Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik elektryk
Kwalifikacja: ELE.02 - Montaż, uruchamianie i konserwacja instalacji, maszyn i urządzeń elektrycznych
Data rozpoczęcia: 25 stycznia 2026 00:08
Data zakończenia: 25 stycznia 2026 00:27

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Do zacisku odbiornika podłączonego na stałe w instalacji TN-S oznaczonego symbolem graficznym przedstawionym na rysunku należy podłączyć przewód

A. odgromowy.

B. wyrównawczy.

C. neutralny.

D. ochronny.

Wybór odpowiedzi "ochronny" jest trafiony! W instalacji TN-S przewód, który widzisz na rysunku, to rzeczywiście przewód ochronny (PE). Jego głównym zadaniem jest ochrona użytkowników przed porażeniem prądem. Dzięki temu przewód odprowadza niebezpieczne napięcia do ziemi, co zmniejsza ryzyko wypadków. W systemach TN-S przewód ochronny jest oddzielony od neutralnego (N), co jest zgodne z zasadami bezpieczeństwa. Ważne, żeby ten przewód był dobrze podłączony, bo wtedy ochronne urządzenia, jak wyłącznik różnicowoprądowy, będą działać tak jak powinny. Dobrze jest też regularnie sprawdzać, czy przewody ochronne są w dobrym stanie, żeby mieć pewność, że ich działanie jest skuteczne. Jeśli chcesz bardziej zgłębić temat, popatrz na normy PN-IEC 60364 i PN-HD 60364 – tam znajdziesz konkretne wytyczne dotyczące instalacji elektrycznych.

Pytanie 2

Który układ sterowania przedstawiono na schemacie?

A. Do załączenia silnika z opóźnieniem.

B. Do pracy zależnej dwóch styczników.

C. Do rozruchu silnika pierścieniowego.

D. Do pracy równoległej dwóch styczników.

Odpowiedź "Do pracy zależnej dwóch styczników" jest poprawna, ponieważ schemat przedstawia układ, w którym odpowiednie połączenie styczników K1 i K2 pozwala na zależne działanie tych urządzeń. W praktyce, taki układ jest wykorzystywany w systemach automatyki przemysłowej, gdzie jeden proces wymaga aktywacji kolejnego urządzenia. Przykładem może być sytuacja, w której włączenie jednego silnika elektrycznego (K1) uruchamia system chłodzenia (K2). W standardach branżowych, takich jak normy IEC 60204 dotyczące bezpieczeństwa maszyn, kluczowe jest zapewnienie, aby sterowanie urządzeniami odbywało się w sposób przemyślany i bezpieczny, co jest realizowane poprzez zastosowanie układów zależnych. Takie podejście nie tylko zwiększa efektywność systemu, ale również minimalizuje ryzyko błędów w procesach przemysłowych oraz zapewnia wysoką niezawodność działania układów automatyki.

Pytanie 3

Które z przedstawionych narzędzi najlepiej nadaje się do wyznaczania tras przebiegu przewodów przed montażem instalacji elektrycznej w pomieszczeniu o dużej powierzchni?

A. Narzędzie 2.

B. Narzędzie 3.

C. Narzędzie 4.

D. Narzędzie 1.

Prawidłowo wskazane zostało narzędzie 2, czyli poziomica laserowa (projektor linii). To właśnie ten typ przyrządu najlepiej sprawdza się przy wyznaczaniu tras przewodów w pomieszczeniach o dużej powierzchni. Kluczowa jest tu możliwość rzutowania wyraźnej, długiej linii laserowej na ścianę, sufit lub podłogę, bez konieczności przykładania poziomnicy punkt po punkcie. W praktyce instalacyjnej, szczególnie przy dużych halach, korytarzach, biurach typu open space, klasyczna poziomica bańkowa staje się po prostu za krótka i mało wygodna. Laser pozwala jednym ustawieniem wyznaczyć ciągłą trasę pod koryta kablowe, peszle, listwy instalacyjne czy linie podtynkowych bruzd. Z mojego doświadczenia wynika, że przy dobrze ustawionym statywie i samopoziomowaniu można bardzo szybko i precyzyjnie zaznaczyć wysokości gniazd, łączników i tras kablowych w całym pomieszczeniu, trzymając się wymagań normowych dotyczących rozmieszczenia osprzętu. Jest to zgodne z dobrą praktyką branżową – przed kuciem bruzd i rozwijaniem przewodów wykonuje się dokładny plan tras i oznaczenia na ścianach. Poziomica laserowa pozwala też łatwo utrzymać równoległość tras względem podłogi i sufitu, co potem ułatwia serwis i modernizacje. W nowoczesnych realizacjach instalacji elektrycznych taki laser to w zasadzie podstawowe narzędzie montera, zwłaszcza przy pracy w zespołach i na większych inwestycjach, gdzie liczy się i dokładność, i czas wykonania robót.

Pytanie 4

Które urządzenie przedstawiono na ilustracji?

A. Ogranicznik przepięć.

B. Wyłącznik nadprądowy dwubiegunowy.

C. Czujnik zaniku i kolejności faz.

D. Wyłącznik różnicowoprądowy z członem nadprądowym.

Wyłącznik różnicowoprądowy z członem nadprądowym to urządzenie o kluczowym znaczeniu w systemach elektroenergetycznych, które zapewnia zarówno ochronę przed przeciążeniem, jak i przed porażeniem prądem elektrycznym. Jego charakterystyczne oznaczenia i symbole na obudowie pozwalają na łatwe zidentyfikowanie go wśród innych urządzeń elektrycznych. W praktyce, wyłączniki różnicowoprądowe z członem nadprądowym są często stosowane w instalacjach domowych oraz przemysłowych, gdzie zabezpieczają przed skutkami zwarć i przeciążeń. Zgodnie z normami PN-EN 61008 oraz PN-EN 60947, urządzenia te powinny być stosowane w obwodach, gdzie istnieje ryzyko porażenia prądem, zwłaszcza w pomieszczeniach wilgotnych, jak łazienki czy kuchnie. Regularne testowanie tych wyłączników jest kluczowe dla zapewnienia ich skuteczności. Dobrą praktyką jest również ich instalacja w obwodach, gdzie zasilane są urządzenia o dużym poborze mocy, co minimalizuje ryzyko uszkodzenia sprzętu i zapewnia bezpieczeństwo użytkowników.

Pytanie 5

Na rysunku przedstawiono sposób przeprowadzenia pomiaru

A. impedancji pętli zwarcia.

B. napięcia dotykowego.

C. rezystancji uziemienia.

D. prądu udarowego zwarciowego.

Pomiar rezystancji uziemienia, jak przedstawiono na zdjęciu, jest kluczowym aspektem zapewnienia bezpieczeństwa w instalacjach elektrycznych. Uziemienie ma na celu ochronę ludzi oraz sprzętu przed skutkami awarii, a jego skuteczność można ocenić jedynie poprzez dokładne pomiary. Wykorzystanie miernika do pomiaru rezystancji uziemienia pozwala na stwierdzenie, czy wartości rezystancji mieszczą się w granicach określonych norm, takich jak PN-EN 50522, która wskazuje, że rezystancja uziemienia powinna być niższa niż 10 Ω dla obiektów użyteczności publicznej. Prawidłowe uziemienie minimalizuje ryzyko porażenia prądem elektrycznym oraz poprawia stabilność systemu zasilania. W praktyce, pomiar ten jest szczególnie istotny podczas instalacji nowych systemów elektrycznych, ich modernizacji, a także w okresowych inspekcjach, które powinny być przeprowadzane zgodnie z wymaganiami prawa budowlanego oraz normami ochrony przeciwporażeniowej. Ważne jest, aby każdy instalator posiadał wiedzę o technikach pomiarowych oraz umiał interpretować wyniki w kontekście zapewnienia bezpieczeństwa operacji elektrycznych.

Pytanie 6

Jakiego rodzaju gniazda wtykowego należy użyć do zamontowania w puszce podtynkowej w łazience z instalacją typu TNS?

A. Jednego ze stykiem ochronnym

B. Jednego bez styku ochronnego

C. Podwójnego bryzgoszczelnego ze stykiem ochronnym

D. Podwójnego z stykiem ochronnym

Podwójne bryzgoszczelne gniazdo wtykowe ze stykiem ochronnym jest idealnym rozwiązaniem do instalacji w łazience, gdzie wilgotność i ryzyko kontaktu z wodą są znacznie wyższe niż w innych pomieszczeniach. Normy dotyczące instalacji elektrycznych, takie jak PN-IEC 60364, sugerują stosowanie gniazd bryzgoszczelnych w strefach, gdzie istnieje zwiększone ryzyko porażenia prądem. Gniazda te charakteryzują się odpowiednią klasą ochrony (IP44 lub wyższą), co zapewnia ich szczelność na wodę rozpryskową. Styk ochronny jest również kluczowy, gdyż zapewnia dodatkowe bezpieczeństwo, chroniąc użytkowników przed porażeniem prądem w przypadku uszkodzenia urządzeń elektrycznych. W praktyce, gniazda te są szeroko stosowane w pomieszczeniach takich jak łazienki i kuchnie, gdzie wymagania dotyczące bezpieczeństwa elektrycznego są zaostrzone. Zastosowanie gniazd bryzgoszczelnych jest zgodne z najlepszymi praktykami, które zapewniają ochronę zarówno użytkowników, jak i urządzeń elektrycznych.

Pytanie 7

Która z poniższych czynności ocenia efektywność ochrony uzupełniającej przed porażeniem prądem elektrycznym?

A. Pomiar rezystancji izolacji przewodów

B. Badanie wyłącznika różnicowoprądowego

C. Badanie stanu izolacji podłóg

D. Pomiar impedancji pętli zwarciowej

Badanie wyłącznika różnicowoprądowego (RCD) jest kluczowym krokiem w ocenie skuteczności ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym. Wyłączniki różnicowoprądowe są zaprojektowane w celu wykrywania różnicy prądów między przewodem fazowym a neutralnym. W momencie, gdy prąd upływowy, wskazujący na potencjalne porażenie prądem, przekroczy ustalony próg, wyłącznik natychmiast odłącza zasilanie, co minimalizuje ryzyko urazu. Badanie RCD polega na sprawdzeniu, czy wyłącznik działa prawidłowo i odłącza obwód w określonym czasie i przy zadanym prądzie upływowym, co jest zgodne z normami takimi jak PN-EN 61008. Praktycznym przykładem jest rutynowe testowanie RCD w obiektach użyteczności publicznej, gdzie bezpieczeństwo użytkowników ma kluczowe znaczenie. Regularne kontrole RCD powinny być częścią planu konserwacji instalacji elektrycznych, aby zapewnić stałą ochronę przed zagrożeniami związanymi z prądem elektrycznym.

Pytanie 8

Co oznacza symbol literowy YKY?

A. kabel z żyłami miedzianymi w izolacji z PVC

B. przewód oponowy warsztatowy z żyłami miedzianymi w izolacji z PVC

C. kabel z żyłami aluminiowymi w izolacji i powłoce z PVC

D. przewód telekomunikacyjny z żyłami aluminiowymi w izolacji i powłoce z PVC

Odpowiedź wskazująca na kabel o żyłach miedzianych w izolacji polwinitowej jest poprawna, ponieważ symbol literowy YKY odnosi się do kabli, które są powszechnie stosowane w instalacjach elektrycznych. Kable te charakteryzują się miedzianymi żyłami, co zapewnia dobrą przewodność elektryczną oraz odporność na korozję, a ich izolacja wykonana z polichlorku winylu (PVC) oferuje wysoką odporność na działanie niekorzystnych czynników atmosferycznych. Kable YKY są często wykorzystywane w systemach zasilania, w rozdzielniach elektrycznych czy w instalacjach przemysłowych, gdzie wymagana jest niezawodność i bezpieczeństwo. Dodatkowo, zgodnie z normą PN-EN 50525, kable YKY mogą być stosowane w warunkach, gdzie wymagana jest odporność na wysokie temperatury, co sprawia, że są one wszechstronne w zastosowaniach. Przykłady zastosowania obejmują zarówno instalacje w budynkach mieszkalnych, jak i przemysłowych, gdzie kable legitymują się dobrymi parametrami mechanicznymi oraz elektrycznymi niezbędnymi do efektywnego funkcjonowania systemów zasilających.

Pytanie 9

Jakie zadania związane z utrzymaniem instalacji elektrycznych zgodnie z przepisami BHP powinny być realizowane przez co najmniej dwuosobowy zespół?

A. Wykonywane na wysokości przekraczającej 2 m w sytuacjach, gdy konieczne jest zastosowanie środków ochrony indywidualnej przed upadkiem z wysokości

B. Przeprowadzane w wykopach o głębokości do 2 m podczas modernizacji lub konserwacji kabli

C. Przeprowadzane regularnie przez upoważnione osoby w określonych lokalizacjach w czasie testów i pomiarów urządzeń znajdujących się pod napięciem

D. Wykonywane w pobliżu urządzeń elektroenergetycznych wyłączonych z napięcia oraz uziemionych w widoczny sposób

Wybrana odpowiedź o pracach przy urządzeniach, które są wyłączone spod napięcia oraz pracach w wykopach do 2 metrów nie do końca uwzględnia ważne zasady BHP. Nawet jeśli urządzenia są wyłączone, to mogą pojawić się inne zagrożenia, jak urazy mechaniczne czy kontuzje przy obsłudze ciężkiego sprzętu. W przypadku wykopów, prace do 2 metrów nie muszą zwykle być wykonywane przez dwuosobowy zespół, ale i tak lepiej mieć kogoś obok, żeby móc pomóc w nagłej sytuacji. Muszę też dodać, że prace prowadzone przez upoważnione osoby w ustalonych miejscach mogą wydawać się bezpieczne, ale zawsze jest jakieś ryzyko, które warto zminimalizować odpowiednimi procedurami. Ignorowanie tych zasad może prowadzić do niebezpiecznych sytuacji, a co gorsza, może dać fałszywe poczucie bezpieczeństwa. Dlatego przestrzeganie standardów BHP, w tym norm PN-EN, jest naprawdę ważne dla ochrony wszystkich pracowników.

Pytanie 10

Jaki z podanych warunków powinien być zrealizowany podczas instalacji elektrycznej prowadzonej na tynku na zewnątrz budynku mieszkalnego?

A. Montaż ochronników przepięciowych w głównej rozdzielnicy

B. Zastosowanie wyłączników różnicowoprądowych o dużej czułości

C. Zamontowanie osłon, które chronią przewody przed promieniowaniem słonecznym

D. Użycie transformatora separacyjnego do zasilania

Zamontowanie osłon zabezpieczających przewody przed działaniem promieni słonecznych jest kluczowym wymogiem przy instalacji elektrycznej w warunkach zewnętrznych. Ekspozycja na promieniowanie UV może prowadzić do degradacji materiałów izolacyjnych, co zwiększa ryzyko zwarć i awarii. Osłony chronią przewody przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi, co jest szczególnie istotne w kontekście bezpieczeństwa użytkowania. Przykładem skutecznych osłon są rurki ochronne z PVC, które nie tylko izolują przewody, ale również chronią je przed mechanicznymi uszkodzeniami. Zgodnie z normą PN-IEC 60364, instalacje elektryczne muszą być projektowane w taki sposób, aby minimalizować ryzyko uszkodzeń, a stosowanie osłon to jedna z podstawowych zasad. Dodatkowo, regulacje branżowe podkreślają, że w przypadku instalacji na tynku, stosowanie takich zabezpieczeń jest nie tylko zalecane, ale wręcz wymagane, aby zapewnić długotrwałą i bezpieczną eksploatację systemu elektrycznego.

Pytanie 11

Jak nazywa się element stosowany w instalacjach mieszkaniowych przedstawiony na rysunku?

A. Przekaźnik bistabilny.

B. Przekaźnik priorytetowy.

C. Regulator oświetlenia.

D. Regulator temperatury.

Przekaźnik bistabilny, przedstawiony na rysunku, to element stosowany w instalacjach automatyki i sterowania, który zmienia swój stan na przeciwny po przyłożeniu napięcia i utrzymuje ten stan nawet po zaniku zasilania. Oznaczenie "BIS-403" potwierdza, że jest to rzeczywiście przekaźnik bistabilny. Przekaźniki bistabilne są powszechnie wykorzystywane w systemach oświetleniowych, gdzie można je stosować do sterowania światłem w pomieszczeniach. Dzięki ich właściwościom, mogą być używane do zdalnego włączania i wyłączania urządzeń, co zwiększa efektywność energetyczną i komfort użytkowania. W standardach automatyki budynkowej, takich jak KNX czy LON, przekaźniki bistabilne odgrywają kluczową rolę w inteligentnych systemach zarządzania budynkiem, a ich zastosowanie pozwala na eliminację zbędnych przełączników oraz ułatwienie integracji z innymi elementami systemu.

Pytanie 12

Zdjęcie przedstawia

A. łącznik wielofunkcyjny.

B. wyłącznik schodowy.

C. wyłącznik krzyżowy.

D. łącznik żaluzjowy.

Właściwa odpowiedź to łącznik żaluzjowy, ponieważ na zdjęciu widoczny jest element sterujący z dwoma przyciskami, które są oznaczone symbolami wskazującymi na ruch żaluzji w górę i w dół. Łącznik żaluzjowy jest stosowany w celu precyzyjnego sterowania pozycją żaluzji, co jest niezwykle przydatne w przypadku regulacji natężenia światła wpadającego do wnętrza pomieszczeń. W praktyce, umożliwia on komfortowe dostosowywanie osłony okiennej do zmieniających się warunków oświetleniowych, co przyczynia się do oszczędności energii oraz zwiększenia wygody użytkowników. Standardowe oznaczenia na łącznikach żaluzjowych są zgodne z normami branżowymi, co pozwala na ich łatwe rozpoznawanie. Przykładem zastosowania łącznika żaluzjowego może być instalacja w biurach, gdzie użytkownicy chcą mieć kontrolę nad ilością światła oraz prywatnością, a także w domach jednorodzinnych, gdzie można zautomatyzować proces otwierania i zamykania żaluzji.

Pytanie 13

Jaką maksymalną wartość impedancji pętli zwarcia powinien mieć obwód o napięciu 230/400 V, aby wyłącznik instalacyjny nadprądowy C10 mógł skutecznie zapewnić ochronę przed porażeniem?

A. 4,6 Ω

B. 7,7 Ω

C. 0,4 Ω

D. 2,3 Ω

Wiesz co, jeśli chodzi o maksymalną wartość impedancji pętli zwarcia dla obwodu 230/400 V z wyłącznikiem nadprądowym C10, to wynosi ona 2,3 Ω. To wyliczenie oparłem na normie PN-IEC 60364, która w sumie mówi, jakie powinny być zasady dotyczące ochrony elektrycznej. Wyłącznik C10, który działa przy prądzie 10 A, musi zadziałać szybko, kiedy pojawi się zwarcie, a do tego potrzebna jest niska impedancja pętli. W skrócie, żeby zapewnić bezpieczeństwo, trzeba pilnować, żeby ta impedancja nie była wyższa niż 2,3 Ω. Dzięki temu wyłącznik zadziała w krótkim czasie, co daje lepszą ochronę. Jakby impedancja była wyższa, to wyłącznik może działać wolniej, a to już tworzy ryzyko dla ludzi. Dlatego ważne jest, żeby regularnie mierzyć impedancję pętli zwarcia i trzymać to w ryzach.

Pytanie 14

Symbol graficzny którego przewodu przedstawiono na ilustracji?

A. Fazowego.

B. Neutralnego.

C. Ochronnego.

D. Uziemiającego.

Odpowiedź wskazująca na przewód neutralny jest prawidłowa, ponieważ symbol przedstawiony na ilustracji jest zgodny z normami IEC (Międzynarodowej Komisji Elektrotechnicznej), które określają oznaczenia przewodów w instalacjach elektrycznych. Przewód neutralny, oznaczony symbolem 'N', pełni kluczową rolę w systemach zasilania, umożliwiając powrót prądu do źródła zasilania. W praktyce przewód neutralny jest stosowany w instalacjach jednofazowych oraz trójfazowych, gdzie jego obecność zapewnia stabilność pracy urządzeń elektrycznych. Ważnym aspektem jest również odpowiednie podłączenie przewodu neutralnego do uziemienia w rozdzielnicy, co zwiększa bezpieczeństwo użytkowania instalacji oraz minimalizuje ryzyko porażenia prądem. Wszelkie prace związane z instalacjami elektrycznymi powinny być przeprowadzane zgodnie z normami PN-IEC, a także z zasadami BHP, co podkreśla znaczenie właściwego rozpoznawania i stosowania symboli przewodów.

Pytanie 15

Wkładka topikowa przedstawiona na ilustracji przeznaczona jest do zabezpieczenia chronionego przewodu przed skutkami

A. zwarć i przeciążeń jedynie w obwodach prądu przemiennego.

B. wyłącznie zwarć w obwodach prądu stałego i przemiennego.

C. zwarć i przeciążeń w obwodach prądu stałego i przemiennego.

D. wyłącznie zwarć jedynie w obwodach prądu przemiennego.

Wybór odpowiedzi dotyczący wyłącznie obwodów prądu przemiennego lub zbyt wąskie definiowanie zakresu zabezpieczenia wskazuje na niepełne zrozumienie funkcji wkładek topikowych. Obwody prądu stałego i przemiennego różnią się pod względem zachowania prądu i napięcia, co wpływa na sposób, w jaki zabezpieczenia, takie jak wkładki topikowe, funkcjonują. Odpowiedzi sugerujące, że wkładki te chronią jedynie przed zwarciami lub tylko w obwodach prądu przemiennego, pomijają kluczowy aspekt ich zastosowania. W praktyce, wkładki topikowe są nie tylko stosowane w obwodach prądu przemiennego, ale także w prądzie stałym, co jest szczególnie istotne w kontekście nowoczesnych systemów energetycznych i odnawialnych źródeł energii, które wykorzystują obwody stałoprądowe. Zastosowanie wkładek w obu typach obwodów jest zgodne z międzynarodowymi standardami ochrony, takimi jak IEC 60269, które kładą nacisk na wszechstronność tych zabezpieczeń. Niewłaściwe pojmowanie funkcji wkładek topikowych prowadzi do błędnych wniosków i może skutkować brakiem odpowiedniej ochrony w instalacjach elektrycznych, co w ekstremalnych przypadkach może prowadzić do poważnych awarii czy zagrożeń bezpieczeństwa.

Pytanie 16

Na której ilustracji przedstawiono element osprzętu elektrycznego przeznaczony do montażu na tynku?

A. Na ilustracji 3.

B. Na ilustracji 2.

C. Na ilustracji 4.

D. Na ilustracji 1.

W tym zadaniu łatwo się pomylić, bo wszystkie ilustracje pokazują elementy osprzętu lub wyposażenia elektrycznego, ale tylko jedno z nich jest typowym osprzętem przeznaczonym do montażu na tynku w klasycznym rozumieniu instalacji budynkowych. Kluczowe jest tu rozróżnienie: osprzęt natynkowy to taki, który ma własną obudowę montowaną bezpośrednio na powierzchni ściany, bez konieczności wykonywania bruzd i osadzania puszek podtynkowych. Na ilustracji 1 widać moduł sterujący/odbiornik systemu automatyki, który wprawdzie może być montowany wewnątrz puszki lub obudowy, ale nie jest typowym gniazdem ani łącznikiem natynkowym. To raczej element dodatkowy instalacji, a nie klasyczny osprzęt, który użytkownik widzi na ścianie. Ilustracja 2 przedstawia gniazdo przemysłowe, z obudową przystosowaną głównie do zabudowy w obudowach urządzeń, rozdzielniach, skrzynkach itp. Tego typu gniazda często są montowane w otworach wycinanych w obudowie, a nie bezpośrednio na tynku w mieszkaniu czy biurze. Stąd wizualne podobieństwo do natynkowego osprzętu może być mylące, ale funkcjonalnie i konstrukcyjnie to inna klasa zastosowań. Ilustracja 4 pokazuje gniazdo z klapką, które najczęściej jest wersją podtynkową z maskownicą lekko wystającą ponad lico ściany. Wymaga wcześniej osadzonej puszki instalacyjnej w tynku, więc nie spełnia definicji osprzętu natynkowego, mimo że ma dodatkową osłonę. Typowy błąd przy takich pytaniach polega na sugerowaniu się samą klapką lub bryłą obudowy i brakiem rozróżnienia pomiędzy osprzętem natynkowym, podtynkowym a osprzętem do zabudowy w obudowach przemysłowych. W praktyce, zgodnie z dobrą sztuką instalatorską i wymaganiami norm PN‑IEC 60364, przy doborze osprzętu zawsze patrzymy na sposób montażu określony przez producenta: natynkowy, podtynkowy lub do zabudowy. W tym kontekście tylko rozwiązanie z ilustracji 3 jest typowym, katalogowym gniazdem natynkowym montowanym na tynku, z własną skrzynkową obudową i możliwością prowadzenia przewodów po wierzchu ściany.

Pytanie 17

Rysunek przedstawia pomiar

A. rezystywności gruntu metodą pośrednią.

B. rezystywności gruntu metodą bezpośrednią.

C. rezystancji uziemień metodą techniczną.

D. rezystancji uziemień metodą kompensacyjną.

Wybór innych odpowiedzi sugeruje pewne nieporozumienia dotyczące metod pomiaru rezystancji i rezystywności gruntu oraz ich zastosowań. Rezystywność gruntu, na przykład, odnosi się do właściwości materiału, który wpływa na przewodnictwo elektryczne, jednak do jej pomiaru stosuje się metody różniące się od pomiaru rezystancji uziemienia. Odpowiedzi sugerujące pomiar rezystywności metodą bezpośrednią lub pośrednią zakładają, że rysunek dotyczy pomiaru właściwości gruntu zamiast pomiaru samego uziemienia, co jest nieprawidłowe. Pomiar rezystywności gruntu ma swoje zastosowanie w badaniach geotechnicznych i inżynierii lądowej, ale nie jest tożsamy z oceną efektywności systemów uziemiających. Z kolei odpowiedź dotycząca metody kompensacyjnej, która jest wykorzystywana w specyficznych warunkach pomiarowych, również nie odnosi się do przedstawionego rysunku. W praktyce, błędne wybranie metody pomiarowej może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak niewłaściwe zabezpieczenie instalacji elektrycznych, co może skutkować zagrożeniem dla osób oraz mienia. Zrozumienie różnic między tymi metodami oraz ich odpowiednich zastosowań jest kluczowe dla prawidłowego wykonywania pomiarów w inżynierii elektrycznej.

Pytanie 18

Widoczny zanik w obwodzie instalacji elektrycznej może zapewnić

A. bezpiecznik instalacyjny

B. ochronnik przeciwprzepięciowy

C. wyłącznik różnicowoprądowy

D. wyłącznik instalacyjny płaski

Wyłącznik instalacyjny płaski, choć pełni ważną funkcję w instalacji elektrycznej, nie zapewnia widocznej przerwy w obwodzie. Jego zadaniem jest włączanie oraz wyłączanie obwodu, ale nie zabezpiecza go przed przeciążeniem ani zwarciem. Ochronnik przeciwprzepięciowy, z drugiej strony, ma na celu ochronę urządzeń przed nagłymi wzrostami napięcia, ale również nie przerywa obwodu w przypadku zagrożenia. Natomiast wyłącznik różnicowoprądowy służy do ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym poprzez wykrywanie różnic w prądzie płynącym do i od urządzenia, lecz także nie oferuje funkcji widocznej przerwy w obwodzie w kontekście zabezpieczeń przed przeciążeniem. Użytkownicy często mylą te elementy, ponieważ nie dostrzegają różnicy między ich funkcjami. Kluczowe jest zrozumienie, że tylko bezpiecznik instalacyjny, działając na zasadzie przerwania obwodu w momencie wystąpienia anomalii w przepływie prądu, gwarantuje bezpieczeństwo w przypadku awarii. W niektórych sytuacjach, wybór niewłaściwego urządzenia zabezpieczającego może prowadzić do poważnych konsekwencji, dlatego znajomość ról poszczególnych elementów instalacji elektrycznych jest niezbędna dla zapewnienia ich prawidłowego funkcjonowania.

Pytanie 19

Pomiaru mocy metodą techniczną dokonuje się przy pomocy

A. mostka Wheatstone’a.

B. omomierza.

C. amperomierza i woltomierza.

D. watomierza.

W tym zadaniu łatwo się pomylić, bo wszystkie wymienione przyrządy faktycznie kojarzą się z pomiarami elektrycznymi, ale tylko jeden zestaw nadaje się do klasycznej metody technicznej pomiaru mocy. Sedno sprawy jest takie, że metoda techniczna polega na osobnym zmierzeniu prądu i napięcia, a następnie obliczeniu mocy ze wzoru P = U · I. Do tego potrzebujemy amperomierza i woltomierza, a nie wyspecjalizowanych mostków czy omomierzy. Częsty błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi słowo „moc” i od razu automatycznie wybiera watomierz. Watomierz rzeczywiście służy do bezpośredniego pomiaru mocy czynnej i jest bardzo wygodny, ale nie jest to metoda techniczna w klasycznym rozumieniu, tylko pomiar bezpośredni wyspecjalizowanym przyrządem. Metoda techniczna jest trochę bardziej „szkolna” i warsztatowa: dwa proste przyrządy i obliczenia. Z kolei mostek Wheatstone’a to typowy układ do bardzo dokładnego pomiaru rezystancji, używany np. przy badaniach czujników rezystancyjnych albo przy precyzyjnych pomiarach elementów. On w ogóle nie służy do pomiaru mocy, więc wybór takiej odpowiedzi wynika raczej z kojarzenia znanej nazwy mostka z dowolnymi pomiarami. Podobnie omomierz – mierzy on opór, najczęściej metodą podania niewielkiego napięcia z własnego źródła w mierniku i pomiaru prądu. Na podstawie samej rezystancji nie wyznaczymy mocy pobieranej przez pracujące urządzenie, bo do mocy potrzebujemy znać aktualne napięcie zasilania i prąd w danym momencie pracy. Typowym błędem jest myślenie: „jak znam opór, to wszystko już wiem”, ale w praktyce instalacyjnej i przy maszynach elektrycznych warunki pracy zmieniają się, a sama rezystancja to za mało. Metoda techniczna z amperomierzem i woltomierzem jest prostsza, bardziej uniwersalna i zgodna z podstawowymi zasadami pomiarów mocy w obwodach prądu stałego i prostych obwodach AC. Dlatego inne odpowiedzi, choć brzmią fachowo, nie pasują do definicji tej konkretnej metody.

Pytanie 20

Który wyłącznik jest oznaczony symbolem CLS6-B6/2?

A. Dwubiegunowy instalacyjny nadprądowy

B. Dwubiegunowy podnapięciowy

C. Dwubiegunowy przepięciowy

D. Dwubiegunowy różnicowoprądowy

Wyłącznik oznaczony symbolem CLS6-B6/2 to instalacyjny nadprądowy wyłącznik dwubiegunowy, który jest kluczowym elementem w systemach elektrycznych. Jego główną funkcją jest ochrona obwodów przed przeciążeniem i zwarciem, co zapobiega uszkodzeniom urządzeń, a także minimalizuje ryzyko pożaru. Instalacyjne wyłączniki nadprądowe są projektowane zgodnie z normą IEC 60898, co zapewnia ich wysoką jakość i niezawodność. Przykładowe zastosowanie to użycie tego typu wyłączników w instalacjach domowych, gdzie chronią obwody oświetleniowe oraz gniazda elektryczne. W zależności od specyfikacji, wyłączniki mogą być skonfigurowane do ochrony obwodów jednofazowych lub trójfazowych, co sprawia, że są wszechstronne. Dodatkowo, ich funkcjonalność może być wzbogacona o elementy takie jak współpraca z urządzeniami różnicowoprądowymi, co zwiększa bezpieczeństwo instalacji. Wybór odpowiedniego wyłącznika jest kluczowy dla efektywności i bezpieczeństwa całego systemu elektrycznego.

Pytanie 21

Który schemat przestawia poprawny i zgodny ze sztuką monterską sposób podłączenia instalacji oświetleniowej?

A. Schemat 4.

B. Schemat 3.

C. Schemat 1.

D. Schemat 2.

Schemat 3 przedstawia prawidłowe podłączenie instalacji oświetleniowej, w której przewód fazowy (L1) łączy się z wyłącznikiem, a następnie z żarówką. Taki układ zapewnia prawidłowe sterowanie oświetleniem, a także minimalizuje ryzyko porażenia prądem. Przewód neutralny (N) jest podłączony bezpośrednio do żarówki, co jest zgodne z zasadami instalacji elektrycznych. Przewód ochronny (PE) powinien być zawsze podłączony do punktu ochronnego, aby zapewnić bezpieczeństwo użytkowników. Zastosowanie właściwych schematów podłączenia jest szczególnie ważne w kontekście standardów PN-IEC 60364, które definiują wymagania dotyczące bezpieczeństwa instalacji elektrycznych. W praktyce, stosując ten schemat, można być pewnym, że instalacja spełnia normy bezpieczeństwa i funkcjonalności, co jest kluczowe w codziennym użytkowaniu. Umożliwia to również łatwiejszy dostęp do konserwacji i napraw, co jest istotne w kontekście eksploatacyjnym.

Pytanie 22

Który z pokazanych na rysunkach przewodów należy zastosować do wykonania instalacji zasilającej odbiornik prądu stałego w układzie 2/M DC 220/110 V?

A. C.

B. A.

C. D.

D. B.

Wybór innych przewodów, takich jak A, B czy C, do instalacji zasilającej odbiornik prądu stałego w układzie 2/M DC 220/110 V jest nieodpowiedni z kilku istotnych powodów. Przede wszystkim, nie każdy przewód jest przystosowany do pracy w warunkach napięcia stałego, co jest kluczowe w tym przypadku. Przewody A, B i C mogą mieć różne właściwości izolacyjne, które nie są wystarczające do ochrony przed skutkami działania napięcia stałego, co może prowadzić do porażenia prądem lub zwarcia. Typowe błędy przy wyborze przewodów do instalacji DC to pomijanie specyfikacji dotyczących odporności na przebicia oraz nieprzestrzeganie norm bezpieczeństwa, takich jak IEC 60228. Osoby wybierające te przewody często kierują się jedynie ich wyglądem lub ceną, ignorując fundamentalne różnice w konstrukcji, które są kluczowe dla bezpieczeństwa całego systemu. W praktyce, stosowanie niewłaściwego przewodu w instalacjach DC może prowadzić do poważnych awarii oraz zwiększa ryzyko pożaru. Warto również pamiętać o tym, że instalacje elektryczne muszą być projektowane z uwzględnieniem lokalnych przepisów i norm, co dodatkowo podkreśla konieczność starannego doboru komponentów instalacji.

Pytanie 23

Jaką wartość ma prędkość obrotowa pola magnetycznego stojana silnika indukcyjnego przy danych: f_N = 50 Hz; p = 4?

A. 720 obr./min

B. 1 450 obr./min

C. 1 500 obr./min

D. 750 obr./min

W analizie błędnych odpowiedzi, kluczowym zagadnieniem jest zrozumienie, jak prawidłowo obliczyć prędkość obrotową pola magnetycznego stojana silnika indukcyjnego. Wśród propozycji odpowiedzi pojawiają się prędkości, które są mylące dla osób nieznających podstaw teorii obwodów elektrycznych. Na przykład, odpowiedź 720 obr./min może wydawać się atrakcyjna, ale wynika z niepoprawnego zastosowania wzorów lub nieprawidłowego zrozumienia poślizgu silnika. W rzeczywistości, prędkość obrotowa pola magnetycznego jest ściśle związana z częstotliwością zasilania i liczbą par biegunów. W przypadku silników indukcyjnych pracujących na częstotliwości 50 Hz z 4 parami biegunów, prędkość teoretyczna wynosi 1500 obr./min. Zboczenie od tej wartości bez uwzględnienia poślizgu jest najczęstszym błędem. Odpowiedzi 1450 obr./min oraz 1500 obr./min również nie są właściwe, ponieważ nie uwzględniają realiów pracy silników, gdzie poślizg powoduje, że rzeczywista prędkość obrotowa w warunkach roboczych jest niższa. Kluczowym błędem jest niewłaściwe zrozumienie mechanizmu działania silnika indukcyjnego oraz roli, jaką odgrywa poślizg w jego pracy. Warto zatem zwrócić uwagę na standardy, które ukierunkowują projektowanie i eksploatację silników, takie jak IEC 60034-1, które jasno definiują właściwości i parametry dotyczące wydajności tych urządzeń.

Pytanie 24

Które urządzenie elektryczne przedstawiono na rysunku?

A. Wyłącznik silnikowy.

B. Rozłącznik izolacyjny FRX400.

C. Stycznik elektromagnetyczny.

D. Wyłącznik nadprądowy S304.

Poprawna odpowiedź to stycznik elektromagnetyczny. Na zdjęciu widoczne są charakterystyczne cewki elektromagnetyczne, które aktywują styki przy pomocy pola magnetycznego. Styczniki są kluczowymi elementami w systemach automatyki, umożliwiając zdalne załączanie i wyłączanie obwodów elektrycznych, co jest niezwykle istotne w kontekście sterowania silnikami elektrycznymi w aplikacjach przemysłowych. Dzięki nim można bezpiecznie kontrolować duże obciążenia, co przekłada się na efektywność operacyjną. Styczniki są projektowane zgodnie z normami IEC 60947-4-1, które definiują wymagania dotyczące ich konstrukcji oraz poziomów bezpieczeństwa operacyjnego. Przykłady zastosowania to sterowanie silnikami w maszynach produkcyjnych, systemach wentylacyjnych oraz w instalacjach oświetleniowych, gdzie można zdalnie załączać i wyłączać obwody. Użycie styczników pozwala też na integrację z systemami automatyki budynkowej, co zwiększa komfort i efektywność energetyczną.

Pytanie 25

Który element stosowany w instalacjach sterowania oświetleniem przedstawiono na ilustracji?

A. Czujnik ruchu.

B. Przekaźnik bistabilny.

C. Automat zmierzchowy.

D. Ściemniacz oświetlenia.

Automat zmierzchowy to urządzenie, które automatycznie zarządza oświetleniem, dostosowując je do zmieniających się warunków świetlnych w otoczeniu. Na ilustracji przedstawiono model AZH-S, który jest typowym przykładem automatu zmierzchowego. Działa on na zasadzie pomiaru natężenia światła, co pozwala na włączenie oświetlenia po zachodzie słońca, a wyłączenie go w ciągu dnia. To rozwiązanie jest szczególnie przydatne w miejscach, gdzie oświetlenie jest potrzebne tylko w nocy, takich jak ogrody, podjazdy czy parkingi. Dzięki zastosowaniu automatu zmierzchowego można znacząco zmniejszyć zużycie energii, co jest zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju i oszczędności energii. W praktyce, urządzenia te są łatwe do zainstalowania i oferują wiele możliwości konfiguracji, co pozwala na ich dostosowanie do indywidualnych potrzeb użytkowników. Warto również zaznaczyć, że automaty zmierzchowe są zgodne z normami EN 60598-2-1, które dotyczą bezpieczeństwa i wydajności oświetlenia.

Pytanie 26

Jakie czynności nie są częścią przeglądów instalacji elektrycznej?

A. przeprowadzania konserwacji i napraw

B. oględzin

C. pomiarów napięcia oraz rezystancji izolacji

D. przyjęcia do eksploatacji

Odpowiedzi dotyczące pomiarów napięć i rezystancji izolacji, konserwacji i napraw oraz oględzin wskazują na istotne aspekty przeglądów instalacji elektrycznej. Przeglądy te mają na celu ocenę stanu technicznego instalacji oraz wykrywanie potencjalnych problemów, które mogą zagrażać bezpieczeństwu użytkowania. Pomiar napięć jest kluczowy, ponieważ pozwala na ocenę poprawności działania instalacji oraz identyfikację ewentualnych spadków napięcia, które mogą wpływać na efektywność działania urządzeń elektrycznych. Rezystancja izolacji jest równie ważna, gdyż niska wartość tego parametru może wskazywać na uszkodzenia izolacji, co z kolei zwiększa ryzyko porażenia prądem elektrycznym. Konserwacja i naprawa instalacji to działania, które są integralną częścią jej eksploatacji, zapewniającą długoterminowe działanie oraz bezpieczeństwo. Oględziny wizualne pozwalają na szybką identyfikację uszkodzeń, co jest kluczowe dla zapobiegania poważniejszym awariom. Często pojawia się mylne przekonanie, że przyjęcie do eksploatacji jest częścią rutynowych przeglądów, podczas gdy w rzeczywistości jest to oddzielny proces związany z zakończeniem budowy i uruchomieniem nowej instalacji. Różnice te są kluczowe dla zrozumienia cyklu życia instalacji elektrycznej oraz dla zapewnienia, że wszystkie działania są wykonywane zgodnie z obowiązującymi normami i standardami branżowymi.

Pytanie 27

Przedstawiony na rysunku przyrząd umożliwia

A. pomiar rezystancji żył przewodów ochronnych.

B. określenie parametrów pętli zwarciowej.

C. testowanie zabezpieczeń nadprądowych.

D. testowanie działania wyłączników różnicowoprądowych.

Wybór odpowiedzi dotyczącej określenia parametrów pętli zwarciowej jest przykładem nieporozumienia dotyczącego funkcji, jakie pełnią testery w instalacjach elektrycznych. Pętla zwarciowa jest kluczowym elementem w analizie zabezpieczeń przeciążeniowych, jednak urządzenie Megger RCDT320 nie jest przeznaczone do tego celu. Testowanie parametrów pętli zwarciowej wymaga innego sprzętu, typowo multimetru lub specjalnych testerów pętli, które mierzą impedancję pętli i czas reakcji zabezpieczeń. Ponadto, błędne jest myślenie, że urządzenie RCDT320 może zastąpić narzędzia do analizy pętli w sytuacjach, gdy niezbędne jest sprawdzenie, czy zabezpieczenia nadprądowe właściwie reagują na zwarcia. Zrozumienie różnicy między tymi dwoma technologiami jest podstawą do właściwego doboru sprzętu w codziennej pracy elektryka. Odpowiedzi dotyczące testowania zabezpieczeń nadprądowych oraz pomiaru rezystancji żył przewodów ochronnych również nie są trafne, ponieważ wymagają one różnych metodologii i sprzętu. Błędne przypisanie funkcji testerowi RCDT320 prowadzi do nieefektywnego i potencjalnie niebezpiecznego użytkowania narzędzi, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami w branży elektrycznej, które podkreślają konieczność stosowania odpowiednich urządzeń do specyficznych zadań testowych.

Pytanie 28

Jakie środki stosuje się w instalacjach elektrycznych w celu zabezpieczenia przed dotykiem pośrednim (dodatkowa ochrona)?

A. umiejscowienie poza zasięgiem dłoni

B. urządzenia różnicowoprądowe ochronne

C. ogrodzenia oraz obudowy

D. separację elektryczną

Ochrona przed dotykiem pośrednim jest kluczowym zagadnieniem w projektowaniu instalacji elektrycznych. Wiele osób może mylnie sądzić, że zastosowanie ochronnych urządzeń różnicowoprądowych jest wystarczające do zapewnienia bezpieczeństwa. Choć te urządzenia są istotnym elementem ochrony przed porażeniem prądem, ich rola polega głównie na wykrywaniu różnic w prądzie, co nie eliminuje całkowicie ryzyka dotyku pośredniego. Ponadto, stosowanie ogrodzeń i obudów, choć przydatne, nie jest skutecznym sposobem na ochronę przed dotykiem pośrednim, ponieważ nie zawsze zapewnia odpowiednie zabezpieczenie w przypadku awarii czy uszkodzeń. Lokowanie elementów elektrycznych poza zasięgiem ręki również nie jest wystarczającym środkiem ochronnym, gdyż nie eliminuje ryzyka wystąpienia sytuacji niebezpiecznych w przypadku, gdy użytkownicy mają dostęp do takich urządzeń. W rzeczywistości kluczowym elementem zapobiegania porażeniom jest zapewnienie odpowiedniej separacji elektrycznej, która gwarantuje, że użytkownicy nie mają fizycznego kontaktu z częściami instalacji narażonymi na działanie napięcia. Z tego powodu, koncentrując się na tych błędnych podejściach, można zrozumieć, jak istotne jest właściwe projektowanie systemów elektrycznych w celu zapewnienia maksymalnego bezpieczeństwa użytkowników. Zachowanie odpowiednich standardów, takich jak norma PN-EN 61140, jest niezbędne, aby wyeliminować ryzyko porażenia prądem i zapewnić skuteczną ochronę przed dotykiem pośrednim.

Pytanie 29

Na którym rysunku przedstawiono źródło światła z trzonkiem typu B?

A. A.

B. D.

C. B.

D. C.

Trzonek typu B, znany również jako trzonek baionetowy, jest istotnym elementem w branży oświetleniowej, szczególnie w kontekście lamp i żarówek. Wybór źródła światła z trzonkiem baionetowym, tak jak żarówka przedstawiona na zdjęciu oznaczonym literą A, jest uzasadniony jego zastosowaniem w różnych systemach oświetleniowych, które wymagają stabilnego i pewnego połączenia. Dwa równoległe styki na trzonku B są kluczowe dla efektywnego i bezpiecznego działania żarówki w oprawach oświetleniowych. Trzonek typu B jest często stosowany w zastosowaniach profesjonalnych, takich jak oświetlenie sceniczne, gdzie niezawodność i łatwość wymiany źródła światła są kluczowe. Dodatkowo, zgodność z międzynarodowymi standardami, takimi jak IEC (Międzynarodowa Komisja Elektrotechniczna), zapewnia, że użytkownicy mogą korzystać z tych produktów w sposób bezpieczny i efektywny. Zrozumienie różnic między różnymi typami trzonków pomaga nie tylko w wyborze odpowiednich źródeł światła, ale również w zapewnieniu ich prawidłowego działania i bezpieczeństwa w codziennym użytkowaniu.

Pytanie 30

Które z wymienionych stwierdzeń nie jest zasadą poprawnego wykonywania ideowego schematu elektrycznego?

A. Linie połączeń powinny być możliwie krótkie i prowadzone poziomo lub pionowo.

B. Łączniki należy pokazywać w stanie zamknięcia lub w tzw. położeniu końcowym.

C. Łączniki należy pokazywać w stanie otwarcia lub w tzw. położeniu początkowym.

D. Liczba linii przecinających się, a oznaczających przewody, powinna być jak najmniejsza.

Prawidłowo wskazałeś stwierdzenie, które nie jest zasadą poprawnego wykonywania ideowego schematu elektrycznego. W schematach ideowych łączniki, styczniki, przyciski itp. elementy przełączające pokazuje się standardowo w stanie spoczynkowym, czyli w położeniu początkowym, najczęściej otwartym. Taką zasadę opisują normy dotyczące dokumentacji elektrycznej, np. PN‑EN 60617 czy ogólnie PN‑EN 61082 – element rysuje się tak, jak wygląda, gdy układ nie jest zasilony, a żaden człowiek nie naciska przycisków. Dlatego zapis „Łączniki należy pokazywać w stanie zamknięcia lub w tzw. położeniu końcowym” jest sprzeczny z dobrą praktyką projektową. Gdybyśmy wszystkie łączniki rysowali w stanie załączonym, schemat byłby mylący: wyglądałoby, jakby obwód był cały czas pod napięciem, co utrudnia analizę działania, diagnozowanie usterek i projektowanie zabezpieczeń. W praktyce np. zwykły łącznik oświetleniowy w mieszkaniu rysuje się jako rozłączony, mimo że w eksploatacji często jest akurat włączony. To samo dotyczy styczników silnikowych – na schemacie ideowym styki pomocnicze i główne pokazuje się w stanie beznapięciowym cewki, czyli zazwyczaj rozwarte, jeśli są to styki NO. Pozostałe zasady z odpowiedzi są jak najbardziej poprawne i zgodne z warsztatem elektryka: linie połączeń prowadzi się możliwie krótko, równolegle do krawędzi kartki (poziomo/pionowo), a liczbę przecięć przewodów minimalizuje się, żeby schemat był czytelny. Moim zdaniem to są takie podstawy kultury technicznej – jak ktoś umie czytelnie narysować schemat, to od razu widać, że poważnie traktuje projekt i późniejszy serwis instalacji.

Pytanie 31

Jaki jest prawidłowy sposób postępowania w przypadku wykrycia uszkodzenia izolacji przewodu zasilającego?

A. Kontynuowanie użytkowania do czasu planowanej konserwacji.

B. Zapewnienie dodatkowego uziemienia uszkodzonego przewodu.

C. Owinięcie uszkodzonego miejsca taśmą izolacyjną.

D. Natychmiastowe odłączenie zasilania i wymiana przewodu.

Prawidłowe postępowanie w przypadku wykrycia uszkodzenia izolacji przewodu zasilającego to natychmiastowe odłączenie zasilania i wymiana przewodu. Jest to zgodne z podstawowymi zasadami bezpieczeństwa pracy z urządzeniami i instalacjami elektrycznymi. Uszkodzona izolacja może prowadzić do niebezpiecznych sytuacji, takich jak porażenie prądem, zwarcia, a nawet pożar. Dlatego kluczowe jest, aby niezwłocznie usunąć zagrożenie poprzez odłączenie zasilania, co zapobiega dalszemu narażeniu na ryzyko. Następnie uszkodzony przewód powinien zostać wymieniony na nowy, spełniający odpowiednie normy i standardy. Takie podejście jest nie tylko zgodne z zasadami BHP, ale także z dobrą praktyką inżynierską, która kładzie nacisk na prewencję i dbałość o bezpieczeństwo użytkowników oraz sprzętu. Przykładem może być wymiana uszkodzonego przewodu w gospodarstwie domowym; ignorowanie takiego problemu mogłoby doprowadzić do poważnych konsekwencji, dlatego działanie jest kluczowe.

Pytanie 32

Na którym rysunku przedstawiono prawidłowe połączenie łącznika świecznikowego z żyrandolem?

A. C.

B. D.

C. B.

D. A.

Odpowiedź D jest poprawna, ponieważ przedstawia prawidłowe połączenie łącznika świecznikowego z żyrandolem. W tym układzie przewód fazowy L został poprawnie podłączony do łącznika, co pozwala na kontrolowanie zasilania żyrandola. Przewód neutralny N łączy łącznik z żarówką, co jest kluczowe dla prawidłowego działania obwodu elektrycznego. W praktyce, takie połączenie zapewnia nie tylko funkcjonalność, ale także bezpieczeństwo użytkowania systemu oświetleniowego. Zgodnie z obowiązującymi normami, instalacje elektryczne powinny być wykonane w sposób, który minimalizuje ryzyko zwarcia czy uszkodzenia sprzętu. Dobrą praktyką jest również stosowanie odpowiednich zabezpieczeń, takich jak bezpieczniki, które chronią obwody przed przeciążeniem. Znajomość zasad poprawnego podłączania elementów instalacji elektrycznej jest niezbędna dla zapewnienia ich efektywności oraz długotrwałej eksploatacji.

Pytanie 33

Który z wymienionych zestawów materiałów i narzędzi, oprócz wiertarki i poziomnicy, umożliwia ułożenie podtynkowej instalacji elektrycznej prowadzonej w rurkach stalowych?

Bruzdownica Gips Młotek Otwornica koronkowa Punktak	Bruzdownica Drut wiązałkowy Młotek Otwornica koronkowa Stalowe gwoździe	Drut wiązałkowy Młotek Otwornica koronkowa Przecinak Punktak	Bruzdownica Drut wiązałkowy Pistolet do kleju Stalowe gwoździe Zestaw wierteł
A.	B.	C.	D.

A. D.

B. A.

C. B.

D. C.

Wybór innej odpowiedzi sugeruje pewne nieporozumienia odnośnie do wymagań dotyczących instalacji elektrycznych, szczególnie w kontekście podtynkowego ułożenia w rurkach stalowych. Wiele osób może myśleć, że do wykonania takiej instalacji wystarczy jedynie wiertarka i poziomica, co jest dużym uproszczeniem. Chociaż te narzędzia są cenne, kluczowe są również inne elementy, takie jak bruzdownica, która pozwala na precyzyjne wykonanie bruzd w ścianie. Bez tego narzędzia, ułożenie rurek stalowych staje się wysoce problematyczne, ponieważ brak odpowiednich bruzd może prowadzić do nieestetycznego wykończenia oraz nieprawidłowego mocowania rurek. Ponadto, wybór niewłaściwych materiałów do mocowania rurek, jak np. brak drutu wiązałkowego lub gwoździ, może skutkować nieodpowiednią stabilnością instalacji, co z kolei zagraża bezpieczeństwu użytkowników. Błędem jest również pomijanie znaczenia otwornicy koronowej, która jest niezbędna do wykonania otworów pod puszki instalacyjne, co jest kluczowe dla prawidłowego umiejscowienia elementów instalacji. Zrozumienie tych aspektów jest niezbędne, aby uniknąć typowych błędów myślowych i zapewnić, że instalacja elektryczna będzie nie tylko funkcjonalna, ale także zgodna z obowiązującymi normami bezpieczeństwa.

Pytanie 34

Który z wymienionych elementów chroni nakrętki przed poluzowaniem?

A. Podkładka sprężysta

B. Podkładka dystansowa

C. Tuleja kołnierzowa

D. Tuleja redukcyjna

Tuleja redukcyjna, tuleja kołnierzowa oraz podkładka dystansowa to elementy, które mają inne funkcje niż zabezpieczanie nakrętek przed odkręceniem. Tuleja redukcyjna stosowana jest do zmiany średnicy otworów w elementach mechanicznych, co może być przydatne w przypadku konieczności dopasowania różnych komponentów. Jej główną rolą jest ułatwienie montażu oraz zapewnienie stabilności połączeń w różnorodnych aplikacjach, jednak nie wpływa na zabezpieczanie nakrętek. Tuleja kołnierzowa działa na zasadzie rozkładania sił na większej powierzchni, co może być korzystne w przypadku wzmocnienia połączeń, ale nie sprzyja zapobieganiu luzowaniu nakrętek. Z kolei podkładka dystansowa służy do utrzymywania odpowiedniego odstępu między komponentami, co jest istotne w wielu konstrukcjach, jednak nie pełni funkcji zabezpieczającej nakrętki. Wybór niewłaściwych elementów do konkretnego zastosowania może prowadzić do osłabienia struktury połączenia, co w dłuższej perspektywie może skutkować poważnymi awariami. Zrozumienie funkcji poszczególnych elementów oraz ich zastosowania w praktycznych sytuacjach jest kluczowe w inżynierii. Właściwe dobieranie komponentów zgodnie z ich przeznaczeniem oraz standardami branżowymi znacząco zwiększa bezpieczeństwo i niezawodność konstrukcji.

Pytanie 35

Na którym rysunku przedstawiono typ schematu, na podstawie którego istnieje możliwość lokalizacji braku ciągłości rzeczywistych połączeń w instalacji elektrycznej?

A. C.

B. D.

C. B.

D. A.

Wybór innych schematów, takich jak A, C lub D, nie dostarcza wystarczających informacji do lokalizacji braków ciągłości w połączeniach elektrycznych. Schemat A może przedstawiać ogólny zarys instalacji, ale brak w nim szczegółowych oznaczeń, które są kluczowe dla identyfikacji problemów. W przypadku schematu C, być może ilustruje on różne komponenty, ale ich rozmieszczenie i brak wyraźnych połączeń uniemożliwiają efektywną diagnostykę. Schemat D z kolei może dotyczyć innego aspektu instalacji, co wprowadza w błąd, ponieważ nie odnosi się bezpośrednio do problemu lokalizacji awarii. W praktyce, niektóre schematy nie uwzględniają standardów, które nakładają obowiązek na techników przedstawiania instalacji w sposób umożliwiający łatwe zrozumienie i diagnozowanie. Problemy te mogą prowadzić do nieporozumień i wydłużenia czasu potrzebnego na naprawę, co jest nieefektywne i kosztowne. Oparcie się na schematach, które nie spełniają tych norm, generuje ryzyko dla bezpieczeństwa i niezawodności instalacji elektrycznych. Niezrozumienie różnicy między detalami przedstawionymi na schemacie a ich praktycznym zastosowaniem może skutkować nieprawidłowym podejściem do diagnozowania awarii, co może być szkodliwe zarówno dla instalatora, jak i dla użytkowników danego systemu.

Pytanie 36

Którą funkcję pomiarową powinien posiadać miernik, aby można było wyznaczyć impedancję pętli zwarcia w układzie przedstawionym na schemacie?

A. Z L-N

B. Z L-PE

C. Z L-PE(RCD)

D. Z L-L

Pomiar impedancji pętli zwarcia w instalacjach elektrycznych jest kluczowy dla oceny ich bezpieczeństwa. Odpowiedź "Z L-PE(RCD)" jest prawidłowa, ponieważ umożliwia przeprowadzenie pomiaru w sytuacji, gdy w układzie obecny jest wyłącznik różnicowoprądowy (RCD). RCD mają na celu ochronę przed porażeniem prądem elektrycznym, jednak ich obecność może wpłynąć na wyniki pomiarów impedancji w standardowych konfiguracjach. Wykorzystanie pomiaru "Z L-PE(RCD)" zapewnia, że wyniki będą dokładne, co jest niezbędne dla prawidłowego doboru zabezpieczeń. Zgodnie z normą PN-EN 61557-1, każdy system elektryczny powinien być testowany pod kątem skuteczności działania zabezpieczeń, a pomiar impedancji pętli zwarcia jest integralnym elementem tych testów. Przykładem praktycznym może być wykonanie pomiarów w instalacjach domowych, gdzie RCD są powszechnie stosowane, co wymaga zastosowania odpowiednich technik pomiarowych. Tylko poprzez właściwe pomiary można zagwarantować bezpieczeństwo użytkowników oraz prawidłowe działanie systemu ochrony.

Pytanie 37

Jaka jest wartość bezwzględna błędu pomiaru natężenia prądu, jeśli multimetr pokazał wynik 35,00 mA, a producent określił dokładność urządzenia dla danego zakresu pomiarowego na
±(1 % +2 cyfry)?

A. ±2,35 mA

B. ±0,35 mA

C. ±0,37 mA

D. ±0,02 mA

W analizie błędów pomiarowych kluczowe jest zrozumienie, jak oblicza się wartość błędu na podstawie specyfikacji urządzenia. Błędne odpowiedzi wynikają często z nieprawidłowego zastosowania wzorów lub zrozumienia zasad dotyczących dokładności. Na przykład, niektóre osoby mogą pomylić 1% z wartością całkowitą pomiaru, co prowadzi do oszacowania błędu jako ±0,35 mA. Jednakże w takim przypadku nie uwzględnia się dodatkowego błędu stałego, który w tym przypadku wynosi 0,02 mA. Z kolei wybranie wartości ±2,35 mA jest zupełnie nieadekwatne, ponieważ w praktyce nie ma podstaw do przyjęcia tak dużego błędu w odniesieniu do wskazania 35 mA, co wskazuje na fundamentalne nieporozumienie w zakresie norm dotyczących dokładności pomiarów. Umożliwia to zrozumienie, że błędy systematyczne i przypadkowe muszą być brane pod uwagę w kontekście całkowitych wartości określonych przez producentów. Dlatego w pomiarach elektrycznych rekomenduje się korzystanie z dokładnych procedur obliczeniowych, które uwzględniają zarówno błędy procentowe, jak i stałe, co pozwala na uzyskanie rzetelnych wyników pomiarów. Ponadto, brak wiedzy na temat tego, jak poprawnie interpretować specyfikacje techniczne urządzeń pomiarowych, może prowadzić do poważnych błędów w ocenie wyników pomiarów, co w praktyce przekłada się na nieefektywność lub błędne decyzje w kontekście zastosowań inżynieryjnych.

Pytanie 38

Jaką wielkość przekroju powinien mieć przewód ochronny PE, który stanowi żyłę w wielożyłowym przewodzie, jeżeli przewody fazowe mają przekrój 16 mm2?

A. 25 mm2

B. 10 mm2

C. 16 mm2

D. 4,0 mm2

Odpowiedź 16 mm² jest poprawna, ponieważ zgodnie z normami dotyczącymi instalacji elektrycznych, zwłaszcza z normą PN-IEC 60364, przekrój przewodu ochronnego PE (przewód uziemiający) powinien być równy przekrojowi przewodów fazowych w przypadku ich równego przekroju. W tym wypadku, gdzie przewody fazowe mają przekrój 16 mm², przewód PE powinien mieć identyczny przekrój, aby zapewnić odpowiednią ochronę i minimalizować ryzyko uszkodzeń oraz zagrożeń elektrycznych. W praktyce oznacza to, że w przypadku wystąpienia zwarcia, przewód ochronny w stanie przeciążenia jest w stanie przewodzić prąd, który jest równy prądowi fazowemu, co zapewnia skuteczne zabezpieczenie przed porażeniem prądem. Stosując się do tych zasad, można też zminimalizować straty energii oraz poprawić niezawodność całego systemu elektroenergetycznego, co jest kluczowe w projektowaniu instalacji przemysłowych oraz budynków użyteczności publicznej.

Pytanie 39

Wymagana izolacja przewodów używanych w trójfazowej sieci niskiego napięcia 230/400 V powinna wynosić co najmniej

A. 450/750 V

B. 300/500 V

C. 100/100 V

D. 300/300 V

Izolacja przewodów w instalacjach elektrycznych jest kluczowym elementem zapewniającym bezpieczeństwo i trwałość systemu. Odpowiedzi sugerujące użycie przewodów z izolacją 450/750 V, 300/300 V czy 100/100 V nie uwzględniają specyfiki i wymagań dla sieci niskonapięciowych. Przewody 450/750 V są przystosowane do wyższych napięć i zastosowań, które nie są typowe dla instalacji 230/400 V, a użycie ich w tym kontekście może być nieefektywne oraz kosztowne. Z kolei przewody 300/300 V i 100/100 V mają zbyt niskie parametry izolacji, co czyni je niewłaściwymi do pracy w warunkach, gdzie mogą pojawić się napięcia robocze na poziomie 400 V. Użycie takich przewodów w sieci trójfazowej niskiego napięcia wiąże się z ryzykiem wystąpienia przebicia izolacji, co w rezultacie może prowadzić do awarii systemu, a w najgorszym przypadku - do zagrożenia życia ludzi oraz uszkodzenia mienia. Dlatego ważne jest, aby stosować przewody o odpowiedniej klasie izolacji, które są zgodne z normami oraz standardami branżowymi, co pozwoli na zminimalizowanie ryzyka oraz zapewnienie bezpiecznej eksploatacji instalacji elektrycznych.

Pytanie 40

Jakie z podanych powodów może wywołać nagłe rozłączenie pracującego silnika szeregowego prądu stałego?

A. Uszkodzenie łożysk silnika

B. Zwarcie międzyzwojowe w uzwojeniu twornika

C. Przerwa w obwodzie wzbudzenia

D. Zerwanie połączenia wału silnika z maszyną napędzającą

Zerwanie połączenia wału silnika z maszyną napędzaną jest jedną z najczęstszych przyczyn nagłego rozbiegania się silnika szeregowego prądu stałego. W przypadku, gdy wał silnika nie jest połączony z obciążeniem, silnik nie ma przeciwdziałającego momentu obrotowego. Silniki szeregowe są zaprojektowane do pracy pod obciążeniem, co wpływa na ich charakterystykę pracy. Gdy obciążenie jest nagle usunięte, prędkość obrotowa silnika wzrasta, co prowadzi do zjawiska nazywanego rozbiegiem. W praktyce, w przypadku rozbiegu, silnik może osiągnąć niebezpieczne prędkości, co może prowadzić do uszkodzenia wewnętrznych komponentów silnika, a także do niebezpiecznych sytuacji w systemie napędowym. Dlatego w projektowaniu systemów napędowych, zaleca się stosowanie odpowiednich zabezpieczeń, takich jak systemy przeciążeniowe oraz czujniki, które monitorują stan pracy silnika i mogą automatycznie odłączyć zasilanie w przypadku wykrycia anomalii. Zastosowanie takich rozwiązań przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa i niezawodności systemów opartych na silnikach szeregowych prądu stałego.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej