Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 17:36
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 17:51

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W CSS, aby zastosować efekt przekreślenia, a także podkreślenia dolnego lub górnego w tekście, należy użyć

A. text-indent

B. text-transform

C. text-decoration

D. text-align

Odpowiedź 'text-decoration' jest prawidłowa, ponieważ ta właściwość CSS umożliwia dodawanie różnych efektów dekoracyjnych do tekstu, takich jak przekreślenie, podkreślenie oraz nadkreślenie. Przykładowo, aby przekreślić tekst, możesz użyć następującego kodu: 'text-decoration: line-through;'. Z kolei dla podkreślenia tekstu zastosujesz 'text-decoration: underline;'. W kontekście standardów CSS3, 'text-decoration' ma na celu nie tylko estetykę, ale także poprawę czytelności, co jest kluczowe w projektowaniu responsywnych i dostępnych stron internetowych. Warto również pamiętać o dobrych praktykach, takich jak unikanie nadmiernego stosowania dekoracji, które mogą odwracać uwagę od treści. W praktyce, kontrolowanie wyglądu tekstu za pomocą 'text-decoration' pozwala na tworzenie bardziej zróżnicowanych i atrakcyjnych interfejsów użytkownika, co w efekcie może zwiększyć zaangażowanie odwiedzających stronę.

Pytanie 2

Aby wyróżnić innym kolorem wiersz tabeli, na który aktualnie najeżdża kursor myszy, należy w CSS użyć:

A. pseudoklasy :hover

B. pseudoelementu :first-line

C. pseudoklasy :visited

D. nowego selektora klasy dla wiersza tabeli

Pseudoklasa :hover stosuje wybrane reguły CSS tylko wtedy, gdy kursor myszy znajduje się nad elementem. Aby podświetlić wiersz tabeli przy najechaniu, zapisuje się np. tr:hover { background: #eee; }. Po zsunięciu kursora styl znika. Dlatego do wyróżnienia wskazywanego wiersza służy pseudoklasa :hover.

Pytanie 3

Dla tablicy n-elementowej o nazwie t[n], algorytm, zapisany w formie kroków, ma za zadanie obliczenie sumy

A. sumy tych elementów tablicy, których wartości są nieparzyste

B. sumy wszystkich elementów tablicy

C. co drugiego elementu tablicy

D. n-elementów tablicy

Błędne odpowiedzi, jakie podałeś, wynikają tak naprawdę z niezrozumienia algorytmu. Po pierwsze, suma wszystkich elementów tablicy wymagałaby przechodzenia przez każdy element bez przeskoków, więc musielibyśmy zwiększać indeks i o 1 w każdym kroku, a to odbiega od tego, co robi ten algorytm. Jakbyśmy chcieli sumować elementy nieparzyste, to musielibyśmy dodać warunek, który sprawdza, czy dany element jest parzysty, zanim go dodamy do wyniku. W ogóle nie ma takiego mechanizmu w tym algorytmie. Suma n-elementów tablicy jest błędna, bo algorytm pomija co drugi element, więc nie może być taką odpowiedzią. Typowe błędy, które się pojawiają w takich zadaniach, to niepełne rozumienie działania pętli i tego, jak aktualizowany jest indeks. Tego rodzaju myślenie może prowadzić do błędnych wniosków na temat tego, które elementy są brane pod uwagę. W praktyce ważne jest, żeby na spokojnie analizować, jak działają warunki iteracyjne i jakie mają konsekwencje dla przetwarzanych danych, bo to kluczowe przy projektowaniu algorytmów i ich wdrażaniu w różnych realnych sytuacjach, gdzie efektywność ma ogromne znaczenie.

Pytanie 4

W relacyjnych systemach baz danych, gdy dwie tabele są powiązane przez ich klucze główne, mamy do czynienia z relacją

A. n..1

B. n..n

C. 1..1

D. 1..n

W relacyjnych bazach danych, relacja 1..1 oznacza, że każdemu rekordowi w pierwszej tabeli odpowiada dokładnie jeden rekord w drugiej tabeli, a odwrotnie. Gdy tabele są połączone kluczem głównym, zapewnia to unikalność powiązań między nimi. Przykładami takich relacji mogą być tabele 'Pracownicy' i 'Konta', gdzie każdy pracownik ma jedno konto, a każde konto należy do jednego pracownika. Relacja 1..1 jest typowa w sytuacjach, gdy jedna tabela zawiera szczegółowe informacje o obiektach reprezentowanych w drugiej tabeli. Z perspektywy projektowania baz danych, stosowanie relacji 1..1 pomaga w minimalizowaniu redundancji danych oraz zwiększa spójność informacji. Praktyczne podejście do projektowania bazy danych sugeruje, aby relacje 1..1 były wykorzystywane tam, gdzie konieczne jest zapewnienie jednoznacznego powiązania danych, co wspiera integralność danych zgodnie z normami ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability).

Pytanie 5

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmiana jasności zdjęć.

B. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

C. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

D. Przenikanie zdjęć.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 6

Na podstawie relacji przedstawionej na ilustracji, można stwierdzić, że jest to relacja

A. wiele do wielu pomiędzy kluczami głównymi obu tabel

B. jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli uslugi

C. jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli kadra

D. jeden do jednego, gdzie obie tabele mają przypisane klucze obce

Relacja jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli uslugi, jest poprawna, ponieważ reprezentuje typową praktykę w projektowaniu baz danych, gdzie wiele rekordów w jednej tabeli (uslugi) jest powiązanych z jednym rekordem w innej tabeli (kadra). W tym przypadku, kolumna kadra_id w tabeli uslugi pełni rolę klucza obcego, który wskazuje na klucz główny (id) w tabeli kadra. Takie podejście jest szeroko stosowane w zarządzaniu relacjami pomiędzy danymi, umożliwiając efektywne przechowywanie i odwoływanie się do powiązanych rekordów. Przykładowo, w systemie usługowym, jedna osoba może być odpowiedzialna za wiele różnych usług, co jest wizualizowane przez tę konstrukcję. W praktyce pozwala to na łatwe aktualizacje danych kadry bez konieczności zmian w tabeli usług, co jest zgodne z zasadami normalizacji danych i zwiększa spójność oraz integralność danych. Tego typu relacje są fundamentem dla operacji typu JOIN w SQL, które umożliwiają łączenie danych z różnych tabel na podstawie wspólnych wartości kluczy obcych, co jest kluczowe dla wydajnego przetwarzania zapytań w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 7

W języku PHP zapis $b++ jest równoważny zapisowi

A. $b = $b + 1

B. $b == $b + $b

C. $b == $b

D. $b = $b + $b

Zapis $b++ w PHP to tak zwany operator inkrementacji w wersji postfiksowej. Oznacza on zwiększenie wartości zmiennej b dokładnie o 1. W praktyce, po wykonaniu tej instrukcji, b będzie miało wartość b + 1. Dlatego zapis ten jest równoważny instrukcji przypisania $b = $b + 1. Warto zauważyć, że jest to uproszczona, bardziej czytelna forma, bardzo często wykorzystywana w pętlach, np. for ($i = 0; $i < 10; $i++). Właśnie w takim kontekście operator ++ jest praktycznie standardem branżowym i każdy programista webowy powinien go rozumieć bez zastanawiania. Moim zdaniem używanie $b++ zamiast $b = $b + 1 poprawia czytelność kodu, szczególnie gdy mamy dużo operacji na licznikach, indeksach tablic czy licznikach iteracji. Trzeba też pamiętać o różnicy między $b++ a ++$b. W wersji postfiksowej (b++) najpierw zwracana jest stara wartość, a dopiero potem zmienna jest zwiększana. W wersji prefiksowej (++b) najpierw zwiększana jest wartość, a potem zwracany jest już nowy wynik. W prostych przypadkach, takich jak samodzielna linijka $b++; albo $b = $b + 1;, efekt końcowy w zmiennej b jest ten sam. Natomiast w wyrażeniach typu $c = $b++; różnica ma znaczenie. W codziennej pracy z PHP operatory ++ i -- są fundamentem przy pisaniu pętli, prostych algorytmów zliczania, paginacji czy obsługi indeksów w tablicach. Dobra praktyka to stosowanie tych skróconych operatorów tam, gdzie naprawdę chodzi tylko o zwiększenie lub zmniejszenie o 1, bo od razu widać intencję programisty i kod jest bardziej zwięzły, bez zbędnego „szumu”.

Pytanie 8

Czy poniższy kod PHP działa poprawnie, wyświetlając na stronie dane pobrane z bazy danych? Ile pól zostanie zaprezentowanych?

$ile = mysqli_num_rows($zapytanie);
for ($i = 0; $i < $ile; $i++)
{
  $wiersz = mysqli_fetch_row($zapytanie);
  echo "<p>Klient: $wiersz[0] $wiersz[1], adres: $wiersz[2] </p>";
}

A. Z trzech pól

B. Z dwóch pól

C. Z czterech pól

D. Z jednego pola

W analizowanym fragmencie kodu PHP wykorzystano funkcję mysqli_fetch_row do pobrania danych z wyników kwerendy wykonanej na bazie danych. Wiersz z wyników jest zwracany jako tablica indeksowana liczbowo co jest kluczowe dla zrozumienia jakie dane zostaną wyświetlone. W kodzie używane są trzy elementy tej tablicy: $wiersz[0] $wiersz[1] oraz $wiersz[2]. Oznacza to że z każdego wiersza danych pobierane są trzy pola które następnie są wykorzystywane do budowy dynamicznego paragrafu HTML. Częstym błędem w interpretacji tego kodu jest założenie że funkcja mysqli_fetch_row zwraca tylko jedno pole. W rzeczywistości zwraca ona cały wiersz jako tablicę gdzie każdy element odpowiada jednemu polu z zapytania SQL. Inny błąd może wynikać z mylnego utożsamiania indeksu tablicy z liczbą wyświetlanych pól. Warto zawsze weryfikować strukturę danych zwracanych przez funkcje bazy danych i zrozumieć sposób ich przetwarzania. W kontekście dobrych praktyk ważne jest również unikanie potencjalnych zagrożeń związanych z nieodpowiednim przetwarzaniem danych z bazy oraz stosowanie odpowiednich mechanizmów zabezpieczeń takich jak walidacja i sanitacja danych wejściowych aby zapewnić bezpieczne działanie aplikacji webowych. Poprawne zrozumienie działania funkcji przetwarzających dane jest kluczowe dla tworzenia wydajnych i bezpiecznych systemów informatycznych

Pytanie 9

Aby skutecznie zrealizować algorytm znajdujący największą wartość spośród trzech podanych liczb a, b oraz c, wystarczy zastosować

A. pięć zmiennych

B. dwie tablice

C. dwa warunki

D. jedną pętlę

Aby znaleźć największą z trzech liczb a, b i c, stosując dwa warunki, można wykorzystać porównania. Pierwszym krokiem jest porównanie a i b, aby ustalić, która z tych liczb jest większa. Następnie porównujemy wynik z c. To podejście jest efektywne, ponieważ wymaga jedynie dwóch porównań (warunków) do określenia największej liczby z trzech. Taka metoda jest nie tylko prosta, ale również zgodna z dobrymi praktykami programowania, które stawiają na wydajność i czytelność kodu. Przykładowy kod w języku Python może wyglądać następująco:

python
max_value = a
if b > max_value:
max_value = b
if c > max_value:
max_value = c

Warto zwrócić uwagę, że bardziej złożone metody, takie jak stosowanie pętli czy tablic, są niepotrzebne w tym przypadku i mogą wprowadzać niepotrzebną złożoność do kodu. W codziennym programowaniu dążymy do minimalizowania liczby operacji, aby zwiększyć wydajność, szczególnie w sytuacjach, gdy mamy ograniczone zasoby obliczeniowe. Ponadto, rozważając stosowanie algorytmów, które można łatwo zrozumieć, wspieramy przyszłą konserwację i rozwój oprogramowania.

Pytanie 10

Po wykonaniu poniższego kodu JavaScript, który operuje na wcześniej przygotowanej tablicy liczby, w zmiennej wynik znajduje się suma

var wynik = 0;
for (i = 0; i < 100; i++)
  if (liczby[i] % 2 == 0)
    wynik += liczby[i];

A. dodatnich elementów tablicy

B. wszystkich elementów tablicy

C. nieparzystych elementów tablicy

D. parzystych elementów tablicy

Kod analizuje tablicę liczby i sumuje wyłącznie te elementy, które są parzyste. Nie można zatem mówić o sumowaniu nieparzystych czy wszystkich elementów tablicy. Warunek liczby[i] % 2 == 0 jednoznacznie wskazuje na sumowanie wyłącznie parzystych wartości – reszta z dzielenia przez 2 równa 0 jednoznacznie identyfikuje liczbę jako parzystą. W kontekście sumowania wszystkich elementów, kod nie spełnia tej funkcji, gdyż wykorzystuje warunek ograniczający sumowanie do parzystych liczb. Rozważania o sumowaniu wszystkich elementów lub tylko dodatnich nie znajdują uzasadnienia w analizowanym kodzie. Częstym błędem może być mylenie operacji logicznych i warunkowych w pętli, co prowadzi do niepoprawnych interpretacji zadania. W praktyce, prawidłowe zrozumienie i zastosowanie operatorów warunkowych, takich jak modulo, jest niezbędne w programowaniu, szczególnie przy operacjach na tablicach i dużych zestawach danych. Warunki, jak ten zastosowany w kodzie, umożliwiają precyzyjne filtrowanie danych, co jest kluczowe w wielu aplikacjach, w tym w analizie danych czy automatyzacji procesów. Zrozumienie tych mechanizmów jest fundamentalne dla programisty, zarówno w kontekście wydajności, jak i poprawności działania algorytmów.

Pytanie 11

Wskaż poprawne stwierdzenie dotyczące poniższej definicji stylu:

<style>
<!--
P{color:blue; font-size:14pt; font-style:italic}
A{font-size: 16pt ; text-transform:lowercase;}
TD.niebieski {color: blue}
TD.czerwony {color: red}
-->
</style>

A. Odnośnik będzie napisany czcionką 14 punktów

B. Określono dwie kategorie

C. Akapit będzie konwertowany na małe litery

D. To jest styl lokalny

Styl lokalny to takie style, które dodaje się bezpośrednio w plikach HTML, często w tagu style lub jako atrybut style w elementach HTML. W tym przypadku mamy do czynienia z osobnym blokiem CSS, więc nie jest to styl lokalny. Co do rozmiaru czcionki linku, to stwierdzenie, że ma 14 punktów, jest błędne. W kodzie CSS widzimy, że rozmiar czcionki dla elementu P to 14 punktów, ale dla elementu A jest ustawiony na 16 punktów. Często takie nieporozumienia wynikają z tego, że nie analizuje się dokładnie kodu źródłowego albo myli się różne selektory. Odnośnie transponowania akapitu na małe litery, to też nie jest poprawne, bo właściwość text-transform: lowercase dotyczy odnośników, nie akapitów. W nauce o CSS ważne jest, żeby dobrze rozumieć zasady działania i umieć rozróżniać, które selektory i właściwości stosują się do konkretnych elementów HTML. To wymaga praktyki i dokładnej analizy kodu. Zrozumienie tych rzeczy jest kluczowe w pracy nad stronami internetowymi, bo pozwala na efektywne zarządzanie stylami. Dobrze stosowane style to podstawa dla każdego, kto zajmuje się tworzeniem i utrzymywaniem stron, żeby wszystko wyglądało spójnie i działało jak trzeba.

Pytanie 12

Zidentyfikuj poprawnie zbudowany warunek w języku PHP, który sprawdza brak połączenia z bazą MySQL.

A. if (mysql_connect_error())()

B. if {mysql_connect_errno()}{}

C. if (mysqli_connect_errno()){}

D. if {mysqli_connect_error()}{}

No, odpowiedzi, które wybrałeś, mają sporo błędów. Na przykład, 'if (mysql_connect_error())()' jest źle napisane, bo masz tu podwójne nawiasy, a powinny być pojedyncze. 'if {mysql_connect_errno(){}}' i 'if {mysqli_connect_error()}' używają klamr, gdzie powinny być nawiasy okrągłe, bo w PHP warunki muszą być w nawiasach. Te stare funkcje, takie jak 'mysql_connect_error()' czy 'mysql_connect_errno()', to już przeżytek, zostały usunięte w PHP 7.0. Teraz, wybierając 'mysqli', zapewniasz sobie lepsze bezpieczeństwo i działanie aplikacji. To jest kluczowe, żeby zrozumieć, jak poprawnie pisać kod, bo bez tego ciężko osiągniesz sukces w programowaniu w PHP.

Pytanie 13

Przedstawiona linia kreskowa w stylu obramowania CSS jest określona własnością

A. doted

B. dashed

C. double

D. solid

Dobrze zrozumiałeś temat. Linia kreskowa w stylu CSS jest określana właściwością 'dashed'. Jest to jedna z kilku wartości, które można przypisać właściwości 'border-style' w języku CSS, aby manipulować wyglądem obramowania elementu. Stosowanie różnych styli linii pozwala na tworzenie bardziej skomplikowanych i estetycznie przyjemnych projektów. Na przykład, styl 'dashed' może być używany do zaznaczania linków lub przycisków, aby zwrócić uwagę użytkownika. Ważne jest jednak, aby zawsze pamiętać o utrzymaniu konsekwencji w projektowaniu stron internetowych. Dobre praktyki zalecają, aby wybierać styl obramowania, który najlepiej pasuje do ogólnego stylu strony. Podsumowując, właściwość 'border-style' jest kluczowym narzędziem w projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 14

Aby dołączyć do skryptu PHP kod zawarty w osobnym pliku zewnętrznym, należy użyć funkcji:

include()

strlen()

str_replace()

isset()

Właściwa jest include(), ponieważ to jej zadaniem jest dołączenie do bieżącego skryptu kodu zapisanego w osobnym pliku. Interpreter PHP w miejscu wywołania wstawia zawartość wskazanego pliku tak, jakby ten kod był napisany w tym właśnie miejscu. Dzięki temu aplikację dzieli się na mniejsze, wielokrotnie używane części, np. wspólny nagłówek header.php, stopkę footer.php czy plik konfiguracyjny config.php. Pisze się to zwykle jako include 'header.php';. Pokrewne require działa podobnie, lecz przy braku pliku przerywa skrypt, a include() tylko ostrzega i kontynuuje działanie.

Pytanie 15

Aby zaktualizować maksymalną długość kolumny imie w tabeli klienci do 30 znaków, należy zastosować w języku SQL poniższy kod

A. CHANGE TABLE klienci MODIFY imie CHAR(30);

B. ALTER TABLE klienci CHANGE imie TEXT;

C. ALTER TABLE klienci MODIFY COLUMN imie VARCHAR(30);

D. CHANGE TABLE klienci TO COLUMN imie SET CHAR(30);

Odpowiedź ALTER TABLE klienci MODIFY COLUMN imie VARCHAR(30) jest poprawna, ponieważ w SQL polecenie ALTER TABLE służy do modyfikacji struktury istniejącej tabeli. W tym przypadku zmieniamy długość pola 'imie' w tabeli 'klienci'. Typ danych VARCHAR (zmienna długość) jest odpowiedni dla pól, które mogą przechowywać tekst o różnej długości, a określenie 30 oznacza, że maksymalna długość tego pola będzie wynosić 30 znaków. Używanie VARCHAR zamiast CHAR jest dobrą praktyką w przypadku, gdy długość danych jest zmienna, co pozwala na oszczędność miejsca w bazie danych. Przykładowo, jeśli tabela przechowuje imiona, które w większości będą krótsze niż 30 znaków, zastosowanie VARCHAR skutkuje mniejszym zużyciem miejsca w porównaniu do CHAR, który zawsze rezerwuje tę samą ilość miejsca. Warto również pamiętać, że przy modyfikowaniu tabeli w SQL należy zachować ostrożność, aby uniknąć utraty danych, szczególnie jeśli zmieniamy typ danych lub długość pola już zawierającego dane.

Pytanie 16

Który zapis to poprawny SKŁADNIOWO warunek PHP sprawdzający błąd połączenia z bazą?

if (mysqli_connect_errno()){}

if (mysqli_connect_error())()

if (mysqli_connect_errno()}{

if (mysqli_connect_error()}{

Składnia warunku w PHP to if (warunek) { ... } - okrągłe nawiasy obejmują warunek, a klamrowe blok kodu. Poprawny jest więc if (mysqli_connect_errno()){}. Dlatego ten zapis jest składniowo prawidłowy.

Pytanie 17

Ile razy zostanie wykonana pętla napisana w języku PHP, przy założeniu, że zmienna kontrolna nie jest zmieniana w trakcie działania pętli?
for ($i = 0; $i <= 10; $i+=2) { .... }

A. 0

B. 6

C. 10

D. 5

Odpowiedź 6 jest poprawna, ponieważ pętla for w języku PHP jest skonstruowana w taki sposób, że iteruje od 0 do 10 w krokach co 2. Inicjalizacja zmiennej $i zaczyna się od 0, a warunek kontynuacji pętli to $i <= 10. Przeanalizujmy zatem wartości, które przyjmie zmienna $i w kolejnych iteracjach: 0, 2, 4, 6, 8, 10. Widzimy, że pętla zatrzyma się po osiągnięciu wartości 10, co daje nam 6 iteracji. W praktyce, takie konstrukcje są bardzo użyteczne w różnych scenariuszach, na przykład, gdy chcemy iterować przez elementy tablicy, które mają parzyste indeksy. Dobrym przykładem może być generowanie dynamicznego kodu HTML, w którym chcemy wyświetlić co drugi element listy, co jest istotne w kontekście optymalizacji wizualnej interfejsów użytkownika. Zrozumienie działania pętli for oraz zasad dotyczących kontrolowania iteracji jest kluczowe w programowaniu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 18

Które stwierdzenie o językach jest FAŁSZYWE?

A. PHP służy do tworzenia stron w czasie rzeczywistym

B. JavaScript jest językiem skryptowym

C. SQL jest językiem programowania strukturalnego

D. C++ jest językiem obiektowym

Szukamy zdania FAŁSZYWEGO. SQL to deklaratywny język ZAPYTAŃ do baz danych (operuje na zbiorach danych), a nie język programowania strukturalnego z pętlami i instrukcjami sterującymi. Dlatego fałszywe jest zdanie o SQL jako języku programowania strukturalnego.

Pytanie 19

Jaki jest wynik wykonania pętli for w poniższym kodzie PHP, jeśli chodzi o wypisanie liczb?

<?php
 for($i=5; $i>1; $i-=2)
 echo ($i%2) . " " ;
?
>

A. 1 0 1 0

B. 1 0

C. 1 0 1

D. 1 1

Pętla for w kodzie PHP inicjuje zmienną i wartością 5 i iteruje dopóki i jest większe niż 1 zmniejszając wartość i o 2 w każdej iteracji. Wewnętrznie pętla wyświetla wartość wyrażenia i % 2 czyli resztę z dzielenia i przez 2. W przypadku początkowej wartości i równej 5 reszta z dzielenia 5 przez 2 wynosi 1. Następnie wartość i jest zmniejszana o 2 dając 3 dla której reszta dzielenia przez 2 również wynosi 1. W ostatniej iteracji i przyjmuje wartość 1 i pętla się kończy ponieważ warunek i > 1 nie jest już spełniony. Dlatego wynikiem działania tej pętli jest 1 1. Warto zauważyć że użycie operatora modulo jest powszechną praktyką w programowaniu do określania parzystości liczby. Często wykorzystuje się go w algorytmach które wymagają naprzemiennego wykonania operacji lub filtrowania danych. Kod demonstruje także jak efektywnie kontrolować przepływ pętli za pomocą warunku zakończenia i modyfikacji zmiennej sterującej co jest kluczowe w optymalizacji algorytmów.

Pytanie 20

Jak ustawić w CSS, by link NIEodwiedzony był żółty, a odwiedzony - zielony?

a:visited { color: yellow; } a:link { color: green; }

a:link { color: yellow; } a:visited { color: green; }

a:hover { color: green; } a.link { color: yellow; }

a:hover { color: yellow; } a:visited { color: green; }

Stan odnośnika opisują pseudoklasy: a:link dotyczy linku jeszcze NIEodwiedzonego, a a:visited już odwiedzonego. Aby pierwszy był żółty, a drugi zielony, przypisuje się oba kolory osobno: a:link { color: yellow; } a:visited { color: green; }. Warto trzymać kolejność LVHA (link, visited, hover, active), bo przy nakładających się regułach decyduje ona o pierwszeństwie. Dlatego poprawny jest ten zestaw.

Pytanie 21

W bazie MySQL zdefiniowano podczas tworzenia tabeli pole

id int NOT NULL AUTO_INCREMENT

Wpis AUTO_INCREMENT oznacza, że

A. wartość kolumny id zostanie automatycznie przypisana przez system i będzie to przypadkowo wygenerowana liczba całkowita

B. możliwe jest wprowadzenie rekordu z dowolną wartością dla kolumny id

C. wartości tej kolumny będą automatycznie tworzone w trakcie dodawania nowego rekordu do bazy

D. kolumna id będzie mogła przyjmować wartości: NULL, 1, 2, 3, 4 i tak dalej

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ w MySQL, gdy pole jest zdefiniowane jako AUTO_INCREMENT, oznacza to, że wartości tego pola będą automatycznie generowane przez system podczas dodawania nowych rekordów. Mechanizm ten jest szczególnie przydatny w przypadku identyfikatorów, ponieważ zapewnia unikalne wartości bez konieczności ręcznego ich przypisywania. Na przykład, jeśli do tabeli dodamy nowy rekord, a ostatni zarejestrowany identyfikator wynosił 5, to nowy rekord będzie miał pole 'id' ustawione na 6. Dzięki temu proces dodawania rekordów jest znacznie uproszczony i zautomatyzowany. Warto zauważyć, że pole AUTO_INCREMENT zwykle powinno być zdefiniowane jako klucz główny (PRIMARY KEY), co dodatkowo zapewnia unikalność wpisów oraz ich szybkie wyszukiwanie. W kontekście standardów branżowych, korzystanie z AUTO_INCREMENT to praktyka, która zwiększa efektywność operacji na bazach danych, zwłaszcza w aplikacjach o dużym obciążeniu, gdzie wiele rekordów jest dodawanych jednocześnie.

Pytanie 22

Która metoda JavaScript dodaje nowy element na końcu tablicy?

unshift()

push()

pop()

shift()

Pozostałe metody robią co innego. pop() USUWA ostatni element, shift() usuwa PIERWSZY, a unshift() dodaje na POCZĄTKU. Na końcu dodaje push().

Pytanie 23

Wymień dwa sposoby na zabezpieczenie bazy danych w Microsoft Access.

A. Wprowadzenie zabezpieczeń na poziomie użytkownika oraz sesji

B. Używanie funkcji anonimowych oraz ustawienie hasła dostępu do bazy danych

C. Zaszyfrowanie pliku bazy danych oraz wysyłanie SMS-ów z kodem autoryzacyjnym

D. Określenie hasła do otwarcia bazy danych oraz wprowadzenie zabezpieczeń na poziomie użytkownika

Ustalanie hasła do otwarcia bazy danych oraz zabezpieczeń na poziomie użytkownika to kluczowe aspekty bezpieczeństwa w kontekście zarządzania bazą danych Microsoft Access. Ustalanie hasła do bazy danych jest podstawowym krokiem w ochronie danych przed nieautoryzowanym dostępem. Każda próba otwarcia bazy wymaga podania poprawnego hasła, co znacząco utrudnia dostęp osobom trzecim. Dodatkowo, zabezpieczenia na poziomie użytkownika pozwalają na przypisanie różnych ról i uprawnień do konkretnych użytkowników, co zapewnia, że tylko uprawnione osoby mogą edytować, przeglądać lub usuwać dane. Przykładowo, menedżer bazy danych może zdefiniować użytkowników, którzy mają jedynie dostęp do raportów, podczas gdy inni mogą modyfikować dane. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania danymi, gdzie stosuje się zasady minimalnych uprawnień oraz segmentacji obowiązków, co zwiększa ogólne bezpieczeństwo systemu.

Pytanie 24

W znaczniku meta w miejsce kropek należy wpisać

<meta name="description" content="…">

A. streszczenie treści strony.

B. nazwę edytora.

C. informację o dostosowaniu do urządzeń mobilnych.

D. język dokumentu.

W meta tagu, w polu 'content' powinno być streszczenie tego, co jest na stronie. To bardzo ważne dla SEO, czyli optymalizacji strony pod kątem wyszukiwarek. Taki opis pojawia się w wynikach wyszukiwania, co wpływa na to, jak użytkownicy postrzegają stronę i czy klikną w link. Fajnie by było, gdyby był krótki, zrozumiały i zawierał ważne słowa kluczowe dotyczące tematu strony. Na przykład, jeśli strona jest o zdrowym jedzeniu, można napisać coś w stylu: 'Poradnik zdrowego odżywiania z przepisami i wskazówkami na lepszy styl życia'. Użycie tych znaczników meta zgodnie z zaleceniami Google i innych wyszukiwarek zwiększa szansę, że strona będzie lepiej widoczna w sieci. Dlatego dobrze, żeby używać tego znacznika w odpowiedni sposób, bo to naprawdę pomaga w poprawie widoczności strony w internecie.

Pytanie 25

W JavaScript zdarzenie onKeydown zostanie wywołane, gdy klawisz

A. myszki został naciśnięty

B. klawiatury został zwolniony

C. myszki został zwolniony

D. klawiatury został naciśnięty

Zdarzenie onKeydown w JavaScript jest wywoływane, gdy użytkownik naciśnie klawisz na klawiaturze. To fundamentalne zdarzenie jest często wykorzystywane w aplikacjach webowych do obsługi interakcji użytkowników, takich jak wprowadzanie danych czy nawigacja po formularzach. W momencie naciśnięcia klawisza, przeglądarka emituje to zdarzenie, co pozwala programistom na reagowanie na konkretne akcje. Na przykład, jeśli chcemy stworzyć prostą grę opartą na ruchu postaci, możemy wykorzystać onKeydown do wykrywania klawiszy strzałek i poruszania postacią w odpowiednich kierunkach. Warto również zauważyć, że onKeydown różni się od onKeyup, które jest wywoływane, gdy klawisz jest zwolniony, co ma znaczenie w przypadku obsługi sekwencji klawiszy oraz klawiszy modyfikujących, takich jak Shift czy Ctrl. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla tworzenia responsywnych i interaktywnych aplikacji webowych, zgodnych z najlepszymi praktykami programowania.

Pytanie 26

Aby wykonać kopię zapasową bazy danych MySQL, można posłużyć się:

A. agregacją danych

B. modyfikacją danych

C. eksportem bazy

D. importem bazy

Kopię zapasową bazy MySQL tworzy się przez eksport - zapis struktury tabel i danych do pliku (najczęściej .sql). Taki plik zawiera polecenia, które pozwalają później odtworzyć bazę w tym samym stanie, np. po awarii lub przy przenoszeniu na inny serwer. Eksport wykonasz w phpMyAdmin (zakładka Eksport) albo narzędziem mysqldump. Odwrotną operacją, przywracającą dane z pliku, jest import. Do zrobienia kopii zapasowej służy więc eksport bazy.

Pytanie 27

Aby uzyskać przedstawiony efekt napisu w programie INKSCAPE / COREL, należy

A. skorzystać z opcji gradientu

B. zastosować opcję wykluczenia z kołem

C. zastosować opcję sumy z kołem

D. skorzystać z opcji wstaw / dopasuj tekst do ścieżki

Zastosowanie funkcji wykluczenia z kołem nie jest właściwe w kontekście dopasowywania tekstu do ścieżki ponieważ funkcja ta służy do tworzenia efektów wycinania w których elementy jednego obiektu są wykluczane z drugiego. Jest to przydatne w sytuacjach gdzie potrzebujemy stworzyć złożone kształty poprzez odejmowanie jednego obiektu od drugiego. Natomiast zastosowanie funkcji sumy z kołem odnosi się do łączenia kilku obiektów w jeden nowy kształt co jest użyteczne przy tworzeniu złożonych kompozycji graficznych ale nie ma związku z manipulowaniem kształtem tekstu. Funkcja gradientu jest związana z kolorowaniem obiektów przez stopniowe przechodzenie jednego koloru w drugi co nadaje obiektom atrakcyjny efekt wizualny ale nie wpływa na kształtowanie liter wzdłuż ścieżki. Typowym błędem jest myślenie że te funkcje mogą być używane wymiennie z narzędziami do tekstu co wynika z niepełnego zrozumienia ich specyficznych zastosowań i ograniczeń w kontekście projektowania grafiki wektorowej. Zrozumienie różnych funkcji dostępnych w programach do grafiki wektorowej jak Inkscape czy CorelDRAW jest kluczowe dla efektywnego tworzenia projektów które są zarówno estetyczne jak i funkcjonalne. Profesjonalne wykorzystanie tych narzędzi wymaga nie tylko znajomości ich podstawowych funkcji ale także świadomości kontekstu ich użycia oraz możliwości jakie oferują w tworzeniu zaawansowanych projektów graficznych które spełniają określone wymagania wizualne i techniczne.

Pytanie 28

Aby dodać nową kolumnę do już istniejącej tabeli, należy użyć polecenia SQL:

UPDATE TABLE

ALTER TABLE

CREATE TABLE

INSERT INTO

Strukturę istniejącej tabeli zmienia polecenie ALTER TABLE. Aby dodać kolumnę, stosuje się je z klauzulą ADD, na przykład ALTER TABLE klienci ADD telefon VARCHAR(15). Tym samym poleceniem usuwa się lub modyfikuje kolumny i ograniczenia. Dlatego do dodania kolumny do gotowej tabeli służy ALTER TABLE.

Pytanie 29

W tabeli pracownicy (kolumny: nazwisko, imie, pensja, wiek) chcemy obliczyć średnią pensję. Które zapytanie jest poprawne?

SELECT AVG(pensja) FROM pracownicy

SELECT VAR(pensja) FROM nazwisko

SELECT AVG(nazwisko) FROM pracownicy

SELECT VAR(pracownicy) INTO pensja

Średnią wartość z kolumny liczy funkcja agregująca AVG, której podaje się nazwę kolumny liczbowej, a po FROM - nazwę tabeli. Aby uzyskać średnią pensję, zapisuje się SELECT AVG(pensja) FROM pracownicy. Dlatego to zapytanie jest poprawne.

Pytanie 30

Jaką instrukcją można zastąpić poniższy kod JavaScript, pełniącą tę samą funkcję?

for (i = 0; i < 100; i += 10) 
   document.write(i + ' ');

while (i < 10) { document.write(i + ' '); i += 10; } Kod 1.	while (i < 100) { document.write(i + ' '); } Kod 2.
i = 0; while (i < 100) { document.write(i + ' '); i += 10; } Kod 3.	i = 0; while (i < 10) { document.write(i + ' '); i++; } Kod 4.

A. Kod 4

B. Kod 3

C. Kod 2

D. Kod 1

Odpowiedź Kod 3 jest prawidłowa ponieważ instrukcja while w tej formie jest równoważna z podaną pętlą for. W obu przypadkach pętla inicjuje zmienną i na wartości 0 i zwiększa ją o 10 w każdej iteracji aż do osiągnięcia wartości mniejszej niż 100. Pętla for jest skondensowaną formą pętli while i zapewnia bardziej czytelny zapis gdy wszystkie elementy inicjalizacja warunek i inkrementacja są blisko siebie. Taka konstrukcja jest używana w wielu językach programowania zorientowanych obiektowo takich jak JavaScript czy Java. W praktyce pętle te są używane do iteracji przez listy tablice lub do wykonywania powtarzalnych zadań w kodzie. Dobre praktyki zalecają wybór pętli for gdy zakres iteracji jest znany z góry co poprawia czytelność i utrzymanie kodu. Zrozumienie jak pętla while może być przekształcona w pętlę for i odwrotnie jest podstawową umiejętnością w programowaniu co pozwala na elastyczność w pisaniu kodu i lepsze dostosowanie do specyficznych potrzeb aplikacji.

Pytanie 31

Po wykonaniu przedstawionego kodu PHP, w zmiennej $napis zostaje zapisany ciąg znaków.

$napis = "Programowanie w PHP";
$napis = substr($napis, 3, 5);

A. gramo

B. gr

C. og

D. ogram

W podanym kodzie PHP używana jest funkcja substr() która służy do wycinania fragmentu ciągu znaków. W tym przypadku mamy ciąg znaków 'Programowanie w PHP'. Funkcja substr() przyjmuje trzy argumenty: pierwszy to ciąg znaków drugi to pozycja startowa trzecia to długość wycinka. Pozycje w ciągu znaków w PHP zaczynają się od zera dlatego pozycja startowa 3 oznacza czwarty znak w ciągu co w przypadku 'Programowanie w PHP' odpowiada literze 'g'. Trzeci argument 5 oznacza że wycinamy pięć znaków zaczynając od pozycji 3. Stąd funkcja zwróci napis 'gramo'. Znajomość funkcji substr() jest przydatna w różnych sytuacjach na przykład podczas formatowania danych wejściowych lub wyodrębniania części łańcucha takich jak numery telefonów czy kody pocztowe. Ważne jest aby pamiętać że indeksowanie zaczyna się od zera co jest kluczowe przy używaniu tej funkcji. Dobre praktyki w programowaniu zalecają również traktowanie długości wycinka jako parametru opcjonalnego co umożliwia wycięcie do końca łańcucha.

Pytanie 32

Który fragment kodu stanowi zamiennik dla kodu umieszczonego w ramce?

A. D

B. A

C. C

D. B

Prawidłowa odpowiedź to A ponieważ kod alternatywny reprodukuje dokładnie tę samą logikę co oryginalny kod w ramce. W pierwotnym kodzie pętla for iteruje od 1 do 55 włącznie i używa instrukcji continue do pominięcia nieparzystych liczb. Rezultatem jest wyświetlenie tylko parzystych liczb z tego zakresu. Alternatywny kod w odpowiedzi A osiąga to samo poprzez inicjowanie zmiennej x od 2 i inkrementację o 2 co powoduje że iterujemy tylko po parzystych liczbach od 2 do 54. Pętla zatrzymuje się na 54 ponieważ jest to ostatnia parzysta liczba w zadanym zakresie. Taki sposób iteracji jest bardziej efektywny ponieważ unika niepotrzebnych operacji sprawdzających parzystość co jest zalecane jako dobra praktyka programowania. W praktyce pozwala to na optymalizację kodu i zmniejszenie jego złożoności obliczeniowej co ma szczególne znaczenie w systemach o ograniczonych zasobach. Dobre praktyki programistyczne oraz znajomość struktury pętli i ich możliwości to kluczowe umiejętności w profesjonalnym kodowaniu.

Pytanie 33

Który kod HTML poprawnie tworzy akapit, w którym jedno słowo jest wyróżnione znacznikiem , a inne oznaczone jako ważne , przy prawidłowym zamknięciu wszystkich znaczników?

<p>Tekst może być <mark>wyróżniony albo <em>istotny</em> dla autora</mark></p>

<p>Tekst może być <mark>wyróżniony</mark> albo <em>istotny dla autora</p>

<p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>

<p>Tekst może być <mark>wyróżniony albo <i>istotny</i> dla autora</mark></p>

Poprawny kod to

<p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>

Tu  wyróżnia pojedyncze słowo,  oznacza inne jako ważne, a każdy znacznik ma swój znacznik zamykający we właściwym miejscu. Dlatego ta wersja jest prawidłowa.

Pytanie 34

Wskaż polecenie, które zostało opisane w ramce.

Dla każdego przebiegu pętli aktualna wartość elementu tablicy jest przypisywana do zmiennej, a wskaźnik tablicy jest przesuwany o jeden, aż do osiągnięcia ostatniego elementu tablicy

A. foreach

B. for

C. while

D. next

Pętla 'for' wymaga jawnego zarządzania indeksem i często jest stosowana, gdy potrzebujemy precyzyjnej kontroli nad iteracją, na przykład gdy musimy modyfikować indeks lub iterować w niestandardowy sposób. W przeciwieństwie do 'foreach', pętla 'for' nie zajmuje się automatycznym przypisywaniem elementów tablicy do zmiennych, co czyni ją mniej odpowiednią w kontekście opisanym w pytaniu. Instrukcja 'next' nie jest typową konstrukcją w najpopularniejszych językach programowania i może być myląca, ponieważ czasami jest używana w kontekście pętli w VBA lub jako element iteracyjny w innych, mniej popularnych językach. Natomiast pętla 'while' służy do wykonywania iteracji dopóki spełniony jest określony warunek logiczny, co nie jest zgodne z opisaną funkcjonalnością, w której pętla ma automatycznie przypisywać wartość elementów tablicy do zmiennej. Zrozumienie różnic między tymi strukturami pomaga w wyborze odpowiedniego narzędzia do zadania, zwiększając efektywność i czytelność kodu.

Pytanie 35

Który zapis CSS ustawi punktor listy NUMEROWANEJ na wielkie cyfry rzymskie, a PUNKTOWANEJ na kwadraty?

ol { list-style-type: upper-alpha; } ul { list-style-type: disc; }

ol { list-style-type: disc; } ul { list-style-type: upper-alpha; }

ol { list-style-type: square; } ul { list-style-type: upper-roman; }

ol { list-style-type: upper-roman; } ul { list-style-type: square; }

Rodzaj punktora ustawia list-style-type. Dla listy numerowanej <ol> wielkie cyfry rzymskie to upper-roman, a dla punktowanej <ul> kwadraty to square. Dlatego poprawny jest ol { list-style-type: upper-roman; } ul { list-style-type: square; }.

Pytanie 36

Znacznik

<pre> </pre>

służy do prezentacji:

A. znaku przekreślenia

B. treści czcionką o stałej szerokości

C. treści polską czcionką

D. znaku wielokropka

Znacznik <pre> służy do wyświetlania treści w formacie, który zachowuje oryginalne formatowanie i białe znaki. Treści umieszczone wewnątrz tego znacznika są wyświetlane czcionką o stałej szerokości (monospace), co sprawia, że każda litera i znak zajmują tę samą ilość miejsca. Jest to szczególnie przydatne przy prezentacji kodu komputerowego, danych tabelarycznych lub wszelkich innych informacji, gdzie istotne jest zachowanie struktury. Na przykład, w języku HTML, umieszczając kod CSS lub JavaScript w znaczniku <pre>, programista zapewnia, że formatowanie kodu (np. wcięcia) jest widoczne, co ułatwia czytanie i zrozumienie. Zastosowanie znacznika <pre> jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w web designie, gdzie czytelność kodu i danych jest kluczowa dla efektywnej komunikacji z użytkownikami oraz dla poprawnego działania aplikacji webowych.

Pytanie 37

Deklaracja background-attachment: scroll sprawia, że:

A. grafika tła pojawi się w prawym górnym rogu

B. tło będzie nieruchome, a treść będzie się przewijać

C. tło będzie przewijane razem z zawartością strony

D. grafika tła będzie powtarzana (kafelki)

Pozostałe efekty dają inne właściwości tła. Powtarzanie tła w kafelki ustawia background-repeat, a nie background-attachment. Nieruchome tło, po którym przewija się treść, uzyskuje się wartością fixed - czyli odwrotnością scroll. Położenie obrazu tła (np. w rogu) określa background-position. Wartość scroll odpowiada wyłącznie za to, że tło przewija się wraz z zawartością strony, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 38

Który z wymienionych to rozproszony system kontroli wersji projektu programistycznego?

A. Eclipse

B. Git

C. Total Commander

D. FileZilla

Git to ROZPROSZONY system kontroli wersji - każdy programista ma pełną kopię historii repozytorium i może pracować lokalnie, a zmiany synchronizuje z innymi. Dlatego systemem kontroli wersji jest Git.

Pytanie 39

Przedstawiono efekt formatowania CSS oraz kod HTML. Jak należy zdefiniować styl, aby osiągnąć takie formatowanie?

<p>
Mimozami jesień się zaczyna,<br>
Złotawa, krucha i miła.<br>
To ty, to ty jesteś ta dziewczyna,<br>
Która do mnie na ulicę wychodziła.
</p>

A. #first-line { font-size: 200%; color: brown; }

B. p.first-line { font-size: 200%; color: brown; }

C. p::first-line { font-size: 200%; color: brown; }

D. .first-line { font-size: 200%; color: brown; }

Gratulacje! Wybrałeś prawidłową odpowiedź. Pseudoelement ::first-line jest specyficznym selektorem CSS służącym do formatowania pierwszej linii wewnątrz bloku tekstu. Jest to zgodne ze standardami CSS3. Wszystkie style zdefiniowane za pomocą ::first-line będą miały wpływ tylko na pierwszą linię paragrafu, niezależnie od tego, ile zdań zawiera. W tym konkretnym przypadku, zastosowanie selektora `p::first-line` powoduje powiększenie czcionki do 200% oraz zmianę jej koloru na brązowy, ale tylko dla pierwszej linii tekstu zawartego w paragrafie (znacznik ``). Jest to przydatne, gdy chcemy wyróżnić pierwszą linię tekstu, na przykład w dużej ilości tekstu lub artykułach. Pseudoelementy, takie jak ::first-line, pomagają w tworzeniu bardziej złożonych i precyzyjnych stylów bez konieczności dodawania dodatkowych znaczników do naszego kodu HTML.

Pytanie 40

Według którego parametru oraz dla ilu tabel zostaną zwrócone wiersze na liście w wyniku przedstawionego zapytania?

SELECT * FROM producent, hurtownia, sklep, serwis WHERE
   producent.nr_id = hurtownia.nr_id AND
   producent.wyrob_id = serwis.wyrob_id AND
   hurtownia.nr_id = sklep.nr_id AND
   sklep.nr_id = serwis.nr_id AND
   producent.nr_id = 1;

A. Według parametru wyrób id dla wszystkich tabel.

B. Według parametru nr id wyłącznie dla trzech tabel.

C. Według parametru nr id dla wszystkich tabel.

D. Według parametru wyrób Jd wyłącznie dla trzech tabel.

Brawo! Wybrałeś poprawną odpowiedź, zgodnie z którą parametrem nr id zwraca wiersze dla wszystkich tabel. To zapytanie SQL odnosi się do czterech tabel: producent, hurtownia, sklep i serwis. Zwraca ono wiersze, gdzie wartość kolumny nr_id jest taka sama we wszystkich tych tabelach i równa 1. Dodatkowo, jakość danych jest wspierana przez fakt, że zapytanie sprawdza zgodność wartości kolumny wyrob_id między tabelami producent i serwis. Zrozumienie tego, jak działa to zapytanie i dlaczego to jest ważne, jest kluczowe w praktyce programistycznej. Zapewnia to, że możemy skutecznie i efektywnie manipulować danymi, a także zrozumieć, jak nasze zapytania wpływają na wyniki, które otrzymujemy. Dobra praktyka jest zawsze zrozumienie, jakie dane są zwracane przez nasze zapytanie, zanim zaczniemy z nich korzystać w naszym kodzie. Ostatecznie, zrozumienie, jak korzystać z zapytań SQL do manipulacji i odzyskiwania danych, jest kluczowym elementem dowolnej roli programistycznej.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej