Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 16:38
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 16:58

Egzamin zdany!

Wynik: 30/40 punktów (75,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Przedstawiony fragment kodu PHP ma za zadanie umieścić dane znajdujące się w zmiennych $a, $b, $c w bazie danych, w tabeli dane. Tabela dane zawiera cztery pola, z czego pierwsze to autoinkrementowany klucz główny. Które z poleceń powinno być przypisane do zmiennej $zapytanie?

<?php
...
$zapytanie = "...";
mysqli_query($db, $zapytanie);
...
?>

A. INSERT INTO dane VALUES ('$a', '$b', '$c');

B. SELECT '$a', '$b', '$c' FROM dane;

C. SELECT NULL, '$a', '$b', '$c' FROM dane;

D. INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');

Właściwe polecenie to 'INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');'. Użycie NULL w pierwszym polu pozwala na automatyczne ustawienie wartości klucza głównego, co jest zgodne z zasadą autoinkrementacji w bazach danych. Wartości zmiennych $a, $b i $c są wstawiane do kolejnych pól tabeli, co jest standardową praktyką w przypadku dodawania nowych rekordów do bazy danych. Dobrą praktyką jest również stosowanie przygotowanych zapytań, aby zminimalizować ryzyko ataków typu SQL injection. Można to osiągnąć za pomocą funkcji mysqli_prepare, co zwiększa bezpieczeństwo aplikacji. W kontekście standardów branżowych, PostgreSQL oraz MySQL stosują podobne zasady dotyczące wstawiania danych, co czyni tę wiedzę uniwersalną dla różnych systemów zarządzania bazami danych. Warto również zrozumieć, że wstawianie danych bezpośrednio przy użyciu zmiennych bez walidacji może prowadzić do błędów, dlatego zaleca się ich odpowiednie przetwarzanie przed wykonaniem zapytania.

Pytanie 2

Na przedstawionym diagramie ER zapis FK1 oznacza

A. klucz obcy.

B. relację 1:1.

C. relację 1:N.

D. klucz podstawowy.

Skrót FK1 na diagramie ER oznacza klucz obcy (ang. foreign key) i jest to dokładnie to, co powinno łączyć tabelę Zamówienia z tabelą Klienci. W relacyjnych bazach danych klucz obcy to atrybut lub zestaw atrybutów, który wskazuje na klucz podstawowy w innej tabeli. Dzięki temu baza danych wie, że konkretne zamówienie należy do konkretnego klienta. W twoim diagramie pole NR_klienta w tabeli Zamówienia jest oznaczone jako FK1, czyli jest kluczem obcym odwołującym się do NR_klienta będącego kluczem podstawowym (PK) w tabeli Klienci. To jest klasyczny przykład relacji 1:N – jeden klient może mieć wiele zamówień, a każde zamówienie jest powiązane z dokładnie jednym klientem. W praktyce, w SQL, taka relacja jest definiowana mniej więcej tak: `FOREIGN KEY (NR_klienta) REFERENCES Klienci(NR_klienta)`. Taka definicja pozwala silnikowi bazy danych pilnować spójności referencyjnej, czyli np. nie pozwoli wstawić zamówienia z numerem klienta, który nie istnieje w tabeli Klienci, ani usunąć klienta, do którego wciąż istnieją zamówienia (chyba że jawnie zdefiniujemy CASCADE). Z mojego doświadczenia poprawne używanie kluczy obcych bardzo upraszcza później raportowanie, łączenie tabel w zapytaniach JOIN i ogólnie utrzymanie porządku w bazie. W modelowaniu ER oznaczenie FK wraz z numerem (FK1, FK2 itd.) to po prostu sposób na jednoznaczne nazwanie konkretnych kluczy obcych, gdy w systemie jest ich więcej. W dobrze zaprojektowanych bazach danych zawsze warto jawnie definiować foreign key, zamiast tylko „ufać”, że aplikacja będzie podawała poprawne dane – to jest po prostu dobra praktyka i standard w profesjonalnych projektach.

Pytanie 3

Jaką rolę pełni kwerenda krzyżowa w MS Access?

A. usuwa rekordy według kryteriów

B. modyfikuje istniejące dane w tabeli

C. dołącza rekordy z innej tabeli

D. prezentuje zliczone (zagregowane) wartości w układzie wierszy i kolumn

Pozostałe operacje wykonują inne kwerendy. Usuwanie rekordów wg kryteriów to kwerenda usuwająca, dołączanie rekordów z innej tabeli - dołączająca, a modyfikacja danych - aktualizująca. Zestawienie zagregowanych danych w wierszach i kolumnach tworzy kwerenda krzyżowa.

Pytanie 4

W dostępnej tabeli mieszkań znajdują się kolumny o nazwach: adres, metraż, liczba_pokoi, standard, status, cena. Wykonanie podanej kwerendy SQL SELECT spowoduje, że zostaną wyświetlone

A. wszystkie informacje dotyczące mieszkań, które mają co najmniej 3 pokoje

B. metraż oraz cena tych mieszkań, które mają co najmniej 3 pokoje

C. metraż oraz cena tych mieszkań, które mają więcej niż 3 pokoje

D. wszystkie informacje oprócz adresu tych mieszkań, które mają więcej niż 3 pokoje

Kwerenda SQL SELECT metraz cena FROM mieszkania WHERE ile_pokoi 3 jest zapytaniem, które precyzyjnie określa zakres danych do wyświetlenia na podstawie warunku. Polecenie SELECT określa, które kolumny będą zwracane w wyniku kwerendy w tym przypadku metraz i cena. Dzięki temu uzyskujemy tylko te dane które są istotne w kontekście analizy efektywności lub porównania cen nieruchomości o określonym rozmiarze w ramach bazy danych. Użycie klauzuli WHERE ile_pokoi 3 definiuje dodatkowy filtr aby wyświetlane były jedynie te rekordy które spełniają podany warunek logiczny czyli ilość pokoi większą niż trzy. Jest to powszechnie stosowana praktyka w pracy z bazami danych pozwalająca na efektywne przetwarzanie i analizę dużych zbiorów danych poprzez ograniczenie zwracanych wyników do tych które są najbardziej istotne dla użytkownika. Takie podejście pozwala na optymalizację wydajności zapytań SQL co jest kluczowe w środowiskach produkcyjnych gdzie czas odpowiedzi i obciążenie serwera mają istotne znaczenie

