Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik stylista
Kwalifikacja: MOD.03 - Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych
Data rozpoczęcia: 8 lutego 2026 01:17
Data zakończenia: 8 lutego 2026 01:43

Egzamin niezdany

Wynik: 15/40 punktów (37,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Przyczyną błędu występującego w dole spódnicy damskiej przedstawionej na rysunku jest

A. za mały obwód bioder.

B. nieprawidłowy podkrój na linii pasa.

C. nieprawidłowa szerokość fałdy w dole.

D. za duży obwód bioder.

Rozważając nieprawidłowe odpowiedzi, warto zwrócić uwagę na koncepcje związane z obwodem bioder oraz szerokością fałdy w dole spódnicy. Odpowiedzi sugerujące, że przyczyną problemów w spódnicy są zbyt duży lub zbyt mały obwód bioder, opierają się na błędnym założeniu, że to wyłącznie wymiary ciała determinują estetykę i funkcjonalność odzieży. W rzeczywistości, nawet przy prawidłowych wymiarach, źle skonstruowany podkrój na linii pasa może prowadzić do powstawania fałd i nierówności, co jest właśnie problemem przedstawionym na rysunku. Ponadto, nieprawidłowa szerokość fałdy w dole nie odnosi się bezpośrednio do przyczyny występowania problemu, ponieważ szerokość fałdy zazwyczaj wpływa na ogólny wygląd spódnicy, a nie na jej dopasowanie w okolicy pasa. W praktyce, projektanci odzieży muszą zwracać uwagę na wszystkie aspekty konstrukcji, a nie jedynie na wymiary ciała. Ignorowanie złożoności relacji między różnymi elementami konstrukcji odzieżowej prowadzi często do błędnych wniosków. Kluczowe jest zrozumienie, że każda część odzieży, od podkroju pasa po fałdy, powinna być maksymalnie dopasowana do specyfiki sylwetki, co jest zgodne z zasadami ergonomii w projektowaniu odzieży.

Pytanie 2

Oceniając wygląd bluzki przedstawionej na rysunku można stwierdzić, że bluzka

A. jest zbyt wąska na linii piersi.

B. ma zbyt głębokie zaszewki piersiowe od linii boku.

C. posiada zbyt głęboki podkrój pachy przodu.

D. jest źle skrojona — nie zachowano nitki prostej.

Poprawność tej odpowiedzi wynika z analizy anatomicznych proporcji oraz technicznych aspektów konstrukcji odzieży. Bluzka, która jest zbyt wąska w linii piersi, prowadzi do nieestetycznego napięcia materiału, co może skutkować dyskomfortem podczas noszenia. W kontekście projektowania odzieży, kluczowe jest przestrzeganie zasad dobrego kroju, które uwzględniają indywidualne wymiary użytkownika. W przypadku bluzek warto zwrócić uwagę na szerokość linii piersi, aby zapewnić odpowiednią swobodę ruchu oraz estetykę. Dobrą praktyką jest również wykonanie próbnych wersji odzieży przed jej produkcją, co pozwala na identyfikację ewentualnych problemów z krojem. Warto także znać techniki dopasowywania, takie jak zaszewki czy kliny, które mogą pomóc w korekcie konstrukcji. Dzięki tym elementom projektanci mogą nie tylko zapewnić lepszą jakość swoich produktów, ale również zwiększyć satysfakcję klientów.

Pytanie 3

Na której linii przodu bluzki damskiej podstawowej umiejscowiona jest konstrukcyjna zaszewka piersiowa?

A. Talii

B. Podkroju szyi

C. Środka przodu

D. Boku

Umiejscowienie zaszewki piersiowej w konstrukcji bluzki jest kluczowym elementem, który wpływa na jej formę i dopasowanie. Wybór odpowiadający podkrojowi szyi sugeruje, że zaszewka powinna znajdować się w górnej części bluzki, co jest niezgodne z zasadami klasycznej konstrukcji odzieży. Zaszewki piersiowe mają na celu modelowanie materiału w rejonie biustu, a ich umiejscowienie w podkroju szyi nie zapewnia odpowiedniego wsparcia ani dopasowania. Wskazanie na bok bluzki jako miejsce dla zaszewki piersiowej również jest błędne, ponieważ zaszewki w tej lokalizacji służą głównie do dopasowania w talii i nie są przeznaczone do modelowania biustu. Podobnie, zaszewka umieszczona w talii nie ma związku z kształtowaniem linii biustu, a jej funkcja koncentruje się na wysmukleniu sylwetki w dolnej części bluzki. W kontekście projektowania odzieży, ważne jest, aby znać klasyczne zasady dotyczące umiejscowienia zaszewek, co znacząco wpływa na estetykę i funkcjonalność odzieży. Typowym błędem myślowym jest założenie, że zaszewki mogą być umieszczane dowolnie, co prowadzi do powstawania odzieży, która nie leży dobrze na ciele i nie spełnia oczekiwań użytkowników. Dlatego znajomość anatomii sylwetki i zasad konstrukcji odzieży jest kluczowa dla uzyskania optymalnych efektów w projektowaniu bluzek damskich.

Pytanie 4

Podaj powód powstania żółtych plam podczas prasowania odzieży w warunkach domowych?

A. Zbyt wysoka temperatura prasowania

B. Zbyt duży nacisk żelazka

C. Prasowanie bez odsysania pary

D. Bardzo krótki czas prasowania

Prasowanie z pominięciem odsysania pary, krótki czas prasowania oraz zbyt duży docisk żelazka to czynniki, które, mimo że mogą wpływać na jakość prasowania, nie są bezpośrednimi przyczynami zażółcenia tkanin. Odsysanie pary to technika, która pomaga w usuwaniu nadmiaru wilgoci i zmniejsza ryzyko, że materiał będzie przegrzewany. Prasowanie bez tej funkcji może prowadzić do powstawania zagnieceń, ale niekoniecznie do zażółcenia. Krótki czas prasowania natomiast zazwyczaj sprzyja zachowaniu integralności kolorystycznej materiału, ponieważ nie daje wystarczająco dużo czasu na działanie wysokiej temperatury. Z kolei zbyt duży docisk żelazka może powodować zagniecenia, ale również nie jest bezpośrednio związany z dezyntegracją włókien, która prowadzi do zjawiska zażółcenia. W rzeczywistości, to temperatura jest najbardziej krytycznym parametrem, który wymaga starannego monitorowania. Przykładem może być sytuacja, gdy nieświadome prasowanie syntetyków w wysokiej temperaturze prowadzi do ich uszkodzenia, co skutkuje trwałymi zmianami w kolorze. Dlatego kluczowym aspektem jest edukacja w zakresie dobierania odpowiednich ustawień dla różnych rodzajów tkanin oraz unikania powszechnych błędów związanych z temperaturą.

Pytanie 5

Zleceniodawca poprosił o uszycie spodni z wełny. Do wykonania zamówienia wykorzystano 1,20 m materiału w cenie 50 zł za 1 mb. Jakie są koszty użytej tkaniny wełnianej?

A. 65 zł

B. 60 zł

C. 55 zł

D. 70 zł

Aby obliczyć koszt zużytej tkaniny wełnianej, należy pomnożyć ilość zużytej tkaniny przez cenę za metr bieżący. W tym przypadku mamy 1,20 m tkaniny, a cena wynosi 50 zł za 1 mb. Wzór jest następujący: 1,20 m * 50 zł/m = 60 zł. Taki sposób kalkulacji jest standardem w branży tekstylnej oraz krawieckiej, gdzie precyzyjne obliczenia są kluczowe dla zarządzania kosztami produkcji. Przykładowo, jeśli krawiec zamawia tkaniny do uszycia różnych modeli odzieży, ważne jest, aby dokładnie znał koszty materiałów, aby móc prawidłowo ustalić ceny wyrobów i zapewnić rentowność swojego biznesu. Dobre praktyki w tej dziedzinie obejmują także kontrolę zapasów oraz planowanie zamówień, co pozwala uniknąć nadmiernych kosztów i strat materiałowych. Wiedza na temat obliczeń kosztów materiałów jest zatem niezbędna w każdej działalności związanej z produkcją odzieży.

Pytanie 6

Który z wymiarów koniecznych do zaprojektowania damskich szortów nie jest wymiarem ciała?

A. Długości szortów

B. Głębokości krocza

C. Wysokości kolana

D. Obwodu kolana

Głębokość krocza, obwód kolana oraz wysokość kolana są wymiarami ciała, które są istotne w kontekście dopasowania odzieży, a ich pomiar ma kluczowe znaczenie w projektowaniu odzieży, zwłaszcza w przypadku spodni i szortów. Głębokość krocza to wymiar, który wpływa na to, jak dobrze odzież układa się w okolicach bioder i ud, co jest niezbędne dla zapewnienia wygody i swobody ruchu. Obwód kolana jest ważny, aby zapewnić odpowiednie dopasowanie w tej okolicy, co ma znaczenie zarówno estetyczne, jak i praktyczne, zwłaszcza w przypadku sportowej odzieży. Wysokość kolana z kolei odnosi się do miejsca, w którym materiał schodzi w dół nogi, co również wpływa na komfort noszenia oraz styl odzieży. W przypadku projektowania odzieży, nie tylko wymiary ciała są istotne, ale również ich zrozumienie w kontekście ruchu i ergonomii. Często pojawiające się błędy w myśleniu o wymiarach mogą prowadzić do niewłaściwego dopasowania, co wpływa na wygodę noszenia oraz ogólną jakość produktu. Niezrozumienie roli wymiarów ciała w kontekście odzieży może skutkować nieodpowiednim projektowaniem, co w dłuższej perspektywie wpływa na niezadowolenie klienta i obniżenie zaufania do marki.

Pytanie 7

Do ocieplania wykorzystuje się materiał termoizolacyjny w postaci watoliny

A. kurtek dla dzieci do użytku rekreacyjnego

B. kombinezonów narciarskich do sportów zimowych

C. odzieży specjalistycznej dla uczestników wypraw górskich

D. tradycyjnych, wełnianych płaszczy zimowych

Materiał termoizolacyjny, taki jak watolina, nie jest optymalnym wyborem dla sportowych kombinezonów narciarskich, rekreacyjnych kurtek dziecięcych ani odzieży specjalnej dla członków wypraw wysokogórskich. W przypadku kombinezonów narciarskich, kluczowe jest zastosowanie materiałów, które nie tylko zapewniają izolację termiczną, ale również umożliwiają swobodny ruch oraz odprowadzanie wilgoci. Watolina, mimo że jest ciepła, może nie spełniać wymagań dotyczących oddychalności, co prowadzi do dyskomfortu w trakcie intensywnej aktywności fizycznej. W odniesieniu do kurtek dziecięcych, konieczne jest uwzględnienie nie tylko ciepła, ale również trwałości materiału oraz odporności na uszkodzenia. Watolina, choć jest lekka, może być mniej odporna na działanie czynników zewnętrznych, co czyni ją mniej odpowiednią dla aktywności dzieci. W kontekście odzieży wysokogórskiej, materiały takie jak poliester lub nylon z warstwą izolacyjną są preferowane ze względu na ich właściwości wodoodporne i wiatroszczelne, co jest kluczowe w ekstremalnych warunkach. Wybór odpowiednich materiałów do każdego rodzaju odzieży powinien być zgodny z zaleceniami producentów oraz przyjętymi standardami, aby zapewnić maksymalny komfort, bezpieczeństwo i funkcjonalność. W związku z tym, błędne jest myślenie, że watolina może być uniwersalnym rozwiązaniem dla wszelkiego rodzaju odzieży zimowej, ponieważ wymogi dotyczące izolacji i ochrony różnią się w zależności od specyfiki zastosowania.

Pytanie 8

W celu rozwiązania sporu pomiędzy dwoma pracownikami krojowni zastosowano metodę arbitrażu, w której

A. udziałowcy konfliktu wybierają osobę trzecią - specjalistę, która podejmie decyzję w sprawie rozwiązania konfliktu

B. strony konfliktu korzystają z pomocy mediatora, który wspiera je w prowadzeniu dyskusji

C. udziałowcy konfliktu prowadzą rozmowy mające na celu osiągnięcie zgody

D. udziałowcy konfliktu liczą na to, że spór z czasem wygaśnie samoczynnie

Technika arbitrażu polega na zaangażowaniu osoby trzeciej, która podejmuje decyzję w sprawie rozwiązania konfliktu pomiędzy stronami. Jest to formalny proces, w którym arbiter, będący specjalistą w danej dziedzinie, analizuje sytuację, wysłuchuje argumentów obu stron i na podstawie przedstawionych dowodów podejmuje ostateczną decyzję. Przykładem zastosowania arbitrażu może być sytuacja, w której dwaj pracownicy w zakładzie produkcyjnym mają spór dotyczący podziału obowiązków. Jeśli rozmowy między nimi nie przynoszą rezultatów, mogą zdecydować się na arbitraż, aby uzyskać obiektywną opinię i rozstrzyganie konfliktu przez osobę, która posiada wiedzę na temat specyfiki pracy w danej branży. Arbitraż często jest stosowany w negocjacjach biznesowych i sporach handlowych, ponieważ pozwala na szybkie i efektywne rozwiązanie problemu, bez konieczności angażowania sądów. W profesjonalnych środowiskach dobrze jest stosować arbitraż jako alternatywę dla długotrwałych i kosztownych procesów sądowych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu konfliktami."

Pytanie 9

Przedstawiony rysunek sukienki to rysunek

A. instruktażowy.

B. żurnalowy.

C. techniczny.

D. modelowy.

Wybór odpowiedzi, która wskazuje na rysunek instruktażowy, techniczny czy żurnalowy, odzwierciedla pewne nieporozumienia dotyczące różnych typów rysunków w branży mody. Rysunek instruktażowy, chociaż może być przydatny w kontekście produkcji odzieży, koncentruje się na przedstawieniu kroków potrzebnych do stworzenia danego elementu odzieży, a nie na jego ogólnym wyglądzie czy stylizacji. Takie rysunki są zazwyczaj bardziej funkcjonalne, służąc jako przewodnik dla krawców i producentów, a nie do zaprezentowania koncepcji projektowej. Z kolei rysunek techniczny, mimo że zawiera szczegółowe informacje dotyczące konstrukcji, nie ma na celu ukazania estetyki i stylu, co jest kluczowe w przypadku rysunku modelowego. Techniczne rysunki skupiają się na wymiarach, materiałach i technikach produkcji, co czyni je praktycznym narzędziem podczas wytwarzania odzieży, ale nie są odpowiednie do ilustrowania kreatywnych koncepcji. Wybór rysunku żurnalowego także może wprowadzać w błąd, ponieważ jego stylizacja często odbiega od rzeczywistego kształtu i proporcji odzieży, mając na celu bardziej artystyczne przedstawienie. W praktyce projektowanie mody wymaga umiejętności rozróżniania tych typów rysunków oraz ich zastosowań, co jest kluczowe w procesie tworzenia kolekcji i ich prezentacji. Zrozumienie różnicy między tymi typami rysunków jest niezbędne, aby skutecznie komunikować swoje pomysły oraz zrealizować wizję projektową.

Pytanie 10

Szablon różni się od formy tym, że uwzględnia

A. linie pomocnicze oraz konturowe

B. dodatki na szwy i podwinięcia

C. punkty konstrukcyjne i montażowe

D. dodatki konstrukcyjne oraz technologiczne

Odpowiedź 'dodatki na szwy i podwinięcia' jest prawidłowa, ponieważ szablon stanowi bazowy element konstrukcji odzieży, który uwzględnia dodatkowe materiały potrzebne do prawidłowego wykończenia szwów oraz podwinięć. Dodatki te są niezbędne, aby zapewnić odpowiednie dopasowanie i estetykę gotowego wyrobu. Na przykład, przy szyciu spodni, dodatek na szew obejmuje przestrzeń na szwy, co pozwala na ich trwałość i elastyczność. Podwinięcia natomiast są istotne w przypadku wykończenia dolnych krawędzi odzieży, co zapobiega strzępieniu się tkaniny. W praktyce, bardzo często stosuje się różne techniki wykończenia, takie jak overlock, które dodatkowo zabezpieczają szwy. Dobre praktyki branżowe wskazują, że odpowiednie zaplanowanie dodatków pozwala na lepszą kontrolę jakości produkcji, a także wpływa na komfort noszenia odzieży. W kontekście standardów, wiele norm ISO oraz wytycznych dotyczących produkcji tekstyliów wymaga szczegółowego uwzględnienia tych dodatków w dokumentacji technologicznej.

Pytanie 11

W spodniach przedstawionych na rysunku tworzą się fałdy w przodach. Błąd usuwa się przez pogłębienie podkroju krocza w przodzie i

A. wydłużenie przodu w dole.

B. pogłębienie podkroju na linii talii w tyle.

C. pogłębienie podkroju na linii talii w przodzie.

D. wydłużenie w górze przodu i tyłu.

Pogłębienie podkroju na linii talii w przodzie jest kluczowym krokiem w eliminacji fałd w przodach spodni. Fałdy te wskazują na niewłaściwe dopasowanie w obszarze krocza oraz w talii, co jest częstym problemem w krawiectwie. Dobrze wykonane spodni powinny zapewniać swobodę ruchu oraz komfort noszenia, co oznacza, że krawiec musi uwzględnić indywidualne wymiary i proporcje sylwetki. Pogłębienie podkroju na linii talii w przodzie pozwala na lepsze dopasowanie materiału do ciała, co eliminuje nadmiar tkaniny i napięcia, prowadzące do nieestetycznych fałd. W praktyce, podczas szycia spodni, warto również zwrócić uwagę na szwy boczne i tylną część spodni, aby zapewnić równomierne rozłożenie materiału i uniknąć niepożądanych efektów. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie krawiectwa, które koncentrują się na ergonomii odzieży oraz jej funkcjonalności, co przekłada się na komfort noszenia oraz estetykę.

Pytanie 12

Aby rozwiązać zapięcie typu "polo", należy użyć

A. skośnych lamówek pasmanteryjnych

B. podszewki o specyficznym zastosowaniu

C. plis z głównego materiału

D. bawełnianych tasiemek dekoracyjnych

Odpowiedź 'plisy z materiału zasadniczego' jest prawidłowa, ponieważ plisy są techniką wykończeniową, która pozwala na estetyczne i funkcjonalne odszycie zapięcia typu 'polo'. Plisy nadają produktowi elegancki wygląd, a jednocześnie umożliwiają zachowanie odpowiedniej struktury tkaniny. W przypadku zapięcia polo, plisy z materiału zasadniczego najlepiej komponują się z fasonem koszuli, tworząc harmonijną całość. Przykładem zastosowania plis może być klasyczna koszula polo, gdzie plisy na zapięciu podkreślają detale oraz zapewniają komfort noszenia. W branży odzieżowej stosuje się plisy nie tylko ze względów estetycznych, ale także funkcjonalnych, gdyż dobrze wykonane plisy pozwalają na swobodne poruszanie się materiału, co jest istotne podczas noszenia odzieży sportowej czy casualowej. Zgodnie z najlepszymi praktykami, plisy powinny być zszywane starannie, z zachowaniem odpowiednich odstępów, co wpływa na jakość wykończenia oraz trwałość produktu.

Pytanie 13

Jaki błąd został popełniony podczas szycia miarowego spódnicy z satyny bawełnianej, w której tworzą się wybrzuszenia w końcach zaszewek w sposób przedstawiony na rysunku?

A. Zaszewki są zbyt krótkie.

B. Zaszewki są zbyt długie.

C. Zszyte zaszewki są zbyt płytkie.

D. Zszyte zaszewki są zbyt głębokie.

Zszyte zaszewki, które są zbyt płytkie, mogą wydawać się na pierwszy rzut oka odpowiednim rozwiązaniem, jednak w praktyce prowadzą do braku wsparcia dla struktury odzieży. Zbyt płytkie zaszewki nie mają wystarczającej głębokości, aby odpowiednio dopasować materiał do ciała, co może skutkować niewłaściwym układem tkaniny. Ponadto, w przypadku satyny bawełnianej, która jest materiałem o dużej elastyczności, płytkie zaszewki mogą prowadzić do fałd, które mogą negatywnie wpływać na ogólny wygląd odzieży. Podobnie, założenie, że zaszewki powinny być krótkie, jest mylące. Krótkie zaszewki w rzeczywistości mogą powodować, że materiał nie jest odpowiednio wsparcie w rejonie biustu czy talii, co prowadzi do nieestetycznych linii i braku formy. Przeciwnie, zaszewki powinny mieć długość odpowiednią do kształtu sylwetki i powinny być umieszczone w miejscach, gdzie ich obecność jest uzasadniona ze względu na konstrukcję odzieży. W końcu, zaszewki zbyt długie również nie są dobrym rozwiązaniem, ponieważ mogą powodować niepożądane fałdy na całej długości, co jest częstym błędem w szyciu. Kluczowe jest zrozumienie, że każda konstrukcja zaszewek musi być starannie przemyślana, aby dostarczyć efektywnych i estetycznych rozwiązań w szyciu.

Pytanie 14

Jakiej krajarki z nożem nie da się wykorzystać do wykrawania elementów odzieżowych z nakładu, które mają wewnętrzne narożniki i zaokrąglenia?

A. Pionowym

B. Wielokątnym

C. Tarczowym

D. Taśmowym

Odpowiedź 'Tarczowym' jest trafiona. Krajarki tarczowe mają noże w formie tarcz, co sprawia, że radzą sobie świetnie z prostymi cięciami. Ale jak chodzi o odzież z zaokrąglonymi kształtami, to już nie jest tak różowo. Taki nóż nie zdoła wykroić detali, które mają jakieś krzywe czy narożniki. W praktyce krajarki tarczowe sprawdzają się głównie w produkcji prostych linii, na przykład tkanin do odzieży sportowej, gdzie przeważają geometryczne kształty. Natomiast do bardziej skomplikowanych form, jak bluzki czy sukienki, lepiej wybierać krajarki taśmowe lub pionowe, bo te potrafią poradzić sobie z trudniejszymi figurami. W branży odzieżowej, dobrze jest mieć na uwadze, że wybór odpowiedniego narzędzia ma kluczowe znaczenie dla jakości wyrobu.

Pytanie 15

W odzieży typu body dla dzieci wykorzystuje się zapięcia w postaci

A. guzików z 2 dziurkami

B. haftków

C. zamka krytego

D. nap

Zastosowanie guzika z 2 dziurkami w odzieży dziecięcej nie jest najlepszym wyborem, ponieważ guziki są znacznie trudniejsze do zapinania i rozpinania w porównaniu do nap. Dzieci mogą z łatwością zsunąć się z miejsca, co może prowadzić do frustracji zarówno dla nich, jak i dla rodziców. Guziki mogą też stwarzać ryzyko zadławienia, jeśli odpadną, co jest szczególnie niebezpieczne dla małych dzieci. Haftki, mimo że są stosunkowo łatwe w użyciu, nie zapewniają takiego poziomu wygody i praktyczności, jak napy. W przypadku bodów dziecięcych, gdzie częste przewijanie jest koniecznością, haftki mogą być niewystarczające i niepraktyczne. Ponadto, zamek kryty, choć estetyczny i wygodny w użyciu dla dorosłych, może być trudny do obsługi dla małych dzieci i rodziców, którzy muszą szybko przebrać malucha. Zamek może również powodować podrażnienia delikatnej skóry dziecka, co czyni go mniej odpowiednim do odzieży dziecięcej. Wybór odpowiednich zapięć powinien zawsze opierać się na komfortcie i bezpieczeństwie, co w przypadku bodów dziecięcych najlepiej zapewniają napy.

Pytanie 16

Górna nić łamie się przy szyciu na maszynie stębnowej, ponieważ

A. nić górna tworzy pętelki pod zszywaną warstwą materiałów

B. docisk stopki na płytce jest zbyt mały

C. naprężenie górnej nici jest zbyt duże

D. bębenek jest źle nawleczony

Zarządzanie parametrami maszyny do szycia wymaga zrozumienia różnych przyczyn problemów, które mogą występować podczas szycia. Nawlekanie bębenka w sposób niewłaściwy może rzeczywiście prowadzić do problemów, jednak nie jest to bezpośrednia przyczyna zrywania nici górnej. W przypadku niewłaściwego nawlekania, można spodziewać się, że nić górna będzie się plątać lub nie przechodzić prawidłowo przez system prowadzenia nici, co może skutkować innymi problemami, ale niekoniecznie zerwaniem nici z powodu zbyt dużego naprężenia. Docisk stopki do płytki również odgrywa ważną rolę w jakości szycia, jednak zbyt mały docisk nie spowoduje zerwania nici górnej, lecz może prowadzić do przesuwania się materiału, co z kolei może wpłynąć na równomierność szwu. Pętelkowanie nici górnej pod zszywaną warstwą materiałów to jeszcze inna kwestia, która dotyczy nieprawidłowego ustawienia naprężenia lub nieodpowiedniego typu materiału. Kluczowe jest zrozumienie, że aby uniknąć problemów z zerwaniem nici, należy przede wszystkim skupić się na precyzyjnym ustawieniu naprężenia nici górnej, dostosowanego do rodzaju materiału oraz warunków szycia. W praktyce, nieprawidłowa analiza objawów może prowadzić do błędnych konkluzji, dlatego tak istotne jest, by każdy z parametrów maszyny był właściwie skonfigurowany i przetestowany przed rozpoczęciem szycia.

Pytanie 17

Określ powód występowania fałd poprzecznych w górnej części rękawa.

A. Rękaw zbyt mocno wszyty do tyłu

B. Zbyt niska główka rękawa

C. Zbyt wysoka główka rękawa

D. Rękaw zbyt mocno wszyty do przodu

Wybór zbyt niskiej główki rękawa jako przyczyny fałd poprzecznych w górnej części rękawa jest nieprawidłowy. Niska główka rękawa może powodować inne problemy, takie jak ograniczenie swobody ruchów lub nieprawidłowe dopasowanie rękawa do sylwetki, ale nie jest bezpośrednią przyczyną powstawania fałd. Fałdy poprzeczne najczęściej pojawiają się, gdy materiał jest nadmiarowy lub niewłaściwie ułożony, co ma miejsce w przypadku zbyt wysokiej główki. W kontekście krawiectwa, zbyt niska główka rękawa może prowadzić do zbyt ciasnych rękawów, co z kolei może skutkować nieprzyjemnymi odczuciami podczas noszenia. Odpowiednie dopasowanie rękawa do ramienia powinno uwzględniać nie tylko wysokość, ale również kształt, który odpowiada specyficznym wymaganiom sylwetki. W przypadku problemów z rękawami, warto zwrócić uwagę na proporcje oraz umiejscowienie szwów, aby uniknąć nieestetycznych fałd. Niezrozumienie tych zasad może prowadzić do powtarzających się błędów w procesie projektowania i szycia odzieży, co negatywnie wpływa na jakość finalnego produktu oraz satysfakcję klienta. Ważne jest, aby krawcy i projektanci mieli świadomość tych aspektów, aby tworzyć odzież, która jest zarówno estetyczna, jak i funkcjonalna.

Pytanie 18

W spódnicy przedstawionej na rysunku w dolnej jej części znajduje się

A. fałda wachlarzowa.

B. kontrafałda pojedyncza.

C. godet wszyty w rozcięcie.

D. fałda jednostronna.

Rozważając inne odpowiedzi, warto zauważyć, że godet wszyty w rozcięcie odnosi się do techniki, w której dodatkowy kawałek materiału jest dodawany do rozcięcia, aby zwiększyć swobodę ruchów lub dodać objętości w dolnej części spódnicy. Tego rodzaju konstrukcja nie pasuje do opisanego przypadku, gdyż nie obserwujemy tutaj takiego elementu. Fałda wachlarzowa z kolei, choć estetyczna, charakteryzuje się innym układem, gdzie fałdy rozchodzą się promieniście od jednego punktu, co także nie znajduje potwierdzenia w prezentowanym zdjęciu. Fałda jednostronna, która może być mylona z kontrafałdą, skupia się na jednym boku odzieży, natomiast w omawianym przypadku mamy do czynienia z konstrukcją symetryczną, co również czyni tę odpowiedź nieprawidłową. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do takich niepoprawnych wniosków, obejmują mylenie różnych typów fałd, a także niezrozumienie ich właściwego zastosowania w kontekście konstrukcji odzieży. Właściwe rozpoznanie i zrozumienie tych detali jest niezbędne dla każdego, kto pracuje w branży odzieżowej, a ich znajomość jest kluczowa dla tworzenia wysokiej jakości produktów, które będą zarówno funkcjonalne, jak i estetyczne.

Pytanie 19

Głównym powodem tworzenia się fałd poziomych na główce rękawa jest zbyt

A. szeroki rękaw

B. głęboki wykroj pachy

C. długie rękawy bluzki

D. wysoka główka rękawa

Wysoka główka rękawa jest kluczowym elementem konstrukcji odzieży, szczególnie w przypadku bluzek i koszul. Jej odpowiednia wysokość ma istotny wpływ na kształt i styl rękawa, a tym samym na ogólną sylwetkę odzieży. Wysoka główka rękawa pozwala na lepsze dopasowanie do naturalnych krzywizn barków, co minimalizuje zbieranie się materiału i powstawanie fałd poziomych. Zbyt wysoka główka może jednak powodować nadmiar materiału w okolicy ramion, co prowadzi do nieestetycznego wyglądu. W praktyce, projektanci odzieży starają się balansować wysokość główki rękawa z innymi wymiarami, aby uzyskać harmonijną sylwetkę. Dobrym przykładem są kroje bluzek z raglanowymi rękawami, gdzie wysokość główki jest dostosowana do elastyczności i swobody ruchów. Znajomość zasad konstrukcji rękawów oraz ich wpływu na ogólny wygląd odzieży jest kluczowa dla każdego projektanta.

Pytanie 20

Wskaż dodatki krawieckie, które obok nici należy zastosować podczas szycia spodni przedstawionych na rysunku.

A. Włóknina klejowa, guzik, kolanówka, zamek błyskawiczny.

B. Podszewka, taśma ozdobna, guziki, wkład usztywniający.

C. Kieszeniówka, taśma elastyczna, zamek błyskawiczny, haftka.

D. Sznur pleciony, podszewka, kieszeniówka, napy.

Wybór wadliwych dodatków krawieckich wskazuje na niezrozumienie podstawowych zasad konstrukcji spodni. Wiele z wymienionych elementów, takich jak kieszeniówka, taśma elastyczna, haftka czy podszewka, nie są typowe dla klasycznych spodni. Kieszeniówka, mimo że jest użyteczna w kontekście szycia spodni, nie jest nadrzędnym elementem, jak zamek błyskawiczny, który jest kluczowym składnikiem umożliwiającym funkcjonalność. Taśma elastyczna, chociaż stosowana w niektórych rodzajach odzieży, nie jest standardowym dodatkiem w klasycznych spodniach, w których bardziej odpowiednie są elastyczne pasy lub zamki. Haftka, z kolei, jest rzadko stosowana w spodni, a jej głównym przeznaczeniem są inne typy odzieży, takie jak górna odzież czy sukienki. Podszewka, choć przydatna, nie jest niezbędnym dodatkiem w przypadku spodni, zwłaszcza w kontekście szycia standardowych modeli. Takie nieprawidłowe wybory mogą wynikać z braku znajomości zasad konstrukcji odzieży oraz niewłaściwego interpretowania rysunków technicznych, co prowadzi do błędnych wniosków. Kluczowym aspektem przy szyciu spodni jest znajomość ich specyfiki oraz zastosowań odpowiednich dodatków, co jest podstawą dla uzyskania profesjonalnych efektów w krawiectwie.

Pytanie 21

Na rozmiar dodatku konstrukcyjnego (luzu) w obwodzie klatki piersiowej (opx) dla dobrze dopasowanej bluzki z tkaniny, która zachowuje swoje wymiary, wpływa przede wszystkim,

A. grubość warstw odzieżowych znajdujących się pod bluzką

B. dodatek technologiczny

C. grubość warstw zewnętrznych

D. dodatek funkcjonalny

Grubość materiałów zewnętrznych oraz tego, co mamy pod bluzką, ma znaczenie dla naszego komfortu, ale nie wpływa na to, jak duży powinien być dodatek konstrukcyjny w obwodzie klatki piersiowej. Grube materiały mogą ograniczać ruchy, ale nie decydują o luzie w bluzce. Jeśli materiał jest zbyt gruby, może się zbiegać i wtedy bluzka nie leży dobrze, ale to nie jest główny powód. Z kolei to, co mamy pod bluzką, też jest ważne, ale bardziej w kwestii ciepła i komfortu, a nie samej konstrukcji. Dodatek technologiczny jest istotny, ale nie zmienia luzu w obwodzie klatki piersiowej. Technologia, której używamy w produkcji, wpływa na materiały, ale nie zastąpi przemyślanej konstrukcji. Wiele osób myśli, że wszystkie te rzeczy mają kluczowe znaczenie, a przecież najważniejsze jest dobre dopasowanie, które zaczyna się od dodatku funkcjonalnego. Ważne, żeby rozumieć, jak różne elementy wpływają na konstrukcję ubrań, bo to pomaga projektantom i producentom tworzyć ciuchy, które są jednocześnie ładne i wygodne.

Pytanie 22

Jaką maksymalną temperaturę powinno mieć żelazko, aby prasować lniane spodnie?

A. 110°C

B. 200°C

C. 180°C

D. 150°C

Prasowanie lnianych spodni w temperaturach poniżej 200°C może prowadzić do nieefektywnego usunięcia zagnieceń. Odpowiedzi sugerujące niższe temperatury, takie jak 110°C, 150°C czy 180°C, mogą wynikać z nieporozumienia dotyczącego właściwości materiału. Len, jako tkanina naturalna, wymaga wyższych temperatur dla efektywnego prasowania, a stosowanie niższej temperatury może skutkować osłabieniem włókien i ich trwałości. Typowe błędy myślowe w tym kontekście obejmują przekonanie, że niższe temperatury są zawsze bezpieczniejsze dla wszystkich tkanin, co nie jest prawdą. Każdy materiał ma swoje specyfikacje i limity, które należy respektować. Na przykład, przy prasowaniu w zbyt niskiej temperaturze, mogą pozostać trwałe zagniecenia, które będą trudne do usunięcia. Ponadto, niektórzy mogą pomylić len z innymi włóknami, które rzeczywiście wymagają niższych temperatur, co prowadzi do błędnych wniosków. Praktyka prasowania lnianych tkanin w optymalnej temperaturze jest kluczowa dla zachowania ich jakości oraz estetyki.

Pytanie 23

Jakie urządzenie należy zastosować do finalnego prasowania damskich spodni?

A. wytwornicy pary

B. manekina do prasowania

C. prasy płaskiej

D. agregatu prasowalniczego

Użycie manekina do prasowania w procesie końcowego prasowania spodni damskich jest kluczowe dla uzyskania optymalnych rezultatów. Manekiny do prasowania są zaprojektowane tak, aby idealnie odwzorowywać kształt ciała, co pozwala na równomierne wygładzenie materiału oraz zachowanie odpowiednich form. Dzięki manekinom można uzyskać idealne wykończenie w trudno dostępnych miejscach, takich jak talia czy nogawki. Praktyczne zastosowanie manekinów polega na tym, że można je dostosować do różnych rozmiarów i sylwetek, co jest szczególnie istotne w przemyśle odzieżowym, gdzie różnorodność modeli jest ogromna. W standardach branżowych podkreśla się, że prasowanie na manekinie daje lepsze efekty estetyczne oraz spełnia wymagania jakościowe, co jest niezbędne w kontekście profesjonalnej produkcji odzieży. Ponadto, manekiny pozwalają na bardziej efektywne wykorzystanie pary, co przyczynia się do lepszego wygładzenia materiału bez ryzyka jego uszkodzenia.

Pytanie 24

Modyfikację bluzki damskiej polegającą na dodaniu paska z tkaniny zakończonego klinem wzdłuż szwu rękawa należy przeprowadzić w odzieży

A. zbyt krótkimi rękawami.

B. z rękawami, w których skrojono zbyt wysoką główkę.

C. z rękawami, w których skrojono zbyt płaską główkę.

D. zbyt wąskimi rękawami.

Wybór opcji dotyczącej przeróbki odzieży z rękawami zbyt krótkimi jest mylny, ponieważ problem ten nie wynika bezpośrednio z szerokości rękawa, lecz z jego długości. Rękawy, które są zbyt krótkie, wymagają innego podejścia, takiego jak wydłużenie rękawa przez dodanie materiału, a nie wstawienie klina. Przeróbka za pomocą klina jest skuteczna w przypadku, gdy rękaw uciska lub ogranicza ruchy, co jest charakterystyczne dla rękawów wąskich. Ponadto, rękawy ze zbyt wysoką główką nie są odpowiednim przypadkiem do tej przeróbki, ponieważ wysokość główki wpływa na konstrukcję rękawa, a nie na jego szerokość. W przypadku skrojenia zbyt płaskiej główki, problem leży w formie rękawa, co może prowadzić do niepożądanej sylwetki i braku swobody przy ruchu, a wstawienie klina nie rozwiąże tych problemów. Dobrze jest zrozumieć, że każdy typ przeróbki musi być dostosowany do konkretnej sytuacji, a nie każda technika jest uniwersalna. Należy unikać typowych błędów myślowych, takich jak stosowanie jednego rozwiązania dla różnych problemów konstrukcyjnych, co może prowadzić do nieestetycznego efektu końcowego oraz obniżenia jakości wykonania odzieży.

Pytanie 25

Na rysunku przedstawiono modelowanie sukienki damskiej

A. na manekinie krawieckim.

B. za pomocą siatki konstrukcyjnej.

C. za pomocą formy konstrukcyjnej.

D. na sylwetce.

Niepoprawne odpowiedzi wskazują na pewne nieporozumienia związane z procesem modelowania sukienek. Odpowiedź sugerująca "na manekinie krawieckim" implikuje, że manekin jest narzędziem służącym do modelowania odzieży. Choć manekiny rzeczywiście są używane w branży krawieckiej do przymiarek i prezentacji, to jednak nie są one narzędziem do tworzenia form konstrukcyjnych, które są kluczowe na etapie projektowania. Użycie manekina do modelowania odzieży odbywa się po przygotowaniu formy konstrukcyjnej, a nie w trakcie jej tworzenia. Kolejną wskazówką, która wskazuje na błędne myślenie, jest odpowiedź "za pomocą siatki konstrukcyjnej". Siatka konstrukcyjna to narzędzie pomocnicze, które może być używane w procesie tworzenia schematów, ale nie zastępuje formy konstrukcyjnej. Siatka stanowi jedynie przewodnik, a nie konkretne odwzorowanie kształtów i wymiarów odzieży. Odpowiedź "na sylwetce" również jest myląca. Sylwetka jest terminem odnoszącym się do kształtu ciała, a nie do techniki modelowania odzieży. W praktyce, informacje dotyczące sylwetki są wykorzystane w procesie dostosowywania formy, ale sama jej konstrukcja zależy od formy konstrukcyjnej, która jest kluczowa dla uzyskania odpowiedniego kształtu i wymiarów sukienki. Zrozumienie różnicy między tymi pojęciami jest niezbędne dla każdego, kto planuje karierę w projektowaniu odzieży.

Pytanie 26

Określ metodę naprawy spodni dresowych z uszkodzoną nogawką na kolanie.

A. Wymienić przody nogawek

B. Skrócić spodnie

C. Zwęzić nogawki

D. Naszyć na kolanach łaty

Naszycie łaty na kolanach spodni dresowych to super sposób na naprawę przetarć. Nie tylko przywraca to funkcjonalność, ale też nadaje spodenkom fajny, indywidualny styl. Możesz używać różnych materiałów, jak denin, skóra czy nawet specjalne tkaniny, które są odporne na przetarcia. Przy wyborze łaty dobrze jest też pomyśleć o kolorze i fakturze, żeby dobrze komponowały się z resztą spodni. Naszywanie łaty to także świetna praktyka, bo wzmacnia miejsca, które mogą łatwo się uszkodzić, co z kolei wydłuża życie twoich ubrań. Można je naszywać na różne sposoby, co daje możliwość kreatywnego podchodzenia do naprawy. I pamiętaj, użycie odpowiednich technik szycia, na przykład ściegu zygzakowego, pomoże zminimalizować ryzyko strzępienia się materiału. Taka naprawa jest też bardziej oszczędna niż kupowanie nowych spodni, co czyni ją naprawdę praktycznym rozwiązaniem.

Pytanie 27

Aby zszyć boki w spódnicy wykonanej z tkaniny lnianej, jaką maszynę należy wykorzystać?

A. overlock

B. pikówkę

C. ryglówkę

D. stębnową

Wybór maszyn do szycia jest kluczowy dla jakości wykonania odzieży, a niektóre opcje mogą prowadzić do błędnych decyzji. Overlock, mimo że jest popularną maszyną, jest zasadniczo zaprojektowany do wykańczania brzegów i zapobiegania strzępieniu tkaniny, a nie do zszywania szwów prostych, jak w przypadku spódnic. Użycie overlocka do zszywania szwów bocznych może skutkować luźnymi lub nieprecyzyjnymi szwami, co nie jest akceptowalne w standardach odzieżowych. Ryglówka, która jest specjalistycznym narzędziem do szycia, idealnie sprawdza się w zróżnicowanych technikach szycia, ale również nie jest odpowiednia do standardowych szwów bocznych, ponieważ jej konstrukcja ogranicza elastyczność szwu, co może prowadzić do trudności w noszeniu odzieży. Pikwówka, znana głównie z zastosowania w quiltingu i dekoracyjnym szyciu, nie jest przeznaczona do wykonywania standardowych szwów odzieżowych. Choć maszyny te spełniają swoje funkcje w określonych kontekstach, ich zastosowanie do zszywania szwów bocznych w lnianej spódnicy nie jest odpowiednie. Kluczowym błędem w myśleniu jest założenie, że jakakolwiek maszyna nadaje się do każdego typu szycia. Właściwe podejście do wyboru maszyny jest kluczowe dla uzyskania wysokiej jakości efektu końcowego, zgodnego z wymaganiami branżowymi.

Pytanie 28

Jak nazywa się wkład usztywniający, wytworzony z bawełnianych nitek osnowy i wątku z włosia końskiego, stosowany do usztywniania męskich marynarek?

A. Kamel.

B. Fiszbin.

C. Włosianka.

D. Włóknitex.

W kontekście usztywniania męskich marynarek, istnieje wiele wkładów, które mogą być mylone z włosianką, jednak żadna z nich nie spełnia tych samych wymogów technicznych i estetycznych. Fiszbin, choć używany w odzieży, kojarzy się raczej z bielizną lub kostiumami, gdzie pełni funkcję wsparcia kształtu. Zastosowanie fiszbinu w marynarkach jest nieodpowiednie, ponieważ jego sztywność i sposób umiejscowienia nie pozwala na odpowiednie modelowanie sylwetki. Włóknitex to materiał syntetyczny, który może być stosowany w różnych aplikacjach tekstylnych, jednak nie ma on właściwości charakterystycznych dla włosianki, takich jak naturalność włosia końskiego, co wpływa na komfort noszenia oraz estetykę. Kamel to natomiast materiał pochodzenia zwierzęcego, który nie jest używany jako wkład usztywniający, lecz jako tkanina na odzież wierzchnią. Warto zrozumieć, że wybór odpowiedniego wkładu usztywniającego jest kluczowy dla jakości końcowego produktu; zastosowanie niewłaściwego materiału może prowadzić do utworzenia nieestetycznych zagięć i deformacji. Dlatego znajomość właściwych terminów i materiałów w krawiectwie, szczególnie w kontekście wykończeń i usztywnień, jest niezbędna dla każdego profesjonalisty w tej dziedzinie.

Pytanie 29

Jaką ilość materiału o szerokości 140 cm trzeba przeznaczyć na wycięcie części klasycznej spódnicy damskiej o długości 50 cm dla klientki z obwodem bioder wynoszącym 96 cm?

A. 50 cm

B. 110 cm

C. 55 cm

D. 100 cm

Aby obliczyć ilość materiału potrzebnego na wykrojenie klasycznej spódnicy damskiej o długości 50 cm i obwodzie bioder 96 cm, należy uwzględnić szerokość tkaniny i technikę wykroju. Spódnica składa się z dwóch części: przodu i tyłu, co w praktyce oznacza, że potrzebujemy materiału o szerokości, która umożliwi swobodne ułożenie wykroju. W przypadku tkaniny o szerokości 140 cm, można wykroić elementy spódnicy obok siebie, co pozwala na efektywne wykorzystanie szerokości materiału. Długość 50 cm to wymagana długość spódnicy, ale uwzględniając zapasy na szwy oraz ewentualne podwinięcia, warto dodać kolejne 5 cm na wykończenie. Zatem całkowita długość wykroju wynosi 55 cm. W praktyce, przestrzeganie tych zasad jest kluczowe dla uzyskania estetycznego i funkcjonalnego produktu zgodnego z oczekiwaniami klientki. Dzięki takiemu podejściu można również zminimalizować odpady materiałowe, co jest zgodne z dobrą praktyką w branży odzieżowej.

Pytanie 30

Jaką maszynę należy wykorzystać do szycia elastycznych i rozciągliwych szwów montażowych?

A. Stębnową

B. Łańcuszkową

C. Podszywarkę

D. Ryglówkę

Maszyna łańcuszkowa jest idealnym wyborem do szycia elastycznych, rozciągliwych szwów montażowych, ponieważ wykorzystuje specjalny rodzaj szwu, który zapewnia elastyczność i trwałość. Szway łańcuszkowy składa się z dwóch lub więcej nici, co pozwala na uzyskanie mocnych, a jednocześnie rozciągliwych połączeń. W praktyce, maszyny te są często stosowane w produkcji odzieży sportowej, bielizny oraz innych wyrobów, gdzie ruch i elastyczność materiału są kluczowe. Dzięki użyciu łańcucha nici, szwy nie łamią się łatwo pod wpływem napięcia, co jest niezwykle ważne w przypadku odzieży noszonej w aktywnych sytuacjach. Dobre praktyki w branży zalecają stosowanie maszyn łańcuszkowych w miejscach, gdzie występuje duże rozciąganie materiału, aby zapewnić odpowiednią jakość i trwałość wyrobów końcowych. Warto również zauważyć, że maszyny te mogą być konfigurowane do różnych zastosowań, co czyni je wszechstronnym narzędziem w szyciu.

Pytanie 31

Jak należy przeprowadzić pomiar krawiecki, aby uzyskać wymiar ciała oznaczony symbolem RvRv?

A. W poziomie pomiędzy punktami pachowymi przednim i tylnym

B. W pionie od bocznego punktu szyjnego do brodawkowego

C. W pionie od punktu ramiennego do bocznego punktu rylcowego

D. W poziomie pomiędzy ramionami od strony tylnej

Pomiar krawiecki oznaczony symbolem RvRv powinien być wykonany w kierunku poziomym pomiędzy punktami ramiennymi od strony tylnej, co jest kluczowe dla dokładnego odwzorowania anatomii ciała. Taki pomiar jest istotny w kontekście projektowania odzieży, ponieważ pozwala na odpowiednie dopasowanie materiału do sylwetki osoby. W praktyce, aby uzyskać dokładny wymiar, ważne jest, aby osoba mierzona stała prosto, z ramionami opuszczonymi wzdłuż ciała. Wykonywanie pomiaru z niewłaściwej pozycji może prowadzić do błędnych rezultatów, co w konsekwencji wpłynie na komfort i estetykę odzieży. Standardy branżowe, takie jak ISO 8559, podkreślają znaczenie precyzyjnych pomiarów w kontekście tworzenia odzieży, co jest kluczowe dla osiągnięcia wysokiej jakości produktów. Dobrą praktyką jest również zaznaczenie punktów pomiarowych na ciele, co może ułatwić późniejsze procesy produkcyjne oraz umożliwić zachowanie spójności przy kolejnych pomiarach.

Pytanie 32

W procesie szycia rękawa o fasonie przedstawionym na rysunku można zastosować przyrząd pomocniczy do

A. podwijania materiału (zwijacz).

B. naszywania taśm.

C. wykonywania falbanek.

D. wykonywania marszczenia.

Zastosowanie niewłaściwych przyrządów w procesie szycia często prowadzi do niezadowalających rezultatów. Naszywanie taśm, choć ważne w kontekście wykończeń, nie ma zastosowania w zakresie marszczenia tkaniny. Taśmy są używane głównie do stabilizacji krawędzi materiału lub jako dekoracyjny element, co w kontekście rękawa z marszczeniami jest nieadekwatne. Wykonywanie falbanek, które również pojawiło się w dostępnych odpowiedziach, opiera się na zupełnie innych technikach szycia, które wymagają specyficznych krawędzi i sposobów obróbki materiału, a nie marszczenia. Z kolei podwijanie materiału, pomimo że jest istotnym elementem końcowym w szyciu, nie ma zastosowania w kontekście marszczenia, które wymaga użycia dedykowanego przyrządu do zbierania tkaniny. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe, aby uniknąć błędnych założeń, które mogą prowadzić do frustracji w trakcie procesu szycia. Istotne jest, aby podczas pracy z materiałem dokładnie rozumieć jego właściwości oraz metody obróbki, aby efekty były zgodne z zamierzonymi założeniami projektowymi.

Pytanie 33

Jak należy prasować damski płaszcz z wełnianego flauszu na podszewce?

A. z prawej strony lekko nawilżony materiał, temperatura prasowania 200°C

B. z prawej strony przez mokrą zaparzaczkę, temperatura prasowania 150°C

C. z lewej strony na sucho, temperatura prasowania 110°C

D. z lewej strony przez mokrą zaparzaczkę, temperatura prasowania 120°C

Prasowanie płaszcza damskiego z wełnianego flauszu wymaga szczególnej uwagi i znajomości właściwych metod, co niestety nie zostało uwzględnione w innych odpowiedziach. Na przykład prasowanie po lewej stronie na sucho w temperaturze 110°C nie jest rekomendowane. Wełna jest wrażliwa na wysoką temperaturę, która może prowadzić do skurczenia się tkaniny oraz powstawania niepożądanych zagnieceń. Zastosowanie suchej metody prasowania może dodatkowo narazić materiał na działanie wysokiej temperatury, co w konsekwencji może uszkodzić jego strukturę. Podobnie, prasowanie po prawej stronie lekko zwilżonym materiałem w temperaturze 200°C to zbyt wysoka temperatura dla wełny, co również może przyczynić się do zniszczenia włókien. Nieodpowiednia temperatura oraz brak nawilżenia podczas prasowania mogą prowadzić do spalenia tkaniny, co jest niestety powszechnym błędem, wynikającym z niezrozumienia właściwości materiałów. Ostatecznie, aby prawidłowo zadbać o wełniane płaszcze, zaleca się stosowanie odpowiednich metod prasowania zgodnych z najlepszymi praktykami, co przekłada się na długotrwałe użytkowanie odzieży.

Pytanie 34

Aby uszyć męską koszulę wizytową, powinno się wykorzystać

A. adamaszek

B. drelich

C. flanelę

D. perkal

Flanela, adamaszek i drelich to materiały, które mają różne właściwości i zastosowania, przez co nie są odpowiednie do uszycia wizytowej koszuli męskiej. Flanela, chociaż przyjemna w dotyku, jest tkaniną głównie stosowaną w odzieży casualowej oraz domowej, ze względu na swoją miękkość i ciepło. Jednak ze względu na swoją grubość i luźny splot, nie nadaje się do formalnych stylizacji, w których kluczowy jest schludny i elegancki wygląd. Adamaszek, z drugiej strony, jest materiałem o wyrafinowanym wzorze, często stosowanym w odzieży dekoracyjnej lub do szycia zasłon, a nie codziennych koszul. Drelich, jako tkanina mocna i trwała, jest przeznaczona głównie do odzieży roboczej, co podkreśla jego wytrzymałość, ale nie odpowiada wymaganiom estetycznym wizytowej koszuli, która powinna charakteryzować się elegancją i lekkością. Wybór niewłaściwego materiału do szycia koszuli wizytowej może prowadzić do nieestetycznego wyglądu oraz braku komfortu podczas noszenia. Ważne jest, aby przy wyborze tkanin kierować się ich właściwościami oraz przeznaczeniem, co pozwoli na uzyskanie odzieży zgodnej z oczekiwaniami oraz wysokimi standardami branżowymi.

Pytanie 35

Jak bardzo należy zwiększyć normę wykorzystania tkaniny w szkocką kratę, która ma być użyta do uszycia tradycyjnego żakietu?

A. o 1-2%

B. o 8-10%

C. o 10-12%

D. o 2-8%

Wybór odpowiedzi spoza zakresu 2-8% może wynikać z błędnego zrozumienia, jakie są specyficzne potrzeby związane z szyciem odzieży z wzorami. Odpowiedzi takie jak 'o 1-2%' nie uwzględniają faktu, że wzory takie jak szkocka krata wymagają znacznie większej precyzji w cięciu i dopasowaniu, co z kolei prowadzi do większego zużycia materiału. Z kolei opcje zwiększenia normy o 10-12% czy 8-10% mogą być przesadzone, ponieważ takie wartości znacznie przekraczają standardowe praktyki w branży. Tego rodzaju błędne podejście może wynikać z założenia, że każdy wzór wymaga drastycznego zwiększenia zużycia materiału, co nie jest prawdą. Rzeczywiste zwiększenie powinno być oparte na analizie konkretnego projektu, a nie na ogólnych przypuszczeniach. Ponadto, nieznajomość metod dopasowania wzoru i sposobów cięcia może prowadzić do nadmiernego marnotrawstwa materiału, co jest nieefektywne i kosztowne. Dlatego tak ważne jest zrozumienie specyfiki każdego projektu, aby ustalać normy zużycia tkanin zgodne z rzeczywistymi wymaganiami produkcji.

Pytanie 36

Podaj powód, dla którego nić górna przerywa się podczas szycia?

A. Niewłaściwe wciągnięcie nici w chwytaczu

B. Źle założona nić górna

C. Uszkodzone ostrze igły

D. Zbyt duży nacisk stopki

Uszkodzone żądło igły może być istotnym problemem, ale nie jest bezpośrednią przyczyną zerwania się nici górnej. W przypadku uszkodzenia żądła, igła może nie wnikać w materiał prawidłowo, co może powodować inne problemy, takie jak zacięcia tkaniny lub nieprawidłowe szycie. Niewłaściwe nawleczenie nici w chwytaczu może wpływać na ogólną wydajność maszyny, ale nie jest to główny powód zrywania się nici górnej. Jeśli nić jest źle nawleczona w chwytaczu, może to prowadzić do problemów z tworzeniem ściegu, jednak niekoniecznie musi skutkować zrywaniem nici. Duży docisk stopki również nie jest przyczyną zerwania się nici, choć może wpływać na zbyt mocne ściskanie materiału, co w konsekwencji może prowadzić do problemów z równym przesuwem tkaniny. Zrozumienie, jak różne elementy maszyny wpływają na proces szycia, jest kluczowe do uniknięcia błędów. Wiele osób ma tendencję do przypisywania zrywania nici do uszkodzeń mechanicznych, co nie zawsze jest prawdą. Niezwykle istotne jest również, aby regularnie serwisować sprzęt oraz dbać o jego właściwe ustawienie, aby zminimalizować wszelkie problemy związane z szyciem. Zrozumienie zasad działania maszyny do szycia oraz jej elementów jest kluczowe do skutecznego korzystania z tego narzędzia.

Pytanie 37

Wykonując kalkulację kosztów materiałów i dodatków krawieckich na bluzkę damską przedstawioną na rysunku, należy uwzględnić koszt tkaniny zasadniczej oraz koszty

A. podszewki i guzików.

B. wkładu klejowego i guzików.

C. wkładu klejowego i zamka błyskawicznego.

D. podszewki i wkładu barkowego.

Poprawna odpowiedź wskazuje na wykorzystanie wkładu klejowego oraz guzików, co jest zgodne z praktykami w zakresie szycia i wykończenia odzieży. Wkład klejowy jest powszechnie stosowany do usztywnienia elementów takich jak kołnierzyki, mankiety czy listwy guzikowe, co zapewnia nie tylko estetykę, ale również funkcjonalność. W przypadku bluzek damskich, gdzie często pojawiają się delikatne detale, odpowiednie usztywnienie jest kluczowe dla zachowania ich kształtu w trakcie użytkowania. Guziki, jako istotny element do zapinania odzieży, również wymagają uwzględnienia w kosztach materiałowych. Warto podkreślić, że w procesie kalkulacji kosztów nie tylko należy uwzględnić same materiały, ale także ewentualne zużycie dodatkowych akcesoriów oraz technik szycia, które mogą wpływać na ostateczny wygląd i trwałość produktu. Dobrym przykładem mogą być techniki szycia ręcznego czy maszynowego, które mogą różnić się pod względem użycia materiałów i czasu pracy. Dlatego tak ważne jest, aby przy kalkulacji kosztów brać pod uwagę wszystkie możliwe elementy, co pozwala na dokładne oszacowanie całkowitego kosztu produkcji.

Pytanie 38

Zleceniodawczyni poprosiła o uszycie płaszcza wełnianego z materiałów dostępnych w punkcie usługowym. Do wykonania produktu zużyto 1,80 m wełny w cenie 100,00 zł za 1 m oraz 1,5 m podszewki w cenie 8,00 zł za 1 m. Jakie będą koszty tkaniny oraz podszewki niezbędne do realizacji tego zlecenia?

A. 192,00 zł

B. 208,00 zł

C. 188,00 zł

D. 108,00 zł

Aby obliczyć całkowity koszt tkaniny i podszewki do uszycia płaszcza, należy pomnożyć ilości materiałów przez ich ceny. W tym przypadku zużyto 1,80 m wełny w cenie 100,00 zł za 1 m, co daje koszt 180,00 zł. Dodatkowo wykorzystano 1,5 m podszewki w cenie 8,00 zł za 1 m, co daje koszt 12,00 zł. Suma tych kosztów wynosi 180,00 zł + 12,00 zł = 192,00 zł. Tego rodzaju obliczenia są kluczowe w branży odzieżowej, ponieważ pozwalają dokładnie oszacować wydatki na materiały, co wpływa na wycenę usługi oraz rentowność produkcji. W praktyce, znajomość kosztów materiałów pozwala na lepsze planowanie budżetu oraz kontrolowanie wydatków. Dobrym zwyczajem jest także prowadzenie szczegółowej dokumentacji kosztów, aby móc w przyszłości analizować wydajność i efektywność procesów produkcyjnych.

Pytanie 39

Który z zapisów dotyczących wymiaru obwodu klatki piersiowej jest poprawny?

A. XIXI+ 2PcPl + SySvXpTp = opx

B. XIXI+ 2PcPl + XcXc = opx

C. XIXI+ XcXc = opx

D. SySvXp + 2PcPl + SySvXpTp = opx

Odpowiedzi, które nie są poprawne, bazują na błędnych założeniach dotyczących systemu pomiarowego oraz skomplikowania obliczeń dotyczących obwodu klatki piersiowej. Przykłady takie jak 'XIXI+ XcXc = opx' oraz 'SySvXp + 2PcPl + SySvXpTp = opx' wprowadzają elementy, które nie uwzględniają pełnego obrazu wymagań dotyczących pomiaru. Pierwsza z tych odpowiedzi pomija kluczowy element, jakim jest 2PcPl, co skutkuje niepełnym wynikiem, który nie oddaje rzeczywistego wymiaru. Druga odpowiedź nie bierze pod uwagę istotnych czynników, takich jak różnice w proporcjach ciała oraz typ sylwetki, co jest konieczne do uzyskania dokładnych wyników. Użycie nieodpowiednich symboli i terminologii, jak na przykład w 'SySvXpTp', pokazuje nieporozumienie dotyczące podstawowych koncepcji analizy wymiarów. Kluczowym błędem myślowym jest zatem uproszczenie procesu pomiaru, co prowadzi do niemożności uwzględnienia wszystkich zmiennych, jakie wpływają na ostateczny wynik. Zrozumienie, jak różne elementy wpływają na wymiar kształtu ciała, jest fundamentalne dla profesjonalistów zajmujących się projektowaniem i szyciem odzieży, a błędne wyliczenia mogą prowadzić do poważnych problemów z dopasowaniem i komfortem użytkowania.

Pytanie 40

Przyczyną zaplatania nitek w materiałach podczas szycia szwów montażowych w sukience uszytej z jedwabnej satyny jest

A. nieodpowiedni dobór nici

B. niewłaściwe ustawienie chwytacza

C. niedostatecznie ostre ostrze chwytacza

D. uszkodzone ostrze igły

Złe ustawienie chwytacza oraz zbite ostrze chwytacza są często wskazywane jako potencjalne przyczyny problemów z szyciem, jednak w przypadku zaciągania nitek w tkaninie ich wpływ jest mniejszy. Zły chwytacz może rzeczywiście wpłynąć na sposób, w jaki nitka jest podawana do szycia, ale problem ten raczej nie objawia się bezpośrednio w postaci zaciągania nitek w tkaninie. Z kolei zbite ostrze chwytacza, które nie prawidłowo prowadzi nitkę, ma tendencję do powodowania przetarć i pęknięć, a nie zaciągania. Niewłaściwy dobór nici do tkaniny również nie jest głównym źródłem problemu. Choć użycie niewłaściwych nici może prowadzić do ich łamania lub niepoprawnego szycia, to jednak nie wpływa to bezpośrednio na zaciąganie samych nitek w materiale. Wybór nici powinien być zgodny z typem tkaniny oraz jej właściwościami mechanicznymi. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich konkluzji, to nadmierne uproszczenie problematyki szycia, które jest skomplikowanym procesem wymagającym zrozumienia zarówno jakości materiałów, jak i narzędzi. Zamiast skupić się na aspektach technicznych igły, osoby mogą błędnie przypisywać winę innym elementom maszyny do szycia, co nie prowadzi do skutecznego rozwiązania problemu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej