Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
  • Data rozpoczęcia: 28 stycznia 2026 14:58
  • Data zakończenia: 28 stycznia 2026 15:01

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Urządzenie, które pozwala na połączenie hostów w jednej sieci z hostami w różnych sieciach, to

A. firewall.
B. hub.
C. switch.
D. router.
Hub to urządzenie, które działa na poziomie fizycznym modelu OSI i nie ma zdolności do trasowania danych pomiędzy różnymi sieciami. Hub przekazuje dane do wszystkich portów, co prowadzi do nieefektywnego zarządzania pasmem i braku kontroli nad ruchem. Switch, z drugiej strony, operuje na poziomie drugiej warstwy modelu OSI, co pozwala mu na inteligentne przesyłanie danych tylko do określonych urządzeń w sieci lokalnej, jednak także nie ma możliwości łączenia różnych sieci. Firewall, choć jest istotnym elementem bezpieczeństwa w sieciach komputerowych, również nie pełni roli routera. Jego funkcją jest monitorowanie i kontrolowanie ruchu sieciowego zgodnie z określonymi regułami, a nie routowanie pakietów między różnymi sieciami. Często pojawiające się błędne założenie to mylenie funkcji tych urządzeń, co może prowadzić do nieporozumień przy projektowaniu i wdrażaniu architektury sieciowej. Właściwe zrozumienie różnic między routerem, switchem, hubem i firewallem jest kluczowe dla efektywnego projektowania i zarządzania infrastrukturą sieciową, a także dla zapewnienia jej bezpieczeństwa oraz wydajności.

Pytanie 2

Na ilustracji zaprezentowane jest urządzenie do

Ilustracja do pytania
A. zaciskania wtyczek RJ-45
B. zaciskania wtyczek BNC
C. instalacji okablowania w gniazdku sieciowym
D. usuwania izolacji z przewodów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zdejmowanie izolacji z kabli jest jednym z kluczowych etapów przygotowania przewodów do różnego rodzaju połączeń elektrycznych i telekomunikacyjnych. Urządzenie przedstawione na rysunku to typowy przykład narzędzia do zdejmowania izolacji. Tego rodzaju urządzenia są zaprojektowane tak, aby precyzyjnie usuwać zewnętrzną powłokę izolacyjną z przewodów bez uszkadzania ich rdzenia. Dobrze zaprojektowane narzędzie do zdejmowania izolacji posiada regulowane ostrza, które umożliwiają pracę z kablami o różnych średnicach i rodzajach izolacji. W praktyce, stosowanie odpowiedniego narzędzia do zdejmowania izolacji to nie tylko kwestia wygody, ale także bezpieczeństwa oraz jakości połączeń. Precyzyjne zdjęcie izolacji zapobiega uszkodzeniom przewodnika, które mogłyby prowadzić do awarii połączenia lub problemów z przepływem prądu. Zgodnie z dobrymi praktykami, zawsze należy używać narzędzi dedykowanych do konkretnego rodzaju kabli, aby uniknąć niepotrzebnych uszkodzeń i zapewnić trwałość instalacji. W kontekście zawodowym, umiejętność prawidłowego użycia narzędzi do zdejmowania izolacji jest fundamentalna dla techników pracujących w dziedzinie telekomunikacji i elektryki, a także jest kluczowym elementem kompetencji wymaganych na egzaminach zawodowych związanych z tymi branżami.

Pytanie 3

Aby chronić sieć Wi-Fi przed nieupoważnionym dostępem, należy m.in.

A. włączyć filtrację adresów MAC
B. wyłączyć szyfrowanie informacji
C. ustalić identyfikator sieci SSID o długości co najmniej 16 znaków
D. korzystać jedynie z częstotliwości używanych przez inne sieci WiFi

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Filtrowanie adresów MAC to jedna z fajniejszych metod na zabezpieczenie naszej sieci bezprzewodowej. Każde urządzenie ma swój unikalny adres MAC i można go użyć, żeby kontrolować, które sprzęty mogą się połączyć z siecią. Kiedy administrator włączy to filtrowanie, może stworzyć listę z dozwolonymi adresami. Dzięki temu, nawet jeśli ktoś zna hasło do naszej sieci, nie dostanie się do niej, jeśli jego adres MAC nie jest na liście. Ale trzeba pamiętać, że to nie daje 100% ochrony, bo adresy MAC da się sklonować. Mimo wszystko, to bardzo dobra dodatkowa metoda ochrony. Oczywiście, dobrze jest też korzystać z mocnych haseł i szyfrowania WPA2 lub WPA3, bo to są najlepsze praktyki w zabezpieczaniu sieci bezprzewodowych.

Pytanie 4

Które z wymienionych mediów nie jest odpowiednie do przesyłania danych teleinformatycznych?

A. sieć15KV
B. sieć 230V
C. skrętka
D. światłowód

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sieć 15KV jest niewłaściwym medium do przesyłania danych teleinformatycznych, ponieważ jest to sieć wysokiego napięcia, której głównym celem jest transport energii elektrycznej, a nie danych. Wysokie napięcie używane w takich sieciach stwarza poważne zagrożenia dla urządzeń teleinformatycznych, a także dla ludzi. W przeciwieństwie do tego, światłowód, skrętka czy inne medium stosowane w telekomunikacji są projektowane z myślą o przesyłaniu informacji. Światłowody oferują wysoką przepustowość i są odporne na zakłócenia elektromagnetyczne, co czyni je idealnym rozwiązaniem dla nowoczesnych sieci. Skrętka, z kolei, jest popularnym medium w lokalnych sieciach komputerowych, a jej konstrukcja minimalizuje wpływ zakłóceń. W przypadku sieci 15KV, brak odpowiednich protokołów i standardów dla transmisji danych oznacza, że nie może ona być stosowana do przesyłania informacji. Przykładem dobrego rozwiązania teleinformatycznego są sieci LAN, które wykorzystują skrętkę i światłowody zgodnie z normami IEEE 802.3, co gwarantuje ich wydajność i bezpieczeństwo.

Pytanie 5

W programie Acrylic Wi-Fi Home przeprowadzono test, którego rezultaty ukazano na zrzucie ekranu. Na ich podstawie można stwierdzić, że sieć bezprzewodowa dostępna w danym momencie

Ilustracja do pytania
A. charakteryzuje się bardzo dobrą jakością sygnału
B. osiąga maksymalną prędkość transferu 72 Mbps
C. działa na kanałach 10 ÷ 12
D. jest otwarta

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź że sieć jest nieszyfrowana jest prawidłowa co można wywnioskować z informacji o zabezpieczeniach sieci WEP i WPA. W analizie wykonanej przez program Acrylic Wi-Fi Home brak aktywnych protokołów szyfrowania takich jak WEP WPA czy WPA2 wskazuje że sieć jest otwarta i niezabezpieczona. W praktyce nieszyfrowana sieć Wi-Fi jest narażona na różne zagrożenia bezpieczeństwa takie jak nieautoryzowany dostęp podsłuchiwanie komunikacji czy ataki typu man-in-the-middle. Dla bezpieczeństwa zaleca się stosowanie protokołów szyfrowania WPA3 lub przynajmniej WPA2 które zapewniają znacznie wyższy poziom bezpieczeństwa. Standardy te wykorzystują bardziej zaawansowane metody szyfrowania takie jak AES co zdecydowanie utrudnia złamanie zabezpieczeń. W kontekście dobrych praktyk branżowych operatorzy sieci i użytkownicy powinni zawsze konfigurować sieci Wi-Fi z użyciem odpowiednich zabezpieczeń by chronić dane i zapewnić ich integralność oraz poufność. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest konfiguracja domowego routera gdzie użytkownik wybiera odpowiedni typ zabezpieczeń podczas ustawiania sieci.

Pytanie 6

Komputer jest połączony z siecią Internetową i nie posiada zainstalowanego oprogramowania antywirusowego. Jak można sprawdzić, czy ten komputer jest zainfekowany wirusem, nie wchodząc w ustawienia systemowe?

A. zainstalowanie skanera pamięci
B. aktywowanie zapory sieciowej
C. uruchomienie programu chkdsk
D. skorzystanie ze skanera on-line

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Skanowanie komputera za pomocą skanera online to naprawdę fajny sposób na sprawdzenie, czy nie mamy do czynienia z jakimś wirusem. Te skanery działają przez przeglądarkę, więc nie musimy nic instalować. Analizują pliki i procesy, używając baz danych wirusów, co pozwala szybko zidentyfikować ewentualne zagrożenia. Dobrym przykładem jest VirusTotal – można tam przesłać pliki lub linki, a narzędzie powie nam, czy coś jest nie tak. Moim zdaniem, korzystanie ze skanera online to świetny wybór, zwłaszcza gdy nie mamy zainstalowanego programu antywirusowego. Takie narzędzia pomagają też, gdy podejrzewamy, że nasz komputer może być zarażony jakimś złośliwym oprogramowaniem.

Pytanie 7

Jakie złącze powinna posiadać karta graficzna, aby umożliwić przesyłanie cyfrowego sygnału audio i wideo bez utraty jakości z komputera do zewnętrznego urządzenia, które jest podłączone do jej wyjścia?

A. D-Sub
B. VGA
C. HDMI
D. DVI-A

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź HDMI jest właściwa, ponieważ interfejs ten został zaprojektowany specjalnie do przesyłania nieskompresowanego sygnału audio i wideo w wysokiej jakości. HDMI (High Definition Multimedia Interface) umożliwia przesyłanie zarówno obrazu w rozdzielczości HD, jak i dźwięku wielokanałowego w jednym kablu, co jest znaczną zaletą w porównaniu do starszych technologii. Przykładowo, korzystając z karty graficznej wyposażonej w złącze HDMI, można podłączyć komputer do telewizora lub projektora, co pozwala na oglądanie filmów czy granie w gry w wysokiej rozdzielczości bez utraty jakości sygnału. HDMI wspiera również wiele zaawansowanych funkcji, takich jak ARC (Audio Return Channel) czy CEC (Consumer Electronics Control), co zwiększa komfort użytkowania. Dzięki powszechnemu zastosowaniu HDMI w nowoczesnych urządzeniach, jest to standard, który staje się dominujący w branży, umożliwiając integrację różnych komponentów multimedialnych.

Pytanie 8

Które urządzenie należy zainstalować, w celu zwiększenia obszaru zasięgu sieci bezprzewodowej?

A. Koncentrator.
B. Konwerter światłowodowy.
C. Przełącznik.
D. Punkt dostępowy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowo – żeby zwiększyć obszar zasięgu sieci bezprzewodowej, instalujemy punkt dostępowy (access point, AP). Punkt dostępowy jest urządzeniem warstwy 2/3, które tworzy komórkę sieci Wi‑Fi i pozwala urządzeniom bezprzewodowym (laptopy, smartfony, drukarki Wi‑Fi) łączyć się z siecią przewodową Ethernet. W praktyce wygląda to tak, że do istniejącego switcha lub routera dopinamy dodatkowy AP skrętką, konfigurujemy ten sam SSID, zabezpieczenia (np. WPA2‑PSK lub WPA3‑Personal), kanał radiowy i w ten sposób rozszerzamy zasięg tej samej sieci logicznej. Moim zdaniem kluczowe jest zrozumienie różnicy między wzmacnianiem sygnału a rozszerzaniem zasięgu zgodnie z dobrą praktyką. Profesjonalne sieci firmowe opierają się właśnie na wielu punktach dostępowych, rozmieszczonych zgodnie z projektem radiowym (site survey), tak żeby zapewnić pokrycie sygnałem i roaming między AP. Standardy IEEE 802.11 (a/b/g/n/ac/ax) definiują sposób komunikacji między klientem Wi‑Fi a punktem dostępowym, więc to AP jest tym centralnym elementem „chmury Wi‑Fi”. W realnych wdrożeniach, np. w biurze wielopiętrowym, zamiast jednego mocnego routera Wi‑Fi instaluje się kilka lub kilkanaście punktów dostępowych, podłączonych do sieci szkieletowej (przełączników). Dzięki temu użytkownik może przechodzić z laptopem po budynku, a urządzenie automatycznie przełącza się między AP, nie tracąc połączenia. To jest właśnie dobra praktyka wynikająca z projektowania sieci zgodnie z zasadami dla WLAN. W domu podobnie: jeśli router Wi‑Fi nie „dociąga” do ostatniego pokoju, dokładamy dodatkowy access point lub system typu mesh – ale podstawowa idea jest ta sama: kolejne punkty dostępowe rozszerzają zasięg. Dodatkowo warto pamiętać o poprawnej konfiguracji mocy nadawczej, wyborze mniej zatłoczonych kanałów (szczególnie w paśmie 2,4 GHz) oraz stosowaniu aktualnych standardów bezpieczeństwa. Samo dołożenie switcha lub innego urządzenia przewodowego nie zapewni zasięgu radiowego – właśnie dlatego rola AP jest tu tak kluczowa.

Pytanie 9

Aby możliwe było zorganizowanie pracy w wydzielonych logicznie mniejszych podsieciach w sieci komputerowej, należy ustawić w przełączniku

A. WAN
B. VPN
C. WLAN
D. VLAN

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
VLAN, czyli Virtual Local Area Network, jest technologią, która umożliwia podział jednej fizycznej sieci lokalnej na wiele logicznych podsieci. Dzięki VLAN możliwe jest segregowanie ruchu sieciowego w zależności od określonych kryteriów, takich jak dział, zespół czy funkcja w organizacji. W praktyce, przełączniki sieciowe są konfigurowane w taki sposób, aby porty przełącznika mogły być przypisane do określonych VLAN-ów, co pozwala na izolację ruchu między różnymi grupami użytkowników. Na przykład, w dużej firmie można stworzyć osobne VLAN-y dla działu finansowego, sprzedażowego i IT, co zwiększa bezpieczeństwo oraz ogranicza wykorzystywanie pasma. Ponadto, VLAN-y ułatwiają zarządzanie siecią oraz zwiększają jej efektywność, ponieważ umożliwiają lepsze wykorzystanie zasobów sieciowych. Standardy takie jak IEEE 802.1Q definiują, jak realizować VLAN-y w sieciach Ethernet, co czyni je uznawanym podejściem w projektowaniu nowoczesnych infrastruktury sieciowych.

Pytanie 10

Użytkownik laptopa z systemem Windows 7 widzi dostępne sieci Wi-Fi przedstawione na rysunku. Przy konfiguracji połączenia z siecią Z1 musi określić dla tej sieci

Ilustracja do pytania
A. klucz zabezpieczeń
B. nazwę SSID
C. adres MAC
D. typ zabezpieczeń

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klucz zabezpieczeń to ciąg znaków używany do ochrony dostępu do sieci bezprzewodowej. Jest to element niezbędny do nawiązania połączenia z większością współczesnych sieci Wi-Fi, które stosują mechanizmy zabezpieczeń typu WPA lub WPA2. Gdy użytkownik wybiera sieć, z którą chce się połączyć, system operacyjny zazwyczaj prosi o podanie tego klucza, aby upewnić się, że dostęp do zasobów sieciowych mają tylko uprawnione osoby. W praktyce klucz ten działa jak hasło i może mieć różną długość oraz złożoność, w zależności od ustawień skonfigurowanych przez administratora sieci. Zaleca się, aby klucze zabezpieczeń były skomplikowane, składały się z liter, cyfr i znaków specjalnych, co utrudnia ich potencjalne złamanie. Standardy zabezpieczeń sieciowych podkreślają znaczenie takich kluczy dla zapewnienia poufności i integralności danych przesyłanych w ramach sieci bezprzewodowej. W przypadku sieci domowych użytkownicy powinni regularnie zmieniać klucz zabezpieczeń, aby dodatkowo zwiększyć poziom ochrony i minimalizować ryzyko nieautoryzowanego dostępu.

Pytanie 11

Zgodnie z normą EIA/TIA T568B, żyły pary odbiorczej w skrętce są pokryte izolatorem w kolorze

A. pomarańczowym i pomarańczowo-białym
B. brązowym i biało-brązowym
C. zielonym i biało-zielonym
D. niebieskim i niebiesko-białym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "zielonym i biało-zielonym" jest poprawna, ponieważ zgodnie ze standardem EIA/TIA T568B, żyły pary odbiorczej w skrętce są oznaczone właśnie w ten sposób. W standardzie T568B, pary przewodów są przyporządkowane do określonych kolorów, a ich poprawne podłączenie jest kluczowe dla zapewnienia optymalnej wydajności sieci LAN. Pary kolorów są używane do minimalizacji zakłóceń elektromagnetycznych i poprawy jakości sygnału. Na przykład, w przypadku podłączeń Ethernetowych, poprawne odwzorowanie kolorów ma kluczowe znaczenie, ponieważ wpływa na jakość przesyłanego sygnału. Użycie pary zielonej z białym oznaczeniem w kontekście skrętek LAN jest powszechne i pozwala na łatwe identyfikowanie pary, co ma szczególne znaczenie podczas instalacji i konserwacji sieci. Oprócz standardu T568B, warto zaznaczyć, że istnieje również standard T568A, w którym kolory żył są inaczej uporządkowane, co może powodować zamieszanie, jeśli nie zostanie to uwzględnione. Dlatego znajomość tych standardów jest podstawową umiejętnością dla każdego specjalisty zajmującego się instalacjami sieciowymi.

Pytanie 12

Jakie oznaczenie nosi wtyk powszechnie znany jako RJ45?

A. 8P8C (8 Position 8 Contact)
B. 8P4C (8 Position 4 Contact)
C. 4P4C (4 Position 4 Contact)
D. 4P8C (4 Position 8 Contact)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Oznaczenie 8P8C (8 Position 8 Contact) odnosi się do wtyków, które są powszechnie stosowane w kablach Ethernetowych, szczególnie w standardzie 1000BASE-T, który obsługuje transfer danych na poziomie 1 Gbps. Wtyki te mają osiem pinów, co pozwala na przesyłanie danych w pełnym dupleksie, a ich konstrukcja zapewnia odpowiednią jakość sygnału oraz minimalizację zakłóceń elektromagnetycznych. W praktyce, RJ45 jest niezbędny w budowie sieci lokalnych (LAN) oraz w aplikacjach związanych z komunikacją internetową. Użycie wtyków 8P8C stało się standardem w branży telekomunikacyjnej, co pozwala na szeroką kompatybilność pomiędzy różnymi urządzeniami sieciowymi, takimi jak routery, przełączniki i komputery. Warto zauważyć, że stosowanie wtyków zgodnych z tym standardem jest istotne dla zachowania efektywności przesyłu danych oraz optymalizacji pracy sieci.

Pytanie 13

Na ilustracji przedstawiona jest konfiguracja

Ilustracja do pytania
A. sieci bezprzewodowej
B. przekierowania portów
C. wirtualnych sieci
D. rezerwacji adresów MAC

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Konfiguracja przedstawiona na rysunku dotyczy wirtualnych sieci lokalnych (VLAN) co potwierdza sekcja zarządzania VLAN. VLAN to technologia umożliwiająca tworzenie wirtualnych segmentów sieci w ramach jednego fizycznego przełącznika lub zestawu przełączników. Dzięki temu można poprawić wydajność i bezpieczeństwo sieci logicznie izolując ruch pomiędzy różnymi segmentami. Na przykład dział sprzedaży może być oddzielony od działu IT nie wpływając na fizyczną topologię sieci. Standard IEEE 802.1Q definiuje sposób w jaki ramki Ethernet są oznaczane identyfikatorami VLAN pozwalając na ich rozróżnienie. Dzięki tej technologii można wprowadzić polityki bezpieczeństwa ograniczające dostęp do poszczególnych zasobów sieciowych co jest kluczowe w większych organizacjach. VLANy są szeroko stosowane w centrach danych oraz sieciach korporacyjnych gdzie zarządzanie ruchem i bezpieczeństwem jest szczególnie istotne. Stosując VLANy można również optymalizować ruch sieciowy eliminując nadmiarowe rozgłaszanie ramek co zwiększa efektywność działania całej infrastruktury sieciowej

Pytanie 14

Który z standardów korzysta z częstotliwości 5 GHz?

A. 802.11 b
B. 802.11
C. 802.11 g
D. 802.11 a

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Standard 802.11a jest jednym z pierwszych standardów sieci bezprzewodowych, który wprowadził obsługę pasma 5 GHz. Oferuje on maksymalną przepustowość do 54 Mb/s, co czyni go znacznie szybszym od wcześniejszych standardów działających w pasmie 2,4 GHz, takich jak 802.11b i 802.11g. Praca w paśmie 5 GHz pozwala na mniejsze zakłócenia, ponieważ to pasmo jest mniej zatłoczone, co jest szczególnie ważne w środowiskach o dużym natężeniu sygnałów, takich jak biura czy mieszkania. Standard ten jest szczególnie przydatny w aplikacjach wymagających dużych prędkości transmisji oraz krótszych czasów ping, takich jak transmisja wideo w wysokiej rozdzielczości czy gry online. Warto również zauważyć, że 802.11a, mimo iż ma zasięg mniejszy niż 802.11b czy 802.11g, zapewnia lepszą jakość połączenia w obrębie jego zasięgu, co czyni go odpowiednim do zastosowań w miejscach, gdzie prędkość jest kluczowa.

Pytanie 15

Skrót MAN odnosi się do rodzaju sieci

A. miejskiej
B. kampusowej
C. rozległej
D. lokalnej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Skrót MAN (Metropolitan Area Network) odnosi się do sieci miejskiej, która łączy różne lokalizacje w obrębie miasta lub aglomeracji. Celem takiej sieci jest umożliwienie szybkiej komunikacji i wymiany danych pomiędzy różnymi instytucjami, biurami czy uczelniami w danej okolicy. MAN jest większa niż lokalna sieć komputerowa (LAN), ale mniejsza niż sieć rozległa (WAN). Typowe zastosowania MAN obejmują sieci dla uczelni wyższych, które łączą różne budynki w kampusie, ale także sieci miejskie, które mogą integrować usługi publiczne, takie jak władze lokalne czy publiczne biblioteki. W kontekście standardów, takie sieci często korzystają z technologii Ethernet oraz protokołów takich jak MPLS, co zapewnia efektywne zarządzanie ruchem danych. Zastosowanie MAN jest istotne dla zapewnienia wysokiej przepustowości i niskich opóźnień w komunikacji danych w obrębie miejskich aglomeracji.

Pytanie 16

Który z poniższych programów nie jest wykorzystywany do zdalnego administrowania komputerami w sieci?

A. Virtualbox
B. Rdesktop
C. UltraVNC
D. Team Viewer

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
VirtualBox to oprogramowanie służące do wirtualizacji, które pozwala na uruchamianie wielu systemów operacyjnych na jednym fizycznym komputerze. W odróżnieniu od programów do zdalnego zarządzania, takich jak TeamViewer, UltraVNC czy Rdesktop, które umożliwiają zdalny dostęp do już działających systemów, VirtualBox tworzy wirtualne maszyny. W praktyce oznacza to, że użytkownik może testować różne systemy operacyjne lub oprogramowanie w zamkniętym środowisku, co jest szczególnie przydatne w programowaniu, testowaniu oprogramowania, a także w edukacji, gdzie studenci mogą eksperymentować bez wpływu na główny system. Wirtualizacja staje się kluczowym elementem w infrastrukturze IT, pozwalając na efektywne wykorzystanie zasobów sprzętowych, zgodnie z zasadami zarządzania zasobami w środowiskach chmurowych. Warto zaznaczyć, że standardy takie jak ISO/IEC 27001 kładą nacisk na bezpieczeństwo i zarządzanie danymi, co w kontekście wirtualizacji również ma swoje znaczenie.

Pytanie 17

Wysyłanie żetonu (ang. token) występuje w sieci o fizycznej strukturze

A. magistrali
B. gwiazdy
C. pierścienia
D. siatki

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przekazywanie żetonu w sieci pierścieniowej to naprawdę ważna sprawa. W takim układzie każdy węzeł łączy się z dwoma innymi i tworzy zamkniętą pętlę. Dzięki temu dane mogą płynąć w określonym kierunku, co redukuje ryzyko kolizji i pozwala na sprawniejszą transmisję. Na przykład, w sieciach lokalnych (LAN) używa się protokołów jak Token Ring, gdzie żeton krąży między węzłami. Tylko ten, kto ma żeton, może wysłać dane, co fajnie zwiększa kontrolę nad dostępem do medium. Plus, taka architektura pozwala lepiej zarządzać pasmem i zmniejszać opóźnienia w przesyłaniu danych. Moim zdaniem, to podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w budowaniu złożonych sieci komputerowych, gdzie liczy się stabilność i efektywność.

Pytanie 18

Protokół poczty elektronicznej, który umożliwia zarządzanie wieloma skrzynkami pocztowymi oraz pobieranie i manipulowanie na wiadomościach przechowywanych na zdalnym serwerze, to

A. TCP
B. IMAP
C. POP3
D. SMTP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
IMAP, czyli Internet Message Access Protocol, to protokół stosowany do zarządzania wiadomościami e-mail na serwerze. W przeciwieństwie do protokołu POP3 (Post Office Protocol), który pobiera wiadomości na lokalne urządzenie i często usuwa je z serwera, IMAP umożliwia synchronizację wiadomości oraz folderów pomiędzy różnymi urządzeniami. Dzięki temu użytkownicy mogą zarządzać swoimi skrzynkami pocztowymi w sposób bardziej elastyczny. Na przykład, jeśli użytkownik oznaczy wiadomość jako przeczytaną na jednym urządzeniu, ta zmiana zostanie odzwierciedlona na wszystkich pozostałych. IMAP jest szczególnie przydatny w kontekście pracy z wieloma klientami pocztowymi oraz na urządzeniach mobilnych. Standardy branżowe, takie jak RFC 3501, precyzują działanie IMAP, podkreślając jego rolę w bezproblemowym dostępie do wiadomości e-mail poprzez różnorodne urządzenia oraz aplikacje. Warto także zauważyć, że IMAP wspiera operacje na folderach, co pozwala na organizację wiadomości w sposób odpowiadający indywidualnym potrzebom użytkownika.

Pytanie 19

Który z parametrów w ustawieniach punktu dostępowego działa jako login używany podczas próby połączenia z punktem dostępowym w sieci bezprzewodowej?

Ilustracja do pytania
A. Wireless Network Name
B. Wireless Channel
C. Transmission Rate
D. Channel Width

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wireless Network Name znany również jako SSID czyli Service Set Identifier odgrywa kluczową rolę w konfiguracji punktu dostępowego sieci bezprzewodowej. SSID to unikalna nazwa, która identyfikuje określoną sieć bezprzewodową wśród wielu innych w zasięgu użytkownika. Jest to pierwsze co widzi urządzenie próbujące połączyć się z siecią dlatego można go porównać do loginu w kontekście sieci bezprzewodowych. W praktyce użytkownik wybiera właściwy SSID z listy dostępnych sieci aby nawiązać połączenie. Jest to standardowa praktyka w konfiguracji sieci bezprzewodowych oparta na specyfikacjach IEEE 802.11. Dobre praktyki zarządzania sieciami zalecają nadanie unikalnej nazwy SSID unikanie domyślnych nazw oraz regularną aktualizację zabezpieczeń sieciowych. SSID może być ustawiony jako widoczny lub ukryty co wpływa na sposób w jaki urządzenia mogą go znaleźć. Ukrycie SSID może zwiększyć bezpieczeństwo ale nie jest ono jedynym środkiem ochrony. Większość routerów i punktów dostępowych pozwala na modyfikację SSID co jest jednym z podstawowych kroków podczas konfiguracji nowego urządzenia sieciowego.

Pytanie 20

Aby podłączyć drukarkę igłową o wskazanych parametrach do komputera, należy umieścić kabel dołączony do drukarki w porcie

A. Ethernet
B. USB
C. Centronics
D. FireWire

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź Centronics jest poprawna, ponieważ jest to interfejs, który został zaprojektowany specjalnie do komunikacji z drukarkami igłowymi, w tym modelami producenta OKI. Interfejs Centronics, znany również jako standard IEEE 1284, umożliwia szybki i niezawodny transfer danych w formie równoległej, co jest kluczowe w kontekście drukarek, zwłaszcza tych, które operują na wyższych prędkościach druku, takich jak 576 znaków na sekundę w omawianym modelu. Przykładowo, w przypadku starszych urządzeń, takich jak drukarki igłowe, które często nie obsługują nowoczesnych standardów komunikacyjnych, jak USB czy Ethernet, interfejs Centronics pozostaje najczęściej stosowanym rozwiązaniem. Warto zaznaczyć, że przy podłączaniu drukarki do komputera należy zadbać o odpowiednie kable i porty, które muszą być zgodne z tym standardem, co zapewnia poprawne działanie sprzętu. Zrozumienie tych aspektów jest kluczowe dla efektywnego korzystania z technologii druku w biurze czy w środowisku produkcyjnym.

Pytanie 21

Które z urządzeń sieciowych jest przedstawione na grafice?

Ilustracja do pytania
A. Access Point
B. Switch
C. Hub
D. Router

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Symbol graficzny, który widzisz, to router. To bardzo ważne urządzenie w sieciach komputerowych. Router działa jak pośrednik między różnymi częściami sieci i przekazuje dane w taki sposób, żeby było to jak najbardziej efektywne. Korzysta z tablic routingu, które są na bieżąco aktualizowane, więc potrafi kierować pakiety tam, gdzie powinny trafić. Co ciekawe, routery mogą łączyć różne typy sieci, na przykład lokalne sieci LAN z rozległymi WAN, czego inne urządzenia sieciowe nie potrafią. Dzisiaj routery obsługują różne protokoły, jak OSPF, RIPv2 czy BGP, co naprawdę pozwala na lepsze zarządzanie ruchem sieciowym. Mają też różne funkcje zabezpieczeń, na przykład firewalle i VPN, co znacznie poprawia bezpieczeństwo i prywatność użytkowników. W domach często pełnią dodatkowo rolę punktu dostępowego Wi-Fi, co pozwala nam bezprzewodowo połączyć się z siecią. Myślę, że bez routerów dzisiaj nie wyobrazimy sobie nowoczesnych sieci, zarówno w domach, jak i w firmach. Kiedy korzystasz z routerów zgodnie z ich przeznaczeniem, możesz nie tylko lepiej zarządzać ruchem, ale też poprawić bezpieczeństwo oraz stabilność sieci.

Pytanie 22

Jakim protokołem komunikacyjnym w warstwie transportowej, który zapewnia niezawodność przesyłania pakietów, jest protokół

A. TCP (Transmission Control Protocol)
B. UDP (User Datagram Protocol)
C. ARP (Address Resolution Protocol)
D. IP (Internet Protocol)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
TCP (Transmission Control Protocol) jest protokołem warstwy transportowej, który zapewnia niezawodność w dostarczaniu danych poprzez zastosowanie mechanizmów potwierdzania odbioru, retransmisji pakietów oraz kontrolowania przepływu. Dzięki temu, TCP jest szeroko stosowany w aplikacjach wymagających wysokiej niezawodności, takich jak przeglądarki internetowe, poczta elektroniczna czy protokoły transferu plików (FTP). W odróżnieniu od UDP (User Datagram Protocol), który jest protokołem bezpołączeniowym i nie zapewnia gwarancji dostarczenia pakietów, TCP wykorzystuje połączenia oparte na sesji, co umożliwia osiągnięcie pełnej integralności danych. Mechanizmy takie jak 3-way handshake oraz numeracja sekwencyjna gwarantują, że dane są przesyłane w odpowiedniej kolejności i bez utraty. Dobrze zaprojektowane aplikacje sieciowe powinny wybierać TCP w sytuacjach, gdzie niezawodność i kolejność dostarczania informacji są kluczowe, co czyni go standardem w wielu rozwiązaniach stosowanych w Internecie.

Pytanie 23

W sieci o adresie 192.168.20.0 użyto maski podsieci 255.255.255.248. Jak wiele adresów IP będzie dostępnych dla urządzeń?

A. 510
B. 14
C. 1022
D. 6

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 6 jest poprawna ze względu na zastosowanie maski podsieci 255.255.255.248, co oznacza, że używamy 3 bitów do identyfikacji hostów w danej podsieci. Maska ta pozwala na utworzenie 2^3 = 8 adresów IP w danej podsieci. Jednakże, z tych 8 adresów, jeden jest zarezerwowany jako adres sieciowy (192.168.20.0), a drugi jako adres rozgłoszeniowy (192.168.20.7). Zatem, liczba dostępnych adresów IP dla urządzeń w tej podsieci wynosi 8 - 2 = 6. Dla praktyki, taka konfiguracja jest często stosowana w małych sieciach, gdzie potrzebujemy ograniczonej liczby adresów IP dla urządzeń, a jednocześnie zachowujemy prostotę zarządzania i bezpieczeństwo. Warto zauważyć, że zgodnie z zasadami IPv4, efektywne planowanie adresów IP jest kluczowe dla optymalizacji wydajności sieci. W praktyce, wykorzystanie maski 255.255.255.248 jest dobrym przykładem na to, jak można zminimalizować marnotrawstwo adresów IP w małych sieciach.

Pytanie 24

Serwis serwerowy, który pozwala na udostępnianie usług drukowania w systemie Linux oraz plików dla stacji roboczych Windows, to

A. CUPS
B. Postfix
C. Samba
D. Vsftpd

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Samba to otwarte oprogramowanie, które implementuje protokoły SMB/CIFS, umożliwiając stacjom roboczym z systemem Windows dostęp do plików i drukarek z serwerów działających na systemach Unix i Linux. Dzięki Samba użytkownicy Windows mogą korzystać z zasobów udostępnionych na serwerach Linux, co czyni ją niezbędnym narzędziem w mieszanych środowiskach sieciowych. W praktyce, Samba pozwala na tworzenie wspólnych folderów, które mogą być łatwo przeglądane i edytowane przez użytkowników Windows, co znacząco ułatwia współpracę w zespołach. Dodatkowo, Samba obsługuje autoryzację użytkowników i umożliwia zarządzanie dostępem do zasobów, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa danych. Wykorzystywanie Samby w środowisku produkcyjnym jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, ponieważ wspiera interoperacyjność pomiędzy różnymi systemami operacyjnymi oraz zwiększa elastyczność infrastruktury IT. Warto również zauważyć, że Samba jest często używana w większych organizacjach, gdzie integracja systemów jest kluczowa dla efektywnego zarządzania danymi i zasobami.

Pytanie 25

Sprzęt, który umożliwia konfigurację sieci VLAN, to

A. most przezroczysty (transparent bridge)
B. regenerator (repeater)
C. switch
D. firewall

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Switch, czyli przełącznik sieciowy, jest kluczowym urządzeniem w architekturze sieci VLAN (Virtual Local Area Network). Pozwala on na tworzenie wielu logicznych sieci w ramach jednej fizycznej infrastruktury, co jest szczególnie przydatne w dużych organizacjach. Dzięki VLAN można segmentować ruch sieciowy, co zwiększa bezpieczeństwo i efektywność zarządzania siecią. Przykładem może być sytuacja, w której dział finansowy i dział IT w tej samej firmie funkcjonują w odrębnych VLAN-ach, co ogranicza dostęp do poufnych danych. Standardy takie jak IEEE 802.1Q definiują, w jaki sposób przełączniki mogą tagować ramki Ethernet, aby rozróżniać różne VLAN-y. Dobrą praktyką jest stosowanie VLAN-ów do izolowania ruchu, co nie tylko poprawia bezpieczeństwo, ale także zwiększa wydajność sieci poprzez ograniczenie rozprzestrzeniania się broadcastów. Warto również zwrócić uwagę na możliwość zarządzania VLAN-ami przez protokoły takie jak VTP (VLAN Trunking Protocol), co upraszcza administrację siecią w skomplikowanych środowiskach.

Pytanie 26

Główny sposób zabezpieczania danych w sieciach komputerowych przed dostępem nieautoryzowanym to

A. tworzenie sum kontrolnych plików
B. autoryzacja dostępu do zasobów serwera
C. używanie macierzy dyskowych
D. tworzenie kopii zapasowych danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Autoryzacja dostępu do zasobów serwera jest kluczowym mechanizmem ochrony danych w sieciach komputerowych, ponieważ zabezpiecza przed nieuprawnionym dostępem użytkowników do informacji i zasobów systemowych. Proces ten opiera się na identyfikacji użytkownika oraz przydzieleniu mu odpowiednich uprawnień, co umożliwia kontrolowanie, kto ma prawo do wykonania konkretnych operacji, takich jak odczyt, zapis czy modyfikacja danych. Przykładem zastosowania autoryzacji może być system zarządzania bazą danych, w którym administrator przypisuje różne poziomy dostępności na podstawie ról użytkowników. W praktyce wdrażanie autoryzacji może obejmować wykorzystanie takich protokołów jak LDAP (Lightweight Directory Access Protocol) lub Active Directory, które umożliwiają centralne zarządzanie użytkownikami oraz ich uprawnieniami. Dobre praktyki w tej dziedzinie zalecają stosowanie wielopoziomowej autoryzacji, aby zwiększyć bezpieczeństwo, na przykład poprzez łączenie haseł z tokenami lub biometrią.

Pytanie 27

Jakie informacje zwraca polecenie netstat -a w systemie Microsoft Windows?

A. Tablicę trasowania
B. Aktualne parametry konfiguracyjne sieci TCP/IP
C. Statystykę odwiedzin stron internetowych
D. Wszystkie aktywne połączenia protokołu TCP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie netstat -a w systemach Microsoft Windows jest niezwykle przydatnym narzędziem służącym do monitorowania aktywnych połączeń sieciowych. Wyświetla ono wszystkie aktualnie otwarte połączenia protokołu TCP, co pozwala administratorom na bieżąco śledzić, które aplikacje korzystają z sieci oraz jakie porty są używane. Przykładowo, dzięki temu poleceniu można szybko zidentyfikować, czy na danym porcie działa nieautoryzowana aplikacja, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa sieci. Dobre praktyki w zakresie zarządzania siecią sugerują regularne korzystanie z netstat w celu audytu aktywnych połączeń, co może pomóc w wykrywaniu potencjalnych zagrożeń. Warto także pamiętać, że polecenie to można łączyć z innymi narzędziami, takimi jak tracert czy ping, aby uzyskać bardziej kompleksowy obraz stanu sieci. Również, interpretacja wyników z netstat może być ułatwiona poprzez znajomość numerów portów oraz standardów przypisanych do poszczególnych usług, co podnosi efektywność diagnostyki i administracji siecią.

Pytanie 28

Jaki skrót odpowiada poniższej masce podsieci: 255.255.248.0?

A. /22
B. /23
C. /21
D. /24

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Skrócony zapis /21 odpowiada masce podsieci 255.255.248.0, co oznacza, że pierwsze 21 bitów adresu IP jest zarezerwowanych dla identyfikacji podsieci, a pozostałe 11 bitów dla hostów w tej podsieci. Taka konfiguracja pozwala na skonfigurowanie do 2046 hostów (2^11 - 2, ponieważ musimy odjąć adres sieci oraz adres rozgłoszeniowy). W praktyce, maski podsieci są kluczowe dla efektywnego zarządzania adresacją w sieciach komputerowych. Umożliwiają one podział dużych sieci na mniejsze, bardziej zarządzalne segmenty, co zwiększa bezpieczeństwo oraz efektywność transmisji danych. W kontekście standardów sieciowych, stosowanie maski /21 jest powszechnie spotykane w większych przedsiębiorstwach, gdzie istnieje potrzeba podziału sieci na mniejsze grupy robocze. Warto również zauważyć, że każda zmiana maski podsieci wpływa na rozkład adresów IP, co czyni umiejętność ich odpowiedniego stosowania niezbędną w pracy administratora sieci.

Pytanie 29

O ile zwiększy się liczba dostępnych adresów IP w podsieci po zmianie maski z 255.255.255.240 (/28) na 255.255.255.224 (/27)?

A. O 64 dodatkowe adresy.
B. O 4 dodatkowe adresy.
C. O 256 dodatkowych adresów.
D. O 16 dodatkowych adresów.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź wynika bezpośrednio z porównania liczby bitów przeznaczonych na część hosta w maskach /28 i /27. Maska 255.255.255.240 to zapis /28, czyli 28 bitów jest przeznaczonych na sieć, a 4 bity na hosty (bo adres IPv4 ma 32 bity). Liczbę możliwych adresów w takiej podsieci liczymy jako 2^liczba_bitów_hosta, czyli 2^4 = 16 adresów. W praktyce w klasycznym adresowaniu IPv4 (bez CIDR-owych sztuczek) z tych 16 adresów 1 to adres sieci, 1 to adres rozgłoszeniowy (broadcast), więc zostaje 14 adresów użytecznych dla hostów. Maska 255.255.255.224 to /27, czyli 27 bitów na sieć, 5 bitów na hosty. Daje to 2^5 = 32 adresy IP w podsieci, z czego 30 jest użytecznych dla urządzeń końcowych. Różnica między 32 a 16 to właśnie 16 dodatkowych adresów. Z mojego doświadczenia w projektowaniu sieci w małych firmach taka zmiana maski jest typowym zabiegiem, gdy kończą się adresy w podsieci biurowej – np. było 10 komputerów i kilka drukarek, a nagle dochodzi kilkanaście urządzeń IoT, kamer, AP itd. Zamiast od razu robić nową podsieć, często rozszerza się istniejącą z /28 na /27, o ile pozwala na to plan adresacji. W dobrych praktykach projektowania sieci (np. wg zaleceń Cisco czy Microsoft) podkreśla się, żeby planować maski z zapasem adresów, ale nie przesadzać – zbyt duże podsieci utrudniają segmentację i bezpieczeństwo. Taka zmiana z /28 na /27 jest więc typowym przykładem świadomego zarządzania przestrzenią adresową IPv4, opartego na zrozumieniu, że każdy dodatkowy bit części hosta podwaja liczbę wszystkich dostępnych adresów w podsieci.

Pytanie 30

Jakie będą wydatki na zakup kabla UTP kat.5e potrzebnego do stworzenia sieci komputerowej składającej się z 6 stanowisk, przy średniej odległości każdego stanowiska od przełącznika równiej 9m? Należy doliczyć m zapasu dla każdej linii kablowej, a cena za metr kabla wynosi 1,50 zł?

A. 60,00 zł
B. 150,00 zł
C. 90,00 zł
D. 120,00 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź na to pytanie to 90,00 zł, co jest wynikiem obliczeń związanych z kosztami zakupu kabla UTP kat.5e. Aby zbudować sieć komputerową z 6 stanowiskami, każde z nich wymaga kabla o długości 9 m. Całkowita długość kabla potrzebnego na 6 stanowisk wynosi więc 6 * 9 m, co daje 54 m. Dodatkowo, zgodnie z dobrymi praktykami w branży, powinno się dodać zapas kabla, który zazwyczaj wynosi 10% całkowitej długości. W naszym przypadku zapas to 54 m * 0,1 = 5,4 m, co łącznie daje 54 m + 5,4 m = 59,4 m. Przy zaokrągleniu do pełnych metrów, kupujemy 60 m kabla. Cena metra kabla wynosi 1,50 zł, więc całkowity koszt zakupu wyniesie 60 m * 1,50 zł = 90,00 zł. Takie podejście nie tylko zaspokaja potrzeby sieciowe, ale również jest zgodne z normami instalacyjnymi, które zalecają uwzględnienie zapasu kabli, aby unikać niedoborów podczas instalacji.

Pytanie 31

Thunderbolt jest typem interfejsu:

A. równoległym, asynchronicznym i przewodowym
B. równoległym, dwukanałowym, dwukierunkowym i bezprzewodowym
C. szeregowym, dwukanałowym, dwukierunkowym i przewodowym
D. szeregowym, asynchronicznym i bezprzewodowym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Thunderbolt to naprawdę fajny interfejs, który działa na zasadzie szeregowego przesyłania danych. W praktyce oznacza to, że przesyłane są dane po jednej linii, co sprawia, że wszystko działa znacznie szybciej i sprawniej. Dzięki temu, że korzysta z dwóch kanałów, Thunderbolt może jednocześnie wysyłać i odbierać dane, co jest super, bo to zwiększa wydajność. Jest to zresztą przewodowy interfejs, a to znaczy, że połączenie jest stabilniejsze i z mniejszymi opóźnieniami niż w przypadku rozwiązań bezprzewodowych. Thunderbolt świetnie sprawdza się z różnymi urządzeniami, jak zewnętrzne dyski twarde czy monitory o wysokiej rozdzielczości. Używa się go coraz częściej w pracy z wideo i grafiką, co nie jest zaskoczeniem. Standardy Thunderbolt 3 i 4, które wprowadził Intel, jeszcze bardziej poprawiają jego funkcjonalność, bo można podłączyć różne sprzęty przez jeden kabel i dodatkowo ładować urządzenia. Warto to znać, bo to ułatwia życie w biurze czy podczas pracy kreatywnej.

Pytanie 32

W adresacji IPv6 standardowy podział długości dla adresu sieci oraz identyfikatora hosta wynosi odpowiednio

A. 64 bity / 64 bity
B. 32 bity / 96 bitów
C. 16 bitów / 112 bitów
D. 96 bitów / 32 bity

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 64 bity / 64 bity jest poprawna, ponieważ w standardzie adresacji IPv6, adresy są podzielone na dwie zasadnicze części: część sieciową oraz część identyfikującą hosta. W przypadku IPv6, standardowy podział wynosi 64 bity dla identyfikacji sieci oraz 64 bity dla identyfikacji hosta. Taki podział sprzyja efektywnemu zarządzaniu adresami w dużych sieciach, umożliwiając przypisanie ogromnej liczby adresów do urządzeń w ramach jednej sieci. Przykładem może być organizacja, która musi przypisać adresy do tysięcy urządzeń w sieci lokalnej. Dzięki temu podziałowi, przedsiębiorstwa mogą korzystać z unikalnych adresów dla każdego urządzenia, co jest zgodne z zasadami projektowania sieci według standardu RFC 4291 dotyczącym IPv6. Ponadto, użycie 64-bitowego prefiksu sieciowego jest zgodne z dobrymi praktykami, które zalecają stosowanie zasięgów adresowych sprzyjających efektywności routingu i uproszczonemu zarządzaniu.

Pytanie 33

Oblicz całkowity koszt kabla UTP Cat 6, który będzie użyty do połączenia 5 punktów abonenckich z punktem dystrybucji, mając na uwadze, że średnia odległość pomiędzy każdym punktem abonenckim a punktem dystrybucji wynosi 8 m oraz że cena za 1 m kabla wynosi 1 zł. W obliczeniach uwzględnij zapas 2 m kabla na każdy punkt abonencki.

A. 32 zł
B. 50 zł
C. 45 zł
D. 40 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć koszt brutto kabla UTP Cat 6 potrzebnego do połączenia 5 punktów abonenckich z punktem dystrybucyjnym, należy uwzględnić zarówno średnią długość kabla, jak i zapas na każdy punkt abonencki. Średnia długość pomiędzy punktem abonenckim a punktem dystrybucyjnym wynosi 8 m, co oznacza, że na każdy z 5 punktów potrzebujemy 8 m kabla. Dodatkowo, dla każdego punktu abonenckiego uwzględniamy zapas 2 m, co daje łącznie 10 m na punkt. Zatem dla 5 punktów abonenckich potrzebujemy 5 * 10 m = 50 m kabla. Koszt 1 m kabla wynosi 1 zł, więc całkowity koszt brutto wynosi 50 m * 1 zł = 50 zł. W praktyce, przy projektowaniu sieci komputerowych, zawsze warto uwzględniać zapasy na kable, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia problemów związanych z niewystarczającą ilością materiałów. Taka praktyka jest zgodna z dobrymi praktykami inżynieryjnymi w zakresie instalacji sieciowych.

Pytanie 34

Jaką przepustowość określa standard Ethernet IEEE 802.3z?

A. 100Mb
B. 10Mb
C. 1GB
D. 1Gb

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Standard Ethernet IEEE 802.3z definiuje przepływność 100 Mb/s, co oznacza, że jest to technologia stosunkowo szybka, umożliwiająca przesyłanie danych z prędkościami odpowiednimi dla wielu aplikacji sieciowych. Standard ten, znany również jako Fast Ethernet, został wprowadzony w latach 90. XX wieku i jest fundamentalnym elementem infrastruktury sieciowej. Przykłady zastosowań obejmują sieci lokalne (LAN) w biurach, gdzie wymagane jest szybkie przesyłanie danych pomiędzy komputerami oraz serwerami. Warto również zauważyć, że 100 Mb/s to wystarczająca prędkość dla wielu aplikacji, takich jak przesyłanie plików, strumieniowanie wideo czy korzystanie z usług internetowych. Technologie te wciąż są wykorzystywane w wielu przedsiębiorstwach, a ich zrozumienie jest kluczowe dla inżynierów sieciowych.

Pytanie 35

W architekturze ISO/OSI protokoły TCP oraz UDP funkcjonują w warstwie

A. transportowej
B. sieci
C. łącza danych
D. aplikacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
TCP (Transmission Control Protocol) i UDP (User Datagram Protocol) są protokołami komunikacyjnymi, które działają w warstwie transportowej modelu ISO/OSI. Warstwa ta jest odpowiedzialna za zapewnienie niezawodnego przesyłania danych między aplikacjami na różnych urządzeniach. TCP zapewnia komunikację opartą na połączeniach, co oznacza, że tworzy stabilne połączenie między nadawcą a odbiorcą, co jest szczególnie przydatne w aplikacjach, które wymagają wysokiej niezawodności, takich jak przesyłanie plików czy komunikacja w sieciach korporacyjnych. Z kolei UDP jest protokołem bezpołączeniowym, co umożliwia szybsze przesyłanie danych, ale bez gwarancji dostarczenia czy kolejności pakietów, co czyni go idealnym rozwiązaniem dla aplikacji strumieniowych, takich jak transmisje wideo czy gry online. Ważne jest również, aby zrozumieć, że protokoły te są kluczowe dla architektury internetowej i stanowią fundament dla wielu usług sieciowych, wspierając różnorodne aplikacje i protokoły działające w warstwie aplikacji.

Pytanie 36

Urządzenie ADSL wykorzystuje się do nawiązania połączenia

A. radiowego
B. cyfrowego asymetrycznego
C. satelitarnego
D. cyfrowego symetrycznego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Urządzenie ADSL (Asymmetric Digital Subscriber Line) służy do uzyskania cyfrowego asymetrycznego połączenia internetowego, co oznacza, że prędkość pobierania danych jest wyższa niż prędkość ich wysyłania. Jest to szczególnie korzystne w zastosowaniach domowych i biurowych, gdzie użytkownicy często pobierają więcej danych (np. strumieniowanie wideo, przeglądanie stron internetowych) niż wysyłają. ADSL wykorzystuje istniejącą infrastrukturę telefoniczną, co sprawia, że jest stosunkowo łatwe do wdrożenia i ekonomiczne. Dzięki technologii ADSL, użytkownicy mogą jednocześnie korzystać z telefonu i internetu, co jest możliwe dzięki zastosowaniu filtrów, które oddzielają sygnał telefoniczny od internetowego. ADSL spełnia standardy ITU-T G.992.1 oraz G.992.3, co zapewnia zgodność z międzynarodowymi normami. W praktyce, ADSL jest szeroko stosowane w domach oraz małych i średnich przedsiębiorstwach, ponieważ oferuje wystarczającą prędkość dla wielu aplikacji bez konieczności dużych inwestycji w infrastrukturę.

Pytanie 37

Skaner, który został przedstawiony, należy podłączyć do komputera za pomocą złącza

Ilustracja do pytania
A. USB-A
B. Micro USB
C. USB-B
D. Mini USB

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'Mini USB' jest prawidłowa, ponieważ wiele urządzeń peryferyjnych starszej generacji, takich jak skanery przenośne, wykorzystuje złącze Mini USB do komunikacji z komputerem. Mini USB to starszy standard złącza, który był powszechnie stosowany w małych urządzeniach elektronicznych. Charakteryzuje się kompaktowym rozmiarem, które umożliwia łatwe podłączenie urządzeń bez potrzeby stosowania dużych portów. Mini USB był popularny zanim został zastąpiony przez Micro USB i USB-C w nowszych urządzeniach. Złącze to oferuje zarówno zasilanie, jak i możliwość przesyłania danych, co czyni je praktycznym wyborem dla przenośnych urządzeń, które potrzebują komunikacji z komputerami. W przypadku podłączenia skanera takim złączem użytkownik może łatwo przesyłać zeskanowane obrazy do komputera, co jest istotne w pracy biurowej lub podczas archiwizowania dokumentów. Mini USB jest także zgodne z wcześniejszymi wersjami standardu USB, co ułatwia integrację z różnymi systemami komputerowymi. Chociaż obecnie Mini USB jest mniej powszechne, jego znajomość jest istotna dla obsługi starszych urządzeń, które wciąż mogą być w użyciu w wielu biurach i aplikacjach specjalistycznych.

Pytanie 38

Usługa RRAS serwera Windows 2019 jest przeznaczona do

A. szyfrowania plików na serwerze.
B. połączenia użytkowników zdalnych za pomocą VPN.
C. tworzenia restrykcji logowania użytkowników.
D. automatycznego wykonywania kopii plików i jej transferu pomiędzy serwerem a klientem.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie – usługa RRAS (Routing and Remote Access Service) w Windows Server 2019 służy przede wszystkim do zapewniania zdalnego dostępu, w tym połączeń VPN dla użytkowników i całych oddziałów firmy. W praktyce oznacza to, że serwer z włączonym i poprawnie skonfigurowanym RRAS może pełnić rolę serwera VPN, przez który pracownicy łączą się z siecią firmową z domu, z delegacji czy z innej lokalizacji, jakby fizycznie byli w biurze. Moim zdaniem to jedna z kluczowych usług w małych i średnich firmach, gdzie nie zawsze stosuje się dedykowane urządzenia VPN klasy enterprise. RRAS obsługuje różne protokoły tunelowania, m.in. SSTP, L2TP/IPsec, IKEv2 czy nawet starszy PPTP (choć ten ostatni nie jest już zalecany ze względów bezpieczeństwa). Dobra praktyka jest taka, żeby zawsze łączyć VPN z silnym uwierzytelnianiem (np. certyfikaty, MFA) i stosować protokoły zgodne z aktualnymi rekomendacjami bezpieczeństwa Microsoftu i branży. Poza samym VPN, RRAS potrafi też realizować routing między podsieciami, NAT, a nawet prosty firewall oparty o reguły routingu – ale w kontekście tego pytania najważniejsza jest właśnie funkcja zdalnego dostępu. W typowym scenariuszu konfiguruje się serwer Windows 2019 w roli „Remote Access”, wybiera opcję „VPN”, integruje z Active Directory i NPS (RADIUS) i dopiero wtedy klienci Windows, Linux czy nawet urządzenia mobilne mogą zestawiać bezpieczne tunele do sieci firmowej. To jest zgodne z dobrymi praktykami: centralizacja zdalnego dostępu, kontrola uprawnień użytkowników i logowanie połączeń w jednym miejscu.

Pytanie 39

Który z protokołów przesyła datagramy użytkownika BEZ GWARANCJI ich dostarczenia?

A. HTTP
B. UDP
C. ICMP
D. TCP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
UDP (User Datagram Protocol) jest protokołem transportowym w zestawie protokołów internetowych, który nie zapewnia gwarancji dostarczenia datagramów. Jego podstawową cechą jest to, że przesyła dane w sposób bezpołączeniowy, co oznacza, że nie ustanawia żadnej sesji komunikacyjnej przed wysłaniem danych. To sprawia, że jest idealny do zastosowań, gdzie szybkość jest ważniejsza od niezawodności, takich jak transmisje wideo na żywo, gry online czy VoIP (Voice over Internet Protocol). W tych zastosowaniach opóźnienia mogą być bardziej krytyczne niż utrata niektórych pakietów danych. W praktyce, programiści często decydują się na użycie UDP tam, gdzie aplikacja może sama poradzić sobie z ewentualnymi błędami, np. przez ponowne wysyłanie zagubionych pakietów. W związku z tym, standardy RFC 768 definiują UDP jako protokół, który nie implementuje mechanizmów kontroli błędów ani retransmisji, co przyspiesza proces przesyłania danych i zmniejsza narzuty. Z tego powodu, UDP jest wszechobecny w aplikacjach wymagających niskich opóźnień i dużej przepustowości.

Pytanie 40

Co oznacza dziedziczenie uprawnień?

A. przekazanie uprawnień z obiektu podrzędnego do obiektu nadrzędnego
B. przeniesieniu uprawnień z obiektu nadrzędnego na obiekt podrzędny
C. przeprowadzanie transferu uprawnień pomiędzy użytkownikami
D. przyznawanie uprawnień użytkownikowi przez admina

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dziedziczenie uprawnień jest kluczowym mechanizmem w zarządzaniu dostępem w systemach informatycznych, który polega na przeniesieniu uprawnień z obiektu nadrzędnego na obiekt podrzędny. Przykładem może być sytuacja w systemie plików, w którym folder (obiekt nadrzędny) ma przypisane określone uprawnienia do odczytu, zapisu i wykonania. Jeżeli stworzony zostaje podfolder (obiekt podrzędny), to domyślnie dziedziczy on te same uprawnienia. Dzięki temu zarządzanie bezpieczeństwem i dostępem staje się bardziej efektywne, ponieważ administratorzy mogą zdefiniować uprawnienia dla grupy zasobów, zamiast ustalać je indywidualnie dla każdego elementu. Dobre praktyki zarządzania systemami informatycznymi, takie jak stosowanie modelu RBAC (Role-Based Access Control), opierają się na koncepcji dziedziczenia uprawnień, co pozwala na uproszczenie administracji oraz zwiększenie bezpieczeństwa. To podejście jest istotne w kontekście zapewnienia, że użytkownicy mają dostęp tylko do tych zasobów, które są im niezbędne do wykonywania pracy, co minimalizuje ryzyko nieautoryzowanego dostępu.