Pytanie 5

Skrypt strony internetowej stworzony w PHP

A. może być uruchomiony bez wsparcia serwera WWW

B. jest realizowany po stronie serwera

C. jest przetwarzany na tych samych zasadach co JavaScript

D. jest realizowany po stronie klienta

Kod strony WWW napisanej w języku PHP jest wykonywany po stronie serwera, co oznacza, że cały proces przetwarzania kodu zachodzi na serwerze, zanim strona zostanie wysłana do przeglądarki użytkownika. PHP jest językiem skryptowym, który generuje dynamiczne treści oraz może wchodzić w interakcje z bazami danych, co czyni go niezwykle efektywnym narzędziem do tworzenia aplikacji webowych. Przykładowo, gdy użytkownik wysyła formularz, skrypt PHP na serwerze może przetworzyć dane, a następnie wygenerować odpowiednią stronę HTML, która jest następnie przesyłana do klienta. Dodatkowo, PHP wspiera różne standardy, takie jak RESTful API, co pozwala na łatwe integrowanie z innymi systemami oraz aplikacjami. Warto także zauważyć, że PHP ma szeroką gamę frameworków, takich jak Laravel czy Symfony, które jeszcze bardziej ułatwiają rozwój aplikacji webowych poprzez dostarczanie gotowych rozwiązań oraz najlepszych praktyk. Z tego względu, znajomość PHP oraz jego działania po stronie serwera jest kluczowa dla każdego dewelopera webowego, który pragnie tworzyć nowoczesne i efektywne aplikacje.

Pytanie 6

Kanał alfa jest wykorzystywany do określenia

A. wybranego fragmentu grafiki obiektu

B. przezroczystości grafiki obiektu

C. podstawowych właściwości obiektu graficznego

D. jasności oraz kontrastu barw

Kanał alfa w grafice komputerowej odnosi się do przezroczystości obiektów graficznych, co jest kluczowym elementem w zarządzaniu warstwami i efektami wizualnymi. Przezroczystość pozwala na tworzenie złożonych kompozycji, gdzie jeden obiekt może częściowo lub całkowicie ukrywać inny. Funkcja ta jest niezwykle istotna w aplikacjach graficznych, takich jak Photoshop czy GIMP, które obsługują kanały alfa w formatach obrazów takich jak PNG. Umożliwia to projektantom łatwe łączenie zdjęć i grafik, zachowując ich naturalną przezroczystość. W standardzie RGBA, kanał alfa przyjmuje wartości od 0 (pełna przezroczystość) do 255 (pełna nieprzezroczystość), co pozwala na precyzyjne dostosowanie efektów wizualnych. Dobre praktyki sugerują, aby zrozumieć działanie kanału alfa, aby efektywnie zarządzać przezroczystością i wpływać na postrzeganie wizualne w projektach graficznych, co jest szczególnie istotne w branży projektowania interfejsów użytkownika oraz gier komputerowych.

Pytanie 7

Zakładając, że tablica $tab zawiera liczby naturalne, co program wyświetli?

$liczba = $tab[0];
foreach ($tab as $element)
{
  if ($element > $liczba)
    $liczba = $element;
}
echo $liczba;

A. element tablicy o wartości $tab[0]

B. najmniejszy element tablicy

C. największy element tablicy

D. elementy, które przewyższają zmienną $liczba

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z nieporozumień dotyczących działania pętli iteracyjnej oraz logiki porównywania i aktualizowania wartości. Propozycja wyboru najmniejszego elementu tablicy jest błędna, ponieważ w programie brakuje mechanizmu do aktualizacji zmiennej $liczba na mniejszą wartość, co jest kluczowym wymogiem w tym kontekście. Pętla foreach z warunkiem if sprawia, że zmienna $liczba zwiększa swoją wartość tylko wtedy, gdy znajdzie się element większy od aktualnie przechowywanej wartości, eliminując tym samym możliwość identyfikacji najmniejszego elementu. Z kolei opcja dotycząca wypisania elementów większych od zmiennej $liczba również jest nietrafiona, ponieważ program nie zawiera żadnej instrukcji wypisującej takie elementy na ekran, a jedynie aktualizuje zmienną w celu znalezienia największej wartości. Taka funkcjonalność wymagałaby dodatkowej logiki, która przechowywałaby i obsługiwała wiele większych elementów, co nie jest realizowane w obecnym kodzie. Wreszcie, pomysł, że program wypisuje element równy $tab[0], również nie jest poprawny. Chociaż zmienna $liczba jest inicjalizowana wartością $tab[0], to jednak ulega ona zmianom w trakcie iteracji przez tablicę, jeśli znajdzie się większy element, a więc w większości przypadków nie kończy z wartością początkową. Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe w projektowaniu efektywnego kodu i unikaniu nieporozumień w implementacji algorytmów operujących na zbiorach danych.

Pytanie 8

Jakie kolory wchodzą w skład modelu barw CMYK?

A. czerwony, zielony i niebieski

B. cyjan, magenta, żółty i karmazyn

C. cyjan, magenta, żółty i czarny

D. czerwony, zielony, niebieski i kanał alfa

Model CMYK tworzą cztery składowe: cyan (niebieskozielony), magenta (purpurowy), yellow (żółty) i black (czarny, oznaczany K). Stosuje się go w druku. Dlatego CMYK to cyjan, magenta, żółty i czarny.

Pytanie 9

Model, w którym wszystkie dane są zapisane w jednej tabeli, określa się mianem

A. jednorodnym

B. relacyjnym

C. sieciowym

D. hierarchicznym

Modele sieciowe i hierarchiczne są zupełnie inne od modelu jednorodnego, bo wprowadzają więcej złożoności w to, jak dane są trzymane. Na przykład model sieciowy pozwala tworzyć różne powiązania jak w grafie, co daje większą elastyczność, ale już dla prostych aplikacji to może być przesada. Z kolei model hierarchiczny z tą swoją drzewiastą strukturą też potrafi namieszać, bo trudniej wtedy zarządzać informacjami. Żeby dobrze zrozumieć, jak to wszystko działa, trzeba pojąć hierarchię i jak ze sobą te dane grają, co czasami bywa problematyczne, jak relacje się zmieniają. Moim zdaniem, w modelu relacyjnym, gdzie dane są w różnych tabelach połączonych kluczami, zyskujemy więcej elastyczności, ale też zwiększa się złożoność. Dlatego często można się zagubić w tych wszystkich możliwościach, a model jednorodny zazwyczaj jest najlepszy tylko tam, gdzie nic skomplikowanego nie trzeba. Większość systemów bazodanowych korzysta jednak z modelu relacyjnego, bo to zgodne ze standardami SQL, co ułatwia życie na dłuższą metę.

Pytanie 10

Czym jest odpowiednik encji w relacyjnej bazie danych?

A. tabela

B. wiersz

C. kolumna

D. atrybut

W modelu relacyjnym odpowiednikiem encji (obiektu opisywanego danymi) jest TABELA - przechowuje wszystkie egzemplarze danego typu, każdy w osobnym wierszu. Dlatego encji odpowiada tabela.

Pytanie 11

Mamy tablicę o n elementach o nazwie t[n]. Zadaniem algorytmu, zapisanego w krokach, jest wyliczenie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
  K3: wynik ← wynik + t[i]
  K4: i ← i + 2
K5: wypisz wynik

A. sumy tych elementów tablicy, które mają wartości nieparzyste

B. n-elementów tej tablicy

C. co drugiego elementu tablicy

D. wszystkich elementów tablicy

Algorytm przedstawiony w pytaniu wykonuje sumowanie co drugiego elementu tablicy. Rozpoczyna od elementu o indeksie 0, czyli pierwszego elementu tablicy, a następnie przeskakuje o dwa indeksy za pomocą instrukcji i ← i + 2. Dzięki temu algorytm dodaje do zmiennej wynik wyłącznie wartości znajdujące się na pozycjach o parzystych indeksach w tablicy. Praktyczne zastosowanie tego rodzaju algorytmu można znaleźć w sytuacjach, gdy potrzebujemy operować tylko na wybranym podzbiorze danych, na przykład w analizie co drugiego punktu danych w dużych zbiorach, co może przyspieszyć proces analizy i zmniejszyć obciążenie obliczeniowe. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w dziedzinie inżynierii oprogramowania, gdzie staramy się optymalizować algorytmy pod kątem wydajności i złożoności obliczeniowej. Warto zauważyć, że operowanie na co drugim elemencie może być także użyteczne w przypadku wzorców projektowych, takich jak iteratory, które pozwalają na elastyczną kontrolę nad sposobem przeglądania danych w strukturach danych.

Pytanie 12

Aby zaktualizować maksymalną długość kolumny imie w tabeli klienci do 30 znaków, należy zastosować w języku SQL poniższy kod

A. CHANGE TABLE klienci TO COLUMN imie SET CHAR(30);

B. CHANGE TABLE klienci MODIFY imie CHAR(30);

C. ALTER TABLE klienci MODIFY COLUMN imie VARCHAR(30);

D. ALTER TABLE klienci CHANGE imie TEXT;

Aby zmienić maksymalną długość pola 'imie' w tabeli 'klienci' na 30 znaków, używamy polecenia SQL 'ALTER TABLE', które jest standardowym sposobem modyfikacji struktury tabeli w bazach danych. W tym przypadku wykorzystujemy 'MODIFY COLUMN', co jest istotne, ponieważ pozwala na precyzyjne określenie, że chcemy zmienić właściwości konkretnej kolumny. Typ danych 'VARCHAR' oznacza, że kolumna może przechowywać zmienne długości tekstu, a wartość 30 oznacza maksymalną liczbę znaków. Przykładowo, jeśli w bazie danych już istnieją rekordy, to zmiana ta nie wpłynie na dane, które są krótsze niż 30 znaków, ale może być problematyczna, jeśli próbujemy wprowadzić dane dłuższe niż dozwolone, ponieważ takie operacje mogą kończyć się błędami. Warto również zaznaczyć, że różne systemy zarządzania bazami danych, takie jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle, mogą mieć drobne różnice w składni, ale zasada działania polecenia 'ALTER TABLE' pozostaje zasadniczo taka sama. To podejście jest zgodne z zaleceniami standardu SQL i jest powszechnie stosowane w praktykach administracji bazami danych.

Pytanie 13

Normalizacja tabel to proces, którego celem jest

A. wyłącznie stworzenie tabel oraz relacji w bazie

B. dodanie danych do bazy

C. sprawdzenie i optymalizację bazy danych

D. wizualizacja bazy

Podejście, które koncentruje się na dodawaniu rekordów do bazy, błędnie interpretuje cel normalizacji. W rzeczywistości, normalizacja nie dotyczy bezpośrednio procesu wprowadzania nowych danych, ale raczej organizacji i struktury istniejących danych. Wiele osób myli normalizację z innymi operacjami związanymi z bazami danych, co może prowadzić do nieporozumień. Przedstawienie graficzne bazy danych również nie jest celem normalizacji. Choć wizualizacja relacji między tabelami jest istotna, to nie jest to sedno normalizacji. Kolejnym powszechnym błędem jest przekonanie, że normalizacja ogranicza się jedynie do tworzenia tabel i relacji. W rzeczywistości, prawdziwym celem normalizacji jest zminimalizowanie redundancji oraz poprawa integralności danych, co jest osiągane poprzez szereg kroków, takich jak eliminowanie zależności funkcyjnych. Dodatkowo, nie jest to proces jedynie techniczny; wymaga również zrozumienia kontekstu biznesowego i specyfikacji wymagań, aby skutecznie zorganizować dane. Ostatecznie, zrozumienie podstaw normalizacji pozwala uniknąć typowych pułapek w projektowaniu baz danych, takich jak nieefektywne zapytania czy niespójności w danych.

Pytanie 14

Podczas walidacji strony napotkano błąd. Co to oznacza?

A. w atrybucie charset dopuszczalna jest wyłącznie wartość "utf-8"

B. znacznik meta nie zawiera atrybutu charset

C. określenie kodowania znaków musi być zapisane bez użycia myślników

D. oznaczenie ISO-8859-2 jest nieprawidłowe

Odpowiedź jest poprawna ponieważ współczesne standardy tworzenia stron internetowych wymagają kodowania znaków w formacie UTF-8. Specyfikacja HTML5 zaleca używanie UTF-8 jako domyślnego kodowania ze względu na jego wszechstronność i szerokie wsparcie dla różnych znaków i symboli. UTF-8 jest kompatybilny z wieloma językami i zapewnia, że strony internetowe będą prawidłowo wyświetlane na różnych urządzeniach i przeglądarkach. Korzystanie z UTF-8 eliminuje również problemy związane z niepoprawnym wyświetlaniem znaków specjalnych co jest częstym problemem w kodowaniach takich jak ISO-8859-2. W praktyce oznacza to że wszystkie nowe projekty stron internetowych powinny deklarować kodowanie UTF-8 w znaczniku meta. Na przykład poprawnie zdefiniowany znacznik wyglądałby następująco meta charset="utf-8". Dobrym podejściem jest również upewnienie się że zarówno pliki HTML jak i serwer są zgodne z tym ustawieniem co zapobiega potencjalnym konfliktom Użycie UTF-8 zgodne jest z najlepszymi praktykami branżowymi wspierającymi tworzenie dostępnych i zróżnicowanych treści internetowych.

Pytanie 15

Jakie znaczniki <header>, <article>, <section>, <footer> są typowe dla języka?

A. HTML5

B. HTML 4.01 Transitional

C. XHTML 1.1

D. HTML 4.01 Strict

Znaczniki <header>, <article>, <section> oraz <footer> są częścią standardu HTML5, który wprowadza nowe semantyczne elementy, mające na celu poprawę struktury dokumentów HTML. Element <header> używany jest do definiowania nagłówków sekcji lub całej strony, co ułatwia nawigację i zrozumienie układu treści. <article> natomiast służy do oznaczania samodzielnych jednostek treści, które mogą być niezależnie dystrybuowane lub zrozumiane. <section> dzieli dokument na tematyczne sekcje, a <footer> zazwyczaj zawiera informacje o autorze, prawach autorskich czy linki do powiązanych materiałów. Stosowanie tych elementów zgodnie z ich przeznaczeniem sprzyja lepszej dostępności oraz optymalizacji SEO, ponieważ wyszukiwarki mogą lepiej interpretować strukturę strony. Przykładem zastosowania może być blog, w którym każdy post jest oznaczony jako <article>, co pozwala systemom wyszukiwania na łatwiejsze indeksowanie poszczególnych wpisów. Warto pamiętać, że HTML5 wspiera także inne aspekty nowoczesnego web designu, takie jak media, formularze i API, co czyni go standardem przyszłości.

Pytanie 16

Aby zobaczyć wyniki działania skryptu PHP będącego elementem strony WWW, musi on zostać:

A. skompilowany po stronie serwera

B. skompilowany po stronie klienta

C. zinterpretowany po stronie klienta

D. zinterpretowany po stronie serwera

Pozostałe odpowiedzi błędnie opisują sposób wykonania PHP. Dwie z nich mówią o kompilacji, tymczasem PHP nie jest językiem kompilowanym - jego kod jest interpretowany na bieżąco, więc nie powstaje osobny plik wykonywalny. Wariant „zinterpretowany po stronie klienta” również jest błędny, bo przeglądarka nie zna PHP i go nie wykonuje - po stronie klienta działają HTML, CSS i JavaScript. Skrypt PHP wykonuje interpreter na serwerze, który odsyła gotowy wynik, dlatego poprawne jest „zinterpretowany po stronie serwera”.

Pytanie 17

Walidator HTML5 zgłosił: „Error: Element head is missing a required instance of child element title”. Co to oznacza?

A. że brakuje atrybutu title w <img>

B. że w <head> nie zdefiniowano elementu <title>

C. że element <title> nie jest wymagany

D. że <title> nie został zamknięty </title>

Komunikat „Element head is missing a required instance of child element title” znaczy, że w sekcji <head> nie umieszczono wymaganego znacznika <title>. Walidator wymaga tytułu w każdym dokumencie. Dlatego oznacza brak <title> w <head>.

Pytanie 18

Znak <s> w HTML powoduje

A. pochylenie tekstu

B. skreślenie tekstu

C. podkreślenie tekstu

D. migotanie tekstu

Znaczniki HTML pełnią różne funkcje związane z formatowaniem tekstu, jednak nie każdy znacznik działa w sposób intuicyjny. Na przykład, wybór odpowiedzi dotyczącej pochylenia tekstu wskazuje na nieporozumienie w zakresie zastosowania znacznika. Tekst pochylony w HTML osiąga się za pomocą znacznika <em> lub <i>, które są przeznaczone do podkreślenia znaczenia lub wyróżnienia fragmentu tekstu. Odpowiedź sugerująca migotanie tekstu pokazuje braki w wiedzy o standardach HTML; w rzeczywistości nie ma takiego znacznika w HTML5, a efekt migotania jest niezalecany ze względu na problemy z dostępnością i użytecznością. Wreszcie, podkreślenie tekstu w HTML realizowane jest przy pomocy znacznika <u>, który jest zarezerwowany dla tekstu, który jest ważny lub w inny sposób wyróżniony, a nie dla przekreślenia. Zatem, w kontekście HTML, kluczowe jest zrozumienie przeznaczenia każdego znacznika, aby unikać nieporozumień i błędnych interpretacji, które mogą prowadzić do niewłaściwego formatowania oraz naruszenia zasad dostępności.

Pytanie 19

W języku HTML zapisano formularz. Który z efektów działania kodu będzie wyświetlony przez przeglądarkę zakładając, że w drugie pole użytkownik wpisał wartość "ala ma kota"?

<form>
  <select>
    <option value="v1">Kraków</option>
    <option value="v2">Poznań</option>
    <option value="v3">Szczecin</option>
  </select> <br>
  <input type="password" />
</form>

Efekt 1

Efekt 2

Efekt 3

Efekt 4

A. Efekt 2.

B. Efekt 4.

C. Efekt 1.

D. Efekt 3.

Odpowiedź 'Efekt 2' jest poprawna, ponieważ odpowiada ona opisowi działania kodu HTML formularza. W kodzie HTML formularza, mamy pole wyboru miasta z opcjami 'Kraków', 'Poznań', 'Szczecin', a także pole hasła. W momencie, kiedy użytkownik wpisuje do pola hasła wartość 'ala ma kota', przeglądarka reprezentuje te dane jako ciąg znaków zastępczych, czyli kropeczki. Efekt 2 pokazuje rozwinięte menu wyboru z zaznaczonym 'Kraków' oraz pole hasła z kropeczkami, co jest zgodne z opisanym działaniem formularza przy wpisaniu 'ala ma kota' do pola hasła. Jest to zgodne ze standardami tworzenia formularzy w HTML, gdzie pola hasła są zazwyczaj reprezentowane jako kropeczki dla poprawienia bezpieczeństwa danych użytkownika. Dodatkowo, HTML pozwala na tworzenie różnego rodzaju pól formularzu, które mogą przyjmować różne wartości, co daje duże możliwości personalizacji formularza.

Pytanie 20

Kod umieszczony w ramce spowoduje wyświetlenie liczb

A. 2 4 6 8

B. 1 3 5 7 9

C. 2 4 6 8 10

D. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

Analizując błędne odpowiedzi można zauważyć że nie uwzględniają one poprawnego działania instrukcji continue w kodzie PHP. Ta instrukcja pomija pozostałe kroki bieżącej iteracji pętli jeśli warunek jest spełniony. Pierwsza odpowiedź 2 4 6 8 nie uwzględnia liczby 10 która także spełnia warunek parzystości i powinna być wypisana co jest błędne w kontekście działania pętli do wartości 10 włącznie. Druga propozycja 1 3 5 7 9 jest wynikiem niepoprawnego zrozumienia działania operatora modułu i instrukcji continue które eliminują liczby nieparzyste z wyjścia. Wyświetlenie tylko nieparzystych liczb oznaczałoby brak zastosowania instrukcji continue lub jej odwrotność co jest sprzeczne z kodem. Ostatnia propozycja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 zakłada że wszystkie liczby od 1 do 10 są wypisywane co ignoruje kluczowy wpływ instrukcji continue na przebieg pętli. Taki wynik mógłby wskazywać na brak warunku eliminującego liczby nieparzyste co jest błędne w kontekście kodu. Typowym błędem jest tu niepoprawne rozumienie działania instrukcji sterujących jak continue które pełnią kluczową rolę w przepływie sterowania w pętlach programistycznych i powinny być zawsze dokładnie analizowane aby uniknąć błędnych wniosków i nieoczekiwanych wyników w programach. Operator modulo to również istotny element w zrozumieniu działania kodu służący do łatwego sprawdzania podzielności i warunków logicznych co jest powszechnie stosowane w wielu językach programowania do optymalizacji i filtrowania danych. Kod ilustruje również jak za pomocą prostych warunków można efektywnie zarządzać dużymi zbiorami danych w aplikacjach co jest kluczowe w optymalizacji algorytmów i poprawie wydajności systemów informatycznych.

Pytanie 21

Według którego parametru oraz dla ilu tabel zostaną zwrócone wiersze na liście w wyniku przedstawionego zapytania?

SELECT * FROM producent, hurtownia, sklep, serwis WHERE
   producent.nr_id = hurtownia.nr_id AND
   producent.wyrob_id = serwis.wyrob_id AND
   hurtownia.nr_id = sklep.nr_id AND
   sklep.nr_id = serwis.nr_id AND
   producent.nr_id = 1;

A. Według parametru wyrób Jd wyłącznie dla trzech tabel.

B. Według parametru nr id wyłącznie dla trzech tabel.

C. Według parametru nr id dla wszystkich tabel.

D. Według parametru wyrób id dla wszystkich tabel.

Brawo! Wybrałeś poprawną odpowiedź, zgodnie z którą parametrem nr id zwraca wiersze dla wszystkich tabel. To zapytanie SQL odnosi się do czterech tabel: producent, hurtownia, sklep i serwis. Zwraca ono wiersze, gdzie wartość kolumny nr_id jest taka sama we wszystkich tych tabelach i równa 1. Dodatkowo, jakość danych jest wspierana przez fakt, że zapytanie sprawdza zgodność wartości kolumny wyrob_id między tabelami producent i serwis. Zrozumienie tego, jak działa to zapytanie i dlaczego to jest ważne, jest kluczowe w praktyce programistycznej. Zapewnia to, że możemy skutecznie i efektywnie manipulować danymi, a także zrozumieć, jak nasze zapytania wpływają na wyniki, które otrzymujemy. Dobra praktyka jest zawsze zrozumienie, jakie dane są zwracane przez nasze zapytanie, zanim zaczniemy z nich korzystać w naszym kodzie. Ostatecznie, zrozumienie, jak korzystać z zapytań SQL do manipulacji i odzyskiwania danych, jest kluczowym elementem dowolnej roli programistycznej.

Pytanie 22

W systemie zarządzania bazami danych MySQL komenda CREATE USER pozwala na

A. pokazanie danych o istniejącym użytkowniku

B. utworzenie użytkownika

C. stworznie nowego użytkownika oraz przydzielenie mu uprawnień do bazy

D. zmianę hasła dla już istniejącego użytkownika

Polecenie CREATE USER w MySQL jest używane do tworzenia nowych użytkowników w systemie baz danych. W kontekście zarządzania bazami danych, kluczowym aspektem jest kontrola dostępu, a odpowiednie zdefiniowanie użytkowników jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa danych. Używając CREATE USER, administrator bazy danych może zdefiniować nazwę użytkownika oraz powiązane z nią hasło, co stanowi pierwszy krok w procesie zarządzania uprawnieniami. Dobrą praktyką jest stosowanie silnych haseł oraz nadawanie użytkownikom tylko tych uprawnień, które są im rzeczywiście potrzebne do wykonania ich zadań. Na przykład, w przypadku aplikacji webowych często tworzy się specjalnych użytkowników z ograniczonymi prawami dostępu, co minimalizuje ryzyko nieautoryzowanego dostępu do wrażliwych danych. Warto pamiętać, że po utworzeniu użytkownika, można wykorzystać polecenia GRANT, aby przyznać mu odpowiednie uprawnienia do konkretnych baz danych lub tabel, co pozwala na precyzyjne zarządzanie dostępem. Ponadto, MySQL pozwala na tworzenie użytkowników z różnymi poziomami dostępu, co jest kluczowe dla organizacji z wieloma działami oraz różnorodnymi potrzebami w zakresie bezpieczeństwa danych.

Pytanie 23

Wymiary:	4272x2848px
Rozdzielczość:	72 dpi
Format:	JPG

W ramce przedstawiono właściwości pliku graficznego. W celu optymalizacji czasu ładowania rysunku na stronę WWW należy

A. zwiększyć rozdzielczość

B. dostosować proporcje szerokości do wysokości

C. zmniejszyć rozmiary obrazu

D. zmienić format grafiki na CDR

Zmniejszenie wymiarów rysunku to kluczowy krok w optymalizacji czasu ładowania grafiki na stronę internetową. Wymiary rysunku 4272x2848px są znaczące, co oznacza, że obraz ma dużą ilość pikseli, co przekłada się na większy rozmiar pliku. Przy standardowej rozdzielczości 72 dpi, która jest odpowiednia do wyświetlania na ekranach, mniejsze wymiary skutkują zmniejszeniem liczby pikseli, co automatycznie obniża wagę pliku. Przykładem może być przeskalowanie obrazu do wymiarów 800x600px, co może znacznie przyspieszyć czas ładowania strony. W praktyce, witryny internetowe powinny dążyć do używania obrazów o wymiarach dostosowanych do wyświetlacza, a optymalne wymiary to te, które są zgodne z responsywnym designem. Ponadto, standardy dotyczące wydajności stron, takie jak Web Page Test czy Google PageSpeed Insights, zalecają minimalizację rozmiaru plików graficznych jako kluczowy element poprawy szybkości ładowania. Zmniejszenie wymiarów rysunku jest zatem jednym z najprostszych i najbardziej efektywnych rozwiązań, które mogą przynieść znaczące korzyści w zakresie wydajności stron internetowych.

Pytanie 24

Która funkcja PHP ustawia KODOWANIE znaków połączenia z bazą (np. dla polskich liter)?

mysqli_query()

mysqli_set_charset()

mysqli_connect()

mysqli_fetch_assoc()

Nawet gdy tabele są w utf8, połączenie PHP-baza może domyślnie używać innego kodowania - i wtedy „ą”, „ś”, „ł” zamieniają się w „krzaki”. Naprawia to mysqli_set_charset($polaczenie, "utf8"), ustawiając kodowanie znaków dla całej komunikacji z bazą. Wywołuje się ją raz, zaraz po połączeniu. Zapamiętaj: „set_charset” = ustaw zestaw znaków połączenia, żeby polskie litery zapisywały się i czytały poprawnie.

Pytanie 25

Które rozszerzenie pliku jest związane z formatem wideo?

A. *.png

B. *.jpg

C. *.bmp

D. *.avi

Rozszerzenie *.avi (Audio Video Interleave) oznacza plik wideo - to format kontenera przechowującego obraz i dźwięk. Do plików wideo należą też m.in. *.mp4, *.mkv czy *.mov. Pozostałe podane rozszerzenia to formaty obrazów statycznych. Rozpoznawanie typu pliku po rozszerzeniu ułatwia dobór odpowiedniego programu do jego otwarcia. Dlatego z formatem wideo związane jest rozszerzenie *.avi.

Pytanie 26

Który z akapitów wykorzystuje opisaną właściwość stylu CSS?

A. D

B. A

C. C

D. B

Odpowiedź B jest poprawna, ponieważ właściwość CSS border-radius: 20% określa zaokrąglenie narożników elementu. W tym przypadku zastosowanie 20% promienia powoduje, że narożniki akapitu są zaokrąglone w umiarkowanym stopniu. Właściwość ta jest powszechnie wykorzystywana w projektowaniu stron internetowych, aby nadać elementom bardziej łagodny, przyjazny wygląd. Użycie procentowej wartości oznacza, że wielkość zaokrąglenia zależy od wymiarów elementu, co pozwala na zachowanie proporcji na różnych urządzeniach i przy różnych rozmiarach ekranu. Zaokrąglenie w CSS jest istotnym aspektem responsywnego designu, ponieważ może poprawiać czytelność i estetykę interfejsu użytkownika. Praktyczne zastosowania obejmują przyciski, karty, obrazki i inne elementy interfejsu, gdzie płynne linie mogą wpływać na ogólne wrażenie wizualne strony. Zrozumienie i umiejętne wykorzystanie border-radius jest częścią standardowych umiejętności projektanta stron internetowych, co również wspiera zgodność ze współczesnymi trendami w UI/UX.

Pytanie 27

Mamy tabelę firm, która zawiera takie kolumny jak: nazwa, adres, NIP, obrot (obrót w ostatnim miesiącu), rozliczenie, status. Wykonanie zapytania SQL SELECT spowoduje wyświetlenie

SELECT nazwa, NIP FROM firmy WHERE obrot < 4000;

A. tylko nazwę i numer NIP przedsiębiorstw, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł

B. wszystkie informacje o firmach, które w minionym miesiącu osiągnęły obrót poniżej 4000 zł

C. tylko nazwę i numer NIP przedsiębiorstw, które w poprzednim miesiącu miały obrót wynoszący przynajmniej 4000 zł

D. wszystkie dane o firmach, które w ostatnim miesiącu miały obrót na poziomie co najmniej 4000 zł

Prawidłowa odpowiedź odwołuje się do kwerendy SQL SELECT która wybiera jedynie kolumny nazwa oraz NIP z tabeli firmy pod warunkiem że kolumna obrot jest mniejsza niż 4000 Kwerenda ta jest przykład zastosowania filtracji danych w celu wyodrębnienia specyficznych informacji z bazy danych co jest kluczowe w analizie biznesowej Dzięki tej operacji można uzyskać listę firm które w ostatnim miesiącu osiągnęły niski obrót co może być istotne dla działów finansowych i marketingowych w celu identyfikacji klientów wymagających dodatkowego wsparcia Tego rodzaju selektywne przetwarzanie danych jest częścią codziennej pracy analityków danych oraz specjalistów od zarządzania relacjami z klientami W praktyce w infrastrukturze bazodanowej tego typu zapytania mogą być stosowane do generowania raportów okresowych lub alertów biznesowych Przy projektowaniu kwerend SQL ważne jest aby precyzyjnie określać które kolumny i wiersze danych są interesujące co nie tylko zwiększa efektywność zapytań ale także pozwala na lepsze zarządzanie zasobami serwera Dobra praktyka polega na optymalizacji zapytań w celu minimalizacji czasów odpowiedzi oraz obciążenia systemów bazodanowych co jest kluczowe dla utrzymania wydajności i niezawodności w dużych systemach informatycznych

Pytanie 28

Celem testów związanych ze skalowalnością oprogramowania jest ocena, czy aplikacja

A. jest właściwie udokumentowana

B. jest chroniona przed nieautoryzowanymi operacjami, np. dzieleniem przez zero

C. posiada odpowiednią funkcjonalność

D. potrafi funkcjonować przy założonym i wyższym obciążeniu

Twoja odpowiedź o zdolności aplikacji do działania przy dużym obciążeniu to bardzo ważny temat w testach skalowalności. W skrócie, chodzi o to, jak system radzi sobie, gdy użytkowników lub operacji przybywa. To kluczowe, bo przecież każdy z nas nie lubi, gdy aplikacja się zacina, prawda? Przykładowo, testy obciążeniowe symulują sytuację, kiedy jest dużo jednoczesnych użytkowników, żeby sprawdzić, czy wszystko działa jak należy. Dobrze jest też monitorować, jak aplikacja się sprawuje w trakcie takich testów i analizować, gdzie mogą być wąskie gardła. Z moim doświadczeniem, zrozumienie tych rzeczy jest niezbędne do utrzymania dobrej jakości usług. Można też spojrzeć na standardy, takie jak ISO/IEC 25010, które podkreślają, jak ważna jest jakość oprogramowania, w tym jego zdolność do skalowania. To sprawia, że twoja odpowiedź ma duże znaczenie!

Pytanie 29

Jak nazywa się sytuacja, w której funkcja wywołuje samą siebie?

A. hermetyzacja

B. dziedziczenie

C. rekurencja

D. iteracja

Rekurencja to technika, w której funkcja wywołuje samą siebie, by rozwiązać problem przez sprowadzenie go do prostszego przypadku tego samego typu. Każda poprawna rekurencja musi mieć warunek bazowy (przypadek prosty, kończący wywołania), inaczej powstanie nieskończone wywoływanie i przepełnienie stosu. Klasyczne przykłady to silnia czy ciąg Fibonacciego. Często alternatywą jest iteracja (pętla). Dlatego wywołanie funkcji przez samą siebie to rekurencja.

Pytanie 30

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. części wspólnej.

B. grupowania.

C. wykluczenia.

D. sumy.

Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno.
Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji.
Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 31

Jakie jest zastosowanie programu debugger?

A. badania kodu źródłowego w celu znalezienia błędów składniowych

B. interpretacji kodu w wirtualnej maszynie Java

C. analizy wykonywanego programu w celu lokalizacji błędów

D. tłumaczenia kodu napisanego w języku wyższego poziomu na język maszynowy

Program debugger to narzędzie, które umożliwia programistom analizę wykonywanego programu w celu lokalizacji błędów, co jest kluczowym elementem procesu tworzenia oprogramowania. Debuggery pozwalają na zatrzymywanie wykonania programu w określonych momentach, co pozwala na inspekcję stanu zmiennych oraz wywołań funkcji w danym momencie. Dodatkowo, wiele debuggerów oferuje możliwość krokowego przechodzenia przez kod, co ułatwia zrozumienie logiki programu i identyfikację błędów. Przykładem może być użycie debuggera w IDE, takich jak Visual Studio czy Eclipse, gdzie można ustawić punkty przerwania i obserwować zmiany w czasie rzeczywistym. Zastosowanie debuggera jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które zalecają regularne testowanie i debugowanie kodu w trakcie jego pisania, co znacząco zwiększa jakość oprogramowania oraz przyspiesza proces developmentu. Warto również zaznaczyć, że dobra znajomość narzędzi debugujących jest niezbędna dla każdego programisty, aby efektywnie rozwiązywać problemy i dostarczać stabilne aplikacje.

Pytanie 32

Fragment formularza zaprezentowany powyżej został przetworzony w skrypcie PHP. Wskaż poprawny sposób pobierania wartości z pola edycyjnego.

A. name = $_GET[imie]

B. $name = $_POST['imie']

C. name = GET['imie']

D. $name = $POST['Imię']

W przypadku niepoprawnych odpowiedzi kluczowym problemem jest niezrozumienie sposobu działania metod przesyłania danych w HTTP oraz odpowiedniego ich odczytywania w PHP. Odpowiedź z użyciem GET['imie'] pomija istotny element składniowy: znak dolara ($) przed GET, co jest konieczne w PHP dla wszystkich zmiennych. Ponadto, $_GET nie jest odpowiednia dla formularza, który został przesłany metodą POST jak w przedstawionym formularzu; użycie $_GET wskazuje na próbę pobrania danych z URL-a, co nie jest zgodne z metodą POST. Kolejna odpowiedź z użyciem $POST['Imię'] jest błędna z dwóch powodów: brak znaku dolara przy POST oraz niezachowanie poprawnej nazwy klucza który jest case-sensitive. Klucz 'Imię' różni się od 'imie' co prowadzi do błędu, gdy próbujemy odwołać się do nieistniejącego klucza. W PHP, nazwy kluczy w superglobalnych tablicach są case-sensitive, co oznacza, że każde odstępstwo od zadeklarowanej nazwy w formularzu będzie prowadziło do błędów. Te błędy często wynikają z pośpiechu lub niedokładności, co podkreśla wagę staranności i dokładności podczas pracy z kodem. Zarówno GET jak i POST mają swoje zastosowania, ale muszą być używane zgodnie z przeznaczeniem i w odpowiedni sposób, co jest kluczowe dla poprawnego działania aplikacji webowych. Zrozumienie tych różnic jest istotne dla programistów, aby unikać typowych pułapek związanych z bezpieczeństwem i funkcjonalnością aplikacji webowych. Poprawne użycie superglobalnych tablic PHP jest fundamentem tworzenia solidnych i bezpiecznych aplikacji internetowych.

Pytanie 33

Jaką instrukcją można zastąpić poniższy kod JavaScript, pełniącą tę samą funkcję?

for (i = 0; i < 100; i += 10) 
   document.write(i + ' ');

while (i < 10) { document.write(i + ' '); i += 10; } Kod 1.	while (i < 100) { document.write(i + ' '); } Kod 2.
i = 0; while (i < 100) { document.write(i + ' '); i += 10; } Kod 3.	i = 0; while (i < 10) { document.write(i + ' '); i++; } Kod 4.

A. Kod 3

B. Kod 4

C. Kod 2

D. Kod 1

Odpowiedź Kod 3 jest prawidłowa ponieważ instrukcja while w tej formie jest równoważna z podaną pętlą for. W obu przypadkach pętla inicjuje zmienną i na wartości 0 i zwiększa ją o 10 w każdej iteracji aż do osiągnięcia wartości mniejszej niż 100. Pętla for jest skondensowaną formą pętli while i zapewnia bardziej czytelny zapis gdy wszystkie elementy inicjalizacja warunek i inkrementacja są blisko siebie. Taka konstrukcja jest używana w wielu językach programowania zorientowanych obiektowo takich jak JavaScript czy Java. W praktyce pętle te są używane do iteracji przez listy tablice lub do wykonywania powtarzalnych zadań w kodzie. Dobre praktyki zalecają wybór pętli for gdy zakres iteracji jest znany z góry co poprawia czytelność i utrzymanie kodu. Zrozumienie jak pętla while może być przekształcona w pętlę for i odwrotnie jest podstawową umiejętnością w programowaniu co pozwala na elastyczność w pisaniu kodu i lepsze dostosowanie do specyficznych potrzeb aplikacji.

Pytanie 34

Który fragment kodu JavaScript zwróci wartość true?

"a" > "b"

"abc" > "def"

"ab" > "c"

"def" > "abc"

Pozostałe porównania dają false. "a" > "b" jest fałszem, bo „a” jest WCZEŚNIEJ niż „b”. "ab" > "c" - porównanie zaczyna się od „a” kontra „c”, a „a” jest mniejsze. "abc" > "def" - „a” jest mniejsze niż „d”. Prawdę daje tylko "def" > "abc".

Pytanie 35

W programie MS Access w ustawieniach pola klasa należy określić maskę wprowadzania danych. Jaką maskę należy ustawić, aby dane wprowadzone składały się z trzech znaków w formacie: obowiązkowa cyfra, następnie dwie obowiązkowe litery?

Ogólne
Rozmiar pola	3
Format
Maska wprowadzania
Tytuł
Wartość domyślna
Reguła spr. poprawności
Tekst reguły spr. poprawności
Wymagane	Nie
Zerowa dł. dozwolona	Tak
Indeksowane	Nie
Kompresja Unicode	Tak
Tryb IME	Bez formantu
Tryb zdania edytora IME	Brak
Tagi inteligentne

A. 0LL

B. 0CC

C. 000

D. CLL

W MS Access maska wprowadzania danych jest używana do kontrolowania formatu danych wprowadzanych do pola. Dla pola, w którym dane muszą mieć postać jednej cyfry, a następnie dwóch liter, odpowiednia maska to 0LL. Zero (0) oznacza, że na tej pozycji musi znajdować się cyfra i jest to wymóg obowiązkowy. Litera L oznacza, że na tej pozycji musi znajdować się litera i jest to również wymóg obowiązkowy. W ten sposób maska 0LL wymusza, aby dane były dokładnie w formacie jednej cyfry i dwóch liter. Praktyczne zastosowanie tego typu maski może być widoczne w sytuacjach, gdzie istnieje konieczność katalogowania produktów, gdzie oznaczenie musiałoby zawierać numer identyfikacyjny w postaci cyfry i skrót literowy identyfikujący kategorię. Takie podejście do formatowania danych zapewnia spójność i poprawność danych wprowadzanych do bazy, zgodnie z dobrymi praktykami zarządzania danymi, co jest kluczowe w systemach bazodanowych, gdzie dane są często przetwarzane i analizowane.

Pytanie 36

Który element blokowy HTML5 jest przeznaczony na nawigację witryny?

aside

main

nav

header

Element semantyczny <nav> wydziela blok NAWIGACJI witryny - zwykle menu główne lub zestaw linków do najważniejszych podstron, np. <nav><a href="/">Start</a> <a href="/kontakt">Kontakt</a></nav>. Semantyka jest ważna nie tylko porządkowo: czytniki ekranu i wyszukiwarki rozpoznają po <nav>, że to nawigacja. Zapamiętaj: „nav” jak nawigacja.

Pytanie 37

Co wyświetli kod PHP:

echo date('Y');

A. dzień i miesiąc

B. dzień

C. miesiąc i rok

D. rok

Funkcja date() formatuje datę wg podanego wzorca, a litera 'Y' oznacza ROK czterocyfrowo (np. 2026). Dlatego echo date('Y'); wyświetli rok.

Pytanie 38

W języku HTML zapis < spowoduje w przeglądarki wyświetlenie znaku

A. <

B. &

C. "

D. >

Znak < w HTML ma specjalne znaczenie, ponieważ jest używany do oznaczania początku znaczników, które są fundamentem struktury dokumentów HTML. Aby prawidłowo wyświetlić ten znak w przeglądarce, należy użyć encji HTML, która dla znaku mniejszości to <. Użycie encji pozwala na uniknięcie nieporozumień, ponieważ przeglądarka mogłaby zinterpretować znak < jako początek nowego znacznika. Przykładowo, aby wyświetlić tekst 'A < B' w HTML, kod powinien wyglądać następująco: A < B. Zgodnie z dokumentacją W3C, stosowanie encji jest kluczowe dla zachowania poprawności kodu. Dzięki temu użytkownicy mogą zobaczyć zamierzony tekst, zamiast nieprawidłowo interpretowanego oznaczenia. Warto również zauważyć, że istnieją inne encje, takie jak > dla znaku większości oraz & dla znaku ampersand, które również pełnią istotne funkcje w kontekście HTML. Poprawne użycie encji przyczynia się do lepszej dostępności i zobrazowania treści na stronach internetowych."

Pytanie 39

Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące polecenia:

CREATE TABLE IF NOT EXISTS adres (ulica VARCHAR(70) CHARACTER SET utf8);

A. IF NOT EXISTS stosuje się opcjonalnie, aby upewnić się, że w bazie danych nie istnieje już taka tabela.

B. Do tabeli nie można wprowadzać nazw ulic zawierających polskie znaki.

C. Klauzula CHARACTER SET utf8 jest obowiązkowa.

D. Rekordem tabeli nie może być '3 MAJA'.

Dobrze, że wybrałeś właściwą odpowiedź! Polecenie CREATE TABLE IF NOT EXISTS jest rzeczywiście używane w SQL, aby stworzyć tabelę tylko wtedy, gdy nie istnieje ona już w bazie danych. To jest bardzo praktyczne narzędzie, które pozwala uniknąć błędów, gdy próbujemy stworzyć tabelę, która już istnieje. Jest to zgodne z dobrymi praktykami zarządzania danymi i jest oparte na standardach SQL. Dodatkowo, warto pamiętać, że klauzula CHARACTER SET utf8, chociaż nie jest obowiązkowa, pozwala na przechowywanie znaków specjalnych, w tym polskich. Jest to ważne, gdy pracujemy z danymi, które zawierają różne zestawy znaków. Dlatego, nawet jeśli nie jest to wymagane, często jest to dobra praktyka. Podobnie, warto pamiętać, że typ danych VARCHAR(70) pozwala na przechowywanie dowolnych ciągów znaków, w tym dat i nazw, więc nie ma żadnych ograniczeń co do tego, jakie informacje mogą być przechowywane w tabeli.

Pytanie 40

Podczas walidacji witryn internetowych nie analizuje się

A. źródła pochodzenia narzędzi edycyjnych

B. zgodności z różnymi przeglądarkami

C. błędów w składni kodu

D. działania hiperlinków

Nieprawidłowe odpowiedzi na to pytanie koncentrują się na aspektach, które są kluczowe w procesie walidacji stron internetowych, a które są niestety różnie interpretowane. Zgodność z przeglądarkami jest jednym z najważniejszych elementów, które należy brać pod uwagę, aby zapewnić, że strona działa prawidłowo na różnych platformach. W dzisiejszym zróżnicowanym ekosystemie przeglądarek, od Chrome po Firefox i Safari, walidacja pod kątem zgodności jest niezbędna dla maksymalizacji zasięgu i użyteczności strony. Działania linków również nie mogą być pomijane; badanie, czy wszystkie odnośniki działają, jest kluczowe dla doświadczeń użytkowników i SEO. Martwe linki mogą znacząco obniżyć jakość strony i wpłynąć na jej ranking w wyszukiwarkach. Walidacja błędów składni kodu to kolejny istotny krok, który zapewnia, że strona jest zbudowana zgodnie z obowiązującymi standardami, co pomaga uniknąć problemów z renderowaniem treści. Niezrozumienie, że źródło narzędzi edytorskich nie wpływa na te techniczne aspekty, prowadzi do błędnych wniosków i może skutkować tworzeniem stron, które nie są w pełni funkcjonalne ani zgodne z wymaganiami użytkowników.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej