Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik architektury krajobrazu
Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Data rozpoczęcia: 1 lutego 2026 20:20
Data zakończenia: 1 lutego 2026 20:43

Egzamin zdany!

Wynik: 35/40 punktów (87,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Obwód pnia drzewa, z którego wynika pierśnica, należy zmierzyć na wysokości

A. 140 cm nad powierzchnią ziemi

B. 120 cm nad powierzchnią ziemi

C. 130 cm nad powierzchnią ziemi

D. 150 cm nad powierzchnią ziemi

Pomiar pierśnicy drzewa, czyli obwodu pnia, jest kluczowym elementem w leśnictwie oraz zarządzaniu zasobami drzewnymi. Obwód pnia powinien być mierzony na wysokości 130 cm od poziomu gruntu, co jest zgodne z międzynarodowym standardem zwaną pierśnicą (z ang. "DBH" - Diameter at Breast Height). Wysokość ta została ustalona, aby uzyskać ujednoliconą metodologię, która umożliwia porównywanie danych o różnych drzewach. Dodatkowo, pomiar na tej wysokości minimalizuje wpływ zmienności wzdłuż pnia, takiej jak zniekształcenia spowodowane nierównościami terenu czy różnice w kształcie pnia. W praktyce, pomiar obwodu drzewa na wysokości 130 cm jest używany do obliczania biomasy oraz oszacowania wartości drewna. Takie podejście jest również stosowane w badaniach biologicznych, gdzie dokładne pomiary mogą wpływać na analizy dotyczące zdrowia drzew oraz ich zdolności do sekwestracji węgla.

Pytanie 2

Jakie rośliny dekoracyjne, ze względu na ich wczesne kwitnienie, można zalecić do stworzenia stoiska wystawowego wczesną wiosną?

A. Ligustr pospolity (Ligustrum vulgare), bergenia sercowata (Bergenia cordifolia)

B. Berberys pospolity (Berberis vulgaris), funkia sina (Hosta glauca)

C. Tawuła japońska (Spiraea japonica), rozchodnik kaukaski (Sedum spurium)

D. Magnolia gwiaździsta (Magnolia stellata), ciemiernik biały (Hellebonis niger)

Odpowiedź wskazująca na magnolię gwiaździstą (Magnolia stellata) oraz ciemiernik biały (Helleborus niger) jest poprawna z kilku powodów. Po pierwsze, magnolia gwiaździsta kwitnie wczesną wiosną, często już w marcu, wytwarzając piękne, pachnące kwiaty, które przyciągają uwagę. Jej atrakcyjny wygląd sprawia, że jest idealnym wyborem do stoiska wystawowego, które ma na celu wyróżnienie się wczesną porą. Ciemiernik biały, znany również jako czarny ciemiernik, jest jedną z nielicznych roślin kwitnących w zimnych miesiącach, często ukazującymi swoje białe kwiaty, które mogą być doskonałym uzupełnieniem dla magnolii. Dodatkowo, te rośliny są przykładem standardów i dobrych praktyk w zakresie aranżacji przestrzeni, gdyż ich wczesne kwitnienie zapewnia nie tylko estetyczny efekt, ale również wprowadza kolory do ogrodów i wystaw, które wiosną mogą być jeszcze szare i zimowe. Stosując te rośliny, możemy zademonstrować klientom, jak ważne są rośliny wczesnowiosenne w tworzeniu atrakcyjnych kompozycji ogrodowych oraz ich rolę w zachęcaniu do bioróżnorodności w przestrzeniach zielonych.

Pytanie 3

Jakie rośliny kwitnące jesienią powinny być użyte na rabaty?

A. astra alpejskiego (Aster alpinus) oraz serduszkę okazałą (Dicentra spectabilis)

B. astra nowobelgijskiego (Aster novi-belgii) oraz rozchodnika okazałego (Sedum spectabile)

C. płomyka szydlastego (Phlox subulata) i ubiorka wieczniezielonego (Iberis sempervirens)

D. ciemiernika białego (Helleborus niger) i przylaszczkę pospolita (Hepatica nobilis)

Astra nowobelgijski (Aster novi-belgii) oraz rozchodnik okazały (Sedum spectabile) to doskonały wybór na rabaty kwitnące jesienią. Astra nowobelgijski, znana z wyjątkowego długiego okresu kwitnienia, charakteryzuje się różnorodnością kolorów kwiatów, co pozwala na tworzenie atrakcyjnych kompozycji. Roślina ta kwitnie od września do października, przyciągając owady zapylające, szczególnie pszczoły, które są aktywne w tym okresie. Rozchodnik okazały, z kolei, to świetny gatunek o niskim wzroście, który doskonale sprawdza się na rabatach jako roślina okrywowa. Jego kwiaty pojawiają się jesienią i zapewniają dodatkowy kolor w ogrodzie, a także przyciągają owady. Warto również zauważyć, że rozchodnik jest rośliną sukulentową, co czyni go odpornym na suszę oraz idealnym do uprawy w różnych warunkach glebowych. Stosując te rośliny, możemy stworzyć nie tylko estetyczne, ale i funkcjonalne przestrzenie w ogrodzie, przyczyniając się do bioróżnorodności oraz wspierając lokalne ekosystemy.

Pytanie 4

Przed posadzeniem róż z gołymi korzeniami należy przyciąć ich system korzeniowy do około

A. 40-50 cm

B. 5-10 cm

C. 20-25 cm

D. 10-15 cm

Skracanie systemu korzeniowego róż do długości 20-25 cm przed ich posadzeniem jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie sadzenia roślin. Takie przycięcie pozwala na stymulację wzrostu nowych korzeni, a także ułatwia roślinie adaptację do nowego środowiska. Długość 20-25 cm jest optymalna, gdyż nie jest ani zbyt krótka, ani zbyt długa, co minimalizuje ryzyko uszkodzenia korzeni w trakcie sadzenia oraz zapewnia lepsze ukorzenienie. Dodatkowo, prawidłowe cięcie korzeni pozwala na usunięcie martwych lub uszkodzonych części, co sprzyja zdrowemu wzrostowi. W praktyce, dobrze jest również zainstalować różę w glebie o dobrej przepuszczalności, co wspomaga proces ukorzenienia oraz zapobiega gniciu korzeni. Pamiętaj, aby po posadzeniu dostarczyć odpowiednią ilość wody, co również wpłynie na szybkie zaadoptowanie się rośliny. Te zasady są zgodne z wytycznymi przedstawionymi przez Polskie Towarzystwo Nauk Ogrodniczych i inne instytucje zajmujące się ogrodnictwem.

Pytanie 5

Element architektury ogrodowej, stanowiący ścianę do wspierania pnączy, składający się z szeregu drewnianych słupków, drewnianej kraty pomiędzy nimi oraz belki łączącej, to

A. pergola.

B. mur.

C. bramka.

D. trejaż.

Trejaż to element architektury ogrodowej, który ma na celu wspieranie pnączy, umożliwiając im wzrost w pionie. Jest on zbudowany z drewnianych słupków, które tworzą konstrukcję nośną, a także z drewnianej kraty umieszczonej pomiędzy słupkami, która służy do rozpinania roślinnych pnączy. Trejaże wykorzystywane są nie tylko w ogrodach przydomowych, ale także w przestrzeniach publicznych, takich jak parki czy ogrody botaniczne. Przykładem ich zastosowania mogą być trejaże w ogrodach różanych, w których rośliny takie jak róże pnące wykorzystują strukturę trejażu do osiągnięcia większej ekspozycji na słońce oraz lepszej wentylacji. Dobrze zaprojektowany trejaż nie tylko wspiera rośliny, ale również pełni funkcję dekoracyjną, wprowadzając element estetyczny do ogrodu. W projektowaniu trejaży warto kierować się zasadami harmonii i proporcji, aby zapewnić ich trwałość i funkcjonalność przez wiele lat.

Pytanie 6

Aby uzyskać efekt wzniesienia terenu, należy rośliny

A. wysokie umieścić na szczycie wzniesienia, a niskie u jego podstawy

B. wysokie i niskie posadzić na szczycie wzniesienia

C. wysokie posadzić u podstawy, a niskie na szczycie wzniesienia

D. wysokie oraz niskie umieścić u podstawy wzniesienia

Właściwe posadzenie wysokich roślin na szczycie wzniesienia oraz niskich u jego podnóża jest kluczowe dla uzyskania efektu podwyższenia terenu. Działa to na zasadzie wizualnej percepcji, gdzie wyższe elementy w krajobrazie dominują nad niższymi, co optycznie zwiększa wysokość wzniesienia. Przykładowo, w ogrodnictwie i architekturze krajobrazu często stosuje się tę technikę, aby uzyskać wrażenie przestronności oraz głębi w ogrodach. W praktyce, takie podejście sprzyja także stabilności ekosystemu, ponieważ wyższe rośliny mogą chronić niższe przed wiatrem, a ich korony zapewniają cień. Warto zwrócić uwagę na dobór roślinności, gdzie do wysokich roślin zazwyczaj zalicza się drzewa oraz krzewy, a do niskich kwiaty lub trawy, co może być zgodne z zasadami permakultury oraz projektowania ogrodów. Ponadto, odpowiednie rozmieszczenie roślin sprzyja również lepszemu zarządzaniu wodą, co jest istotnym elementem w nowoczesnym ogrodnictwie.

Pytanie 7

Dodanie piasku do gleby

A. podwyższa przepuszczalność

B. ulepsza żyzność

C. stabilizuje strukturę gruzełkowatą

D. redukuje porowatość

Dodanie piasku do gleby ma kluczowe znaczenie dla poprawy jej przepuszczalności. Piasek, jako materiał o dużych cząstkach, tworzy większe przestrzenie między nimi, co ułatwia przepływ wody oraz powietrza. W praktyce oznacza to, że gleba staje się bardziej zdolna do odprowadzania nadmiaru wody, co jest szczególnie ważne w przypadku roślin, które nie tolerują nadmiaru wilgoci w korzeniach. Przepuszczalność gleby ma także wpływ na rozwój systemu korzeniowego roślin, ponieważ korzenie mogą swobodniej się rozwijać w dobrze napowietrzonym podłożu. Warto również zauważyć, że dodanie piasku jest szczególnie korzystne w przypadku gleb gliniastych, które mają tendencję do zbijania się i utrudniania przepływu wody. Stosowanie piasku jest zgodne z dobrymi praktykami w ogrodnictwie oraz rolnictwie, gdzie dąży się do optymalizacji warunków wzrostu roślin. Regularne badanie struktury gleby oraz dostosowywanie jej składu zgodnie z potrzebami upraw jest kluczowe dla osiągnięcia wysokiej jakości plonów.

Pytanie 8

Cebule tulipanów powinny być sadzone

A. na głębokość wynoszącą 2-3 krotności ich wysokości

B. na głębokość równą jednokrotności ich wysokości

C. tuż pod powierzchnią gleby

D. przykrywając je 10 cm warstwą ziemi

Cebule tulipanów powinny być sadzone na głębokość równą 2-3 krotnej ich wysokości, co jest zgodne z zaleceniami botaników i ogrodników. Ta głębokość zapewnia cebulom odpowiednią ochronę przed mrozem oraz stabilizację w glebie, co sprzyja ich prawidłowemu wzrostowi. Na przykład, jeśli cebula tulipana ma wysokość 5 cm, należy ją sadzić na głębokość od 10 cm do 15 cm. Taka praktyka pozwala również na lepszy rozwój korzeni, które będą miały wystarczającą przestrzeń do wzrostu. Sadzenie na zbyt płytkiej głębokości może prowadzić do problemów, takich jak przechylanie się rośliny lub zwiększone ryzyko uszkodzeń przez mróz. Ponadto, umiejscowienie cebuli na odpowiedniej głębokości sprzyja lepszemu wchłanianiu wody oraz składników odżywczych z gleby, co jest kluczowe dla zdrowego rozwoju tulipanów. Dobrą praktyką jest również stosowanie mieszanki nawozowej podczas sadzenia, co dodatkowo wspiera ich wzrost.

Pytanie 9

Która z podanych roślin wyróżnia się najszybszym wzrostem?

A. Miskant chiński (Miscanthus sinensis)

B. Liliowiec ogrodowy (Hemerocallis hybrida)

C. Lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia)

D. Rozchodnik okazały (Sedum spectabile)

Miskant chiński (Miscanthus sinensis) jest rośliną, która charakteryzuje się bardzo silnym wzrostem, osiągającą wysokość nawet do 3 metrów. To wieloletnia trawa, która jest niezwykle popularna w ogrodnictwie ze względu na swoje walory estetyczne oraz funkcjonalność. W naturalnym środowisku, miskanty rosną na terenach przybrzeżnych, gdzie mają zapewniony dostęp do wody oraz słońca, co sprzyja ich intensywnemu wzrostowi. Oprócz imponujących rozmiarów, miskanty są również cenione za swoje właściwości ekologiczne – działają jako naturalne filtry, poprawiając jakość wód gruntowych oraz pomagając w ochronie przed erozją. Ze względu na swoje walory, miskant chiński jest często wykorzystywany w projektach krajobrazowych, zarówno w formie pojedynczych nasadzeń, jak i w większych kompozycjach. Dodatkowo, jest odporny na szkodniki oraz choroby, co czyni go idealnym wyborem dla ogrodników poszukujących roślin łatwych w pielęgnacji.

Pytanie 10

Który z podanych elementów małej architektury powinno się uwzględnić w aranżacji skweru?

A. Trejaż.

B. Ławkę.

C. Ogrodzenie.

D. Altanę.

Ławka to naprawdę ważny element w małej architekturze, który powinien być brany pod uwagę w projektowaniu skwerów. Pozwala ludziom na relaks i odpoczynek, co jest mega istotne w przestrzeniach publicznych, gdzie spędzamy czas na świeżym powietrzu. Dobrze by było, żeby miejsca do siedzenia były umiejscowione w strategicznych punktach skweru – na przykład blisko alejek spacerowych, w słońcu lub przy takich atrakcjach jak fontanny czy place zabaw. Ważne, żeby ławki były zrobione z solidnych materiałów, które wytrzymają różne warunki pogodowe, jak stal nierdzewna czy jakieś fajne drewno egzotyczne. To zapewni im dłuższe życie i ładny wygląd. Fajnie jest też różnicować styl i układ ławek, żeby pasowały do lokalnego charakteru skweru i potrzeb ludzi. No i nie zapomnijmy o ławeczkach dla osób z niepełnosprawnościami – to naprawdę ważne, by nasze przestrzenie były dostępne dla wszystkich. Te proste rzeczy sprawiają, że ławki tworzą przyjazną atmosferę, zachęcają do integracji społecznej i poprawiają komfort korzystania z tych miejsc.

Pytanie 11

W celu stabilizacji skarpy warto wykorzystać

A. sumaka octowca i bluszcz pospolity

B. różę pomarszczoną i hortensję bukietową

C. sosnę czarną oraz barwinek pospolity

D. irgę poziomą oraz różę pomarszczoną

Irgę poziomą (Cotoneaster horizontalis) oraz różę pomarszczoną (Rosa rugosa) stosuje się w umacnianiu skarp ze względu na ich efektywność w stabilizacji gleby. Irga pozioma, dzięki gęstemu systemowi korzeniowemu, skutecznie zatrzymuje erozję, a jej niskorosnące pędy tworzą naturalną barierę, która zapobiega spływaniu wody. Róża pomarszczona z kolei charakteryzuje się dużą odpornością na trudne warunki glebowe i atmosferyczne, co czyni ją idealnym wyborem do strefy przybrzeżnej i wybojów. Dodatkowo, jej korzenie są głębokie i rozległe, co pomaga w stabilizowaniu podłoża. Obie rośliny posiadają również walory estetyczne, co czyni je atrakcyjnymi w kontekście architektury krajobrazu. Zastosowanie tych gatunków w projektach inżynieryjnych jest zgodne z najlepszymi praktykami, które podkreślają znaczenie roślinności w zarządzaniu wodami opadowymi oraz minimalizacji skutków erozji.

Pytanie 12

Jak powinno się umiejscowić rośliny, aby osiągnąć efekt głębi przestrzennej?

A. Wyższe rośliny na pierwszym planie, a z tyłu niższe

B. Rośliny średniej wysokości na pierwszym planie, a w tle niższe

C. Na pierwszym planie rośliny w zimnych kolorach, a w tle w ciepłych barwach

D. Na pierwszym planie rośliny o ciepłych kolorach, a w tle w zimnej kolorystyce

Poprawna odpowiedź to umiejscowienie roślin o ciepłych barwach na pierwszym planie oraz roślin o zimnej kolorystyce w tle. To podejście wynika z zasad kompozycji przestrzennej, gdzie ciepłe kolory, takie jak czerwienie, pomarańcze czy żółcie, przyciągają uwagę i wydają się bliższe widzowi, podczas gdy zimne kolory, jak błękity czy zielenie, sprawiają wrażenie większej odległości. Przykładem może być ogród, w którym na pierwszym planie sadzimy kwiaty o intensywnych barwach, takie jak nasturcje, a w tle może być łan lawendy. Taki układ tworzy iluzję głębi, co sprawia, że przestrzeń wydaje się bardziej dynamiczna i atrakcyjna. Jest to zgodne z zasadami projektowania krajobrazu, które zalecają stosowanie kontrastów kolorystycznych, aby zwiększyć wizualne zainteresowanie. Dodatkowo, zastosowanie tej techniki w profesjonalnych projektach ogrodowych podkreśla wysoki standard estetyczny oraz dbałość o detale.

Pytanie 13

Nienaturalne szarozielone bądź fioletowe zabarwienie liści oraz ogonków liściowych wskazuje na niedobór

A. potasu

B. fosforu

C. azotu

D. magnezu

Nienaturalne szarozielone lub fioletowe zabarwienie liści oraz ogonków liściowych jest charakterystycznym objawem niedoboru fosforu, który odgrywa kluczową rolę w procesach energetycznych roślin. Fosfor jest niezbędny do syntezy ATP (adenozynotrifosforanu), który jest głównym nośnikiem energii w komórkach. Niedobór tego elementu prowadzi do osłabienia wzrostu rośliny, a także wpływa na rozwój korzeni oraz kwitnienie. W praktyce, obserwując zabarwienie liści, szczególnie w młodych roślinach, można łatwo zdiagnozować niedobór fosforu. Dodatkowo, w celu zapobiegania niedoborom, zaleca się stosowanie nawozów zawierających fosfor oraz regularne badania gleby, co pozwala na optymalizację żywienia roślin zgodnie z ich potrzebami. Warto także podkreślić, że odpowiednia dawka fosforu przyczynia się do zwiększenia plonów oraz poprawy jakości owoców i warzyw, co jest zgodne z najlepszymi praktykami rolniczymi.

Pytanie 14

W planowanym ogrodzie z trawami ozdobnymi powinno się uwzględnić m.in.

A. tatarak trawiasty

B. życicę trwałą

C. miskant chiński

D. kostrzewę czerwoną

Miskant chiński (Miscanthus sinensis) jest jednym z najbardziej cenionych gatunków traw ozdobnych, idealnym do nowoczesnych ogrodów. Charakteryzuje się wysokim wzrostem, efektownymi kwiatostanami oraz dekoracyjnymi liśćmi, które zmieniają kolor w zależności od pory roku. Miskant jest rośliną bardzo odporną na zmienne warunki atmosferyczne, co czyni ją doskonałym wyborem do ogrodów w różnych strefach klimatycznych. Stosując miskanta, można uzyskać nie tylko estetyczne walory, ale także funkcjonalne, tworząc osłony przed wiatrem, czy naturalne bariery akustyczne. Ponadto, miskant chiński wykazuje zdolność do szybkiego wzrostu i regeneracji, co sprawia, że jest idealnym rozwiązaniem do stworzenia zielonych ekranów. Jego zastosowanie w projektowaniu ogrodów zostało ujęte w wielu standardach dotyczących wertykalnych ogrodów i zieleni miejskiej, podkreślając jego rolę w poprawie jakości powietrza oraz wsparcia dla lokalnej bioróżnorodności.

Pytanie 15

Róże czepne powinny być hodowane na glebach piaszczysto-gliniastych, w lokalizacjach

A. zacienionych i spokojnych.

B. zacienionych i dobrze wentylowanych.

C. półcienistych i spokojnych.

D. słonecznych i lekko wentylowanych.

Uprawa róż czepnych na glebach piaszczysto-gliniastych w miejscach słonecznych i lekko przewiewnych jest kluczowa dla ich prawidłowego wzrostu i kwitnienia. Róże te preferują stanowiska, gdzie mogą otrzymać minimum 6 godzin bezpośredniego światła słonecznego dziennie, co pozwala na intensyfikację fotosyntezy oraz poprawia ich odporność na choroby. Gleby piaszczysto-gliniaste charakteryzują się dobrą przepuszczalnością wody, co zapobiega gromadzeniu się wilgoci w korzeniach, a także zapewniają odpowiednie składniki odżywcze. W praktyce warto również zadbać o regularne nawożenie, co przyczyni się do bujnego wzrostu roślin, a także o systematyczne przycinanie, które stymuluje rozwój nowych pędów. Właściwe stanowisko i pielęgnacja wpływają na zdrowotność roślin oraz ich odporność na niekorzystne warunki atmosferyczne, co jest zgodne z dobrą praktyką ogrodniczą.

Pytanie 16

Dekoracyjną częścią anturium jest

A. podsadka

B. przykwiatek

C. kolba

D. koszyczek

Koszyczek to termin używany w kontekście niektórych kwiatów, takich jak chryzantemy, ale nie odnosi się do anturium. Przyjmowanie koszyczka jako dekoracyjnego elementu anturium może prowadzić do nieporozumień dotyczących budowy i biologii tej rośliny. Z kolei podsadka jest terminem, który w botanikach może odnosić się do podkładki, na której roślina jest sadzona, ale nie ma związku z samą strukturą kwiatową anturium. Użycie podsadki zamiast przykwiatka może wynikać z braku zrozumienia anatomii roślin oraz ich działalności dekoracyjnej. Kolba, chociaż jest częścią anturium, nie jest jego dekoracyjnym elementem. Kolba to właściwy kwiat, który wewnątrz przykwiatka, a nie jego część zewnętrzna. To zrozumienie różnicy między częściami roślin i ich rolą w estetyce jest kluczowe w projektowaniu ogrodów i aranżacji wnętrz. Błędem jest mylenie tych terminów z konwencjonalnymi nazwami roślin, co prowadzi do nieprawidłowego doboru roślin w kompozycjach florystycznych. W edukacji botanicznej ważne jest, aby uwzględniać te różnice, aby uniknąć pomyłek i stworzyć spójne i estetyczne aranżacje.

Pytanie 17

Oznaczenie graficzne przedstawia grupę krzewów

A. do adaptacji.

B. projektowanych.

C. do przesadzenia.

D. do likwidacji.

Odpowiedź "do adaptacji" jest poprawna, ponieważ oznaczenie graficzne odnoszące się do grupy krzewów wskazuje na konieczność ich zaadaptowania w kontekście projektowania krajobrazu. W praktyce oznacza to, że rośliny te mają być dostosowane do warunków panujących w danym miejscu, co często wymaga analizy siedliska, jak i ich zgodności z estetyką projektu. Ważne jest, aby przed przystąpieniem do adaptacji, przeprowadzić dokładne badania dotyczące gleby, dostępności światła oraz lokalnych warunków klimatycznych. Zastosowanie standardów dotyczących projektowania krajobrazu, takich jak te zawarte w wytycznych American Society of Landscape Architects, pomoże w wyborze odpowiednich gatunków krzewów oraz ich umiejscowienia. Przykładowo, w przypadku krzewów ozdobnych, które mają być zaadoptowane, istotne jest, aby były one dostosowane do mikroklimatu oraz harmonizowały z istniejącą roślinnością, co stwarza zrównoważony ekosystem i poprawia walory estetyczne otoczenia.

Pytanie 18

Zgodnie z normą PN-B-01027 pokazanego na ilustracji oznaczenia graficznego należy użyć do oznaczenia w projekcie wykonawczym grupy krzewów liściastych

A. do przesadzenia.

B. projektowanych.

C. do likwidacji.

D. do adaptacji.

Odpowiedź "do adaptacji" jest poprawna, ponieważ zgodnie z normą PN-B-01027, oznaczenie graficzne przedstawione na ilustracji symbolizuje grupę krzewów liściastych, które należy zaadaptować w projekcie wykonawczym. Symbol ten charakteryzuje się obłym, nieregularnym kształtem, który jest powszechnie stosowany w dokumentacji projektowej dla roślin istniejących w danym terenie. Pragmatyczne podejście do adaptacji roślinności uwzględnia nie tylko walory estetyczne, ale także ekologiczne, co jest kluczowe w planowaniu przestrzennym. Adaptacja istniejącej zieleni pozwala na oszczędności materialne oraz skrócenie czasu realizacji projektu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu krajobrazu. W kontekście urbanistyki i architektury, umiejętność rozpoznawania i odpowiedniego oznaczania istniejących elementów zieleni jest niezbędna dla zachowania różnorodności biologicznej oraz harmonijnego wkomponowania nowych inwestycji w istniejące środowisko.

Pytanie 19

Ile metrów sześciennych ziemi urodzajnej trzeba przygotować do utworzenia rabaty o wymiarach 10 m x 15 m, zakładając, że norma zużycia ziemi na 100 m2 przy grubości warstwy 15 cm wynosi 10,3 m3?

A. 1,545 m3

B. 1545,0 m3

C. 15,45 m3

D. 154,45 m3

Aby obliczyć ilość ziemi urodzajnej potrzebnej do założenia rabaty o wymiarach 10 m x 15 m, należy najpierw obliczyć jej powierzchnię, co daje 150 m2. Następnie, znając normę zużycia ziemi wynoszącą 10,3 m3 na 100 m2 przy warstwie grubości 15 cm, można wyliczyć ilość potrzebną dla 150 m2. Obliczenia wyglądają następująco: 10,3 m3/100 m2 * 150 m2 = 15,45 m3. Takie podejście jest zgodne z praktykami w ogrodnictwie i architekturze krajobrazu, gdzie precyzyjne obliczenie ilości materiałów jest kluczowe dla efektywności pracy oraz jakości finalnego efektu. Niezależnie od tego, czy projektujemy rabatę kwiatową, warzywną, czy inny element zieleni, znajomość norm zużycia materiałów i ich prawidłowe obliczenia są fundamentem udanego przedsięwzięcia.

Pytanie 20

Bardzo wiekowe drzewa oraz krzewy o niskiej żywotności potrzebują przycinania

A. odmładzającego

B. zwiększającego kwitnienie

C. formującego koronę

D. poprawiającego bezpieczeństwo

Odpowiedź odmładzającego cięcia jest prawidłowa, ponieważ w przypadku bardzo starych drzew i krzewów o słabej żywotności, celem jest przywrócenie im energii i zdolności do wzrostu. Cięcie odmładzające polega na usuwaniu starych, chorych lub uszkodzonych gałęzi, co umożliwia lepszy dostęp światła i powietrza do wnętrza korony, a także stymuluje produkcję nowych pędów. Takie zabiegi mogą znacząco poprawić ogólną kondycję rośliny oraz zwiększyć jej odporność na choroby i szkodniki. Praktycznym zastosowaniem tego rodzaju cięcia może być odnawianie starych krzewów owocowych, takich jak porzeczki czy maliny, które po odpowiednim cięciu mogą znowu obficie owocować. Zgodnie z dobrymi praktykami w arborystyce, najlepiej wykonywać cięcie odmładzające wczesną wiosną lub późną jesienią, kiedy rośliny są w stanie spoczynku, co minimalizuje stres i wspiera regenerację.

Pytanie 21

Jakie narzędzia są niezbędne do pielęgnacji kwietnika sezonowego?

A. Łopatki oraz sekatora

B. Sekatora oraz motyczki

C. Znacznika oraz grabi

D. Grabi i łopatki

Sekator i motyczka to naprawdę ważne narzędzia, jeśli chodzi o dbanie o kwietnik. Sekator przydaje się do precyzyjnego przycinania roślin, dzięki czemu łatwiej pozbywamy się uschniętych czy chorych pędów. To znacznie poprawia wzrost roślin i ich wygląd. A motyczka? Jest super do spulchniania gleby wokół roślin, co wspiera rozwój korzeni i sprawia, że powietrze i składniki odżywcze mogą lepiej docierać do roślin. Używanie tych narzędzi to dobra praktyka w ogrodnictwie, bo pozwala na pielęgnację w bardziej naturalny sposób. Regularne przycinanie i spulchnianie gleby to klucz do zdrowego kwietnika, co na pewno wpłynie na ładny wygląd roślin. Warto też zwrócić uwagę na długość ostrza sekatora, bo to pozwoli na lepsze i mniej stresujące dla roślin cięcia. A motyczka? Trzeba z nią uważać, żeby nie uszkodzić korzeni blisko powierzchni gleby.

Pytanie 22

W ramach ogólnej inwentaryzacji terenu, analiza drzewostanu polega na ustaleniu

A. wieków oraz wysokości drzew.

B. stanu zdrowia poszczególnych drzew.

C. liczby drzew należących do każdego gatunku.

D. średnicy korony i wysokości pierśnicy każdego drzewa.

Wszystkie pozostałe odpowiedzi, mimo że mogą wydawać się istotne w kontekście drzewostanu, nie odnoszą się bezpośrednio do kluczowego elementu inwentaryzacji ogólnej terenu, jakim jest ilość drzew każdego gatunku. Stan zdrowotny poszczególnych drzew oraz ich wiek i wysokość są wartościowymi informacjami, jednak koncentrują się na indywidualnych elementach drzewostanu, co nie dostarcza ogólnego obrazu bioróżnorodności. Zrozumienie struktury gatunkowej wymaga analizy statystycznej, która uwzględnia zbiorowość drzew, a nie tylko ich pojedyncze cechy, co często prowadzi do mylnego założenia, że można ocenić zdrowotność ekosystemu jedynie na podstawie oceny jednostkowych drzew. Ponadto, średnica korony oraz pierśnica każdego drzewa mogą być przydatne w określaniu potencjału wzrostu oraz lokalizacji drzew, lecz nie są kluczowe w kontekście inwentaryzacji, która ma na celu uzyskanie informacji o ogólnym stanie drzewostanu. Często pojawia się błędne przekonanie, że szczegółowe dane o poszczególnych drzewach są tak samo istotne jak ogólny bilans gatunkowy, co prowadzi do pominięcia fundamentalnych aspektów analizy, takich jak identyfikacja najważniejszych gatunków dla utrzymania zdrowego ekosystemu. Właściwa inwentaryzacja powinna zatem skupiać się na ilości drzew, aby umożliwić efektywne zarządzanie zasobami i ochronę bioróżnorodności.

Pytanie 23

Jaką długość będzie miała trawa na planie wykonanym w skali 1:200, jeśli jej rzeczywista długość wynosi 18 m?

A. 9,0 cm

B. 0,9 cm

C. 3,6 cm

D. 1,8 cm

Odpowiedź 9,0 cm jest właściwa! W skali 1:200 to znaczy, że 1 cm na planie to 200 cm w rzeczywistości. Jak to obliczamy? Trzeba wziąć długość trawnika, czyli 18 m, i to podzielić przez 200. Przekształcamy najpierw metry na centymetry, co daje nam 1800 cm. A potem dzielimy 1800 przez 200, co wychodzi 9 cm. Takie obliczenia są naprawdę ważne w architekturze czy inżynierii, bo precyzyjne wymiary na planach są kluczowe. Dzięki zrozumieniu, jak działa skalowanie, projektanci mogą tworzyć dokładne modele, które są łatwe do zrozumienia i wykonania. Umiejętność przeliczania wymiarów w różnych skalach jest przydatna do lepszego zarządzania przestrzenią i przygotowania dokumentacji technicznej.

Pytanie 24

Jak należy zabezpieczyć ranę poprzeczną po wykonaniu cięcia drzewa w koronie?

A. pokryciu rany impregnatem do drewna

B. nałożeniu Lac Balsamu na obrzeża rany

C. pokryciu rany farbą emulsyjną z dodatkiem fungicydów

D. przeprowadzeniu dezynfekcji rany środkami przeciwgrzybowymi

Zamalowanie rany impregnatem do drewna jest błędne, ponieważ impregnaty tego typu nie są przeznaczone do zabezpieczania ran, lecz do ochrony drewna przed wilgocią i insektami. Takie podejście może prowadzić do zatykania ran, co sprzyja rozwojowi chorób, zamiast ich skutecznego gojenia. Posmarowanie rany środkami przeciwgrzybowymi również nie jest właściwą metodą, ponieważ to podejście może nie tylko okazać się nieskuteczne w kontekście ochrony rany, ale również może prowadzić do zaburzenia naturalnej flory mikrobiologicznej, co w dłuższej perspektywie osłabia zdolność drzewa do samoleczenia i naturalnej regeneracji. Z kolei zamalowanie rany farbą emulsyjną z dodatkiem fungicydów może wydawać się korzystne, ale takie metody często prowadzą do tworzenia nieprzepuszczalnych powłok, co blokuje dostęp powietrza oraz wilgoci do rany, uniemożliwiając naturalny proces gojenia. Przy tym, nieodpowiednie produkty mogą wprowadzać chemikalia, które są szkodliwe dla drzew. Prawidłowe zabezpieczanie ran drzewnych jest ważne dla zachowania ich zdrowia i wymaga stosowania preparatów opracowanych specjalnie do takich zastosowań, co powinno być fundamentem każdej praktyki arborystycznej.

Pytanie 25

Jakiego nawozu mineralnego należy użyć do obróbki gleby przeznaczonej dla roślin wrzosowatych, jeśli jej pH wynosi 6?

A. Kredy granulowanej

B. Wapna rolniczego

C. Mielonego dolomitu

D. Siarczanu amonu

Siarczan amonu to nawóz mineralny, który dostarcza azot w formie amonowej oraz siarki, co jest istotne dla roślin wrzosowatych, takich jak wrzosy, borówki czy azalie. Gleba o odczynie pH wynoszącym 6 jest lekko kwaśna, co jest preferowane przez wiele roślin wrzosowatych. Siarczan amonu, w przeciwieństwie do nawozów wapniowych, nie podnosi pH gleby, co mogłoby być szkodliwe dla tych roślin, które preferują umiarkowanie kwaśne środowisko. Dodatkowo, azot z siarczanu amonu ma szybkie tempo działania, co sprzyja intensywnemu wzrostowi i kwitnieniu roślin. W praktyce, stosując siarczan amonu, należy pamiętać o równomiernym rozłożeniu nawozu na powierzchni gleby oraz nawadnianiu, aby zminimalizować ryzyko wypłukiwania składników odżywczych. Warto również przeprowadzać regularne analizy gleby, aby monitorować jej odczyn oraz zawartość składników pokarmowych, co pozwoli na optymalne doskonalenie programu nawożenia.

Pytanie 26

Na rysunku przedstawiono układ

A. drzew z dominantą.

B. kształtujący perspektywę..

C. asymetryczny drzew.

D. rytmiczny drzew.

Poprawna odpowiedź "rytmiczny drzew" jest właściwa, ponieważ na rysunku układ drzew został zaprezentowany w sposób, który podkreśla regularność i powtarzalność ich rozmieszczenia. Rytmiczne układy w architekturze krajobrazu są kluczowe dla tworzenia harmonijnych przestrzeni, w których to elementy, jak drzewa, występują w równych odstępach. Taki układ nie tylko przyciąga wzrok, ale również wpływa na odbiór przestrzeni, tworząc wrażenie porządku i estetyki. W praktyce, architekci krajobrazu często używają rytmicznych wzorów do kształtowania alei, parków czy ogrodów, co pozwala na skonstruowanie spójnych i przyjemnych dla oka kompozycji. Znajomość zasad rytmu w przyrodzie i architekturze jest istotnym elementem w projektowaniu przestrzeni publicznych, które mają na celu integrowanie ludzi i natury. Przy projektowaniu warto zwrócić uwagę na to, aby elementy występowały w sposób, który podkreśla ich charakter, a także harmonijnie współgrały z otoczeniem, co stanowi podstawę dobrych praktyk w architekturze krajobrazu.

Pytanie 27

W celach związanych z inwentaryzacją, pomiar obwodu lub średnicy pnia drzewa powinien być wykonany na wysokości

A. 130 cm

B. 100 cm

C. 40 cm

D. 150 cm

Wysokość 130 cm to standard, na którym mierzymy obwód pnia drzewa. Dzieje się tak, żeby mieć jednolite dane w inwentaryzacji. Mierzy się to na wysokości 1,3 metra nad ziemią, bo tak mówią międzynarodowe normy i organizacje zajmujące się lasami. Dzięki temu możemy porównywać różne badania i lepiej prowadzić ewidencję drzew. Pomiar na 130 cm ma sens, bo nie wpływają na niego różnice w wysokości, co jest istotne, gdy mamy młodsze lub starsze drzewa. W kontekście zarządzania lasami, ta stała wysokość pozwala nam monitorować zmiany w ekosystemie leśnym oraz sprawdzać wpływ różnych czynników zewnętrznych na lasy. Uważam, że to bardzo ważne dla ochrony i zarządzania naszymi zasobami leśnymi.

Pytanie 28

Czarne plamy występujące na liściach róż wskazują na

A. mączniaka prawdziwego

B. czarną plamistość

C. szarą pleśń

D. raka wgłębionego

Czarne plamy na liściach róż są charakterystycznym objawem czarnej plamistości, choroby grzybiczej wywoływanej przez patogeny z rodzaju Diplocarpon. Ta choroba występuje szczególnie w warunkach wysokiej wilgotności i ciepłej temperatury, co sprzyja rozwojowi grzybów. Zmiany chorobowe na liściach najpierw pojawiają się jako małe, ciemne plamki, które z czasem powiększają się i mogą prowadzić do całkowitego obumierania liści. Praktyczne podejście do ochrony róż przed tą chorobą obejmuje stosowanie fungicydów oraz przestrzeganie zasad agrotechnicznych, takich jak zapewnienie odpowiedniej wentylacji, unikanie nadmiernej wilgoci oraz usuwanie opadłych liści. Warto również wybierać odmiany róż odpornych na czarną plamistość, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie uprawy roślin ozdobnych. Utrzymanie zdrowych roślin poprzez odpowiednią pielęgnację jest kluczowe dla zapobiegania rozwojowi chorób grzybowych.

Pytanie 29

Jaką ilość m³ ziemi urodzajnej trzeba przygotować do utworzenia rabaty o powierzchni 1 200 m², jeżeli zużycie ziemi wynosi 15,4 m³ na 100 m²?

A. 128,33 m3

B. 184,80 m3

C. 18,48 m3

D. 12,83 m3

Analizując niepoprawne odpowiedzi, można zauważyć kilka typowych błędów logicznych. Na przykład, w przypadku odpowiedzi sugerujących, że wystarczy dużo mniej ziemi, jak 18,48 m3 czy 12,83 m3, pojawia się mylne założenie, że norma zużycia ziemi nie jest liniowa w odniesieniu do powierzchni. W rzeczywistości, obliczenie ilości ziemi musi być oparte na proporcji 15,4 m3 na 100 m2, niezależnie od tego, jak dużą powierzchnię planujemy zagospodarować. Często takie błędne obliczenia wynikają z pomyłek w przeliczaniu jednostek lub niepełnego zrozumienia, jak przeliczać zużycie materiału w kontekście większej powierzchni. Ważne jest, aby nie tylko przeliczać wartości, ale także zwracać uwagę na jakość ziemi i jej odpowiednie przygotowanie, co jest zgodne z dobrymi praktykami ogrodniczymi. Użycie niewłaściwej ilości ziemi może prowadzić do niewłaściwego wzrostu roślin, co w dłuższej perspektywie może być kosztowne w naprawie błędów oraz negatywnie wpłynąć na estetykę ogrodu.

Pytanie 30

Przy sadzeniu szpaleru drzew w trudnych warunkach siedliskowych, takich jak wzdłuż ulicy w mieście, zaleca się

A. stworzenie warstwy drenującej na dnie dołu

B. poprawę struktury i nawadnianie gleby

C. znaczne ograniczenie systemu korzeniowego drzew

D. wykonywanie głębokich dołów

Poprawienie struktury i nawadnianie gleby to kluczowe działania, które przyczyniają się do sukcesu sadzenia drzew w trudnych warunkach siedliskowych, takich jak wzdłuż ulic miejskich. Dobrze przygotowana struktura gleby, z odpowiednią proporcją frakcji gruntowych, zapewnia właściwą cyrkulację powietrza i wody, co jest niezbędne dla zdrowego wzrostu systemu korzeniowego. Na przykład, w przypadku gleb gliniastych, zastosowanie kompostu lub materiałów organicznych może poprawić drenaż i strukturę. Nawadnianie, zwłaszcza w okresach suszy, jest kluczowe, ponieważ korzenie drzew muszą mieć dostęp do wody, aby rozwijać się prawidłowo. Praktyczne zastosowanie tych zasad znajduje potwierdzenie w standardach takich jak ANSI A300, które podkreślają znaczenie odpowiedniego przygotowania gleby i zapewnienia dostępu do wody w procesie sadzenia. W kontekście miejskim, gdzie gleby są często zanieczyszczone lub ubogie w składniki odżywcze, działania te stają się jeszcze bardziej istotne, aby zminimalizować stres środowiskowy i wspierać długoterminowy rozwój drzew.

Pytanie 31

Przy zakładaniu trawnika, aby przykryć wysiane nasiona traw glebą, należy wykorzystać

A. włóki

B. wału gładkiego

C. wałokolczatki

D. wału strunowego

Wałokolczatka to urządzenie, które jest szczególnie skuteczne w zakładaniu trawnika, ponieważ jego specyficzna budowa sprzyja równomiernemu przykrywaniu wysianych nasion glebą. Dzięki kolczastym elementom, wałokolczatka wnika w glebę, poprawiając kontakt nasion z podłożem, co jest kluczowe dla ich prawidłowego kiełkowania. Użycie wałokolczatki zapobiega także erozji gleby oraz sprzyja lepszemu wchłanianiu wody, co ma zasadnicze znaczenie w procesie wschodzenia trawy. Gdy nasiona są odpowiednio przykryte, ich szanse na sukces w postaci zdrowego i gęstego trawnika znacznie rosną. W praktyce, wałokolczatka jest często stosowana w ogrodnictwie i na terenach rekreacyjnych, co czyni ją standardowym narzędziem w procesie zakupu i pielęgnacji trawnika. Dobrą praktyką jest również stosowanie wałokolczatki w przypadku różnorodnych rodzajów gleby, ponieważ jej działanie może być dostosowane do specyficznych warunków, co podnosi skuteczność procesu zakupu trawnika.

Pytanie 32

Zamieszczone oznaczenie graficzne stosuje się w projektach terenów zieleni do oznaczenia grupy krzewów

A. przeznaczonych do likwidacji.

B. projektowanych.

C. przeznaczonych do przesadzenia.

D. przesadzonych.

Odpowiedź "przeznaczonych do likwidacji" jest poprawna, ponieważ oznaczenie graficzne zastosowane w projektach terenów zieleni jednoznacznie wskazuje na krzewy, które wymagają usunięcia. W kontekście projektowania przestrzeni zielonych, ważne jest, aby stosować odpowiednie symbole zgodne z normami, takimi jak PN-ISO 1940, które regulują kwestie oznaczania roślinności. Likwidacja krzewów może być wynikiem ich złego stanu zdrowotnego, inwazyjności lub konieczności przekształcenia przestrzeni w celu wprowadzenia nowych nasadzeń. W projektach terenów zieleni często stosuje się takie oznaczenia, by umożliwić pracownikom szybkie rozpoznanie roślin, które mają zostać usunięte. Dobrą praktyką jest również dokumentowanie procesu likwidacji, co pozwala na lepsze zarządzanie przestrzenią oraz planowanie przyszłych nasadzeń.

Pytanie 33

Okres letni dla sadzenia kwietników sezonowych przypada na czas

A. pierwszej połowy kwietnia

B. drugiej połowy kwietnia

C. pierwszej połowy maja

D. drugiej połowy maja

Zakładanie kwietników sezonowych najlepiej robić w drugiej połowie maja. Wtedy ryzyko przymrozków jest już znacznie mniejsze, co sprzyja zdrowemu wzrostowi roślin. Przykładowo, kwiaty jednoroczne, jak petunie czy surfinie, mają wtedy najlepsze warunki do sadzenia. Wiele osób stara się właśnie w tym okresie sadzić, żeby rośliny miały czas na dobre ukorzenienie się przed letnimi upałami. Warto też pamiętać, że lokalne warunki mogą się różnić - czasami trzeba dostosować terminy do swojego regionu. Organizacje ogrodnicze też zalecają ten czas na sadzenie, bo to minimalizuje stres roślin i sprawia, że są zdrowsze oraz ładniejsze latem.

Pytanie 34

Jaki sposób sadzenia jest zalecany do stworzenia wąskiego, bardzo gęstego żywopłotu z żywotnika zachodniego?

A. Jednorzędowo, w doły

B. Jednorzędowo, w rowy

C. W trójkę, w doły

D. W trójkę, w rowy

Odpowiedź 'Jednorzędowo, w rowy' jest poprawna, ponieważ ta metoda sadzenia jest zalecana do tworzenia wąskich, bardziej zwartym żywopłotów z żywotnika zachodniego. Sadzenie jednorzędowe oznacza, że rośliny są umieszczane w jednej linii, co sprzyja równomiernemu wzrostowi i rozwojowi. Użycie rowów zamiast dołów zapewnia lepsze warunki drenażowe, co jest kluczowe dla żywotnika, który preferuje glebę dobrze przepuszczalną. Przykładowo, przy sadzeniu na glebach gliniastych, rowy pomagają zapobiegać stagnacji wody, co może prowadzić do gnicia korzeni. Warto również zauważyć, że sadzenie w odległości odpowiedniej dla danego gatunku pozwala na zachowanie odpowiedniej przestrzeni dla wzrostu roślin i ich zdrowia. Stosując tę metodę, zapewniamy żywopłotowi optymalne warunki wzrostu i estetyczny wygląd, co jest zgodne z zasadami krajobrazu i architektury zieleni.

Pytanie 35

Z uwagi na znaczne ryzyko zatrucia się pestycydem podczas przygotowywania cieczy roboczej, jej przygotowanie powinno być realizowane

A. pod wiatami w przestrzeni otwartej

B. w szczelnie zamkniętych, suchych pomieszczeniach

C. w wentylowanych, osłoniętych od wiatru pomieszczeniach

D. na całkowicie otwartej przestrzeni

Przygotowywanie cieczy roboczej w całkowicie odsłoniętej przestrzeni jest niewłaściwe z kilku powodów. Przede wszystkim, taka lokalizacja naraża osobę pracującą na bezpośredni kontakt z niebezpiecznymi oparami pestycydów, co zwiększa ryzyko zatrucia. Eksponowanie chemikaliów na działanie wiatru powoduje ich niekontrolowane rozprzestrzenienie, co nie tylko stwarza zagrożenie dla zdrowia osoby preparującej ciecz, ale również dla otoczenia i innych osób znajdujących się w pobliżu. Ponadto, praca w nieosłoniętej przestrzeni może prowadzić do nieprzewidzianych reakcji chemicznych, jeśli pestycydy przypadkowo zostaną zmieszane z innymi substancjami w środowisku. Dodatkowo, stosowanie zamkniętych pomieszczeń, które nie są wentylowane, również nie stanowi bezpiecznej opcji. Brak jakiejkolwiek wentylacji sprawia, że opary kumulują się, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych. Pomieszczenia szczelnie zamknięte mogą stworzyć sytuacje związane z wybuchem lub innymi niebezpiecznymi reakcjami chemicznymi. Z kolei przygotowywanie cieczy pod wiatami na wolnym powietrzu, choć wydaje się być lepszą opcją, również nie zapewnia wystarczającej kontroli nad warunkami atmosferycznymi i nie gwarantuje odpowiedniej wentylacji, co ponownie może prowadzić do zagrożeń związanych z bezpieczeństwem. Dlatego kluczowe jest podejście do przygotowywania cieczy roboczej w sposób zgodny z najlepszymi praktykami, które uwzględniają zarówno ochronę zdrowia pracowników, jak i ochronę środowiska.

Pytanie 36

Podczas przeprowadzania szczegółowej inwentaryzacji drzewostanu obwód pnia drzewa rosnącego w pasie drogowym powinien być mierzony nad poziomem gruntu na wysokości

A. 120 cm

B. 100 cm

C. 150 cm

D. 130 cm

Pomiar obwodu pnia drzewa w pasie drogowym na wysokości 130 cm nad poziomem gruntu jest zgodny z powszechnie przyjętymi standardami w dziedzinie inwentaryzacji drzewostanów. Wysokość ta została ustalona, aby zapewnić jednorodność pomiarów oraz uwzględnić naturalną ekspansję pnia w miarę wzrostu drzewa. W praktyce, pomiar na tej wysokości pozwala na eliminację zniekształceń, które mogą wystąpić w dolnych partiach pnia, na przykład z powodu zgrubień czy uszkodzeń. Zgodnie z normą PN-EN ISO 3340, pomiar na wysokości 130 cm jest rekomendowany jako standardowy, co ma na celu uzyskanie wiarygodnych danych do oceny stanu drzew oraz ich wartości w kontekście zarządzania pasem drogowym. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być przygotowanie raportu o stanie drzewostanu, który jest wymogiem podczas projektowania nowych inwestycji drogowych oraz oceny ich wpływu na środowisko. Rekomendowane jest również przeprowadzanie tych pomiarów w porze, gdy drzewa nie są osłonięte liśćmi, aby uzyskać możliwie najdokładniejsze wyniki.

Pytanie 37

Mszyce, które zagrażają krzewom oraz drzewom iglastym, to jakiego rodzaju owady?

A. miniarki

B. opuchlaki

C. ochojniki

D. zmieniki

Ochojniki to grupa owadów z rodziny mszyc, które są znane z atakowania krzewów i drzew iglastych, w tym popularnych gatunków takich jak sosny czy świerki. Charakteryzują się specyficzną budową ciała i sposobem życia, co sprawia, że stają się szkodnikami w wielu ekosystemach leśnych i ogrodach. Posiadają zdolność do tworzenia koloni na roślinach, co prowadzi do ich osłabienia, a w skrajnych przypadkach do obumierania. Zwalczanie ochojników powinno być przeprowadzane zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin, która łączy metody chemiczne, biologiczne oraz agrotechniczne. Przykładem skutecznej praktyki jest wykorzystanie naturalnych wrogów ochojników, takich jak biedronki czy pasożytnicze osy, które mogą pomóc w kontrolowaniu ich populacji. Warto również regularnie monitorować rośliny, aby wczesne wykrywanie infestacji umożliwiło szybsze działania zapobiegawcze.

Pytanie 38

Jaki sposób nawożenia nawozami azotowymi jest odpowiedni dla roślin z długim okresem wegetacji?

A. Raz wiosną

B. Dwa razy - po raz pierwszy wiosną, po raz drugi latem

C. Raz jesienią

D. Dwa razy - po raz pierwszy latem, po raz drugi jesienią

Nawóz azotowy jest kluczowym elementem w uprawie roślin o długim okresie wegetacji, ponieważ wspiera ich wzrost i rozwój. Odpowiedź, w której nawożenie odbywa się dwukrotnie – pierwszy raz wiosną, a drugi raz latem, jest prawidłowa, ponieważ wiosenne nawożenie umożliwia roślinom szybkie przyswajanie azotu podczas intensywnego wzrostu. Natomiast letnie nawożenie dostarcza niezbędnych składników odżywczych w okresie, gdy rośliny zaczynają intensywnie kwitnąć i owocować. Taki podział nawożenia jest zgodny z zasadami zrównoważonego żywienia roślin, co zwiększa ich plon i jakość. W praktyce stosuje się różne formy nawozów azotowych, takie jak mocznik, saletra amonowa czy saletra wapniowa, a ich aplikacja powinna być dostosowana do specyfiki uprawy oraz przewidywanych warunków pogodowych. Rekomenduje się również przeprowadzanie analizy gleby, aby dokładnie określić zapotrzebowanie roślin na azot, co pozwala na optymalizację nawożenia i minimalizację strat składników odżywczych.

Pytanie 39

Wieloletnim chwastem, którego eliminacja wymaga szczególnej uwagi przy przygotowywaniu gleby do sadzenia roślin, jest

A. gwiazdnica pospolita

B. mak polny

C. żółtlica drobnokwiatowa

D. skrzyp polny

Skrzyp polny (Equisetum arvense) jest rośliną wieloletnią, która charakteryzuje się wysoką odpornością na niekorzystne warunki środowiskowe. Jego system korzeniowy jest rozbudowany i głęboki, co sprawia, że skuteczne zwalczanie tej rośliny wymaga starannego przygotowania podłoża. W praktyce oznacza to, że przed nasadzeniem innych roślin, istotne jest, aby dokładnie usunąć wszelkie części skrzypu z gleby, w tym korzenie i fragmenty pędów. Należy również rozważyć zastosowanie herbicydów, które są skuteczne w walce z tą rośliną, jednak zaleca się ich użycie w zgodzie z obowiązującymi normami i zasadami ochrony środowiska. Dobrą praktyką jest również monitorowanie obszaru nasadzeń w kolejnych sezonach, aby w porę reagować na ewentualne nawroty, ponieważ skrzyp polny ma zdolność do szybkiego regenerowania się z pozostałych fragmentów. Ważne jest, aby stosować podejście zintegrowane, łącząc metody mechaniczne, chemiczne oraz biologiczne w celu zarządzania tym problematycznym chwastem.

Pytanie 40

Obumarłe kwiatostany oraz wyraźne plamy na liściach pokryte szarym, puszystym nalotem wskazują, że roślina jest

A. porażona chorobą wirusową

B. przenawożona potasem

C. zaatakowana przez szkodniki

D. porażona chorobą grzybową

Kwiatostany, które zamierają, oraz widoczne plamy na liściach pokryte puszystym szarym nalotem są klasycznymi objawami chorób grzybowych, a szczególnie mączniaka. Tego rodzaju patogeny mogą powodować znaczne uszkodzenia roślin, prowadząc do osłabienia ich wzrostu i rozwoju. Przykładem może być mączniak rzekomy lub mączniak prawdziwy, które prowadzą do zasychania i obumierania kwiatów oraz liści. W praktyce, aby zaradzić takim chorobom, zaleca się stosowanie fungicydów, które są zgodne z wytycznymi ochrony roślin. Ponadto, istotne jest przestrzeganie zasad płodozmianu oraz odpowiednich praktyk agrotechnicznych, które mogą zmniejszyć ryzyko wystąpienia chorób grzybowych. Należy również regularnie monitorować rośliny, aby wczesne wykrycie objawów umożliwiło szybką interwencję i ograniczenie potencjalnych strat. Zrozumienie tych procesów jest kluczowe dla każdej osoby zajmującej się uprawą roślin, zarówno w warunkach profesjonalnych, jak i amatorskich.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej