Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik teleinformatyk
  • Kwalifikacja: INF.08 - Eksploatacja i konfiguracja oraz administrowanie sieciami rozległymi
  • Data rozpoczęcia: 7 stycznia 2026 08:43
  • Data zakończenia: 7 stycznia 2026 08:53

Egzamin zdany!

Wynik: 20/40 punktów (50,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Z jakiego zakresu adresów IP mechanizm APIPA (Automatic Private IP Addressing) przydzieli komputerowi adres, jeśli serwer DHCP w sieci nie funkcjonuje?

A. 169.254.0.1  169.254.255.254 /255.255.0.0
B. 11.10.10.0  122.255.255.254 /255.0.0.0
C. 172.16.0.0  172.31.255.255 /255.255.255.0
D. 192.168.0.0  192.168.255.255 /255.255.0.0
Mechanizm APIPA (Automatic Private IP Addressing) przydziela adresy IP z zakresu 169.254.0.1 do 169.254.255.254, co jest zgodne z przyjętymi standardami dla automatycznego adresowania w przypadku braku serwera DHCP. Główną funkcją APIPA jest umożliwienie urządzeniom w lokalnej sieci komunikacji, nawet gdy serwer DHCP jest niedostępny. APIPA automatycznie przydziela adres IP, co jest szczególnie przydatne w małych sieciach, gdzie nie ma potrzeby korzystania z serwera DHCP. Przykładem zastosowania tego mechanizmu może być sytuacja w biurze domowym lub w małej sieci, gdzie urządzenia takie jak drukarki lub laptopy muszą współpracować, a brak serwera DHCP uniemożliwia im uzyskanie adresu IP. Zastosowanie APIPA pozwala na szybkie rozwiązanie problemu z adresowaniem, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania siecią, umożliwiając szybkie i efektywne połączenia między urządzeniami bez konieczności ręcznej konfiguracji adresów IP.

Pytanie 2

Modulacja, która polega na jednoczesnej zmianie amplitudy oraz fazy sygnału nośnego, gdzie każda modyfikacja fali nośnej koduje czterobitową informację wejściową, definiowana jest jako modulacja

A. ASK
B. PSK
C. FSK
D. QAM
Modulacja PSK (Phase Shift Keying), FSK (Frequency Shift Keying) oraz ASK (Amplitude Shift Keying) to różnorodne techniki modulacji, które różnią się od siebie zasadą działania oraz sposobem kodowania informacji. PSK polega na zmianie fazy sygnału nośnego, co pozwala na efektywne przesyłanie danych, jednak nie uwzględnia zmiany amplitudy, co ogranicza ilość bitów, które można przesłać w danym symbolu. FSK z kolei zmienia częstotliwość sygnału nośnego, co jest użyteczne w komunikacji radiowej, ale również nie pozwala na równoczesne kodowanie tak dużej ilości informacji jak w QAM. ASK zmienia amplitudę sygnału nośnego w odpowiedzi na dane, ale nie łączy w sobie zmian fazy, co również czyni tę metodę mniej efektywną w porównaniu do QAM. Typowym błędem myślowym jest mylenie tych technik modulacji i ich zastosowań, co prowadzi do wyboru nieodpowiednich rozwiązań w kontekście przesyłania danych. QAM, dzięki swojej zdolności do kodowania większej ilości informacji w jednym symbolu, stanowi nowoczesne podejście do transmisji danych w szybkim tempie i wysokiej jakości, co nie jest możliwe przy użyciu wymienionych metod.

Pytanie 3

Którego protokołu składnikiem jest baza danych MIB (Management Information Base)?

A. PPTP (Point-to-Point Tunneling Protocol)
B. SMTP (Simple Mail Transfer Protocol)
C. SNMP (Simple Network Management Protocol)
D. TFTP (Trivial File Transfer Protocol)
SNMP, czyli Simple Network Management Protocol, jest kluczowym protokołem wykorzystywanym w zarządzaniu sieciami komputerowymi. Jego podstawowym elementem jest baza informacji MIB (Management Information Base), która zawiera struktury danych opisujące obiekty zarządzane w sieci. MIB definiuje, jakie informacje są dostępne dla zarządzających urządzeń, takich jak routery, przełączniki czy serwery, umożliwiając administratorom monitorowanie stanu i konfiguracji tych urządzeń. Przykład praktycznego zastosowania SNMP i MIB to monitorowanie wydajności sieci – poprzez zbieranie danych o ruchu, obciążeniu CPU czy stanie portów, administratorzy mogą szybko reagować na problemy i optymalizować działanie infrastruktury. Warto również zaznaczyć, że SNMP jest zgodny z różnymi standardami branżowymi, co zapewnia interoperacyjność między urządzeniami różnych producentów, co jest kluczowe w dzisiejszych złożonych środowiskach IT.

Pytanie 4

Tabela przedstawia fragment dokumentacji technicznej drukarki dotyczący jej interfejsów zewnętrznych. W jaki sposób może być podłączona ta drukarka?

  • interfejs równoległy IEEE 1284,
  • interfejs USB 2.0 o dużej szybkości,
  • karta sieciowa Ethernet 10/100 Base TX
A. Do portu USB w komputerze, bezpośrednio do sieci przewodowej złączem RJ45, do sieci bezprzewodowej.
B. Do portu LPT w komputerze, bezpośrednio do sieci bezprzewodowej.
C. Do portu LPT w komputerze, portu USB w komputerze, bezpośrednio do sieci przewodowej złączem RJ45.
D. Do portu LPT, portu COM, portu USB w komputerze.
Odpowiedź, która wskazuje, że drukarka może być podłączona do portu LPT w komputerze, portu USB w komputerze oraz bezpośrednio do sieci przewodowej za pomocą złącza RJ45, jest prawidłowa z kilku powodów. Po pierwsze, port LPT (IEEE 1284) jest tradycyjnie stosowany do podłączania drukarek, co pozwala na przesyłanie danych w sposób równoległy. Po drugie, interfejs USB 2.0 jest szeroko stosowany w nowoczesnych urządzeniach, co gwarantuje szybkie i proste połączenie z komputerem, a jego powszechność sprawia, że jest standardem w branży. Po trzecie, możliwość podłączenia do sieci przewodowej przez złącze RJ45 umożliwia korzystanie z drukarki w środowisku sieciowym, co znacznie ułatwia drukowanie z różnych urządzeń w biurze. Tego rodzaju wielofunkcyjność w podłączaniu urządzeń jest zgodna z praktykami i standardami branżowymi, które promują elastyczność i interoperacyjność sprzętu. Dodatkowo, współczesne drukarki często oferują różne opcje podłączeń, co pozwala na ich integrację w różnorodnych środowiskach pracy.

Pytanie 5

Którego z urządzeń dotyczy dokumentacja techniczna?

ParametrOpis
Technologia pracyHSPA+, HSUPA, HSDPA, UMTS, EDGE, GPRS, GSM
Szybkość transmisjido 28,8 Mbps do użytkownika
do 5,76 Mbps od użytkownika
Wspierane systemy operacyjneWindows 2000, XP, Vista, Windows 7, Mac OS
Wymiary84 mm x 27 mm x 12 mm
A. Regeneratora.
B. Przełącznika.
C. Rutera.
D. Modemu.
Poprawna odpowiedź to modem, ponieważ dokumentacja techniczna odnosi się do urządzenia, które obsługuje technologie transmisji danych, takie jak HSPA+, HSUPA, HSDPA, UMTS, EDGE, GPRS i GSM, które są typowe dla modemów. Modem jest kluczowym urządzeniem w sieciach telekomunikacyjnych, umożliwiającym przesyłanie danych z maksymalną prędkością do 28,8 Mbps w kierunku użytkownika i do 5,76 Mbps w kierunku sieci. Zastosowanie modemów jest niezbędne w wielu scenariuszach, takich jak dostęp do Internetu w domach i biurach, a także w urządzeniach mobilnych, co czyni je wszechstronnymi. Dodatkowo, kompatybilność z różnymi systemami operacyjnymi, takimi jak Windows 2000, XP, Vista, Windows 7 oraz Mac OS, podkreśla ich znaczenie na rynku. W praktyce, modem może być wykorzystywany do tworzenia połączeń internetowych w różnych lokalizacjach, co czyni go niezbędnym elementem infrastruktury telekomunikacyjnej.

Pytanie 6

Funkcja w systemach PBX, która umożliwia bezpośrednie nawiązanie połączenia z wewnętrznym numerem abonenta, to

A. MSN (Multiple Subscriber Number)
B. DDI (Direct Dial-In)
C. CFU (Call Forwarding Unconditional)
D. CLIP (Calling Line Identification Presentation)
DDI (Direct Dial-In) to usługa, która umożliwia bezpośrednie połączenie z numerem abonenta wewnętrznego w ramach central telefonicznych PBX. Dzięki DDI, zewnętrzni dzwoniący mogą nawiązać połączenie z wybranym abonentem, omijając centralę i jej operatorów. To znacząco zwiększa efektywność komunikacji, ponieważ skraca czas potrzebny na zestawienie połączenia. W praktyce, przedsiębiorstwa często wykorzystują DDI do przydzielania unikalnych numerów do różnych działów lub pracowników, co ułatwia kontakt. Na przykład, dział sprzedaży może mieć swój własny numer DDI, co pozwala klientom bezpośrednio dzwonić do tego działu, zamiast przechodzić przez centralę. DDI jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania komunikacją w firmach, a jego wdrożenie może przynieść korzyści w postaci poprawy satysfakcji klientów oraz optymalizacji pracy zespołów. Współczesne standardy telekomunikacyjne, takie jak ISDN, wspierają funkcjonalność DDI, co czyni ją integralną częścią nowoczesnych rozwiązań komunikacyjnych.

Pytanie 7

Jaki kodek mowy cechuje się najkrótszym opóźnieniem sygnału oraz oferuje najlepszą jakość połączeń?

A. G.723
B. G.711
C. G.726
D. G.729
G.711 to kodek, który charakteryzuje się niskim opóźnieniem sygnału oraz wysoką jakością połączeń, co czyni go idealnym rozwiązaniem dla aplikacji wymagających rzeczywistej komunikacji, takich jak VoIP (Voice over Internet Protocol). G.711 stosuje próbkowanie z częstotliwością 8 kHz i kompresję bezstratną, co pozwala na uzyskanie jakości dźwięku bliskiej jakości analogowej. W praktyce, G.711 jest szeroko stosowany w systemach telefonii internetowej oraz w centralach PBX, gdzie jakość dźwięku jest kluczowym czynnikiem. Dzięki niewielkiemu opóźnieniu, które wynosi około 10-20 ms, G.711 doskonale radzi sobie w zastosowaniach wymagających interakcji w czasie rzeczywistym, takich jak rozmowy telefoniczne czy wideokonferencje. W kontekście standardów branżowych, G.711 jest uznawany za jeden z najbardziej stabilnych i niezawodnych kodeków, co czyni go pierwszym wyborem dla wielu dostawców usług telekomunikacyjnych i systemów komunikacji unifikowanej.

Pytanie 8

Jaki sposób kodowania ciągu binarnego przedstawiono na rysunku?

Ilustracja do pytania
A. Manchester różnicowy.
B. NRZ.
C. Hamminga.
D. Dwupoziomowe RZ.
Wybór innych metod kodowania, takich jak Hamming, Manchester różnicowy czy NRZ, wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące zasad funkcjonowania tych technik. Kodowanie Hamminga jest używane przede wszystkim do korekcji błędów, gdzie dodawane są bity parzystości w celu wykrywania i poprawiania błędów w transmisji, co jest zupełnie innym celem niż prostota reprezentacji bitów w kodowaniu RZ. Z kolei kodowanie Manchester różnicowy łączy sygnał ze synchronizacją, zmieniając stan sygnału na zmianę bitów; w tym przypadku sygnał zmienia poziom w każdym momencie, co nie jest zgodne z zasadą powrotu do zera w RZ. NRZ (Non-Return to Zero) polega na utrzymywaniu poziomu sygnału przez cały czas trwania bitu, co może prowadzić do problemów z synchronizacją w dłuższych transmisjach, szczególnie w sytuacji, gdy występują długie ciągi zer. Zrozumienie różnic między tymi technikami kodowania jest kluczowe dla efektywnego projektowania systemów komunikacyjnych, gdzie wybór odpowiedniego sposobu kodowania ma istotny wpływ na jakość sygnału oraz efektywność przesyłania danych. W praktyce, błędny wybór techniki może prowadzić do znacznych strat w wydajności oraz niezawodności systemu komunikacyjnego.

Pytanie 9

Gdy poziom sygnału użytkowego wynosi 0, a poziom szumów to -40 dB, jaki jest odstęp sygnału od szumu (SNR)?

A. 40 dB
B. - 40 dB
C. 0 dB
D. 20 dB
Odpowiedź 40 dB jest prawidłowa, ponieważ odstęp sygnału od szumu (SNR) oblicza się na podstawie różnicy poziomów sygnału i szumu. W tym przypadku sygnał użytkowy ma poziom zerowy (0 dB), a poziom szumów wynosi -40 dB. Odstęp sygnału od szumu oblicza się według wzoru: SNR = Poziom sygnału - Poziom szumu. Wstawiając wartości: SNR = 0 dB - (-40 dB) = 0 dB + 40 dB = 40 dB. Odstęp sygnału od szumu jest kluczowym parametrem w telekomunikacji i inżynierii dźwięku, ponieważ wysoki SNR oznacza lepszą jakość sygnału, co z kolei przekłada się na mniejsze błędy w przesyłanych danych oraz lepszą percepcję dźwięku. Przykładem zastosowania SNR jest analiza jakości sygnału w systemach audio, gdzie odpowiedni odstęp sygnału od szumu zapewnia, że dźwięk jest czysty i wyraźny, minimalizując zakłócenia, które mogą być słyszalne dla użytkownika. W praktyce, dla zapewnienia wysokiej jakości usług, inżynierowie starają się osiągnąć wartość SNR na poziomie co najmniej 20 dB dla systemów audio oraz 30 dB w telekomunikacji.

Pytanie 10

W procesie generowania strumienia E2 z czterech strumieni E1 w europejskiej strukturze PDH wykorzystywane są:

A. zwielokrotnienie czasowe TDM i przeplot bajtowy
B. zwielokrotnienie częstotliwościowe FDM oraz przeplot bitowy
C. zwielokrotnienie czasowe TDM i przeplot bitowy
D. zwielokrotnienie częstotliwościowe FDM oraz przeplot bajtowy
Odpowiedź na temat zwielokrotnienia czasowego (TDM) oraz przeplotu bitowego w kontekście tworzenia strumienia E2 z czterech strumieni E1 jest całkiem trafna. Zwielokrotnienie czasowe, to taka technika, co pozwala na przydzielanie określonych przedziałów czasowych dla różnych sygnałów - dzięki temu można je przesyłać jednocześnie w tym samym kanale. Gdy mamy cztery strumienie E1 o przepustowości 2 Mbps, to po ich złożeniu wychodzi nam 8 Mbps dla strumienia E2, co wygląda dobrze na papierze. Przeplot bitowy oznacza, że dane lecą bit po bicie, co daje niezłe rezultaty w wykorzystaniu pasma. W actually, można zauważyć, że ta metoda jest szeroko stosowana w telekomunikacji, bo daje elastyczność i dobrze zarządza różnymi sygnałami. Nowoczesne systemy często bazują na standardach ITU-T G.703, które konkretnie opisują zasady zwielokrotnienia i przeplotu, czyli coś, co ma znaczenie w branży.

Pytanie 11

Wyświetlany na monitorze komunikat Keyboard is locked out — Unlock the key podczas uruchamiania komputera odnosi się do

A. braku połączenia komputera z klawiaturą
B. wadliwej klawiatury
C. sytuacji, w której jeden z przycisków mógł zostać wciśnięty i jest zablokowany
D. braku sygnału na klawiaturze
Komunikat 'Keyboard is locked out — Unlock the key' wskazuje, że przynajmniej jeden z klawiszy klawiatury mógł zostać wciśnięty i zablokowany. Taki stan rzeczy może wynikać z niepoprawnego działania mechanizmu klawisza, co powoduje, że system operacyjny interpretuje go jako ciągłe naciśnięcie. W praktyce, aby rozwiązać ten problem, warto spróbować delikatnie nacisnąć wszystkie klawisze klawiatury, w szczególności te, które mogą być bardziej narażone na zacięcie, jak klawisze funkcyjne czy spacja. W sytuacjach, gdy klawiatura nie reaguje, dobrze jest sprawdzić także fizyczny stan urządzenia oraz ewentualne zanieczyszczenia, które mogłyby powodować zacięcie klawiszy. Znajomość tego komunikatu jest istotna nie tylko dla użytkowników, ale także dla techników zajmujących się wsparciem technicznym, którzy mogą szybko zdiagnozować problem na podstawie tego komunikatu. Warto również zwrócić uwagę na dokumentację techniczną producenta klawiatury, która często zawiera informacje o takich problemach oraz zalecane metody ich rozwiązywania.

Pytanie 12

Który z poniższych protokołów pozwala na ustanawianie bezpiecznych połączeń?

A. PKCS#7
B. HTTP
C. SSL
D. Telnet
SSL (Secure Sockets Layer) to protokół kryptograficzny, który zapewnia bezpieczne połączenia przez internet. Umożliwia szyfrowanie danych przesyłanych między klientem a serwerem, co chroni informacje przed podsłuchiwaniem i manipulacją. SSL jest szeroko stosowany w aplikacjach webowych, gdzie bezpieczeństwo danych jest kluczowe, takich jak bankowość online, zakupy e-commerce czy platformy komunikacyjne. Protokół ten zapewnia również uwierzytelnianie serwera, co oznacza, że klienci mogą mieć pewność, że łączą się z właściwym serwisem, a nie z oszustem. W praktyce, wdrożenie SSL na stronie internetowej odbywa się poprzez uzyskanie certyfikatu SSL od zaufanego urzęd certyfikacji. Przykładami zastosowania SSL są strony internetowe z adresami zaczynającymi się od 'https://', co wskazuje na aktywne szyfrowanie danych. Warto również zaznaczyć, że SSL został zastąpiony przez bardziej nowoczesny protokół TLS (Transport Layer Security), jednak termin SSL jest nadal powszechnie używany.

Pytanie 13

W celu zabezpieczenia komputerów w sieci lokalnej przed nieautoryzowanym dostępem oraz atakami DoS, konieczne jest zainstalowanie i odpowiednie skonfigurowanie

A. bloku okienek pop-up
B. programu antywirusowego
C. zapory ogniowej
D. filtru antyspamowego
Zainstalowanie i skonfigurowanie zapory ogniowej (firewall) jest kluczowym krokiem w zabezpieczaniu sieci lokalnej przed nieautoryzowanym dostępem oraz atakami typu DoS (Denial of Service). Zapora ogniowa działa jako bariera pomiędzy zaufaną siecią a nieznanym lub potencjalnie niebezpiecznym ruchem, analizując pakiety danych i decydując, które z nich powinny być dopuszczone do dalszego przetwarzania. Praktyczne zastosowanie zapory ogniowej obejmuje zarówno kontrolowanie ruchu przychodzącego, jak i wychodzącego, co pozwala na blokowanie nieautoryzowanych prób dostępu oraz identyfikację potencjalnych zagrożeń. Zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, wykorzystanie zapór ogniowych w połączeniu z innymi technologiami bezpieczeństwa, takimi jak systemy IDS/IPS (Intrusion Detection/Prevention Systems), pozwala na stworzenie wielowarstwowej architektury zabezpieczeń. Ponadto, zapory ogniowe mogą być konfigurowane do filtrowania ruchu na podstawie adresów IP, portów, a także protokołów, co jeszcze bardziej zwiększa poziom bezpieczeństwa sieci lokalnej. Wspierają one także implementację polityk bezpieczeństwa, które są zgodne z różnymi standardami branżowymi, takimi jak ISO 27001 czy NIST SP 800-53.

Pytanie 14

Przyciśnięcie cyfry "6" aparatu telefonicznego z wybieraniem tonowym powoduje, zgodnie z zamieszczonym w tabeli kodem "2(1/4)", wytworzenie tonu powstałego z nałożenia na siebie dwóch sinusoidalnych fal o częstotliwościach

Częstotliwość1209 Hz1336 Hz1477 Hz1633 Hz
697 Hz123A
770 Hz456B
852 Hz789C
941 Hz*0#D
A. 941 Hz i 1209 Hz
B. 852 Hz i 1336 Hz
C. 770 Hz i 1477 Hz
D. 697 Hz i 1633 Hz
Jak to działa? No więc, gdy wciśniesz cyfrę '6' na telefonie z wybieraniem tonowym, generuje dwa dźwięki: jeden o częstotliwości 770 Hz, a drugi 1477 Hz. To wynika z systemu DTMF, czyli Dual-Tone Multi-Frequency. Każda cyfra w tym systemie ma swoją parę tonów, co pozwala telefonowi łatwo zrozumieć, co wybrałeś. Te dźwięki pojawiają się w automatycznych systemach, jak bankowość telefoniczna czy infolinie. Właściwie rozumienie jak to działa jest ważne, zwłaszcza kiedy korzystasz z systemów, które się opierają na tych tonach. Dzięki temu korzystanie z nowoczesnych technologii komunikacyjnych staje się łatwiejsze.

Pytanie 15

W światłowodach jednomodowych sygnał doświadcza dyspersji chromatycznej, która jest wynikiem dwóch zjawisk:

A. dyspersja modowa i falowodowa
B. dyspersja materiałowa i falowodowa
C. zakłócenia elektromagnetyczne i absorpcja
D. absorpcja i dyspersja modowa
Wybór odpowiedzi, która nie bierze pod uwagę dyspersji materiałowej i falowodowej, może wprowadzać zamieszanie co do działania światłowodów. Dyspersja modowa jest ważna dla światłowodów wielomodowych, gdzie różne tryby propagacji wpływają na czas dotarcia sygnałów, ale w przypadku światłowodów jednomodowych nie jest to kluczowe. Zakłócenia elektromagnetyczne i absorpcja też wpływają na jakość sygnału, ale to nie one są głównymi przyczynami dyspersji chromatycznej. Ważne, żeby zrozumieć, że dyspersja chromatyczna wiąże się z różnicą prędkości fal świetlnych w materiałach optycznych i budowie falowodu. Czasami myli się dyspersję z tłumieniem; tłumienie dotyczy strat sygnału przez absorpcję lub rozpraszanie, a dyspersja chodzi o rozmycie sygnału w czasie. Jak się tego nie rozumie, można podjąć złe decyzje projektowe, które wpłyną na wydajność systemów komunikacyjnych. Więc naprawdę warto nauczyć się tych zagadnień, żeby lepiej rozumieć technologię światłowodową.

Pytanie 16

Aby zrealizować konsolidację danych na twardym dysku w taki sposób, aby zajmowały one sąsiadujące klastry, należy zastosować

A. indeksowanie
B. kompresję
C. filtrację
D. defragmentację
Kompresja danych polega na zmniejszeniu rozmiaru plików, aby zajmowały mniej miejsca na dysku. Chociaż może to prowadzić do oszczędności przestrzeni, nie ma to związku z organizowaniem fragmentów plików w sąsiadujących klastrach na dysku. Kompresja działa na poziomie logicznym danych, a nie na poziomie fizycznym ich przechowywania. Filtracja z kolei odnosi się do procesu przetwarzania danych, w którym wybiera się określone informacje według zdefiniowanych kryteriów. Nie ma to zastosowania w kontekście zarządzania danymi na dysku twardym. Indeksowanie jest techniką, która pozwala na przyspieszenie dostępu do danych poprzez tworzenie struktury, która ułatwia ich wyszukiwanie. Jednak podobnie jak w przypadku kompresji, nie prowadzi to do fizycznej reorganizacji danych na dysku. Typowym błędem myślowym jest mylenie pojęcia optymalizacji danych z ich kompresją czy filtracją. Chociaż te procesy mają swoje miejsce w zarządzaniu danymi, nie odpowiadają one bezpośrednio na potrzebę defragmentacji, która jest kluczowa dla utrzymania wydajności systemu operacyjnego w oparciu o dyski twarde. Ważne jest, aby zrozumieć różnice między tymi procesami oraz ich zastosowanie w praktyce, aby móc skutecznie zarządzać danymi i zasobami systemowymi.

Pytanie 17

Jaki zakres częstotliwości wykorzystuje modem szerokopasmowy ADSL?

A. od 20 Hz do 1,1 kHz
B. od 20 MHz do 1,1 GHz
C. od 20 Hz do 1,1 THz
D. od 20 kHz do 1,1 MHz
Wybór pasma częstotliwości w odpowiedziach jest kluczowy dla zrozumienia zasad działania technologii szerokopasmowych. Wskazanie, że modem ADSL pracuje w paśmie od 20 Hz do 1,1 THz, jest błędne, ponieważ pasmo to obejmowałoby częstotliwości znacznie poza zakresem stosowanym w telekomunikacji, co jest technicznie niemożliwe. Tego rodzaju odpowiedź nie uwzględnia dużej różnicy między zakresem częstotliwości związanym z ADSL a ultrawysokimi częstotliwościami, które są wykorzystywane w innych technologiach, takich jak komunikacja optyczna czy radiowa. Kolejne podejście wskazujące na częstotliwości od 20 MHz do 1,1 GHz również jest nietrafione, ponieważ takie pasmo jest typowe dla technologii takich jak LTE czy Wi-Fi, a nie dla ADSL. ADSL korzysta z niskich częstotliwości, które są mniej podatne na zakłócenia i pozwalają na efektywne przesyłanie danych przez linie telefoniczne. Inna błędna odpowiedź, sugerująca, że ADSL działa w paśmie od 20 Hz do 1,1 kHz, jest niewłaściwa, ponieważ tak niskie częstotliwości nie są wystarczające do przesyłania danych z wymaganymi prędkościami. Typowym błędem myślowym jest uogólnienie częstotliwości bez uwzględnienia specyfiki technologii transmisyjnej. Zrozumienie, jakie pasma częstotliwości są odpowiednie dla danego typu transmisji, jest kluczowe dla efektywnego projektowania i eksploatacji sieci telekomunikacyjnych.

Pytanie 18

Jaki filtr tłumi składowe widma sygnału o wysokich częstotliwościach, a jednocześnie przepuszcza składowe o niskich częstotliwościach?

A. Górnoprzepustowy
B. Pasmowoprzepustowy
C. Pasmozaporowy
D. Dolnoprzepustowy
Filtr dolnoprzepustowy jest zaprojektowany w taki sposób, aby tłumić składowe sygnału o wysokich częstotliwościach, jednocześnie umożliwiając przejście składowym o małych częstotliwościach. Działa to na zasadzie redukcji szumów oraz eliminacji niepożądanych sygnałów wysokoczęstotliwościowych, co jest szczególnie przydatne w różnych zastosowaniach inżynieryjnych, takich jak telekomunikacja, audio, czy przetwarzanie sygnałów. Na przykład w systemach audio, filtry dolnoprzepustowe są często stosowane do usuwania niepożądanych wysokoczęstotliwościowych zakłóceń, co poprawia jakość dźwięku i pozwala na lepsze odtworzenie pożądanych tonów. W kontekście standardów branżowych, takie filtry są wykorzystywane w systemach komunikacyjnych zgodnych z normami, które określają dopuszczalne pasma częstotliwości oraz zniekształcenia sygnału. Dodatkowo, zrozumienie działania filtrów dolnoprzepustowych jest kluczowe w inżynierii sygnałów, gdzie umiejętność ich zastosowania przekłada się na wydajność i skuteczność systemów elektronicznych.

Pytanie 19

Modulacja, która polega na kodowaniu przy użyciu dwóch bitów na czterech ortogonalnych przesunięciach fazy, to modulacja

A. impulsowa amplitudy
B. kwadraturowa fazy
C. kwadraturowa amplitudy
D. kluczowana częstotliwości
Wybór nieprawidłowej odpowiedzi może prowadzić do nieporozumień w zakresie podstawowych koncepcji modulacji sygnału. Modulacja kwadraturowa amplitudy (QAM) różni się od QPSK tym, że wykorzystuje zarówno zmiany amplitudy, jak i fazy, co pozwala na przesyłanie większej ilości informacji w porównaniu do samej modulacji fazowej. W praktyce QAM jest bardziej złożona i wymaga lepszej jakości sygnału, aby zminimalizować błędy, co czyni ją mniej odporną na szumy w porównaniu do QPSK. Ponadto, modulacja impulsowa amplitudy odnosi się do zmiany amplitudy impulsów w czasie, a nie do kodowania bitów w fazie, co czyni tę odpowiedź nieadekwatną w kontekście zadania. W przypadku modulacji kluczowanej częstotliwości (FSK) zmiana częstotliwości sygnału jest kluczowym aspektem, a nie fazy, co również nie zgadza się z opisem pytania. Niezrozumienie różnicy pomiędzy różnymi technikami modulacji może prowadzić do błędnych konkluzji i niewłaściwego doboru metod w praktycznych zastosowaniach. W kontekście nowoczesnych systemów komunikacyjnych, znajomość i umiejętność różnicowania tych metod jest kluczowa dla efektywnego projektowania i realizacji systemów telekomunikacyjnych oraz w obszarze transmisji danych, co jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi.

Pytanie 20

Ile typów systemów PDH funkcjonuje na świecie?

A. 4 systemy PDH
B. 1 system PDH
C. 3 systemy PDH
D. 2 systemy PDH
Wybór liczby systemów PDH, który nie wynosi 3, może wynikać z nieporozumienia dotyczącego klasyfikacji systemów telekomunikacyjnych. Odpowiedzi wskazujące na 1, 2 lub 4 systemy nie oddają rzeczywistego obrazu struktury PDH. Zgodnie z międzynarodowymi standardami, PDH składa się z trzech głównych systemów: E1, T1 i E3. Osoby, które zaznaczyły 1 system, mogą myśleć, że technologia PDH jest jednolita, co jest błędnym założeniem, ponieważ różne regiony mają różne standardy i potrzeby. Wybór 2 systemów może sugerować, że użytkownicy nie są świadomi istnienia E3, który jest kluczowy w kontekście sieci o wysokiej przepustowości. Z kolei wybór 4 systemów może wynikać z rozprzestrzenienia się nieaktualnych lub mylących informacji w obrębie branży, gdzie mogą być mieszane pojęcia związane z innymi technologiami transmisji danych. W praktyce, wiedza na temat tych trzech systemów jest niezbędna, aby zaprojektować efektywne sieci telekomunikacyjne, co jest kluczowe dla realizacji standardów jakości usług (QoS). Odpowiednie zrozumienie hierarchii PDH jest podstawą dla inżynierów zajmujących się budową i zarządzaniem sieciami, co pozwala na lepsze przewidywanie i rozwiązywanie problemów związanych z wydajnością i niezawodnością systemów telekomunikacyjnych. Dlatego tak ważne jest, aby być dobrze poinformowanym na temat różnych systemów PDH oraz ich zastosowań w praktyce.

Pytanie 21

Szerokopasmowe systemy telekomunikacyjne FTTH jako medium transmisyjne doprowadzone bezpośrednio do mieszkania abonenta wykorzystują

Ilustracja do pytania
A. światłowody jedno i wielomodowe.
B. fale radiowe.
C. kable miedziane proste.
D. kable miedziane skręcane.
Szerokopasmowe systemy telekomunikacyjne FTTH (Fiber To The Home) wykorzystują światłowody jako medium transmisyjne, co jest kluczowym rozwiązaniem w nowoczesnych sieciach telekomunikacyjnych. Światłowody jedno i wielomodowe pozwalają na efektywne przesyłanie danych na dużą odległość, minimalizując straty sygnału i zapewniając wysoką przepustowość. Użycie światłowodów w technologii FTTH nie tylko poprawia jakość sygnału, ale także zwiększa szybkość transferu danych, co jest istotne w kontekście rosnącego zapotrzebowania na szerokopasmowy dostęp do internetu. Przykładem zastosowania tej technologii są nowoczesne osiedla, gdzie infrastruktura światłowodowa umożliwia mieszkańcom korzystanie z usług takich jak streaming wideo w wysokiej rozdzielczości czy gry online. W branży telekomunikacyjnej, zgodnie z wytycznymi ITU-T oraz standardami IEEE, wdrożenie systemów FTTH staje się standardem w dążeniu do zapewnienia użytkownikom lepszego dostępu do usług internetowych.

Pytanie 22

Kluczowym parametrem transmisji światłowodowej, który definiuje spadek poziomu mocy sygnału przy przesyłaniu na odległość 1 km, jest

A. dyspersja
B. tłumienność jednostkowa
C. pasmo transmisji
D. maksymalny czas propagacji
Tłumienność jednostkowa jest kluczowym parametrem w ocenie wydajności światłowodów, ponieważ określa, jak wiele mocy sygnału jest tracone na odległość 1 km podczas transmisji. Tłumienność wyrażana jest w decybelach na kilometr (dB/km) i dostarcza informacji o efektywności światłowodu w przenoszeniu sygnału. W praktycznych zastosowaniach, niska tłumienność jest pożądana, ponieważ pozwala na dłuższe odległości transmisji bez potrzeby stosowania wzmacniaczy. Na przykład, standardowe włókna jednomodowe osiągają tłumienność rzędu 0,2 dB/km, co umożliwia transmisje na odległość kilku dziesiątek kilometrów bez istotnych strat. Dobre praktyki w projektowaniu systemów światłowodowych uwzględniają wybór włókien o niskiej tłumienności oraz odpowiednie zarządzanie infrastrukturą, co jest zgodne z normami międzynarodowymi, takimi jak ITU-T G.652. Wiedza o tłumienności jednostkowej jest zatem niezbędna dla inżynierów zajmujących się projektowaniem oraz eksploatacją sieci światłowodowych.

Pytanie 23

Rysunek przedstawia symbol zakończenia sieciowego

Ilustracja do pytania
A. VDSL
B. HDSL
C. ISDN
D. ADSL
Poprawna odpowiedź to ISDN, ponieważ rysunek przedstawia terminal sieciowy NT1, który jest kluczowym elementem w technologii zintegrowanej sieci cyfrowych usług (ISDN). Terminal NT1 pełni funkcję interfejsu pomiędzy lokalnymi urządzeniami a cyfrową siecią telekomunikacyjną, umożliwiając przesyłanie głosu, danych oraz obrazu. Jest on niezbędny do podłączenia telefonów, faxów czy komputerów do sieci ISDN, co pozwala na wykorzystanie pełnych możliwości tej technologii. ISDN, jako standard telekomunikacyjny, charakteryzuje się gwarantowaną jakością usług, co czyni go idealnym rozwiązaniem dla przedsiębiorstw wymagających niezawodnej komunikacji. W praktyce, zastosowanie ISDN jest szczególnie widoczne w systemach wideokonferencyjnych, gdzie wysoka jakość transmisji jest kluczowa. Dodatkowo, ISDN pozwala na jednoczesne przesyłanie różnych typów danych, co czyni go wszechstronnym rozwiązaniem w różnych scenariuszach komunikacyjnych.

Pytanie 24

Jaki modem powinien być użyty w sieciach dostępowych zaprojektowanych w technologii kabli miedzianych w architekturze punkt-punkt, który nie współpracuje z usługą POTS?

A. VDSL
B. HDSL
C. ISDN
D. ADSL
Wybór modemu w sieciach dostępowych wymaga zrozumienia specyfiki każdej technologii oraz ich zastosowania w realnym świecie. VDSL, czyli Very-high-bit-rate Digital Subscriber Line, jest technologią, która oferuje wyższe prędkości transmisji danych w porównaniu do ADSL, ale także jest ściśle związana z usługą POTS. Oznacza to, że VDSL nie nadaje się do zastosowań, gdzie wymagana jest pełna niezależność od usług telefonicznych. ISDN (Integrated Services Digital Network) to standard, który został zaprojektowany do jednolitego przesyłania różnych typów danych, w tym głosu i danych, przez telekomunikacyjne linie miedziane, co również stawia go w opozycji do wymogów sieci opartej na HDSL. ADSL (Asymmetric Digital Subscriber Line) jest popularnym rozwiązaniem dla dostępu do internetu, ale jego architektura asymetryczna oznacza, że prędkości wysyłania danych są znacznie niższe niż prędkości pobierania, co czyni go mniej odpowiednim w kontekście sieci punkt-punkt bez współpracy z POTS. Ponadto, błędy w ocenie możliwości tych technologii często wynikają z niepełnego zrozumienia ich architektury i ograniczeń. W praktyce, wybór technologii powinien opierać się nie tylko na dostępności, ale także na wymaganiach dotyczących prędkości, niezawodności i elastyczności w przyszłych zastosowaniach, co w przypadku HDSL staje się jasne jako preferowane rozwiązanie w kontekście projektowanej infrastruktury sieciowej.

Pytanie 25

Protokół ICMP (Internet Control Message Protocol) nie dostarcza informacji ruterowi lub hostowi o

A. zmianie wcześniej ustalonej trasy przez jeden z pośredniczących routerów
B. niemożności dostarczenia datagramu do celu
C. braku dostępnej pamięci buforowej do przechowywania datagramu
D. przesyłaniu przez pakiety złośliwego oprogramowania
Wszelkie odpowiedzi, które sugerują, że ICMP informuje o braku wolnej pamięci buforowej, niemożności dostarczenia datagramu lub zmianie trasy przez routery, opierają się na nieporozumieniach dotyczących funkcji tego protokołu. ICMP nie jest odpowiedzialny za zarządzanie pamięcią buforową, ponieważ te mechanizmy leżą w gestii warstwy transportowej oraz samego sprzętu sieciowego, które dbają o to, aby nie doszło do przeciążenia. Brak wolnej pamięci buforowej skutkuje po prostu odrzuceniem pakietów, a ICMP może jedynie raportować problemy z dostarczaniem datagramów, co nie ma związku z samym zarządzaniem pamięcią. Zmiana trasy przez routery również nie jest komunikowana przez ICMP w prosty sposób. Routery mogą modyfikować trasy w odpowiedzi na zmiany w sieci, ale ICMP jedynie informuje o problemach w dostarczaniu, a nie o samych decyzjach trasowania. W konsekwencji, użytkownicy mogą błędnie myśleć, że ICMP pełni funkcje zarządzające, co nie jest zgodne z jego rzeczywistą rolą w architekturze sieciowej. Reasumując, zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla prawidłowego rozpoznawania funkcji ICMP w kontekście protokołów sieciowych.

Pytanie 26

W jakim typie pamięci zapisany jest BIOS?

A. RAM
B. Cache płyty głównej
C. ROM lub EPROM
D. Cache procesora
Wybór odpowiedzi, że BIOS jest zapisany w pamięci Cache, RAM lub Cache procesora, pokazuje, że są pewne niedomówienia na temat tego, jak działają różne typy pamięci. Cache jest to pamięć podręczna, która pomaga przyspieszyć działanie systemu, bo trzyma dane, do których procesor często sięga. Pamięć cache działa na zasadzie tymczasowości, więc nie może przechowywać ważnych informacji jak BIOS, który musi być zawsze dostępny przy uruchamianiu. RAM to z kolei pamięć, która działa tylko wtedy, gdy komputer jest włączony, więc po wyłączeniu wszystko znika, co czyni ją nieodpowiednią do przechowywania BIOS-u. Mylenie BIOS-u z pamięcią cache albo RAM może prowadzić do błędnych myśli o tym, jak komputer działa. W skrócie, BIOS jest kluczowy w konfiguracji sprzętowej i odpowiedzialny za start systemu, więc musi być w stałej pamięci, jak ROM lub EPROM, żeby wszystko działało sprawnie. Ta różnica jest istotna dla każdego, kto chce skutecznie naprawiać czy modernizować komputery.

Pytanie 27

Jakie jest nominalne natężenie przepływu modułu transportowego STM-16 w standardzie SDH?

A. 155,52 Mb/s
B. 2488,32 Mb/s
C. 622,08 Mb/s
D. 9953,28 Mb/s
Wybór błędnych odpowiedzi może wynikać z nieporozumienia dotyczącego standardów SDH oraz ich hierarchii przepływności. Odpowiedź 622,08 Mb/s jest równoznaczna ze standardem STM-1, który jest pierwszym poziomem hierarchii SDH, co czyni go zbyt niskim w kontekście STM-16. Przepływność 155,52 Mb/s odpowiada poziomowi STM-0, który jest również niewłaściwy. Odpowiedź 9953,28 Mb/s nie ma podstaw w standardach SDH, ponieważ przekracza maksymalną przepływność, jaką można osiągnąć w tej hierarchii. Te pomyłki są często wynikiem niepełnego zrozumienia struktury i funkcji standardów SDH, co może prowadzić do nieprawidłowych wniosków. Ważne jest, aby pamiętać, że każdy poziom SDH jest projektowany jako wielokrotność STM-1, co oznacza, że zrozumienie tej zależności jest kluczowe dla prawidłowego interpretowania przepływności. Aby uniknąć takich pomyłek, należy dokładnie zapoznać się z dokumentacją oraz normami telekomunikacyjnymi, które precyzują te wartości oraz ich zastosowanie w praktyce. Znajomość hierarchii SDH i jej zastosowań jest niezbędna dla profesjonalistów w dziedzinie telekomunikacji, aby mogli efektywnie projektować i zarządzać sieciami przesyłowymi.

Pytanie 28

Która z wymienionych cech nie jest typowa dla komutacji pakietów?

A. Wysoka efektywność przepustowości sieci
B. Każdy pakiet ma niezależne trasowanie
C. Odporność na awarie w sieci
D. Weryfikacja poprawności pakietu odbywa się jedynie w urządzeniu końcowym
Poprawność pakietu sprawdzana jest tylko w urządzeniu odbiorczym. To stwierdzenie jest zgodne z zasadami działania sieci komutacji pakietów. W tej architekturze, pakiety danych są rozdzielane na mniejsze jednostki i przesyłane przez sieć z różnymi trasami. Każdy pakiet zawiera informacje o źródle, celu oraz sekwencji, ale tylko na końcu, w urządzeniu odbiorczym, sprawdzana jest ich integralność. Jest to szczególnie ważne w kontekście protokołów, takich jak TCP, gdzie stosuje się mechanizmy, takie jak sumy kontrolne, aby zapewnić, że dane dotarły w nienaruszonej formie. Przykładowo, przy przesyłaniu strumieni wideo lub danych w czasie rzeczywistym, takie podejście zapewnia większą elastyczność i efektywność, ponieważ umożliwia przesyłanie pakietów z różnych ścieżek, co z kolei zwiększa odporność na awarie sieci oraz optymalizuje wykorzystanie dostępnej przepustowości. Istotne jest również, że dzięki temu, że weryfikacja poprawności odbywa się tylko w końcowym punkcie, sieć może lepiej zarządzać ruchem i minimalizować opóźnienia.

Pytanie 29

Sygnał o częstotliwości (400 ÷ 450) Hz, który ma rytm: 50 ms sygnału i 50 ms przerwy, wysyłany do abonenta inicjującego w trakcie zestawiania połączenia, określany jest jako sygnał

A. natłoku
B. zajętości
C. marszrutowania
D. zwrotnym wywołania
Sygnał o częstotliwości od 400 do 450 Hz oraz rytmie 50 ms emisji i 50 ms ciszy, stosowany w czasie zestawiania drogi połączeniowej, nazywany jest sygnałem marszrutowania. Jest to kluczowy element w procesie nawiązywania połączeń w systemach telekomunikacyjnych, który umożliwia odpowiednią identyfikację i trasowanie sygnału do abonenta wywołującego. W praktyce, sygnał ten jest używany w różnego rodzaju systemach telefonicznych, w tym w sieciach analogowych i cyfrowych, oraz podczas realizacji połączeń w sieciach VoIP. Przykładowo, sygnał marszrutowania informuje centralę telefoniczną o tym, że dzwoniący abonent chce połączyć się z określoną linią, co pozwala na szybką reakcję i zestawienie połączenia. W branży telekomunikacyjnej, stosowanie standardów dotyczących sygnałów, takich jak sygnał marszrutowania, jest zgodne z międzynarodowymi normami i najlepszymi praktykami, co zapewnia wysoką jakość usług i niezawodność systemów komunikacyjnych.

Pytanie 30

W jakiej macierzy dyskowej sumy kontrolne są umieszczane na ostatnim dysku?

A. RAID 1
B. RAID 3
C. RAID 0
D. RAID 5
RAID 3 to jeden z poziomów macierzy dyskowych, który charakteryzuje się tym, że suma kontrolna jest przechowywana na ostatnim dysku w macierzy. W RAID 3 dane są dzielone na bloki, a każdy blok jest zapisywany na osobnym dysku, co umożliwia równoległe operacje odczytu i zapisu. Wartością dodaną jest to, że suma kontrolna, która służy do rekonstrukcji danych w przypadku awarii dysku, znajduje się na ostatnim dysku. Oznacza to, że jeśli jeden z dysków ulegnie awarii, pozostałe dyski oraz suma kontrolna pozwalają na odtworzenie utraconych danych. Praktyczne zastosowanie RAID 3 znajduje się w systemach, które wymagają dużej przepustowości i niskiego czasu dostępu, takich jak serwery multimedialne. W standardach branżowych zaleca się stosowanie RAID 3 w środowiskach, gdzie priorytetem jest wydajność przy jednoczesnym zapewnieniu bezpieczeństwa danych.

Pytanie 31

Sygnał, który w każdym momencie jest określany zmienną losową posiadającą znane statystyki, jest sygnałem

A. stochastycznym
B. deterministycznym
C. harmonijnym
D. stacjonarnym
Sygnał harmoniczny to okresowy sygnał, który można wyrazić jako sumę funkcji sinusoidalnych. Chociaż sygnały harmoniczne mogą być łatwo analizowane i prognozowane, nie mają one charakterystyki zmienności losowej, co czyni je niewłaściwym wyborem w kontekście pytania. Z kolei sygnał stacjonarny charakteryzuje się tym, że jego statystyki nie zmieniają się w czasie, co również nie odnosi się do koncepcji sygnału stochastycznego, który zakłada pewną losowość i zmienność. Sygnał deterministyczny jest całkowicie przewidywalny i nie zawiera elementów losowości. Decydująca różnica między sygnałami deterministycznymi a stochastycznymi polega na tym, że w przypadku sygnałów deterministycznych możemy z góry określić ich kształt na podstawie równania matematycznego, co nie jest możliwe w przypadku sygnałów stochastycznych, gdzie zachowanie jest losowe i opisane rozkładem prawdopodobieństwa. Typowym błędem w myśleniu prowadzącym do wyboru niewłaściwej odpowiedzi jest pomylenie sygnałów deterministycznych z stochastycznymi. W praktyce, aby poprawnie klasyfikować sygnały w inżynierii, należy zrozumieć różnice pomiędzy tymi kategoriami oraz ich statystyczne właściwości, co jest zgodne z normami analizy sygnałów i teorii systemów.

Pytanie 32

Który komponent modemu przetwarza cyfrowe dane z analogowego sygnału pochodzącego z linii telefonicznej?

A. Regenerator
B. Konwerter
C. Modulator
D. Demodulator
Wybór innych elementów, takich jak modulator, konwerter czy regenerator, nie oddaje rzeczywistej funkcji, jaką pełni demodulator w procesie przetwarzania sygnałów. Modulator, na przykład, jest odpowiedzialny za przekształcanie informacji cyfrowej w sygnał analogowy, co jest procesem odwrotnym do demodulacji. Konwerter, choć może odnosić się do zmiany formatu sygnału, nie wykonuje specyficznego zadania demodulacji, które jest kluczowe dla odczytu danych. Z kolei regenerator to urządzenie, które wzmacnia sygnał analogowy, eliminując zakłócenia, ale nie jest w stanie przekształcić go w informację cyfrową. Typowym błędem myślowym jest mylenie tych funkcji ze względu na podobieństwo terminów oraz ich rolę w łańcuchu komunikacyjnym. Użytkownicy często nie dostrzegają, że każdy z tych elementów ma zupełnie inną rolę i znaczenie w transmisji danych. Zrozumienie, jakie dokładnie zadania pełnią poszczególne komponenty, jest niezbędne dla właściwego zrozumienia działania modemów i systemów telekomunikacyjnych.

Pytanie 33

Jaki sygnał w dowolnym momencie czasu charakteryzuje się precyzyjną zależnością matematyczną, a jego wykres powstaje na podstawie dokładnej analizy każdego momentu czasowego ze względu na jego nieprzerwaną zmienność?

A. Deterministyczny okresowy
B. Niestacjonarny losowy
C. Deterministyczny nieokresowy
D. Stacjonarny losowy
Wszystkie pozostałe odpowiedzi opierają się na nieprawidłowych założeniach dotyczących natury sygnałów. Sygnał losowy niestacjonarny, na przykład, jest zdefiniowany przez jego losowy charakter, co oznacza, że jego wartości są trudne do przewidzenia i nie mają stałej struktury w czasie. Taki sygnał jest zazwyczaj używany w kontekście statystyki i modeli probabilistycznych, co nie jest zgodne z opisanym pytaniem. Losowe sygnały stacjonarne są bardziej przewidywalne, ale również nie są deterministyczne, co jasno wyklucza je z analizy w kontekście ścisłej zależności matematycznej. Z kolei sygnał deterministyczny okresowy charakteryzuje się cyklicznością i regularnością, co również nie odpowiada definicji sygnału nieokresowego. Typowym błędem myślowym jest mylenie charakterystyki sygnału z jego przewidywalnością. Deterministyczne sygnały muszą być przewidywalne w każdym momencie, podczas gdy losowe sygnały zachowują element niepewności. W praktyce, zrozumienie różnicy między tymi typami sygnałów jest kluczowe w dziedzinach takich jak inżynieria sygnałów czy systemy dynamiczne, gdzie różne metody analizy i kontrolowania sygnałów mają różne implikacje praktyczne, w tym w zastosowaniach w telekomunikacji czy systemach informatycznych.

Pytanie 34

Punkt przywracania w systemie Windows to zapisany stan

A. jedynie danych użytkownika i aplikacji
B. całej zawartości dysku
C. plików systemowych komputera
D. całej zawartości danej partycji
Wiele osób błędnie interpretuje, czym jest punkt przywracania w systemie Windows, co prowadzi do nieporozumień dotyczących jego funkcji. Istnieje przekonanie, że punkt przywracania obejmuje całą zawartość danej partycji. Takie myślenie jest nieprecyzyjne, ponieważ punkty przywracania koncentrują się głównie na plikach systemowych oraz ustawieniach rejestru, a nie na wszystkich danych znajdujących się na dysku. Poza tym, nie jest prawdą, że punkt przywracania zabezpiecza tylko dane użytkownika i aplikacji; w rzeczywistości nie dotyczy on osobistych plików użytkowników, takich jak dokumenty czy zdjęcia, co czyni go narzędziem bardziej do zarządzania systemem niż archiwizacji danych. Istotnym błędem jest również myślenie, że tworzenie punktu przywracania obejmuje całą zawartość dysku. Choć funkcja ta może zabezpieczać określone pliki systemowe, nie zapewnia ona ochrony przed utratą danych osobowych ani przed usunięciem aplikacji. Aby skutecznie korzystać z punktów przywracania, użytkownicy powinni być świadomi ich ograniczeń oraz tego, że są one jednym z elementów szerszej strategii ochrony danych, a nie wszechstronnym rozwiązaniem. Należy stosować je w połączeniu z innymi metodami zabezpieczeń, takimi jak regularne kopie zapasowe, co pomoże zminimalizować ryzyko utraty ważnych informacji.

Pytanie 35

Interfejs, który pozwala na bezprzewodowe połączenie myszy z komputerem to

A. DVI
B. RS 232
C. IEEE_284
D. Bluetooth
Bluetooth to taki standard komunikacji bezprzewodowej, który pozwala na przesyłanie danych na krótkie odległości. Dzięki temu idealnie nadaje się do łączenia różnych urządzeń, jak np. myszki, klawiatury czy słuchawki z komputerami. Działa w paśmie 2.4 GHz, co sprawia, że zakłócenia są minimalne i połączenie jest stabilne. Co jest fajne, to to, że urządzenia peryferyjne łatwo się rozpoznają przez system operacyjny dzięki protokołom, takim jak HID. Oznacza to, że wystarczy podłączyć myszkę Bluetooth i od razu można z niej korzystać, co jest super wygodne! W praktyce, używanie myszek bez kabli daje więcej swobody w ruchach i eliminacja kabli sprawia, że praca staje się przyjemniejsza. Warto też pamiętać, że Bluetooth jest szeroko wspierany w różnych urządzeniach, co czyni go bardzo uniwersalnym rozwiązaniem dla osób, które szukają mobilności. W dzisiejszych czasach, szczególnie w biurach i przy pracy zdalnej, technologia ta nabiera naprawdę sporego znaczenia, bo umożliwia szybkie i łatwe połączenia w różnych sytuacjach.

Pytanie 36

Podstawową miarą przepływności w medium transmisyjnym jest ilość

A. bitów przesyłanych w czasie jednej sekundy
B. ramek przesyłanych w czasie jednej sekundy
C. kontenerów przesyłanych w czasie jednej sekundy
D. bloków przesyłanych w czasie jednej sekundy
Wybór odpowiedzi związanych z kontenerami, blokami czy ramkami przesyłanymi w ciągu sekundy prowadzi do nieporozumień związanych z podstawami telekomunikacji. Kontenery i bloki to pojęcia, które mogą być używane w kontekście przesyłania danych, ale nie są to standardowe jednostki pomiaru przepływności. Kontener odnosi się często do grupy danych w systemach pakietowych, natomiast blok jest terminem używanym w kontekście przechowywania danych, na przykład w bazach danych. Ramka odnosi się do struktury danych na poziomie łącza danych, ale również nie jest podstawową jednostką przepływności. Te pojęcia mogą wprowadzać w błąd, ponieważ każda z nich odnosi się do różnych warstw modelu OSI i ma swoje zastosowanie w określonych kontekstach. Typowym błędem myślowym jest utożsamianie tych terminów z przepływnością, co prowadzi do nieprecyzyjnych wniosków. Przepływność w sieciach komputerowych jest mierzona w bitach, co stanowi standard w branży, a brak tej wiedzy może skutkować problemami w projektowaniu i analizie sieci. Zrozumienie różnicy między jednostkami oraz kontekstem ich użycia jest kluczowe dla efektywnego zarządzania sieciami i analizowania ich wydajności.

Pytanie 37

Parametr jednostkowy miedzianej linii transmisyjnej wskazujący na straty w dielektryku nazywa się

A. konduktancją jednostkową
B. indukcyjnością jednostkową
C. pojemnością jednostkową
D. rezystancją jednostkową
Indukcyjność jednostkowa, pojemność jednostkowa i rezystancja jednostkowa to wartości, które są często mylone z konduktancją jednostkową w kontekście analizy linii transmisyjnych. Indukcyjność jednostkowa odnosi się do zdolności linii do generowania pola magnetycznego, co nie ma bezpośredniego związku ze stratami dielektrycznymi. Pojemność jednostkowa dotyczy zdolności do przechowywania ładunku elektrycznego w dielektrykach, co również nie jest miarą strat, lecz właściwości materiału. Rezystancja jednostkowa z kolei odnosi się do oporu elektrycznego, który materialne przewodniki stawiają przepływającemu prądowi. Łączenie tych konceptów z konduktancją jednostkową może prowadzić do mylnych wniosków, ponieważ każda z tych właściwości ma różne zastosowania i znaczenie w kontekście projektowania i analizy systemów elektronicznych. W praktyce, ignorowanie różnic między tymi parametrami może skutkować nieefektywnym doborem materiałów oraz nieoptymalnym projektowaniem układów, co w dłuższej perspektywie prowadzi do zwiększenia strat energii oraz pogorszenia wydajności systemów elektronicznych. W związku z tym, kluczowe jest zrozumienie różnic między tymi pojęciami, aby unikać typowych błędów myślowych w inżynierii elektrotechnicznej.

Pytanie 38

Jaki typ modulacji łączy w sobie modulację amplitudy oraz fazy?

A. GFSK
B. DPCM
C. QAM
D. ASK
Wybór GFSK, ASK i DPCM nie pasuje do pytania o połączenie modulacji amplitudy i fazy. GFSK, czyli Gaussian Frequency Shift Keying, dotyczy modulacji częstotliwości, a nie łączenia obu tych elementów. Choć GFSK jest wykorzystywane w Bluetooth, nie spełnia wymagań pytania. Podobnie, ASK koncentruje się tylko na amplitudzie, ignorując fazę, co czyni ją mniej efektywną niż QAM. DPCM z kolei zmienia wartości amplitudy na podstawie różnic między próbkami, więc też nie ma tu mowy o fazie. Często mylimy różne techniki modulacji i ich zastosowania, co prowadzi do takich błędów. Ważne jest, żeby zrozumieć, że każda z tych metod ma swoje miejsce i ograniczenia, co wpływa na to, co wybierzemy w zależności od tego, co potrzebujemy w danym systemie.

Pytanie 39

Z dysku twardego usunięto istotny plik systemowy, a następnie Kosz systemu Windows został opróżniony. Od tego momentu w systemie operacyjnym nie przeprowadzono żadnych działań. W celu odzyskania całego pliku należy uruchomić

A. przystawkę Microsoft Management Console o nazwie Defragmentator dysków
B. przystawkę Management Console o nazwie Zarządzanie dyskami
C. z płyty instalacyjnej Windows XP opcję Undelete Console
D. funkcję Przywracanie Systemu, aby przywrócić system i tym samym odzyskać utracone pliki
Odpowiedzi, które nie dotyczą funkcji Przywracania Systemu, nie są skutecznymi metodami odzyskiwania usuniętych plików systemowych. Przystawka Zarządzanie dyskami służy głównie do zarządzania partycjami dysku oraz alokacją przestrzeni, ale nie ma możliwości przywracania usuniętych plików. Użytkownicy często mylą zarządzanie dyskami z odzyskiwaniem danych, co prowadzi do błędnych wniosków o ich funkcjonalności. Z kolei opcja Undelete Console z płyty instalacyjnej Windows XP to narzędzie, które, choć może być użyteczne w niektórych scenariuszach, nie jest standardowym sposobem na przywrócenie plików systemowych, a jego zastosowanie ogranicza się do starszych systemów i specyficznych przypadków. Zamiast tego, efektywniejszym podejściem do odzyskiwania plików jest korzystanie z aktualnych narzędzi, takich jak Przywracanie Systemu, które są dostosowane do współczesnych wymagań użytkowników. Na koniec, Defragmentator dysków, mimo że jest przydatnym narzędziem do optymalizacji wydajności dysku twardego, nie ma nic wspólnego z odzyskiwaniem danych. Defragmentacja polega na reorganizacji fragmentów plików na dysku, co nie ma wpływu na usunięte pliki i ich przywracanie. Wybór właściwego narzędzia do odzyskiwania danych jest kluczowy dla skuteczności procesu i często wymaga zrozumienia roli, jaką każde z narzędzi pełni.

Pytanie 40

Jakie ustawienie w routerze pozwala na przypisanie stałego adresu IP do konkretnego urządzenia na podstawie jego adresu MAC?

A. Routowanie statyczne
B. QoS (Quality of Service)
C. NAT (Network Address Translation)
D. Rezerwacja DHCP
Routowanie statyczne to mechanizm, który polega na ręcznym definiowaniu tras w tabeli routingu routera. Jest to przydatne w sieciach o stałej topologii, gdzie zmiany tras są rzadkie. Nie ma jednak związku z przypisywaniem stałych adresów IP do urządzeń na podstawie adresów MAC. Często mylnie przyjmuje się, że routowanie może zastąpić mechanizmy adresacji IP, ale w rzeczywistości pełni ono zupełnie inną rolę, koncentrując się na przesyłaniu pakietów przez sieć. NAT, czyli Network Address Translation, to technika używana do zmiany adresów IP w nagłówkach pakietów podczas ich przechodzenia przez router. Choć NAT jest niezbędny w wielu scenariuszach, takich jak łączenie sieci lokalnych z Internetem, to nie oferuje funkcji przypisywania stałych adresów IP do urządzeń. Często dochodzi do nieporozumień, ponieważ NAT jest powszechnie używany w domowych routerach obok DHCP, ale to nie on odpowiada za rezerwacje adresów IP. QoS, czyli Quality of Service, to zestaw technologii zapewniających priorytetyzację ruchu sieciowego w celu zapewnienia odpowiedniej jakości usług, takich jak VoIP czy strumieniowanie wideo. Chociaż QoS jest kluczowy w zarządzaniu siecią, szczególnie w środowiskach o ograniczonej przepustowości, to nie ma bezpośredniego związku z przypisywaniem adresów IP. W praktyce, aby poprawnie zarządzać adresacją w sieci, kluczowa jest znajomość protokołów DHCP i ich funkcji, takich jak rezerwacja adresów, które bezpośrednio wpływają na stabilność i przewidywalność działania sieci. Te błędne skojarzenia mogą wynikać z braku zrozumienia funkcji poszczególnych mechanizmów sieciowych i ich zastosowań.