Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 6 maja 2026 20:40
  • Data zakończenia: 6 maja 2026 21:02

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Polecenie GRANT w języku SQL służy do

A. odbierania użytkownikom praw do obiektów.
B. aktualizacji istniejących danych w bazie.
C. nadawania użytkownikom praw do obiektów.
D. umieszczania nowych danych w bazie.
Poprawnie – polecenie GRANT w SQL służy właśnie do nadawania użytkownikom praw do obiektów w bazie danych. W praktyce GRANT jest jednym z kluczowych narzędzi mechanizmu kontroli dostępu, czyli tzw. autoryzacji. Najpierw ktoś łączy się z bazą (to jest uwierzytelnianie – login/hasło, certyfikat itd.), a dopiero potem baza sprawdza, jakie uprawnienia ma ten użytkownik. I tu wchodzi GRANT. Administrator lub właściciel obiektu może przyznać użytkownikowi np. prawo SELECT do tabeli `klienci`, prawo INSERT do tabeli `zamowienia`, albo prawo EXECUTE do procedury składowanej. Składnia jest dość prosta, np.: `GRANT SELECT, INSERT ON klienci TO jan;`. W większości systemów (np. PostgreSQL, Oracle, MySQL/MariaDB, SQL Server) idea jest podobna, różnią się tylko szczegóły i nazwy ról czy typów uprawnień. W dobrych praktykach bezpieczeństwa nie daje się użytkownikom uprawnień typu „wszystko na wszystkim”, tylko dokładnie to, czego potrzebują (tzw. zasada najmniejszych uprawnień – least privilege). Moim zdaniem warto już na etapie nauki SQL odróżniać polecenia do pracy na danych (SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE) od poleceń do zarządzania uprawnieniami, takich jak GRANT i REVOKE. W codziennej pracy administratora baz, programisty backendu czy nawet osoby od DevOps, GRANT pojawia się bardzo często: przy tworzeniu nowych kont aplikacyjnych, przy separacji środowisk (dev/test/prod), przy ograniczaniu dostępu do wrażliwych tabel, np. z danymi osobowymi. Dobre zrozumienie GRANT pomaga też szybko diagnozować błędy typu „permission denied” i świadomie projektować politykę bezpieczeństwa w systemie.
Pytanie 2

Który znacznik lub zestaw znaczników nie jest używany do określenia struktury dokumentu HTML?

A. <header>, <footer>
B. <div>
C. <section>
D. <i>, <b>, <u>
Te znaczniki, czyli <i>, <b> i <u>, nie są jakby do tworzenia struktury dokumentu HTML, ale bardziej do formatowania tekstu. Zgodnie z nowymi standardami HTML5, są to elementy semantyczne, które wpływają na to, jak coś wygląda, a nie na to, jak jest zorganizowane. Znacznik <i> używamy, jak chcemy coś napisać kursywą, <b>, żeby coś podkreślić, a <u>, żeby coś podkreślić. Często korzysta się z nich w stylach CSS, ale nie nadają one hierarchii ani kontekstu dokumentu. Jak chcesz wyróżnić jakiś tekst w kontekście kodu czy tytułu rozdziału, lepiej skorzystać z bardziej semantycznych znaczników, jak <em> dla podkreślenia znaczenia albo <strong> dla podkreślenia wagi. W czasach, kiedy dostępność i SEO są coraz ważniejsze, używanie semantycznych elementów to klucz do tworzenia lepszych i bardziej przejrzystych stron.
Pytanie 3

Tabele: Firmy oraz Zamówienia są ze sobą powiązane relacją jeden do wielu. Aby uzyskać tylko identyfikatory zamówień wraz z odpowiadającymi im nazwami firm dla przedsiębiorstw, których poziom wynosi 4, należy użyć polecenia

Ilustracja do pytania
A. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.id = Firmy.id WHERE poziom = 4
B. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy WHERE poziom = 4
C. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.Firmy_id = Firmy.id WHERE poziom = 4
D. SELECT id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.Firmy_id = Firmy.id WHERE poziom = 4
W kontekście zaproponowanych odpowiedzi, błędne podejścia wynikają głównie z niewłaściwego zastosowania klauzuli JOIN oraz braku zrozumienia relacji między tabelami. Kluczowym błędem jest ignorowanie związku pomiędzy kluczem głównym i kluczem obcym, co prowadzi do niepoprawnych wyników w zapytaniach SQL. Na przykład, próba połączenia tabel bez wyraźnego zdefiniowania relacji poprzez klauzulę ON może skutkować pełnym iloczynem kartezjańskim, co jest nieefektywne i często nieprawidłowe pod względem logicznym. Innym częstym błędem w analizie takich zapytań jest niedostateczne uwzględnienie warunków filtrowania w klauzuli WHERE. Warunki te są niezbędne do ograniczenia zestawu wyników do tych, które są istotne dla bieżącej analizy, zwłaszcza w kontekście zamówień i firm o określonym poziomie. Niepoprawne stosowanie aliasów lub brak ich użycia może także prowadzić do niejasności, zwłaszcza w bardziej złożonych zapytaniach, gdzie precyzyjne odwoływanie się do kolumn jest kluczowe. Ponadto, pomijanie sprawdzenia czy dane kolumny istnieją i są odpowiednio indeksowane może prowadzić do błędów wykonania zapytań lub znacznego spadku wydajności, co ma krytyczne znaczenie w środowisku produkcyjnym. Dbając o unikanie takich błędów, warto zastosować się do zasad projektowania baz danych, które skupiają się na integralności referencyjnej i optymalizacji zapytań, co zwiększa ich efektywność i czytelność w praktycznych zastosowaniach biznesowych. Zachowanie tych zasad pozwala na budowanie solidnych i wydajnych systemów bazodanowych, które wspierają procesy decyzyjne w organizacjach.
Pytanie 4

Znak pisarski @ jest czytany w języku angielskim jako

A. ape.
B. monkey.
C. on.
D. at.
Poprawna odpowiedź to „at”, bo właśnie tak w języku angielskim czyta się znak @. Ten znak nazywa się w terminologii technicznej „at sign” albo „commercial at”. W praktyce najczęściej spotykasz go w adresach e‑mail, np. w zapisie [email protected] czytamy to jako „user at example dot com”. W dokumentacji technicznej, w standardach internetowych (RFC dotyczących e‑maili, jak RFC 5322) i w różnych tutorialach programistycznych zawsze przyjmuje się właśnie taką wymowę i nazwę. W kontekście tworzenia stron WWW i programowania webowego dobrze jest kojarzyć zarówno nazwę znaku, jak i jego typowe zastosowanie. W HTML sam znak @ nie ma specjalnego znaczenia składniowego, ale pojawia się w treści, np. w linkach mailto: <a href="mailto:[email protected]">. W CSS czasem widzisz tzw. at‑rules, np. @media, @import, @font-face – tu też w dokumentacji wprost jest mowa o „at‑rule”. W różnych językach programowania webowego symbol @ ma różne role: w PHP oznacza operator wyciszający błędy (co zresztą jest uznawane za złą praktykę), w wielu frameworkach jest używany w szablonach (np. Blade w Laravelu: @if, @foreach), w adnotacjach czy dekoratorach w innych technologiach. Moim zdaniem warto po prostu przyzwyczaić się do angielskiej nazwy „at”, bo w pracy z dokumentacją, Stack Overflow, oficjalnymi specyfikacjami czy logami systemowymi praktycznie nikt nie używa żadnych lokalnych, zabawnych nazw. To drobny szczegół, ale w branży IT takie detale językowe bardzo ułatwiają komunikację w zespole i z klientem.
Pytanie 5

Technologia, w której komunikacja użytkownika z serwerem odbywa się bez konieczności przeładowywania całego dokumentu HTML, to

A. Ruby
B. Django
C. AJAX
D. PHP
W tym pytaniu łatwo się pomylić, bo wszystkie podane technologie w jakiś sposób kojarzą się z tworzeniem aplikacji webowych, ale tylko jedna opisuje mechanizm komunikacji bez przeładowania całej strony. Kluczowe jest zrozumienie różnicy między językiem programowania, frameworkiem backendowym a techniką asynchronicznej komunikacji po stronie przeglądarki. Django to framework działający po stronie serwera, napisany w Pythonie. Służy do obsługi logiki biznesowej, generowania szablonów HTML, pracy z bazą danych, routingu adresów URL itd. Samo użycie Django nie powoduje automatycznie, że strona staje się „dynamiczna bez przeładowania”. To, czy strona przeładowuje się w całości, zależy od tego, jak zachowuje się kod w przeglądarce, a nie od tego, jaki framework stoi po stronie serwera. Podobnie PHP to język skryptowy po stronie serwera. Generuje HTML, JSON lub inne odpowiedzi HTTP, ale komunikacja odbywa się standardowo: przeglądarka wysyła żądanie, serwer z PHP odsyła odpowiedź. Bez zastosowania JavaScript i mechanizmów asynchronicznych każda interakcja użytkownika, która wymaga kontaktu z serwerem, kończy się pełnym przeładowaniem dokumentu. Częsty błąd myślowy polega na tym, że skoro PHP „tworzy dynamiczne strony”, to odpowiada też za ich dynamiczne odświeżanie w przeglądarce. W rzeczywistości dynamika po stronie serwera i dynamika interfejsu w przeglądarce to dwie różne warstwy. Ruby również jest tylko językiem programowania, a w świecie webowym najczęściej używany jest z frameworkiem Ruby on Rails. Znowu – świetnie nadaje się do tworzenia API, generowania widoków, obsługi baz danych, ale sam z siebie nie rozwiązuje problemu komunikacji asynchronicznej w przeglądarce. Bez JavaScriptu i odpowiednich wywołań HTTP od strony klienta, strona w Ruby zachowuje się tak samo jak w przypadku PHP czy Django: każda odpowiedź to nowy dokument HTML. Sedno jest takie, że AJAX opisuje konkretną technikę po stronie klienta: asynchroniczne wysyłanie żądań HTTP z przeglądarki i aktualizowanie tylko fragmentów strony. Django, PHP i Ruby mogą być serwerowym „końcem” tych zapytań AJAX, ale nie są samą technologią odpowiedzialną za brak przeładowania strony. Rozdzielenie w głowie: frontendowa komunikacja asynchroniczna vs backendowa logika serwera, to bardzo ważna dobra praktyka w programowaniu webowym.
Pytanie 6

Aby w PHP uzyskać dostęp do danych formularza przesyłanych w sposób bezpieczny, należy użyć tablicy

A. $_SESSION
B. $_POST
C. $_FILES
D. $_SERVER
W języku PHP tablica $_POST jest kluczowym narzędziem do obsługi danych przesyłanych za pomocą metody POST, która jest jedną z najczęściej stosowanych metod przesyłania formularzy w aplikacjach webowych. Odpowiedź ta jest prawidłowa, ponieważ $_POST umożliwia dostęp do danych wprowadzonych przez użytkownika w formularzu, które są wysyłane na serwer. Metoda POST jest bezpieczniejsza od metody GET, ponieważ nie ujawnia danych w URL, co jest istotne w kontekście prywatności i bezpieczeństwa. Przykłady zastosowania obejmują formularze logowania, gdzie dane użytkownika, takie jak hasło, są przesyłane do serwera. Stosując $_POST, programista może w łatwy sposób przetwarzać te dane, walidować je, a następnie zapisać w bazie danych lub wykonać inne operacje. W dobrych praktykach programistycznych zaleca się również stosowanie odpowiednich zabezpieczeń, takich jak filtrowanie i walidacja danych, aby uniknąć ataków typu SQL Injection czy XSS. Użycie $_POST jest kluczowe w tworzeniu nowoczesnych i bezpiecznych aplikacji internetowych.
Pytanie 7

Przypisanie w JavaScript, zapisane jako var x=true;, prowadzi do tego, że zmienna x przyjmuje typ

A. logicznym
B. wyliczeniowym
C. ciągu znaków
D. liczbowym
Deklaracja zmiennej w języku JavaScript, przy użyciu słowa kluczowego 'var', tworzy zmienną x, której typ jest logiczny. Typ logiczny (boolean) w JavaScript ma dwa możliwe wartości: true oraz false. Jest to podstawowy typ danych, który jest szeroko używany w programowaniu do reprezentacji wartości prawda/fałsz, co jest niezbędne przy podejmowaniu decyzji, takich jak warunki w instrukcjach if, pętlach czy operacjach logicznych. Dlatego też, przypisanie wartości true do zmiennej x oznacza, że x jest typu boolean, co można zweryfikować za pomocą operatora typeof. W praktycznych zastosowaniach, typ logiczny jest niezwykle ważny, na przykład w formularzach internetowych, gdzie wartości typu boolean mogą określać, czy dany warunek został spełniony. W odniesieniu do standardów, typ boolean jest zdefiniowany w ECMAScript, co czyni go fundamentalnym elementem w programowaniu w tym języku. Zrozumienie typów danych, a szczególnie typu logicznego, jest kluczowe dla efektywnego programowania i optymalizacji kodu.
Pytanie 8

W języku SQL podczas używania polecenia CREATE TABLE atrybut, który wskazuje na to, która kolumna jest kluczem podstawowym, to

A. UNIQUE
B. GŁÓWNY KLUCZ
C. IDENTITY FIELD
D. PRIMARY KEY
Odpowiedź "PRIMARY KEY" jest prawidłowa, ponieważ w języku SQL klucz podstawowy (ang. primary key) to unikalny identyfikator dla każdego rekordu w tabeli. Klucz podstawowy zapewnia, że żadne dwa rekordy nie mają tej samej wartości w kolumnie, co jest kluczowe dla integralności danych. Zwyczajowo klucz podstawowy definiuje się podczas tworzenia tabeli za pomocą polecenia CREATE TABLE, co zwiększa wydajność operacji wyszukiwania oraz modyfikacji danych. Przykład wykorzystania: tworząc tabelę pracowników, można zdefiniować kolumnę "id_pracownika" jako klucz podstawowy, co zapewni, że każdy pracownik będzie miał unikalny identyfikator. W standardach SQL zgodnych z ANSI, klucz podstawowy może składać się z jednej lub więcej kolumn, co pozwala na tworzenie bardziej skomplikowanych struktur danych. Dobrą praktyką jest również oznaczanie klucza podstawowego jako NOT NULL, co uniemożliwia wprowadzenie pustych wartości, co dodatkowo zwiększa integralność bazy danych.
Pytanie 9

Grafik pragnie zmienić obraz JPG na format PNG bez utraty jakości, tak aby w obszarach, gdzie pierwotnie był kolor biały, w finalnym obrazie występowała przezroczystość. W tym celu powinien

A. zmniejszyć rozdzielczość obrazu
B. dodać kanał alfa
C. przekształcić obraz w odcienie szarości
D. zaimportować obraz do edytora grafiki wektorowej
Dodanie kanału alfa do obrazu JPG, aby uzyskać przezroczystość w kolorze białym, jest najlepszym podejściem. Kanał alfa to dodatkowa warstwa informacji w pliku graficznym, która definiuje przezroczystość każdego piksela. W formacie PNG, kanał alfa umożliwia tworzenie przezroczystych tła, co jest szczególnie przydatne w projektach, gdzie elementy graficzne muszą być nakładane na różne tła. W praktyce, aby uzyskać pożądany efekt, grafik powinien użyć narzędzi do edycji grafiki, takich jak Adobe Photoshop, GIMP lub Inkscape. Po zaimportowaniu obrazu JPG, użytkownik może użyć funkcji selekcji koloru, aby zaznaczyć obszary białe, a następnie usunąć je, co wprowadzi przezroczystość w tych miejscach. Na końcu, obraz można zapisać jako PNG, co zachowa wprowadzone zmiany. Tego typu operacje są standardem w pracy z grafiką komputerową, szczególnie w projektach związanych z web designem i tworzeniem materiałów reklamowych.
Pytanie 10

Obiekt bazy danych, którego głównym przeznaczeniem jest drukowanie lub wyświetlanie zestawień danych, to

A. formularz.
B. moduł.
C. makro.
D. raport.
W tym pytaniu łatwo się pomylić, bo w bazach danych mamy kilka typów obiektów, które „coś pokazują” użytkownikowi. Kluczowe jest jednak rozróżnienie: czym innym jest narzędzie do automatyzacji, czym innym interfejs do wprowadzania danych, a czym innym obiekt przeznaczony typowo do drukowania i prezentacji zestawień. Makro w bazie danych służy głównie do automatyzacji czynności: otwarcie formularza, uruchomienie kwerendy, wydruk raportu, eksport danych do pliku i tym podobne rzeczy. To jest taki prostszy mechanizm skryptowy, który pozwala zdefiniować sekwencję akcji bez pisania klasycznego kodu w języku programowania. Makro samo z siebie nie jest obiektem do drukowania danych, raczej „wywołuje” inne obiekty, na przykład raport, który dopiero generuje wydruk. Moduł z kolei to już typowo programistyczny element – w Accessie jest to moduł VBA (Visual Basic for Applications). Tam umieszcza się procedury, funkcje, bardziej złożoną logikę biznesową, obsługę zdarzeń. Moduł działa w tle, nie jest przeznaczony do bezpośredniej prezentacji danych użytkownikowi, tylko do ich przetwarzania, walidacji, sterowania działaniem aplikacji bazodanowej. Wybór modułu oznacza pomieszanie warstwy logiki z warstwą prezentacji. Formularz często kusi jako odpowiedź, bo też „wyświetla dane”. Jednak jego głównym celem jest interakcja: wprowadzanie, edycja, przeglądanie rekordów, czasem proste filtrowanie. Formularz jest zoptymalizowany do pracy na pojedynczych rekordach lub niewielkich listach, a nie do tworzenia eleganckich, wielostronicowych zestawień z nagłówkami, stopkami, grupowaniem i sumami. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro coś widać na ekranie, to znaczy, że nadaje się do drukowania raportów. W praktyce w poprawnie zaprojektowanej bazie formularze służą do pracy bieżącej z danymi, a raporty – do tworzenia końcowych dokumentów: wydruków, plików PDF, załączników do maili. Właśnie dlatego właściwą odpowiedzią jest raport, bo to on jest standardowym obiektem bazy danych zaprojektowanym specjalnie do prezentacji zestawionych danych w formie wydruku lub podglądu.
Pytanie 11

Która z funkcji SQL nie wymaga żadnych argumentów?

A. upper
B. len
C. year
D. now
Wybór funkcji, które pobierają argumenty, jak 'len', 'upper' i 'year', wskazuje na brak zrozumienia różnic pomiędzy funkcjami w SQL. Funkcje takie jak 'len', która zwraca długość ciągu znaków, wymagają przynajmniej jednego argumentu - ciągu, którego długość ma być obliczona. Na przykład, użycie 'len(nazwa) zwróci ilość znaków w nazwie', co jest kluczowe w scenariuszach wymagających walidacji danych. Podobnie, 'upper' przekształca wszelkie litery w podanym ciągu na wielkie litery, co również wymaga argumentu, czyli tekstu do przetworzenia. W przypadku 'year', funkcja ta wydobywa rok z daty, co również implikuje konieczność podania argumentu w postaci daty. Wybierając funkcje, które wymagają argumentów, można nieświadomie skomplikować proces, co jest sprzeczne z zasadami efektywnego pisania kodu. Błędem jest także mylenie funkcji bezargumentowych z tymi, które działają na przekazanych wartościach, co może prowadzić do nieefektywnego zarządzania danymi w bazach. Zrozumienie, jak i kiedy używać różnych typów funkcji, jest kluczowe w procesie projektowania i zarządzania bazami danych, co podkreśla znaczenie znajomości standardów SQL oraz najlepszych praktyk w programowaniu.
Pytanie 12

Znacznik <s> w HTML generuje

A. pochylenie tekstu
B. migotanie tekstu
C. podkreślenie tekstu
D. przekreślenie tekstu
Znacznik <s> w HTML służy do oznaczania tekstu, który jest przekreślony. To daje znać, że dany fragment już nie jest aktualny albo jest błędny. Myślę, że to bardzo ważne, bo z perspektywy semantyki w HTML, pozwala lepiej zrozumieć, co się dzieje na stronie. Użytkownicy korzystający z czytników ekranu mogą łatwiej zrozumieć, że coś jest nieaktualne. Przykładem mogą być sklepy internetowe, gdzie przekreślenie starej ceny pokazuje, że produkt jest teraz w promocji. Dobrze jest pamiętać, że stosowanie tych znaczników dobrze wpływa na strukturę dokumentu, co jest zgodne z wytycznymi W3C i poprawia dostępność w sieci.
Pytanie 13

Przedstawiona funkcja napisana w kodzie JavaScript ma na celu:

function oblicz(a, n)
{
    wynik = 1;
    for(i = 0; i < n; i++)
        wynik *= a;
    return (wynik);
}
A. zwrócić iloczyn kolejnych liczb od 1 do a
B. wpisać wyniki mnożenia a przez n
C. zwrócić wynik potęgowania a^n
D. wpisać kolejne liczby od a do n
Przedstawiona funkcja nie zwraca iloczynu kolejnych liczb od 1 do a, ponieważ taka operacja wymaga iteracyjnego mnożenia zmiennych w rosnącym ciągu, co oznaczałoby konieczność użycia dwóch zmiennych jako zakresu pętli czy też dodawania kolejnych wartości, a nie prostego mnożenia przez stałą wartość. Odpowiedź mówiąca o wpisywaniu kolejnych liczb od a do n również nie jest poprawna, ponieważ funkcja nie wykorzystuje tablic ani nie przepisuje wartości w ten sposób do żadnej struktury danych. Kod nie zawiera mechanizmu iteracyjnego przydzielania wartości do zmiennej przechowującej liczby. W końcu, funkcja nie wpisuje wyników mnożenia a przez n bezpośrednio, ale realizuje operację arytmetyczną potęgowania poprzez mnożenie wyniku przez a n-krotnie. Takie podejście nie jest równoznaczne ze zwracaniem prostego iloczynu a * n, co oznaczałoby pojedyncze mnożenie dwóch liczb, a nie iteracyjne potęgowanie. Zrozumienie tego odróżnienia jest kluczowe w kontekście poprawnego interpretowania operacji matematycznych w programowaniu, zwłaszcza w kontekście implementacji algorytmów matematycznych i rozwiązywania problemów wymagających dokładnego modelowania operacji arytmetycznych. Pomyłki takie mogą prowadzić do błędnych wyników lub niewłaściwego stosowania kodu w praktycznych zastosowaniach informatycznych.
Pytanie 14

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:active { background-color: Pink; }
B. tr:hover { background-color: Pink; }
C. tr { background-color: Pink; }
D. td, th { background-color: Pink; }
Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.
Pytanie 15

Do jakich działań można wykorzystać program FileZilla?

A. debugowania skryptu na stronie.
B. kompilacji skryptu na stronie.
C. walidacji strony internetowej.
D. publikacji strony internetowej.
Wszystkie pozostałe odpowiedzi dotyczą różnych aspektów tworzenia i zarządzania stronami internetowymi, ale nie są związane z funkcjonalnością programu FileZilla. Kompilacja skryptu na stronie jest procesem, w którym kod źródłowy jest przekształcany w format wykonywalny, co jest zazwyczaj zarezerwowane dla języków programowania, takich jak C++ czy Java, a nie dla aplikacji do przesyłania plików. Walidacja strony internetowej odnosi się do procesu sprawdzania, czy kod HTML i CSS spełniają określone standardy, co można zrobić za pomocą narzędzi takich jak W3C Validator. Debugowanie skryptu na stronie z kolei polega na identyfikacji i naprawie błędów w kodzie, co najczęściej wymaga użycia dedykowanych narzędzi do debugowania w przeglądarkach, jak Chrome DevTools, a nie programu do przesyłania plików. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że jedno narzędzie może pełnić wiele ról w procesie tworzenia stron, podczas gdy w rzeczywistości każdy etap wymaga specjalistycznych narzędzi dostosowanych do konkretnych zadań. Zrozumienie, jakie narzędzie jest odpowiednie do danego zadania, jest kluczowe w pracy nad projektami webowymi, co stanowi fundamentalną część profesjonalizmu w branży IT.
Pytanie 16

Na stronie internetowej zdefiniowano styl, który ma być stosowany tylko do określonych znaczników (takich jak niektóre nagłówki i wybrane akapity). W takim kontekście, aby przypisać styl do konkretnych elementów, najlepiej jest użyć

{ text-align: right; }
A. seletora akapitu
B. pseudoklasy
C. klasy
D. identyfikatora
Klasa w CSS jest jednym z najczęściej stosowanych mechanizmów do nadawania stylów elementom HTML na stronach internetowych Kiedy chcemy przypisać styl do kilku konkretnych znaczników które niekoniecznie są tego samego typu użycie klasy jest najlepszym rozwiązaniem Klasy są definiowane w arkuszu stylów przy użyciu kropki przed nazwą klasy na przykład .myClass Następnie można je przypisać do dowolnego elementu HTML dodając atrybut class w znaczniku elementu Co ważne jeden element może mieć przypisane wiele klas co umożliwia bardzo elastyczne zarządzanie stylami Na przykład jeżeli chcemy aby określone nagłówki i akapity miały ten sam kolor tła możemy stworzyć klasę .highlight i przypisać ją zarówno do nagłówków jak i akapitów Klasy są fundamentalnym elementem wykorzystywanym w CSS i są wspierane przez wszystkie przeglądarki zgodnie ze standardami W3C Dzięki nim możemy pisać czytelny i efektywny kod który jest łatwy w utrzymaniu i skalowalny Klasy pozwalają na wielokrotne użycie tego samego zestawu stylów co znacząco ułatwia modyfikację wyglądu strony
Pytanie 17

W firmie zajmującej się technologiami informacyjnymi otwarta jest rekrutacja na stanowisko administratora e-sklepu. Do jego zadań należy instalacja i konfiguracja systemu zarządzania treścią, który jest przeznaczony jedynie dla sklepu internetowego, zmiana szablonów wizualnych oraz dostosowanie grafiki. Jakie umiejętności powinien posiadać nowy pracownik?

A. CMS WordPress, HTML, Gimp
B. CMS PrestaShop, CSS, Gimp
C. HTML, CSS, Photoshop
D. Photoshop, Gimp, JavaScript
Podczas analizy innych odpowiedzi można zauważyć, że każda z nich zawiera nieodpowiednie elementy, które nie odpowiadają wymaganiom pracy administratora sklepu internetowego. W przypadku odpowiedzi zawierających Photoshop, Gimp oraz JavaScript, chociaż umiejętności graficzne są ważne, JavaScript nie jest priorytetowy w kontekście zarządzania treścią w systemach e-commerce, takich jak PrestaShop. JavaScript głównie służy do tworzenia dynamicznych interfejsów użytkownika, co może być mniej istotne, gdyż wiele funkcjonalności jest już zintegrowanych w CMS. Z kolei Photoshop i Gimp, choć przydatne, nie są kluczowe w administracji samego systemu. Ponadto, odpowiedzi związane z CMS WordPress, HTML i Gimp również mijają się z celem, ponieważ WordPress nie jest dedykowany wyłącznie do e-commerce, podczas gdy PrestaShop został stworzony specjalnie dla sklepów internetowych. HTML jest użyteczny, ale nie jest wystarczający dla administratora, który musi również znać specyfikę CMS-a. W rezultacie, brak pełnego zrozumienia różnic między platformami oraz ich zastosowaniami prowadzi do błędnych wniosków o wymaganych umiejętnościach, co podkreśla znaczenie dokładnej analizy potrzeb w kontekście danej roli zawodowej.
Pytanie 18

W CSS, aby ustalić różne formatowanie dla pierwszej litery w akapicie, trzeba użyć selektora

A. pseudoelementu p::first-letter
B. klasy p.first-letter
C. atrybutu p [first-letter]
D. dziecka p + first-letter
Wybór klasy p.first-letter nie jest poprawny, ponieważ klasy w CSS są używane do grupowania elementów i stylizacji ich w zbiorach, a nie do selekcji poszczególnych części tekstu, jak pierwsza litera akapitu. Klasa ta będzie odnosić się do wszystkich elementów z przypisaną daną klasą, co nie spełnia celu stylizacji wyłącznie pierwszej litery. Selekcja dziecka p + first-letter jest również błędna, gdyż operator + w CSS odnosi się do sąsiadujących ze sobą elementów. Oznacza to, że ten kombinat nie jest użyteczny w kontekście pierwszej litery akapitu, ponieważ nie zapewnia odpowiedniego targetowania. Z kolei atrybutu p [first-letter] nie funkcjonuje w CSS, ponieważ atrybuty są używane do selekcji elementów na podstawie ich atrybutów HTML, takich jak klasy czy identyfikatory, a nie do selekcji pseudoelementów, jak w przypadku first-letter. Zrozumienie różnicy pomiędzy tymi koncepcjami jest kluczowe dla skutecznego stylizowania dokumentów w CSS oraz dla tworzenia estetycznych i funkcjonalnych interfejsów użytkownika.
Pytanie 19

Reprezentacja znacznika HTML w formacie ```przejdź```

A. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik strona zostanie przewinięta do sekcji o nazwie "hobby"
B. jest błędny, w atrybucie href należy wpisać adres URL
C. jest błędny, użyto niewłaściwego znaku "#" w atrybucie href
D. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik otworzy się strona internetowa o URL "hobby"
Zapis znacznika HTML przedstawiony w pytaniu jest poprawny i spełnia standardy języka HTML. Użycie elementu <a> z atrybutem href i wartością #hobby oznacza, że użytkownik po kliknięciu w ten link zostanie przewinięty do sekcji na stronie, która ma przypisany identyfikator "hobby". Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu stron internetowych, umożliwiając tworzenie nawigacji wewnętrznej. Warto zaznaczyć, że użycie znaku hash (#) w atrybucie href wskazuje na lokalizację w obrębie tej samej strony. To jest powszechnie stosowane w przypadkach, gdy chcemy ułatwić użytkownikom dostęp do różnych sekcji na tej samej stronie, bez konieczności ładowania nowej strony. Przykładem zastosowania może być strona z długim artykułem, gdzie linki do poszczególnych nagłówków ułatwiają orientację czytelników. Oprócz tego, korzystając z takiej struktury, możemy również poprawić doświadczenia użytkowników oraz zwiększyć efektywność SEO, ponieważ wyszukiwarki są w stanie lepiej zrozumieć organizację treści na stronie.
Pytanie 20

W języku CSS wprowadzono poniższe formatowanie:

p > i { color: blue; }
Oznacza to, że tekst w kolorze niebieskim będzie zapisany:
A. pogrubiony tekst akapitu
B. cały tekst nagłówków, bez względu na ich formatowanie
C. cały tekst akapitu, bez względu na jego formatowanie
D. pochylony tekst akapitu
W języku CSS selektor > jest używany do stylizowania bezpośrednich potomków danego elementu. W podanym przykładzie p > i oznacza, że reguła CSS będzie zastosowana do elementu i będącego bezpośrednim dzieckiem elementu p. To oznacza, że tylko tekst zapisany w tagu i wewnątrz paragrafu p będzie miał kolor niebieski. Jest to powszechnie stosowane podejście do precyzyjnego stylizowania elementów na stronach internetowych, z zachowaniem struktury dokumentu HTML. Takie rozwiązanie pozwala na lepszą kontrolę nad wyglądem i prezentacją dokumentu, co jest istotne przy tworzeniu responsywnych i estetycznych stron. Praktyczne zastosowanie tego stylu można zobaczyć w przypadku, gdy chcemy wyróżnić pewne frazy w paragrafie, na przykład cytaty lub terminy. Warto pamiętać, że używanie selektorów potomstwa poprawia czytelność i efektywność kodu CSS, co jest dobrą praktyką w profesjonalnym kodowaniu frontendowym. Zachowanie spójności i przejrzystości stylów jest kluczowe w większych projektach, gdzie wiele osób pracuje nad kodem.
Pytanie 21

Który z poniższych formatów plików nie jest używany do publikacji grafiki lub animacji w internecie?

A. AIFF
B. SVG
C. SWF
D. PNG
Wybór formatów PNG, SWF i SVG jako odpowiedzi nie jest właściwy, ponieważ każdy z nich jest ściśle związany z publikacją grafiki lub animacji na stronach internetowych. PNG to format plików rastrowych, który zapewnia wysoką jakość obrazu, wspiera przezroczystość i kompresję bezstratną. Z tego powodu jest często wykorzystywany w projektowaniu stron internetowych, gdzie ważne jest zachowanie detali w grafice, a także w sytuacjach, gdy potrzebne są przezroczyste tła. Z kolei SWF jest to format, który był szeroko stosowany do tworzenia animacji, gier i interaktywnych aplikacji w środowisku Adobe Flash. Choć technologia Flash jest obecnie mniej popularna z powodu rozwoju HTML5, SWF wciąż ma swoje miejsce w historii publikacji multimedialnych. Natomiast SVG, jako format wektorowy, umożliwia tworzenie grafiki, która jest skalowalna i dostosowuje się do różnych rozmiarów ekranów, co czyni go idealnym do responsywnych designów. Wszystkie te formaty są kluczowe w kontekście tworzenia atrakcyjnych wizualnie i funkcjonalnych stron internetowych, dlatego nie mogą być uznane za błędne odpowiedzi w kontekście publikacji grafiki i animacji.
Pytanie 22

Jakim zapisem w dokumencie HTML można stworzyć element, który wyświetli obrazek kotek.jpg z tekstem alternatywnym "obrazek kotka"?

A. <img src="kotek.jpg" alt="obrazek kotka">
B. <img src="kotek.jpg" title="obrazek kotka">
C. <img href="kotek.jpg" alt="obrazek kotka">
D. <img href="kotek.jpg" title="obrazek kotka">
Odpowiedź <img src="kotek.jpg" alt="obrazek kotka"> jest poprawna, ponieważ zgodnie z standardem HTML do wyświetlania obrazów należy używać atrybutu 'src', który wskazuje źródło obrazu. Atrybut 'alt' jest również niezbędny, ponieważ zapewnia tekst alternatywny dla obrazów, co jest kluczowe dla dostępności strony internetowej. Użytkownicy, którzy korzystają z technologii wspomagających, takich jak czytniki ekranu, będą mogli zrozumieć zawartość obrazu poprzez ten tekst. Dobrą praktyką jest również stosowanie odpowiednich nazw plików obrazów oraz opisowych tekstów alternatywnych, co poprawia SEO i użyteczność strony. Na przykład, jeśli w przyszłości planujesz dodać więcej obrazów kotów, warto, aby każdy z nich miał unikalny opis w atrybucie 'alt', co pomoże w lepszym zrozumieniu kontekstu przez użytkowników i roboty wyszukiwarek. W ten sposób poprawiasz zarówno dostępność, jak i indeksowalność swojej strony.
Pytanie 23

Wymiary:4272x2848px
Rozdzielczość:72 dpi
Format:JPG

W ramce przedstawiono właściwości pliku graficznego. W celu optymalizacji czasu ładowania rysunku na stronę WWW należy
A. zmniejszyć rozmiary obrazu
B. dostosować proporcje szerokości do wysokości
C. zmienić format grafiki na CDR
D. zwiększyć rozdzielczość
Zmniejszenie wymiarów rysunku to kluczowy krok w optymalizacji czasu ładowania grafiki na stronę internetową. Wymiary rysunku 4272x2848px są znaczące, co oznacza, że obraz ma dużą ilość pikseli, co przekłada się na większy rozmiar pliku. Przy standardowej rozdzielczości 72 dpi, która jest odpowiednia do wyświetlania na ekranach, mniejsze wymiary skutkują zmniejszeniem liczby pikseli, co automatycznie obniża wagę pliku. Przykładem może być przeskalowanie obrazu do wymiarów 800x600px, co może znacznie przyspieszyć czas ładowania strony. W praktyce, witryny internetowe powinny dążyć do używania obrazów o wymiarach dostosowanych do wyświetlacza, a optymalne wymiary to te, które są zgodne z responsywnym designem. Ponadto, standardy dotyczące wydajności stron, takie jak Web Page Test czy Google PageSpeed Insights, zalecają minimalizację rozmiaru plików graficznych jako kluczowy element poprawy szybkości ładowania. Zmniejszenie wymiarów rysunku jest zatem jednym z najprostszych i najbardziej efektywnych rozwiązań, które mogą przynieść znaczące korzyści w zakresie wydajności stron internetowych.
Pytanie 24

Z którego z pól klasy ```Dane``` można będzie uzyskać dostęp z zewnątrz, korzystając z obiektu stworzonego jako instancja tej klasy? ```class Dane { public $a; private $b; protected $c; }```

A. Do pola $c.
B. Do wszystkich pól.
C. Do pola $a.
D. Do pola $b.
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ pole $a jest zadeklarowane jako publiczne, co oznacza, że jest dostępne z zewnątrz klasy i może być modyfikowane oraz odczytywane przez instancje tej klasy oraz inne klasy. Publiczne modyfikatory dostępu są standardową praktyką w programowaniu obiektowym, umożliwiającą swobodny dostęp do danych, co jest szczególnie przydatne w przypadku, gdy chcemy, aby dane były łatwo dostępne dla innych komponentów systemu. Na przykład, jeśli klasa Dane jest używana w aplikacji, możemy tworzyć obiekty tej klasy i bezpośrednio operować na polu $a, co sprzyja elastyczności i prostocie w zarządzaniu danymi. W dobrych praktykach programistycznych często wykorzystuje się publiczne pola w prostych strukturach danych, gdzie dostęp do danych musi być łatwy i szybki. Warto także pamiętać, że dostępność publicznych pól może być użyteczna w kontekście serializacji obiektów, gdzie prosto jest zmapować dane obiektu na format JSON lub XML.
Pytanie 25

Jaką kompetencję społeczną możemy przypisać osobie, która potrafi wyrażać swoje zdanie oraz argumentować swoje racje, nie naruszając przy tym granic własnych i innych ludzi?

A. Akomodacja
B. Empatia
C. Asertywność
D. Konformizm
Asertywność to umiejętność wyrażania swoich myśli, uczuć i przekonań w sposób pewny, ale z szacunkiem dla innych. Osoba asertywna potrafi argumentować swoje racje, nie naruszając przestrzeni emocjonalnej innych ludzi. Na przykład, w sytuacji konfliktu w pracy, osoba asertywna z łatwością przedstawi swoje stanowisko, jednocześnie słuchając argumentów drugiej strony. Asertywność jest kluczowa w budowaniu zdrowych relacji interpersonalnych, ponieważ pozwala na otwartą komunikację i wyrażanie potrzeb bez wywoływania antagonizmu. W praktyce asertywność jest często stosowana w negocjacjach, gdzie ważne jest, aby jasno przedstawiać swoje oczekiwania, ale również być otwartym na propozycje partnera. Standardy komunikacji interpersonalnej podkreślają rolę asertywności jako fundamentu dla efektywnego działania w zespole i rozwiązywania konfliktów. Właściwe stosowanie asertywności przyczynia się do tworzenia środowiska sprzyjającego współpracy i wzajemnemu szacunkowi.
Pytanie 26

Tablica tab[] jest wypełniona losowymi liczbami całkowitymi. Jaka będzie wartość zmiennej zm2 po wykonaniu poniższego fragmentu kodu?

int tab[10];
int zm1 = 0;
double zm2 = 0;
…
for (int i=0; i < 10; i++)
{
    zm1 = zm1 + tab[i];
}
zm2 = zm1 / 10;
A. Średnia arytmetyczna liczb z tablicy
B. Suma elementów z tablicy
C. Średnia geometryczna liczb od 0 do 9
D. Suma liczb od 1 do 10
W tym kodzie jest trochę do zrozumienia, zwłaszcza w kontekście pętli for i operacji matematycznych. Mylisz się, myśląc, że zm2 to średnia geometryczna liczb od 0 do 9, bo w tym kodzie nie ma ani mnożenia, ani pierwiastkowania, które są konieczne do obliczenia średniej geometrycznej. Zmienna zm2 odnosi się do liczb w tablicy tab[], a nie do tych od 0 do 9. Ponadto, twierdzenie, że zm2 to suma liczb od 1 do 10, jest błędne, bo kod nie operuje na takich liczbach. Sumowanie dotyczy tylko wartości w tablicy. Mylna jest też informacja, że zm2 to suma z tablicy – to zm1 przechowuje tę sumę, a zm2 to średnia po podzieleniu przez 10. Błędy takie mogą wynikać z braku zrozumienia działania pętli i operacji matematyk. Ważne, żeby zawsze śledzić, co się dzieje z danymi w kodzie i jakie operacje są wykonywane, bo to klucz do rozwiązywania problemów w programowaniu. Warto dokładnie zrozumieć strukturę kodu i rolę zmiennych, aby unikać błędów logicznych.
Pytanie 27

Wywoływanie funkcji przez samą siebie to

A. rekurencja
B. iteracja
C. dziedziczenie
D. hermetyzacja
Dziedziczenie, hermetyzacja i iteracja to koncepcje programistyczne, które choć są istotne, nie są związane z odwoływaniem funkcji do samej siebie. Dziedziczenie to mechanizm, który pozwala na tworzenie nowych klas na podstawie istniejących, co umożliwia ponowne wykorzystanie kodu oraz rozszerzanie funkcjonalności bez konieczności jej powielania. W kontekście programowania obiektowego, dziedziczenie pozwala na hierarchiczne organizowanie klas, co jest zgodne z zasadą pojedynczej odpowiedzialności i otwartości-zamkniętości z SOLID. Hermetyzacja, z kolei, to technika, która polega na ukrywaniu wewnętrznych stanów obiektu i udostępnianiu jedynie niezbędnych interfejsów do manipulacji tym stanem, co zwiększa bezpieczeństwo i ułatwia zarządzanie złożonością kodu. W praktyce hermetyzacja jest kluczowa dla tworzenia czytelnych i łatwych w utrzymaniu aplikacji. Iteracja natomiast odnosi się do procesów, w których wykonuje się wielokrotne powtarzanie bloków kodu, na przykład w pętlach. To podejście jest często preferowane w sytuacjach, gdy liczba powtórzeń jest znana, a wydajność jest kluczowa. Błędne myślenie, które prowadzi do pomylenia tych koncepcji z rekurencją, może wynikać z niejasności w rozumieniu różnic między podejściem funkcyjnym a obiektowym, a także z braku zrozumienia, kiedy należy stosować które z tych narzędzi dla efektywnego rozwiązywania problemów programistycznych.
Pytanie 28

W SQL przeprowadzono zapytanie, jednak jego realizacja nie powiodła się, co skutkowało błędem: #1396 - Operation CREATE USER failed for 'anna'@'localhost'. Możliwą przyczyną takiego zachowania bazy danych może być

CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY '54RTu8';
A. istnienie użytkownika anna w bazie
B. nieznane polecenie CREATE USER
C. niewystarczające hasło dla konta anna
D. błędna składnia polecenia CREATE USER
Odpowiedź wskazująca na istnienie użytkownika 'anna' w bazie jest prawidłowa, ponieważ MySQL nie pozwala na tworzenie nowego użytkownika, jeśli użytkownik o takiej samej nazwie już istnieje. W przypadku próby wykonania kwerendy CREATE USER dla istniejącego użytkownika, system generuje błąd #1396, co jest zgodne z zasadami zarządzania użytkownikami w bazach danych. Dobra praktyka polega na sprawdzaniu, czy użytkownik już istnieje przed próbą jego utworzenia, co można zrobić za pomocą zapytania SELECT z tabeli mysql.user. Jeśli użytkownik 'anna' byłby już zdefiniowany, aby uniknąć błędów, programista powinien najpierw usunąć istniejącego użytkownika lub zmodyfikować jego uprawnienia, jeżeli to konieczne. Stosowanie poprawnych procedur zarządzania użytkownikami oraz regularne audyty kont użytkowników są kluczowe dla bezpieczeństwa i wydajności systemu baz danych.
Pytanie 29

Jaką funkcję pełni program debugger?

A. przekładania kodu napisanego w języku wyższego poziomu na język maszynowy
B. badania kodu źródłowego w celu wykrycia błędów składniowych
C. analizy działającego programu w celu wykrycia błędów
D. interpretacji kodu w ramach wirtualnej maszyny Java
Pojęcia związane z błędnymi odpowiedziami często wynikają z nieporozumienia dotyczącego ról, jakie pełnią różne narzędzia i procesy w inżynierii oprogramowania. Analiza kodu źródłowego w celu odnalezienia błędów składniowych odnosi się do działania kompilatorów i narzędzi statycznej analizy kodu, które zajmują się oceną jakości kodu przed jego wykonaniem. Tego rodzaju narzędzia są przydatne, ale nie mają na celu lokalizacji błędów w czasie rzeczywistym, co jest kluczowe dla debuggowania. Tłumaczenie kodu na język maszynowy to zadanie kompilatorów, które przekształcają kod źródłowy w formę, która może być zrozumiana przez komputer, ale nie zajmują się analizą błędów podczas działania programu. Interpretacja kodu w wirtualnej maszynie Java również nie odnosi się bezpośrednio do lokalizacji błędów, bowiem jest to proces, w którym kod bajtowy jest wykonywany, ale bez możliwości interakcji w czasie rzeczywistym, jak to ma miejsce w przypadku debuggera. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że debugger ma za zadanie monitorować i analizować program w trakcie jego działania, co jest fundamentalne dla diagnostyki i poprawy jakości oprogramowania.
Pytanie 30

Jaki styl CSS umożliwi ustawienie tekstu do prawej strony?

A. <p style="align: right">tekst</p>
B. <p style="font: right">tekst</p>
C. <p style="position: right">tekst</p>
D. <p style="text-align: right">tekst</p>
Właściwe wyrównanie tekstu do prawej strony w CSS można osiągnąć za pomocą właściwości 'text-align'. Używając deklaracji 'text-align: right', umożliwiamy umiejscowienie zawartości elementu blokowego, takiego jak <p>, w taki sposób, aby tekst był wyrównany do prawej krawędzi kontenera. Przykładowo, stosując <p style='text-align: right'>Tekst wyrównany do prawej</p>, uzyskujemy efekt, w którym cały tekst w obrębie akapitu zostaje przesunięty do prawej strony. Warto również zaznaczyć, że 'text-align' jest zgodne z W3C CSS Specifications, co oznacza, że jest standardową właściwością CSS uznawaną przez większość przeglądarek. W praktyce, stosowanie 'text-align' jest nie tylko ograniczone do akapitów, ale może być używane także w innych elementach, takich jak nagłówki, divy i inne bloki, co czyni go bardzo wszechstronnym narzędziem w stylizacji stron internetowych. Dodatkowo, właściwość ta jest fundamentalna w kontekście responsywnego projektowania stron, gdzie dopasowanie tekstu do różnych układów jest kluczowe dla odbioru treści.
Pytanie 31

W CSS wprowadzono formatowanie

p > i {color: blue}

Co oznacza, że tekst zapisany będzie w kolorze niebieskim

A. pochylony tekst akapitu
B. pogrubiony tekst akapitu
C. cały tekst akapitu bez względu na jego formatowanie
D. cały tekst nagłówków bez względu na ich formatowanie
W podanym przypadku, zapis CSS <code>p > i {color: blue}</code> odnosi się do selektora, który aplikuje kolor niebieski do elementu <code><i></code> znajdującego się bezpośrednio wewnątrz elementu <code><p></code>. Oznacza to, że tylko tekst, który jest otoczony znacznikiem <code><i></code> w danym paragrafie, zostanie wyróżniony kolorem niebieskim. Ten sposób selekcji jest zgodny z zasadą kaskadowości i specyficzności CSS, co jest kluczowym elementem w zarządzaniu stylem dokumentów HTML. W praktyce, używanie takich selektorów pozwala na precyzyjne formatowanie tekstu w obrębie większych struktur, co jest szczególnie ważne w skomplikowanych projektach webowych. Dobrym przykładem zastosowania tego stylu może być sytuacja, gdy chcemy wyróżnić cytaty lub słowa kluczowe w tekście paragrafu, stosując odpowiednie znaczniki HTML oraz style CSS, co zwiększa czytelność i estetykę treści.
Pytanie 32

Jakiego typu mechanizm zabezpieczeń aplikacji jest zawarty w środowisku uruchomieniowym platformy .NET Framework?

A. Mechanizm uruchamiania aplikacji realizowany przez funkcję Windows API (Application Programming Interface)
B. Mechanizm uruchamiania aplikacji zrealizowany przez frameworki aplikacji webowych (ASP.NET)
C. Mechanizm uruchamiania aplikacji dla bibliotek klas
D. Mechanizm uruchamiania aplikacji oparty na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) i na rolach (RBS - Role-Based Security)
Mechanizm wykonywania aplikacji oparty na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) oraz na rolach (RBS - Role-Based Security) jest kluczowym elementem platformy .NET Framework, który zapewnia odpowiedni poziom bezpieczeństwa dla aplikacji. CAS umożliwia definiowanie poziomów uprawnień dla różnych komponentów kodu, co pozwala na kontrolę, jakie operacje mogą być wykonywane przez dany kod w zależności od jego pochodzenia oraz kontekstu. Na przykład, aplikacja uruchomiona z lokalnego dysku może mieć inne uprawnienia niż ta sama aplikacja uruchomiona z internetu. RBS z kolei umożliwia przypisywanie ról użytkownikom, co pozwala na dalsze graniczenie dostępu do funkcji aplikacji w oparciu o przypisane role. Takie podejście nie tylko zabezpiecza aplikacje przed nieautoryzowanym dostępem, ale także wspiera środowiska wieloużytkownikowe, gdzie różne osoby mogą potrzebować różnych poziomów dostępu. Przykładowo, w aplikacji webowej mogą istnieć role administratora, edytora i widza, gdzie każdy z użytkowników ma różne możliwości interakcji z systemem. Zastosowanie CAS i RBS jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zabezpieczeń kodu, co jest istotne w kontekście rosnących zagrożeń w dzisiejszym świecie cyfrowym.
Pytanie 33

W języku PHP zapisano fragment kodu. Plik cookie stworzony tym poleceniem

setcookie("osoba", "Anna Kowalska", time() + (3600 * 24));
A. będzie przechowywany na serwerze przez jeden dzień.
B. będzie przechowywany na serwerze przez jedną godzinę.
C. zostanie usunięty po jednej godzinie od jego utworzenia.
D. zostanie usunięty po jednym dniu od jego utworzenia.
Odpowiedź, którą zaznaczyłeś, to 'zostanie usunięty po jednym dniu od jego utworzenia'. W PHP działa to tak, że funkcja setcookie() bierze pod uwagę czas, po jakim cookie ma wygasnąć. To jest dodawane do aktualnego czasu, który dostajemy z funkcji time(). Kiedy widzisz wartość 3600 * 24, to znaczy, że mamy tu 86400 sekund, a to dokładnie jeden dzień. Czyli cookie zniknie z przeglądarki po upływie doby od założenia. Wydaje mi się, że to ważna sprawa, bo dobrze wiedzieć, jak działa cykl życia cookies w PHP. Pomoże to w ogarnianiu sesji i dbaniu o bezpieczeństwo w aplikacjach internetowych.
Pytanie 34

Jaką właściwość CSS należy zastosować, aby uzyskać linie przerywaną w obramowaniu?

Ilustracja do pytania
A. dotted
B. dashed
C. solid
D. double
Odpowiedź dashed jest poprawna ponieważ w CSS właściwość ta służy do definiowania stylu obramowania w postaci linii kreskowanej Jest to często używane do wizualnego oddzielenia zawartości na stronie internetowej bez zbytniego skupiania uwagi Użycie dashed sprawia że linia jest bardziej subtelna w porównaniu do solid co czyni ją dobrym wyborem w przypadku chęci zachowania minimalistycznego wyglądu Zgodnie ze standardami CSS właściwość border-style może przyjmować kilka wartości w tym solid dotted double i dashed Każda z tych wartości ma swoje unikalne zastosowania na przykład solid tworzy ciągłą linię natomiast dotted tworzy linię z kropkami Linia dashed składa się z krótkich kresek co różni ją od linii double która jest podwójną linią W praktyce dashed jest często stosowane w projektach gdzie ważne jest wskazanie na określone sekcje lub elementy bez przytłaczania użytkownika Zgodnie z dobrymi praktykami można dostosować szerokość i kolor obramowania co pozwala na lepszą integrację z ogólnym stylem strony CSS daje dużą elastyczność w projektowaniu co pozwala na tworzenie różnorodnych i responsywnych interfejsów użytkownika
Pytanie 35

Który atrybut pozwala na wskazanie lokalizacji pliku graficznego w znaczniku <img>?

A. link
B. src
C. alt
D. href
Atrybut 'src' w znaczniku <img> jest kluczowy, ponieważ określa lokalizację pliku graficznego, który ma być wyświetlany na stronie. Oznacza to, że wartość tego atrybutu to URL (Uniform Resource Locator), który wskazuje na lokalizację obrazu w internecie lub na lokalnym serwerze. Przykładowo, jeśli chcemy wyświetlić obrazek o nazwie 'zdjecie.jpg' znajdujący się w folderze 'obrazy', użyjemy: <img src='obrazy/zdjecie.jpg' alt='Opis obrazka'>. Zastosowanie odpowiedniego atrybutu 'src' jest zgodne z najlepszymi praktykami HTML, co zapewnia, że przeglądarki internetowe prawidłowo interpretują nasze zamierzenia co do wyświetlania treści wizualnych. Nieprawidłowe określenie lokalizacji obrazu może prowadzić do błędów '404 Not Found', co negatywnie wpływa na doświadczenie użytkownika. Dobrze zaprojektowane strony internetowe powinny również uwzględniać atrybut 'alt', który zapewnia dostępność oraz opisuje zawartość obrazu osobom korzystającym z czytników ekranu, ale to 'src' jest odpowiedzialny za wyświetlanie samego obrazu.
Pytanie 36

Atrybut colspan służy do poziomego łączenia komórek tabeli, natomiast rowspan pozwala na łączenie ich w pionie. Którą z poniższych tabel ukazuje fragment kodu napisany w języku HTML?
<table border="1" cellspaing="0" cellpadding="10" >
<tr> <td rowspan="2"> </td> <td> </td> </tr>
<tr> <td> </td> </tr>
</table>

Ilustracja do pytania
A. rys. D
B. rys. A
C. rys. C
D. rys. B
W języku HTML atrybut rowspan w znaczniku <td> pozwala na scalanie komórek w pionie co oznacza że dana komórka zajmuje miejsce w kilku wierszach tabeli W podanym kodzie pierwsza komórka w pierwszym wierszu posiada atrybut rowspan z wartością 2 co sprawia że zajmuje ona miejsce w dwóch wierszach Pierwszy wiersz zawiera dwie komórki z czego pierwsza jest połączona pionowo z komórką w drugim wierszu Druga komórka w pierwszym wierszu oraz jedyna komórka w drugim wierszu nie posiadają atrybutu rowspan ani colspan dlatego nie są połączone z innymi komórkami Takie użycie rowspan jest zgodne z praktykami HTML które umożliwiają tworzenie bardziej złożonych układów tabeli dzięki czemu można lepiej zarządzać przestrzenią w interfejsie użytkownika Jako że kod tworzy tabelę z dwiema kolumnami i dwoma wierszami gdzie pierwsza komórka po lewej stronie zajmuje dwa wiersze przedstawia to układ jak na rysunku B Możliwości jakie daje rowspan są niezwykle przydatne w sytuacjach gdy chcemy aby dane w tabeli były czytelniejsze i bardziej zorganizowane szczególnie w raportach czy formularzach gdzie różne kategorie danych muszą być jasno oddzielone
Pytanie 37

Klucz obcy w bazie danych jest tworzony w celu

A. określenia relacji 1..n łączącej go z kluczem głównym innej tabeli
B. umożliwienia jednoznacznej identyfikacji rekordu w bazie danych
C. łączenia go z innymi kluczami obcymi w tabeli
D. stworzenia formularza do wprowadzania danych do tabeli
Klucz obcy w tabeli jest fundamentalnym elementem w relacyjnych bazach danych, który umożliwia tworzenie relacji pomiędzy tabelami. W szczególności, definiuje relację 1..n, co oznacza, że jeden rekord w tabeli, w której znajduje się klucz główny, może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli, która posiada klucz obcy. Taki mechanizm pozwala na strukturalne powiązanie danych, co jest kluczowe dla zapewnienia integralności referencyjnej. Na przykład, w bazie danych zarządzającej informacjami o klientach i ich zamówieniach, klucz obcy w tabeli zamówień może wskazywać na klucz główny w tabeli klientów, co pozwala na łatwe śledzenie, które zamówienia są przypisane do konkretnego klienta. Zastosowanie kluczy obcych wspiera również dobre praktyki projektowania baz danych, takie jak normalizacja, co minimalizuje redundancję danych i poprawia ich spójność. Zgodność z tymi zasadami jest zgodna z wytycznymi organizacji takich jak ISO/IEC 9075 oraz ANSI SQL, które promują efektywne zarządzanie danymi.
Pytanie 38

Który standard video cechuje się rozdzielczością 1920 px na 1080 px?

A. Full HD
B. Ultra HD 
C. HD Ready
D. 4K
Prawidłowa odpowiedź to „Full HD”, bo właśnie ten standard oznacza rozdzielczość 1920 × 1080 pikseli w proporcjach 16:9. W praktyce, gdy mówimy o filmach na YouTube, streamach, nagraniach z kamery czy materiałach promocyjnych na stronę WWW, opcja 1080p to właśnie Full HD. Litera „p” oznacza skanowanie progresywne (progressive), czyli wyświetlanie całych klatek po kolei, co daje płynniejszy obraz niż przeplot („i” jak interlaced). W branży webowej Full HD to taki „złoty standard” jakości wideo – pliki mają jeszcze rozsądny rozmiar, a obraz jest już bardzo szczegółowy, więc nadaje się zarówno do odtwarzania w przeglądarce, jak i do osadzania w prezentacjach czy materiałach e‑learningowych. Moim zdaniem, przy projektowaniu serwisu z treściami multimedialnymi, warto domyślnie przygotowywać materiały właśnie w 1920×1080 i ewentualnie generować niższe wersje (np. 1280×720) dla urządzeń mobilnych lub słabszych łączy. W pracy grafika czy twórcy stron WWW dobrze jest też kojarzyć nazwy standardów: HD Ready to 1280×720, Full HD to 1920×1080, a 4K/Ultra HD to okolice 3840×2160. Dzięki temu łatwiej dobrać odpowiedni format eksportu z programów typu Premiere, DaVinci Resolve czy nawet z prostszych edytorów online. Z doświadczenia powiem, że klienci często mówią „chcę film w HD”, a mają na myśli właśnie Full HD, więc świadomość dokładnej rozdzielczości pomaga uniknąć nieporozumień i zbyt niskiej jakości materiałów.
Pytanie 39

Jaką treść komunikatu należy umieścić w kodzie PHP zamiast znaków zapytania?

$a = mysql_connect('localhost', 'adam', 'mojeHaslo');

if (!$a)
    echo "?????????????";
A. Wybrana baza danych nie istnieje
B. Błąd połączenia z serwerem SQL
C. Rekord został pomyślnie dodany do bazy
D. Błąd w trakcie przetwarzania zapytania SQL
Poprawna odpowiedź 'Błąd połączenia z serwerem SQL' jest właściwa, ponieważ funkcja mysql_connect() służy do nawiązywania połączenia z serwerem bazy danych MySQL. Jeśli połączenie nie powiedzie się, zwraca false. W takiej sytuacji należy poinformować użytkownika o nieudanym połączeniu. Jest to kluczowe w debugowaniu i zapewnianiu użytkownikowi zrozumiałych komunikatów błędów. W praktyce, połączenie z bazą danych jest podstawowym krokiem w wielu aplikacjach internetowych, a jego poprawna obsługa to standardowa praktyka branżowa. Współczesne podejście wymaga także użycia rozszerzenia mysqli lub PDO zamiast przestarzałej funkcji mysql_connect(). Jest to zalecane ze względu na lepsze wsparcie bezpieczeństwa i wydajności. Użycie funkcji mysqli_connect() pozwala na obsługę zarówno błędów połączenia, jak i zapytań SQL w sposób bardziej elastyczny i bezpieczny.
Pytanie 40

W języku PHP zapisano fragment kodu. Plik cookie utworzony przy pomocy tego polecenia

setcookie("osoba", "Anna Kowalska", time()+(3600*24));
A. będzie przechowywany na serwerze przez jedną godzinę
B. będzie przechowywany na serwerze przez 24 godziny
C. zostanie usunięty po jednej godzinie od momentu jego utworzenia
D. zostanie usunięty po 24 godzinach od jego stworzenia
W języku PHP funkcja setcookie służy do ustawiania plików cookie w przeglądarce użytkownika. Trzeci parametr tej funkcji określa czas wygaśnięcia cookie w postaci znacznika czasowego UNIX co oznacza liczbę sekund od początku epoki UNIX (01.01.1970). W podanym kodzie użyto funkcji time która zwraca aktualny czas w sekundach i dodano do niego wartość 3600 pomnożoną przez 24. Oznacza to dodanie liczby sekund odpowiadającej jednemu pełnemu dniu (24 godziny x 3600 sekund na godzinę). Takie ustawienie skutkuje tym że plik cookie zostanie usunięty automatycznie z przeglądarki użytkownika po upływie dokładnie jednego dnia od jego stworzenia. Jest to zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania sesjami i danymi użytkowników w aplikacjach internetowych ponieważ pozwala na kontrolę nad czasem przechowywania danych wrażliwych. Dzięki temu użytkownicy mogą być pewni że ich dane nie będą przechowywane dłużej niż to konieczne co wpływa na zwiększenie bezpieczeństwa i zaufania do aplikacji.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej