Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 30 kwietnia 2026 22:59
Data zakończenia: 30 kwietnia 2026 22:59

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W bazie danych znajduje się tabela o nazwie pracownicy z kolumnami: nazwisko, imię, pensja, wiek. Jak powinna wyglądać składnia polecenia do obliczenia średniej pensji pracowników?

A. select AVG (pensja) from pracownicy

B. select AVG (nazwisko) into pensja

C. select VAR (pensja) from nazwisko

D. select VAR (pracownicy) into pensja

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź, czyli polecenie 'select AVG (pensja) from pracownicy', wykorzystuje funkcję agregującą AVG, która jest standardowo stosowana w SQL do obliczania średniej wartości w kolumnie. W tym przypadku, polecenie to oblicza średnią pensję pracowników zapisanych w tabeli 'pracownicy'. Użycie funkcji AVG jest zgodne z dobrymi praktykami SQL, które zalecają stosowanie odpowiednich funkcji agregujących w celu efektywnego przetwarzania danych. Wartości w kolumnie 'pensja' są analizowane, a wynik zwraca jedną wartość — średnią pensję, co jest niezwykle użyteczne w kontekście raportowania czy analizy wynagrodzeń. Przykładowo, jeśli tabela zawiera pensje 3000, 4000 i 5000, funkcja AVG zwróci 4000. Tego rodzaju zapytania są powszechnie stosowane w raportach kadrowych oraz podczas analizy budżetu w organizacjach, co czyni je niezbędnym elementem wiedzy dla analityków danych oraz programistów baz danych.

Pytanie 2

W programie Microsoft Access mechanizmem ochrony danych związanym z tabelą i kwerendą jest

A. ustalanie limitów przestrzeni na dysku

B. określanie zakresu tabel

C. przypisanie uprawnień

D. wykorzystanie makr

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przypisanie uprawnień jest kluczowym elementem zarządzania bezpieczeństwem w Microsoft Access, ponieważ pozwala na kontrolowanie, kto ma dostęp do danych w tabelach i kwerendach. W praktyce, administratorzy baz danych mogą definiować, które grupy użytkowników mogą przeglądać, edytować lub usuwać dane. To podejście jest zgodne z zasadą najmniejszych uprawnień, co oznacza, że użytkownicy otrzymują tylko te uprawnienia, które są im niezbędne do wykonywania swoich zadań. Na przykład, jeśli pracownik potrzebuje jedynie przeglądać dane w konkretnej tabeli, administrator może przyznać mu jedynie uprawnienia do odczytu, co minimalizuje ryzyko nieautoryzowanych zmian. Warto także wspomnieć, że przypisanie uprawnień nie ogranicza się tylko do tabel, ale dotyczy również kwerend, formularzy i raportów, co pozwala na szczegółowe zarządzanie dostępem do różnych zasobów systemu. Dobre praktyki w zakresie bezpieczeństwa baz danych zalecają regularne audyty uprawnień, aby upewnić się, że są one nadal odpowiednie do zmieniających się potrzeb organizacji oraz roli użytkowników.

Pytanie 3

Głównym celem systemu CMS jest oddzielenie treści serwisu informacyjnego od jego wizualnej formy. Ten efekt osiągany jest przez generowanie zawartości

A. z bazy danych oraz wizualizacji poprzez atrybuty HTML

B. z plików HTML o stałej zawartości oraz wizualizacji przy pomocy technologii FLASH

C. z bazy danych oraz wyglądu ze zdefiniowanego szablonu

D. z plików HTML o stałej zawartości oraz wizualizacji z użyciem ustalonego szablonu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź na to pytanie to "z bazy danych oraz wyglądu ze zdefiniowanego szablonu". Systemy CMS (Content Management System) mają na celu oddzielenie treści od prezentacji, co pozwala na łatwiejsze zarządzanie i aktualizowanie zawartości serwisu. Wykorzystanie bazy danych do przechowywania treści jest kluczowe, ponieważ umożliwia dynamiczne generowanie zawartości na stronach internetowych. Dzięki temu, gdy zmienia się treść w bazie danych, zmiany te są automatycznie odzwierciedlane na stronie bez potrzeby modyfikacji statycznych plików HTML. Szablony, które definiują wygląd, są również niezmiernie ważne, ponieważ pozwalają na spójność wizualną serwisu i jego łatwą adaptację w przypadku zmian w designie. Przykładem może być użycie systemu szablonów, takiego jak Twig w Symfony, który umożliwia separację logiki biznesowej od prezentacji, co ułatwia pracę developerom i designerom. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, zapewniając przy tym elastyczność i skalowalność serwisów internetowych.

Pytanie 4

Na tabeli dania, której wiersze zostały pokazane poniżej, wykonano przedstawioną kwerendę:

SELECT * FROM dania WHERE typ < 3 AND cena < 30 LIMIT 5;

Ile wierszy wybierze ta kwerenda?

id	typ	nazwa	cena
1	1	Gazpacho	20
2	1	Krem z warzyw	25
3	1	Gulaszowa ostra	30
4	2	Kaczka i owoc	30
5	2	Kurczak pieczony	40
6	3	wierzbowy przysmak	35
7	2	Mintał w panierce	30
8	2	Alle kotlet	30
9	3	Owoce morza	20
10	3	Grzybki, warzywka, sos	15
11	3	Orzechy i chipsy	10
12	3	Tatar i jajo	15
13	3	Bukiet warzyw	10

A. 13

B. 2

C. 5

D. 8

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest jak najbardziej trafna. To zapytanie SQL, które mamy, wybiera z tabeli 'dania' te wiersze, gdzie 'typ' jest mniejszy niż 3, a 'cena' nie przekracza 30. Wiem, że dodanie 'LIMIT 5' może wydawać się istotne, ale w tym przypadku tak naprawdę nie wpływa to na wynik, bo tylko jeden wiersz pasuje – danie 'Gazpacho'. Warto pamiętać, że w SQL, gdy używamy warunku 'WHERE', łączymy je z operatorem AND, co oznacza, że muszą być spełnione jednocześnie. Klauzula 'LIMIT' jest przydatna w różnych sytuacjach, ale tutaj, nawet z ograniczeniem do 5, i tak mamy tylko jeden wynik.

Pytanie 5

Po wydaniu polecenia użytkownik Jacek będzie mógł

GRANT SELECT, INSERT ON baza1.mojaTabela TO 'Jacek'@'localhost';

A. usuwać tabelę i tworzyć nową.

B. usuwać dane z tabeli i przeglądać dane.

C. zmieniać strukturę tabeli i wstawiać nowe dane.

D. przeglądać dane w tabeli i wstawiać nowe dane.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest poprawna. Użytkownik Jacek po wydaniu polecenia SQL 'GRANT SELECT, INSERT ON baza1.mojaTabela TO 'Jacek'@'localhost';' zyskuje możliwość przeglądania (SELECT) oraz wstawiania (INSERT) danych do tabeli 'mojaTabela' znajdującej się w bazie danych 'baza1'. Jest to zgodne ze standardami SQL i dobrymi praktykami zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych. Uprawnienie SELECT pozwala na odczyt danych z tabeli, co jest niezbędne do analizy danych, a uprawnienie INSERT umożliwia dodawanie nowych rekordów do tabeli, co jest kluczowe dla utrzymywania aktualności danych. Pamiętaj, że kontrola dostępu do danych jest kluczowym elementem zarządzania bazami danych, zarówno pod względem bezpieczeństwa, jak i zgodności z regulacjami prawnymi.

Pytanie 6

Które dane zostaną wybrane w wyniku działania kwerendy na przedstawionych rekordach?

SELECT id FROM samochody WHERE rocznik LIKE "2%4";

id	marka	model	rocznik
1	Fiat	Punto	2016
2	Fiat	Punto	2002
3	Fiat	Punto	2007
4	Opel	Corsa	2016
5	Opel	Astra	2003
6	Toyota	Corolla	2016
7	Toyota	Corolla	2014
8	Toyota	Yaris	2004

A. Tylko identyfikator równy 8.

B. Wszystkie identyfikatory.

C. Brak danych.

D. Identyfikatory równe 7 oraz 8.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź wskazuje, że w wyniku działania kwerendy zostaną wybrane rekordy z id równymi 7 oraz 8, ponieważ oba te roczniki zaczynają się cyfrą 2 i kończą na 4, co spełnia warunek LIKE '2%4'. W SQL operator LIKE umożliwia wyszukiwanie wzorców w danych tekstowych i jest bardzo użyteczny w sytuacjach, gdy nieznana jest pełna wartość, a tylko jej część. W praktycznych aplikacjach, takich jak systemy zarządzania bazami danych, często stosuje się ten operator do filtrowania wyników na podstawie niepełnych informacji. Na przykład, jeżeli chciałbyś zidentyfikować wszystkie pojazdy z określonym rocznikiem, użycie LIKE może szybko zawęzić wyniki. Używanie tego operatora w połączeniu z innymi funkcjami SQL, jak GROUP BY czy JOIN, pozwala na kompozycję bardziej złożonych zapytań, co jest standardem w analityce danych.

Pytanie 7

W bazie danych znajduje się tabela pracownicy z kolumnami: id, imie, nazwisko, pensja. W nadchodzącym roku postanowiono zwiększyć wynagrodzenie wszystkim pracownikom o 100 zł. Zmiana ta w bazie danych będzie miała formę

A. UPDATE pracownicy SET pensja = 100;

B. UPDATE pensja SET 100;

C. UPDATE pensja SET +100;

D. UPDATE pracownicy SET pensja = pensja +100;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W celu podniesienia pensji wszystkim pracownikom o 100 zł, zastosowanie ma polecenie SQL UPDATE. Poprawna instrukcja 'UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100;' działa na zasadzie modyfikacji istniejących wartości w kolumnie 'pensja' w tabeli 'pracownicy'. Ta konstrukcja przyjmuje bieżącą wartość pensji każdego pracownika i dodaje do niej 100 zł. Jest to standardowa praktyka w SQL, gdzie używamy operatora '+', aby zmodyfikować dane. Warto pamiętać, że takie operacje są powszechnie wykorzystywane w systemach baz danych do aktualizacji informacji, co pozwala na efektywne zarządzanie danymi. Dla porównania, instrukcje SELECT, które służą do pobierania danych, nie są odpowiednie w tym kontekście. W rezultacie każdy pracownik w tabeli otrzyma nową, zwiększoną pensję, co odzwierciedli aktualizację w bazie danych.

Pytanie 8

W PHP, aby poprawnie zakończyć połączenie z bazą danych MySQL, ostatnim krokiem powinno być użycie polecenia

A. mysqli_close

B. die

C. mysql_exit

D. exit

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby prawidłowo obsłużyć połączenie z bazą danych MySQL w języku PHP, kluczowym krokiem jest zamknięcie tego połączenia po zakończeniu operacji na bazie danych. Najlepszą praktyką jest użycie funkcji mysqli_close. Ta funkcja jest częścią rozszerzenia MySQLi (MySQL Improved), które oferuje nowoczesne podejście do komunikacji z bazą danych, w tym zwiększone bezpieczeństwo i wydajność. Po wywołaniu mysqli_close, wszystkie zasoby związane z połączeniem są zwalnianie, co pozwala na uniknięcie potencjalnych wycieków pamięci. Przykładowe użycie: $connection = mysqli_connect('host', 'user', 'password', 'database'); // Po dokonaniu operacji na bazie danych mysqli_close($connection);. Ważne jest, aby zamykać połączenia, szczególnie w aplikacjach działających w środowisku produkcyjnym, aby zapewnić optymalne wykorzystanie zasobów serwera oraz bezpieczeństwo danych. Standardowe zalecenia dokumentacji PHP podkreślają znaczenie użycia mysqli_close w celu zakończenia sesji z bazą danych, co sprzyja stabilności i niezawodności aplikacji.

Pytanie 9

W bazie danych samochodów pole kolor z tabeli samochody przyjmuje wartości kolorów jedynie ze słownika lakier. Aby połączyć tabele samochody i lakier relacją należy, zastosować kwerendę

A. ALTER TABLE samochody
   ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;

B. ALTER TABLE samochody
   ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);

C. ALTER TABLE samochody
   ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;

D. ALTER TABLE lakier
   ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);

A. D.

B. C.

C. A.

D. B.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź B jest prawidłowa, ponieważ ciało odpowiedzi zawiera prawidłową składnię SQL do połączenia dwóch tabel: 'samochody' i 'lakier'. W przypadku relacji między tabelami, klucz obcy w jednej tabeli odpowiada kluczowi głównemu w drugiej tabeli. W tym przypadku, pole 'kolor' w tabeli 'samochody' jest kluczem obcym, który odwołuje się do klucza głównego w tabeli 'lakier' (założenie: 'lakierId'). W praktyce, połączenie tabel na podstawie relacji między kluczem obcym a kluczem głównym jest fundamentalnym aspektem projektowania bazy danych, umożliwiającym sprawną organizację i odnajdywanie danych. Dobrą praktyką jest utrzymanie integralności referencyjnej, zapewniającej, że relacje między tabelami są zawsze spójne. To z kolei umożliwia realizację zapytań złożonych, które łączą dane z wielu tabel w celu uzyskania potrzebnych informacji.

Pytanie 10

W języku SQL zrealizowano polecenia GRANT przedstawione w ramce. Kto uzyska prawo do przeglądania oraz modyfikowania danych?

GRANT ALL ON frmy TO 'adam'@'localhost';
 GRANT ALTER, CREATE, DROP ON frmy TO 'anna'@'localhost';
 GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON frmy TO 'tomasz'@'localhost';

A. Tomasz i Adam

B. Tomasz oraz Anna

C. Jedynie Tomasz

D. Adam oraz Anna

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, że prawo do przeglądania i zmiany danych mają Tomasz i Adam, jest prawidłowa, ponieważ wynikają one z poleceń GRANT wykonanych w SQL. Adam otrzymuje pełne prawa do bazy danych 'frmy' dzięki komendzie 'GRANT ALL', co oznacza, że może zarówno przeglądać, jak i modyfikować wszelkie dane w tej bazie. Z kolei Tomasz, dzięki przyznanym mu uprawnieniom SELECT, INSERT i UPDATE, również ma możliwość przeglądania danych oraz ich zmiany. Ta sytuacja odzwierciedla kluczowe aspekty zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych, gdzie precyzyjne przydzielanie ról i dostępów jest fundamentalne dla zapewnienia bezpieczeństwa i integralności danych. Praktyczne zastosowania takich operacji obejmują sytuacje, w których administratorzy baz danych muszą zróżnicować dostęp do danych w zależności od ról użytkowników, co jest zgodne z zasadami minimalnych uprawnień, które są standardem w branży IT.

Pytanie 11

W której notacji diagramów ER został zapisany model związków encji przedstawiony na ilustracji?

A. Bachmana.

B. Martina.

C. Min-Max.

D. Chena.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to notacja Martina. Na diagramie widać bardzo charakterystyczne cechy tej notacji: encje są przedstawione jako prostokąty z nagłówkiem wypełnionym innym kolorem (tu: ciemnoszary pasek z nazwą encji KLIENT, ZAKUP, TOWAR), a pod spodem w formie tabelki wypisane są atrybuty, jeden pod drugim. Klucz główny jest po prostu pierwszym atrybutem na liście (ID), bez dodatkowych ozdobników typu podkreślenie czy elipsa, co jest typowe właśnie dla podejścia Martina, zorientowanego na projektowanie relacyjnej bazy danych. Związki między encjami są rysowane liniami z tzw. crow’s foot ("kurzą łapką") po stronie encji wielokrotnej, a po stronie encji pojedynczej mamy prostą kreskę. Na ilustracji dokładnie to widać: ZAKUP jest encją pośredniczącą, a relacje KLIENT–ZAKUP i TOWAR–ZAKUP mają klasyczną symbolikę notacji Martina. W praktyce, w wielu narzędziach CASE (np. w starszych wersjach ERwin, PowerDesigner, Visio z szablonem Database Model Diagram) domyślny styl ERD jest właśnie bardzo zbliżony do notacji Martina. Taki diagram jest od razu „bliski” strukturze fizycznej tabel w SQL, więc łatwo go przełożyć na CREATE TABLE, klucze obce i indeksy. Z mojego doświadczenia w firmach produkcyjnych i w małych software house’ach notacja Martina jest często używana przy projektach, gdzie liczy się szybkie przejście z modelu koncepcyjnego do modelu logicznego i fizycznego, bez zbyt rozbudowanej symboliki teoretycznych ER-ów. Dlatego rozpoznanie tej notacji po wyglądzie encji-tabelek i crow’s foot jest bardzo praktyczną umiejętnością przy pracy z bazami danych.

Pytanie 12

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

B. Zmiana jasności zdjęć.

C. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

D. Przenikanie zdjęć.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 13

Aby uzyskać dane z tabeli pracownicy dotyczące jedynie osób, które ukończyły 26 lat, należy zastosować zapytanie

A. SELECT * FROM wiek WHERE pracownicy > 25

B. SELECT * FROM pracownicy WHERE wiek > 25

C. SELECT * FROM pracownicy OR wiek > 25

D. SELECT * FROM pracownicy AND wiek > 25

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby wyświetlić rekordy z tabeli pracownicy, które dotyczą pracowników powyżej 26 roku życia, należy zastosować odpowiednie zapytanie SQL. Poprawne zapytanie to 'SELECT * FROM pracownicy WHERE wiek > 25;'. W tym przypadku, klauzula WHERE filtruje wyniki, zapewniając, że tylko ci pracownicy, którzy mają więcej niż 25 lat, zostaną zwróceni. Warto zauważyć, że w SQL operator '>' oznacza, że zwracane będą tylko rekordy, dla których warunek jest spełniony. Ponadto, wybranie wszystkich kolumn poprzez SELECT * jest powszechną praktyką, gdyż pozwala na uzyskanie pełnych informacji o pracownikach, bez konieczności wskazywania poszczególnych kolumn. Jest to zgodne z zasadami użycia SQL, gdzie operacje na danych są wykonywane poprzez polecenia definiujące wybrane tabele i warunki. Przykład zastosowania tego zapytania może być użyty w aplikacjach biznesowych, gdzie analiza wieku pracowników jest niezbędna do podejmowania decyzji kadrowych, a także w raportach dotyczących zatrudnienia. Takie zapytanie jest fundamentalne dla zarządzania danymi w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 14

Jakie mechanizmy przyznawania zabezpieczeń, umożliwiające przeprowadzanie operacji na bazie danych, są powiązane z tematyką zarządzania kontami, użytkownikami oraz uprawnieniami?

A. Z zasadami

B. Z przywilejami systemowymi

C. Z przywilejami obiektowymi

D. Z atrybutami

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przywileje systemowe to kluczowy element zarządzania bezpieczeństwem w systemach baz danych. Obejmują one uprawnienia, które są przypisane do konta użytkownika na poziomie systemu, a niekoniecznie na poziomie obiektów bazy danych, takich jak tabele czy widoki. Dzięki nim możemy kontrolować dostęp do różnych funkcji systemowych, takich jak możliwość tworzenia nowych użytkowników, modyfikacji struktury bazy danych czy przydzielania uprawnień innym użytkownikom. Przykładem zastosowania przywilejów systemowych jest sytuacja, w której administrator bazy danych przydziela użytkownikom różne role, takie jak DBA (Database Administrator), która daje pełny dostęp do zasobów, lub rola z ograniczonymi uprawnieniami, co pozwala na wykonywanie tylko wybranych operacji. Dobrym przykładem standardów w tej dziedzinie jest podejście oparte na zasadzie minimalnych uprawnień, gdzie użytkownicy otrzymują jedynie te uprawnienia, które są absolutnie niezbędne do wykonywania ich zadań. Dzięki zastosowaniu przywilejów systemowych można skutecznie zarządzać bezpieczeństwem bazy danych oraz minimalizować ryzyko nieautoryzowanego dostępu.

Pytanie 15

Na ilustracji pokazano strukturę bloków witryny internetowej. Który z elementów stylu strony jest zgodny z podanym układem? Dla uproszczenia pominięto cechy koloru tła, wysokości oraz czcionki)

A. #pierwszy {float:left; width:30%; }#drugi {clear:both; width:70%; }#trzeci {float:left; width:70%; }#czwarty {clear:both; }

B. #pierwszy { width: 30%; }#drugi { width: 70%; }#trzeci { width: 70%; }#czwarty { width: 100%; }

C. #pierwszy {float:left; width:30%;}#drugi {float:left; width:70%;}#trzeci {float:left; width:70%;}#czwarty {clear:both; }

D. #pierwszy{float:left; width:30%; }#drugi {clear:both; width:70%; }#trzeci {clear:both; width:70%; }#czwarty {float:left; width:100%; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź numer 2 jest prawidłowa, ponieważ doskonale odpowiada układowi bloków przedstawionych na rysunku. Zastosowanie właściwości CSS float:left dla wszystkich trzech pierwszych bloków pozwala na ich ułożenie w jednym rzędzie w ramach dostępnej szerokości. Pierwszy blok zajmuje 30 procent, natomiast drugi i trzeci po 70 procent szerokości, co jest zgodne z przedstawionym układem. Dodatkowo, zastosowanie clear:both dla czwartego bloku spowoduje, że rozpocznie on nowy wiersz i zajmie całą szerokość dostępną poniżej poprzednich elementów. Takie rozwiązanie jest efektywne w tworzeniu responsywnych i elastycznych układów stron internetowych. Wykorzystanie float jest powszechnie stosowane w projektowaniu front-end, choć w nowych projektach coraz częściej zastępowane przez flexbox i grid. Warto zrozumieć działanie float i clear, ponieważ pozwalają na manipulację układem elementów na stronie, co jest kluczowe w tworzeniu czytelnych i estetycznych interfejsów użytkownika. Zrozumienie tych koncepcji jest niezbędne dla profesjonalistów zajmujących się tworzeniem stron internetowych.

Pytanie 16

W podanym przykładzie pseudoklasa hover spowoduje, że styl pogrubiony zostanie zastosowany

A. odnośnikowi, gdy kursor myszy na nim spocznie

B. dla każdego odnośnika bez względu na jego aktualny stan

C. dla wszystkich nieodwiedzonych odnośników

D. dla wszystkich odwiedzonych odnośników

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pseudoklasa hover w CSS jest stosowana do definiowania stylu elementu, gdy użytkownik umieszcza nad nim kursor myszy. W kontekście odnośników, stosowanie pseudoklasy hover pozwala na dynamiczne dostosowywanie ich wyglądu, co jest kluczowe dla poprawy interaktywności i użyteczności stron internetowych. W przykładzie a:hover { font-weight: bold; } styl pogrubiony zostanie zastosowany do odnośnika, gdy użytkownik najedzie na niego kursorem myszy. Jest to częsta praktyka w projektowaniu stron, która pomaga użytkownikom łatwiej identyfikować aktywne elementy nawigacyjne. Standardy sieciowe, takie jak W3C, rekomendują stosowanie takich interakcji w celu poprawy doświadczenia użytkownika. Praktyczne zastosowanie pseudoklasy hover jest szerokie, od prostych efektów wizualnych, po skomplikowane animacje i przejścia. Ważne jest jednak, aby pamiętać o zapewnieniu alternatywnych metod interakcji dla użytkowników korzystających z urządzeń dotykowych, gdzie hover nie jest obsługiwany. Zrozumienie i właściwe stosowanie pseudoklas w CSS jest podstawą tworzenia nowoczesnych i dostępnych interfejsów użytkownika.

Pytanie 17

Który z wariantów znacznika jest poprawny pod względem użytych atrybutów?

A. <meta name = "!DOCTYPE">

B. <meta title = "Strona dla hobbystów">

C. <meta name = "description" content = "Masz jakieś hobby? To jest strona dla Ciebie! ">

D. <meta background = blue>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź <meta name = "description" content = "Masz jakieś hobby? To jest strona dla Ciebie! "> jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje atrybuty zgodne z wymaganiami standardu HTML. Znacznik <meta> jest używany do przekazywania metadanych o stronie internetowej, które są niezwykle istotne dla wyszukiwarek internetowych oraz dla użytkowników. Atrybut 'name' definiuje typ metadanych, a 'content' zawiera wartość przypisaną do tego typu. W przypadku tej odpowiedzi, 'name' jest ustawione na 'description', co oznacza, że zawiera opis strony, a 'content' dostarcza konkretną treść, która może być wykorzystana przez wyszukiwarki do generowania podsumowań w wynikach wyszukiwania. Przykładem zastosowania tego znacznika jest optymalizacja SEO, gdzie dobrze napisany opis może przyczynić się do zwiększenia kliknięć na stronie. Warto również zauważyć, że zgodnie z praktykami SEO, opis powinien być zwięzły, atrakcyjny i dokładnie odzwierciedlać zawartość strony, co może wpłynąć na jej pozycjonowanie w wynikach wyszukiwania.

Pytanie 18

Atrybut value w elemencie formularza XHTML

 <input type="text" name="name" value="value">

A. definiuje maksymalną długość pola

B. ustawia pole jako tylko do odczytu

C. określa domyślną wartość

D. określa nazwę pola

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut 'value' w polu formularza XHTML ma kluczowe znaczenie, ponieważ określa wartość, która będzie domyślnie wyświetlana w polu tekstowym. Kiedy użytkownik otworzy formularz, będzie widział w polu tekstowym wpisaną wartość, co ułatwia interakcję, zwłaszcza w przypadkach, gdy potrzebne są przykłady lub domyślne odpowiedzi. Na przykład, w formularzu rejestracyjnym można ustawić atrybut 'value' na 'Jan Kowalski', co sugeruje użytkownikowi, jak powinien wypełnić swoje imię i nazwisko. Jest to zgodne z dobrymi praktykami projektowania formularzy, które dążą do poprawy użyteczności i zmniejszenia liczby błędów użytkowników. Warto również zauważyć, że w przypadku formularzy, jeśli użytkownik zdecyduje się nie zmieniać tej wartości, atrybut 'value' sprawia, że odpowiedź zostanie przesłana w formularzu po jego wysłaniu. To podkreśla znaczenie predefiniowania wartości w kontekście UX, ponieważ dobrze zaprojektowane formularze mogą znacznie poprawić doświadczenia użytkowników.

Pytanie 19

Przedstawiono kod tabeli 3×2. Jaką modyfikację należy wprowadzić w drugim wierszu, aby tabela wyglądała jak na obrazie z niewidocznym wierszem?

<table>
  <tr>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 1</td>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 2</td>
  </tr>
  <tr>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 3</td>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 4</td>
  </tr>
  <tr>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 5</td>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 6</td>
  </tr>
</table>

Komórka 1	Komórka 2
Komórka 3	Komórka 4
Komórka 5	Komórka 6

A. <tr style="clear: none">

B. <tr style="visibility: hidden">

C. <tr style="display: table-cell">

D. <tr style="display: none">

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Właściwość CSS 'visibility: hidden' jest używana do ukrycia elementu, ale jednocześnie zachowuje ona jego miejsce w układzie strony. Jest to idealne dla sytuacji, kiedy chcemy ukryć konkretny element, ale nie chcemy wpływać na układ pozostałych elementów. W kontekście naszego pytania, jeśli chcielibyśmy ukryć drugi wiersz tabeli, ale nie chcemy, aby pozostałe wiersze zmieniały swoje położenie, 'visibility: hidden' jest idealnym rozwiązaniem. W przeciwnym razie, gdybyśmy użyli 'display: none', wiersz zostałby całkowicie usunięty z układu strony, a pozostałe wiersze przesunęłyby się do góry, aby zapełnić puste miejsce. W praktyce, właściwość 'visibility: hidden' jest często używana w połączeniu z JavaScript do tworzenia efektów 'hide/show', gdzie ukryte elementy mogą być później odkrywane bez wpływu na układ strony.

Pytanie 20

Jakie wyrażenie należy umieścić w miejsce ??? w pętli napisanej w języku C++, aby na ekranie zostały wyświetlone wyłącznie elementy tablicy tab?

int tab[6];
for (int i = 0; ???; i++)
    cout << tab[i];

A. i > 6

B. i <= 6

C. i >= 6

D. i < 6

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór wyrażenia i < 6 jako warunku w pętli for jest poprawny, ponieważ tablica tab została zadeklarowana z sześcioma elementami, co oznacza, że indeksy tej tablicy wahają się od 0 do 5. W języku C++ indeksy tablic zaczynają się od zera, co jest standardową konwencją w wielu językach programowania, takich jak C, C++, Java czy Python. Dzięki zastosowaniu wyrażenia i < 6 w warunku pętli for, zapewniamy, że iteracja obejmuje wszystkie dopuszczalne indeksy tablicy, tj. 0, 1, 2, 3, 4 i 5. Jest to kluczowe dla uniknięcia błędów typu out-of-bounds, które mogą prowadzić do nieprzewidywalnego zachowania programu lub jego awarii. W praktyce, podczas pracy z tablicami, bardzo ważne jest upewnienie się, że indeksy używane w pętli mieszczą się w zakresie długości tablicy. Taki sposób iteracji jest zgodny z dobrymi praktykami programistycznymi, które kładą nacisk na bezpieczeństwo i niezawodność kodu. Ponadto, stosowanie wyraźnych warunków w pętlach poprawia czytelność kodu, co jest istotne w większych projektach, w których kod jest utrzymywany przez zespoły programistyczne.

Pytanie 21

W programowaniu zmienna o typie integer służy do przechowywania

A. liczby rzeczywistej

B. liczby całkowitej

C. wartości logicznej

D. znaku

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmienna typu integer w językach programowania jest przeznaczona do przechowywania liczb całkowitych, co oznacza liczby bez części dziesiętnej. To podstawowy typ danych, który jest szeroko stosowany w programowaniu do reprezentowania wartości takich jak liczby porządkowe, ilości, indeksy w tablicach czy inne wartości, które nie wymagają precyzyjnych obliczeń dziesiętnych. Przykładami zastosowania zmiennych typu integer mogą być liczniki w pętlach, które określają liczbę iteracji, lub zmienne przechowujące wiek osoby, liczbę punktów w grze czy numer identyfikacyjny w bazie danych. Warto zaznaczyć, że różne języki programowania mogą oferować różne rozmiary dla typu integer, co wpływa na zakres wartości, jakie mogą być w nim przechowywane. Na przykład w języku C++ standardowy typ int zazwyczaj zajmuje 4 bajty i może przechowywać liczby z przedziału od -2,147,483,648 do 2,147,483,647. W praktyce, znajomość typów danych i ich odpowiedniego używania powinna być kluczową umiejętnością każdego programisty, aby pisać wydajny i prawidłowy kod.

Pytanie 22

W zaprezentowanym fragmencie dokumentu HTML ustalono stylowanie CSS dla selektora klasy "menu", aby kolor tła tego elementu był zielony. Które z poniższych określeń stylu CSS odpowiada temu stylowaniu?

<div class="menu"></div>

A. menu { background-color: rgb(0,255,0); }

B. #menu { background-color: rgb(0,255,0); }

C. div:menu { color: green; }

D. div.menu { background-color: green; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź div.menu { background-color: green; } jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do selektora klasy w języku CSS. W HTML, atrybut class jest używany do przypisywania elementom jednej lub wielu klas, które mogą być następnie stylizowane w CSS. Selektor klasy jest definiowany przez poprzedzenie nazwy klasy kropką, co pozwala na stylizację wszystkich elementów używających tej klasy. W przypadku selektora div.menu, stylizacja dotyczy wszystkich elementów div z klasą menu. Użycie właściwości background-color z wartością green ustawia zielone tło dla zdefiniowanego elementu. Taki sposób definiowania stylów jest zgodny z dobrymi praktykami, które zalecają użycie klas do stylizacji wielokrotnego użytku w celu zwiększenia elastyczności i czytelności kodu. Ponadto używanie nazw klas i odpowiednich selektorów pozwala na łatwe zarządzanie stylistyką większych projektów, co jest kluczowe w rozwoju współczesnych stron internetowych. Warto zauważyć, że stosowanie klas zamiast identyfikatorów jest bardziej elastyczne, ponieważ jedna klasa może być przypisana do wielu elementów, podczas gdy identyfikator musi być unikalny w całym dokumencie.

Pytanie 23

Wskaż właściwy zapis polecenia napisanego w języku JavaScript?

A. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " ; 3.14 )

B. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " + 3.14 )

C. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " 3.14 )

D. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " . 3.14 )

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź ta jest poprawna, ponieważ używa operatora konkatenacji (+) do połączenia tekstu oraz wartości liczbowej 3.14 w jednej instrukcji document.write. Funkcja document.write jest metodą w Javascript, która umożliwia dynamiczne wstawianie treści HTML do dokumentu. W przykładzie, ciąg tekstowy "Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " jest poprawnie połączony z wartością liczbową, co skutkuje wyświetleniem na stronie rezultatu, który jest czytelny i zrozumiały dla użytkownika. Warto również zauważyć, że w takich sytuacjach stosuje się również metody formatowania liczb, takie jak toFixed() dla uzyskania precyzyjnych wyników, np. (3.14).toFixed(2) zwróci '3.14'. Zgodność z ECMAScript oraz standardami W3C sprawia, że ta konstrukcja jest zarówno praktyczna, jak i zgodna z najlepszymi praktykami programowania w JavaScript.

Pytanie 24

Jakim kodem określa się kolor czerwony?

A. #0000EE

B. #00EEEE

C. #00EE00

D. #EE0000

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to #EE0000, co jest kodem szesnastkowym reprezentującym kolor czerwony w systemie RGB. W tym kodzie, wartość R (czerwony) wynosi 238, co oznacza maksymalne nasycenie tego koloru. Wartości G (zielony) i B (niebieski) są ustawione na 0, co oznacza, że brak tych kolorów powoduje, że czerwony staje się dominujący. Kolory w formacie szesnastkowym są powszechnie stosowane w projektowaniu stron internetowych oraz w grafice komputerowej, ponieważ umożliwiają precyzyjne określenie kolorów. Na przykład, w CSS można użyć tego kodu, aby ustawić kolor tła przycisku: 'background-color: #EE0000;'. Taka praktyka pozwala na łatwe i konsekwentne utrzymanie estetyki wizualnej projektu. Warto również zaznaczyć, że w kontekście kolorów, czerwony często symbolizuje energię, pasję i akcję, co czyni go popularnym wyborem w marketingu i reklamie, gdzie przyciągnięcie uwagi jest kluczowe.

Pytanie 25

Które wyrażenie należy wstawić w miejsce ??? w pętli zapisanej w języku C++, aby zostały wyświetlone jedynie elementy tablicy tab

int tab[6];
for (int i = 0; ???; i++)
cout << tab[i];

A. i >= 6

B. i < 6

C. i <= 6

D. i > 6

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'i < 6' jest super, bo w kontekście pętli for w C++ oznacza, że ta pętla będzie działać tak długo, jak zmienna i jest mniejsza od 6. Dzięki temu uda się wyświetlić wszystkie elementy tablicy tab, które są od 0 do 5, czyli w sumie mamy sześć elementów. W praktyce pętle for są bardzo przydatne do przetwarzania tablic, bo ułatwiają przechodzenie przez wszystkie ich elementy. Jak używamy tej konstrukcji, to programista ma pewność, że nie przekroczy granic tablicy, co jest mega ważne dla stabilności apki. Dobrze jest stosować warunki, które jasno określają, do jakiego miejsca pętla ma działać, żeby kod był bardziej czytelny i bezpieczny. W bardziej rozbudowanych programach można pomyśleć o użyciu kontenerów STL, jak std::vector, które same ogarniają rozmiar i iterację.

Pytanie 26

Jakiego rodzaju relację uzyskuje się, łącząc ze sobą dwie tabele za pomocą kluczy głównych?

A. jeden do jednego

B. jeden do wielu

C. wiele do wielu

D. wiele do jednego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'jeden do jednego' jest prawidłowa, ponieważ w relacjach baz danych, gdy łączymy dwie tabele za pomocą kluczy głównych, każdy rekord w jednej tabeli odpowiada dokładnie jednemu rekordowi w drugiej tabeli. Taki układ jest stosowany, gdy chcemy podzielić dane na różne tabele w celu zachowania ich normalizacji, eliminując redundancję. Na przykład, jeśli mamy tabelę 'Użytkownicy' i tabelę 'Profile', gdzie każdy użytkownik ma dokładnie jeden profil, to relacja między tymi tabelami będzie relacją jeden do jednego. Przy użyciu klucza głównego w tabeli 'Użytkownicy' i klucza obcego w tabeli 'Profile', możemy zapewnić, że każdy użytkownik ma unikalny profil. W praktyce, tego typu relacje są często wykorzystywane w projektowaniu systemów baz danych, aby ułatwić zarządzanie danymi oraz ich integralność, zgodnie z zasadami normalizacji i dobrymi praktykami projektowania baz danych.

Pytanie 27

W języku CSS określono formatowanie znacznika h1 według wzoru. Zakładając, że żadne inne formatowanie nie jest dodane do znacznika h1, wskaż sposób formatowania tego znacznika

A. D

B. A

C. B

D. C

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Formatowanie znacznika h1, określone w podanym kodzie CSS, wprowadza kilka charakterystycznych cech stylistycznych. Przede wszystkim, zastosowanie 'font-style: oblique;' zmienia wygląd tekstu, nadając mu ukośny styl. To oznacza, że tekst będzie wyświetlany w wyraźnie przechylonej formie, co jest często używane do podkreślenia ważnych elementów. Dodatkowo, 'font-variant: small-caps;' odpowiedzialne jest za przekształcenie małych liter w małe kapitałki, co nadaje tekstowi elegancki i formalny wygląd. Taki zabieg jest często wykorzystywany w tytułach lub nagłówkach, aby wyróżnić je wśród pozostałego tekstu. Ostatni element, 'text-align: right;', wyrównuje tekst do prawej krawędzi kontenera, co jest mniej powszechnie stosowane w porównaniu do wyrównania do lewej lub wyśrodkowanego, ale może być użyteczne w specyficznych układach strony. W przypadku, gdyby były dodatkowe style CSS przypisane do tego znacznika, mogłyby one wpłynąć na ostateczny wygląd, jednak w tym przypadku zakładamy, że są to jedyne zastosowane style. Standardy CSS jasno określają, jak różne właściwości mogą być używane do stylizacji elementów HTML, co czyni je niezwykle potężnym narzędziem w tworzeniu estetycznych i funkcjonalnych stron internetowych.

Pytanie 28

Specjalna funkcja danej klasy stosowana w programowaniu obiektowym, która jest wywoływana automatycznie w momencie tworzenia obiektu, a jej głównym celem jest zazwyczaj inicjalizacja pól, to

A. konstruktor

B. specyfikator dostępu

C. obiekt

D. destruktor

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Konstruktor jest specjalną metodą, która jest wywoływana automatycznie w momencie tworzenia obiektu danej klasy. Jego głównym zadaniem jest zainicjowanie pól obiektu, co jest kluczowe dla zapewnienia, że obiekt będzie w pełni gotowy do użycia zaraz po swoim utworzeniu. Konstruktor może przyjmować argumenty, co pozwala na elastyczne i dynamiczne przypisywanie wartości do pól obiektu. Na przykład, w języku Python konstruktor jest definiowany za pomocą metody __init__(), co pozwala na inicjowanie atrybutów obiektów. W praktyce, przy tworzeniu klasy 'Samochód', konstruktor może być użyty do przypisania wartości takich jak marka, model czy rok produkcji. Dobrym podejściem jest również implementacja konstruktorów z wartościami domyślnymi, co zwiększa uniwersalność i łatwość użycia klasy. Użycie konstruktorów jest zgodne z zasadami programowania obiektowego i wspomaga tworzenie bardziej modularnych i łatwiejszych w utrzymaniu aplikacji.

Pytanie 29

Jaką wartość zwróci ten algorytm?

Z = 0
N = 1
dopóki Z < 3:
    N = N * 2 + 1
    Z = Z + 1
wypisz N

A. 7

B. 3

C. 15

D. 5

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zrozumienie działania tego algorytmu jest kluczowe dla programowania i matematyki obliczeniowej. Algorytm ten wykorzystuje pętlę 'dopóki', która wykonuje operacje na dwóch zmiennych: Z i N. Na początku Z jest równe 0, a N jest równe 1. Pętla trwa dopóki Z jest mniejsze od 3. W każdej iteracji pętli zmienna N jest aktualizowana zgodnie z wyrażeniem N = N * 2 + 1 oraz Z jest zwiększane o 1. Przy pierwszej iteracji Z wynosi 0, więc N staje się 1 * 2 + 1 = 3, a Z zostaje zwiększone do 1. W drugiej iteracji Z wynosi 1, więc N staje się 3 * 2 + 1 = 7, a Z wynosi 2. W trzeciej iteracji Z wynosi 2, dlatego N staje się 7 * 2 + 1 = 15, a Z zostaje zwiększone do 3, co kończy pętlę. W rezultacie, gdy algorytm kończy działanie, zmienna N ma wartość 15, która zostaje wypisana. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w pisaniu algorytmów, gdzie dbałość o zrozumienie pętli i operacji na zmiennych jest fundamentalna dla tworzenia wydajnych programów.

Pytanie 30

Jaką funkcję w edytorze grafiki rastrowej trzeba wykorzystać, żeby przygotować rysunek do publikacji na stronie tak, aby widoczne było jedynie to, co znajduje się w obrębie ramki?

A. Skalowanie

B. Odbicie

C. Kadrowanie

D. Perspektywa

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kadrowanie w edytorze grafiki rastrowej pozwala na wycięcie określonego fragmentu obrazu aby skupić uwagę na jego najważniejszej części. Proces kadrowania jest niezbędny w sytuacjach gdy chcemy przedstawić tylko wybrany obszar grafiki co jest powszechną praktyką w przygotowywaniu ilustracji do publikacji online. Poprzez kadrowanie eliminujemy zbędną przestrzeń wokół istotnych elementów dzięki czemu obraz staje się bardziej czytelny i estetyczny. Jest to szczególnie ważne w kontekście ograniczonej przestrzeni na stronach internetowych oraz chęci optymalizacji rozmiarów plików graficznych co wpływa na szybkość ładowania witryny. Dobrze wykonane kadrowanie pozwala również na zachowanie estetyki kompozycji obrazu poprzez zastosowanie zasad takich jak reguła trójpodziału co zwiększa atrakcyjność wizualną. Warto również pamiętać że w kontekście norm branżowych kadrowanie jest podstawowym narzędziem w arsenale każdego grafika co znajduje odzwierciedlenie w większości współczesnych aplikacji do edycji grafiki rastrowej.

Pytanie 31

W języku SQL, jaki będzie efekt wykonania poniższego zapytania?

ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa;

A. Usunięta zostanie kolumna grupa.

B. Zmieniona zostanie nazwa kolumny na grupa.

C. Zmieniona zostanie nazwa tabeli na grupa.

D. Dodana zostanie kolumna grupa.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje, wybrałeś poprawną odpowiedź. W zaprezentowanym pytaniu skupiliśmy się na instrukcji 'ALTER TABLE' w języku SQL, a dokładniej na jej konkretnej odmianie, tj. 'DROP COLUMN'. Ta instrukcja służy do usunięcia kolumny z istniejącej tabeli. W tym konkretnym przypadku, użyto jej do usunięcia kolumny o nazwie 'grupa' z tabeli 'osoba'. Jest to przydatne narzędzie w przypadku, gdy chcemy usunąć dane z bazy bez usuwania całej tabeli. Pamiętaj jednak o skutkach utraty wszystkich danych z tej kolumny. Zawsze warto zrobić backup bazy danych przed taką operacją. Dobrą praktyką jest także sprawdzenie, jakie inne elementy bazy są zależne od usuwanej kolumny, aby uniknąć niespodziewanych problemów.

Pytanie 32

Głównym zadaniem systemu CMS jest

A. ujednolicenie tematyczne zawartości stron internetowych.

B. ułatwienie zarządzania treścią na stronie internetowej.

C. przyspieszenie projektowania aplikacji desktopowych.

D. konwersja obiektowego języka programowania na strukturalny.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazana odpowiedź dobrze oddaje istotę systemów CMS (Content Management System). Głównym zadaniem CMS-a jest właśnie ułatwienie zarządzania treścią na stronie internetowej bez konieczności ciągłego grzebania w kodzie HTML, PHP czy JavaScript. W praktyce oznacza to, że redaktor, nauczyciel, pracownik biura czy nawet właściciel małej firmy może samodzielnie dodawać newsy, edytować teksty, podmieniać zdjęcia, tworzyć nowe podstrony, a czasem nawet zarządzać menu – wszystko z poziomu przeglądarki, przez panel administracyjny. Z mojego doświadczenia w szkole i w pracy wynika, że to właśnie CMS sprawia, że strona żyje, bo ktoś nietechniczny może ją na bieżąco aktualizować. Typowe systemy CMS, jak WordPress, Joomla czy Drupal, oferują edytor WYSIWYG (podobny do Worda), zarządzanie mediami, wersjonowanie treści, role i uprawnienia użytkowników (np. redaktor, administrator), a także szablony i wtyczki. Z punktu widzenia dobrych praktyk w branży webowej, CMS oddziela warstwę prezentacji (szablony, motywy) od warstwy treści (artykuły, strony, wpisy). To jest zgodne z zasadą separacji logiki, treści i wyglądu, co ułatwia rozwój i utrzymanie serwisu. W nowoczesnych projektach często stosuje się tzw. headless CMS, gdzie treść jest zarządzana w panelu, a następnie udostępniana przez API do różnych front-endów (strona WWW, aplikacja mobilna). Niezależnie jednak od technologii, główna idea jest ta sama: CMS ma usprawnić i uporządkować cały proces tworzenia, edycji, publikacji oraz archiwizacji treści. Dzięki temu programista nie musi za każdym razem zmieniać kodu, gdy ktoś chce poprawić przecinek w artykule, a firma ma kontrolę nad tym, kto co może opublikować, kiedy i w jakiej formie.

Pytanie 33

Jakie wartości zostaną wypisane po wykonaniu poniższego skryptu?

var x = 1;
var y;
/*0*/ ++y;
/*1*/ document.write(++x);
/*2*/ document.write(" ");
/*3*/ document.write(x--);
/*4*/ document.write(" ");
/*5*/ document.write(x);

A. 1 2 2

B. 2 2 1

C. 1 2 1

D. 2 1 1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wynik działania skryptu JavaScript wypisuje wartości według kolejności operacji na zmiennej x. Na początku wartość x wynosi 1. Pierwsza operacja preinkrementacji ++x zwiększa wartość x o 1 przed jej użyciem, więc teraz x wynosi 2. Kolejna instrukcja wypisuje tę wartość. Następnie w kodzie jest spacja, która oddziela kolejne wartości. Kolejna operacja to postdekrementacja x--, która wypisuje aktualną wartość x, a dopiero potem zmniejsza ją o 1. W efekcie wypisywane jest 2, a następnie x zmienia wartość na 1. Ostatecznie dokument.write wypisuje spację i końcową wartość x, która wynosi 1. W praktycznych zastosowaniach preinkrementacja i postdekrementacja są często używane w pętlach lub operacjach, gdzie istotna jest kolejność modyfikacji wartości. Użycie odpowiednich operatorów wpływa na logikę programu, co jest kluczowe przy pisaniu i analizowaniu kodu. Ważne jest również zrozumienie różnic między pre- a post-operatorami inkrementacji i dekrementacji, co jest podstawą w programowaniu JavaScript.

Pytanie 34

Na stronie www znajduje się formularz, do którego należy stworzyć następujące funkcje: walidacja: w czasie wypełniania formularza na bieżąco kontrolowana jest poprawność danych, przesyłanie danych: po zrealizowaniu formularza i jego zatwierdzeniu, dane są przekazywane do bazy danych na serwerze. Aby zrealizować tę funkcjonalność w jak najprostszy sposób, należy zapisać

A. walidację oraz przesyłanie danych w języku PHP

B. walidację oraz przesyłanie danych w języku JavaScript

C. walidację w języku JavaScript, a przesyłanie danych w skrypcie PHP

D. walidację w skrypcie PHP, a przesyłanie danych w JavaScript

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Walidacja danych w formularzu powinna być przeprowadzana po stronie klienta, co oznacza, że najwłaściwszym rozwiązaniem jest wykorzystanie języka JavaScript. Taki sposób umożliwia natychmiastowe informowanie użytkownika o błędach, co znacząco poprawia doświadczenia użytkowników. Przykłady zastosowania obejmują sprawdzanie, czy pola są puste, czy wprowadzony adres e-mail ma odpowiedni format oraz czy hasło spełnia określone kryteria. Po zatwierdzeniu formularza, dane powinny być przesyłane do serwera, gdzie można je obsłużyć i zapisać w bazie danych. W tym kontekście wykorzystanie języka PHP jest idealnym rozwiązaniem, ponieważ PHP jest popularnym językiem skryptowym do obsługi backendu i pracy z bazami danych. Serwerowa walidacja danych jest również konieczna dla zapewnienia bezpieczeństwa i integralności danych znajdujących się w bazie. W praktyce, mogą wystąpić sytuacje, w których użytkownik wyłączy JavaScript, dlatego niezbędne jest, aby walidacja odbywała się również po stronie serwera, jednak głównym celem jest zapewnienie wstępnej walidacji na poziomie klienta.

Pytanie 35

Przedstawiona jest tabela pracownicy, w której umieszczono rekordy widoczne obok. Jaką wartość zwróci wykonanie umieszczonej w ramce kwerendy SQL?

SELECT MAX(pensja) FROM pracownicy WHERE pensja < 3000;

id	imie	nazwisko	pensja
1	Anna	Kowalska	3400
2	Monika	Nowak	1300
3	Ewelina	Nowakowska	2600
4	Anna	Przybylska	4600
5	Maria	Kowal	2200
6	Ewa	Nowacka	5400

A. 1300

B. 5400

C. 2600

D. 2200

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kwerenda SQL SELECT MAX(pensja) FROM pracownicy WHERE pensja < 3000; służy do znalezienia maksymalnej wartości w kolumnie pensja z rekordów spełniających warunek pensja mniejsza niż 3000. Przeszukując tabelę pracownicy widzimy że wartości spełniające ten warunek to 1300 2600 i 2200. Najwyższą z tych wartości jest 2600 co czyni tę odpowiedź poprawną. Zrozumienie tego typu kwerend SQL jest kluczowe w pracy z bazami danych ponieważ pozwala na wyciąganie konkretnych informacji z dużych zbiorów danych. W praktyce takie zapytania mogą być używane do analizowania danych pracowniczych w firmach gdzie na przykład chcemy zidentyfikować pracowników z wynagrodzeniem poniżej określonego progu. Jest to zgodne z dobrymi praktykami w branży gdzie używa się agregacji danych do celów analitycznych. Zrozumienie jak działa funkcja MAX() w połączeniu z klauzulą WHERE umożliwia efektywne filtrowanie i przetwarzanie danych co jest niezbędne w wielu aplikacjach biznesowych.

Pytanie 36

Określ rodzaj relacji między tabelami: Tabela1 oraz Tabela3?

A. Wiele do jednego

B. Jeden do jednego

C. Jeden do wielu

D. Wiele do wielu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Relacja wiele do wielu pomiędzy tabelami w bazie danych oznacza, że jeden rekord w pierwszej tabeli może być powiązany z wieloma rekordami w drugiej tabeli i odwrotnie. To jest powszechne w sytuacjach, gdzie istnieje potrzeba przechowywania złożonych asocjacji danych. W przedstawionym schemacie, Tabela1 reprezentuje uczniów, a Tabela3 nauczycieli. Ponieważ jeden uczeń może być uczony przez wielu nauczycieli, a jeden nauczyciel może uczyć wielu uczniów, Tabela2 stanowi tabelę pośrednią, często zwaną tabelą asocjacyjną, która przechowuje klucze obce z obu tabel, tworząc relację wiele do wielu. Tego typu struktura jest kluczowa, gdy chcemy modelować bardziej złożone związki danych i zapewnić łatwy dostęp do nich, co jest standardową praktyką w relacyjnych bazach danych. Użycie tabel asocjacyjnych pozwala na efektywne zarządzanie danymi i jest zgodne z normą normalizacji bazy danych, eliminując redundancję i zapewniając integralność danych. W kontekście praktycznym, takie podejście umożliwia elastyczne zapytania i analizy, co jest fundamentalne w zarządzaniu danymi w dużych systemach informacyjnych.

Pytanie 37

Którego znacznika NIE NALEŻY umieszczać w nagłówku dokumentu HTML?

A. <h2>

B. <link>

C. <title>

D. <meta>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź <h2> jest trafna, bo ten znacznik jest właśnie do nagłówków w HTML. Powinien być używany w sekcji <body>, nie w <head>. Jak dobrze wiesz, nagłówki, czyli <h1> do <h6>, mają spore znaczenie w organizacji tekstu i hierarchii, co wpływa później na SEO i dostępność strony. Dzięki <h2> możesz dodać podtytuł, co sprawia, że tekst jest bardziej przejrzysty i łatwiejszy do zrozumienia. Stosowanie nagłówków w odpowiedni sposób to ważna zasada, żeby dokument miał sens i był logicznie poukładany. Warto też wiedzieć, że znaczniki takie jak <link>, <meta> i <title> są super ważne dla strony, ale pełnią inne funkcje niż nagłówki. Więc ogólnie rzecz biorąc, fajnie, że to rozumiesz!

Pytanie 38

W języku PHP funkcja trim służy do

A. redukcji tekstu o zdefiniowaną w parametrze liczbę znaków

B. porównywania dwóch tekstów i zwracania ich wspólnej części

C. usuwania białych znaków lub innych znaków wymienionych w parametrze z obu końców tekstu

D. określenia długości tekstu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja trim w języku PHP jest niezwykle przydatnym narzędziem, które ma na celu usuwanie białych znaków oraz innych określonych znaków z obu końców łańcucha tekstowego. Przykład użycia tej funkcji może być obserwowany w sytuacjach, gdy użytkownik wprowadza dane do formularza, gdzie często zdarza się, że na początku lub końcu tekstu pojawiają się zbędne spacje. Można to zignorować, ale może to prowadzić do problemów z walidacją danych, porównywaniem łańcuchów czy wstawianiem do bazy danych. Użycie funkcji trim pozwala więc na zachowanie czystości danych i ich lepsze przetwarzanie. Jako dobra praktyka, zawsze warto stosować trim przed dalszym przetwarzaniem tekstów w celu eliminacji potencjalnych błędów. Dodatkowo, funkcja trim może przyjmować drugi parametr, który pozwala na określenie, jakie znaki mają być usuwane. To zwiększa jej elastyczność w różnorodnych kontekstach aplikacji webowych, umożliwiając np. usuwanie niechcianych znaków z danych wejściowych.

Pytanie 39

Który z wartości atrybutu background-attachment w CSS powinien być użyty, aby tło strony pozostało nieruchome w stosunku do okna przeglądarki?

A. Inherit

B. Scroll

C. Local

D. Fixed

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut background-attachment w języku CSS służy do określenia, w jaki sposób tło elementu jest powiązane z przewijaniem okna przeglądarki. Wybór wartości 'fixed' sprawia, że tło jest nieruchome w stosunku do widoku przeglądarki, co oznacza, że podczas przewijania zawartości strony tło pozostaje na swoim miejscu. Przykładowo, jeśli ustawimy tło za pomocą 'background-attachment: fixed;' w naszym arkuszu stylów, efekt wizualny pozwoli na stworzenie głębi oraz wrażenia trójwymiarowości, co jest często wykorzystywane w projektach graficznych i stronach internetowych. Ta technika jest zgodna z standardami CSS, które umożliwiają deweloperom tworzenie atrakcyjnych interfejsów użytkownika. Ponadto, zastosowanie tła nieruchomego może wpłynąć na doświadczenia użytkownika, zwłaszcza w przypadku stron zawierających dużą ilość przewijanej treści. Warto również wspomnieć, że background-attachment: fixed; może być używane z innymi atrybutami, takimi jak background-image, background-size czy background-position, aby uzyskać jeszcze lepsze efekty wizualne.

Pytanie 40

Na podstawie tabeli Towar wykonano poniższe zapytanie SQL. Jaki będzie rezultat tej operacji?

SELECT nazwa_towaru
FROM`Towar`
WHERE cena_katalogowa<65
ORDER BY waga DESC

ID	nazwa_towaru	cena_katalogowa	waga	kolor
1	Papier ksero A4	11	2.3	biel
2	Zeszyt A5	4.2	0.13	wielokolorowy
3	Zeszyt A5 w linie	3.5	0.12	niebieski
4	Kredki 24 kolory	9	0.3	wielokolorowy
5	Plecak szkolny	65.5	1.3	zielony

A. Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

B. Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

C. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5

D. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest trafiona, bo zapytanie SQL jasno pokazuje, jakie warunki muszą być spełnione, żeby dany towar pojawił się w wynikach. Klauzula WHERE filtruje produkty z ceną katalogową poniżej 65. To znaczy, że plecak szkolny za 65.5 nie przechodzi tego kryterium i nie będzie w wynikach. Potem, klauzula ORDER BY sortuje towar według wagi od najcięższego do najlżejszego. Dlatego na liście znajdą się tak jakby Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, a potem Zeszyt A5 w linie. To naprawdę fajna struktura zapytania SQL, bo pozwala na szybkie i skuteczne uzyskanie uporządkowanej listy produktów, które spełniają określone warunki. W sumie, to standardowa praktyka w analizie danych i zarządzaniu bazami danych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej