Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 19:17
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 19:35

Egzamin zdany!

Wynik: 37/40 punktów (92,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Dla przedstawionego fragmentu kodu

<img src="kwiat.jpg alt="kwiat">

walidator HTML zwróci błąd, ponieważ

A. użyto niewłaściwego znacznika do wyświetlenia grafiki

B. nie zamknięto cudzysłowu

C. nie odnaleziono pliku kwiat.jpg

D. użyto nieznanego atrybutu alt

W kodzie HTML zauważyłem mały błąd - brakuje ci domknięcia cudzysłowu dla atrybutu src. Powinno to wyglądać tak: <img src="kwiat.jpg" alt="kwiat">. No, cudzysłów jest ważny, bo bez niego przeglądarka może mieć problem z odczytaniem, gdzie kończy się wartość atrybutu. To może prowadzić do różnych, nieprzewidzianych efektów przy wyświetlaniu strony. Zasady W3C mówią, że każdy atrybut powinien być poprawnie sformatowany, żeby działało to na różnych przeglądarkach i urządzeniach. Pamiętaj też o atrybucie alt - jest kluczowy dla dostępności. Właściwe użycie cudzysłowów i dbałość o format kodu też wpływają na jego czytelność, a my przecież chcemy pisać jak najlepiej.

Pytanie 2

Tabela faktury w bazie danych zawiera pola: numer, data, id_klienta, wartość oraz status. Każdego dnia tworzony jest raport dotyczący faktur z dnia bieżącego. Zawiera on jedynie numery oraz wartości faktur. Która z poniższych kwerend SQL pozwoli na wygenerowanie tego raportu?

A. SELECT * FROM faktury WHERE data=CURRENT_DATE();

B. SELECT numer, wartość FROM faktury;

C. SELECT * FROM faktury;

D. SELECT numer, wartosc FROM faktury WHERE data=CURRENT_DATE();

Aby wygenerować raport faktur z bieżącego dnia, kluczowe jest zastosowanie odpowiednich filtrów oraz wybranie tylko tych pól, które są istotne w kontekście raportu. Kwerenda SQL, która prawidłowo odpowiada na postawiony problem, to 'SELECT numer, wartosc FROM faktury WHERE data=CURRENT_DATE();'. Dzięki temu zapytaniu, system wyciąga z bazy danych jedynie numery i wartości faktur, które zostały wystawione w dniu dzisiejszym. Użycie funkcji CURRENT_DATE() pozwala na dynamiczne filtrowanie danych według aktualnej daty, co jest niezbędne do stworzenia codziennego raportu. W praktyce, taka kwerenda może być używana w aplikacjach do zarządzania finansami, gdzie użytkownicy chcą szybko uzyskać podsumowanie transakcji z danego dnia. Standardy SQL wymagają precyzyjnego określenia, które kolumny mają być wyświetlane, a także jakiego rodzaju dane mają być filtrowane. W związku z tym, zastosowanie warunku WHERE jest kluczowe, aby ograniczyć wyniki do faktur z dzisiaj, co zwiększa efektywność analizy danych.

Pytanie 3

Globalne zmienne do przechowywania informacji o ciasteczkach oraz sesjach: $_COOKIE oraz $_SESSION stanowią część języka

A. JavaScript

B. Perl

C. C#

D. PHP

Odpowiedź PHP jest prawidłowa, ponieważ $_COOKIE i $_SESSION to superglobalne tablice w tym języku, które są wykorzystywane do zarządzania danymi sesyjnymi oraz ciasteczkami. $_COOKIE umożliwia przechowywanie danych na komputerze użytkownika w formie ciasteczek, które mogą być odczytywane przez serwer przy każdym żądaniu. Ciasteczka mogą być używane do identyfikacji użytkownika, zapamiętywania preferencji lub sesji. Przykładowe zastosowanie to np. pamiętanie, czy użytkownik jest zalogowany oraz jakie preferencje dotyczące wyświetlania treści ustawił. Z kolei $_SESSION jest używane do przechowywania danych sesji na serwerze, co zapewnia większe bezpieczeństwo, ponieważ dane nie są również dostępne po stronie klienta. Przykładem zastosowania $_SESSION jest przechowywanie informacji o użytkowniku, takich jak jego identyfikator, które mogą być używane do autoryzacji w różnych częściach aplikacji. W obu przypadkach, przy użyciu tych mechanizmów, programiści muszą pamiętać o optymalizacji wydajności oraz przestrzeganiu zasad ochrony prywatności użytkowników, co jest kluczowe w kontekście aktualnych regulacji dotyczących danych osobowych.

Pytanie 4

Które wartości będą przechowywane w zmiennych po wykonaniu przedstawionej pętli języka PHP?

$i = 20;    $a = 0;
while($i) {
  $a += 2;
  $i--;
}

A. a = 0, i = 20

B. a = 20, i = 20

C. a = 40, i = 20

D. a = 40, i = 0

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ zrozumienie jak działa pętla w języku PHP jest kluczowe dla efektywnej pracy z tym językiem. W tym przypadku mamy do czynienia z pętlą, która zaczyna się od wartości i = 20 i w każdej iteracji zmniejsza wartość i o 1, aż dojdzie do 0, kończąc pętlę. Zmienna 'a' jest zwiększana o 2 w każdej iteracji, co daje nam finalną wartość a = 40 po 20 iteracjach. To jest kluczowe dla zrozumienia, jak zmienne są aktualizowane i przechowywane w pętli PHP. Przykład ten pokazuje, jak można wykorzystać pętle do wykonywania powtarzalnych operacji na danych, co jest podstawowym elementem programowania. Pamiętaj, że zrozumienie, jak działa pętla, jest kluczowe do tworzenia efektywnych i wydajnych programów, nie tylko w PHP, ale w każdym języku programowania.

Pytanie 5

Deklaracja <!DOCTYPE HTML> wskazuje, że dokument napisano w której wersji HTML?

A. 4

B. 5

C. 7

D. 6

Deklaracja <!DOCTYPE HTML> - krótka, bez numeru wersji ani odwołania do DTD - to znak rozpoznawczy HTML5. Informuje przeglądarkę, że dokument korzysta z najnowszego standardu. Dlatego oznacza HTML w wersji 5.

Pytanie 6

Na ilustracji widoczne są dwie tabele. Aby stworzyć relację jeden do wielu, gdzie jeden jest po stronie Klienci, a wiele po stronie Zamowienia, należy

A. Wprowadzić pole klucza obcego do tabeli Zamowienia i połączyć je z ID tabeli Klienci

B. Wprowadzić pole klucza obcego do tabeli Klienci i połączyć je z ID tabeli Zamowienia

C. Utworzyć trzecią tabelę z dwoma kluczami obcymi. Jeden klucz połączyć z ID tabeli Klienci, a drugi z ID tabeli Zamowienia

D. Połączyć relacją pola ID z obu tych tabel

Relacja jeden do wielu polega na tym że jedna wartość z jednej tabeli może być związana z wieloma wartościami w innej tabeli W tym przypadku jeden klient może mieć wiele zamówień co oznacza że musimy dodać pole klucza obcego w tabeli Zamowienia które będzie odnosiło się do Klientów Klucz obcy w bazach danych to pole które odwołuje się do klucza głównego w innej tabeli Dobre praktyki projektowania baz danych sugerują aby takie połączenia realizować za pomocą kluczy obcych co pozwala na utrzymanie integralności danych oraz łatwiejsze ich przetwarzanie W praktyce oznacza to że w tabeli Zamowienia dodajemy pole które przechowuje ID z tabeli Klienci Standardy branżowe jak SQL ANSI określają sposób tworzenia takich relacji co zapewnia kompatybilność z większością systemów zarządzania bazami danych Dzięki temu możemy łatwo uzyskać wszystkie zamówienia przypisane do konkretnego klienta co jest funkcjonalnością często wymaganą w aplikacjach biznesowych

Pytanie 7

W JavaScript zdarzenie onKeydown zostanie wywołane, gdy klawisz

A. klawiatury został naciśnięty

B. myszki został naciśnięty

C. myszki został zwolniony

D. klawiatury został zwolniony

Zdarzenie onKeydown w JavaScript jest wywoływane, gdy użytkownik naciśnie klawisz na klawiaturze. To fundamentalne zdarzenie jest często wykorzystywane w aplikacjach webowych do obsługi interakcji użytkowników, takich jak wprowadzanie danych czy nawigacja po formularzach. W momencie naciśnięcia klawisza, przeglądarka emituje to zdarzenie, co pozwala programistom na reagowanie na konkretne akcje. Na przykład, jeśli chcemy stworzyć prostą grę opartą na ruchu postaci, możemy wykorzystać onKeydown do wykrywania klawiszy strzałek i poruszania postacią w odpowiednich kierunkach. Warto również zauważyć, że onKeydown różni się od onKeyup, które jest wywoływane, gdy klawisz jest zwolniony, co ma znaczenie w przypadku obsługi sekwencji klawiszy oraz klawiszy modyfikujących, takich jak Shift czy Ctrl. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla tworzenia responsywnych i interaktywnych aplikacji webowych, zgodnych z najlepszymi praktykami programowania.

Pytanie 8

Na ilustracji przedstawiono schemat rozmieszczenia elementów na stronie WWW. W której z jej sekcji zazwyczaj znajduje się stopka strony?

A. 4

B. 1

C. 5

D. 2

Odpowiedź 5 jest poprawna ponieważ w standardach projektowania stron internetowych stopka strony zazwyczaj znajduje się na dole każdej podstrony. Stopka to miejsce gdzie umieszczane są informacje takie jak prawa autorskie prywatność i linki do kontaktu. Dobrze zaprojektowana stopka może także zawierać skróty nawigacyjne które pomagają użytkownikowi szybko przemieszczać się po stronie. W praktyce projektanci stron WWW stosują podejście oparte na responsywnym designie co oznacza że stopka powinna być łatwo dostępna i czytelna na różnych urządzeniach. Wykorzystanie CSS Grid lub Flexbox pozwala na elastyczne zarządzanie układem strony co jest szczególnie przydatne przy projektowaniu stopki. Ponadto stopki są elementami które odpowiadają za spójność wizualną całej strony internetowej zapewniając użytkownikowi intuicyjne doświadczenie. Umieszczanie stopki w dolnej części strony jest zgodne z oczekiwaniami użytkowników co zwiększa użyteczność serwisu i pozytywnie wpływa na jego odbiór. Praktyczne zastosowanie tego podejścia można zauważyć na wielu profesjonalnych stronach gdzie stopka jest wyraźnie oddzielona i przejrzysta co ułatwia użytkownikowi odnalezienie potrzebnych informacji.

Pytanie 9

Co utworzyć dla pól często wyszukiwanych lub sortowanych, aby przyspieszyć operacje na bazie?

A. indeks

B. klucz obcy

C. więzy integralności

D. osobną tabelę na te pola

Dla pól często wyszukiwanych lub sortowanych tworzy się INDEKS - struktura, która przyspiesza odnajdywanie wierszy bez przeglądania całej tabeli. Dlatego dla takich pól tworzy się indeks.

Pytanie 10

W formularzu, wartości z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w skrypcie JavaScript w pokazany sposób. Jaki typ będzie miała zmienna x?

var x = parseInt(a);

A. NaN

B. liczbowy, całkowity

C. napisowy

D. zmiennoprzecinkowy

Funkcja parseInt() w JavaScript jest super przydatna, bo pozwala zamienić ciąg znaków na liczbę całkowitą. Jak masz zmienną a, która bierze dane z inputu typu number, to parseInt() łapie te liczby i wyrzuca wszystko, co nie jest cyfrą. Dzięki temu dostajesz liczby całkowite. Warto wiedzieć, że ta funkcja nie zaokrągla wyników, tylko obcina część dziesiętną. To świetna opcja, gdy potrzebujesz tylko całkowitych wartości. parseInt() dobrze działa w programowaniu – często wykorzystuje się go do walidacji i manipulacji liczbami. Z mojego doświadczenia, kiedy pracujesz z różnymi typami danych, musisz zadbać, żeby przekształcenia były na miejscu, bo to bardzo ważne dla aplikacji. Użycie parseInt() jest zgodne z zasadami ECMAScript, co oznacza, że działa w różnych środowiskach JavaScript. Przykładem dobrego zastosowania są aplikacje webowe, gdzie często potrzebujesz liczb całkowitych, na przykład w kalkulatorach czy formularzach z wyborem ilości produktów.

Pytanie 11

Na rysunku została przedstawiona relacja jeden do wielu. Łączy ona

A. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem obcym reżyserzy_id tabeli reżyserzy.

B. klucz obcy reżyserzy_id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli reżyserzy.

C. klucz obcy reżyserzy_id tabeli filmy z kluczem obcym id tabeli reżyserzy.

D. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli reżyserzy.

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Relacja jeden do wielu na rysunku wskazuje, że jeden rekord z tabeli reżyserzy może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli filmy. Klucz obcy (FK - Foreign Key) w tabeli filmy (reżyserzy_id) wskazuje na klucz podstawowy (PK - Primary Key) w tabeli reżyserzy (id). Jest to typowa praktyka przy projektowaniu relacyjnych baz danych, która pozwala na utrzymanie integralności relacji między danymi. Te relacje są kluczowe dla prawidłowego działania systemów bazodanowych, ponieważ umożliwiają efektywne zarządzanie danymi. Poprawnie zdefiniowanie kluczy obcych i podstawowych umożliwia tworzenie skomplikowanych struktur danych, które odzwierciedlają rzeczywiste zależności i czytelnie prezentują powiązania między danymi.

Pytanie 12

Który kod da: „pogrubiony” pogrubione, „pochylony” kursywą, a „górnym indeksie” w górnym indeksie?

<b>pogrubiony</b> <i>pochylony</i> lub w <sup>górnym indeksie</sup>

<i>pogrubiony <b>pochylony lub w</i> <sup>górnym indeksie</sup>

<i>pogrubiony</i> <b>pochylony</b> lub w <sub>górnym indeksie</sub>

<b>pogrubiony <i>pochylony</i></b> lub w <sub>górnym indeksie</sub>

Każdy efekt ma swój znacznik: pogrubienie to <b>, kursywa <i>, a górny indeks <sup> (np. x<sup>2). Poprawny zapis to <b>pogrubiony</b> <i>pochylony</i> ... <sup>górnym indeksie</sup>. Zapamiętaj: <sup> = superscript (góra), <sub> = subscript (dół).

Pytanie 13

W języku JavaScript zapisano poniższy fragment kodu:

var x=10;
x++;
console.log(x);

Po uruchomieniu skryptu zmienna x

A. będzie miała wartość 11 i zostanie wyświetlona w konsoli przeglądarki internetowej

B. będzie miała wartość 11 i zostanie wyświetlona w oknie popup

C. będzie miała wartość 10 i zostanie wyświetlona w głównym oknie przeglądarki internetowej

D. będzie miała wartość 10 i zostanie pokazana w dokumencie HTML

W analizowanym fragmencie kodu JavaScript mamy do czynienia z prostą operacją inkrementacji zmiennej x, która początkowo wynosi 10. Operator ++ zwiększa wartość zmiennej o 1, co skutkuje wartością 11. Wartością, która zostanie wyświetlona, jest wartość zmiennej x, która po inkrementacji wynosi 11. Jednak ważnym aspektem jest to, że w kodzie jest błąd składniowy w wywołaniu funkcji console.log. Poprawna składnia powinna wyglądać tak: console.log(x); zamiast console.logx);. W obecnej formie kodu, mimo inkrementacji zmiennej x do wartości 11, pojawi się błąd wykonania, a wartość nie zostanie wypisana. Gdyby błąd został naprawiony, wynik 11 zostałby wyświetlony w konsoli przeglądarki, co jest standardowym miejscem do monitorowania wyjścia w aplikacjach JavaScript. To zachowanie jest zgodne ze specyfikacjami ECMAScript, które definiują zasady działania operatorów oraz metod konsoli.

Pytanie 14

W formularzu HTML użyto znacznika <input>. Pole to będzie służyło do wprowadzania maksymalnie

<input type="password" size="30" maxlength="20">

A. 20 znaków, które nie są widoczne w polu tekstowym

B. 30 znaków, które są widoczne w trakcie wprowadzania

C. 30 znaków, które nie są widoczne w polu tekstowym

D. 20 znaków, które są widoczne w trakcie wprowadzania

Odpowiedzi sugerujące, że w polu tekstowym mogą być widoczne znaki, są nieprawidłowe z kilku istotnych powodów. Przede wszystkim znaczenie atrybutu 'type' w znaczniku <input> jest kluczowe. Użycie 'type="password"' jednoznacznie wskazuje, że wprowadzone znaki będą maskowane, co ma na celu ochronę prywatności użytkownika. Odpowiedzi wskazujące na 30 znaków, które są widoczne, są całkowicie błędne, ponieważ atrybut 'size' definiuje szerokość pola, a nie maksymalną liczbę znaków, które można wprowadzić. To może prowadzić do mylnego wrażenia, że użytkownik ma pełen wgląd w wprowadzane dane, co nie jest zgodne z zamierzeniem tego typu pól. Oprócz tego, maksymalna liczba znaków 'maxlength' nie ma żadnego wpływu na to, czy znaki są widoczne, czy nie. Typowe błędy myślowe związane z tym zagadnieniem mogą obejmować niepoprawne zrozumienie roli atrybutów 'size' i 'maxlength'. Kluczowe jest, aby użytkownicy rozumieli, że odpowiednie projektowanie formularzy powinno zawsze uwzględniać bezpieczeństwo danych oraz ich ochronę, zwłaszcza w przypadku haseł. Dobre praktyki w zakresie UX/UI zalecają korzystanie z pól typu 'password' w sytuacjach wymagających ochrony danych, co przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa aplikacji webowych.

Pytanie 15

Baza danych księgarni ma tabelę ksiazki z polami: id, idAutor, tytul, ileSprzedanych oraz tabelę autorzy z polami: id, imie, nazwisko. Jak utworzyć raport dotyczący sprzedanych książek, który zawiera tytuły oraz nazwiska autorów?

A. Ustalić relację 1..1 pomiędzy tabelami ksiazki i autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele

B. stworzyć kwerendę, która wyszukuje tytuły książek

C. Zdefiniować relację 1..n między tabelami ksiazki i autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele

D. utworzyć dwie oddzielne kwerendy: pierwszą, która wyszuka tytuły książek, a drugą, która pobierze nazwiska autorów

Zdefiniowanie relacji 1..n między tabelami 'ksiazki' oraz 'autorzy' jest kluczowe dla prawidłowego modelowania danych w bazach danych. Relacja 1..n oznacza, że jeden autor może mieć wiele książek, co jest w pełni zgodne z rzeczywistością w kontekście księgarni. Aby stworzyć raport sprzedanych książek z tytułami i nazwiskami autorów, konieczne jest, aby obie tabele były połączone w sposób umożliwiający łatwy dostęp do danych. Po utworzeniu relacji można skorzystać z kwerendy SQL, która wykorzystuje złączenie (JOIN) do pobrania informacji z obu tabel. Przykładowe zapytanie może wyglądać następująco: SELECT ksiazki.tytul, autorzy.nazwisko FROM ksiazki JOIN autorzy ON ksiazki.idAutor = autorzy.id. Tego typu podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu baz danych, umożliwiając łatwe skalowanie oraz modyfikację w przyszłości.

Pytanie 16

Ile razy powtórzy się pętla w JavaScript?

var x=1, i=0;
do{
    x*=3;
    i++;
}
while(x!=27);

A. 2 razy

B. 26 razy

C. 27 razy

D. 3 razy

W przedstawionym kodzie JavaScript, pętla do-while wykonuje się do momentu, gdy zmienna x nie jest równa 27. Zaczynając od wartości x równej 1, przy każdym przejściu przez pętlę zmienna x jest mnożona przez 3. Kolejno, x przyjmuje wartości: 3, 9, 27. Zatem pętla wykonuje się trzy razy, ponieważ dopiero po trzecim cyklu x osiąga wartość 27, co powoduje zakończenie pętli. Do-while zawsze wykonuje przynajmniej jedno przejście, niezależnie od warunku końcowego, dzięki czemu jest przydatna w sytuacjach, gdy operacja musi być przeprowadzona co najmniej raz. Dobrym przykładem wykorzystania tego mechanizmu jest oczekiwanie na spełnienie określonego warunku, np. uzyskanie poprawnej odpowiedzi od użytkownika. Warto zwrócić uwagę, że w przypadku operacji matematycznych wymagających określonej liczby iteracji, pętla do-while zapewnia prostotę i przejrzystość implementacji, zgodnie z dobrymi praktykami zapewniającymi łatwość w czytaniu i utrzymaniu kodu.

Pytanie 17

W SQL warunek ten odpowiada warunkowi liczba >= 10 AND liczba <= 100?

A. NOT (liczba < 10 AND liczba > 100)

B. liczba BETWEEN 10 AND 100

C. liczba IN (10, 100)

D. liczba LIKE '10%'

Odpowiedź 'liczba BETWEEN 10 AND 100' jest prawidłowa, ponieważ odpowiada warunkowi, który sprawdza, czy wartość zmiennej 'liczba' mieści się w przedziale od 10 do 100, włączając oba końce. W SQL konstrukcja 'BETWEEN' jest preferowana, ponieważ jest bardziej czytelna i zrozumiała dla programistów, co sprzyja utrzymaniu kodu. Przykładowe zapytanie SQL używające tego warunku mogłoby wyglądać tak: 'SELECT * FROM tabela WHERE liczba BETWEEN 10 AND 100;'. Zastosowanie 'BETWEEN' unika potencjalnych błędów związanych z używaniem operatorów porównawczych i zapewnia, że obie granice przedziału są respektowane. W praktyce, korzystanie z 'BETWEEN' w zapytaniach SQL jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, gdyż poprawia czytelność i ułatwia analizę kodu. Dodatkowo, warto zauważyć, że 'BETWEEN' działa również z datami, co czyni go uniwersalnym narzędziem w SQL.

Pytanie 18

Dany fragment kodu ilustruje składnię danego języka

A. C

B. C#

C. JavaScript

D. PHP

Kod przedstawiony w pytaniu jest napisany w języku PHP który jest popularnym językiem skryptowym stosowanym na serwerach do generowania dynamicznych stron internetowych Zaczyna się od znacznika otwierającego '<?php' co jasno wskazuje na PHP W kodzie użyte są funkcje takie jak file_get_contents fopen fwrite i fclose które są typowe dla PHP i służą do manipulacji plikami Funkcja file_get_contents służy do odczytywania zawartości pliku co jest niezbędne do pobrania aktualnej wartości zmiennej Silosc Następnie zmienna ta jest inkrementowana aby zwiększyć jej wartość o jeden co jest powszechnie stosowane w licznikach odwiedzin stron internetowych PHP jako język skryptowy pozwala na łatwe manipulowanie danymi serwera a także na integrację z bazami danych i szeroką gamę funkcji sieciowych i narzędzi co czyni go jednym z najczęściej używanych języków do tworzenia aplikacji webowych Dobrym standardem jest stosowanie PHP w przypadku gdy potrzebne jest dynamiczne generowanie treści oraz zarządzanie danymi użytkowników

Pytanie 19

Na ilustracji przedstawiono konfigurację serwera Apache dla środowiska XAMPP. Pod jakim lokalnym adresem jest on dostępny?

A. 127.0.0.1:70

B. localhost:80

C. 192.168.0.1:3306

D. htdocs

Poprawna odpowiedź to „127.0.0.1:70”, bo na zrzucie z XAMPP Control Panel w kolumnie „Port(s)” przy module Apache widać wyraźnie liczbę 70 jako port HTTP (oraz 443 jako port HTTPS). Adres 127.0.0.1 to tzw. adres loopback, czyli „localhost” – wskazuje zawsze na tę samą maszynę, na której działa przeglądarka i serwer. W praktyce oznacza to, że żeby wejść na swoją stronę testową w XAMPP, wpisujesz w przeglądarce: http://127.0.0.1:70 lub równoważnie http://localhost:70 (jeśli system poprawnie rozwiązuje nazwę „localhost”). Różnica między 127.0.0.1:70 a samym „localhost” polega na tym, że tutaj jawnie podany jest port 70, który jest niestandardowy dla HTTP. Domyślny port HTTP to 80, więc jeśli Apache działałby na porcie 80, mógłbyś wpisać samo http://localhost bez numeru portu. W tym przypadku jednak, ponieważ w XAMPP Apache nasłuchuje na porcie 70, numer portu jest obowiązkowy. To jest częsta praktyka, gdy port 80 jest już zajęty (np. przez IIS, Skype’a, inny serwer www) lub gdy chcemy równolegle uruchomić kilka instancji serwera. W realnych projektach developerskich programiści często ustawiają różne porty dla różnych środowisk, np. 8080, 8000, 3000 itd., żeby rozdzielić aplikacje i uniknąć konfliktów. Moim zdaniem warto się od razu przyzwyczaić do patrzenia w panelu XAMPP właśnie na kolumnę „Port(s)” i świadomie używać adresu IP + port – wtedy od razu wiesz, dokąd naprawdę łączy się przeglądarka i łatwiej diagnozuje się problemy z dostępem do serwera lokalnego.

Pytanie 20

Przedstawione zapytanie SQL przydziela uprawnienie SELECT

GRANT SELECT ON hurtownia.*
 TO 'sprzedawca'@'localhost';

A. do wszystkich kolumn w tabeli hurtownia

B. dla użytkownika root na serwerze localhost

C. dla użytkownika root na serwerze sprzedawca

D. do wszystkich tabel w bazie hurtownia

Polecenie GRANT SELECT ON hurtownia.* pozwala na przyznanie prawa do wykonywania operacji SELECT na wszystkich tabelach w bazie danych hurtownia. Użycie symbolu * po nazwie bazy danych wskazuje na wszystkie tabele w tej konkretnej bazie. Jest to standardowe podejście w systemach zarządzania bazami danych takich jak MySQL, gdzie specyfikacja bazy danych z symbolem * oznacza pełny zakres tabel. Praktycznie oznacza to, że użytkownik ma możliwość przeglądania danych ze wszystkich tabel bez możliwości modyfikacji czy usuwania danych. Takie rozwiązanie stosowane jest często w przypadku ról użytkowników, którzy potrzebują jedynie dostępu do raportowania i analizy danych. Dobre praktyki w zakresie zarządzania uprawnieniami zalecają przydzielanie dokładnie takich praw, jakie są potrzebne do wykonania określonych zadań, co ogranicza ryzyko niepożądanych zmian w bazie danych. Warto zaznaczyć, że precyzyjne zarządzanie prawami dostępu jest kluczowe dla bezpieczeństwa danych w każdej organizacji.

Pytanie 21

Projektant stworzył logo dla witryny internetowej. Jest to czarny symbol na przezroczystym tle. Aby zachować wszystkie cechy obrazu i umieścić go na stronie, projektant powinien zapisać obraz w formacie

A. CDR

B. PNG

C. BMP

D. JPEG

Format PNG (Portable Network Graphics) jest idealnym rozwiązaniem dla grafiki internetowej, zwłaszcza gdy zależy nam na zachowaniu przezroczystości tła, co jest kluczowe w przypadku logotypów. PNG obsługuje kompresję bezstratną, co oznacza, że nie utracimy jakości obrazu przy zapisywaniu go. To szczególnie ważne w kontekście logo, które często musi być skalowane do różnych rozmiarów, a wszelkie zniekształcenia mogą wpłynąć na jego rozpoznawalność. Dodatkowo, format PNG pozwala na uzyskanie pełnej gamy kolorów, w tym przezroczystości w formacie RGBA. W praktyce oznacza to, że możesz umieścić czarny znak na dowolnym tle, a jego kształt zawsze zachowa wyrazistość oraz ostrość. Warto również zauważyć, że PNG jest wspierany przez wszystkie nowoczesne przeglądarki internetowe i systemy operacyjne, co czyni go wszechstronnym wyborem dla twórców stron internetowych. Standard PNG, opublikowany przez W3C, jest uznawany za jedno z najbardziej efektywnych rozwiązań dla grafiki w sieci.

Pytanie 22

Instrukcja w języku SQL

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik

A. Przenosi uprawnienia z grupy klienci na użytkownika pracownik

B. Przyznaje wszystkie uprawnienia do tabeli klienci użytkownikowi pracownik

C. Odbiera wszystkie uprawnienia pracownikowi do tabeli klienci

D. Przyznaje uprawnienia grupie klienci do tabeli pracownik

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ polecenie GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik w języku SQL rzeczywiście nadaje wszystkie dostępne uprawnienia do tabeli klienci użytkownikowi pracownik. To oznacza, że pracownik zyskuje możliwość wykonywania wszelkich operacji na tej tabeli, w tym SELECT, INSERT, UPDATE oraz DELETE. Przykład zastosowania tego polecenia jest istotny w kontekście zarządzania bazami danych, gdzie administratorzy muszą przyznawać różnorodne uprawnienia użytkownikom w zależności od ich roli. Przykładowo, jeśli pracownik jest odpowiedzialny za wprowadzanie i aktualizację danych klientów, to nadanie mu wszystkich uprawnień jest uzasadnione. Ważne jest, aby przyznawać uprawnienia zgodnie z zasadą najmniejszych uprawnień, co oznacza, że użytkownik powinien mieć tylko te uprawnienia, które są niezbędne do realizacji jego zadań. W praktyce, administrator baz danych powinien monitorować przyznane uprawnienia i regularnie je przeglądać, aby zapewnić bezpieczeństwo systemu. Koszty błędów w przyznawaniu uprawnień mogą być znaczne, w tym ryzyko nieautoryzowanego dostępu do danych, dlatego kluczowe jest stosowanie dobrych praktyk w zarządzaniu uprawnieniami.

Pytanie 23

Jednym z typów testów jednostkowych jest analiza tras, która polega na

A. utworzeniu kilku zbiorów danych o zbliżonym sposobie przetwarzania i wykorzystaniu ich do przeprowadzenia testu

B. testowaniu obiektów pod kątem inicjalizacji oraz zwolnienia zarezerwowanej pamięci

C. określeniu punktu startowego i końcowego oraz badaniu dostępnych ścieżek pomiędzy tymi punktami

D. testowaniu wartości granicznych zestawu danych

W analizie ścieżek w testach jednostkowych chodzi o to, by wyznaczyć, skąd zaczyna się działanie programu i gdzie kończy, a następnie sprawdzić, jakie ścieżki można pomiędzy tymi punktami przejść. Dzięki temu można znaleźć wszystkie możliwe drogi, którymi program może podążać. To ważna metoda, bo pozwala ocenić, czy logika w naszym kodzie działa tak, jak powinna oraz czy przetestowaliśmy wszystkie scenariusze, które mogą się zdarzyć. Na przykład, gdy mamy w kodzie dużo warunków i pętli, analiza ścieżek może ujawnić błędy, które nie wyjdą przy zwykłym testowaniu. W inżynierii oprogramowania to jest naprawdę dobra praktyka, bo upewniamy się, że wszystkie ścieżki zostały sprawdzone, co na pewno wpływa na jakość i stabilność naszego programu.

Pytanie 24

W którym formacie RASTROWYM zapisać wykres słupkowy, by miał ostre krawędzie (bez artefaktów)?

A. JPEG

B. SVG

C. CDR

D. PNG

Pozostałe formaty się nie nadają. JPEG kompresuje STRATNIE i wokół ostrych krawędzi tworzy widoczne „brudy” (artefakty). SVG i CDR to formaty WEKTOROWE - dobre do wykresów, ale pytanie wprost prosi o format RASTROWY. Rastrowy zapis wykresu bez artefaktów daje PNG.

Pytanie 25

Aby wykonać przycisk na stronę internetową zgodnie z przedstawionym wzorem, w programie graficznym należy skorzystać z opcji:

A. zaokrąglenie narożników (prostokąt z zaokrąglonymi rogami)

B. propagacja wartości

C. zniekształcenie i deformacja

D. wybór eliptyczny

Wzór przedstawia prostokątny przycisk z zaokrąglonymi rogami. Taki kształt rysuje się w programie graficznym narzędziem prostokąta z zaokrąglonymi rogami (albo zaokrąglając zaznaczenie o zadanym promieniu), co daje równe, gładkie narożniki zgodne z przykładem. Dlatego poprawna jest opcja zaokrąglenia narożników.

Pytanie 26

Którego złączenia należy użyć, aby z dwóch tabel pobrać wszystkie wiersze tabeli po lewej stronie, nawet jeśli nie mają dopasowania w prawej?

RIGHT JOIN

CROSS JOIN

LEFT JOIN

INNER JOIN

LEFT JOIN (lewe złączenie zewnętrzne) zwraca wszystkie wiersze tabeli wymienionej po lewej stronie złączenia, a tam, gdzie nie ma pasującego rekordu w tabeli prawej, kolumny z prawej wypełnia wartościami NULL. Pozwala to np. wypisać wszystkich klientów, także tych bez zamówień. Dlatego do zachowania wszystkich wierszy lewej tabeli służy LEFT JOIN.

Pytanie 27

W relacyjnych systemach baz danych, gdy dwie tabele są powiązane przez ich klucze główne, mamy do czynienia z relacją

A. n..1

B. 1..n

C. n..n

D. 1..1

W relacyjnych bazach danych, relacja 1..1 oznacza, że każdemu rekordowi w pierwszej tabeli odpowiada dokładnie jeden rekord w drugiej tabeli, a odwrotnie. Gdy tabele są połączone kluczem głównym, zapewnia to unikalność powiązań między nimi. Przykładami takich relacji mogą być tabele 'Pracownicy' i 'Konta', gdzie każdy pracownik ma jedno konto, a każde konto należy do jednego pracownika. Relacja 1..1 jest typowa w sytuacjach, gdy jedna tabela zawiera szczegółowe informacje o obiektach reprezentowanych w drugiej tabeli. Z perspektywy projektowania baz danych, stosowanie relacji 1..1 pomaga w minimalizowaniu redundancji danych oraz zwiększa spójność informacji. Praktyczne podejście do projektowania bazy danych sugeruje, aby relacje 1..1 były wykorzystywane tam, gdzie konieczne jest zapewnienie jednoznacznego powiązania danych, co wspiera integralność danych zgodnie z normami ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability).

Pytanie 28

Co można powiedzieć o stylu hiperłącza na podstawie poniższych stylów CSS, zakładając, że żadne inne style nie zostały zdefiniowane?

a:link {
  color: green;
  text-decoration: none;
}

a:hover {
  color: red;
  text-decoration: underline;
}

A. Gdy hiperłącze jest nieodwiedzone, jego tekst jest koloru niebieskiego z podkreśleniem.

B. Gdy kursor znajdzie się na obszarze hiperłącza, pojawia się podkreślenie i tekst przyjmuje kolor czerwony.

C. Tekst odwiedzonego hiperłącza jest koloru czerwonego.

D. Hiperłącze jest zawsze podkreślone.

Twoja odpowiedź jest poprawna. W przypadku hiperłącza, w momencie, gdy kursor znajduje się na obszarze hiperłącza, pojawia się podkreślenie i tekst przyjmuje kolor czerwony. Jest to efekt zastosowania stylu CSS w stanie 'hover'. Styl ten umożliwia dynamiczną zmianę wyglądu elementu, kiedy kursor myszy znajduje się nad nim. Jest to praktyka powszechnie stosowana w celu zwiększenia użyteczności i interaktywności stron internetowych. Dobrą praktyką jest również zapewnienie kontrastu między kolorem tła a tekstem dla lepszej czytelności. W tym przypadku, kolor tekstu zmienia się na czerwony, co zapewnia wyraźny kontrast i zwraca uwagę użytkownika. Równocześnie dodanie podkreślenia jest dodatkowym wizualnym wskaźnikiem, że dany element jest hiperłączem. Zastosowanie takiego stylu pozwala na intuicyjne i efektywne poruszanie się po stronie internetowej.

Pytanie 29

Wyjątkowa metoda przynależąca do danej klasy w programowaniu obiektowym, która jest automatycznie wywoływana w momencie tworzenia obiektu i zazwyczaj ma na celu inicjalizację pól, to

A. specyfikator dostępu

B. konstruktor

C. obiekt

D. destruktor

Konstruktor to specjalna metoda, która jest wywoływana automatycznie w momencie tworzenia nowego obiektu danej klasy. Jego głównym celem jest zainicjowanie pól obiektu oraz, w razie potrzeby, wykonanie dodatkowych działań konfiguracyjnych. W praktyce konstruktor umożliwia przygotowanie obiektu do dalszego użytkowania. Na przykład, w języku Java, konstruktor o nazwie klasy pozwala na tworzenie instancji tej klasy z określonymi wartościami dla pól. Dobre praktyki wskazują, że konstruktor powinien być używany do przekazywania parametrów, które są niezbędne do prawidłowego działania obiektu. Warto również wspomnieć o koncepcji konstruktorów przeciążonych, która pozwala na definiowanie wielu konstruktorów w jednej klasie, umożliwiając różne sposoby inicjalizacji obiektów. To sprawia, że kod jest bardziej elastyczny i czytelny, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego i dobrymi praktykami inżynierii oprogramowania.

Pytanie 30

Instrukcja użytkownika aplikacji nie powinna zawierać

A. sposobu działania poszczególnych komponentów.

B. opisu zastosowanych algorytmów.

C. opisu instalacji programu.

D. wymagań sprzętowych.

Poprawnie – instrukcja użytkownika aplikacji nie powinna zawierać opisu zastosowanych algorytmów. Dokument „dla użytkownika” ma jedno główne zadanie: w prosty sposób pokazać, jak korzystać z programu, a nie jak jest on zbudowany w środku. Algorytmy, struktury danych, złożoność obliczeniowa, szczegóły implementacyjne – to jest domena dokumentacji technicznej, przeznaczonej dla programistów, architektów systemów czy osób rozwijających oprogramowanie. Z punktu widzenia zwykłego użytkownika ważne jest raczej: na jakim sprzęcie aplikacja pójdzie, jak ją zainstalować, jak uruchomić konkretną funkcję i co zrobić, gdy coś nie działa. Moim zdaniem wrzucanie do instrukcji opisów algorytmów szkodzi na dwóch poziomach. Po pierwsze, zaciemnia obraz – użytkownik musi przebijać się przez techniczne treści, których i tak nie wykorzysta, zamiast skupić się na krokach „kliknij tu, wybierz to, zapisz”. Po drugie, z punktu widzenia bezpieczeństwa i ochrony własności intelektualnej firmy, zbyt szczegółowe ujawnianie algorytmów w publicznej instrukcji nie jest najlepszą praktyką. Standardem branżowym jest rozdzielenie dokumentacji na: user guide (instrukcja użytkownika), admin guide (dla administratorów), developer/technical documentation (dla twórców i integratorów). W user guide opisujemy np. wymagania sprzętowe (system operacyjny, ilość RAM, miejsce na dysku), sposób instalacji (krok po kroku, zrzuty ekranu), oraz działanie funkcji z punktu widzenia użytkownika („ten przycisk eksportuje dane do PDF”). Natomiast algorytmy sortowania, szyfrowania, kompresji czy przetwarzania danych trafiają do dokumentów technicznych, specyfikacji lub repozytorium kodu. W praktyce, jeśli użytkownik musi znać algorytm, żeby użyć programu, to znaczy, że interfejs jest po prostu źle zaprojektowany.

Pytanie 31

Język PHP zapewnia wsparcie dla

A. klawiszy klawiatury

B. obiektów przeglądarki

C. sesji i ciastek

D. zdarzeń związanych z myszą

PHP, jako język skryptowy po stronie serwera, oferuje wsparcie dla zarządzania sesjami oraz ciasteczkami, co jest kluczowe w kontekście tworzenia aplikacji internetowych. Sesje w PHP umożliwiają przechowywanie danych użytkownika pomiędzy różnymi żądaniami HTTP, co jest istotne w przypadku potrzeb utrzymania stanu aplikacji, np. podczas logowania. Dzięki funkcjom takim jak session_start() można łatwo rozpocząć nową sesję lub wznowić istniejącą. Ciasteczka, z kolei, pozwalają na przechowywanie danych po stronie klienta, co umożliwia personalizację doświadczeń użytkowników na stronie. Przykładem może być zapisywanie preferencji użytkownika, takich jak język interfejsu. Dobre praktyki w zakresie obsługi sesji i ciasteczek obejmują stosowanie bezpiecznych identyfikatorów sesji, ograniczanie czasu życia ciasteczek, a także ich szyfrowanie, co chroni przed atakami typu session hijacking. W ten sposób PHP gwarantuje, że aplikacje są nie tylko funkcjonalne, ale także bezpieczne.

Pytanie 32

Wskaż stwierdzenie, które nie jest prawdziwe dla następującej definicji funkcji w języku C++?

void zamien( float &x, float &y){
     float tmp;
     tmp = x;
     x = y;
     y = tmp;
 }

A. Funkcja nie zwraca wartości.

B. Funkcja zwraca wartość.

C. Funkcja odwołuje się do parametrów przez referencję.

D. Funkcja posiada dwa parametry.

Niestety, wybrałeś odpowiedź, która nie jest właściwa. Poprawna odpowiedź w tym przypadku to 'Funkcja zwraca wartość', co jest nieprawdziwe dla podanej definicji funkcji w C++. Mówimy tutaj o funkcji typu 'void', która z zasady nie zwraca nic. Typ 'void' oznacza, że nie mamy zwracanego typu. Poza tym, stwierdzenia, że funkcja nie ma parametrów czy nie odnosi się do nich przez referencję, też są błędne. W rzeczywistości, funkcja ma dwa parametry typu float, które są przekazywane przez referencję. To naprawdę istotne, bo pomaga w modyfikacji wartości zmiennych, które przekazujemy do funkcji. Zrozumienie tego jest ważne w C++, żeby lepiej zarządzać pamięcią i danymi.

Pytanie 33

W języku SQL zrealizowano polecenia GRANT przedstawione w ramce. Kto uzyska prawo do przeglądania i modyfikowania danych?

GRANT ALL ON frmy TO 'adam'@'localhost';
GRANT ALTER, CREATE, DROP ON frmy TO 'anna'@'localhost';
GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON frmy TO 'tomasz'@'localhost';

A. Tomasz i Adam

B. Adam oraz Anna

C. Tomasz oraz Anna

D. Jedynie Tomasz

Odpowiedź, że prawo do przeglądania i zmiany danych mają Tomasz i Adam, jest prawidłowa, ponieważ wynikają one z poleceń GRANT wykonanych w SQL. Adam otrzymuje pełne prawa do bazy danych 'frmy' dzięki komendzie 'GRANT ALL', co oznacza, że może zarówno przeglądać, jak i modyfikować wszelkie dane w tej bazie. Z kolei Tomasz, dzięki przyznanym mu uprawnieniom SELECT, INSERT i UPDATE, również ma możliwość przeglądania danych oraz ich zmiany. Ta sytuacja odzwierciedla kluczowe aspekty zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych, gdzie precyzyjne przydzielanie ról i dostępów jest fundamentalne dla zapewnienia bezpieczeństwa i integralności danych. Praktyczne zastosowania takich operacji obejmują sytuacje, w których administratorzy baz danych muszą zróżnicować dostęp do danych w zależności od ról użytkowników, co jest zgodne z zasadami minimalnych uprawnień, które są standardem w branży IT.

Pytanie 34

Kiedy stosuje się kwerendę SELECT DISTINCT?

A. gdy chcemy posortować rekordy

B. gdy chcemy pogrupować rekordy

C. gdy rekordy występują w bazie tylko raz

D. gdy w wybranej kolumnie wartości nie mają się powtarzać

SELECT DISTINCT stosuje się wtedy, gdy w wybranej kolumnie wartości nie mają się powtarzać w wyniku - baza zwróci wówczas tylko unikalne pozycje, np. SELECT DISTINCT miasto FROM klienci da listę różnych miast bez duplikatów. To typowy sposób na utworzenie zestawienia „każda wartość raz”. Dlatego używa się go dla niepowtarzających się wartości kolumny.

Pytanie 35

Jakie zadania programistyczne mogą być realizowane wyłącznie po stronie klienta w przeglądarce?

A. Weryfikacja hasła użytkownika w bazie danych powiązanej z aplikacją internetową

B. Zapis danych z formularza w bazie danych związanej z aplikacją internetową

C. Weryfikacja danych wprowadzanych do pola tekstowego w czasie rzeczywistym

D. Bezpieczne wyświetlenie spersonalizowanej treści strony na podstawie uprawnień użytkownika aplikacji

Sprawdzanie danych wpisywanych do pola tekstowego w czasie rzeczywistym jest zadaniem, które można wykonać wyłącznie po stronie klienta, korzystając z technologii takich jak JavaScript. Przykładem może być walidacja formularzy, gdzie użytkownik otrzymuje natychmiastową informację zwrotną na temat poprawności danych, zanim jeszcze wyśle formularz. Dzięki temu można zredukować ilość błędów i poprawić doświadczenia użytkownika. Zastosowanie tego typu walidacji jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na szybszą interakcję bez konieczności komunikacji z serwerem, co z kolei zmniejsza obciążenie serwera i przyspiesza czas ładowania strony. Warto również zwrócić uwagę na standardy dostępności, aby zapewnić, że walidacja jest wykonalna także dla osób używających technologii asystujących. Dobrze zaprojektowane formularze z walidacją po stronie klienta są bardziej przyjazne i funkcjonalne, co przekłada się na wyższe wskaźniki konwersji w aplikacjach internetowych.

Pytanie 36

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: left; } aside { float: left; }

B. nav { float: right; } section { float: right; }

C. aside {float: left; }

D. nav { float: right; }

Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. <aside>, potem <section>, a na końcu <nav>, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie.

W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie.

Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 37

Jak zabezpieczyć CREATE USER, aby nie utworzyć konta, gdy już istnieje?

CREATE USER IF NOT EXISTS 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'haslo';

CREATE OR REPLACE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'haslo';

CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'haslo';

CREATE USER OR DROP 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'haslo';

Aby nie utworzyć konta, które już istnieje (i uniknąć błędu), używa się klauzuli IF NOT EXISTS: CREATE USER IF NOT EXISTS 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'haslo';. Gdy użytkownik istnieje, polecenie zostanie pominięte. Dlatego poprawny jest wariant z IF NOT EXISTS.

Pytanie 38

Selektor CSS a:link {color:red} użyty w kaskadowych arkuszach stylów określa

A. identyfikator

B. klasę

C. pseudoelement

D. pseudoklasę

Odpowiedź, którą wybrałeś, to pseudoklasa. W CSS jest to typowa sprawa, bo selektor a:link to właśnie przykład użycia pseudoklas. Dzięki nim możesz stylizować różne elementy na podstawie ich stanu lub tego, jak się zachowują w dokumencie. Na przykład, selektor a:link definiuje styl dla linków, które jeszcze nie zostały odwiedzone - więc jeśli ktoś kliknął na link, zmienia się jego wygląd. Używając pseudoklas, możesz znacznie poprawić estetykę stron i sprawić, że będą bardziej przyjazne dla użytkowników. Pomyśl o takich pseudoklasach jak :hover, co zmienia styl, gdy najedziemy kursorem, albo :active, która wprowadza zmiany podczas klikania. To naprawdę dobra technika, żeby nadać stronom fajny, dynamiczny charakter. Rozumienie pseudoklas to istotna sprawa w web designie, a to, co się zgadza z tym, co mówi W3C, to dodatkowy atut.

Pytanie 39

W języku C, aby zdefiniować stałą, należy zastosować

A. const

B. #const

C. #INCLUDE

D. static

W języku C, aby zadeklarować stałą, używamy słowa kluczowego 'const'. Oznaczenie zmiennej jako stałej z użyciem 'const' informuje kompilator, że wartość tej zmiennej nie może być zmieniana po jej inicjalizacji. Jest to istotne, ponieważ pozwala na większą kontrolę nad danymi w programie oraz może przyczynić się do zwiększenia bezpieczeństwa kodu. Na przykład, jeśli zadeklarujemy stałą długość tablicy jako 'const int length = 10;', kompilator zablokuje wszelkie próby zmiany tej wartości w późniejszej części programu. Dzięki temu, możemy uniknąć wielu błędów logicznych. Ponadto stosowanie stałych zwiększa czytelność kodu, ponieważ zamiast magicznych liczb w kodzie, używamy nazw, które jasno określają, co dana wartość reprezentuje. Warto również pamiętać, że stałe mogą być używane w różnych kontekstach, w tym przy definiowaniu parametrów funkcji, co pozwala na lepszą organizację i zarządzanie kodem. Praktyka używania 'const' jest zgodna z dobrymi praktykami programowania, które zalecają minimalizowanie zmienności danych tam, gdzie to możliwe.

Pytanie 40

Pole kolor w tabeli samochody może mieć wartości tylko ze słownika lakier. Która kwerenda ustanowi tę relację?

ALTER TABLE samochody
ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;

ALTER TABLE samochody
ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;

ALTER TABLE samochody
ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);

ALTER TABLE samochody
ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);

Aby związać pole kolor ze słownikiem lakier, klucz obcy musi mieć kolumnę w nawiasie i wskazywać konkretny klucz tabeli słownikowej: ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId). Dlatego poprawna jest ta kwerenda.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej