Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik pojazdów samochodowych
Kwalifikacja: MOT.05 - Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa pojazdów samochodowych
Data rozpoczęcia: 9 czerwca 2026 05:47
Data zakończenia: 9 czerwca 2026 06:03

Egzamin zdany!

Wynik: 30/40 punktów (75,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Na rysunku przedstawione są elementy układu

A. rozrządu silnika.

B. zapłonu silnika.

C. smarowania silnika.

D. chłodzenia silnika.

Wybór odpowiedzi związanych z zapłonem, smarowaniem czy chłodzeniem silnika pokazuje, że mogły być jakieś niejasności co do podstawowych funkcji silnika spalinowego. Układ zapłonu ma do zrobienia coś zupełnie innego – to on inicjuje spalanie mieszanki w cylindrze, a elementy jak świece zapłonowe czy cewki zapłonowe nie mają nic wspólnego z rozrządem. Może się zdarzyć, że mylenie tych układów wynika z niewłaściwego zrozumienia, jak silnik działa, bo wszystko jest ze sobą połączone, ale spełnia różne role. Smarowanie silnika to inna sprawa – jego zadanie to zapewnienie odpowiedniej ilości oleju do wszystkich części, co zmniejsza tarcie i chroni przed zużyciem. Elementy smarowania jak pompy olejowe czy filtry również nie mają nic wspólnego z rozrządem. A układ chłodzenia dba o to, żeby silnik się nie przegrzał. Błędy w rozpoznawaniu tych układów mogą skutkować niewłaściwymi naprawami, co podkreśla, jak ważna jest wiedza na temat tych wszystkich systemów. Warto rozwijać swoje umiejętności w diagnozowaniu i naprawie silników spalinowych, bo to klucz do ich wydajności.

Pytanie 2

Przekroczenie dopuszczalnego przebiegu lub okresu użytkowania paska zębatego w systemie rozrządu może prowadzić do

A. przeskoczenia paska rozrządu na kole i zmiany faz rozrządu

B. przyspieszonego zużycia koła napędowego rozrządu

C. uszkodzenia rolki napinacza paska rozrządu

D. przyspieszonego zużycia koła napędzanego rozrządu

Przekroczenie limitu przebiegu lub czasookresu eksploatacji paska zębatego napędu rozrządu może prowadzić do przeskoczenia paska na kole zębatym. W momencie, gdy pasek nie pracuje zgodnie z założonymi fazami, dochodzi do desynchronizacji między wałem korbowym a wałem rozrządu. Istotne jest, aby pasek rozrządu był regularnie wymieniany zgodnie z wymaganiami producenta, co zapewnia prawidłowe funkcjonowanie silnika. Przykładowo, w silnikach czterosuwowych, które wymagają precyzyjnego synchronizowania czasów otwierania i zamykania zaworów, przeskoczenie paska może prowadzić do kolizji zaworów z tłokami, co skutkuje poważnymi uszkodzeniami silnika. Regularne kontrole i wymiany zgodnie z zaleceniami producentów są kluczowymi praktykami w branży motoryzacyjnej, co pozwala uniknąć kosztownych napraw i zapewnia bezpieczeństwo użytkowników.

Pytanie 3

Podczas elektrycznego spawania metali konieczne jest stosowanie

A. maski spawalniczej

B. ochraniaczy słuchu

C. maski przeciwpyłowej

D. kasku ochronnego

Maska spawalnicza jest niezbędnym elementem ochrony osobistej podczas elektrycznego spawania metali, gdyż chroni oczy i twarz przed szkodliwym promieniowaniem, w tym światłem łuku elektrycznego. Promieniowanie UV i IR emitowane podczas spawania może powodować poważne uszkodzenia wzroku, w tym oparzenia siatkówki oraz zaćmę. Maska zapewnia również ochronę przed odpryskującymi cząstkami metalu oraz wysoką temperaturą. W praktyce, profesjonalni spawacze korzystają z masek wyposażonych w filtry, które automatycznie przyciemniają się w momencie rozpoczęcia spawania, co zwiększa komfort pracy. Zgodnie z normami ochrony osobistej, takimi jak PN-EN 175, stosowanie maski spawalniczej jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa oraz zdrowia pracowników w środowisku spawalniczym. Zaleca się także, aby maski były regularnie kontrolowane pod kątem ich stanu technicznego oraz prawidłowego działania, co jest istotne dla zachowania wysokiego poziomu ochrony.

Pytanie 4

Element systemu zawieszenia pojazdu, który tłumi wstrząsy nadwozia, to

A. amortyzator

B. stabilizator

C. drążek skętny

D. resor

Amortyzator jest kluczowym elementem układu zawieszenia pojazdu, którego głównym zadaniem jest tłumienie drgań nadwozia, co zapewnia komfort jazdy i stabilność pojazdu. Działa na zasadzie przekształcania energii kinetycznej drgań zawieszenia w ciepło, co ogranicza ich amplitudę. Dzięki amortyzatorom, samochód lepiej radzi sobie z nierównościami drogi, co jest szczególnie odczuwalne podczas jazdy po drogach o słabej nawierzchni. W praktyce, użycie odpowiednich amortyzatorów może znacznie poprawić właściwości jezdne pojazdu, zmniejszając ryzyko utraty kontroli nad samochodem w trudnych warunkach, takich jak nagłe hamowanie czy pokonywanie zakrętów. Amortyzatory są również projektowane w zgodzie z normami SAE (Society of Automotive Engineers), co zapewnia ich wysoką jakość i efektywność. Warto pamiętać, że ich regularna kontrola oraz ewentualna wymiana są istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa i komfortu jazdy.

Pytanie 5

Jakie urządzenie jest przedstawione na rysunku?

A. Pompa wysokiego ciśnienia CR.

B. Gaźnik silnika ZI.

C. Rozdzielacz układu ABS.

D. Pompa wtryskowa.

Rozważając błędne odpowiedzi, warto zwrócić uwagę na cechy charakterystyczne różnych układów i komponentów, które mogą wprowadzać w błąd. Gaźnik silnika ZI, chociaż również odpowiedzialny za mieszanie paliwa z powietrzem, działa na innej zasadzie niż pompa wtryskowa. Gaźnik stosuje mechanizmy mechaniczne do regulacji mieszanki paliwowej i nie korzysta z wysokiego ciśnienia, co jest kluczowym aspektem pracy pompy wtryskowej. Natomiast rozdzielacz układu ABS to zupełnie inny element, odpowiedzialny za zarządzanie ciśnieniem w układzie hamulcowym, co nie ma nic wspólnego z systemem zasilania silnika. Z kolei pompa wysokiego ciśnienia CR jest komponentem nowoczesnych silników wysokoprężnych, jednak różni się od pompy wtryskowej pod względem budowy i zastosowania. Pompy CR są częścią systemu wtrysku Common Rail, który zapewnia efektywne rozprowadzenie paliwa pod dużym ciśnieniem, ale nie jest to tożsame z funkcjami pompy wtryskowej. Te różnice mogą być mylące, zwłaszcza dla osób, które nie mają wystarczającej wiedzy na temat układów zasilania w silnikach. Kluczowym błędem, który prowadzi do nieprawidłowych wniosków, jest mylenie różnych komponentów silnika oraz nieznajomość ich funkcji i specyfiki działania, co utrudnia ich właściwe rozpoznanie na podstawie wizualnych wskazówek.

Pytanie 6

Przy odkręcaniu korka zbiornika chłodnicy istnieje ryzyko

A. zmiażdżenia dłoni.

B. poparzenia ręki kwasem.

C. uszkodzenia płuc.

D. termicznego poparzenia ciała.

Podczas odkręcania korka chłodnicy, istnieje ryzyko termicznego poparzenia ciała, co jest związane z wysoką temperaturą płynu chłodniczego znajdującego się w układzie. Płyn chłodniczy, który krąży w silniku, osiąga znaczne wartości temperatury, często przekraczające 90 stopni Celsjusza. Gdy korek jest odkręcany, ciśnienie w układzie zostaje zniesione, co może prowadzić do gwałtownego uwolnienia pary wodnej oraz gorącego płynu, co stanowi bezpośrednie zagrożenie dla skóry. W związku z tym, przy odkręcaniu korka chłodnicy, zaleca się stosowanie odpowiednich procedur bezpieczeństwa, takich jak noszenie rękawic ochronnych oraz okularów przeciwsłonecznych. Ważne jest również, aby przed przystąpieniem do tej czynności odczekać, aż silnik wystygnie, co zminimalizuje ryzyko oparzeń. W branży motoryzacyjnej, przestrzeganie standardów BHP oraz stosowanie się do zaleceń producenta pojazdu jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa podczas pracy z układami chłodzenia.

Pytanie 7

Wartość sprężania w silnikach z zapłonem iskrowym w porównaniu do silników z zapłonem samoczynnym jest

A. zawsze identyczna.

B. zawsze wyższa.

C. niższa.

D. nie do porównania.

Silniki z zapłonem iskrowym, takie jak silniki benzynowe, charakteryzują się niższym stopniem sprężania w porównaniu do silników z zapłonem samoczynnym (silników Diesla). Zazwyczaj stopień sprężania w silnikach benzynowych wynosi od 8 do 12, podczas gdy w silnikach Diesla wartość ta może wynosić od 14 do 25. Niższy stopień sprężania w silnikach z zapłonem iskrowym pozwala na uniknięcie zjawiska klekotania, które jest bardziej powszechne przy wyższych wartościach sprężania. W praktyce oznacza to, że silniki z zapłonem iskrowym mogą być łatwiej uruchamiane w różnych warunkach oraz mają mniejsze wymagania dotyczące jakości paliwa, co czyni je bardziej elastycznymi. Ponadto, niższy stopień sprężania wpływa na efektywność spalania i moc silnika, co może być istotne w kontekście osiągów i ekonomiki jazdy. W związku z tym, zrozumienie różnic w stopniach sprężania między tymi dwoma typami silników jest kluczowe dla inżynierów i projektantów pojazdów, którzy muszą dostosować parametry silników do ich zamierzonych zastosowań.

Pytanie 8

Maksymalna dopuszczalna różnica wskaźnika efektywności hamowania na jednej osi kół nie powinna być większa niż

A. 30 %

B. 25 %

C. 10 %

D. 20 %

Poprawne zrozumienie dopuszczalnej różnicy wskaźnika skuteczności hamowania jest kluczowe dla zachowania bezpieczeństwa na drodze. Odpowiedzi sugerujące niższe wartości, takie jak 25%, 20% czy 10%, mogą prowadzić do fałszywego poczucia bezpieczeństwa. Przyjmowanie zbyt restrykcyjnych norm może być problematyczne, ponieważ w rzeczywistości różne modele pojazdów mają różne specyfikacje i wymagania dotyczące hamowania. Na przykład, w przypadku niektórych pojazdów sportowych różnica ta może być bardziej wyraźna z uwagi na ich konstrukcję, jednak nie powinno to prowadzić do obniżenia bezpieczeństwa. Sugerowanie, że różnice 10% czy 20% są jedynym bezpiecznym rozwiązaniem, ignoruje różnorodność konstrukcji pojazdów oraz ich przeznaczenia. W rzeczywistości, zbyt niska granica może prowadzić do nadmiernych wymagań dotyczących regulacji systemów hamulcowych, co może być niepraktyczne, a nawet kosztowne. Ponadto, stosowanie takich norm może prowadzić do niepotrzebnej frustracji kierowców oraz mechaników, którzy próbują dostosować pojazdy do nieosiągalnych standardów. Dostosowanie norm do realiów rynkowych i technicznych jest kluczowe dla zapewnienia efektywnego działania układów hamulcowych.

Pytanie 9

Aby zmierzyć luz zaworowy, konieczne jest posiadanie

A. szczelinomierza

B. mikrometru

C. głębokościomierza

D. passametra

Szczelinomierz to narzędzie niezbędne do pomiaru luzu zaworowego w silnikach spalinowych. Luz zaworowy odnosi się do przestrzeni między końcem zaworu a dźwignią zaworu (lub innym elementem napędu) i jest kluczowy dla prawidłowego działania silnika. Zbyt mały luz może prowadzić do zatarcia zaworów, natomiast zbyt duży luz może powodować nieprawidłowe działanie silnika i zwiększone zużycie paliwa. Szczelinomierz składa się z zestawu cienkich blaszek o różnych grubościach, które umożliwiają dokładne określenie luzu. Przykładowo, w silnikach o napędzie benzynowym, zaleca się regularne sprawdzanie luzu zaworowego co 10 000-15 000 km, co można wykonać właśnie przy pomocy szczelinomierza, zgodnie z zaleceniami producenta. Ponadto, znajomość i umiejętność stosowania szczelinomierza jest podstawowym elementem wyposażenia mechanika, co potwierdzają standardy branżowe i dobre praktyki w obsłudze silników.

Pytanie 10

Element aerodynamiczny samochodu, który zwiększa przyczepność do nawierzchni, korzystający z przepływu powietrza pod nadwoziem, to

A. rezonator

B. dyfuzor

C. retarder

D. rekuperator

Dyfuzor to kluczowy element aerodynamiczny zastosowany w pojazdach, który ma na celu zwiększenie docisku do podłoża poprzez efektywną manipulację przepływem powietrza pod podwoziem. Działa na zasadzie rozprężania strumienia powietrza, co prowadzi do obniżenia ciśnienia pod pojazdem. W wyniku tego zjawiska, pojazd jest lepiej przylegający do nawierzchni, co z kolei przekłada się na zwiększenie stabilności i przyczepności, zwłaszcza podczas szybkiej jazdy oraz w zakrętach. Dyfuzory są szeroko stosowane w sportach motorowych, takich jak Formuła 1, gdzie ich zaawansowana konstrukcja pozwala na optymalizację aerodynamiki, co jest kluczowe dla osiągów pojazdu. Warto również zwrócić uwagę na to, że poprawnie zaprojektowany dyfuzor może znacząco obniżyć opór powietrza. Dobrą praktyką jest stosowanie dyfuzorów w połączeniu z innymi elementami aerodynamicznymi, takimi jak skrzydła, co pozwala na uzyskanie maksymalnych korzyści z aerodynamiki pojazdu.

Pytanie 11

Przedstawiony na fotografii przyrząd służy do pomiaru

A. luzu końcówek drążka kierowniczego.

B. skoku jałowego pedału sprzęgła.

C. luzu łożysk tocznych.

D. luzu zaworowego.

Odpowiedź czwarta, dotycząca pomiaru luzu zaworowego, jest absolutnie prawidłowa. Przedstawiony przyrząd, czyli zestaw szczelinomierzy, jest kluczowym narzędziem w diagnostyce silników spalinowych. Luz zaworowy jest niezbędny do prawidłowego działania silnika, ponieważ zapewnia odpowiednią szczelinę pomiędzy zaworami a ich dźwigienkami, co pozwala na właściwe otwieranie i zamykanie zaworów. Niewłaściwy luz może prowadzić do uszkodzeń, takich jak przegrzewanie się zaworów, a nawet ich zatarcie, co może skutkować poważnymi awariami silnika. Regularne monitorowanie luzu zaworowego według zaleceń producenta oraz przemysłowych standardów pozwala na utrzymanie silnika w dobrej kondycji, co z kolei przekłada się na jego dłuższą żywotność i efektywność. Dobrą praktyką jest również stosowanie szczelinomierzy o różnych grubościach, co umożliwia precyzyjne dopasowanie pomiarów do wymagań konkretnego silnika. Nie należy lekceważyć tej procedury, ponieważ prawidłowy luz zaworowy wpływa na ogólne osiągi pojazdu oraz jego ekonomikę eksploatacyjną.

Pytanie 12

Obecność kropel płynu chłodzącego w misce olejowej może wskazywać

A. na użycie niewłaściwego oleju

B. na uszkodzenie uszczelki głowicy

C. na uszkodzenie pompy oleju

D. na uszkodzenie termostatu

Występowanie kropel płynu chłodzącego w misce olejowej jest istotnym wskaźnikiem, który może sugerować uszkodzenie uszczelki głowicy. Uszczelka głowicy jest kluczowym elementem silnika, odpowiedzialnym za szczelne połączenie pomiędzy głowicą a blokiem silnika. Jej uszkodzenie może prowadzić do mieszania się płynów – oleju silnikowego i płynu chłodzącego. W praktyce, jeśli zauważysz płyn chłodzący w oleju, jest to znak, że należy niezwłocznie przeprowadzić diagnostykę silnika, aby uniknąć poważniejszych uszkodzeń. Konsekwencje zignorowania tego problemu mogą obejmować przegrzewanie się silnika, a w skrajnych przypadkach nawet jego zatarcie. W standardach motoryzacyjnych kładzie się duży nacisk na regularne kontrole uszczelki głowicy oraz monitorowanie jakości płynów eksploatacyjnych, co jest niezbędne dla utrzymania silnika w dobrym stanie.

Pytanie 13

Jeżeli dym emitowany przez pojazd z silnikiem diesla ma barwę czarną, to należy wykonać diagnostykę układu

A. smarowania

B. chłodzenia

C. paliwowego

D. wydechowego

Wybór układu smarowania jako obszaru do badania w kontekście czarnych spalin jest nietrafiony. Układ smarowania odpowiada za zapewnienie odpowiedniego smarowania ruchomych części silnika, co jest kluczowe dla jego prawidłowego działania, ale nie wpływa bezpośrednio na kolor spalin. Czarne spaliny są wynikiem problemów związanych z procesem spalania, co sugeruje, że główną przyczyną takich objawów są usterki w układzie paliwowym, a nie smarującym. Podobnie, układ chłodzenia, którego zadaniem jest utrzymywanie optymalnej temperatury pracy silnika, również nie ma wpływu na kolor spalin. Problemy z układem chłodzenia mogą prowadzić do przegrzewania się silnika, ale nie będą one wpływać na jakość spalania oraz jego rezultaty w postaci emisji. W przypadku układu wydechowego, choć może on mieć wpływ na widoczność spalin, to w kontekście czarnego koloru, główną przyczyną jest niewłaściwe spalanie paliwa, a nie problemy z odprowadzaniem spalin. Zrozumienie powiązań między układami w pojeździe jest kluczowe, aby skutecznie diagnozować i reagować na problemy. Dobrze skonstruowane procesy diagnostyczne opierają się na znajomości funkcji poszczególnych układów, co pozwala unikać mylnych wniosków oraz działań, które nie prowadzą do rozwiązania problemu.

Pytanie 14

W pojeździe z doładowanym silnikiem diesla, po długotrwałej eksploatacji, przed zatrzymaniem silnika, powinno się

A. włączyć ogrzewanie w celu szybszego schłodzenia silnika

B. zostawić auto na kilka minut na niskich obrotach

C. odłączyć wszystkie odbiorniki energii

D. otworzyć pokrywę silnika, aby przyspieszyć proces chłodzenia

Odpowiedź polegająca na pozostawieniu pojazdu na wolnych obrotach przez kilka minut przed jego unieruchomieniem jest uzasadniona technicznie. Silniki wysokoprężne, zwłaszcza te z doładowaniem, generują znaczną ilość ciepła podczas długotrwałej jazdy. Kiedy silnik jest wyłączany natychmiast po zakończeniu jazdy, może to prowadzić do nadmiernego nagrzewania się niektórych komponentów, zwłaszcza turbosprężarki, co z kolei może skutkować ich uszkodzeniem. Pozostawienie silnika na wolnych obrotach pozwala na jego stopniowe schłodzenie, co sprzyja równomiernemu rozprowadzeniu temperatury oraz redukcji ryzyka uszkodzenia. To praktyka stosowana przez wielu doświadczonych kierowców oraz zalecana przez producentów pojazdów, co potwierdzają również standardy branżowe. Przykładem może być sytuacja, w której po długiej trasie kierowca dojeżdża do stacji benzynowej; zatrzymując się na wolnych obrotach, zmniejsza ryzyko awarii spowodowanych nagłym chłodzeniem silnika. Dobrze jest również pamiętać o systematycznym sprawdzaniu stanu oleju silnikowego, ponieważ odpowiednia jego jakość i poziom wpływają na efektywność chłodzenia silnika.

Pytanie 15

Typowe tarcze hamulcowe są produkowane

A. z żeliwa białego

B. z żeliwa szarego

C. ze stali stopowej

D. ze stali niestopowej

Wybór odpowiedzi związanych z żeliwem białym, stalą stopową oraz stalą niestopową nie jest uzasadniony w kontekście klasycznych tarcz hamulcowych. Żeliwo białe, ze względu na swoją twardość, nie jest odpowiednie w zastosowaniach hamulcowych, ponieważ wykazuje niską odporność na uderzenia i małą zdolność do rozpraszania ciepła. Takie materiałowe właściwości mogą prowadzić do szybkiego zużycia tarcz oraz zwiększonego ryzyka pęknięć pod wpływem wysokich temperatur. W przypadku stali stopowej, chociaż może oferować lepsze właściwości mechaniczne w niektórych zastosowaniach, jej produkcja jest droższa, a także może być mniej efektywna w redukcji wagi pojazdów. Stale niestopowe z kolei, mimo że są łatwiejsze w obróbce, nie dysponują odpowiednią odpornością na wysokie temperatury i mają tendencję do deformacji pod dużym obciążeniem. W kontekście dobrych praktyk inżynieryjnych, wybór materiałów do produkcji tarcz hamulcowych powinien opierać się na ich zdolności do pracy w krytycznych warunkach, co jasno wskazuje na preferencje dla żeliwa szarego, spełniającego wszelkie wymagania dotyczące bezpieczeństwa i niezawodności.

Pytanie 16

W trakcie prowadzenia pojazdu zaświeciła się kontrolka ładowania. Jakie mogą być tego powody?

A. wadliwy akumulator

B. zbyt wysokie napięcie podczas ładowania

C. uszkodzony przekaźnik kontrolki

D. zerwanie paska napędowego alternatora

Zerwanie paska napędu alternatora to jedna z najczęstszych przyczyn zapalenia się lampki kontrolnej ładowania w samochodzie. Pasek ten jest odpowiedzialny za przenoszenie napędu z silnika do alternatora, który generuje prąd potrzebny do ładowania akumulatora i zasilania systemów elektrycznych pojazdu. W sytuacji, gdy pasek ulegnie zerwaniu, alternator przestaje pracować, co prowadzi do braku ładowania akumulatora oraz do sygnalizacji tego problemu przez lampkę kontrolną. Praktycznie, jeśli zauważysz zapaloną lampkę kontrolną ładowania, powinieneś natychmiast sprawdzić stan paska napędu alternatora oraz alternatora. Warto również pamiętać o regularnym przeglądaniu paska oraz jego wymianie zgodnie z zaleceniami producenta, co jest integralną częścią dobrych praktyk w eksploatacji pojazdów. Regularne sprawdzanie parametrów napędu alternatora i stanu akumulatora jest zalecane w celu zapewnienia niezawodności układu elektrycznego samochodu.

Pytanie 17

W trakcie jazdy próbnej zaobserwowano drgania w kierownicy samochodu w określonym zakresie prędkości. W takiej sytuacji najpierw należy

A. wymienić łączniki stabilizatora

B. wyważyć koła

C. wymienić łożyska kół

D. wymienić końcówki drążków kierowniczych

Drgania na kierownicy podczas jazdy próbnej są często wynikiem niewłaściwego wyważenia kół. Wyważenie kół polega na równomiernym rozłożeniu masy całego koła, co zapewnia stabilność pojazdu w czasie jazdy. Jeśli koła są niewyważone, mogą występować drgania, które są odczuwalne w kierownicy, szczególnie przy określonych prędkościach. Problemy te mogą prowadzić nie tylko do nieprzyjemnych odczuć podczas prowadzenia, ale również do szybszego zużycia opon oraz podzespołów zawieszenia. W praktyce, wyważenie kół powinno być wykonywane po każdej wymianie opon lub gdy zauważysz oznaki drgań. Używa się do tego specjalistycznego sprzętu, który precyzyjnie mierzy nierównomierność masy i pozwala na dodanie odpowiednich ciężarków. Standardy branżowe, takie jak SAE (Society of Automotive Engineers), zalecają regularne sprawdzanie wyważenia kół jako elementu zapewniającego bezpieczeństwo i komfort jazdy.

Pytanie 18

Jakie jest znaczenie liczby cetanowej?

A. petrolu do samochodów

B. oleju do silników

C. gazu LPG

D. oleju napędowego

Liczba cetanowa jest kluczowym parametrem, który odnosi się do jakości oleju napędowego, czyli paliwa wykorzystywanego w silnikach diesla. Wartość ta wskazuje na zdolność paliwa do samoczynnego zapłonu w komorze spalania silnika. Im wyższa liczba cetanowa, tym krótszy czas, jaki upływa od momentu wtrysku paliwa do zapłonu. Jest to istotne dla efektywności pracy silnika, ponieważ paliwa o niskiej liczbie cetanowej mogą prowadzić do problemów takich jak trudności z uruchomieniem silnika, niestabilna praca i zwiększone emisje spalin. Standardy branżowe, takie jak normy EN 590, określają minimalną wartość liczby cetanowej, która powinna wynosić przynajmniej 51 dla oleju napędowego w Europie. Praktycznym przykładem zastosowania wiedzy o liczbie cetanowej jest dobór odpowiedniego paliwa w zależności od warunków eksploatacji pojazdu, co pozwala na optymalizację osiągów silnika oraz redukcję jego zużycia paliwa.

Pytanie 19

Niski wynik uzyskany w pomiarze przeprowadzonym metodą Eusama wskazuje na potrzebę wymiany

A. stabilizatory

B. hamulce tarczowe

C. amortyzatory

D. sprężyny śrubowe zawieszenia

Stabilizatory, hamulce tarczowe i sprężyny śrubowe mają różne zadania w zawieszeniu, ale niekoniecznie są związane z tym niskim wynikiem z metody Eusama. Stabilizatory, które też nazywamy stabilizatorami przechyłów, pomagają w utrzymaniu pojazdu w równowadze podczas zakrętów, co wprawdzie wpływa na komfort jazdy, ale ich uszkodzenie nie oznacza, że amortyzatory działają źle. Hamulce tarczowe są oczywiście istotne dla bezpieczeństwa, ale tu także nie mają nic wspólnego z pomiarami amortyzatorów. No i sprężyny śrubowe, to one zbierają energię, ale też nie wpływają bezpośrednio na wyniki amortyzatorów. Często ludzie mylą, jakie funkcje mają poszczególne elementy zawieszenia. Ważne, żeby pamiętać, że amortyzatory tłumią drgania i to jest kluczowe dla stabilności auta. Dobrze zdiagnozowany układ zawieszenia jest niezbędny dla bezpieczeństwa i komfortu jazdy, więc mechanicy muszą wiedzieć, co robią przy każdej części.

Pytanie 20

Niepokojące dźwięki (dzwonienie) wydobywające się z obszaru cylindrów silnika podczas nagłego zwiększenia obrotów lub przeciążenia jednostki napędowej mogą świadczyć o

A. braku zapłonu w jednym z cylindrów

B. niedostatecznym smarowaniu silnika

C. uszkodzeniu systemu dolotowego silnika

D. powstawaniu spalania detonacyjnego

Odgłosy dzwonienia w silniku przy zwiększaniu prędkości obrotowej mogą być symptomem spalania detonacyjnego. Zjawisko to zachodzi, gdy mieszanka paliwowo-powietrzna w cylindrze zapala się w sposób niekontrolowany, prowadząc do gwałtownego wzrostu ciśnienia i temperatury. Spalanie detonacyjne powoduje wibracje i hałas, które mogą być słyszalne jako dzwonienie. Jest to szczególnie zauważalne w silnikach o wysokiej mocy lub w warunkach dużego obciążenia, gdy układ zapłonowy może nie nadążać za szybko zmieniającymi się warunkami pracy. Dlatego ważne jest monitorowanie stanu silnika oraz jakości paliwa, aby unikać takich sytuacji. Praktycznym rozwiązaniem jest stosowanie paliw o odpowiednich parametrach, które minimalizują ryzyko detonacji, a także regularne przeglądy i kalibracje układu zapłonowego. W kontekście standardów branżowych, przestrzeganie zaleceń producentów pojazdów oraz stosowanie się do norm emisji spalin pomoże w utrzymaniu silnika w dobrym stanie.

Pytanie 21

Zanim przystąpimy do analizy geometrii kół kierowanych, należy przede wszystkim

A. zablokować pedał hamulca

B. sprawdzić stopień tłumienia amortyzatorów

C. zablokować koło kierownicy

D. sprawdzić ciśnienie w ogumieniu

Sprawdzenie ciśnienia w ogumieniu przed przystąpieniem do diagnostyki geometrii kół jest kluczowym krokiem, który zapewnia prawidłowe ustawienie geometrii pojazdu. Niewłaściwe ciśnienie w oponach może prowadzić do nieprawidłowego zużycia opon oraz wpływać na stabilność i bezpieczeństwo jazdy. Standardy branżowe zalecają, aby ciśnienie w oponach było dostosowane do wartości określonych przez producenta pojazdu, co można znaleźć na etykietach umieszczonych na drzwiach lub w instrukcji obsługi. Przykładem praktycznego zastosowania tej wiedzy jest sytuacja, gdy kierowca zauważa nierównomierne zużycie bieżnika. W takim przypadku, zanim przeprowadzi się diagnostykę geometrii, zaleca się sprawdzenie ciśnienia, ponieważ niewłaściwe wartości mogą być przyczyną problemów z ustawieniem kół. Regularne kontrolowanie ciśnienia w oponach nie tylko wpływa na bezpieczeństwo, ale także na wydajność paliwową pojazdu, co jest istotne w kontekście zrównoważonego rozwoju motoryzacji.

Pytanie 22

Podczas naprawy pojazdu został wymieniony filtr paliwa, filtr kabinowy oraz komplet klocków hamulcowych osi przedniej. Koszt jednej roboczogodziny to 90,00 zł netto. Oblicz całkowity koszt naprawy netto.

Lp.	wykaz części	cena netto [zł]
1.	olej silnikowy 4l	125,00
2.	filtr oleju	45,00
3.	filtr kabinowy	85,00
4.	filtr paliwa	115,00
5.	klocki hamulcowe osi przedniej- kpl.	95,00
6.	klocki hamulcowe osi tylnej- kpl.	112,00
7.	tarcze hamulcowe osi przedniej-kpl.	160,00
Lp.	czynności	czas naprawy [rg.]
1.	wymiana filtra paliwa	0,5
2.	wymiana filtra kabinowego	0,3
3.	wymiana klocków hamulcowych osi przedniej	1,2
4.	wymiana klocków hamulcowych osi tylnej	1,3

A. 635,00 zł

B. 380,00 zł

C. 475,00 zł

D. 680,00 zł

Wybierając 635,00 zł, 380,00 zł czy 680,00 zł, można było popełnić parę błędów w liczeniu kosztów naprawy. Na przykład 635,00 zł może sugerować, że gdzieś w robociznie lub kosztach części jest pomyłka. Może przyjęto za dużą stawkę robocizny albo źle oszacowano czas roboczy. Takie błędy się zdarzają, a ważne, żeby być precyzyjnym. Z kolei 380,00 zł wygląda na zaniżoną kwotę, co często się zdarza, gdy całkowicie pomija się koszt robocizny albo źle liczy ceny części. Ostatnia odp. 680,00 zł też pokazuje, że coś było nie tak z oszacowaniem, zwłaszcza w robociznie. Wiesz, takie błędy mogą wyniknąć z braku zrozumienia, jak się liczy koszty w warsztacie. Dlatego warto cały czas analizować poszczególne koszty, żeby uniknąć nieporozumień i pomyłek w obliczeniach. W praktyce każdy warsztat powinien mieć jakieś standardy, które pomogą w dobrej kalkulacji kosztów.

Pytanie 23

Podwyższona temperatura pracy silnika może być efektem

A. zbyt niskiej temperatury powietrza zewnętrznego

B. zablokowania termostatu w pozycji otwartej

C. luźnego paska napędu pompy cieczy chłodzącej

D. nieustannie działającego wentylatora chłodnicy

Zbyt niska temperatura zewnętrzna powietrza nie jest przyczyną podwyższonej temperatury roboczej silnika. Wręcz przeciwnie, niskie temperatury zewnętrzne często prowadzą do obniżenia temperatury pracy silnika, co może być korzystne w kontekście efektywności paliwowej. Silnik potrzebuje optymalnej temperatury do efektywnego spalania paliwa, a zbyt niskie temperatury mogą powodować większe zużycie paliwa oraz zwiększone emisje spalin. Zablokowanie termostatu w pozycji otwartej również nie jest powodem podwyższonej temperatury. W takiej sytuacji silnik nie osiąga optymalnej temperatury roboczej, co skutkuje długotrwałym przegrzewaniem się silnika w warunkach obciążenia, ale nie w sposób bezpośredni prowadzi do podwyższenia temperatury roboczej. Stale pracujący wentylator chłodnicy może wpływać na efektywność chłodzenia, ale nie jest źródłem problemu z podwyższoną temperaturą. Wentylator włącza się w zależności od temperatury płynu chłodzącego. Jego ciągła praca może być wynikiem problemu, ale nie jest to przyczyna podwyższonej temperatury. Właściwa diagnostyka wymaga zrozumienia złożonej interakcji pomiędzy różnymi komponentami silnika i układu chłodzenia, co jest kluczowe dla zapobiegania awariom i utrzymania silnika w dobrym stanie technicznym.

Pytanie 24

Podczas przeglądu technicznego samochodu stwierdzono potrzebę wymiany oleju silnikowego oraz klocków hamulcowych w kwocie 120,00 zł za komplet. Koszt 4 l oleju z filtrem olejowym wyniósł 160,00 zł, a wartość robocizny to 320,00 zł. Całkowity koszt usługi po uwzględnieniu 10% rabatu wyniósł

A. 600,00 zł

B. 480,00 zł

C. 560,00 zł

D. 540,00 zł

Aby obliczyć łączny koszt usługi po uwzględnieniu zniżki, należy zsumować wszystkie koszty związane z wymianą oleju oraz klocków hamulcowych. Koszt wymiany klocków hamulcowych wynosi 120,00 zł, a koszt oleju silnikowego i filtra to 160,00 zł. Koszt robocizny wynosi 320,00 zł. Łączny koszt usługi przed zniżką wynosi 120,00 zł + 160,00 zł + 320,00 zł = 600,00 zł. Następnie należy obliczyć 10% zniżkę, co daje 60,00 zł. Po odjęciu zniżki od pierwotnego kosztu, otrzymujemy 600,00 zł - 60,00 zł = 540,00 zł. Przykład ten ilustruje ważność znajomości procedur przeglądów okresowych oraz umiejętności kalkulacji kosztów, co jest kluczowe w profesjonalnym zarządzaniu pojazdami. W praktyce, wiele warsztatów stosuje podobne podejście do kalkulacji kosztów usług, aby zapewnić transparentność i zrozumiałość dla klienta, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży motoryzacyjnej.

Pytanie 25

Przedstawiony na rysunku element jest częścią układu

A. kierowniczego.

B. zawieszenia.

C. hamulcowego.

D. napędowego.

Przyznanie, że przedstawiony na rysunku element to sprzęgło, jest całkowicie trafne. Sprzęgło jest kluczowym komponentem układu napędowego pojazdu, które umożliwia przenoszenie momentu obrotowego z silnika na skrzynię biegów. Jego podstawową funkcją jest umożliwienie płynnego łączenia i rozłączania napędu w trakcie zmiany biegów czy też podczas zatrzymywania pojazdu. W praktyce, sprzęgła są projektowane zgodnie z normami SAE (Society of Automotive Engineers), co zapewnia ich niezawodność oraz trwałość. Współczesne pojazdy często wyposażone są w sprzęgła hydrauliczne, które oferują lepszą kontrolę nad momentem obrotowym oraz zmniejszają wysiłek potrzebny do operacji sprzęgła. Dobrze zestrojone sprzęgło zwiększa komfort jazdy i efektywność silnika, co jest zgodne z dobrą praktyką w inżynierii motoryzacyjnej.

Pytanie 26

Parametrem opisującym jest liczba oktanowa

A. benzynę bezołowiową

B. olej napędowy

C. płynny gaz ropopochodny (LPG)

D. skroplony gaz ziemny (CNG)

Liczba oktanowa jest kluczowym parametrem charakteryzującym paliwa silnikowe, a w szczególności benzynę bezołowiową. Określa ona odporność paliwa na spalanie detonacyjne, co jest szczególnie istotne w silnikach o wysokim stopniu sprężania. Wyższa liczba oktanowa oznacza większą odporność na przedwczesne zapłon, co przekłada się na lepszą wydajność silnika oraz mniejsze ryzyko uszkodzenia jego elementów. Przykładowo, silniki sportowe często wymagają paliwa o liczbie oktanowej powyżej 95, aby osiągnąć maksymalną moc i efektywność. Standardy branżowe, takie jak ASTM D2699 i ASTM D2700, precyzują metody pomiaru liczby oktanowej i jej znaczenie dla właściwego funkcjonowania pojazdów. W praktyce, stosowanie paliw o odpowiedniej liczbie oktanowej zapewnia nie tylko lepsze osiągi, ale również redukcję emisji szkodliwych substancji, co jest kluczowym elementem nowoczesnej motoryzacji i ochrony środowiska.

Pytanie 27

Po zainstalowaniu nowego, zewnętrznego przegubu napędowego na półosi, powinno się go nasmarować odpowiednim smarem

A. łożyskowym

B. molibdenowym

C. miedziowym

D. grafitowym

Smar molibdenowy jest idealnym wyborem do smarowania zewnętrznych przegubów napędowych, ponieważ charakteryzuje się doskonałą odpornością na wysokie temperatury oraz dużą stabilnością w trudnych warunkach eksploatacyjnych. Dzięki swoim właściwościom, smar ten skutecznie zmniejsza tarcie między ruchomymi częściami, co przekłada się na wydłużenie żywotności przegubów oraz poprawę ich efektywności. Przykładowo, w zastosowaniach motoryzacyjnych, smar molibdenowy jest powszechnie stosowany w układach przeniesienia napędu, gdzie doświadczają one intensywnego obciążenia oraz zmiennych warunków pracy. Warto również zwrócić uwagę na to, że standardy branżowe, takie jak SAE (Society of Automotive Engineers), często rekomendują stosowanie smarów zawierających dwusiarczek molibdenu w aplikacjach, gdzie ważna jest ochrona przed zużyciem oraz zapewnienie długotrwałej wydajności. Właściwe smarowanie przegubów przyczynia się do zmniejszenia kosztów eksploatacyjnych oraz zwiększenia bezpieczeństwa pojazdu.

Pytanie 28

Termostat aktywuje przepływ płynu chłodzącego do dużego obiegu

A. gdy temperatura płynu chłodzącego jest wysoka

B. po uruchomieniu ogrzewania wnętrza

C. tuż po uruchomieniu silnika

D. gdy temperatura płynu chłodzącego jest niska

Termostat pełni kluczową rolę w zarządzaniu obiegiem cieczy chłodzącej w silniku. Otwiera przelot cieczy chłodzącej do dużego obiegu, gdy temperatura cieczy osiąga odpowiedni, wysoki poziom. Wysoka temperatura jest wskaźnikiem, że silnik osiągnął optymalną temperaturę pracy, co zapobiega jego przegrzewaniu. Dzięki temu, gdy temperatura cieczy chłodzącej wzrasta, termostat pozwala na cyrkulację cieczy przez chłodnicę, co skutkuje efektywnym odprowadzaniem ciepła. Przykładem zastosowania tego mechanizmu jest samochód osobowy, w którym termostat otwiera się przy około 90-95°C, co jest zgodne z normami branżowymi dla większości silników spalinowych. Umożliwia to utrzymanie temperatury roboczej silnika na stałym poziomie, co jest istotne dla jego wydajności i żywotności. Zrozumienie tego procesu jest kluczowe dla każdego, kto zajmuje się diagnostyką i naprawą systemów chłodzenia w pojazdach.

Pytanie 29

Przed wprowadzeniem pojazdu na podnośnik kolumnowy mechanik musi upewnić się, czy podnośnik posiada aktualne zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym, wykonanym przez

A. Państwową Inspekcję Sanitarną.

B. Urząd Nadzoru Budowlanego.

C. Urząd Dozoru Technicznego.

D. Państwową Inspekcję Pracy.

Właściwym organem do badań technicznych podnośników jest Urząd Dozoru Technicznego i to właśnie na jego zaświadczenie mechanik musi zwrócić uwagę przed wprowadzeniem pojazdu na podnośnik kolumnowy. Podnośnik jest urządzeniem transportu bliskiego, czyli takim, które podnosi i utrzymuje duże masy nad ziemią. Jeśli coś tu zawiedzie, auto może spaść, a skutki są oczywiste – ciężkie urazy albo gorzej. Dlatego prawo wymaga, żeby takie urządzenia były pod stałym dozorem technicznym i okresowo badane przez inspektora UDT, a nie „kogoś z warsztatu”. W praktyce na podnośniku powinna wisieć tabliczka znamionowa i naklejka albo protokół z UDT z datą ostatniego badania i terminem następnego. Moim zdaniem dobrym nawykiem jest, żeby każdy mechanik, zanim wjedzie autem, rzucił okiem na ten dokument i na stan ramion, zamków bezpieczeństwa i blokad. W profesjonalnym serwisie szef zwykle pilnuje terminów badań UDT tak samo jak przeglądów gaśnic czy szkoleń BHP, ale odpowiedzialność za bezpieczne użycie sprzętu ma też osoba obsługująca. W wielu firmach jest nawet procedura: przed rozpoczęciem zmiany sprawdza się stan podnośnika, czy nie ma wycieków oleju, pęknięć, czy ramiona nie są wygięte i czy blokady mechaniczne działają. To wszystko wpisuje się w dobre praktyki branżowe i wymagania BHP – bez aktualnego badania UDT podnośnik formalnie nie powinien być w ogóle używany, nawet „tylko na chwilę”.

Pytanie 30

Tarcze hamulcowe wykonuje się najczęściej

A. ze stopów aluminium.

B. ze stopu brązu.

C. z żeliwa.

D. ze stali.

Tarcze hamulcowe w samochodach osobowych i ciężarowych wykonuje się najczęściej z żeliwa, najczęściej z żeliwa szarego lub stopowego. Wynika to z kilku bardzo konkretnych właściwości materiału. Żeliwo ma świetną odporność na wysoką temperaturę i dobrze znosi wielokrotne cykle nagrzewania i chłodzenia, które występują przy każdym hamowaniu. Ma też dużą pojemność cieplną, więc potrafi „przyjąć” sporo energii hamowania, zanim dojdzie do przegrzania i fadingu hamulców. Dodatkowo żeliwo ma całkiem dobre właściwości cierne w połączeniu z typowymi okładzinami klocków hamulcowych, co przekłada się na stabilny współczynnik tarcia i przewidywalne zachowanie auta na drodze. Z mojego doświadczenia w warsztacie widać też, że tarcze żeliwne są stosunkowo tanie w produkcji i w wymianie, a jednocześnie dość odporne na pękanie i odkształcenia, o ile pracują w normalnych warunkach i nie są przegrzewane przez jazdę „na hamulcu”. W pojazdach sportowych czy bardzo drogich stosuje się czasem tarcze kompozytowe (np. ceramika węglowa), ale w normalnej eksploatacji drogowej standardem branżowym jest właśnie żeliwo. W katalogach producentów części (ATE, Brembo, Textar itd.) zdecydowana większość pozycji to tarcze żeliwne, często z dodatkami stopowymi poprawiającymi odporność na korozję i pękanie cieplne. W praktyce serwisowej ważne jest też to, że żeliwo daje się dobrze obrabiać – można tarcze przetoczyć, zmierzyć bicie i grubość, i łatwo ocenić ich stan według zaleceń producenta pojazdu.

Pytanie 31

Po przeprowadzonej diagnostyce amortyzatorów tylnych pojazdu stwierdzono, że stopień tłumienia prawego wynosi 35%, a lewego 56%. Wyniki te wskazują, że

A. prawy amortyzator należy poddać regeneracji.

B. prawy amortyzator należy wymienić.

C. oba amortyzatory należy wymienić.

D. amortyzatory są w pełni sprawne.

Wynik 35% dla prawego i 56% dla lewego amortyzatora oznacza nie tylko zużycie jednego elementu, ale przede wszystkim dużą asymetrię tłumienia na osi. W praktyce warsztatowej przyjmuje się, że różnica skuteczności tłumienia na jednej osi nie powinna przekraczać około 15–20%, a często w stacjach kontroli pojazdów już przy ok. 20% diagnosta zaczyna się mocno zastanawiać. Tutaj masz różnicę aż 21 punktów procentowych, więc układ zawieszenia tylnego jest niesymetryczny i realnie zagraża stabilności pojazdu, szczególnie przy hamowaniu, na zakrętach i na nierównościach. Moim zdaniem, patrząc na te wartości, oba amortyzatory są poza sensownym zakresem sprawności – 35% to typowy wynik do wymiany, a 56% też nie jest wartością „jak z salonu”, tylko amortyzator już wyraźnie zużyty. Dobra praktyka serwisowa i zalecenia producentów mówią jasno: elementy zawieszenia pracujące parami na jednej osi wymienia się parami, żeby zapewnić równomierne tłumienie i przewidywalne zachowanie auta. Dlatego nie naprawiamy tylko prawego ani nie uznajemy lewego za „dobry”, bo po wymianie jednego amortyzatora na nowy pojawiłaby się jeszcze większa różnica między stronami. W normalnej obsłudze okresowej przy takich wynikach diagnosta powinien zalecić wymianę obu tylnych amortyzatorów, ustawienie geometrii (jeśli konstrukcja tego wymaga) i kontrolę stanu sprężyn, odbojów oraz mocowań, bo te elementy pracują jako jeden system bezpieczeństwa. To jest po prostu najrozsądniejsze i najbezpieczniejsze rozwiązanie.

Pytanie 32

Jaki będzie całkowity koszt części zamiennych użytych do wymiany układu wydechowego pojazdu?

Lp.	Nazwa	Ilość jednostka	Cena brutto
1.	Tłumik środkowy	1 szt.	95,00 zł
2.	Tłumik końcowy	1 szt.	98,00 zł
3.	Opaska zaciskowa	1 kpl.	29,00 zł
4.	Czas pracy	2 h	-
5.	Roboczogodzina	1 h	90,00 zł
Uwaga: od cen w tabeli przysługuje rabat w wysokości 5%

A. 193,00 zł

B. 210,90 zł

C. 222,00 zł

D. 408,00 zł

W tym zadaniu kluczowe jest poprawne rozdzielenie kosztu części zamiennych od kosztu robocizny oraz uwzględnienie rabatu. Wiele osób myli się, bo patrzy na tabelę jak na jedną wspólną sumę i dodaje wszystko „hurtowo”, bez zastanowienia, co jest częścią, a co usługą. Tymczasem z punktu widzenia organizacji naprawy w warsztacie samochodowym zawsze rozróżnia się wartość materiałów od wartości pracy mechanika. Częściami są wyłącznie pozycje: tłumik środkowy, tłumik końcowy oraz opaska zaciskowa. Ich suma brutto przed rabatem to 222,00 zł. Gdy ktoś wybiera odpowiedź 222,00 zł, zwykle poprawnie odczytał ceny z tabeli, ale całkowicie pominął informację o rabacie 5%. To typowy błąd przy pracy z kosztorysami – przeoczenie przypisu lub uwagi pod tabelą. W praktyce serwisowej takie niedopatrzenie oznaczałoby zawyżenie ceny dla klienta i byłoby niezgodne z ustalonymi warunkami. Z kolei odpowiedź 193,00 zł sugeruje, że pomylono części z robocizną. Tę wartość można „wyczarować”, jeśli ktoś od sumy 222,00 zł odejmie błędnie koszt jednej roboczogodziny albo zastosuje rabat do złej podstawy. To pokazuje, jak łatwo jest skojarzyć liczby z tabeli, ale bez logicznego zrozumienia, co one oznaczają. Odpowiedź 408,00 zł wygląda jak próba zsumowania wszystkiego: części, czasu pracy i roboczogodziny, bez prawidłowego przeliczenia i bez rabatu. W rzeczywistym warsztacie takie podejście byłoby nieprofesjonalne, bo klient musi mieć jasno wyszczególnione: ile płaci za części, a ile za usługę. Dobra praktyka jest taka, że najpierw identyfikujemy elementy materialne, sumujemy je, stosujemy rabat, a dopiero osobno liczymy robociznę na podstawie „Czasu pracy” i stawki za roboczogodzinę. Typowy błąd myślowy w tego typu zadaniach polega na tym, że widząc kilka liczb w tabeli, próbujemy je wszystkie dodać, zamiast zadać sobie pytanie: co dokładnie mam policzyć – części, robociznę czy pełny koszt naprawy. Tu pytanie dotyczyło wyłącznie kosztu części zamiennych, dlatego uwzględnianie czasu pracy lub stawki godzinowej automatycznie prowadzi do nieprawidłowego wyniku.

Pytanie 33

Kontrolę skuteczności działania hamulca roboczego po jego naprawie przeprowadza się

A. na hamowni podwoziowej.

B. podczas testu drogowego.

C. na płycie przejazdowej.

D. wykonując symulację.

Po naprawie hamulca roboczego kluczowe jest sprawdzenie go w warunkach możliwie zbliżonych do rzeczywistej eksploatacji, dlatego przyjętym standardem warsztatowym i szkolnym jest test drogowy. Tylko podczas jazdy można realnie ocenić skuteczność hamowania, stabilność toru jazdy, równomierność działania hamulców na osiach, zachowanie pojazdu przy różnych prędkościach i obciążeniu, a także reakcję układów wspomagających, takich jak ABS czy ESP. Na drodze wyczuwasz czy pedał hamulca ma prawidłowy skok jałowy, czy nie zapada się, czy nie ma opóźnionej reakcji oraz czy pojazd nie ściąga na jedną stronę przy mocnym hamowaniu. W praktyce robi się kilka kontrolowanych hamowań: najpierw delikatnych, potem coraz mocniejszych, na prostym odcinku drogi o dobrej przyczepności. Moim zdaniem dobrym nawykiem jest też wykonanie jednego hamowania awaryjnego z wyższej prędkości, oczywiście w bezpiecznych warunkach i na odpowiednio pustym odcinku. W wielu serwisach łączy się test drogowy z wcześniejszym pomiarem na hamowni, ale to właśnie droga ostatecznie potwierdza, czy hamulec działa bezpiecznie w normalnym ruchu. To też zgodne z logiką przepisów i zasad BHP – pojazd po naprawie hamulców nie może wyjechać do klienta bez praktycznego sprawdzenia, jak faktycznie hamuje.

Pytanie 34

Zadaniem gaźnika w pojeździe jest

A. regulowanie strumienia wtrysku.

B. dozowanie paliwa i powietrza.

C. podgrzewanie powietrza.

D. pompowanie paliwa.

Gaźnik w klasycznym silniku benzynowym ma właśnie takie podstawowe zadanie: prawidłowo dozować paliwo i powietrze, czyli przygotować tzw. mieszankę palną o odpowiednim składzie. W uproszczeniu działa to tak, że przez gardziel gaźnika przepływa powietrze zasysane przez silnik, a dzięki podciśnieniu w zwężce (dyszach, rozpylaczu) do strumienia powietrza zostaje wciągnięte paliwo. Odpowiednie kanały, dysze, iglice i śruby regulacyjne pozwalają ustawić skład mieszanki na biegu jałowym, przy częściowym obciążeniu i przy pełnym otwarciu przepustnicy. W praktyce, jeśli gaźnik dobrze dawkuje paliwo i powietrze, silnik łatwo odpala, równo pracuje, ma dobrą dynamikę i nie „zalewa się” ani nie strzela w dolot. W warsztacie przy regulacji gaźnika zwraca się uwagę na skład mieszanki (stosunek paliwo–powietrze, zwykle w okolicy 14,7:1 dla benzyny przy pracy w warunkach stechiometrycznych), zużycie paliwa oraz emisję spalin. Z mojego doświadczenia, w starszych motocyklach czy małych maszynach ogrodniczych to właśnie prawidłowe dozowanie mieszanki przez gaźnik jest kluczem do ich bezawaryjnej pracy. W nowoczesnych pojazdach funkcję tę przejął elektroniczny układ wtryskowy, ale zasada jest ta sama: trzeba precyzyjnie dobrać ilość paliwa do ilości zasysanego powietrza, zgodnie z zaleceniami producenta i normami emisji spalin.

Pytanie 35

W klasycznym układzie napędowym do połączenia skrzyni biegów z mostem napędowym stosowany jest

A. wał korbowy.

B. wał napędowy.

C. przegub kulowy.

D. łącznik z tworzywa sztucznego.

W klasycznym układzie napędowym, gdzie silnik jest z przodu, a most napędowy z tyłu, standardowo stosuje się wał napędowy do połączenia skrzyni biegów z mostem. To jest taki długi, zwykle stalowy wał rurowy, który przenosi moment obrotowy ze skrzyni na przekładnię główną w moście. Moim zdaniem to jeden z ważniejszych elementów układu napędowego, bo musi przenieść duże obciążenia, a jednocześnie kompensować zmiany odległości i kąta między skrzynią a mostem, które powstają przy pracy zawieszenia. W praktyce wał napędowy ma zazwyczaj przeguby krzyżakowe lub przeguby homokinetyczne oraz często podporę środkową w samochodach z dłuższym rozstawem osi. Branżowym standardem jest, żeby wał był odpowiednio wyważony dynamicznie – inaczej pojawiają się drgania, hałas i przyspieszone zużycie łożysk skrzyni i mostu. W serwisie zwraca się uwagę na stan krzyżaków, luz na wielowypuście, wycieki przy flanszach i uszkodzenia mechaniczne rury wału, bo każde skrzywienie potrafi później bardzo dać po kieszeni. Dobrą praktyką jest oznaczanie położenia wału względem kołnierzy przed demontażem, żeby po montażu zachować to samo ustawienie i nie pogorszyć wyważenia. W wielu dostawczakach czy ciężarówkach masz kilka odcinków wału napędowego połączonych podporami – zasada działania jest ta sama, tylko konstrukcja bardziej rozbudowana. W nowoczesnych pojazdach 4x4 również między skrzynią rozdzielczą a osiami stosuje się wały napędowe, co świetnie pokazuje, że to rozwiązanie jest uniwersalne i sprawdzone od lat.

Pytanie 36

Wartość stopnia sprężania silników z zapłonem iskrowym w stosunku do silników z zapłonem samoczynnym jest

A. zawsze większa.

B. zawsze równa.

C. porównywalna.

D. mniejsza.

Poprawna odpowiedź to „mniejsza”, bo silniki z zapłonem iskrowym (ZI – benzynowe) pracują na znacznie niższym stopniu sprężania niż silniki z zapłonem samoczynnym (ZS – diesle). W silnikach benzynowych typowy stopień sprężania to mniej więcej 9:1–12:1, czasem trochę więcej w nowoczesnych jednostkach z bezpośrednim wtryskiem. W silnikach wysokoprężnych jest to zwykle rząd 16:1–22:1, czyli zdecydowanie wyżej. Wynika to z samej zasady pracy: w ZS sprężone powietrze musi się nagrzać tak mocno, żeby po wtryśnięciu paliwa doszło do samozapłonu, więc sprężanie musi być duże. W silniku benzynowym mieszanka zapala się od iskry świecy, więc aż tak wysoki stopień sprężania nie jest potrzebny, a wręcz byłby szkodliwy – powodowałby spalanie stukowe. W praktyce mechanik przy diagnostyce bierze to pod uwagę: inne są prawidłowe ciśnienia sprężania dla benzyny, a inne dla diesla, i nie można ich porównywać „1 do 1”. Z mojego doświadczenia w warsztacie, jak ktoś widzi w benzynie ciśnienie sprężania jak w dieslu, to znaczy, że coś jest bardzo nie tak z pomiarem. Producenci w dokumentacji serwisowej zawsze podają zakresy ciśnień sprężania osobno dla ZI i dla ZS, właśnie z powodu różnic w stopniu sprężania. W eksploatacji ma to wpływ też na rozruch na zimno – diesle dzięki wysokiemu sprężaniu mocno nagrzewają powietrze, ale wymagają dobrego stanu mechanicznego i szczelności, bo każdy spadek kompresji od razu utrudnia odpalanie. W benzyniakach efekt jest łagodniejszy. Dlatego znajomość typowych wartości stopnia sprężania dla obu typów silników to taka podstawowa, praktyczna wiedza w zawodzie.

Pytanie 37

Płyn eksploatacyjny oznaczony symbolem 10W/40 to

A. płyn chłodzący silnika.

B. płyn do spryskiwacza.

C. płyn hamulcowy.

D. olej silnikowy.

Oznaczenie 10W/40 jednoznacznie wskazuje, że chodzi o olej silnikowy, a dokładniej o jego klasę lepkości według normy SAE (Society of Automotive Engineers). Litera „W” pochodzi od słowa „winter” i opisuje zachowanie oleju w niskich temperaturach. Pierwsza liczba, czyli 10, oznacza lepkość oleju w warunkach zimowych – im niższa, tym łatwiejszy rozruch silnika przy mrozie i szybsze dotarcie oleju do wszystkich punktów smarowania. Druga liczba, 40, określa lepkość w temperaturze roboczej silnika, czyli mniej więcej w okolicach 100°C. Moim zdaniem warto to mieć w małym palcu, bo w praktyce warsztatowej dobór właściwego oleju, zgodnie z zaleceniami producenta pojazdu (instrukcja obsługi, karta serwisowa), ma ogromny wpływ na trwałość panewek, wału korbowego, rozrządu i turbosprężarki. Olej 10W/40 to typowy olej półsyntetyczny stosowany w wielu starszych silnikach benzynowych i Diesla, gdzie wymagany jest kompromis między dobrą ochroną w wysokiej temperaturze a akceptowalnym zachowaniem przy niższych temperaturach otoczenia. W dobrych praktykach serwisowych zawsze patrzy się nie tylko na SAE 10W/40, ale też na normy jakościowe API, ACEA oraz ewentualne specyfikacje producenta (np. VW, MB, BMW). Wymiana oleju silnikowego w odpowiednich interwałach, razem z filtrem oleju, to jedna z podstawowych czynności obsługowych, bez której szybko pojawiają się problemy z układem smarowania, zużyciem pierścieni tłokowych, zacieraniem się elementów i spadkiem ciśnienia oleju. W eksploatacji codziennej, np. w ruchu miejskim, olej 10W/40 zapewnia stabilny film smarny i chroni silnik przy częstych rozruchach, krótkich trasach i zmiennym obciążeniu, o ile jest dobrany zgodnie z dokumentacją techniczną pojazdu.

Pytanie 38

Numer VIN składa się

A. z 17 znaków.

B. z 15 znaków.

C. z 12 znaków.

D. z 10 znaków.

Numer VIN w pojazdach znormalizowanych zgodnie z normą ISO 3779 składa się zawsze z 17 znaków – ani więcej, ani mniej. To jest międzynarodowy standard identyfikacji pojazdu, stosowany w przemyśle motoryzacyjnym od lat 80. VIN zawiera zarówno cyfry, jak i litery (z wyłączeniem I, O i Q, żeby nie myliły się z 1 i 0). Moim zdaniem warto ten schemat mieć w małym palcu, bo w praktyce warsztatowej korzysta się z niego non stop: przy zamawianiu części, sprawdzaniu historii pojazdu, w systemach diagnostycznych, przy ubezpieczeniach czy w dokumentacji serwisowej. VIN jest podzielony na trzy logiczne części: WMI (World Manufacturer Identifier) – pierwsze 3 znaki określają producenta i region, dalej jest VDS (Vehicle Descriptor Section) – opis modelu, typu nadwozia, rodzaju silnika, wersji wyposażenia, i na końcu VIS (Vehicle Identifier Section) – część indywidualna, gdzie znajduje się m.in. rok modelowy i numer seryjny pojazdu. W wielu programach serwisowych po wpisaniu pełnego 17‑znakowego VIN system automatycznie dopasowuje dokładne parametry auta, na przykład moc silnika, normę emisji spalin czy typ skrzyni biegów. Jeśli któryś znak jest pomylony lub VIN ma nieprawidłową długość, system od razu zgłasza błąd. W diagnostyce to też ważne, bo sterowniki często przechowują VIN i można porównać go z tabliczką znamionową, żeby wykryć kombinowane auta. W skrócie: pełne 17 znaków to podstawa poprawnej identyfikacji pojazdu według aktualnych standardów branżowych.

Pytanie 39

Miarodajną weryfikację gładzi cylindrów, przeprowadza się na podstawie

A. badania dotykowego.

B. oględzin wzrokowych.

C. pomiarów średnic cylindrów przy użyciu suwmiarki.

D. pomiarów średnic cylindrów przy użyciu średnicówki.

Wybranie średnicówki do weryfikacji gładzi cylindrów to dokładnie to, czego oczekuje się w profesjonalnym warsztacie. Miarodajna ocena stanu cylindra musi być oparta na pomiarze, a nie na „wrażeniu” z dotyku czy samego patrzenia. Średnicówka cylindryczna, najlepiej współpracująca z mikrometrem zewnętrznym, pozwala zmierzyć średnicę cylindra z dokładnością do setnych, a nawet tysięcznych milimetra. Dzięki temu można sprawdzić zużycie w różnych płaszczyznach, owalizację, stożkowatość oraz porównać wyniki z danymi katalogowymi producenta silnika. W praktyce robi się kilka pomiarów: przy górnej, środkowej i dolnej części cylindra, w dwóch prostopadłych kierunkach. To jest standardowa procedura przy ocenie, czy cylinder nadaje się jeszcze do pracy, czy wymaga honowania, szlifu na nadwymiar lub tulejowania. Moim zdaniem bez średnicówki każda decyzja o dalszej obróbce jest trochę „na oko” i łatwo wtedy o błąd, np. dobranie niewłaściwego nadwymiaru tłoka i pierścieni. Producenci i dobre serwisy trzymają się zasady: najpierw dokładny pomiar, potem decyzja technologiczna. Średnicówka to po prostu podstawowe narzędzie metrologiczne przy remontach silników spalinowych, zwłaszcza przy silnikach wysokoprężnych i benzynowych o ciasnych pasowaniach, gdzie tolerancje są bardzo małe i każdy setny milimetra ma znaczenie dla kompresji, zużycia oleju i trwałości jednostki.

Pytanie 40

Klasyczny układ napędowy pojazdu składa się

A. z silnika umieszczonego z przodu pojazdu, napędzane są koła przednie.

B. z silnika umieszczonego z tyłu pojazdu, są napędzane koła przednie.

C. z silnika umieszczonego z przodu pojazdu, napędzane są koła tylne.

D. z silnika umieszczonego z tyłu pojazdu, są napędzane koła tylne.

W tym pytaniu łatwo się pomylić, bo w dzisiejszych czasach większość popularnych aut ma napęd na przednie koła i intuicyjnie można uznać, że to właśnie jest ten „klasyczny” układ. Tymczasem w motoryzacji, zwłaszcza z punktu widzenia konstrukcji układu napędowego, określenie klasyczny odnosi się do schematu: silnik z przodu, napędzane koła tylne. Odpowiedzi, w których silnik jest z przodu, a napędzane są koła przednie, opisują tzw. napęd FWD (Front Wheel Drive). To jest bardzo popularne rozwiązanie we współczesnych autach miejskich i kompaktach, bo jest tańsze w produkcji, lżejsze i zajmuje mniej miejsca, ale nie jest ono klasyczne w sensie konstrukcyjnym, tylko raczej nowocześniejsze rozwiązanie upowszechnione od drugiej połowy XX wieku. Z kolei warianty, gdzie silnik jest z tyłu, a napędzane są koła przednie, praktycznie nie występują w normalnej produkcji – taki układ byłby skrajnie niepraktyczny pod względem prowadzenia przewodów, wałów i rozkładu masy, więc jest to po prostu koncepcja sprzeczna z logiką projektowania pojazdów. Układ z silnikiem z tyłu i napędem na koła tylne jak najbardziej istnieje, kojarzy się z niektórymi klasycznymi modelami (np. dawne Porsche 911, Garbus), ale to nie on jest nazywany klasycznym w sensie układu napędowego pojazdu, tylko raczej „silnik z tyłu, napęd na tył”. Typowym błędem myślowym jest tu mylenie słowa „klasyczny” z „najczęściej spotykany obecnie na ulicy”. W technice pojazdowej klasyczny oznacza bardziej historycznie podstawowy, wzorcowy schemat, od którego wychodzi się przy omawianiu budowy układu napędowego, wału, mostu napędowego i przekładni głównej. Dlatego poprawne rozumienie tego pojęcia jest ważne, bo ułatwia później zrozumienie różnic konstrukcyjnych między napędem na przód, na tył i na cztery koła oraz sposobu diagnozowania usterek w każdym z tych rozwiązań.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej