Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Higienistka stomatologiczna
Kwalifikacja: MED.02 - Wykonywanie świadczeń stomatologicznych z zakresu profilaktyki i promocji zdrowia jamy ustnej oraz współuczestniczenie w procesie leczenia
Data rozpoczęcia: 20 stycznia 2026 17:11
Data zakończenia: 20 stycznia 2026 17:39

Egzamin niezdany

Wynik: 18/40 punktów (45,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Podczas wykonywania zabiegów w znieczuleniu ogólnym, w pracy metodą sześciu rąk, zasada mówiąca, że najpierw następuje przejęcie, a następnie podanie innego instrumentu, dotyczy

A. wyłącznie asysty drugiej

B. tylko asysty pierwszej

C. asysty pierwszej i drugiej

D. wyłącznie operatora

Odpowiedzi, które wskazują wyłącznie na jedną asystę, są nieprawidłowe, ponieważ w kontekście współpracy zespołu operacyjnego obie asysty odgrywają kluczową rolę w zapewnieniu płynności i bezpieczeństwa podczas zabiegu. Wybór opcji ograniczających odpowiedzialność do jednej osoby, jak asysta pierwsza czy druga, ignoruje zasady współpracy i koordynacji, które są niezbędne w dynamicznym środowisku operacyjnym. Tego rodzaju podejście może prowadzić do sytuacji, w których jedna asysta jest przeciążona obowiązkami, co zwiększa ryzyko błędów. W najlepszych praktykach chirurgicznych zaleca się, aby zespół operacyjny współdziałał w pełni, co oznacza, że obie asysty powinny być zaangażowane w proces przekazywania instrumentów. Nie należy zaniedbywać faktu, że w sytuacjach stresowych, jakie mogą wystąpić w trakcie operacji, działanie w parze zwiększa efektywność oraz bezpieczeństwo. Powszechnym błędem myślowym jest założenie, że jedna osoba może samodzielnie zarządzać wszystkimi instrumentami. W rzeczywistości, podczas bardziej skomplikowanych zabiegów, kluczowe jest, aby obie asysty były w stanie szybko i sprawnie reagować na potrzeby operatora, co wymaga doskonałej synchronizacji i wzajemnego wsparcia.

Pytanie 2

Zgodnie z klasyfikacją Spauldinga, narzędzia oraz sprzęt medyczny, które mają kontakt z nienaruszonymi błonami śluzowymi, klasyfikowane są w kategorii

A. minimalnego ryzyka

B. wysokiego ryzyka

C. niskiego ryzyka

D. średniego ryzyka

Odpowiedź, że narzędzia i sprzęt medyczny kontaktujące się z nieuszkodzonymi błonami śluzowymi należą do kategorii średniego ryzyka, jest zgodna z klasyfikacją Spauldinga, która klasyfikuje wyroby medyczne w oparciu o ich kontakt z tkankami. Narzędzia te mogą wchodzić w interakcję z błonami śluzowymi, co stwarza ryzyko infekcji lub reakcji alergicznych, dlatego wymagają odpowiedniej dezynfekcji i sterylizacji. Przykłady takich narzędzi to endoskopy i instrumenty używane w diagnostyce i procedurach minimalnie inwazyjnych. Według standardów, takich jak normy ISO dotyczące wyrobów medycznych, kategorie ryzyka są istotne dla zapewnienia pacjentom bezpieczeństwa podczas procedur medycznych. Warto podkreślić, że zastosowanie odpowiednich protokołów sterylizacji jest kluczowe, aby zminimalizować ryzyko zakażeń, co jest niezbędne w praktyce klinicznej i szpitalnej. Zrozumienie tej klasyfikacji pomaga pracownikom ochrony zdrowia w podejmowaniu świadomych decyzji dotyczących użycia narzędzi oraz ich przygotowania do procedur klinicznych.

Pytanie 3

Jakie narzędzie jest wykorzystywane do badania ran?

A. zgłębnik chirurgiczny

B. dłuto chirurgiczne

C. perioluks

D. łyżeczka zębodołowa

Zgłębnik chirurgiczny to narzędzie medyczne używane w celu sondowania ran, co pozwala na dokładne ocenienie głębokości oraz charakterystyki uszkodzenia tkanek. Jego budowa, często z cienką, elastyczną końcówką, umożliwia precyzyjne dotarcie do trudno dostępnych miejsc w obrębie rany. Użycie zgłębnika chirurgicznego jest kluczowe w wielu procedurach chirurgicznych, jako że pozwala lekarzom na ocenę obrażeń oraz na odpowiedni dobór dalszego leczenia. Przykładowo, w przypadku ran pooperacyjnych, zgłębnik może pomóc w ocenie stanu tkanki i ewentualnych infekcji. W praktyce klinicznej, stosowanie zgłębników jest zgodne z wytycznymi American College of Surgeons, które podkreślają znaczenie dobrze przeprowadzanych badań i oceny ran w kontekście jakości opieki zdrowotnej. Dzięki swojej funkcjonalności, zgłębnik chirurgiczny stał się podstawowym narzędziem w chirurgii i medycynie ratunkowej, co czyni go niezastąpionym w procesie diagnostyki i leczenia urazów.

Pytanie 4

Jaki kod symptomów chorobowych powinno się wpisać, korzystając z grupowego wskaźnika potrzeb leczniczych przyzębia CPITN, w sytuacji gdy podczas badania zidentyfikowano kieszonki dziąsłowe o głębokości od 3,5 do 5,5 mm?

A. Kod 4

B. Kod 3

C. Kod 1

D. Kod 2

Kod 3 jest prawidłowy, ponieważ odnosi się do obecności kieszonek dziąsłowych o głębokości od 3,5 mm do 5,5 mm, co jest klasyfikowane jako umiarkowane zaawansowanie choroby przyzębia. W standardach oceny stanu zdrowia jamy ustnej, takich jak CPITN (Community Periodontal Index of Treatment Needs), głębokość kieszonek jest kluczowym wskaźnikiem w diagnozowaniu i planowaniu leczenia. Kieszonki o takiej głębokości wskazują na potrzebę interwencji terapeutycznej, w tym podejścia do mechanicznego oczyszczenia i edukacji pacjenta w zakresie higieny jamy ustnej. Przykładem zastosowania może być planowanie sesji skalingu i root planing w celu usunięcia biofilmu bakteryjnego oraz obniżenia głębokości kieszonek. Należy również monitorować te kieszonki w regularnych odstępach czasu, aby ocenić skuteczność przeprowadzonego leczenia oraz wprowadzać ewentualne zmiany w planie terapeutycznym, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie periodontologii.

Pytanie 5

Oblicz wartość wskaźnika PUWz u pacjenta dorosłego, u którego zdiagnozowano:
- 2 zęby z ubytkami na powierzchni wargowej,
- 2 zęby z ubytkami na powierzchni zgryzowo-dystalnej,
- 2 zęby z niedorozwojem szkliwa,
- 1 ząb usunięty,
- 2 zęby z amalgamatem.

A. 11

B. 3

C. 9

D. 7

W analizowanym pytaniu błędne odpowiedzi wynikają z nieprawidłowego zrozumienia zasad obliczania wskaźnika PUWz, który jest kluczowym narzędziem do oceny stanu zdrowia jamy ustnej. Osoby, które udzieliły błędnych odpowiedzi, mogły nie uwzględnić wszystkich elementów składających się na ostateczną wartość wskaźnika. Na przykład, pominięcie zębów z próchnicą czy nieprawidłowe zliczanie zębów usuniętych może prowadzić do znacznych różnic w obliczeniach. Warto zauważyć, że każdy ząb z próchnicą, z niedorozwojem szkliwa oraz każdy usunięty ząb muszą być uwzględnione w finalnym wyniku, co ma kluczowe znaczenie dla dokładnej oceny zdrowia jamy ustnej pacjenta. Obliczenia powinny być oparte na standardowych kryteriach, które przestrzegają wytycznych WHO w zakresie monitorowania prochnicy i jej wpływu na zdrowie publiczne. Niepoprawne odpowiedzi mogą również wynikać z nieuwzględnienia wypełnień, które również mają wpływ na stan dentalny pacjenta, co może skutkować błędnym postrzeganiem rzeczywistego stanu zdrowia jamy ustnej. W praktyce klinicznej ważne jest, aby lekarze dentyści regularnie przeszkalali się w zakresie stosowania wskaźników zdrowia jamy ustnej oraz uczyli się ich interpretacji, aby skutecznie prowadzić profilaktykę i leczenie chorób zębów.

Pytanie 6

Jedna z pięciu kategorii ruchu wprowadzonych w celu poprawy ergonomii, oznaczona numerem IV, odnosi się do ruchu

A. palców, nadgarstka i łokcia

B. ramienia oraz tułowia

C. nadgarstka

D. całego ramienia

Wybór odpowiedzi związanych z nadgarstkiem, palcami oraz łokciem jako samodzielnymi jednostkami ruchu w kontekście klasy IV wskazuje na pewne nieporozumienia w zakresie ergonomii. Kluczowym błędem jest zrozumienie, że klasyfikacja ruchów w ergonomii nie dotyczy jedynie pojedynczych stawów, ale odnosi się do bardziej złożonych układów, w tym całego ramienia. Odpowiedzi dotyczące nadgarstka czy palców wydają się zrozumiałe, jednak w praktyce ich izolacja od pełnego ruchu ramienia nie oddaje rzeczywistego obrazu i nie uwzględnia złożoności biomechaniki. Ruchy palców oraz nadgarstka są istotnymi komponentami ruchu całego ramienia, ale sama klasyfikacja nie może bazować na ich pojedynczym wpływie. Istotnym jest zrozumienie, że ergonomiczne podejście wymaga analizy całych sekwencji ruchowych, co pozwala lepiej dostosować narzędzia i wyposażenie do użytkownika. Z kolei odpowiedzi dotyczące ramienia i tułowia również są mylące, ponieważ połączenie tych dwóch struktur w kontekście klasyfikacji ruchów nie oddaje ich specyfiki – ramię działa głównie w kontekście ruchów kończyny górnej, a tułów pełni inną rolę stabilizacyjną. W efekcie, wybór nieodpowiednich odpowiedzi może prowadzić do błędnych wniosków na temat ergonomii w projektowaniu stanowisk pracy oraz zdrowia pracowników.

Pytanie 7

Preparat do miejscowego znieczulenia, który zawiera artykainę, to

A. Lignocain

B. Ubistesin

C. Mepivastesin

D. Xylonor

Xylonor, Lidokaina i Mepivastesin to też znieczulacze miejscowe, ale żaden z nich nie ma artykainy. Xylonor zawiera lidokainę, która jest popularna, ale ma inne właściwości i dłużej działa. Może też powodować różne efekty uboczne, np. alergie, co jest ważne do zapamiętania. Mepivastesin z kolei bazuje na mepivakainie, co jest podobne do lidokainy, ale znowu różnią się czasem działania. Widzisz, te pomyłki mogą się zdarzyć, bo te leki często się myli, pewnie przez podobieństwa w nazwach. Kluczowe jest, żeby rozumieć, że każdy z tych środków działa inaczej i ma inny profil bezpieczeństwa, a to ma znaczenie przy wyborze znieczulenia dla pacjenta.

Pytanie 8

Gdzie uchodzi przewód ślinianki podżuchwowej?

A. na brodawce przyuszniczej

B. na mięsku podjęzykowym

C. w okolicy brodawki przysiecznej

D. w okolicy wędzidełka wargi dolnej

Odpowiedź "na mięsku podjęzykowym" jest prawidłowa, ponieważ przewód ślinianki podżuchwowej (ductus submandibularis) rzeczywiście uchodzi do jamy ustnej w okolicy mięska podjęzykowego (caruncula sublingualis). Jest to istotne miejsce, ponieważ ślinianka podżuchwowa odgrywa kluczową rolę w produkcji śliny, która jest niezbędna do właściwego trawienia oraz nawilżenia błony śluzowej jamy ustnej. Przewód ślinianki podżuchwowej jest jednym z głównych dróg, przez które wydobywa się ślina, a jego odpowiednie funkcjonowanie jest istotne dla prawidłowego funkcjonowania układu pokarmowego. W praktyce medycznej zrozumienie lokalizacji ujścia przewodu jest niezbędne w kontekście diagnostyki zaburzeń ślinianek, takich jak kamica ślinowa lub infekcje. Ponadto, wiedza na temat anatomii i funkcji ślinianek jest istotna dla chirurgów stomatologicznych, otolaryngologów oraz innych specjalistów zajmujących się schorzeniami głowy i szyi.

Pytanie 9

Procedura polegająca na aplikacji 20% azotanu srebra na zewnętrzną powierzchnię zębów to

A. lakierowanie zębów

B. wybielanie zębów

C. zapewne lakowanie

D. impregnacja

Wybór lakowania, wybielania lub lakierowania w kontekście zabiegów stomatologicznych wiąże się z różnymi celami i technikami, które nie odnoszą się bezpośrednio do procesu impregnacji. Lakowanie zębów polega na wypełnieniu bruzd na powierzchni zębów specjalnym materiałem, co ma na celu ochronę przed próchnicą, ale nie wykorzystuje azotanu srebra jako preparatu aktywnego. Wybielanie zębów natomiast koncentruje się na redukcji przebarwień i estetyce uśmiechu, a nie na poprawie struktury zębów. Technika ta opiera się na użyciu substancji chemicznych, takich jak nadtlenek wodoru, które nie mają właściwości remineralizujących ani ochronnych, jak azotan srebra. Lakierowanie, które często jest mylone z impregnacją, polega na nałożeniu cienkowarstwowego lakieru fluorkowego na zęby, co również nie jest procesem odpowiadającym impregnacji. Użycie niewłaściwego terminu lub techniki może prowadzić do dezorientacji w ocenie skuteczności zabiegów stomatologicznych. Kluczowe jest, aby pacjenci mieli świadomość różnic między tymi procedurami oraz ich zastosowaniem, aby skutecznie dbać o zdrowie jamy ustnej oraz podejmować odpowiednie decyzje terapeutyczne.

Pytanie 10

W którym zębie można przeprowadzić indywidualną profilaktykę z wykorzystaniem laku szczelinowego?

A. Dolnym pierwszym siekaczu

B. Dolnym bocznym siekaczu

C. Górnym zębie mlecznym

D. Górnym drugim przedtrzonowcu

Wiesz, drugiego przedtrzonowca górnego można fajnie zabezpieczyć przed próchnicą używając laku szczelinowego. To taki materiał, który wypełnia szczeliny w zębach i zapobiega gromadzeniu się bakterii. Jak spojrzysz na ten ząb, to ma dość głębokie bruzdy, co sprawia, że łatwo może się zbierać płytka bakteryjna. Jak zastosujemy lak, to tworzymy taką barierę, która chroni ząb przed działaniem tych bakterii. To szczególnie istotne u dzieci i młodzieży, bo u nich ryzyko próchnicy jest większe. Oprócz laku, warto też pamiętać o regularnym szczotkowaniu i wizytach u stomatologa, żeby naprawdę zmaksymalizować skuteczność tej całej profilaktyki.

Pytanie 11

Jaką wodę należy używać do płukania narzędzi, aby uniknąć korozji i pojawiania się plam?

A. Utlenioną

B. Zdemineralizowaną

C. Wysokozmineralizowaną

D. Wodociągową zimną

Woda zdemineralizowana jest idealnym wyborem do płukania narzędzi, ponieważ nie zawiera soli mineralnych, które mogą prowadzić do korozji i powstawania osadów. W przeciwieństwie do wody wodociągowej, która może zawierać różne zanieczyszczenia, takie jak wapń, magnez i inne minerały, woda zdemineralizowana jest pozbawiona tych składników. Korzystanie z wody zdemineralizowanej jest standardową praktyką w wielu branżach, w tym w laboratoriach oraz w przemyśle elektroniki, gdzie czystość narzędzi ma kluczowe znaczenie. Przykładowo, w procesie produkcji elektroniki, jak montaż układów scalonych, wszelkie zanieczyszczenia mogą prowadzić do uszkodzeń komponentów. Regularne płukanie narzędzi wodą zdemineralizowaną może znacznie wydłużyć ich żywotność oraz poprawić jakość końcowego produktu. Dodatkowo, woda zdemineralizowana nie powoduje powstawania plam, co jest istotne w kontekście estetyki i funkcjonalności narzędzi.

Pytanie 12

Jaką wartość ma zębowy wskaźnik intensywności próchnicy u dwóch pacjentów, u których zauważono:
– pierwszy pacjent – liczba zębów stałych 28, w tym:
– 3 zęby z próchnicą na powierzchni okluzyjnej
– 5 zębów z próchnicą na powierzchni okluzyjno-mezjalnej
– drugi pacjent – liczba zębów stałych 28, w tym:
– 4 zęby z próchnicą na powierzchni okluzyjnej
– 2 zęby na powierzchni okluzyjno-dystalnej
– 2 zęby na powierzchni mezjalno-okluzyjno-dystalnej?

A. 8

B. 27

C. 16

D. 13

Obliczenia dotyczące zębowego wskaźnika intensywności próchnicy wymagają uwzględnienia zarówno całkowitej liczby zębów, jak i liczby zębów dotkniętych próchnicą, a także lokalizacji tych zmian. Często błąd w tym zakresie polega na tylko zliczaniu zębów z próchnicą, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków. W przypadku pierwszego pacjenta błędne podejście mogłoby polegać na zliczaniu tylko zębów z próchnicą na powierzchniach okluzyjnych lub na dodaniu ich w sposób, który nie odzwierciedla rzeczywistego stanu. W szczególności istotne jest zrozumienie, że każdy ząb z próchnicą powinien być analizowany pod kątem rodzaju powierzchni dotkniętej chorobą, co jest zgodne z wytycznymi WHO dotyczącymi oceny zdrowia jamy ustnej. W przypadku drugiego pacjenta, przy zliczaniu zębów na różnych powierzchniach, mogą wystąpić nieporozumienia w interpretacji, które prowadzą do błędnych wyników. Często pojawia się także problem zrozumienia, jak zęby są reprezentowane w standardowych pomiarach, co prowadzi do mylnych wyników. Kluczowe jest, aby nie polegać tylko na prostym zliczaniu, ale również na zastosowaniu odpowiednich wzorów i analizie lokalizacji problematycznych powierzchni, co jest zazwyczaj wymagane w praktyce stomatologicznej. Dlatego też, przy ocenie stanu zdrowia zębów, należy brać pod uwagę pełen obraz, aby uzyskać rzetelne i praktyczne dane do podejmowania decyzji klinicznych.

Pytanie 13

Rysunek przedstawia profil twarzy osoby

A. z retrogenią.

B. z prognacją.

C. z protruzją.

D. z progenią.

Wybór odpowiedzi 'z progenią' jest poprawny, ponieważ odnosimy się do charakterystyki profilu twarzy, gdzie dolna szczęka (żuchwa) jest wysunięta do przodu w stosunku do górnej szczęki (szczęki). Progenia jest szczególnie ważna w ortodoncji oraz chirurgii szczękowej, ponieważ jej identyfikacja ma kluczowe znaczenie dla planowania leczenia. W praktyce, pacjenci z progenią mogą doświadczać problemów związanych z żuciem, mówieniem oraz estetyką twarzy. W takich przypadkach zaleca się przeprowadzenie analizy cefalometrycznej oraz konsultacji ze specjalistą w celu ustalenia najlepszego podejścia terapeutycznego. Ponadto, w przypadku ortodoncji, ważne jest, aby odpowiednio ocenić relację zgryzu i postawić diagnozę, która uwzględnia nie tylko wygląd zewnętrzny, ale także funkcje żucia. Diagnostyka oparta na współczesnych technologiach obrazowania, takich jak tomografia komputerowa czy zdjęcia RTG, może dostarczyć dodatkowych informacji na temat ułożenia zębów i kości, co wspiera decyzje kliniczne dotyczące leczenia progenii.

Pytanie 14

Wypowiedź w ramce dotyczy efektu działania higienistki, w wyniku którego dochodzi do logicznych przeobrażeń w zachowaniach zdrowotnych pacjenta. Którą metodę zastosowała higienistka stomatologiczna?

Dowiedziałem się, zrozumiałem, wyciągnąłem wnioski i zastosowałem się do zaleceń lekarskich. Zrobię wszystko, żeby stało się to moim zwyczajem, nawykiem.

A. Organizowania środowiska wychowującego.

B. Pobudzania zachowań korzystnych dla zdrowia.

C. Oddziaływania przez świadomość.

D. Kontroli i oceny.

Higienistka stomatologiczna naprawdę trafiła w sedno, używając metody, która angażuje pacjenta i sprawia, że zaczyna myśleć o swoim zdrowiu. Dzięki temu pacjent nie tylko zbiera fakty, ale też rozumie, dlaczego są one ważne. To kluczowe, jeżeli chodzi o wprowadzanie zmian w stylu życia. Na przykład, gdy mówi o tym, jak palenie wpływa na zdrowie jamy ustnej, pacjenci mogą lepiej zrozumieć skutki swojego nałogu i często podejmują decyzję o rzuceniu palenia. Z doświadczenia wiem, że edukacja zdrowotna powinna skupić się na zwiększaniu świadomości, bo dzięki temu pacjenci mogą lepiej uczestniczyć w swoim leczeniu. Takie podejście to najlepsza praktyka w zdrowiu publicznym i naprawdę wpływa na polepszenie ogólnego stanu zdrowia ludzi.

Pytanie 15

Jakim testem weryfikującym skuteczne usunięcie powietrza oraz przenikanie pary wodnej w sterylizatorach parowych jest?

A. taśma do sterylizacji

B. wieloparametrowy test paskowy

C. test Bowie-Dicka

D. Attest

Test Bowie-Dicka jest kluczowym narzędziem w zapewnieniu prawidłowej funkcji sterylizatorów parowych. Jego celem jest ocena skuteczności usuwania powietrza oraz penetracji pary wodnej w komorze sterylizacyjnej. Test ten wykorzystuje specjalnie zaprojektowany wskaźnik, który zmienia kolor pod wpływem określonych warunków sterylizacji, co pozwala na szybką i prostą ocenę jakości procesu. W praktyce, test Bowie-Dicka powinien być przeprowadzany codziennie przed pierwszym cyklem sterylizacji, aby upewnić się, że sprzęt działa zgodnie z wymaganiami norm, takich jak normy ISO 17665. W przypadku nieprawidłowego wyniku testu, należy przeprowadzić diagnostykę urządzenia, co może obejmować kontrolę szczelności, stan filtrów oraz kalibrację. Właściwe wykonanie testu Bowie-Dicka jest stosowane jako standard w wielu placówkach medycznych, co zapewnia bezpieczeństwo pacjentów oraz skuteczność procesów sterylizacji.

Pytanie 16

Który z materiałów jest wykorzystywany w biologicznym leczeniu miazgi zębowej?

A. Glassjonomer

B. Wodorotlenek wapnia

C. Cement fosforanowy

D. Kompomer

Wodorotlenek wapnia jest uznawany za jeden z najważniejszych materiałów w leczeniu biologicznym miazgi zębów. Jego właściwości alkaliczne sprzyjają regeneracji tkanek oraz stymulują odpowiedź miazgi, co jest kluczowe w przypadkach, gdy miazga została częściowo uszkodzona. Wodorotlenek wapnia działa także jako bariera dla bakterii, co zmniejsza ryzyko infekcji. Materiał ten jest często stosowany w leczeniu stanów zapalnych miazgi oraz w przypadku amputacji miazgi. Przykładem praktycznego zastosowania może być leczenie ubytków, gdzie wodorotlenek wapnia zostaje nałożony na odkryte zakończenia nerwowe miazgi, wspierając procesy gojenia. Zgodnie z wytycznymi American Dental Association, użycie wodorotlenku wapnia w endodoncji jest powszechną praktyką, co potwierdza jego skuteczność i bezpieczeństwo. Dodatkowo, jego właściwości bioaktywne sprawiają, że sprzyja mineralizacji i odbudowie zębiny, co czyni go preferowanym wyborem w terapii zachowawczej.

Pytanie 17

Jakie substancje chemiczne stosuje się do przygotowania kanału przed jego obróbką mechaniczną?

A. Eugenol

B. Endosal

C. Evicrol

D. Etanol

Eugenol, Evicrol i Etanol to substancje, które mają swoje zastosowanie w stomatologii, jednak nie są optymalnym wyborem do chemicznego opracowania kanału przed mechaniczną obróbką. Eugenol, znany ze swoich właściwości znieczulających i przeciwzapalnych, jest najczęściej używany w materiałach wypełniających oraz jako składnik niektórych past do leczenia kanałowego, ale nie działa skutecznie w kontekście dezynfekcji kanałów korzeniowych. Jego działanie nie jest wystarczające, aby poradzić sobie z bakteriemi oraz ich produktami metabolicznymi w zainfekowanej miazdze, co może prowadzić do niewłaściwego leczenia. Evicrol, oparty na składnikach chemicznych, również nie jest zalecany w tym kontekście, ponieważ nie wykazuje odpowiedniej skuteczności w dezynfekcji i usuwaniu tkanki martwej. Z kolei etanol, choć jest środkiem dezynfekującym, jest używany głównie w procesach sterylizacji narzędzi, a nie jako substancja do opracowania kanałów korzeniowych. W przypadku stosowania etanolu, istnieje ryzyko nieodpowiedniej interakcji z innymi podawanymi lekami, co może negatywnie wpłynąć na efektywność leczenia. Ważne jest, aby wykorzystywać substancje, które są zgodne z aktualnymi standardami i protokołami leczenia endodontycznego, co ma bezpośredni wpływ na wyniki kliniczne oraz zadowolenie pacjentów.

Pytanie 18

Rysunek przedstawia instruktaż szczotkowania zębów metodą

A. Bassa.

B. Fonesa.

C. Chartersa.

D. Roll.

Metoda Bassa to jedna z najskuteczniejszych technik szczotkowania zębów, szczególnie zalecana dla osób z problemami dziąseł. Ustawienie szczoteczki pod kątem 45 stopni pozwala na skuteczne czyszczenie linii dziąseł, co jest kluczowe w zapobieganiu chorobom periodontologicznym. Wykonując delikatne ruchy wibracyjne, nie tylko usuwamy płytkę nazębną, ale także masujemy dziąsła, co stymuluje ich krążenie. Ta metoda jest zgodna z zaleceniami Amerykańskiej Akademii Periodontologii, która podkreśla znaczenie techniki szczotkowania w utrzymaniu zdrowia jamy ustnej. W praktyce, zastosowanie metody Bassa powinno być uzupełnione regularnymi wizytami u dentysty oraz stosowaniem nici dentystycznej, co pozwala na kompleksowe podejście do higieny jamy ustnej. Pamiętajmy również, aby regularnie wymieniać szczoteczkę do zębów co 3-4 miesiące, co zapewnia maksymalną efektywność szczotkowania.

Pytanie 19

Jaki jest wskaźnik intensywności próchnicy w grupie 50 osób z próchnicą, które mają łącznie 171 chorych zębów?

A. 3,24

B. 3,42

C. 32,4

D. 34,2

Wskaźnik intensywności próchnicy (WIP) jest kluczowym wskaźnikiem stosowanym w stomatologii do oceny stanu zdrowia jamy ustnej, szczególnie w kontekście próchnicy zębów. W analizowanym przypadku, aby obliczyć WIP, dzielimy całkowitą liczbę chorych zębów przez liczbę osób w grupie. W tym przypadku mamy 171 chorych zębów podzielonych przez 50 osób, co daje 3,42. Oznacza to, że średnio na jedną osobę przypada 3,42 zęba z próchnicą. Taki wskaźnik może być pomocny w ocenie skuteczności programów profilaktycznych oraz interwencyjnych w zakresie zdrowia jamy ustnej. W praktyce, lekarze stomatolodzy mogą wykorzystać ten wskaźnik do monitorowania postępów pacjentów oraz do podejmowania decyzji o dalszym leczeniu. Dobrą praktyką jest również porównywanie WIP w różnych grupach demograficznych, co może wskazywać na wpływ czynników społecznych, ekonomicznych i środowiskowych na zdrowie jamy ustnej.

Pytanie 20

Cement cynkowo-siarczanowy powinien być przygotowany

A. pistelem szklanym w moździerzu

B. plastikową łopatką na gumowej płytce

C. szpatułką ze stali nierdzewnej na matowej powierzchni szklanej płytki

D. szpatułką z tworzywa sztucznego na gładkiej powierzchni płytki szklanej

Cement cynkowo-siarczanowy trzeba zarabiać przy użyciu szpatułki ze stali nierdzewnej na matowej powierzchni płytki szklanej. Czemu? Bo to naprawdę daje lepsze mieszanie składników. Stal nierdzewna nie reaguje z cementem, więc nie ma ryzyka zanieczyszczenia, co jest ważne, żeby uzyskać dobrą konsystencję i trwałość. Matowość płytki szklanej sprawia, że dobrze trzyma się mieszanka i zmniejsza szansę na rozwarstwienie. Trzeba dobrze wymieszać cement, żeby uniknąć grudek i mieć jednorodną strukturę, co potem wpływa na jakość finalnego produktu. W stomatologii to naprawdę ważne, bo używa się tego do wypełnień i cementowania koron. Dlatego dobrze jest pilnować, żeby materiał był odpowiednio przygotowany, bo to zapewnia najlepsze właściwości w końcowym efekcie.

Pytanie 21

Podaj metodę pracy, w której pacjent znajduje się w pozycji centralnej, a operator oraz asysta siedzą niemal naprzeciwko siebie?

A. Schwarza

B. Simona

C. Schönherra

D. Schöna

Wybór metod Schönherra, Simona oraz Schwarza wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące położenia pacjenta oraz interakcji zespołu medycznego. Metoda Schönherra opiera się na innym układzie rąk i ciała, co nie sprzyja centralnemu położeniu pacjenta. Ta technika jest często stosowana do zadań wymagających innego rodzaju dostępu i nie umożliwia efektywnej komunikacji między operatorem a asystą, co może prowadzić do nieefektywności podczas zabiegu. Z kolei metoda Simona koncentruje się na pracy zespołowej, ale w pozycji, która nie sprzyja centralności pacjenta, co również wpływa negatywnie na bezpieczeństwo i komfort. W przypadku metody Schwarza, zespół pracuje w układzie, który nie wykorzystuje pełnych możliwości wzajemnej współpracy, co może prowadzić do błędów oraz opóźnień w działaniach chirurgicznych. Kluczowe dla efektywności zabiegów jest odpowiednie przygotowanie stanowiska pracy oraz położenie pacjenta, a wybór nieodpowiedniej metody może skutkować nie tylko dyskomfortem, ale również zwiększonym ryzykiem komplikacji. Prawidłowe zrozumienie tych metod oraz ich zastosowania w praktyce jest niezbędne do zapewnienia najwyższych standardów opieki medycznej.

Pytanie 22

Czas przechowywania odpadów medycznych zakaźnych o kodzie 18 01 03 w temperaturze nieprzekraczającej 10°C nie powinien być dłuższy niż

A. 72 godzin

B. 14 dni

C. 24 godzin

D. 30 dni

Podawanie krótszych czasów magazynowania, jak 72 godziny, 24 godziny czy 14 dni, nie uwzględnia rzeczywistych wymagań dotyczących transportu i przechowywania odpadów medycznych zakaźnych. Czas 72 godzin, proponowany przez niektóre źródła, może być mylący i stosowany w kontekście odpadów, które nie są zakaźne, co nie ma zastosowania w przypadku odpadu o kodzie 18 01 03. Zgodnie z przepisami, odpady medyczne zakaźne wymagają dłuższego czasu przechowywania ze względu na ich specyfikę, a nieprzestrzeganie tych zasad może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych oraz prawnych. Odpady przechowywane krócej niż przepisowe 30 dni mogą się na przykład rozkładać, co zwiększa ryzyko wydzielania toksycznych substancji. Ponadto, zbyt krótki czas przechowywania może prowadzić do chaosu w logistyce, kiedy odpady nie są odpowiednio segregowane i transportowane do miejsca unieszkodliwienia. Wiele instytucji zdrowotnych oraz firm zajmujących się odpadami medycznymi opracowuje wewnętrzne procedury, które uwzględniają dłuższe czasy magazynowania w celu zapewnienia zgodności z przepisami oraz bezpieczeństwa. Ostatecznie, kluczem do prawidłowego zarządzania odpadami medycznymi jest znajomość regulacji oraz ich właściwe stosowanie w praktyce, co w przypadku podania błędnych informacji może prowadzić do poważnych konsekwencji.

Pytanie 23

Higienistka podczas uzupełniania karty stomatologicznej wprowadziła błędne dane. Jak powinna postąpić, aby to naprawić?

A. zastosować korektor, prosząc lekarza o zaparafowanie

B. zakreślić pomyłkę czarnym długopisem i poprosić lekarza o zaparafowanie

C. wykreślić błąd czerwonym długopisem i poprosić lekarza o zaparafowanie

D. utworzyć nową kartę, a kartę z błędnym zapisem zniszczyć

Kiedy mówimy o poprawie dokumentacji medycznej, istnieje wiele praktyk, które są nieodpowiednie i mogą prowadzić do poważnych konsekwencji. Zakładanie nowej karty i niszczenie błędnej jest nieetyczne oraz niezgodne z zasadami prowadzenia dokumentacji. Tego typu działania mogą wprowadzać w błąd, ponieważ nie zachowują śladu po wcześniejszych wpisach, co jest kluczowe dla przyszłej analizy stanu zdrowia pacjenta oraz dla ewentualnych inspekcji. Skreślanie błędu czarnym długopisem również jest niewłaściwe, ponieważ czarny długopis nie wyróżnia błędów, co może prowadzić do pomyłek w interpretacji zapisów. Użycie korektora jest kolejnym błędnym rozwiązaniem, które całkowicie eliminuje oryginalny wpis, a tym samym stwarza trudności w weryfikacji dokumentacji. W kontekście dobrych praktyk medycznych, kluczowe jest, aby każda korekta była dokumentowana w sposób przejrzysty, co pozwala na zachowanie integralności i dokładności informacji. Dokumentacja medyczna powinna być nie tylko dokładna, ale także przejrzysta, aby zapewnić pełną transparentność działania oraz umożliwić innym pracownikom ochrony zdrowia korzystanie z aktualnych i prawidłowych informacji. Nieprzestrzeganie tych zasad może prowadzić do licznych nieporozumień oraz problemów prawnych.

Pytanie 24

Przez punkty oznaczone na rysunku przechodzi płaszczyzna

A. Kantorowicza.

B. Izarda.

C. Dreyfusa.

D. Simona.

Wybór jakiejkolwiek innej opcji poza "Simona" jest wynikiem mylnego rozumienia podstawowych zasad geometrii przestrzennej. Odpowiedzi takie jak "Dreyfusa", "Izarda" czy "Kantorowicza" mogą być mylone z innymi pojęciami lub metodami, które nie są bezpośrednio związane z analizą płaszczyzn. Zrozumienie, że płaszczyzna jest zdefiniowana przez trzy punkty, które nie są współliniowe, jest kluczowe w tej dyskusji. Odpowiedź "Dreyfusa" może sugerować pewne aspekty związane z różnymi formami analizy, ale nie odnosi się do konkretnej sytuacji opisanej w pytaniu. Podobnie, "Izarda" oraz "Kantorowicza" mogą być błędnie interpretowane jako metody stosowane w geometrii, ale nie mają one zastosowania w tym kontekście. Często błędy myślowe wynikają z mylenia pojęć i niepełnego zrozumienia relacji między punktami a płaszczyznami. Ważne jest, aby dokładnie analizować rysunki i zrozumieć, jakie relacje geometryczne są w nich przedstawione. W praktyce, analiza płaszczyzn jest podstawą wielu zastosowań w inżynierii, architekturze oraz grafice komputerowej, dlatego poprawne rozumienie tej koncepcji jest niezbędne.

Pytanie 25

Jakim wskaźnikiem mierzy się grubość osadów nazębnych w rejonie szyjki zęba w czterech strefach dziąsłowych?

A. Fuksynowego uproszczonego.

B. PI.I.

C. OHI.

D. Fuksynowego.

Odpowiedzi OHI, Fuksynowego uproszczonego oraz Fuksynowego nie są odpowiednie w kontekście oceny grubości złogów nazębnych w okolicy szyjki zęba. OHI (Oral Hygiene Index) jest wskaźnikiem, który ocenia zarówno obecność, jak i ilość płytki nazębnej oraz kamienia nazębnego, ale jego zastosowanie jest bardziej ogólne i nie koncentruje się na specyficznych obszarach, takich jak przestrzenie dziąsłowe. Użycie OHI może prowadzić do niepełnego obrazu higieny jamy ustnej, ponieważ nie identyfikuje dokładnie, gdzie płytka nazębna gromadzi się w jamie ustnej. Z kolei wskaźniki fuksynowego, zarówno uproszczony, jak i pełny, są wykorzystywane do oceny obecności płytki nazębnej, ale również nie dostarczają tak precyzyjnych informacji na temat grubości złogów w określonym miejscu. Dodatkowo, wskaźniki te są bardziej subiektywne i wymagają doświadczenia ze strony oceniającego, co może prowadzić do zróżnicowanych wyników. Stosowanie niewłaściwych metod oceny może prowadzić do błędnych wniosków na temat stanu zdrowia jamy ustnej pacjenta oraz ewentualnych potrzeb terapeutycznych, co podkreśla znaczenie precyzyjnego doboru wskaźników w praktyce stomatologicznej.

Pytanie 26

W procesie odzwyczajania dziecka od ssania palca można wykorzystać płytkę

A. podniebienną McNeila.

B. przedsionkową Schönherra.

C. Schwarza.

D. ćwiczebną podniebienną.

Stosowanie płytki ćwiczebnej podniebiennej, podniebiennej McNeila czy płytki Schwarza w kontekście odzwyczajania dziecka od ssania palca nie jest uzasadnione. Płytka ćwiczebna podniebienna, choć może być wykorzystana do korygowania nieprawidłowości zgryzu, nie ma na celu eliminacji nawyków oralnych, takich jak ssanie palca. Utrudniając dziecku dostęp do palca, nie oferuje ono możliwości stymulacji przedsionkowej, która jest kluczowa w procesie odzwyczajania. Płytka McNeila, zaprojektowana przede wszystkim do leczenia wad zgryzu poprzez aktywację mięśni, nie spełni funkcji terapeutycznej w kontekście zmiany nawyków. Z kolei płytka Schwarza, stosowana w ortodoncji, skupia się na korekcji zgryzu i nie jest dedykowana do eliminacji nawyków oralnych. Błędem jest zakładanie, że mechaniczne ograniczenie dostępu do palca poprzez te płytki przyniesie pozytywne rezultaty. W praktyce, nieprawidłowe podejście może prowadzić do frustracji u dziecka oraz do niewłaściwej adaptacji w jamie ustnej. Kluczowe jest stosowanie metod, które nie tylko ograniczają nawyki, ale również angażują dziecko w proces zmiany, co jest skuteczniejsze w dłuższej perspektywie.

Pytanie 27

Na wartość liczb P, U, W wpływają między innymi

A. praca mięśni żwaczy.

B. wymiary jamy ustnej.

C. ilość zębów.

D. wiek oraz płeć.

Warto zauważyć, że odpowiedzi takie jak praca mięśni żwaczy, liczba zębów oraz rozmiary jamy ustnej, mimo że mają swoje znaczenie w kontekście zdrowia jamy ustnej i ogólnego stanu zdrowia, nie mają bezpośredniego wpływu na parametry takie jak P, U czy W. Praca mięśni żwaczy może wpływać na siłę żucia oraz na różne aspekty związane z funkcjonowaniem aparatu mowy, jednak nie jest kluczowym czynnikiem determinującym wartość ciśnienia czy wydolności. Liczba zębów ma znaczenie z punktu widzenia stomatologii, ale jej wpływ na fizjologię organizmu w kontekście ciśnienia krwi czy objętości płynów jest marginalny, a raczej pośredni przez zdrowie ogólne. Rozmiar jamy ustnej może mieć swoje znaczenie w kontekście ortodoncji czy implantologii, ale nie jest istotnym czynnikiem wpływającym na zmieniające się wartości związane z wiekiem i płcią. Często błędne wnioski płyną z uproszczonego pojmowania złożonych zależności w organizmie ludzkim. Zrozumienie, jak różne czynniki fizjologiczne wpływają na wartości zdrowotne, wymaga stosowania podejść opartych na danych i dowodach, co jest zgodne z aktualnymi standardami w dziedzinie medycyny i nauk o zdrowiu.

Pytanie 28

Jaką metodę szczotkowania zębów można zastosować z użyciem miękkiej szczoteczki, gdy występuje zaostrzony stan zapalny dziąseł?

A. Roll

B. Bassa

C. Stillmanna

D. Chartersa

Wybór innych metod szczotkowania, takich jak Stillmanna, Bassa i Chartersa, w kontekście nasilenia stanu zapalnego dziąseł może prowadzić do niepożądanych efektów. Metoda Stillmanna, która polega na ruchach w górę i w dół przy jednoczesnym szczotkowaniu zębów z dziąsłami, może okazać się zbyt agresywna dla wrażliwej tkanki dziąsłowej, co zwiększa ryzyko podrażnienia. Z kolei metoda Bassa, charakteryzująca się szczotkowaniem w poziomie wzdłuż linii dziąseł, nie zapewnia wystarczającego oczyszczenia w trudnodostępnych miejscach, co może prowadzić do dalszego gromadzenia się płytki bakteryjnej i zaostrzenia stanu zapalnego. Technika Chartersa, choć skuteczna w usuwaniu płytki z przestrzeni międzyzębowych, również wymaga precyzyjnego wykonania, co w przypadku osłabionych dziąseł może być trudne. W każdym z tych przypadków kluczowe jest zrozumienie, że metody szczotkowania muszą być dostosowane do indywidualnego stanu zdrowia jamy ustnej, a w sytuacjach zapalnych, stosowanie bardziej delikatnych technik, takich jak Roll, jest zdecydowanie bardziej wskazane. Nieodpowiedni dobór techniki może prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia, dlatego tak ważne jest, aby osoby z problemami z dziąsłami konsultowały się ze specjalistami oraz stosowały się do wydawanych przez nich zaleceń. Zastosowanie niewłaściwych metod w niewłaściwych okolicznościach może skutkować nie tylko nasiloną bolesnością, ale również prowadzić do długotrwałych problemów zdrowotnych w obrębie jamy ustnej.

Pytanie 29

Zlecenie na realizację w pracowni techniczno-protetycznej z oznaczeniem „K – – K” przekazuje zespołowi stomatologicznemu informację o realizacji

A. stomatologicznej szyny relaksacyjnej na górny łuk zębowy

B. mostu dwubrzeżnego z uzupełnieniem dwóch brakujących zębów

C. wkładu koronowo-korzeniowego

D. korony porcelanowej

Odpowiedź dotycząca mostu dwubrzeżnego z uzupełnieniem dwóch brakujących zębów jest prawidłowa, ponieważ oznaczenie "K – – K" w praktyce protetycznej odnosi się do konstrukcji mostu. W kontekście dentystycznym, mosty są stosowane do przywracania funkcji oraz estetyki w przypadku brakujących zębów. Oznaczenie "K" wskazuje na korony, które będą umieszczone na zębach filarowych, a podwójne "– –" oznacza, że pomiędzy korony znajdują się dwa braki, które będą uzupełnione przez część mostu. Tego rodzaju rozwiązanie jest standardem w protetyce, pozwalającym na odbudowę łuku zębowego oraz przywrócenie funkcji żucia. W praktyce, most dwubrzeżny jest wyjątkowo skuteczny, gdyż rozkłada siły żucia na zęby filarowe, co minimalizuje ryzyko ich uszkodzenia. Dodatkowo, podczas planowania protetycznego, ważne jest uwzględnienie estetyki oraz zachowanie harmonii w obrębie uśmiechu.

Pytanie 30

Jaki system oznaczania zębów stosuje dwie cyfry arabskie do ich identyfikacji?

A. Palmera

B. Haderupa

C. Viohla

D. Zsigmondy’ego

Wybór systemu Palmera, Zsigmondy’ego lub Haderupa jako odpowiedzi na pytanie o oznaczanie zębów za pomocą dwóch cyfr arabskich jest nieprawidłowy, ponieważ te systemy wykorzystują różne metody znakowania. System Palmera, na przykład, opiera się na oznaczaniu zębów za pomocą liter i symboli graficznych, co jest bardziej wizualnym podejściem, niż opartym na liczbach. Każdy ząb jest reprezentowany przez odpowiednią literę oraz dodatkowy symbol, co może prowadzić do nieporozumień w sytuacjach wymagających szybkiej identyfikacji. Z kolei system Zsigmondy’ego stosuje oznaczenia zębów związane z ich typem i położeniem, co wprowadza dodatkową warstwę komplikacji w procesie identyfikacji. Haderup natomiast, mimo że jest systemem znanym, nie używa systematyki opartej na dwóch cyfrach, co jest kluczowym elementem w pytaniu. Wybierając odpowiedź, ważne jest, aby uwzględnić specyfikę stosowanych systemów oraz ich praktyczne zastosowanie w codziennej pracy stomatologów. Często mylące jest to, że wiele z tych systemów ma swoje unikalne aplikacje, które niekoniecznie są zbieżne z jedną metodą oznaczania, co prowadzi do błędnych wniosków. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnej komunikacji w zespole medycznym oraz dla prawidłowego prowadzenia dokumentacji medycznej.

Pytanie 31

Jak nazywa się proces, w którym patogeny oraz ich toksyny z miejsca zakażenia wnikają do krwi?

A. bakteriemia

B. leukopenia

C. recesja

D. stomatopatia

Leukopenia odnosi się do obniżonego poziomu leukocytów we krwi, co może być wynikiem różnych stanów patologicznych, lecz nie jest związana z procesem przenikania patogenów do krwi. Zjawisko to może prowadzić do zwiększonego ryzyka zakażeń, jednak nie jest bezpośrednio związane z samym procesem bakteriemii. Recesja to termin używany w kontekście spadku jakości lub ilości, często w odniesieniu do zdrowia zębów czy tkanek, i nie ma związku z zakażeniami ani procesem ich przenikania do krwi. Stomatopatia odnosi się do chorób jamy ustnej, które mogą być skutkiem infekcji, jednak sama w sobie nie definiuje procesu wnikania patogenów do krwi. W kontekście diagnostyki medycznej, błędne zrozumienie tych terminów może prowadzić do nieprawidłowych wniosków i nieefektywnego leczenia. Kluczowym jest, aby zachować precyzję w terminologii medycznej, ponieważ niewłaściwe zrozumienie podstawowych pojęć może wpływać na jakość opieki zdrowotnej oraz skuteczność terapii. Zrozumienie różnic pomiędzy tymi terminami jest istotne w praktyce klinicznej oraz w badaniach naukowych.

Pytanie 32

Do finalnego wypełnienia kanału korzeniowego stosuje się

A. sztyfty celuloidowe

B. ćwieki gutaperkowe

C. ćwieki okołomiazgowe

D. sztyfty wodorotlenkowe

Ćwieki gutaperkowe są standardowym materiałem stosowanym do ostatecznego wypełnienia kanału korzeniowego. Ich główną zaletą jest biokompatybilność oraz zdolność do tworzenia szczelnej izolacji, co jest kluczowe w zapobieganiu nawrotom infekcji. Gutaperka, jako materiał, ma odpowiednią elastyczność i plastyczność, co ułatwia jej aplikację w często krętych kanałach korzeniowych. W praktyce stomatologicznej, po dokładnym oczyszczeniu i opracowaniu kanału, ćwieki gutaperkowe są umieszczane w kanale, a następnie mogą być cementowane specjalnymi cementami endodontycznymi, co zapewnia dodatkową szczelność. Stosowanie gutaperki jest zgodne z wytycznymi Polskiej Akademii Stomatologii Zachowawczej, która rekomenduje wykorzystanie tego materiału w endodoncji dla zapewnienia trwałości i skuteczności leczenia. Warto także zauważyć, że gutaperka jest materiałem, który można łatwo usunąć w razie konieczności rewizji leczenia, co czyni ją praktycznym rozwiązaniem w długoterminowej opiece nad pacjentem.

Pytanie 33

Kod 1 objawów chorobowych wykorzystuje się do określenia kategorii potrzeb terapeutycznych przyzębia w badaniu wskaźnikiem CPITN, co oznacza?

A. krwawienie podczas zgłębiania.

B. obecność kamienia nad- i poddziąsłowego.

C. prawidłowy stan przyzębia.

D. obecność kieszonek dziąsłowych o głębokości od 3,5 do 5,5 mm.

Stan prawidłowy przyzębia oraz obecność kieszonek dziąsłowych o określonej głębokości to elementy oceny stanu zdrowia tkanek przyzębia, ale nie odnoszą się one bezpośrednio do wskaźnika CPITN. Stan prawidłowy przyzębia oznacza brak jakichkolwiek patologii, natomiast CPITN koncentruje się na identyfikacji potrzeb leczniczych w oparciu o konkretne objawy. Ponadto, kieszonki dziąsłowe o głębokości 3,5-5,5 mm są typowym objawem głębszej patologii, ale nie są one głównym celem oceny w kontekście CPITN, który wymaga analizy krwawienia. W przypadku kamienia nad- i poddziąsłowego, chociaż jest to istotny czynnik w ocenie zdrowia przyzębia, nie jest bezpośrednio powiązany z kryterium CPITN. Typowym błędem jest mylenie symptomów z zaleceniami terapeutycznymi; krwawienie podczas zgłębnikowania jest znacznie bardziej cennym wskaźnikiem stanu zapalnego. Ocena stanu zdrowia tkanek przyzębia wymaga kompleksowego podejścia, które uwzględnia zarówno objawy kliniczne, jak i potrzeby terapeutyczne, dostosowane do specyfiki pacjenta. Praktyczne zrozumienie tych elementów jest kluczowe dla właściwej diagnozy i planowania leczenia, co jest zgodne z zasadami evidence-based dentistry, które kładą nacisk na rzetelne dane w podejmowaniu decyzji klinicznych.

Pytanie 34

Osoba, która przeszła lakierowanie zębów, nie powinna w dniu zabiegu

A. płukać ust zimną wodą

B. czyścić zębów

C. uprawiać aktywności fizycznej

D. pić napojów barwiących

Inne odpowiedzi mogą wydawać się logiczne, jednak nie uwzględniają one kluczowych aspektów związanych z poprawnym postępowaniem po zabiegu lakierowania zębów. Na przykład, twierdzenie, że pacjent nie powinien spożywać barwiących napojów, choć ma sens w kontekście estetyki zębów, nie jest aż tak istotne jak unikanie szczotkowania. Barwiące napoje mogą rzeczywiście wpłynąć na kolor zębów, ale jeśli pacjent nie szczotkuje zębów zaraz po zabiegu, ryzyko ich przebarwienia jest zminimalizowane. W przypadku sugestii o nie wykonywaniu wysiłku fizycznego, również nie ma naukowego uzasadnienia, że ma to wpływ na działanie lakieru. Wysiłek fizyczny nie wpływa bezpośrednio na związanie lakieru z zębami. Możliwość płukania jamy ustnej zimną wodą jest kwestią dyskusyjną, ponieważ nie ma jednoznacznych dowodów, które sugerowałyby, że może to zaszkodzić lakierowi; jednakże, zaleca się ostrożność i unikanie silnych płukanek. Warto zwrócić uwagę na podstawowe zasady postępowania po zabiegu, które mają na celu maksymalne wykorzystanie korzyści terapeutycznych. Kluczowe jest zrozumienie, że lakier wymaga czasu na pełne związanie się z zębami, co czyni szczotkowanie, które mogłoby to zniszczyć, najważniejszym wskazaniem do unikania.

Pytanie 35

Jakie substancje wywołujące nekrozę miazgi są stosowane w przypadku nieodwracalnych pulpopatii?

A. Hemostatyczne

B. Dewitalizacyjne

C. Kortyzonowe

D. Uszczelniające

Uszczelniające środki wywołujące martwicę miazgi nie są prawidłowym wyborem w kontekście nieodwracalnych pulpopatii. Środki te mają na celu uszczelnienie ubytków w zębie i nie są przeznaczone do wywoływania martwicy miazgi. W rzeczywistości ich główną funkcją jest ochrona miazgi przed czynnikami zewnętrznymi oraz zapobieganie infekcjom. W kontekście pulpopatii, ich stosowanie może prowadzić do pogorszenia stanu zapalnego, co jest sprzeczne z celem leczenia. Z kolei hemostatyczne środki, choć mogą być używane w leczeniu krwawień, nie są właściwe w przypadku, gdy celem jest martwica miazgi. Ich zastosowanie nie wywołuje pożądanych efektów w kontekście leczenia nieodwracalnych zmian miazgi. Warto również zaznaczyć, że kortyzonowe środki stosowane w stomatologii mają inny cel, związany głównie z redukcją stanu zapalnego, a nie z wywoływaniem martwicy miazgi. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że wybór odpowiednich środków terapeutycznych w leczeniu pulpopatii powinien opierać się na dokładnej diagnozie i zrozumieniu patologii, a nie na ogólnych właściwościach substancji. Zastosowanie niewłaściwych środków może prowadzić do nieefektywności leczenia, a nawet do dalszych komplikacji zdrowotnych dla pacjenta.

Pytanie 36

Higienistka ocenia kondycję przyzębia przy użyciu skali zalecanej przez WHO u wybranych pacjentów. Wśród badanych osób zarejestrowała kod 1, co sugeruje obecność

A. ubytek przyszyjkowych

B. zapalenia dziąseł

C. złogów poddziąsłowych

D. zdrowego przyzębia

Zauważam, że Twoje odpowiedzi dotyczące zdrowego przyzębia i problemów, jak złogi poddziąsłowe czy ubytki przyszyjkowe, pokazują, że mogłeś trochę pomylić klasyfikację stanów przyzębia. Pamiętaj, zdrowe przyzębie to kod 0, który nie daje żadnych objawów zapalenia. Mylenie zdrowego stanu przyzębia z zapaleniem dziąseł to dość typowy błąd. Powinieneś zwrócić uwagę na takie rzeczy jak zaczerwienienie czy obrzęk, bo to kluczowe wskaźniki w diagnozie. Co do złogów poddziąsłowych, to kod 1 dotyczy zapalenia dziąseł, a nie ich obecności. A ubytki przyszyjkowe wiążą się z recesją dziąseł, co też jest trochę mylne w tym kontekście. Ważne jest, żeby to wszystko rozumieć, bo dobre zrozumienie tych różnic pomoże w skutecznej diagnostyce i leczeniu chorób przyzębia. Prawidłowe klasyfikowanie stanów przyzębia jest naprawdę istotne dla postawienia dobrej diagnozy i zaplanowania leczenia. Warto zwracać na to uwagę, aby podnieść swoją świadomość na temat zdrowia jamy ustnej.

Pytanie 37

Jaką wartość osiąga wskaźnik PUWp u pacjenta, u którego podczas oceny uzębienia wykryto: 1 ubytek próchnicowy klasy V według klasyfikacji Blacka, 1 ubytek próchnicowy MOD, 2 wypełnienia ubytków klasy I według klasyfikacji Blacka oraz brak 2 zębów?

A. 12

B. 8

C. 16

D. 6

Czasem ludzie myślą, że ocena wskaźnika PUWp jest prosta, ale to nie do końca prawda. Ważne jest, żeby dobrze sklasyfikować wszystkie ubytki i wypełnienia, bo jak się tego nie zrobi, to można się łatwo pogubić. Zliczanie ubytków i wypełnień to nie wszystko, trzeba też uwzględnić klasy według Blacka. Jak ktoś nie zwróci uwagi na klasy, to może źle oszacować stan zdrowia pacjenta. Często błędem jest zaniżanie lub zawyżanie wartości wskaźnika PUWp, gdy nie bierzemy pod uwagę brakujących zębów czy różnic w klasach. Bez tego nie zrozumiemy, co się dzieje z jamą ustną i jakie leczenie będzie potrzebne.

Pytanie 38

Który stan zdrowia lub schorzenie pacjenta umożliwia przeprowadzenie zabiegu uzupełnienia ubytku w pozycji leżącej?

A. Przepuklina rozworowa

B. Nadciśnienie tętnicze

C. Znaczna otyłość

D. Pierwszy trymestr ciąży

Odpowiedź 'pierwszy trymestr ciąży' jest prawidłowa, ponieważ w tym okresie, gdy macica jest jeszcze niewielka, a ryzyko powikłań jest mniejsze, można z powodzeniem przeprowadzać zabiegi stomatologiczne. W pierwszym trymestrze większość kobiet nie odczuwa jeszcze dolegliwości związanych z ciążą, co sprzyja wykonaniu zabiegów w pozycji leżącej. Przykładowo, podczas wykonania zabiegu opracowania i wypełnienia ubytku, pacjentka może leżeć na plecach, co jest wygodne i bezpieczne zarówno dla niej, jak i dla lekarza. Warto również zauważyć, że zgodnie z wytycznymi Amerykańskiej Akademii Stomatologii, jeśli pacjentka jest w pierwszym trymestrze, należy unikać niektórych leków i procedur, ale podstawowe zabiegi stomatologiczne, takie jak leczenie ubytków, są w tym czasie zalecane. W praktyce, lekarze stomatolodzy są przeszkoleni w zakresie podejścia do kobiet w ciąży, co pozwala na optymalne dostosowanie procedur do ich potrzeb oraz stanu zdrowia.

Pytanie 39

Odległość brzegu siecznego siekacza górnego od powierzchni wargowej siekacza dolnego zaznaczona na rysunku strzałkami określa się nazwą

A. openbite.

B. overjet.

C. openjet.

D. overbite.

Termin 'overjet' odnosi się do odległości poziomej pomiędzy powierzchniami wargowymi górnych i dolnych zębów siecznych, co jest kluczowe w ocenie relacji zgryzowej. W praktyce stomatologicznej, odpowiednia ocena overjet jest istotna dla diagnostyki wad zgryzu i planowania leczenia ortodontycznego. Na przykład, zbyt duży overjet może prowadzić do problemów z estetyką uśmiechu oraz zwiększać ryzyko urazów zębów podczas codziennych czynności, takich jak żucie czy mówienie. Warto również zauważyć, że normy dla overjet, zgodnie z wytycznymi ortodontycznymi, wynoszą zazwyczaj od 1 do 3 mm. Niezbędne jest, aby stomatolodzy regularnie monitorowali ten parametr, aby zapobiegać poważniejszym problemom zdrowotnym w przyszłości. Zrozumienie pojęcia overjet jest więc kluczowe dla skutecznej diagnostyki i terapii ortodontycznej, co podkreśla znaczenie właściwego wykształcenia w tej dziedzinie.

Pytanie 40

Najważniejszym działaniem w sytuacji, gdy pacjent doświadcza napadu drgawek typu grand mal, jest

A. podanie tlenu

B. zredukowanie drgawek przez uniesienie kończyn

C. udrożnienie dróg oddechowych

D. zapewnienie ochrony głowy przed urazem

Ochrona głowy przed urazem w trakcie napadu drgawek typowych dla grand mal jest kluczowym działaniem ratowniczym, ponieważ pacjenci podczas ataku są narażeni na różne urazy, szczególnie głowy. W wyniku intensywnych skurczów mięśni i możliwego upadku, istnieje wysokie ryzyko kontuzji. Dlatego należy umieścić pacjenta na boku, co minimalizuje ryzyko aspiracji, a także zaaranżować otoczenie tak, aby ograniczyć potencjalne niebezpieczeństwa, takie jak ostre przedmioty. W praktyce, ratownicy medyczni często wykorzystują poduszki lub inne miękkie materiały do podparcia głowy pacjenta. Dobrą praktyką medyczną jest również monitorowanie stanu pacjenta po napadzie, gdyż mogą wystąpić powikłania, takie jak stan pośredni lub długotrwałe drgawki. Działania te są zgodne ze standardami opieki ratunkowej, które kładą nacisk na ochronę pacjenta przed urazami oraz na zapewnienie mu bezpieczeństwa w czasie napadu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej