Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik elektryk
Kwalifikacja: ELE.05 - Eksploatacja maszyn, urządzeń i instalacji elektrycznych
Data rozpoczęcia: 1 lutego 2026 14:20
Data zakończenia: 1 lutego 2026 14:31

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Który przekrój kabla najczęściej używa się do tworzenia obwodów gniazdek w instalacjach domowych podtynkowych?

A. 4 mm²

B. 1 mm²

C. 1,5 mm²

D. 2,5 mm²

Przekrój przewodu 2,5 mm² jest najczęściej stosowany do wykonywania obwodów gniazd wtyczkowych w instalacjach mieszkaniowych podtynkowych, ponieważ zapewnia odpowiednią nośność prądową oraz minimalizuje ryzyko przegrzewania się przewodów. Zgodnie z normą PN-IEC 60364, obwody gniazd wtyczkowych powinny być projektowane z uwzględnieniem maksymalnych obciążeń, które mogą wystąpić w gospodarstwie domowym. Obwody z przekrojem 2,5 mm² są w stanie obsłużyć obciążenie do 16A, co jest wystarczające dla większości sprzętu AGD oraz elektroniki. Przykładowo, standardowa pralka, zmywarka czy kuchenka elektryczna wymagają takiego przekroju, aby zapewnić ich prawidłowe działanie. Użycie mniejszych przekrojów, takich jak 1 mm² czy 1,5 mm², może prowadzić do nadmiernego nagrzewania się przewodów, co zwiększa ryzyko pożaru. Dlatego stosowanie przewodów o przekroju 2,5 mm² w gniazdach wtyczkowych jest zgodne z zasadami bezpieczeństwa oraz dobrymi praktykami w zakresie instalacji elektrycznych.

Pytanie 2

Podczas oględzin silników elektrycznych, w czasie ich postoju, należy sprawdzić

A. wskazania aparatury pomiarowej.

B. poziom drgań.

C. stopień nagrzewania się obudowy i łożysk.

D. szczotki i szczotkotrzymacze.

W czasie postoju silnika elektrycznego mamy idealny moment, żeby spokojnie obejrzeć elementy, do których podczas pracy nie wolno się zbliżać. Do takich części należą właśnie szczotki i szczotkotrzymacze. W maszynach komutatorowych (np. silniki prądu stałego, niektóre silniki pierścieniowe) stan szczotek ma bezpośredni wpływ na iskrzenie, nagrzewanie komutatora, spadki napięcia i ogólnie na niezawodność pracy napędu. Z mojego doświadczenia, jeśli zaniedba się kontrolę szczotek, to potem kończy się na przegrzanym komutatorze, przypalonych lamelkach i drogim remoncie. Podczas postoju można bezpiecznie sprawdzić długość szczotek (czy nie są poniżej dopuszczalnego minimum z instrukcji producenta), równomierność docisku do komutatora lub pierścieni ślizgowych, stan sprężyn w szczotkotrzymaczach, czystość gniazd i brak zanieczyszczeń pyłem węglowym. Sprawdza się też, czy szczotki nie zakleszczają się w szczotkotrzymaczu i czy swobodnie się przesuwają. Dobrą praktyką jest porównanie zużycia wszystkich szczotek – jeśli jedna zużywa się dużo szybciej, to może świadczyć o niewłaściwym docisku, złej geometrii komutatora albo luzach łożysk. W wielu zakładach, zgodnie z instrukcjami eksploatacji i normami dotyczącymi obsługi maszyn elektrycznych, kontrola szczotek i szczotkotrzymaczy jest wpisana w harmonogram przeglądów okresowych właśnie na czas postoju urządzenia. W ruchu ciągłym, szczególnie przy napędach krytycznych technologicznie, takie oględziny w czasie postoju są jednym z kluczowych elementów profilaktyki, bo pozwalają uniknąć nagłej awarii w trakcie produkcji. Moim zdaniem to jeden z tych prostych, ale bardzo „opłacalnych” punktów obsługi bieżącej silników komutatorowych.

Pytanie 3

Która z podanych przyczyn prowadzi do włączenia przekaźnika Buchholtza w celu odłączenia transformatora?

A. Niesymetryczne obciążenie transformatora

B. Przerwa w uziemieniu neutralnego punktu

C. Zwarcie pomiędzy uzwojeniem pierwotnym a wtórnym

D. Przerwa w uzwojeniu pierwotnym

Zwarcie między uzwojeniem pierwotnym a wtórnym transformatora jest jednym z najpoważniejszych zagrożeń, które mogą prowadzić do uszkodzenia urządzenia. Przekaźnik Buchholtza działa jako ochrona transformatora przed skutkami zwarcia, gdyż monitoruje przepływ oleju w transformatorze. W przypadku zwarcia, dochodzi do nagłego wzrostu temperatury i ciśnienia, co powoduje ruch oleju, a to z kolei uruchamia przekaźnik. Odpowiedź na to pytanie odnosi się do podstawowych zasad ochrony urządzeń elektrycznych. Działanie przekaźnika Buchholtza jest zgodne z normami IEC 60214, które określają wymagania dla transformatorów olejowych. W praktyce, stosowanie przekaźników Buchholtza pozwala na wczesne wykrywanie problemów oraz minimalizowanie ryzyka poważnych awarii, co jest kluczowe dla zapewnienia ciągłości pracy systemów energetycznych. W przypadku zadziałania przekaźnika, operator jednostki powinien niezwłocznie przeprowadzić diagnostykę w celu ustalenia przyczyny i podjąć odpowiednie działania naprawcze.

Pytanie 4

Jaką maksymalną wartość prądu ustawioną na przekaźniku termobimetalowym można zastosować w obwodzie zasilania silnika asynchronicznego o parametrach znamionowych U_N = 400 V, P_N = 0,37 kW, I = 1,05 A, n = 2710 l/min, aby zapewnić skuteczną ochronę przed przeciążeniem?

A. It = 1,15 A

B. It = 1,05 A

C. It = 0,88 A

D. It = 1,33 A

Odpowiedź It = 1,15 A jest prawidłowa, ponieważ przekaźniki termobimetalowe są stosowane do zabezpieczania silników elektrycznych przed przeciążeniem. W przypadku silnika o mocy 0,37 kW i prądzie znamionowym 1,05 A, kluczowe jest, aby wartość prądu zadziałania przekaźnika była odpowiednio wyższa od prądu znamionowego, jednak nie możemy jej ustawić zbyt wysoko, aby nie narazić silnika na przeciążenie. Ustalenie wartości na 1,15 A zapewnia odpowiedni margines, który pozwala na chwilowe przeciążenia, ale jednocześnie chroni silnik przed długotrwałym działaniem w warunkach przeciążenia. W praktyce, przekaźniki termobimetalowe są często ustawiane na wartości 1,1-1,2-krotności prądu znamionowego, co odpowiada normom bezpieczeństwa i wydajności. Stosując taką wartość, możemy zminimalizować ryzyko uszkodzenia silnika oraz zwiększyć jego trwałość i niezawodność. Przykładem zastosowania mogą być układy zasilania silników w przemysłowych aplikacjach, gdzie kontrola prądu jest kluczowa dla zachowania efektywności operacyjnej.

Pytanie 5

Który z poniższych elementów nie jest częścią transformatora energetycznego?

A. Uchwyty do podłączenia przewodów

B. Izolatory ceramiczne

C. Rdzeń magnetyczny

D. Silnik synchroniczny

Transformator energetyczny jest urządzeniem, które służy do zamiany napięcia elektrycznego przy pomocy zjawiska indukcji elektromagnetycznej. Kluczowymi częściami transformatora są rdzeń magnetyczny, uzwojenia oraz izolacja. Rdzeń magnetyczny wykonany z cienkich blach stalowych umożliwia efektywne przenoszenie strumienia magnetycznego. Uzwojenia, które są nawinięte na rdzeń, są wykonane z przewodników miedzianych lub aluminiowych i służą do przenoszenia prądu. Izolacja natomiast zabezpiecza przed zwarciami i przepięciami. Silnik synchroniczny, który jest urządzeniem przetwarzającym energię elektryczną na mechaniczną, nie jest częścią transformatora. Transformator nie posiada elementów ruchomych ani nie generuje momentu obrotowego, co jest charakterystyczne dla silników. Wiedza o różnicach między tymi urządzeniami jest kluczowa dla zrozumienia ich działania i zastosowania w przemyśle energetycznym. Transformator jako urządzenie statyczne jest bardziej efektywny w aplikacjach wymagających zmiany napięcia, podczas gdy silniki synchroniczne są używane do napędzania maszyn.

Pytanie 6

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 7

Zidentyfikuj uszkodzenie jednofazowego transformatora redukującego napięcie, jeśli jego znamionowa przekładnia napięciowa wynosi 5, a zmierzone w trybie jałowym napięcia na uzwojeniu pierwotnym i wtórnym wyniosły odpowiednio 230 V oraz 460 V?

A. Przerwa w uzwojeniu wtórnym

B. Przerwa w uzwojeniu pierwotnym

C. Zwarcie w uzwojeniu wtórnym

D. Zwarcie w uzwojeniu pierwotnym

Zwarcie w uzwojeniu pierwotnym transformatora obniżającego napięcie powoduje, że przy braku obciążenia (stan jałowy) napięcie na uzwojeniu pierwotnym nie może osiągnąć wartości znamionowej. W przypadku transformatora o przekładni napięciowej wynoszącej 5, napięcie wtórne powinno wynosić pięć razy mniejsze niż pierwotne, czyli przy napięciu 230 V na uzwojeniu pierwotnym, napięcie wtórne powinno wynosić 46 V. Jednak w omawianym przypadku zmierzono napięcia 230 V i 460 V, co sugeruje, że doszło do zwarcia w uzwojeniu pierwotnym. Takie uszkodzenie może prowadzić do znacznego wzrostu prądu, co jest niebezpieczne dla transformatora, a także dla sieci zasilającej. W praktyce, w celu weryfikacji stanu uzwojeń, stosuje się pomiary impedancji oraz testy napięciowe, które są zgodne z normami IEC i ANSI. W przypadku stwierdzenia zwarcia, konieczne jest szybkie odłączenie zasilania i przeprowadzenie naprawy oraz wymiany uszkodzonych elementów, aby przywrócić prawidłowe funkcjonowanie transformatora.

Pytanie 8

W instalacji oświetleniowej budynku mieszkalnego zamontowane było oświetlenie żarowe. Które źródło światła należy zastosować, modernizując instalację pod kątem najmniejszego zużycia energii elektrycznej?

A. II.

B. IV.

C. I.

D. III.

Prawidłowa jest odpowiedź II, ponieważ przedstawia świetlówkę kompaktową, czyli energooszczędne źródło światła przystosowane do typowego gwintu E27. W porównaniu z klasyczną żarówką żarową (IV) zużywa ona zwykle 4–5 razy mniej energii przy zbliżonym strumieniu świetlnym. Przykładowo, zamiast żarówki 60 W można zastosować świetlówkę kompaktową 11–15 W i otrzymać podobne oświetlenie pomieszczenia. Z mojego doświadczenia w mieszkaniówce właśnie taka zamiana daje najszybszy i najbardziej odczuwalny spadek rachunków za prąd, bez konieczności przerabiania instalacji ani opraw – wystarczy wymiana samego źródła światła. Świetlówki kompaktowe mają sprawność rzędu 50–70 lm/W, podczas gdy zwykłe żarówki żarowe ok. 10–15 lm/W, a halogenowe (III) ok. 18–25 lm/W. Oznacza to, że przy tym samym poziomie oświetlenia w mieszkaniu instalacja z odpowiedzi II będzie pobierała zdecydowanie najmniejszą moc z sieci. Dodatkowo ich trwałość jest wielokrotnie większa niż żarówek tradycyjnych, co ogranicza konieczność częstych wymian i serwisu. W nowoczesnych wymaganiach efektywności energetycznej budynków, normach dotyczących charakterystyki energetycznej oraz w dobrych praktykach projektowania instalacji oświetleniowych w mieszkaniówce zaleca się właśnie stosowanie źródeł o wysokiej skuteczności świetlnej, do których świetlówki kompaktowe (a obecnie również LED) zdecydowanie należą. W praktyce projektanci instalacji elektrycznych przy modernizacjach budynków wielorodzinnych bardzo często przewidują wymianę żarówek na tego typu źródła światła, bo bez ingerencji w przewody i zabezpieczenia można znacząco obniżyć obciążenie obwodów oświetleniowych i zużycie energii elektrycznej.

Pytanie 9

W układzie prostego jednofazowego przekształtnika AC-DC zasilanego z sieci 230 V, którego schemat ideowy przedstawiono na rysunku, uległa uszkodzeniu jedna z diod prostowniczych. W czasie pracy odbiornik R₀ pobiera znamionowy prąd o wartości 20 A. Pojemność kondensatora wynosi 1 mF. Którą z wymienionych diod można zastosować w miejsce uszkodzonej?

A. D22-10R-04

B. D22-20R-04

C. D22-20R-02

D. D22-10R-02

Dioda D22-20R-04 jest właściwym wyborem do zastąpienia uszkodzonej diody w układzie prostownika AC-DC. Jej maksymalne napięcie wsteczne wynosi 2200 V, co znacząco przewyższa wymagane napięcie szczytowe w tym układzie, które wynosi około 325 V (√2 * 230 V). Prąd znamionowy diody to również 20 A, co jest zgodne z prądem pobieranym przez odbiornik R0, co zapewnia stabilną pracę bez ryzyka uszkodzenia diody. Zastosowanie diody o zbyt niskim napięciu wstecznym lub prądzie może prowadzić do jej zniszczenia podczas normalnej pracy. W praktyce, wybór komponentów w elektronicznych układach zasilających powinien opierać się na zasadzie przynajmniej 30% zapasu dla napięcia wstecznego i prądu. Takie podejście zapewnia niezawodność i długą żywotność urządzeń, co jest standardem w branży. Dodatkowo, warto pamiętać, że diody o wyższych parametrach mogą być również stosowane, ale powinny spełniać kryteria energooszczędności, co jest istotne w projektowaniu nowoczesnych układów.

Pytanie 10

Jakie kroki należy podjąć, gdy całkowita wartość spadków napięć w systemie TN-S pomiędzy złączem ZKP a najodleglejszym gniazdem odbiorczym wynosi 9 V, w sieci elektrycznej o napięciu 230 V?

A. Zwiększyć średnicę przewodów kabla WLZ

B. Zmniejszyć średnicę przewodów kabla WLZ

C. Pozostawić instalację zasilającą bez zmian

D. Zwiększyć średnicę przewodów w instalacji wewnętrznej

Dobrze, że to przemyślałeś. Myśl, że zwiększenie przekroju przewodów to zawsze dobry pomysł, nie do końca jest słuszne. W tym przypadku, spadek napięcia na poziomie 9 V w instalacji 230 V jest w dopuszczalnym zakresie, więc nie trzeba nic zmieniać. Zwiększenie kabli może przecież wprowadzić dodatkowe koszty, a także sprawić, że cała instalacja będzie cięższa i większa. A jeśli chodzi o zmniejszanie przekroju żył kabla WLZ, to totalnie nie ma sensu, bo to może prowadzić do jeszcze większych strat napięcia i przegrzewania. Więc generalnie, jeśli wszystko jest w normie, nic nie rób, nie ma co komplikować życia bez potrzeby. Pamiętaj, że dokładne obliczenia i znajomość norm, takich jak PN-IEC 60364, to klucz do robienia dobrych decyzji przy projektowaniu instalacji elektrycznych.

Pytanie 11

W tabeli przedstawiono wyniki pomiarów napięć między przewodami w sieci typu TN-C-S. Jakie uszkodzenie występuje w instalacji?

L1-N	240 V
L2-N	240 V
L3-N	240 V
PEN-N	0 V
PEN-PE	10 V

A. Brak ciągłości przewodu PE

B. Uszkodzenie przewodu N

C. Przebicie izolacji między L1-N

D. Zwarcie między fazami L1-L2

Brak ciągłości przewodu PE w instalacjach TN-C-S jest kluczowym problemem, który może prowadzić do poważnych zagrożeń dla bezpieczeństwa. W sieci TN-C-S przewód PEN pełni podwójną rolę: przewodu neutralnego oraz ochronnego. Przykładowo, w sytuacji, gdy napięcie między przewodem PEN a PE wynosi 10 V, wskazuje to na brak ciągłości w przewodzie PE. W idealnych warunkach napięcie to powinno wynosić 0 V, co oznacza, że przewód ochronny jest prawidłowo uziemiony i pełni swoją funkcję zabezpieczającą. W przypadku braku ciągłości przewodu PE, istnieje ryzyko, że metalowe obudowy urządzeń mogą stać się naładowane, co stwarza niebezpieczeństwo porażenia prądem. W praktyce, wszelkie prace w instalacjach elektrycznych powinny być prowadzone zgodnie z normami, takimi jak PN-IEC 60364, które podkreślają znaczenie prawidłowego uziemienia i ochrony przeciwporażeniowej. Regularne pomiary i inspekcje mogą pomóc w identyfikacji takich problemów, co jest zgodne z zaleceniami zawartymi w dokumentach branżowych.

Pytanie 12

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 13

Jak często, według podanych w tabeli i zalecanych przez Prawo Budowlane czasookresów, należy wykonywać pomiary okresowe skuteczności ochrony przeciwporażeniowej i rezystancji izolacji instalacji elektrycznych w szkołach?

Zalecana częstotliwość wykonywania okresowych badań sprawności technicznej instalacji elektrycznych w zależności od warunków środowiskowych
Lp.	Rodzaj pomieszczenia	Pomiar skuteczności ochrony przeciwporażeniowej (nie rzadziej niż):	Pomiar rezystancji izolacji (nie rzadziej niż):
1	O wyziewach żrących	1 rok	1 rok
2	Zagrożonych wybuchem	1 rok	1 rok
3	Otwarta przestrzeń	1 rok	5 lat
4	Wilgotne i bardzo wilgotne (o wilgotności względnej 75-100%)	1 rok	5 lat
5	Gorące (temperatura powyżej 35 °C)	1 rok	5 lat
6	Zagrożone pożarem	5 lat	1 rok
7	Stwarzające zagrożenie dla ludzi (ZL I, ZL II, ZL III)	5 lat	1 rok
8	Zapylone	5 lat	5 lat

	Pomiar skuteczności ochrony przeciwporażeniowej (nie rzadziej niż):	Pomiar rezystancji izolacji (nie rzadziej niż):
A	1 rok	1 rok
B	1 rok	5 lat
C	5 lat	1 rok
D	5 lat	5 lat

A. A.

B. C.

C. B.

D. D.

Odpowiedź C jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego oraz standardami technicznymi, pomiary skuteczności ochrony przeciwporażeniowej w szkołach powinny być przeprowadzane co 5 lat, natomiast pomiary rezystancji izolacji wymagają okresowego sprawdzania co rok. Takie podejście ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa użytkowników obiektów edukacyjnych, gdzie prawidłowa ochrona przed porażeniem prądem elektrycznym jest kluczowa. Przykładowo, w przypadku awarii systemów ochronnych, konsekwencje mogą być nie tylko materialne, ale przede wszystkim zdrowotne, zagrażające życiu uczniów i personelu. Regularne kontrole pozwalają na wczesne wykrycie potencjalnych usterek, co z kolei przyczynia się do zmniejszenia ryzyka wypadków. Warto zwrócić uwagę na standardy, takie jak PN-IEC 60364, które szczegółowo regulują wymagania dotyczące instalacji elektrycznych oraz ich okresowej konserwacji. Przestrzeganie tych zasad jest nie tylko obowiązkiem, ale również najlepszą praktyką w zarządzaniu bezpieczeństwem elektrycznym w obiektach edukacyjnych.

Pytanie 14

Jaki będzie wpływ zmniejszenia nastawy częstotliwości w falowniku, z którego zasilany jest silnik indukcyjny? (U/f = const)

A. Zwiększy się przeciążalność silnika.

B. Zwiększy się prędkość obrotowa silnika.

C. Zmniejszy się przeciążalność silnika.

D. Zmniejszy się prędkość obrotowa silnika.

Zmniejszenie nastawy częstotliwości w falowniku, przy zachowaniu stałego stosunku napięcia do częstotliwości (U/f = const), prowadzi do obniżenia prędkości obrotowej silnika indukcyjnego. To zjawisko ma swoje podstawy w zasadzie, że prędkość obrotowa silnika indukcyjnego jest bezpośrednio proporcjonalna do częstotliwości zasilającego go napięcia. W praktyce, silniki te są często zasilane z falowników, które umożliwiają precyzyjne sterowanie częstotliwością. Na przykład, w aplikacjach wentylacji i klimatyzacji, zmniejszenie częstotliwości pozwala na regulację przepływu powietrza w odpowiedzi na aktualne potrzeby systemu. Dobre praktyki w inżynierii elektrycznej sugerują, że odpowiednie dostosowanie częstotliwości pozwala nie tylko na oszczędności energetyczne, ale także na wydłużenie żywotności urządzeń poprzez minimalizację przeciążeń. Warto pamiętać, że zmiana nastawy częstotliwości może także wpływać na moment obrotowy silnika, co jest istotne w kontekście jego zastosowań przemysłowych i automatyzacji.

Pytanie 15

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 16

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 17

Aby przeprowadzić bezpieczne oraz efektywne działania mające na celu zlokalizowanie uszkodzenia w silniku jednofazowym z kondensatorem rozruchowym, należy wykonać kolejność następujących czynności:

A. przeprowadzić oględziny oraz pomiary kontrolne, odłączyć zasilanie, odkręcić pokrywę tabliczki zaciskowej, rozładować kondensator

B. rozładować kondensator, przeprowadzić oględziny oraz pomiary kontrolne, odłączyć zasilanie, odkręcić pokrywę tabliczki zaciskowej

C. odkręcić pokrywę tabliczki zaciskowej, rozładować kondensator, przeprowadzić oględziny oraz pomiary kontrolne, odłączyć zasilanie

D. odłączyć zasilanie, odkręcić pokrywę tabliczki zaciskowej, rozładować kondensator, przeprowadzić oględziny oraz pomiary kontrolne

Poprawna odpowiedź polega na odłączeniu napięcia zasilania, odkręceniu pokrywy tabliczki zaciskowej, rozładowaniu kondensatora i przeprowadzeniu oględzin oraz pomiarów sprawdzających. Każdy z tych kroków ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa i efektywności pracy. Pierwszym krokiem jest odłączenie napięcia zasilania, co minimalizuje ryzyko porażenia prądem oraz zapobiega uszkodzeniom sprzętu. Następnie, odkręcenie pokrywy tabliczki zaciskowej umożliwia dostęp do wewnętrznych komponentów silnika. Warto zauważyć, że kondensatory mogą przechowywać ładunek elektryczny nawet po odłączeniu zasilania, dlatego ważne jest, aby rozładować kondensator przed dalszymi pracami, co eliminuje ryzyko porażenia. Ostatnim krokiem są oględziny i pomiary, które pozwalają na diagnozowanie potencjalnych uszkodzeń oraz ocenę stanu technicznego silnika. Stosowanie tej kolejności działań jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa oraz spotykanymi w normach branżowych, co zapewnia skuteczność działań serwisowych i naprawczych.

Pytanie 18

Przed rozpoczęciem wymiany uszkodzonych części instalacji elektrycznej do 1 kV, należy najpierw odłączyć napięcie, a następnie stosować się do zasad bezpieczeństwa w poniższej kolejności:

A. zabezpieczyć przed ponownym załączeniem, uziemić instalację elektryczną, potwierdzić brak napięcia

B. potwierdzić brak napięcia, uziemić instalację elektryczną, zabezpieczyć przed ponownym załączeniem

C. zabezpieczyć przed ponownym załączeniem, potwierdzić brak napięcia, uziemić instalację elektryczną

D. potwierdzić brak napięcia, zabezpieczyć przed ponownym załączeniem, uziemić instalację elektryczną

Zrozumienie procedur bezpieczeństwa przed pracami przy instalacjach elektrycznych jest kluczowe dla uniknięcia niebezpieczeństw. W sytuacji, gdy najpierw potwierdzamy brak napięcia lub uziemiamy instalację przed zabezpieczeniem jej przed powtórnym załączeniem, narażamy się na poważne ryzyko. Potwierdzenie braku napięcia jest ważnym krokiem, ale jego wcześniejsze wykonanie bez odpowiednich zabezpieczeń może prowadzić do sytuacji, w której instalacja zostanie przypadkowo załączona podczas wykonywania prac. Z tego powodu, nie jest wystarczające jedynie potwierdzenie braku napięcia, ponieważ w tym momencie pracujący elektryk może być narażony na kontakt z energią elektryczną. Uziemienie systemu elektrycznego przed zabezpieczeniem przed załączeniem również nie jest właściwą praktyką; uziemienie powinno być ostatnim krokiem, aby zapewnić, że wszelkie ewentualne pozostałe ładunki są odprowadzone, ale nie przed podjęciem odpowiednich środków ostrożności. Kluczowe jest, aby zawsze najpierw zastosować blokady, które fizycznie uniemożliwiają włączenie zasilania, a następnie upewnić się o braku napięcia, co pozwala na bezpieczne przeprowadzenie dalszych działań. Tego rodzaju zaniedbanie w przestrzeganiu kolejności działań może prowadzić do tragicznych wypadków oraz poważnych konsekwencji zdrowotnych dla osób wykonujących prace w instalacjach elektrycznych.

Pytanie 19

Dodatkowy przewód ochronny w instalacji wykonanej przewodem LYd 750 4x2,5 zamocowanej na uchwytach na ścianie piwnicy powinien być oznaczony symbolem

A. ADY 750 1x2,5

B. LYc 300/500 1x6

C. YDY 450/750 1x2,5

D. Dyd 750 1x4

Wybór innych oznaczeń przewodów, takich jak YDY 450/750 1x2,5, ADY 750 1x2,5 czy LYc 300/500 1x6, wskazuje na nieporozumienie w zakresie doboru przewodów ochronnych w instalacjach elektrycznych. Przewód YDY 450/750 1x2,5 charakteryzuje się niższą klasą napięciową, co sprawia, że nie jest odpowiedni do zastosowań, gdzie występują napięcia do 750V. Podobnie przewód ADY 750 1x2,5, mimo że oznaczenie sugeruje, iż jest przystosowany do napięcia 750V, nie spełnia wymogów dotyczących ochrony, które są kluczowe w instalacjach z przewodami LYd. Z kolei przewód LYc 300/500 1x6 ma oznaczenie wskazujące na jeszcze niższe napięcie i nieodpowiednią średnicę, co czyni go nieodpowiednim do warunków wymagających solidnej ochrony. Typowym błędem myślowym, prowadzącym do wyboru tych przewodów, jest skupienie się wyłącznie na oznaczeniu napięcia, bez uwzględnienia ich rzeczywistej charakterystyki oraz przeznaczenia. Kluczowe jest, aby przy doborze przewodów nie tylko kierować się wartościami napięcia, ale również odpowiednimi normami bezpieczeństwa, jak PN-IEC 60364, które określają wymagania dla instalacji elektrycznych. W praktyce, stosowanie niewłaściwych przewodów może prowadzić do poważnych skutków, takich jak uszkodzenia sprzętu, a co gorsza, zagrożenia dla życia użytkowników.

Pytanie 20

Jakie przyrządy można zastosować do pomiaru mocy czynnej?

A. Amperomierz oraz licznik

B. Waromierz oraz amperomierz

C. Woltomierz oraz omomierz

D. Woltomierz i amperomierz

Woltomierz i amperomierz są kluczowymi przyrządami do pomiaru mocy czynnej w obwodach elektrycznych. Moc czynna, zwana również mocą rzeczywistą, wyrażana jest w watach (W) i można ją obliczyć jako iloczyn napięcia (V) i natężenia prądu (I), pomnożony przez cosinus kąta fazowego między prądem a napięciem (P = V * I * cos(φ)). Woltomierz służy do pomiaru napięcia w obwodzie, podczas gdy amperomierz mierzy natężenie prądu, co pozwala na efektywne obliczenie mocy czynnej. W praktyce, aby uzyskać dokładny pomiar mocy, niezbędne jest także uwzględnienie współczynnika mocy, zwłaszcza w obwodach z obciążeniem indukcyjnym lub pojemnościowym. Ponadto, w przypadku systemów przemysłowych, pomiary mocy czynnej są fundamentalne dla oceny efektywności energetycznej, co jest zgodne z normami ISO 50001, które koncentrują się na zarządzaniu energią. Dobrą praktyką jest regularna kalibracja tych przyrządów, aby zapewnić dokładność pomiarów.

Pytanie 21

Jakie oznaczenie powinna nosić wkładka bezpiecznikowa, którą trzeba zainstalować w celu zabezpieczenia silników oraz urządzeń rozdzielczych?

A. gR

B. gB

C. aM

D. aL

Wkładka bezpiecznikowa oznaczona symbolem aM jest przeznaczona do ochrony silników oraz urządzeń rozdzielczych przed przeciążeniem i zwarciem. Oznaczenie to wskazuje, że bezpiecznik ten ma charakterystykę czasowo-prądową, która jest dostosowana do pracy urządzeń z silnikami, co oznacza, że pozwala na chwilowe przekroczenie dopuszczalnego prądu w momencie rozruchu silnika, co jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania urządzeń elektrycznych. W praktyce oznacza to, że wkładka aM jest w stanie znieść większy prąd przez krótki czas, co zapobiega niepotrzebnym wyłączeniom w przypadku chwilowych przeciążeń. Takie wkładki są szczególnie zalecane w instalacjach, gdzie silniki startują z dużym momentem, co generuje znaczne obciążenia prądowe. Wdrożenie wkładek aM zgodnie z normami IEC 60269, które określają wymagania dla wkładek bezpiecznikowych, jest dobrą praktyką, zapewniającą bezpieczeństwo oraz niezawodność systemów elektrycznych.

Pytanie 22

W którym z wymienionych urządzeń należy zastosować przedstawione na rysunku zabezpieczenie nadprądowe?

A. W sprzęcie elektronicznym.

B. W urządzeniu fotowoltaicznym.

C. W zasilaczu komputerowym.

D. W multimetrze przenośnym.

Zabezpieczenie nadprądowe, które zostało przedstawione na rysunku, jest kluczowym elementem ochrony w instalacjach fotowoltaicznych. Jego parametry, 350A-690V DC 1500V, są odpowiednie dla systemów pracujących z wysokimi napięciami stałymi, które są typowe w instalacjach solarnych. W takich systemach, zabezpieczenia nadprądowe pełnią rolę ochronną, pozwalając na detekcję przeciążeń oraz zwarć, co może zapobiec uszkodzeniom komponentów, takich jak inwertery czy panele słoneczne. W przypadku przeciążenia, zabezpieczenie odcina zasilanie, co minimalizuje ryzyko pożaru lub uszkodzeń sprzętu. W praktyce, stosowanie takich zabezpieczeń jest zgodne z normą IEC 60364 oraz wytycznymi producentów instalacji PV, co zapewnia zgodność z międzynarodowymi standardami bezpieczeństwa. Dzięki ich zastosowaniu, nie tylko zwiększa się bezpieczeństwo systemu, ale również wydajność energetyczna, co jest kluczowe w kontekście rosnącego znaczenia energii odnawialnej.

Pytanie 23

Układ pokazany na rysunku stosowany jest do pomiarów

A. impedancji pętli zwarcia.

B. prądu upływu.

C. rezystancji izolacji.

D. rezystancji uziomu.

Pomiar prądu upływu, rezystancji izolacji oraz impedancji pętli zwarcia są ważnymi aspektami diagnostyki instalacji elektrycznych, jednak nie są to metody właściwe do oceny rezystancji uziomu. Prąd upływu odnosi się do niezamierzonego przepływu prądu, który może wskazywać na uszkodzenie izolacji. Jest to istotna kwestia, ale nie dotyczy bezpośrednio pomiaru rezystancji uziomu, który jest kluczowy dla efektywności systemu uziemienia. Z kolei rezystancja izolacji mierzy zdolność izolacji do zatrzymywania prądu w obrębie przewodów i nie ma bezpośredniego związku z opornością uziomu. Podobnie, impedancja pętli zwarcia dotyczy analizy obwodów elektrycznych podczas zwarcia i jest używana głównie do oceny skuteczności zabezpieczeń, a nie do pomiaru rezystancji uziomu. Pomyłki w odpowiadaniu na to pytanie mogą wynikać z niepełnego zrozumienia, które parametry elektryczne są odpowiednie do oceny konkretnego aspektu instalacji. Zrozumienie specyfiki każdego z tych pomiarów i ich zastosowania w praktyce jest kluczowe dla bezpiecznego projektowania i eksploatacji systemów elektrycznych. Wszelkie pomiary powinny być przeprowadzane zgodnie z aktualnymi normami i najlepszymi praktykami branżowymi, aby zapewnić wysoką jakość i bezpieczeństwo instalacji.

Pytanie 24

Jakie powinno być znamionowe natężenie prądu dla instalacyjnego wyłącznika nadprądowego używanego w systemie z napięciem 230 V, 50 Hz, jako zabezpieczenie obwodu wykonanego z przewodu 3x2,5 mm², który zasila 1-fazowy piec elektryczny o mocy 3 kW?

A. 16 A

B. 6 A

C. 25 A

D. 10 A

Wybór znamionowego prądu instalacyjnego wyłącznika nadprądowego na poziomie 16 A w przypadku obwodu zasilającego piec elektryczny o mocy 3 kW jest zgodny z zasadami zabezpieczeń elektrycznych. Przy napięciu 230 V, prąd pobierany przez piec można obliczyć, korzystając ze wzoru P = U * I, co daje I = P / U, a w naszym przypadku I = 3000 W / 230 V = 13,04 A. Z tego wynika, że wyłącznik nadprądowy o znamionowym prądzie 16 A będzie odpowiedni, zapewniając odpowiedni margines bezpieczeństwa oraz uwzględniając warunki pracy, takie jak prądy rozruchowe. Zgodnie z normą PN-IEC 60364-4-41, zabezpieczenia instalacyjne powinny być dobrane z odpowiednim zapasem, aby zminimalizować ryzyko wyzwolenia wyłącznika w normalnych warunkach eksploatacyjnych. Dodatkowo, zastosowanie przewodu 3x2,5 mm², który ma odpowiednią zdolność prądową, sprzyja bezpieczeństwu i niezawodności instalacji. W praktyce, 16 A jest powszechnie stosowane dla podobnych obwodów, co czyni tę odpowiedź właściwą.

Pytanie 25

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 26

Jakiego składnika nie powinien mieć kabel zasilający do głównej rozdzielnicy w strefie przemysłowej, która jest klasyfikowana jako niebezpieczna pod względem pożaru?

A. Obudowy stalowej.

B. Żył z aluminium.

C. Zewnętrznego splotu włóknistego.

D. Pokrywy polietylenowej.

Zewnętrzny oplot włóknisty nie jest odpowiednim elementem w przypadku kabli zasilających używanych w pomieszczeniach przemysłowych o podwyższonym ryzyku pożarowym. W takich środowiskach kluczowe jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony przed działaniem ognia oraz substancji chemicznych. Oplot włóknisty, choć lekki i elastyczny, nie oferuje wystarczającej odporności na wysokie temperatury ani zabezpieczenia przed rozprzestrzenieniem się ognia. W praktyce, kable w takich strefach powinny posiadać pancerz stalowy, który chroni przed mechanicznymi uszkodzeniami oraz powłokę polietylenową, która zapewnia odpowiednią odporność na ogień. Zastosowanie takich materiałów jest zgodne z normami, takimi jak PN-EN 50575, która określa wymagania dotyczące kabli w kontekście ochrony przeciwpożarowej. Warto również pamiętać, że odpowiednia konstrukcja kabli zasilających może mieć kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa całego systemu zasilania w obiektach przemysłowych.

Pytanie 27

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 28

Która z poniższych przyczyn powoduje, że przekaźnik Buchholza działa na wyłączenie transformatora?

A. Niesymetryczne obciążenie transformatora

B. Brak w uzwojeniu pierwotnym

C. Zwarcie między uzwojeniem pierwotnym a wtórnym

D. Brak uziemienia punktu neutralnego

Zwarcie między uzwojeniem pierwotnym i wtórnym to jedna z najpoważniejszych awarii, które mogą wystąpić w transformatorze. Przekaźnik Buchholza jest specjalnie zaprojektowany do detekcji i reagowania na tego typu problemy. W momencie, gdy dochodzi do zwarcia, prąd płynący przez uzwojenia gwałtownie wzrasta, co powoduje nagłe zmiany w przepływie oleju w transformatorze. Czujniki w przekaźniku Buchholza wykrywają te zmiany, co skutkuje jego aktywacją i wyłączeniem transformatora. Takie działanie ma na celu ochronę urządzenia przed dalszymi uszkodzeniami oraz minimalizację ryzyka wystąpienia poważnych awarii. W praktyce, stosowanie przekaźnika Buchholza jest normą w przemyśle energetycznym, działając zgodnie z wytycznymi Międzynarodowej Komisji Elektrotechnicznej (IEC) oraz krajowymi standardami ochrony urządzeń elektroenergetycznych. Regularne inspekcje i testy przekaźników Buchholza są kluczowe dla zapewnienia ich niezawodności i skuteczności w diagnostyce awarii, co jest istotne dla ciągłości dostaw energii.

Pytanie 29

Jakie czynności oraz w jakiej kolejności powinny zostać dokonane podczas wymiany uszkodzonego łącznika elektrycznego?

A. Odłączyć zasilanie, sprawdzić brak napięcia, wymontować uszkodzony łącznik

B. Wymontować uszkodzony łącznik, odłączyć zasilanie, sprawdzić ciągłość połączeń

C. Załączyć zasilanie, sprawdzić ciągłość połączeń, wymontować uszkodzony łącznik

D. Odłączyć zasilanie, wymontować uszkodzony łącznik, sprawdzić ciągłość połączeń

Odpowiedź "Odłączyć napięcie, sprawdzić brak napięcia, wymontować uszkodzony łącznik" jest prawidłowa, ponieważ obejmuje kluczowe kroki niezbędne do bezpiecznej wymiany łącznika elektrycznego. Pierwszym krokiem jest odłączenie napięcia, co jest absolutnie konieczne, aby zapobiec porażeniu prądem. Takie działanie jest zgodne z zasadą bezpieczeństwa elektrycznego, zgodnej z normą PN-IEC 60364. Następnie, sprawdzenie braku napięcia za pomocą odpowiednich narzędzi, takich jak wskaźnik napięcia, pozwala upewnić się, że instalacja jest całkowicie bezpieczna do pracy. To kluczowy krok, który chroni technika przed niebezpieczeństwem. Po potwierdzeniu braku napięcia można przystąpić do demontażu uszkodzonego łącznika. Dobrą praktyką jest również sprawdzenie stanu przewodów, co zapewnia, że nowy łącznik będzie poprawnie funkcjonować. Przykład zastosowania tej procedury można zaobserwować podczas serwisów i konserwacji instalacji elektrycznych w domach i biurach, gdzie przestrzeganie zasad bezpieczeństwa może zapobiec poważnym wypadkom.

Pytanie 30

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 31

Przy badaniu uszkodzonego silnika trójfazowego połączonego w gwiazdę zmierzono rezystancje uzwojeń i rezystancje izolacji. Zamieszczone w tabeli wyniki pomiarów pozwalają stwierdzić, że możliwe jest

Wielkość mierzona	Wartość, Ω
Rezystancja uzwojeń między zaciskami silnika:
U1 – V1	10,0
V1 – W1	∞
W1 – U1	∞
Rezystancja izolacji między zaciskami a obudową silnika:	Wartość, MΩ
U1 – PE	15,5
V1 – PE	15,5
W1 – PE	0

A. przerwanie uzwojenia V1 - V2

B. odkręcenie się i dotknięcie obudowy przez przewód spod zacisku Wl

C. odkręcenie się i dotknięcie obudowy przez przewód spod zacisku V1

D. przerwanie uzwojenia Ul - U2

Analizując pozostałe odpowiedzi, można zauważyć, że każda z nich opiera się na błędnych założeniach dotyczących stanu uzwojeń i ich izolacji. Przerwanie uzwojenia V1 - V2 nie mogłoby być przyczyną niskiej rezystancji izolacji, która została zmierzona dla zacisku W1. Przede wszystkim, przerwanie obwodu mechanicznymi uszkodzeniami uzwojenia skutkowałoby innym rezultatem pomiaru rezystancji, a nie bezpośrednim zwarciem do obudowy, jak to ma miejsce w sytuacji, gdy przewód odkręca się i dotyka obudowy. Podobnie, stwierdzenie dotyczące przerwania uzwojenia Ul - U2 również opiera się na mylnych przesłankach, ponieważ pomiary pokazują, że pozostałe uzwojenia mają normatywną rezystancję izolacyjną, co nie sugeruje ich uszkodzeń. Niekiedy osoby analizujące takie wyniki mogą błędnie interpretować wysokie wartości rezystancji jako oznakę problemu, podczas gdy w rzeczywistości są to zdrowe, działające uzwojenia. Kluczowe jest zrozumienie, że w kontekście bezpieczeństwa elektrycznego oraz wydajności urządzeń, analiza wyników pomiarów wymaga dokładności oraz znajomości zasad działania silników elektrycznych, co może zapobiegać nieporozumieniom i niewłaściwym diagnozom. W branży elektrycznej nieprzestrzeganie standardów pomiarów i analiz może prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym uszkodzenia sprzętu oraz zagrożenia dla zdrowia użytkowników.

Pytanie 32

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 33

W jakim celu stosuje się kondensator rozruchowy w silniku, którego schemat przedstawiono na rysunku?

A. Zwiększenia momentu rozruchowego.

B. Zmniejszenia mocy czynnej pobieranej z sieci.

C. Zmniejszenia sprawności silnika.

D. Zwiększenia mocy silnika.

Istnieje szereg koncepcji dotyczących działania kondensatorów rozruchowych w silnikach jednofazowych, które mogą prowadzić do mylnych wniosków. Zmniejszenie mocy czynnej pobieranej z sieci nie jest celem stosowania kondensatora rozruchowego, gdyż jego główną funkcją jest zwiększenie momentu rozruchowego. Zmniejszenie sprawności silnika, które sugeruje jedna z odpowiedzi, również nie jest adekwatnym podejściem, ponieważ kondensator rozruchowy, poprzez poprawę warunków startowych, wpływa na efektywność działania silnika, a nie ją obniża. Z kolei sugestia o zwiększeniu mocy silnika nie uwzględnia, że kondensator rozruchowy nie zmienia nominalnej mocy silnika, lecz jedynie wspomaga go w fazie rozruchu. Typowym błędem myślowym jest mylenie chwilowego zapotrzebowania na moc w momencie rozruchu z jego długoterminową efektywnością. Ważne jest również, aby w kontekście doboru kondensatorów kierować się standardami branżowymi oraz zasadami projektowania, aby zapewnić ich optymalne działanie w konkretnej aplikacji. Zrozumienie roli kondensatora rozruchowego jest kluczowe dla skutecznego projektowania układów zasilania i zapewnienia ich niezawodności w eksploatacji.

Pytanie 34

Jaką wartość powinien mieć prąd znamionowy bezpiecznika aparatowego zamontowanego w obwodzie uzwojenia pierwotnego transformatora jednofazowego, którego parametry to: U_1N = 230 V, U_2N = 13 V, używanego w ładowarce do akumulatorów, jeżeli przewidywany prąd obciążenia podczas ładowania akumulatorów wynosi 15 A?

A. 16 A

B. 6 A

C. 10 A

D. 1 A

Wybór wartości prądu znamionowego bezpiecznika aparaturowego jest kluczowy dla prawidłowego funkcjonowania obwodów elektrycznych. W przypadku analizowanej sytuacji, niewłaściwe odpowiedzi mogą wynikać z kilku błędnych koncepcji. Na przykład, wartość 6 A mogłaby sugerować nadmierne zabezpieczenie, które zmniejszyłoby efektywność działania transformatora, jednocześnie nie spełniając potrzeb obciążenia. Bezpiecznik o tej wartości mógłby nie zareagować odpowiednio na chwilowe przeciążenia, co prowadzi do ryzyka uszkodzenia transformatora. Z kolei odpowiedź 10 A wydaje się bliska, ale nadal jest wyższa niż rzeczywiste potrzeby, co może skutkować nadmiernym ryzykiem w przypadku wystąpienia zwarć. Podobnie, wybór 16 A jest niewłaściwy, ponieważ znacznie przekracza obliczony prąd obciążenia 15 A, co byłoby niezgodne z zasadą ochrony przed przeciążeniem i zwarciem. W praktyce, dobór wartości prądu znamionowego powinien być oparty na rzeczywistym obciążeniu, a także dostępnych normach dotyczących zabezpieczeń. Właściwy wybór nie tylko zapewnia bezpieczeństwo instalacji, ale także optymalizuje jej działanie, co ma kluczowe znaczenie w kontekście długotrwałej eksploatacji transformatorów w systemach ładowania akumulatorów.

Pytanie 35

Które z wymienionych uszkodzeń można wykryć w układzie pomiarowym przedstawionym na rysunku?

A. Przebicie izolacji przewodu fazowego urządzenia elektrycznego.

B. Przebicie izolacji przewodu neutralnego urządzenia elektrycznego.

C. Przerwę w przewodzie ochronnym urządzenia wykonanego w III klasie ochronności.

D. Przerwę w przewodzie ochronnym urządzenia wykonanego w I klasie ochronności.

Układ pomiarowy, który analizujemy, jest specjalistycznym narzędziem służącym do oceny stanu izolacji urządzeń elektrycznych. Dzięki zastosowaniu odpowiednich technik pomiarowych, możliwe jest wykrycie przerwy w przewodzie ochronnym, co jest kluczowym aspektem w zapewnieniu bezpieczeństwa użytkowania urządzeń w I klasie ochronności. Urządzenia tej klasy muszą być wyposażone w przewód ochronny, który ma na celu odprowadzenie prądu do ziemi w przypadku uszkodzenia izolacji. W sytuacji, gdy przewód ochronny jest przerwany, układ pomiarowy sygnalizuje problem, co przekłada się na możliwość szybkiej interwencji i naprawy. Zgodnie z normą PN-EN 61140:2017-03, zarówno pomiar rezystancji izolacji, jak i integralność systemu uziemienia są kluczowe dla oceny bezpieczeństwa urządzeń elektrycznych, co czyni tę wiedzę niezwykle istotną w codziennym użytkowaniu i konserwacji sprzętu elektronicznego. Dodatkowo, znajomość zasad wykrywania uszkodzeń w układach elektrycznych pozwala na lepsze przygotowanie do sytuacji awaryjnych, co zwiększa ogólny poziom bezpieczeństwa w miejscu pracy.

Pytanie 36

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 37

Który z mierników przeznaczony jest do bezpośredniego pomiaru napięcia na uzwojeniu wzbudzenia maszyny synchronicznej?

A. Miernik 2.

B. Miernik 3.

C. Miernik 1.

D. Miernik 4.

Wybór czegoś innego niż woltomierz do pomiaru napięcia na uzwojeniu wzbudzenia maszyny synchronicznej to po prostu zła decyzja. Amperomierze, jak Miernik 1 i Miernik 2, są stworzone do mierzenia natężenia prądu, więc do napięcia się nie nadają. Jak użyjesz amperomierza do pomiaru napięcia, to możesz dostać błędne odczyty, a w najgorszym przypadku nawet zepsuć urządzenie, bo amperomierze muszą być podłączone w szereg, co przy pomiarze napięcia nie ma sensu. Poza tym, woltomierz, taki jak Miernik 4, działa na zasadzie pomiaru różnicy potencjałów, co jest mega istotne dla działania maszyny synchronicznej. Jak ktoś nie rozumie różnicy między tymi urządzeniami i ich zastosowaniami, to może popełnić duże błędy w diagnostyce systemów elektrycznych. W przemyśle, gdzie kontrolowanie parametrów elektrycznych jest na wagę złota, źle dobrany sprzęt może prowadzić do dużych problemów i awarii. Dlatego tak ważne jest, żeby wiedzieć, jakie narzędzia wybrać do różnych pomiarów, bo to jest kluczowe w branży elektrycznej.

Pytanie 38

Która z wymienionych operacji jest związana z obsługą przepływu energii elektrycznej w urządzeniu napędowym klasy IV?

A. Zamiana uszkodzonego elementu w urządzeniu

B. Zatrzymanie urządzenia w przypadku awarii

C. Mierzenie napięcia zasilającego to urządzenie

D. Weryfikacja ustawienia zabezpieczenia przed przeciążeniem

Zrozumienie różnych działań przy obsłudze urządzeń napędowych to ważny element, ale nie zawsze są one związane z pilną reakcją w sytuacjach awaryjnych. Na przykład, sprawdzenie zabezpieczeń przeciążeniowych czy pomiar napięcia zasilającego to ważne rzeczy, ale nie są one bezpośrednio związane z natychmiastowym zatrzymywaniem urządzenia w kryzysowych momentach. Zabezpieczenie przeciążeniowe chroni silnik przed nadmiernym obciążeniem, ale jego sprawdzenie to nie to samo co szybka reakcja w awarii. Pomiar napięcia zasilającego to bardziej sprawdzanie, czy wszystko działa jak trzeba, a nie coś, co załatwia sprawę w przypadku zagrożenia. Wymiana uszkodzonego elementu też jest istotna, ale na pewno nie pomoże, jeśli już jest awaria. Często myśli się, że działania prewencyjne wystarczą, żeby uniknąć problemów, a to może prowadzić do chaosu i większego ryzyka. Dlatego w takich sytuacjach najlepiej skupić się na zatrzymaniu urządzenia – to jest podstawowe i naprawdę nie można tego bagatelizować.

Pytanie 39

Zmierzone parametry rezystancji cewki stycznika umiejscowionej w obwodzie sterującym silnikiem wynoszą 0 Ω. Na tej podstawie można wnioskować, że

A. cewka stycznika działa prawidłowo

B. przewód fazowy jest odłączony

C. przewód neutralny jest odłączony

D. cewka stycznika jest uszkodzona

Prawidłowe zrozumienie funkcji cewki stycznika i interpretacji wyników pomiarów rezystancji jest kluczowe w diagnostyce układów elektronicznych. Twierdzenie, że przewód neutralny jest odłączony, nie ma związku z pomiarem rezystancji cewki. W przypadku odłączenia przewodu neutralnego, cewka nie mogłaby być zasilana, ale pomiar rezystancji nie będzie wynosił 0 Ω, lecz wykazywałby nieskończoność, ponieważ nie byłoby obwodu zamkniętego. Analogicznie, stwierdzenie, że przewód fazowy jest odłączony, jest również nieprawidłowe. Odłączenie przewodu fazowego skutkuje brakiem zasilania, co także nie przejawia się w pomiarze rezystancji, a raczej w braku reakcji cewki. Odpowiedź twierdząca, że cewka stycznika jest sprawna, jest sprzeczna z zasadami elektrycznymi, ponieważ rezystancja wynosząca 0 Ω wskazuje na zwarcie, co jednoznacznie sugeruje usterkę. Ważne jest, aby przed rozpoczęciem diagnostyki zrozumieć, że analizowane pomiary muszą być interpretowane w kontekście całego układu oraz jego zasad działania. Niezrozumienie tych zasad może prowadzić do błędnych diagnoz, co w efekcie obniża skuteczność prac konserwacyjnych i zwiększa ryzyko awarii sprzętu elektrycznego.

Pytanie 40

W jakim celu stosuje się kondensator rozruchowy w silniku, którego schemat przedstawiono na ilustracji?

A. W celu zmniejszenia sprawności silnika.

B. W celu zwiększenia mocy silnika.

C. W celu zmniejszenia mocy czynnej pobieranej z sieci.

D. W celu zwiększenia momentu rozruchowego.

W tym typie silnika jednofazowego z uzwojeniem głównym i pomocniczym łatwo pomylić rolę kondensatora i przypisać mu różne, często błędne funkcje. Kondensator rozruchowy nie służy do „pompowania” mocy silnika ponad wartość znamionową. Moc mechaniczna oddawana na wale zależy głównie od konstrukcji silnika, przekroju żelaza, liczby zwojów, prądu i strat. Kondensator nie jest jakimś turbo-dopalaczem, który magicznie zwiększa moc; on jedynie poprawia warunki powstawania momentu elektromagnetycznego podczas startu, tworząc lepsze pole wirujące. Czasem pojawia się też mylne skojarzenie, że dodatkowy kondensator ma „pogorszyć sprawność”, bo coś tam jeszcze pobiera prąd. W rzeczywistości sprawność silnika w stanie ustalonym praktycznie nie jest określana przez kondensator rozruchowy, bo ten element i tak jest odłączany po rozruchu. Owszem, kondensator pracy wpływa na charakter prądu (koryguje cos φ), ale nie po to, żeby sprawność spadła, tylko żeby układ działał stabilnie. Kolejne typowe złudzenie to przekonanie, że kondensator rozruchowy zmniejsza moc czynną pobieraną z sieci. W momencie rozruchu silnik wręcz pobiera duży prąd, a więc i sporą moc czynną, bo musi pokonać bezwładność i często obciążenie mechaniczne. Kondensator wprowadza składnik pojemnościowy prądu, poprawiając warunki elektromagnetyczne w silniku, ale nie jest elementem służącym do oszczędzania energii w takim sensie, jak kompensacja mocy biernej w rozdzielnicy. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro kondensator „coś poprawia”, to od razu kojarzy się to z oszczędnością energii albo zwiększeniem mocy. W silnikach jednofazowych jego główna rola jest inna: wytworzenie odpowiedniego przesunięcia fazowego między prądami w uzwojeniu głównym i pomocniczym, tak aby przy rozruchu powstał wystarczająco duży moment elektromagnetyczny, który pewnie ruszy wirnik nawet przy ciężkim obciążeniu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej