącznik natychmiast odłącza zasilanie, co znacząco zmniejsza ryzyko porażenia. Zastosowanie wyłącznika różnicowoprądowego w instalacjach DC jest szczególnie ważne w kontekście odnawialnych źródeł energii, takich jak instalacje fotowoltaiczne, gdzie prąd stały jest powszechnie stosowany. Normy IEC 61008 i IEC 62423 regulują kwestie dotyczące wyłączników różnicowoprądowych, w tym ich oznaczeń i zastosowań, co podkreśla ich kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa elektrycznego. Prawidłowe oznaczenie RCD w obwodach stałych jest kluczowe dla ich identyfikacji i zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony użytkowników.

Pytanie 35

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 36

Na stanowisku pracy zamontowano 2 silniki jednofazowe, każdy o parametrach: $ P_N = 0{,}75 \, \text{kW} $, $ U_N = 230 \, \text{V} $ i $ I_N = 5 \, \text{A} $. Do zasilania zastosowano przewód o przekroju $ 2{,}5 \, \text{mm}^2 $. Aby spadek napięcia $ \Delta U\% $ nie był większy niż $ 3\% $, przewód zasilający nie powinien być dłuższy niż
$$ l = \frac{U_n^2 \cdot \Delta U_{\%} \cdot \gamma_{Cu} \cdot S}{200 \cdot P} $$gdzie:
$ \gamma_{Cu} = 57 \, \text{m}/\Omega \cdot \text{mm}^2 $

A. 17 m

B. 35 m

C. 49 m

D. 136 m

W przypadku odpowiedzi, które nie są poprawne, najczęściej wynikają one z nieprawidłowego rozumienia zasad obliczania maksymalnej długości przewodów zasilających. Wiele osób może błędnie wychodzić z założenia, że długość przewodu nie ma znaczenia w kontekście spadku napięcia, co jest mylnym podejściem. Często pomijane są parametry takie jak przekrój przewodu oraz właściwości materiału, z którego jest wykonany. Warto zauważyć, że niewłaściwe oszacowanie długości przewodu prowadzi do nieefektywności w działaniu urządzeń zasilanych. Na przykład, jeśli przewód jest zbyt długi, spadek napięcia może przekroczyć 3%, co w konsekwencji prowadzi do spadku wydajności silników oraz ich szybszego zużycia. Ponadto, istotne jest, aby pamiętać o przyjętych normach, takich jak PN-IEC 60227, które regulują kwestie związane z doborem przewodów w instalacjach elektrycznych. Osoby, które udzielają błędnych odpowiedzi, mogą nie być świadome także tego, że niektóre z tych norm przewidują dodatkowe marże bezpieczeństwa, które mogą wpływać na maksymalną długość przewodów. Zrozumienie tych aspektów jest kluczowe dla każdego, kto projektuje lub wdraża systemy zasilania, ponieważ może to bezpośrednio przekładać się na bezpieczeństwo i efektywność funkcjonowania instalacji elektrycznych.

Pytanie 37

W instalacji trójfazowej prąd obciążenia w przewodach fazowych I_B wynosi 21 A, natomiast obciążalność długotrwała tych przewodów I_dd to 30 A. Który z wymienionych wyłączników nadprądowych powinien być użyty do zabezpieczenia tej instalacji?

A. B20

B. B25

C. B16

D. B10

Wyłącznik nadprądowy B25 jest odpowiedni do zabezpieczenia instalacji trójfazowej, gdzie prąd obciążenia przewodów fazowych wynosi 21 A, a obciążalność długotrwała tych przewodów to 30 A. Zgodnie z normami, wyłącznik nadprądowy powinien mieć wartość znamionową, która pozwala na przepuszczenie prądu obciążenia, ale jednocześnie dostateczną, aby skutecznie zareagować w przypadku przeciążenia. W tym przypadku, z wyłączników B20, B16 i B10, żaden z nich nie spełnia wymogu, gdyż ich nominalne wartości są zbyt niskie w odniesieniu do obciążenia 21 A. Wybór B25 oznacza, że wyłącznik nadprądowy nie włączy się w normalnych warunkach pracy, ale zadziała w przypadku wyższych wartości prądu. W praktyce, zastosowanie wyłączników o zbyt niskich wartościach nominalnych prowadzi do ich częstego wyzwalania, co może być uciążliwe i powodować przerwy w dostawie energii. Zgodnie z dobrą praktyką, zawsze należy wybierać wyłączniki, które mają większą wartość niż maksymalne przewidziane obciążenie, ale nie więcej niż ich długotrwała obciążalność.

Pytanie 38

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 39

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 40

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej

Parametry kondensatora
	Napięcie znamionowe	\( C_P \)
A.	DC 250 V	\( 17 \, \mu\text{F} \)
B.	DC 350 V	\( 0{,}017 \, \mu\text{F} \)
C.	AC 250 V	\( 17 \, \mu\text{F} \)
D.	AC 350 V	\( 0{,}017 \, \mu\text{F} \)