Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 15 lipca 2026 11:30
Data zakończenia: 15 lipca 2026 11:50

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W JavaScript stworzono funkcję o nazwie licz_pitagoras, która oblicza długość przeciwprostokątnej w trójkącie prostokątnym, zgodnie z twierdzeniem Pitagorasa. Funkcja przyjmuje dwa parametry wejściowe i zwraca wynik. Poprawne wywołanie tej funkcji, wraz z uzyskaniem zwróconej wartości, będzie miało formę

A. c = licz_pitagoras(a, b);

B. licz_pitagoras(a, b) = c;

C. licz_pitagoras(a, b, c);

D. licz_pitagoras(a, b);

Odpowiedź 'c = licz_pitagoras(a, b);' jest poprawna, ponieważ przedstawia sposób wywołania funkcji oraz przypisania jej wyniku do zmiennej. W języku JavaScript, aby skorzystać z funkcji, należy najpierw ją wywołać, a następnie, w przypadku gdy funkcja zwraca wartość, możemy tę wartość przypisać do zmiennej. W tym przypadku, funkcja 'licz_pitagoras' przyjmuje dwa argumenty, które odpowiadają długościom dwóch przyprostokątnych w trójkącie prostokątnym i zwraca długość przeciwprostokątnej, obliczoną na podstawie wzoru a^2 + b^2 = c^2. Przykład praktyczny to wykorzystanie tej funkcji w aplikacji, która oblicza długości boków trójkątów, co jest przydatne w różnych dziedzinach, takich jak inżynieria czy architektura. Warto pamiętać o dobrej praktyce, aby nazwy funkcji były opisowe, co ułatwia zrozumienie ich funkcji bez potrzeby zagłębiania się w implementację.

Pytanie 2

Funkcja przedstawiona w kodzie JavaScript ma na celu

A. pokazać wynik mnożenia a przez n

B. zwrócić wynik potęgowania an

C. zwrócić iloczyn kolejnych liczb od 1 do a

D. wyświetlić kolejne liczby od a do n

Funkcja w języku JavaScript przedstawiona w pytaniu wykonuje operację potęgowania poprzez iteracyjne mnożenie liczby a przez siebie n razy. Jest to klasyczny sposób realizacji potęgowania, polegający na zastosowaniu pętli for. W momencie inicjalizacji zmiennej wynik przypisujemy jej wartość 1, co jest typowym sposobem rozpoczęcia mnożenia w algorytmach iteracyjnych. Następnie pętla for iteruje n razy, za każdym razem mnożąc wynik przez a, co odpowiada matematycznemu działaniu a razy a razy a, aż do n razy. Po zakończeniu pętli funkcja zwraca wynik, który jest wartością an. Takie podejście jest stosowane w przypadkach, gdy nie mamy bezpośredniego dostępu do wbudowanych funkcji potęgowania, jak Math.pow, jednak w praktyce, dla lepszej wydajności i czytelności kodu, zaleca się korzystanie z wbudowanych metod. Potęgowanie jest powszechnie stosowane w obliczeniach matematycznych, fizyce oraz w algorytmach wymagających szybkiego przetwarzania dużych ilości danych. Zrozumienie mechaniki działania pętli for i operacji iteracyjnych jest kluczowe w programowaniu, co czyni to pytanie istotnym elementem egzaminu certyfikacyjnego.

Pytanie 3

Do jakich zadań można wykorzystać program FileZilla?

A. analizowania skryptu na stronie

B. publikacji strony internetowej

C. kompilowania skryptu na stronie

D. sprawdzania poprawności strony internetowej

FileZilla to popularny klient FTP (File Transfer Protocol), który umożliwia przesyłanie plików między lokalnym komputerem a serwerem internetowym. Jego głównym zastosowaniem jest publikacja stron internetowych, co oznacza, że dzięki FileZilla można łatwo przenieść pliki HTML, CSS, JavaScript oraz inne zasoby na serwer, gdzie strona stanie się dostępna w Internecie. Przykładowo, jeśli stworzyłeś stronę w lokalnym środowisku, FileZilla pozwala na połączenie się z serwerem docelowym, a następnie na przesłanie wszystkich niezbędnych plików. Dobre praktyki branżowe zalecają również zarządzanie wersjami i regularne aktualizacje witryn, a FileZilla wspiera te procesy, umożliwiając łatwe synchronizowanie lokalnych katalogów z zawartością serwera. Dodatkowo, FileZilla obsługuje różne protokoły, takie jak SFTP czy FTPS, co zwiększa bezpieczeństwo transferu danych. Właściwe korzystanie z tego narzędzia jest kluczowe dla zapewnienia prawidłowego działania witryn oraz ich efektywnej publikacji.

Pytanie 4

Wywoływanie funkcji przez samą siebie to

A. hermetyzacja

B. rekurencja

C. iteracja

D. dziedziczenie

Rekurencja to technika programistyczna, w której funkcja wywołuje samą siebie w celu rozwiązania problemu. Jest to potężne narzędzie, które pozwala na rozwiązywanie złożonych problemów przez ich dzielenie na mniejsze, bardziej przystępne podproblemy. Przykładem zastosowania rekurencji może być obliczanie silni liczby naturalnej, gdzie silnia n (n!) jest definiowana jako n * (n-1)! dla n > 0, a 1! = 1. W praktyce, rekurencja jest często wykorzystywana w algorytmach związanych z przeszukiwaniem struktur danych, takich jak drzewa czy grafy, gdzie takie podejście pozwala na eleganckie i czytelne rozwiązania. Dobrą praktyką w programowaniu rekurencyjnym jest zawsze definiowanie warunku zakończenia, aby uniknąć niekończących się wywołań, co mogłoby prowadzić do przepełnienia stosu. Rekurencja jest zgodna z zasadami programowania funkcyjnego, które promuje czystość i modularność kodu, co sprzyja jego testowalności i ponownemu wykorzystaniu.

Pytanie 5

Jaką wartość zwróci funkcja napisana w języku C++, gdy jej argumentami są a = 4 i b = 3?

long int fun1(int a, int b) {
    long int wynik = 1;
    for (int i = 0; i < b; i++)
        wynik *= a;
    return wynik;
}

A. 64

B. 12

C. 1

D. 16

Funkcja fun1 jest przykładem implementacji potęgowania w języku C++. Przyjmuje dwa argumenty: a i b, gdzie a to podstawa, a b to wykładnik. W zmiennej wynik początkowo ustalamy wartość 1. W pętli for, która wykonuje się b razy, wartość a jest mnożona przez wynik. W przypadku przekazania a = 4 oraz b = 3, pętla wykonuje się trzy razy. Przy pierwszym przejściu wynik to 1 * 4 = 4, przy drugim 4 * 4 = 16, a przy trzecim 16 * 4 = 64. W rezultacie funkcja zwraca 64, co odpowiada 4^3. Takie podejście jest typowe w programowaniu, gdzie operacje są wykonywane w pętli, co jest zgodne z zasadami efektywności i prostoty kodu. W praktycznych zastosowaniach, takie funkcje są często wykorzystywane w algorytmach matematycznych, w modelowaniu zjawisk fizycznych czy w obliczeniach finansowych, gdzie potęgowanie jest niezbędne. Zrozumienie tego mechanizmu umożliwia kreatywne rozwiązywanie problemów programistycznych oraz pisanie bardziej zaawansowanych aplikacji.

Pytanie 6

W języku JavaScript trzeba zapisać warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna a będzie jakąkolwiek liczbą naturalną dodatnią (bez 0) lub zmienna b przyjmie wartość z zamkniętego przedziału od 10 do 100. Wyrażenie logiczne w tym warunku ma formę

A. (a>0) || ((b>=10) && (b<=100))

B. (a>0) || ((b>=10) || (b<=100))

C. (a>0) && ((b>=10) && (b<=100))

D. (a>0) && ((b>=10) || (b<=100))

Pierwsza odpowiedź (a>0) || ((b>=10) || (b<=100)) jest niepoprawna, ponieważ używa operatora || w kontekście sprawdzania wartości zmiennej b w sposób, który nie ogranicza jej do przedziału od 10 do 100. Wyrażenie (b>=10) || (b<=100) oznacza, że b może być mniejsze niż 10, co jest sprzeczne z wymaganiami dotyczącymi przedziału. W związku z tym, ta konstrukcja może dopuścić do sytuacji, w której b ma wartość poniżej 10, co nie jest akceptowalne. Kolejna niepoprawna odpowiedź (a>0) && ((b>=10) || (b<=100)) wymaga, aby obydwa warunki były prawdziwe, co również prowadzi do błędnego sprawdzenia. Operator && wymusza spełnienie obu warunków, a zatem jeśli a jest większe od 0, ale b jest mniejsze niż 10, cała konstrukcja zwróci false, co czyni ją nieodpowiednią dla zadanych wymagań. Ostatnia niepoprawna opcja (a>0) && ((b>=10) && (b<=100)) również jest niewłaściwa, ponieważ zamiast umożliwić elastyczność w spełnianiu warunku, wymaga, aby obydwa warunki były prawdziwe jednocześnie. W kontekście zadania, nie możemy narzucić, aby a i b musiały być prawdziwe w tym samym czasie, co uniemożliwia skuteczne sprawdzenie jednej z opcji, przez co odpowiedź nie spełnia wymagań zadania. W związku z tym, wszystkie te odpowiedzi są niepoprawne w kontekście zadania, które wymaga dwóch odrębnych warunków do spełnienia.

Pytanie 7

W języku JavaScript rezultat działania instrukcji zmienna1 –= 1; będzie identyczny jak wynik instrukcji

A. zmienna1––;

B. zmienna1 === zmienna1 - 1;

C. zmienna1++;

D. zmienia1 = zmienna1 - 0;

Instrukcja 'zmienna1 -= 1;' w języku JavaScript jest skróconą formą zapisu, która oblicza nową wartość zmiennej 'zmienna1', odejmując od niej 1. Działa to na zasadzie równania, gdzie zmienna zostaje zaktualizowana do nowej wartości. Z kolei zapis 'zmienna1--;' również dokonuje dekrementacji zmiennej 'zmienna1' o 1, ale w formie operatora post-dekrementacji. W praktyce oznacza to, że obie instrukcje mają ten sam efekt końcowy, czyli zmiana wartości 'zmienna1' o 1 w dół. Przykładowo, jeżeli 'zmienna1' wynosi 5 przed wykonaniem powyższych operacji, to po ich wykonaniu jej wartość wyniesie 4. Takie skrócone formy zapisu są powszechną praktyką w programowaniu, ponieważ umożliwiają bardziej zwięzłe i czytelne przedstawienie operacji na zmiennych, co jest zgodne z zasadami czystego kodu. Używanie operatorów skróconych, takich jak '+=' i '-=', jest zalecane, ponieważ poprawia czytelność i zrozumiałość kodu.

Pytanie 8

Zadanie "drzewo kontekstowe" w edytorze WYSIWYG Adobe Dreamweaver jest przeznaczone do

A. tworzenia szablonu strony internetowej

B. formatowania treści za pomocą dostępnych znaczników

C. określenia kaskadowych arkuszy stylów powiązanych z witryną

D. pokazania interaktywnego drzewa struktury HTML dla treści statycznych i dynamicznych

Funkcja 'drzewo kontekstowe' w edytorze WYSIWYG Adobe Dreamweaver jest kluczowym narzędziem, które umożliwia wizualizację struktury dokumentu HTML w formie interaktywnego drzewa. Dzięki temu użytkownicy mogą łatwo zobaczyć hierarchię elementów, co znacząco ułatwia nawigację oraz edycję zawartości zarówno statycznej, jak i dynamicznej. Przykład praktycznego zastosowania tej funkcji to sytuacja, w której programista pracuje nad złożonym projektem, zawierającym wiele sekcji i podsekcji. Dzięki drzewu kontekstowemu może szybko zlokalizować i edytować konkretne elementy, co przyspiesza proces tworzenia stron. Ponadto, funkcja ta wspiera dobre praktyki, takie jak utrzymanie czystości kodu oraz jego struktury, co jest zgodne z wytycznymi W3C dotyczącymi pisania HTML. Umożliwia to także lepsze zrozumienie i zarządzanie kodem, co jest nieocenione w większych projektach z zespołami developerskimi.

Pytanie 9

Jak przeglądarka zaprezentuje kod HTML formularza?

<form>
stanowisko: <input type="text"><br>
obowiązki:<br>
<input type="checkbox" name="obowiazek1" value="1" disabled checked>
sporządzanie dokumentacji<br>
<input type="checkbox" name="obowiazek2" value="2" checked>
pisanie kodu<br>
<input type="checkbox" name="obowiazek3" value="3">
testy oprogramowania<br>
</form>

A. B

B. A

C. D

D. C

Zrozumienie jak działają atrybuty HTML takie jak disabled i checked jest kluczowe dla prawidłowego wyświetlania i funkcjonalności formularzy w przeglądarce. Niektóre z odpowiedzi zawierają błędne interpretacje tych atrybutów co prowadzi do niepoprawnego rozumienia jak formularz będzie prezentowany. Na przykład jeśli pole checkbox nie ma ustawionego atrybutu checked to domyślnie będzie niezaznaczone a użytkownik będzie mógł to zmienić. Dodanie atrybutu checked oznacza że pole będzie zaznaczone od razu po załadowaniu strony. Atrybut disabled uniemożliwia interakcję użytkownika z danym elementem co oznacza że użytkownik nie będzie mógł zmienić jego stanu. Częstym błędem jest założenie że wszystkie pola wyboru mogą być domyślnie edytowalne co nie jest prawdą w przypadku zastosowania atrybutu disabled. Również brak zrozumienia jak kolejność elementów i ich atrybutów wpływa na wizualne i funkcjonalne aspekty formularza może prowadzić do błędnych wniosków dotyczących ich zachowania. Warto pamiętać że prawidłowe zrozumienie tych zasad pozwala na tworzenie bardziej intuicyjnych i użytecznych aplikacji internetowych które spełniają oczekiwania użytkowników i standardy branżowe. Poprawna interpretacja kodu HTML jest więc niezbędna dla każdego profesjonalisty zajmującego się tworzeniem stron i aplikacji internetowych aby zapewnić bezbłędne działanie i łatwość obsługi formularzy przez końcowego użytkownika. Powinno się też zwracać uwagę na dostępność i użyteczność formularzy co jest kluczowym aspektem w procesie projektowania stron internetowych.

Pytanie 10

W programie Audacity, podczas edytowania dźwięku pozyskanego z płyty analogowej, konieczne jest usunięcie pojedynczych trzasków typowych dla płyt winylowych. Jakie narzędzie jest do tego celu przeznaczone?

A. Redukcja szumu (Noise Reduction)

B. Normalizuj (Normalize)

C. Usuwanie stukotu (Click Removal)

D. Obwiednia (Envelope)

Odpowiedź 'Usuwanie stukotu (Click Removal)' jest poprawna, ponieważ narzędzie to jest specjalnie zaprojektowane do eliminowania niepożądanych dźwięków, takich jak trzaski i kliknięcia, które często występują na nagraniach pochodzących z płyt winylowych. Proces ten opiera się na analizie sygnału audio, identyfikując charakterystyczne wzorce związane z trzaskami, a następnie ich usuwaniu bez wpływania na jakość dźwięku pozostałej części nagrania. W praktyce, użytkownicy Audacity mogą z łatwością zaznaczyć fragmenty dźwięku i zastosować to narzędzie, co pozwala na precyzyjne i efektywne usuwanie zakłóceń. Ponadto, dobre praktyki w obróbce audio zalecają przeprowadzanie testów na różnych ustawieniach narzędzia, co pomaga w uzyskaniu optymalnych rezultatów. Warto również wspomnieć, że podczas pracy z analogowymi źródłami dźwięku, usuwanie stukotu powinno być częścią szerszego procesu poprawy jakości dźwięku, który może obejmować także inne techniki, takie jak normalizacja poziomów czy redukcja szumów, co pozwala na uzyskanie czystszego i bardziej profesjonalnego brzmienia nagrania.

Pytanie 11

Do czego służy w PHP funkcja mysqli_select_db()?

A. do wskazania bazy, z której będą pobierane dane

B. do pobrania danych na podstawie zapytania

C. do nawiązania połączenia z serwerem SQL

D. do wskazania tabeli, z której pobierane są dane

Na jednym serwerze MySQL bywa wiele baz, więc po połączeniu trzeba wskazać, z KTÓREJ korzystać - służy do tego mysqli_select_db($polaczenie, "nazwa_bazy"). Zmienia aktywną bazę dla danego połączenia, dzięki czemu kolejne zapytania działają na właściwym zbiorze tabel. Zwykle bazę podaje się już w mysqli_connect(), ale tą funkcją można ją PRZEŁĄCZYĆ w trakcie. Zapamiętaj: „select_db” = wybierz bazę danych.

Pytanie 12

Tabela o nazwie naprawy zawiera kolumny: klient, czyNaprawione. Jakie polecenie należy użyć, aby wykasować rekordy, w których pole czyNaprawione ma wartość prawdziwą?

A. DELETE naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

B. DELETE FROM naprawy;

C. DELETE FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

D. DELETE klient FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

Poprawna odpowiedź to 'DELETE FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;'. To polecenie SQL jest zgodne z syntaksą używaną do usuwania rekordów z tabeli, gdzie spełniony jest określony warunek. W tym przypadku, usuwamy wszystkie rekordy z tabeli 'naprawy', dla których pole 'czyNaprawione' ma wartość TRUE. Użycie słowa kluczowego 'FROM' jest niezbędne, aby wskazać, z której tabeli chcemy usunąć dane. Przykładowo, jeśli w tabeli 'naprawy' mamy wielu klientów, z którymi nie zostały jeszcze dokonane naprawy, a chcemy zachować tylko te, które zostały zakończone, takie polecenie jest idealne. W praktyce, stosowanie takich zapytań jest istotne, aby utrzymywać bazę danych w porządku i eliminować nieaktualne informacje. Ponadto, zgodnie z dobrymi praktykami, przed wykonaniem polecenia DELETE warto wykonać zapytanie SELECT z tym samym warunkiem, aby zobaczyć, które rekordy zostaną usunięte.

Pytanie 13

W SQL uprawnienie SELECT przydzielone za pomocą polecenia GRANT umożliwia użytkownikowi bazy danych

A. zmienianie danych w tabeli

B. generowanie tabeli

C. uzyskiwanie danych z tabeli

D. usuwanie danych z tabeli

Przywilej SELECT w języku SQL, przyznawany przy użyciu polecenia GRANT, umożliwia użytkownikowi baz danych na wykonywanie operacji odczytu danych z określonych tabel. Oznacza to, że użytkownik może pobierać informacje zapisane w tabelach bazy danych, co jest kluczowe dla większości aplikacji korzystających z danych. Na przykład, w kontekście aplikacji analitycznych, dostęp do danych pozwala na generowanie raportów i analiz, które wspierają podejmowanie decyzji. W praktyce, przyznanie przywileju SELECT jest standardową procedurą zabezpieczającą, ponieważ pozwala na kontrolowanie, którzy użytkownicy mogą zobaczyć dane w bazie, minimalizując ryzyko nieautoryzowanego dostępu. Warto również zaznaczyć, że w bazach danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle, przywileje są zarządzane w sposób hierarchiczny, co oznacza, że użytkownik z przywilejem SELECT może dodatkowo dziedziczyć inne przywileje, co zwiększa elastyczność zarządzania dostępem.

Pytanie 14

Które typy danych w języku C++ służą do reprezentacji liczb zmiennoprzecinkowych (rzeczywistych)?

A. double, bool

B. float, double

C. float, long

D. double, short

Liczby zmiennoprzecinkowe (rzeczywiste) reprezentują w C++ typy float i double, przy czym double oferuje większą precyzję (podwójną). Dlatego to one przechowują wartości z częścią ułamkową.

Pytanie 15

DOM udostępnia metody i właściwości, które w języku JavaScript umożliwiają:

A. wykonywanie operacji na zmiennych liczbowych

B. wysłanie danych formularza bezpośrednio do bazy danych

C. manipulowanie łańcuchami znaków zadeklarowanymi w kodzie

D. pobieranie i modyfikowanie elementów wyświetlonej strony

DOM (Document Object Model) to drzewiasta reprezentacja dokumentu HTML, którą przeglądarka udostępnia skryptom. Dzięki niej JavaScript może pobierać elementy strony (np. document.getElementById("x")), zmieniać ich treść (innerHTML), atrybuty i style, a także dodawać lub usuwać elementy oraz reagować na zdarzenia. To podstawa interaktywności stron - bez przeładowania zmienia się ich zawartość i wygląd. Dlatego DOM umożliwia pobieranie i modyfikowanie elementów wyświetlonej strony.

Pytanie 16

Jaką metodę przesyłania należy wykorzystać, by zapewnić największe bezpieczeństwo danych zaszyfrowanych w formularzu, które są wysyłane do kodu PHP?

A. Metoda POST, za pomocą protokołu HTTPS

B. Metoda POST, za pomocą protokołu HTTP

C. Metoda GET, za pomocą protokołu HTTPS

D. Metoda GET, za pomocą protokołu HTTP

Jak wiemy, wybieranie metody POST przy użyciu HTTPS to naprawdę najlepszy sposób na przesyłanie wrażliwych danych. Dlaczego? Bo metoda POST przesyła dane w ciele żądania, więc są one mniej widoczne dla niepowołanych osób. W przeciwieństwie do metody GET, która wrzuca wszystko do adresu URL. A protokół HTTPS to już zupełnie inna bajka, bo szyfruje cały ruch między użytkownikiem a serwerem. W praktyce to znaczy, że nasze dane, przykładowo hasła w formularzach logowania, są lepiej chronione przed podsłuchiwaniem. Oprócz tego warto pamiętać o standardach OWASP, które mocno podkreślają, jak ważne jest stosowanie HTTPS i POST tam, gdzie przesyłamy wrażliwe informacje. To naprawdę mogłoby uratować nas przed różnymi atakami, jak Man-in-the-Middle, więc nie ma co ryzykować i warto stosować te metody.

Pytanie 17

W języku SQL wydano polecenie

CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY '54RTu8';

Jednak operacja ta zakończyła się niepowodzeniem z powodu błędu: #1396 - Operation CREATE USER failed for 'anna'@'localhost'. Możliwą przyczyną tego problemu bazy danych może być:

A. błędna składnia polecenia CREATE USER

B. nieznane polecenie CREATE USER

C. niewystarczająca siła hasła dla konta anna

D. istnienie użytkownika anna w bazie danych

Wybrana przez Ciebie odpowiedź o zbyt słabym haśle dla konta 'anna' jest nietrafiona. Podczas tworzenia użytkownika w MySQL ustalasz nowego użytkownika i hasło, które jeszcze nie jest połączone z żadnym drugim kontem. Zasady bezpieczeństwa mówią, że hasła powinny być mocne, ale w tym przypadku słabe hasło nie wywołuje błędu #1396. Słabe hasło może być problemem przy późniejszej edycji konta, ale nie przy zakładaniu nowego. Co więcej, jeśli chodzi o składnię CREATE USER, to w twoim poleceniu nie masz błędu. To, że hasło jest słabe, to istotny temat, ale musi być zgodne z zasadami, które ustala firma. I pamiętaj, polecenie CREATE USER jest standardem w MySQL, więc jeśli nie znasz, to warto się z nim zapoznać. Większość błędów przy użytkownikach bierze się z braku zrozumienia, jak działa system autoryzacji w bazach danych. Warto znać zasady dotyczące uprawnień, żeby lepiej zarządzać dostępem do baz.

Pytanie 18

Liczba 0x142 zapisana w kodzie JavaScript jest w postaci

A. dziesiętnej

B. dwójkowej

C. ósemkowej

D. szesnastkowej

O systemie liczbowym decyduje prefiks: 0x to szesnastkowy, 0o ósemkowy, 0b dwójkowy, a liczby dziesiętne zapisuje się bez prefiksu. Skoro jest 0x, liczba 0x142 jest szesnastkowa.

Pytanie 19

Jednym z typów testów jednostkowych jest analiza tras, która polega na

A. określeniu punktu startowego i końcowego oraz badaniu dostępnych ścieżek pomiędzy tymi punktami

B. testowaniu obiektów pod kątem inicjalizacji oraz zwolnienia zarezerwowanej pamięci

C. testowaniu wartości granicznych zestawu danych

D. utworzeniu kilku zbiorów danych o zbliżonym sposobie przetwarzania i wykorzystaniu ich do przeprowadzenia testu

W analizie ścieżek w testach jednostkowych chodzi o to, by wyznaczyć, skąd zaczyna się działanie programu i gdzie kończy, a następnie sprawdzić, jakie ścieżki można pomiędzy tymi punktami przejść. Dzięki temu można znaleźć wszystkie możliwe drogi, którymi program może podążać. To ważna metoda, bo pozwala ocenić, czy logika w naszym kodzie działa tak, jak powinna oraz czy przetestowaliśmy wszystkie scenariusze, które mogą się zdarzyć. Na przykład, gdy mamy w kodzie dużo warunków i pętli, analiza ścieżek może ujawnić błędy, które nie wyjdą przy zwykłym testowaniu. W inżynierii oprogramowania to jest naprawdę dobra praktyka, bo upewniamy się, że wszystkie ścieżki zostały sprawdzone, co na pewno wpływa na jakość i stabilność naszego programu.

Pytanie 20

Dostępna jest tabela zatytułowana wycieczki, zawierająca kolumny nazwa, cena oraz miejsca (jako liczba dostępnych miejsc). Aby wyświetlić jedynie nazwy wycieczek, których cena jest poniżej 2000 złotych oraz posiadają co najmniej cztery dostępne miejsca, należy zastosować zapytanie

A. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 4

B. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 4

C. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 3

D. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 3

Wybrana odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje operator AND, który jest kluczowy dla spełnienia obu warunków jednocześnie: cena musi być niższa niż 2000 zł, a liczba wolnych miejsc musi być większa niż 3. Dzięki temu zapytanie działa zgodnie z zamierzeniem, wyświetlając tylko te wycieczki, które rzeczywiście spełniają oba kryteria. Dodatkowo, wybór kolumny 'nazwa' zamiast wszystkich kolumn (jak w przypadku użycia *) optymalizuje zapytanie, co jest dobrym podejściem w kontekście wydajności bazy danych. W przypadku większych zbiorów danych, ograniczenie liczby zwracanych kolumn do tych faktycznie potrzebnych jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w zakresie projektowania zapytań SQL. Można to zaobserwować na przykład w aplikacjach rezerwacji, gdzie użytkownicy są zainteresowani tylko kluczowymi informacjami o dostępnych wycieczkach. W związku z tym, poprawna konstrukcja zapytania nie tylko spełnia wymogi funkcjonalne, ale także wpływa na wydajność i czytelność kodu.

Pytanie 21

Które wywołanie funkcji PHP round() da wynik równy 1?

round(0.29)

round(-4.60)

round(-1.40)

round(0.60)

Funkcja round() zaokrągla liczbę do najbliższej całkowitej (domyślnie): część ułamkowa 0,5 i wyższa idzie w górę, niższa w dół. round(0.60) daje więc 1, bo 0,6 jest bliżej 1 niż 0. Dla porównania round(0.29) to 0, round(-1.40) to -1, a round(-4.60) to -5 (zaokrąglenie do najbliższej całkowitej w stronę większej wartości bezwzględnej). Można też podać liczbę miejsc po przecinku, np. round(3.14159, 2). Dlatego wynik 1 daje round(0.60).

Pytanie 22

Aby wykonać usunięcie wszystkich zapisów z tabeli, konieczne jest użycie kwerendy

A. INSERT INTO

B. TRUNCATE TABLE

C. ALTER COLUMN

D. CREATE COLUMN

Odpowiedź 'TRUNCATE TABLE' jest poprawna, ponieważ ta kwerenda służy do usuwania wszystkich rekordów z tabeli w bazach danych SQL. W przeciwieństwie do kwerendy 'DELETE', która usuwa rekordy jeden po drugim i może być stosowana z warunkiem, 'TRUNCATE TABLE' działa na poziomie strony i usuwa wszystkie wiersze za jednym razem, co czyni ją znacznie bardziej wydajną, szczególnie w przypadku dużych zbiorów danych. Gdy wykonujemy 'TRUNCATE TABLE', wszystkie dane są usuwane, a struktura tabeli pozostaje nienaruszona, co oznacza, że możemy natychmiast dodawać nowe dane do tej samej tabeli. Ponadto, użycie 'TRUNCATE TABLE' resetuje wszelkie generatory tożsamości (IDENTITY) w tabeli. W praktyce ta metoda jest często wykorzystywana w scenariuszach, gdzie potrzebne jest szybkie zresetowanie danych w tabeli, na przykład w aplikacjach testowych lub podczas czyszczenia danych w hurtowniach danych. Warto pamiętać, że 'TRUNCATE' nie można zastosować, jeśli tabela jest powiązana z innymi tabelami przez klucze obce, co jest zgodne z zasadami integralności referencyjnej w bazach danych.

Pytanie 23

Na stronie www znajduje się formularz, do którego należy stworzyć następujące funkcje: walidacja: w czasie wypełniania formularza na bieżąco kontrolowana jest poprawność danych, przesyłanie danych: po zrealizowaniu formularza i jego zatwierdzeniu, dane są przekazywane do bazy danych na serwerze. Aby zrealizować tę funkcjonalność w jak najprostszy sposób, należy zapisać

A. walidację w języku JavaScript, a przesyłanie danych w skrypcie PHP

B. walidację w skrypcie PHP, a przesyłanie danych w JavaScript

C. walidację oraz przesyłanie danych w języku PHP

D. walidację oraz przesyłanie danych w języku JavaScript

Walidacja danych w formularzu powinna być przeprowadzana po stronie klienta, co oznacza, że najwłaściwszym rozwiązaniem jest wykorzystanie języka JavaScript. Taki sposób umożliwia natychmiastowe informowanie użytkownika o błędach, co znacząco poprawia doświadczenia użytkowników. Przykłady zastosowania obejmują sprawdzanie, czy pola są puste, czy wprowadzony adres e-mail ma odpowiedni format oraz czy hasło spełnia określone kryteria. Po zatwierdzeniu formularza, dane powinny być przesyłane do serwera, gdzie można je obsłużyć i zapisać w bazie danych. W tym kontekście wykorzystanie języka PHP jest idealnym rozwiązaniem, ponieważ PHP jest popularnym językiem skryptowym do obsługi backendu i pracy z bazami danych. Serwerowa walidacja danych jest również konieczna dla zapewnienia bezpieczeństwa i integralności danych znajdujących się w bazie. W praktyce, mogą wystąpić sytuacje, w których użytkownik wyłączy JavaScript, dlatego niezbędne jest, aby walidacja odbywała się również po stronie serwera, jednak głównym celem jest zapewnienie wstępnej walidacji na poziomie klienta.

Pytanie 24

Na tabeli Pracownicy, której wiersze są przedstawione na załączonym obrazie, została zrealizowana podana kwerenda SELECT. Jakie dane zostaną zwrócone?

SELECT imie FROM pracownicy WHERE nazwisko = 'Kowal' OR stanowisko > 2;

id	imie	nazwisko	stanowisko
1	Anna	Kowalska	1
2	Monika	Nowak	2
3	Ewelina	Nowakowska	2
4	Anna	Przybylska	3
5	Maria	Kowal	3
6	Ewa	Nowacka	4

A. Wyłącznie Maria

B. Wyłącznie Anna

C. Anna, Maria, Ewa

D. Monika, Ewelina, Maria

Kwerenda SQL SELECT imie FROM pracownicy WHERE nazwisko = 'Kowal' OR stanowisko > 2 ma na celu wybranie imion pracowników, którzy spełniają przynajmniej jeden z dwóch warunków. Pierwszy warunek to nazwisko równe Kowal. Drugi warunek dotyczy stanowiska większego niż 2. W analizowanej tabeli mamy trzy osoby spełniające te kryteria: Maria, która ma nazwisko Kowal oraz Anna i Ewa, które mają stanowiska odpowiednio 3 i 4. Dobrą praktyką w pisaniu zapytań SQL jest jasne formułowanie warunków w klauzuli WHERE, aby zoptymalizować działanie bazy danych i uniknąć niepotrzebnych wyników. Zrozumienie działania operatora OR jest kluczowe, ponieważ umożliwia filtrowanie rekordów według wielu kryteriów. W rzeczywistych scenariuszach biznesowych umiejętność tworzenia takich złożonych zapytań pozwala na efektywne zarządzanie danymi i wyciąganie istotnych informacji, co jest podstawą podejmowania decyzji opartych na danych. Dodatkowo, znajomość struktury tabeli oraz typów danych ułatwia formułowanie zapytań, co jest kluczowe w profesjonalnym używaniu SQL.

Pytanie 25

Liczba 0x142 zapisana w skrypcie JavaScript jest w postaci:

A. dziesiętnej

B. dwójkowej

C. szesnastkowej

D. ósemkowej

Pozostałe systemy mają inne oznaczenia. Liczby dziesiętne pisze się bez żadnego przedrostka, po prostu cyframi (np. 322). Liczby dwójkowe poprzedza 0b (np. 0b101), a ósemkowe - 0o. Przedrostek 0x jest zarezerwowany dla zapisu szesnastkowego, więc 0x142 to liczba w systemie szesnastkowym, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 26

Po uruchomieniu poniższego fragmentu kodu PHP:

echo date("Y");

na ekranie pojawi się bieżąca data zawierająca tylko:

A. rok

B. dzień i miesiąc

C. dzień

D. miesiąc i rok

W odpowiedzi na pytanie, kod PHP echo date("Y"); zwraca aktualny rok, co jest zgodne z jego konstrukcją. Funkcja date() w PHP jest standardowym sposobem na formatowanie daty i czasu. Przekazany argument "Y" oznacza, że chcemy otrzymać rok w czterocyfrowym formacie. Na przykład, jeśli aktualny rok to 2023, wynik będzie wynosił 2023. Tego rodzaju operacje są niezwykle przydatne w różnych aplikacjach, od prostych stron internetowych po bardziej złożone systemy zarządzania treścią, gdzie dane o roku mogą być wykorzystywane do generowania dynamicznych treści, takich jak stopki z roku lub nagłówki z aktualnym rokiem. Użycie funkcji date() w odpowiedni sposób jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania w PHP, które zalecają używanie wbudowanych funkcji do zarządzania datami i czasem, co zapewnia większą niezawodność i prostotę w kodzie.

Pytanie 27

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. części wspólnej.

B. grupowania.

C. wykluczenia.

D. sumy.

W tym zadaniu łatwo się pomylić, bo w grafice wektorowej mamy kilka różnych funkcji, które na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie: łączą obiekty w coś, co zachowuje się jak jeden element. Jednak ich działanie „pod maską” jest zupełnie inne. Funkcje typu suma, wykluczenie czy część wspólna to klasyczne operacje boolowskie na kształtach. One zmieniają geometrię obiektów, czyli tworzą nową ścieżkę wynikową na podstawie przecięcia lub połączenia istniejących. W praktyce oznacza to, że jeśli zastosujesz sumę na tekście i wielokącie, program najczęściej zamieni tekst na krzywe i połączy wszystko w jedną ścieżkę. Efekt wizualny może być fajny, ale edytowalność tekstu przepada. Nie możesz już po prostu zmienić czcionki czy liter, bo to nie jest tekst, tylko zestaw węzłów.
Podobnie z wykluczeniem: ta operacja tworzy „dziurę” jednego obiektu w drugim. Używa się jej np. do wycinania napisu z tła lub tworzenia maski. To jest typowy trik przy projektach logotypów albo efektach dekoracyjnych. Ale z punktu widzenia pytania – to działanie jest destrukcyjne dla tekstu, bo znowu zamienia go na kształt i łączy z wielokątem w sposób nieodwracalny (poza cofnięciem operacji). Część wspólna działa jeszcze ostrzej: zostawia tylko obszar, w którym obiekty się nakładają. Reszta jest tracona. To też jest operacja geometryczna, a nie organizacyjna.
Typowy błąd myślowy polega na założeniu, że „skoro po operacji mam jeden obiekt, to znaczy, że to jest to samo co grupowanie”. Niestety nie. Grupowanie nie modyfikuje kształtów, tylko tworzy kontener logiczny – tak jakbyś w folderze trzymał kilka plików. Możesz je potem rozgrupować i wszystko wraca do stanu sprzed grupowania. Operacje suma, wykluczenie, część wspólna są destrukcyjne względem oryginalnych obiektów, bo generują nową ścieżkę zamiast starych. W kontekście dobrych praktyk w grafice komputerowej i multimediach przyjmuje się, że dopóki chcesz zachować pełną edytowalność (szczególnie tekstów), używasz grupowania, warstw i wyrównywania, a dopiero na późnym etapie projektu stosujesz operacje boolowskie, i to świadomie, wiedząc, że cofasz się już tylko historią edycji. Dlatego w pytaniu, gdzie mowa jest wprost o połączeniu tekstu i wielokąta w jeden obiekt w sposób odwracalny, jedyną sensowną odpowiedzią jest funkcja grupowania, a nie suma, wykluczenie czy część wspólna.

Pytanie 28

Przedstawiony w ramce kod języka PHP oznacza, że zmienna $liczba2 jest:

$liczba2 = &$liczba1;

A. referencją do $liczba1

B. wskaźnikiem do $liczba1

C. iloczynem logicznym ze zmienną $liczba1

D. negacją logiczną zmiennej $liczba1

Kod $liczba2 = &$liczba1; w PHP często bywa mylony z różnymi innymi mechanizmami, bo ten sam znak & występuje także w innych kontekstach. Tutaj jednak nie mamy ani wskaźnika w sensie znanym z języka C, ani operacji logicznej. Silnik PHP traktuje taki zapis jako utworzenie referencji, czyli dwóch nazw dla tej samej wartości w pamięci. To jest dość wysokopoziomowa konstrukcja, a nie bezpośrednia manipulacja adresami.
Mylenie tego zapisu ze wskaźnikiem bierze się z analogii do C/C++, gdzie & kojarzy się z adresem. W PHP programista nie dostaje jednak do ręki adresów pamięci, nie może ich inkrementować, przesuwać ani wykonywać typowych operacji wskaźnikowych. Referencja w PHP jest bardziej mechanizmem zarządzania zmiennymi przez silnik, ukrytym pod prostą składnią. Dlatego mówienie, że $liczba2 jest wskaźnikiem do $liczba1, jest merytorycznie błędne – to inny poziom abstrakcji.
Kolejne częste nieporozumienie dotyczy logiki. Operator negacji logicznej w PHP to !, a nie &, więc zapis &$liczba1 nie może oznaczać negacji. Ampersand w kontekście logicznym w PHP w ogóle nie występuje jako samodzielny operator, więc łączenie go z pojęciem negacji jest całkowicie chybione. Podobnie w przypadku iloczynu logicznego: w PHP używa się && albo and, natomiast pojedyncze & ma inne znaczenie – w starszych wersjach języka było też używane do operacji bitowych oraz właśnie do referencji. Żaden z tych wariantów nie pasuje do odpowiedzi o iloczynie logicznym zmiennej $liczba1.
Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś kojarzy sam znak & z „jakąś logiką” lub „adresami pamięci” i na tej podstawie strzela odpowiedź, zamiast odnieść się do konkretnej składni PHP. W programowaniu webowym, szczególnie w PHP, warto patrzeć na pełny kontekst: gdzie stoi &, czy jest przed nazwą zmiennej w definicji funkcji, przy przypisaniu, czy może pomiędzy wyrażeniami. Dopiero z tego wynika prawidłowa interpretacja. W tym zadaniu kontekst jest jasny: mamy operator referencji przy przypisaniu, więc chodzi wyłącznie o powiązanie dwóch zmiennych z tą samą wartością, a nie o logikę czy wskaźniki w niskopoziomowym znaczeniu.

Pytanie 29

Dla których imion klauzula LIKE jest prawdziwa?

SELECT imie FROM mieszkancy WHERE imie LIKE 'o_%_a';

A. Oksana, Oktawia, Olga

B. Oda, Oksana, Oktawia

C. Oksana, Ola, Olga

D. Oktawia, Oktawian, Olga

Odpowiedź „Oksana, Oktawia, Olga" jest prawidłowa. Aby zrozumieć, dlaczego właśnie te imiona spełniają warunek, należy dokładnie przeanalizować wzorzec użyty w klauzuli LIKE. Wzorzec 'o_%_a' składa się z pięciu elementów: litery „o" na początku, znaku podkreślenia oznaczającego dokładnie jeden dowolny znak, symbolu procentu reprezentującego zero lub więcej dowolnych znaków, kolejnego znaku podkreślenia (znów dokładnie jeden znak) oraz litery „a" na końcu. Z tej struktury wynika, że prawidłowe imię musi spełniać trzy warunki: zaczynać się od litery „o", kończyć się na literę „a" oraz mieć co najmniej cztery znaki długości. Ta ostatnia zasada jest kluczowa - dwa znaki podkreślenia wymuszają obecność minimum dwóch znaków pomiędzy pierwszą a ostatnią literą. Dlatego imiona takie jak „Ola" czy „Oda", mimo że zaczynają się na „o" i kończą na „a", są zbyt krótkie. Z kolei „Oktawian" odpada, ponieważ kończy się na literę „n", nie „a". Pozostają więc Oksana, Oktawia i Olga - każde z nich ma odpowiednią długość i właściwe litery na początku oraz końcu.

Pytanie 30

W pokazanym fragmencie zapytania w języku SQL, polecenie SELECT ma na celu uzyskanie wyników z komendy SELECT COUNT(wartosc) FROM....?

A. średnią wartości w tabeli

B. sumę wartości w kolumnie wartosc

C. liczbę rekordów

D. średnią wartości w kolumnie wartosc

W analizowanych odpowiedziach, wybór średniej tabeli, sumy w kolumnie wartosc oraz średniej w kolumnie wartosc jest niepoprawny z uwagi na różnice między funkcjami agregującymi. Średnia tabeli oznaczałaby zliczenie wartości i ich podzielenie przez liczbę elementów, co w przypadku użycia COUNT nie ma miejsca, ponieważ COUNT nie oblicza średniej, a jedynie zlicza ilość rekordów. Dodatkowo, funkcja SUM, która zlicza sumę wartości w określonej kolumnie, wymaga użycia innej syntaktyki, na przykład SELECT SUM(wartosc) FROM... Ponadto, gdyby celem zapytania było zwrócenie średniej wartości w kolumnie wartosc, należałoby użyć zapytania SELECT AVG(wartosc) FROM..., które jest odrębną funkcją od COUNT i ma zupełnie inny cel. W związku z tym, każda z wymienionych odpowiedzi, które sugerują zwrócenie średniej lub sumy, są technicznie błędne, ponieważ nie odpowiadają na zapytanie, które jest skoncentrowane na zliczaniu ilości wierszy, co jest fundamentalną funkcjonalnością polecenia COUNT w systemach baz danych.

Pytanie 31

Aby zdefiniować w języku HTML listę nienumerowaną (wypunktowaną), należy użyć znacznika:

<ul>

<dt>

<dd>

<ol>

Listę nienumerowaną (wypunktowaną) tworzy znacznik <ul> (unordered list), a jej kolejne pozycje umieszcza się w <li>. Domyślnie elementy poprzedzane są punktorami. Dla listy numerowanej używa się <ol>. Dlatego listę wypunktowaną definiuje <ul>.

Pytanie 32

Do której właściwości CSS można przypisać wartości static, relative, fixed, absolute, sticky?

list-style-type

display

position

text-transform

Wartości static, relative, absolute, fixed i sticky przyjmuje właściwość position - steruje ona sposobem pozycjonowania elementu na stronie (np. fixed przykleja element do okna, sticky „przylepia” go przy przewijaniu). Zapamiętaj: te pięć słów to wartości position.

Pytanie 33

W języku JavaScript stworzono fragment kodu. Po uruchomieniu skryptu zmienna x

<script>
   var x = 10;
   x++;
   console.log(x);
 </script>

A. Będzie równa 11 i zostanie wypisana w oknie popup

B. Będzie równa 10 i zostanie wypisana w dokumencie HTML

C. Będzie równa 10 i zostanie wypisana w głównym oknie przeglądarki internetowej

D. Będzie równa 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej

W zaprezentowanym fragmencie kodu JavaScript zmienna x jest najpierw inicjalizowana wartością 10. Następnie operator inkrementacji x++ zwiększa tę wartość o 1, co skutkuje przypisaniem zmiennej wartości 11. Operator postinkrementacji w JavaScript działa w ten sposób że najpierw zwraca aktualną wartość zmiennej a następnie ją zwiększa. W tym przypadku operacja x++ skutkuje zwiększeniem wartości x do 11. W konsoli przeglądarki wywołanie console.log(x) powoduje wyświetlenie obecnej wartości zmiennej x która wynosi 11. Użycie console.log jest standardową praktyką debugowania w JavaScript i jedną z głównych metod wyświetlania informacji w środowisku przeglądarki. Konsole przeglądarek internetowych są potężnym narzędziem dla deweloperów front-endowych umożliwiającym interaktywną pracę z kodem monitorowanie błędów oraz wydajności aplikacji. Jako najlepsza praktyka zaleca się stosowanie console.log do tymczasowego debugowania i unikanie pozostawiania tych wywołań w produkcyjnych wersjach kodu co może prowadzić do zbędnego obciążenia aplikacji i ujawnienia niepotrzebnych informacji użytkownikom końcowym. Warto również wspomnieć że zmienne deklarowane za pomocą var mają zasięg funkcyjny co oznacza że są dostępne w całej funkcji w której zostały zadeklarowane.

Pytanie 34

Jakiego polecenia SQL należy użyć, aby usunąć z tabeli artykuly wiersze, które zawierają słowo "sto" w dowolnej lokalizacji pola tresc?

A. DELETE FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";

B. DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";

C. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";

D. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";

Wszystkie błędne odpowiedzi opierają się na niezrozumieniu podstawowej funkcji operatora DELETE w języku SQL oraz zasad dotyczących dopasowywania wzorców. Przykłady takie jak 'DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";' oraz 'DELETE * FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";' zawierają nieprawidłowe użycie składni, które nie jest zgodne z standardem SQL. W SQL nie używa się znaku '*' w poleceniach DELETE, gdyż zapis 'DELETE * FROM' jest poprawny tylko dla zapytań SELECT. W kontekście usuwania danych, należy używać jedynie 'DELETE FROM', co jest wystarczające dla określenia, z jakiej tabeli mają zostać usunięte rekordy. Ponadto, pierwsza błędna odpowiedź zdobija wszystkie potencjalne błędy związane z niepoprawnym użyciem operatora '='. Operator '=' wymaga dokładnego dopasowania, co oznacza, że nie może być stosowany do wyszukiwania wzorców, w przeciwieństwie do operatora LIKE, który umożliwia elastyczne dopasowanie z użyciem znaków wieloznacznych. Typowym błędem jest więc przekonanie, że '=' oraz LIKE mogą być stosowane zamiennie bez uwzględnienia, że '=' nie przyjmuje znaków procentowych. Dlatego kluczowe jest, aby przed użyciem poleceń SQL upewnić się, że rozumie się ich składnię oraz zasady działania, co pozwoli uniknąć wielu pułapek w codziennej pracy z bazami danych.

Pytanie 35

Z ilustracji można odczytać, że użytkownik bazy danych posiada uprawnienia do:

A. dodawania, aktualizacji i usuwania danych.

B. wyświetlania, dodawania i aktualizacji danych.

C. wyświetlania, dodawania i usuwania danych.

D. wyświetlania, aktualizacji i usuwania danych.

Na ilustracji widać listę uprawnień do bazy danych w typowym narzędziu administracyjnym (bardzo podobne okno można spotkać np. w phpMyAdminie). Zaznaczone są pola SELECT, UPDATE i DELETE, a niezaznaczone INSERT oraz FILE. W praktyce oznacza to, że użytkownik może odczytywać dane (SELECT), modyfikować istniejące rekordy (UPDATE) oraz je usuwać (DELETE), ale nie ma prawa dodawać nowych wierszy (INSERT) ani operować na plikach na serwerze (FILE). Dlatego poprawna odpowiedź to: „wyświetlania, aktualizacji i usuwania danych”. SELECT odpowiada za wyświetlanie/odczyt danych, UPDATE za aktualizację rekordów, a DELETE za kasowanie danych w tabelach. W administracji bazą danych takie precyzyjne rozróżnienie uprawnień jest jedną z podstawowych dobrych praktyk bezpieczeństwa: użytkownik powinien mieć dokładnie takie prawa, jakich potrzebuje do pracy (zasada najmniejszych uprawnień – least privilege). Na przykład: typowy użytkownik aplikacji raportującej potrzebuje zwykle tylko SELECT, bo ma jedynie oglądać dane. Pracownik działu obsługi klienta może mieć SELECT i UPDATE, aby poprawiać błędne dane klientów, ale niekoniecznie DELETE, żeby przypadkiem nie usuwać rekordów. Z kolei konto techniczne używane przez skrypty migracyjne albo instalator systemu może mieć pełen zestaw: SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE. Moim zdaniem warto od razu kojarzyć te nazwy z typowymi poleceniami SQL, bo później, przy pisaniu zapytań w kodzie (PHP, JavaScript z backendem, itp.), dokładnie te same słowa kluczowe pojawiają się w instrukcjach. Jeśli system pokazuje uprawnienia tak jak na obrazku, zawsze patrz najpierw, które checkboxy są zaznaczone, i od razu tłumacz je sobie na: odczyt, dodawanie, zmiana, usuwanie danych.

Pytanie 36

Dokument HTML określa akapit oraz grafikę. Aby grafika była umieszczona przez przeglądarkę w tej samej linii co akapit po jego lewej stronie, w stylu CSS grafiki należy ustawić właściwość

A. float:left;

B. alt:left;

C. align:left;

D. style:left;

Właściwość CSS 'float:left;' jest kluczowa dla umieszczania elementów w linii obok siebie. Umożliwia ona 'wypływanie' elementu, jakim jest obrazek, w lewo, co skutkuje tym, że tekst w akapicie będzie go otaczał od prawej strony. Jest to szczególnie przydatne w projektowaniu responsywnych układów stron internetowych, gdzie zachowanie porządku w rozmieszczeniu elementów jest istotne zarówno na desktopach, jak i urządzeniach mobilnych. Przykładowo, jeśli mamy akapit z opisem produktu, który chcemy wizualnie wzbogacić odpowiednim zdjęciem z jego lewej strony, zastosowanie 'float:left;' w stylach CSS sprawi, że tekst będzie płynnie dostosowywał się do rozmiaru obrazka. Zgodnie z dobrymi praktykami, warto również pamiętać o zastosowaniu 'clear:both;' w przypadku elementów, które mają pojawić się poniżej zaganianych elementów, aby uniknąć problemów z układem. Dodatkowo, warto zadbać o odpowiednie wymiary obrazka oraz użycie atrybutu 'alt' w tagu <img>, aby poprawić dostępność strony oraz jej SEO.

Pytanie 37

W JavaScript poprawnie zdefiniowana zmienna to

A. imie2

B. imię%

C. #imie

D. imię2

Odpowiedź 'imie2' jest prawidłowa, ponieważ spełnia wszystkie zasady dotyczące nazewnictwa zmiennych w języku JavaScript. Zgodnie z tymi zasadami, nazwy zmiennych mogą zaczynać się od litery (a-z, A-Z), znaku podkreślenia (_) lub znaku dolara ($). Następnie, dozwolone są litery, cyfry (0-9), znaki podkreślenia oraz znaki dolara. Nazwa 'imie2' jest zgodna z tymi zasadami, ponieważ zaczyna się od litery, a następnie zawiera cyfrę, co jest akceptowalne. Przykładowo, dobra praktyka w programowaniu polega na nadawaniu zmiennym nazw związanych z ich przeznaczeniem, na przykład 'userAge' dla wieku użytkownika. Warto pamiętać, że unikanie użycia polskich znaków oraz specjalnych symboli w nazwach zmiennych, takich jak znaki procentu czy hashtagi, zwiększa czytelność i przenośność kodu, szczególnie w międzynarodowych projektach. Dobra praktyka sugeruje również używanie camelCase, co ułatwia identyfikację zmiennych w większych projektach.

Pytanie 38

W jakim formacie powinien być zapisany obraz, aby mógł być wyświetlany na stronie internetowej z zachowaniem przezroczystości?

A. PNG

B. CDR

C. JPG

D. BMP

Format PNG (Portable Network Graphics) jest szeroko stosowany w sieci internetowej, ponieważ obsługuje przezroczystość, co jest kluczowe przy tworzeniu grafik, które mają być używane na stronach internetowych. Przezroczystość pozwala na nałożenie grafik na różne tła bez widocznych prostokątów czy kolorowych krawędzi, co znacznie poprawia estetykę oraz elastyczność projektów graficznych. PNG wykorzystuje kompresję bezstratną, co oznacza, że jakość obrazu nie ulega pogorszeniu podczas jego zapisywania, co jest istotne dla profesjonalnych projektów. Przykłady zastosowania formatu PNG obejmują ikony, logotypy oraz różnego rodzaju ilustracje, które muszą być wyświetlane na różnych tłach. W branży internetowej dobrym standardem jest używanie PNG do grafik wymagających przezroczystości, szczególnie w kontekście responsywnych projektów, gdzie różne elementy mogą mieć różne tła w zależności od urządzenia. Ponadto, PNG obsługuje kolor 24-bitowy oraz przezroczystość 8-bitową, co daje możliwość tworzenia bardziej złożonych efektów wizualnych. Zastosowanie tego formatu jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu stron, co czyni go preferowanym wyborem w wielu sytuacjach.

Pytanie 39

Którego języka skryptowego użyć do aplikacji WWW zagnieżdżonych w HTML i uruchamianych po stronie SERWERA?

A. PHP

B. C#

C. Perl

D. JavaScript

PHP to skryptowy język serwerowy, który OSADZA SIĘ wprost w HTML (między <?php ... ?>) i wykonuje na SERWERZE - do przeglądarki trafia już gotowy HTML będący wynikiem działania kodu. Tak powstają strony dynamiczne: logowanie, sklepy, fora. Zapamiętaj: PHP liczy się na serwerze, a klient widzi tylko efekt.

Pytanie 40

Który zapis CSS wyrówna tekst akapitu do prawej strony?

<p style="text-align: right">tekst</p>

<p style="font: right">tekst</p>

<p style="align: right">tekst</p>

<p style="position: right">tekst</p>

Poziome wyrównanie tekstu w bloku ustawia właściwość text-align. Wartość right dosuwa tekst do prawej krawędzi, np. <p style="text-align: right">tekst</p>. Inne dopuszczalne wartości to left, center i justify (wyjustowanie). Dlatego do wyrównania tekstu do prawej służy text-align: right.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej