Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 20 stycznia 2026 01:35
Data zakończenia: 20 stycznia 2026 01:45

Egzamin niezdany

Wynik: 7/40 punktów (17,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby prawidłowo zorganizować hierarchiczną strukturę tekstu na stronie internetowej, powinno się wykorzystać

A. znaczniki <h1>, <h2> oraz <p>

B. znaczniki <frame> i <table>

C. znacznik <div>

D. znacznik <p> z formatowaniem

Aby poprawnie zdefiniować hierarchiczną strukturę tekstu witryny internetowej, kluczowe jest zastosowanie znaczników <h1>, <h2>, oraz <p>. Znacznik <h1> jest najważniejszym nagłówkiem na stronie i powinien być używany tylko raz, aby wskazać główny temat treści. Z kolei znaczniki <h2> służą do wyodrębnienia podtematów, co pozwala na tworzenie czytelnej i logicznej struktury dokumentu. Dzięki tym znacznikom, zarówno użytkownicy, jak i wyszukiwarki internetowe mogą łatwiej zrozumieć hierarchię treści. Znacznik <p> jest używany do definiowania akapitów, co dodatkowo poprawia czytelność tekstu. Zastosowanie tej struktury jest zgodne z wytycznymi W3C oraz zasadami SEO, co przyczynia się do lepszego indeksowania przez wyszukiwarki. Przykładowo, strona internetowa poświęcona zdrowemu stylowi życia może mieć <h1> jako 'Zdrowy Styl Życia', a <h2> jako 'Dieta' i 'Ćwiczenia', co ułatwia użytkownikom nawigację oraz przyswajanie treści.

Pytanie 2

Jakie polecenie należy zastosować, aby utworzyć klucz obcy na wielu kolumnach przy tworzeniu tabeli?

A. CONSTRAINT fk_soba_uczen FOREIGN KEY(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

B. CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY ON(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

C. CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN KEY REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

D. CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN REFERENCES KEY osoby (nazwisko, imie)

Niepoprawne odpowiedzi zawierają kilka istotnych błędów w składni oraz koncepcji definiowania kluczy obcych. W pierwszej przykładowej odpowiedzi, brak jest odpowiedniej składni przy definiowaniu klucza obcego, ponieważ użycie 'ON' jest nieprawidłowe i nie jest zgodne z normami SQL. Klucz obcy powinien być zdefiniowany w kontekście kolumn, a nie z użyciem 'ON'. Kolejna odpowiedź pomija całkowicie zasadniczą strukturę polecenia SQL, co prowadzi do zamieszania w kontekście definicji kluczy obcych. Zrozumienie, że klucz obcy musi być zdefiniowany poprzez konkretne kolumny i odniesienia do innych tabel, jest kluczowe dla poprawnej pracy z bazami danych. Ostatnia błędna odpowiedź pomija konwencję użycia 'FOREIGN KEY' oraz 'REFERENCES', co jest fundamentalnym błędem. Prawidłowe podejście wymaga precyzyjnego określenia nie tylko kolumn, ale i tabeli, do której klucz obcy się odnosi. Zastosowanie tych zasad jest kluczowe w projektowaniu i implementacji relacyjnych baz danych oraz w utrzymaniu ich integralności, co jest istotnym aspektem dla efektywnego zarządzania danymi.

Pytanie 3

Który znacznik ma zastosowanie w sekcji body dokumentu HTML?

A. <title>

B. <meta>

C. <link>

D. <h2>

W tym pytaniu często myli się dwa podstawowe obszary dokumentu HTML: sekcję <head> oraz sekcję <body>. To jest taki klasyczny błąd początkujących – wszystko wygląda jak „znaczniki HTML”, więc kusi, żeby wrzucać je wszystkie do jednego worka, a jednak każdy ma swoje konkretne miejsce i przeznaczenie. Sekcja <body> służy do umieszczania treści widocznej dla użytkownika: nagłówków, akapitów, obrazów, list, przycisków, formularzy. Natomiast <head> zawiera metadane, konfigurację i informacje pomocnicze dla przeglądarki, wyszukiwarek i innych narzędzi. Znacznik <link> jest elementem typowym dla sekcji <head>. Służy między innymi do podłączania arkuszy stylów CSS (np. <link rel="stylesheet" href="style.css">), ikon strony (favicon) czy innych zasobów powiązanych z dokumentem. Umieszczanie <link> w <body> jest sprzeczne z dobrą praktyką i specyfikacją – przeglądarka zwykle to „przełknie”, ale jest to zły nawyk i może powodować problemy z wydajnością i walidacją kodu. Podobnie <title> to znacznik, który definiuje tytuł strony wyświetlany na karcie przeglądarki oraz używany przez wyszukiwarki. On musi się znajdować w <head>. Nie jest elementem treści, którą widzi użytkownik w samym obszarze strony, tylko opisem dokumentu. Wstawienie <title> do <body> łamie strukturę dokumentu, a część narzędzi i walidatorów wskaże to jako błąd. Znacznik <meta> również należy wyłącznie do sekcji <head>. Służy do przekazywania metadanych, na przykład informacji o kodowaniu znaków (<meta charset="UTF-8">), opisu strony, słów kluczowych, ustawień dla robotów wyszukiwarek czy danych dla mediów społecznościowych (Open Graph). To są dane konfiguracyjne, a nie zawartość strony. Typowym błędnym myśleniem jest traktowanie wszystkich tych znaczników jako „zwykłych elementów HTML, które można dać gdziekolwiek”. W nowoczesnym podejściu kładzie się duży nacisk na semantykę: każdy element ma swoje logiczne miejsce. Dzięki temu kod jest czytelny, zgodny ze standardami W3C, lepiej interpretowany przez wyszukiwarki i narzędzia wspomagające. Dlatego w sekcji <body> powinniśmy umieszczać takie znaczniki jak <h1>–<h6>, <p>, <div>, <section>, <article>, <nav> i inne elementy treści, natomiast <link>, <title> i <meta> pozostają w <head>, bo pełnią zupełnie inną rolę niż widoczna zawartość strony.

Pytanie 4

Emblemat systemu CMS o nazwie Joomla! to

A. Rys. D

B. Rys. A

C. Rys. B

D. Rys. C

Logo przedstawione na Rys. A nie jest związane z Joomla!, ale z systemem Drupal. Drupal, podobnie jak Joomla!, jest systemem zarządzania treścią, ale różnią się one filozofią i strukturą. Drupal często wybierany jest do bardziej złożonych projektów, które wymagają dużej elastyczności i skalowalności, jednak jego administracja może być bardziej skomplikowana w porównaniu do Joomla!. Rys. C przedstawia logo mniej znanego systemu CMS o nazwie Mambo, który był pierwowzorem Joomla!, ale obecnie jest rzadko używany z powodu społeczności, która przeniosła się do Joomla!. Z kolei Rys. D to logo WordPressa, najpopularniejszego CMS na świecie, znanego z prostoty użycia i ogromnej liczby dostępnych wtyczek oraz motywów, co czyni go idealnym wyborem dla blogów i stron komercyjnych. Łatwość, z jaką można zmieniać wygląd i funkcjonalności WordPressa, przyciąga użytkowników, którzy preferują szybkie wdrożenie i łatwość obsługi. Rozpoznanie, które logo reprezentuje dany CMS, jest ważne dla specjalistów IT, ponieważ pozwala na szybki wybór odpowiedniej platformy do określonych potrzeb projektowych oraz unikanie potencjalnych błędów związanych z wyborem nieodpowiedniego narzędzia do realizacji zamierzonych celów. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnego zarządzania projektami webowymi i dostosowania technologii do specyfiki zadania oraz wymagań klienta. Wybór odpowiedniego systemu CMS powinien być oparty na analizie potrzeb projektu oraz kompetencjach zespołu, co pozwala na optymalizację workflow i osiągnięcie zamierzonych celów biznesowych w sposób efektywny i zrównoważony.

Pytanie 5

W celu przyznania użytkownikowi w systemie MySQL możliwości nadawania i modyfikowania uprawnień innym użytkownikom, konieczne jest użycie klauzuli

A. FLUSH PRIVILEGES

B. GRANT OPTION

C. TRGGER

D. ALL PRIVILEGES

Aby w systemie MySQL nadać użytkownikowi prawo do nadawania i zmiany uprawnień innym użytkownikom, należy zastosować klauzulę GRANT OPTION. Ta klauzula jest istotnym elementem systemu zarządzania uprawnieniami, ponieważ umożliwia użytkownikowi, który posiada określone uprawnienia, dzielenie się nimi z innymi użytkownikami. Oznacza to, że użytkownik z GRANT OPTION ma prawo nie tylko do wykonania pewnych działań, ale także do przekazywania tych uprawnień innym, co jest kluczowe w zarządzaniu dużymi bazami danych, gdzie konieczne jest delegowanie zadań. Przykład użycia klauzuli GRANT OPTION może wyglądać następująco: 'GRANT SELECT, INSERT ON my_database.* TO 'user1'@'localhost' WITH GRANT OPTION;', co daje użytkownikowi 'user1' prawo do wykonywania operacji SELECT i INSERT oraz możliwość przekazywania tych uprawnień innym użytkownikom. Taki mechanizm jest fundamentalny dla utrzymania hierarchii uprawnień i bezpieczeństwa w bazach danych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu dostępem do danych.

Pytanie 6

Formaty wideo, które są wspierane przez standard HTML5, to

A. MP4, AVI

B. Ogg, QuickTime

C. Ogg, AVI, MPEG

D. MP4, Ogg, WebM

Wybór odpowiedzi takiej jak MP4, AVI, nie uwzględnia faktu, że format AVI nie jest obsługiwany przez HTML5. AVI to starszy format kontenera, który wymaga zainstalowanych kodeków, co czyni go mniej przydatnym w kontekście nowoczesnych aplikacji webowych, które stawiają na zgodność i łatwość użycia. Podobnie, wybór Ogg, QuickTime również jest błędny, ponieważ format QuickTime, choć popularny, nie jest częścią standardu HTML5 i wymaga korzystania z dodatkowych wtyczek lub komponentów w przeglądarkach, co nie sprzyja wydajności ani wygodzie użytkowników. W przypadku Ogg, choć jest to format otwarty, jego zastosowanie w praktyce jest ograniczone w porównaniu z MP4 czy WebM. Również zestawienie Ogg, AVI, MPEG jest mylące, ponieważ MPEG to bardziej ogólne określenie dla różnych standardów kompresji wideo, a nie konkretny format pliku. Współczesne praktyki programistyczne i standardy internetowe preferują formaty, które są natywnie wspierane przez przeglądarki, a te, które wymagają dodatkowych wtyczek lub nie są powszechnie używane, są odrzucane. Zrozumienie, które formaty są zgodne z HTML5, jest kluczowe dla zapewnienia optymalnych doświadczeń użytkownika.

Pytanie 7

W języku CSS zdefiniowano następujące formatowanie:

 h1 i {color: red;}

Kolorem czerwonym zostanie zapisany

A. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz cały tekst pochylony, niezależnie od tego, w którym miejscu strony się znajduje.

B. tylko tekst pochylony nagłówka pierwszego stopnia.

C. tylko tekst pochylony we wszystkich poziomach nagłówków.

D. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz pochylony tekst akapitu.

Pozostałe odpowiedzi zawierają nieprawidłowe założenia co do tego, jak działają selektory w CSS. Odpowiedź sugerująca, że czerwonym kolorem zostanie zapisany tylko tekst pochylony we wszystkich poziomach nagłówków, nie jest prawidłowa, ponieważ kod CSS h1 i {color: red;} wyraźnie określa, że reguła dotyczy tylko tekstu pochylonego (<i>) wewnątrz nagłówka pierwszego stopnia (<h1>). Podobnie, odpowiedź mówiąca, że cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz cały tekst pochylony, niezależnie od tego w którym miejscu strony się znajduje, będzie czerwony, jest niepoprawna. Ta reguła CSS nie wpływa na cały tekst nagłówka pierwszego stopnia, ani na pochylony tekst w innych miejscach dokumentu. Wreszcie, odpowiedź sugerująca, że cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz pochylony tekst akapitu będą czerwone, jest również nieprawidłowa, ponieważ jak wcześniej wspomniano, reguła dotyczy tylko tekstu pochylonego umieszczonego bezpośrednio w nagłówku pierwszego stopnia. Rozróżnienie między różnymi rodzajami selektorów i zrozumienie, jak są interpretowane przez przeglądarkę, to kluczowe umiejętności w codziennym kodowaniu CSS.

Pytanie 8

Polecenie SQL:

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON klienci TO adam@localhost

Przedstawione polecenie SQL nadaje użytkownikowi adam@localhost prawa:

A. do manipulowania danymi w tabeli klienci

B. do zarządzania strukturą tabeli klienci

C. do manipulowania danymi bazy danych klienci

D. do zarządzania strukturą bazy danych klienci

W kontekście analizy niepoprawnych odpowiedzi, odpowiedzi dotyczące zarządzania strukturą tabeli klienci oraz zarządzania strukturą bazy danych klienci są niepoprawne, ponieważ polecenie GRANT nie odnosi się do tych aspektów. Zarządzanie strukturą tabeli zazwyczaj obejmuje takie operacje jak tworzenie lub modyfikowanie tabel, co jest realizowane przez polecenia takie jak CREATE TABLE czy ALTER TABLE. W przypadku polecenia GRANT, nie ma mowy o wprowadzaniu zmian w strukturze tabeli, a jedynie o nadawaniu uprawnień do manipulacji danymi. Podobnie, zarządzanie strukturą bazy danych dotyczy bardziej operacji administracyjnych, takich jak tworzenie bazy danych, co również nie jest tożsame z uprawnieniami do operacji na danych. Ostatnia z niepoprawnych odpowiedzi, dotycząca manipulowania danymi bazy danych klienci, jest również myląca, ponieważ odnosi się do całej bazy danych jako całości, podczas gdy polecenie dotyczy wyłącznie konkretnej tabeli. W praktyce, zarządzanie danymi w kontekście bazy danych oznacza operacje na zbiorze danych, a nie na pojedynczych rekordach w tabelach. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że GRANT pozwala na nadawanie uprawnień do działania na konkretnej tabeli, a nie na całej bazie danych czy jej strukturze.

Pytanie 9

Aby przeanalizować rozkład ilościowy różnych kolorów na zdjęciu, należy skorzystać z

A. desaturacji

B. rozmycia Gaussa

C. balansu kolorów

D. histogramu

Desaturacja to taki proces, który sprawia, że kolory w obrazku są mniej intensywne, co czasem prowadzi do efektu czarno-białego albo po prostu bardziej stonowanej kolorystyki. Moim zdaniem, w niektórych sytuacjach może się to przydać, ale nie daje informacji o tym, jak kolory się rozkładają. Ludzie mogą pomyśleć, że desaturacja pomoże im w analizie kolorów, ale tak naprawdę to tylko zasłania różnice i nie ujawnia, co tak naprawdę jest w obrazie. Balans kolorów to sprawa dostosowywania intensywności poszczególnych kolorów, co zmienia wygląd zdjęcia, ale też nie mówi nic o ich ilościowym rozkładzie. A rozmycie Gaussa to sposób na wygładzanie obrazów, żeby zredukować szumy, a nie do analizy kolorów. Wybierając jedną z tych opcji, można łatwo pomylić się i sądzić, że zyskuje się jakieś dane o rozkładzie kolorów, podczas gdy tak naprawdę żadna z tych metod tego nie robi. Dlatego lepiej trzymać się histogramu, bo on naprawdę pokazuje, co się dzieje z kolorami w obrazach.

Pytanie 10

Znacznik <pre> </pre> służy do prezentacji

A. treści czcionką o stałej szerokości

B. znaku wielokropka

C. znaku przekreślenia

D. treści polską czcionką

Znacznik <pre> </pre> jest używany w HTML do wyświetlania tekstu w formacie preformatowanym, co oznacza, że zawartość wewnątrz tego znacznika jest wyświetlana czcionką o stałej szerokości, gdzie wszystkie białe znaki, w tym spacje i nowe linie, są zachowywane tak, jak zostały wpisane. To sprawia, że jest on niezwykle przydatny przy prezentacji kodu źródłowego, skryptów oraz innych danych, gdzie zachowanie dokładnego formatowania jest kluczowe. Przykładem może być kod HTML, JavaScript czy CSS, który można umieścić wewnątrz znacznika <pre> w celu poprawienia czytelności i umożliwienia użytkownikom łatwego skopiowania. Ponadto, znaczniki <pre> są często stosowane w dokumentacji technicznej, gdzie precyzyjne odwzorowanie formatowania jest istotne dla zrozumienia. Ważne jest również, aby zwrócić uwagę na to, że domyślnie tekst w elemencie <pre> nie jest łamany, co pozwala zachować jego oryginalny kształt i układ.

Pytanie 11

W systemie baz danych wykonano następujące operacje dotyczące uprawnień użytkownika adam: GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci To adam REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam. Jakie prawa będzie miał użytkownik adam po zrealizowaniu tych operacji?

A. aktualizowania danych oraz przeglądania tabeli klienci

B. tworzenia tabeli klienci oraz wprowadzania do niej danych

C. usunięcia tabeli lub jej danych

D. przeglądania tabeli klienci i dodawania do niej rekordów

Użytkownik adam po wykonaniu poleceń GRANT i REVOKE nie będzie miał wszystkich przywilejów na tabeli klienci, co wymaga szczegółowej analizy. Gdy polecenie GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO adam zostało wykonane, użytkownik zyskał pełne prawa do tabeli klienci, w tym usuwania, aktualizowania, wstawiania, a także przeglądania danych. Następnie, polecenie REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam odebrało mu możliwość przeglądania (SELECT), wstawiania (INSERT) oraz aktualizowania (UPDATE) danych w tej tabeli. Jednakże, usunięcie (DELETE) nie zostało wymienione w poleceniu REVOKE, co oznacza, że użytkownik adam wciąż ma prawo do usunięcia rekordów w tabeli klienci. To zjawisko jest zgodne z zasadami zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych SQL, gdzie uprawnienia mogą być przyznawane i odbierane niezależnie, co pozwala na precyzyjne zarządzanie dostępem do danych. W praktyce, sytuacja ta może prowadzić do niebezpieczeństw związanych z bezpieczeństwem danych, dlatego ważne jest, aby administratorzy baz danych dokładnie analizowali przyznawane i odbierane uprawnienia.

Pytanie 12

W dokumencie HTML umieszczono tekst sformatowany określonym stylem. Aby wprowadzić w treści kilka słów o zróżnicowanym stylu, należy użyć znacznika

A. <section>

B. <hr>

C. <table>

D. <span>

Znacznik <span> jest używany w HTML do definiowania niewielkich fragmentów tekstu, które można stylizować niezależnie od reszty treści. Przy jego pomocy możemy wprowadzać różne style CSS, co pozwala na skomponowanie bardziej zróżnicowanego wizualnie tekstu. Na przykład, możemy użyć znacznika <span> do podkreślenia ważnych słów w zdaniu, zmieniając ich kolor lub czcionkę. Ważne jest, aby znacznik <span> nie wprowadzał żadnych zmian semantycznych w treści; jest to znacznik czysto stylistyczny. W praktyce, korzystając z CSS, możemy zastosować różne klasy do elementów <span>, co zwiększa elastyczność w zakresie stylizacji. Przykład: <span class='highlight'>ważne słowo</span> może zostać zapisane w arkuszu stylów jako .highlight { background-color: yellow; }. To podejście jest zgodne z zasadami semantycznego HTML oraz wykorzystania CSS, co jest rekomendowaną praktyką w tworzeniu stron internetowych.

Pytanie 13

Jakie zadanie wykonuje funkcja agregująca AVG w poniższym zapytaniu?

SELECT AVG(cena) FROM uslugi;

A. wyznaczyć największą cenę za usługi

B. obliczyć średnią arytmetyczną cen wszystkich usług

C. zsumować ceny wszystkich usług

D. sprawdzić, ile usług znajduje się w tabeli

Dobra robota z odpowiedzią! Funkcja AVG w SQL służy do obliczania średniej z wartości w danej kolumnie, tutaj mamy kolumnę 'cena' w tabeli 'uslugi'. Korzystając z AVG, możesz łatwo dowiedzieć się, jaki jest średni koszt usług, co jest mega pomocne w analizowaniu wydatków. Moim zdaniem, średnia arytmetyczna ma spore znaczenie w raportach finansowych, przy podejmowaniu decyzji w biznesie i śledzeniu trendów rynkowych. Fajnie jest też wiedzieć, że ta funkcja ignoruje wartości NULL, co sprawia, że wyniki są bardziej wiarygodne, kiedy nie wszystkie usługi mają podane ceny. Warto pamiętać, że najlepiej używać funkcji agregujących z klauzulami GROUP BY, żeby móc dokładniej analizować, na przykład średnie ceny w różnych kategoriach usług.

Pytanie 14

Według którego parametru oraz dla ilu tabel zostaną zwrócone wiersze na liście w wyniku przedstawionego zapytania?

SELECT * FROM producent, hurtownia, sklep, serwis WHERE
   producent.nr_id = hurtownia.nr_id AND
   producent.wyrob_id = serwis.wyrob_id AND
   hurtownia.nr_id = sklep.nr_id AND
   sklep.nr_id = serwis.nr_id AND
   producent.nr_id = 1;

A. Według parametru nr id dla wszystkich tabel.

B. Według parametru nr id wyłącznie dla trzech tabel.

C. Według parametru wyrób id dla wszystkich tabel.

D. Według parametru wyrób Jd wyłącznie dla trzech tabel.

Wybrana odpowiedź jest niepoprawna. Wszystkie tabelki są łączone przez wartość kolumny nr id, a nie konkretnie przez 'wyrób id' lub 'wyrób Jd'. Ważne jest, aby pamiętać, że zapytanie SQL odnosi się do wszystkich tabel, a nie tylko do trzech. W niektórych odpowiedziach może wystąpić błąd, polegający na myśleniu, że zapytanie dotyczy tylko trzech tabel, podczas gdy w rzeczywistości dotyczy ono czterech: producent, hurtownia, sklep i serwis. Ponadto, zrozumienie, jakie konkretne parametry są używane do zwracania wierszy, jest kluczowe dla zrozumienia, jak działa zapytanie. Zrozumienie tego, jakie parametry są używane w zapytaniu SQL, jest kluczowe dla zrozumienia, jakie dane są zwracane i dlaczego. Niewłaściwe zrozumienie tego, jakie parametry są używane w zapytaniu, może prowadzić do niewłaściwego zrozumienia, jakie dane są zwracane i dlaczego. Pamiętaj, że idealnym celem jest nie tylko zrozumienie, jak działa zapytanie, ale także zrozumienie, dlaczego zwraca konkretne dane i jak te dane są związane z naszymi potrzebami programistycznymi.

Pytanie 15

Jakie mechanizmy przydzielania zabezpieczeń, umożliwiające przeprowadzanie operacji na bazie danych, są powiązane z zagadnieniami dotyczącymi zarządzania kontami, użytkownikami oraz uprawnieniami?

A. Z atrybutami

B. Z regułami

C. Z przywilejami systemowymi

D. Z przywilejami obiektowymi

Przywileje systemowe odnoszą się do uprawnień, które są nadawane użytkownikom w kontekście zarządzania kontami i dostępem do zasobów w systemach baz danych. Te mechanizmy są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa oraz integralności danych. Przykładem przywilejów systemowych mogą być uprawnienia do tworzenia i usuwania innych kont użytkowników, a także do modyfikacji struktur danych, co jest fundamentalne w operacjach administracyjnych. W praktyce, administratorzy baz danych wykorzystują te przywileje do określenia, które konta mają dostęp do określonych funkcji systemu. W standardach takich jak SQL standard, zarządzanie uprawnieniami jest ściśle zdefiniowane, co pozwala na audyt i kontrolę dostępu. Aby stosować dobre praktyki, warto wdrożyć zasadę najmniejszych uprawnień, co oznacza, że użytkownicy powinni otrzymywać tylko te uprawnienia, które są niezbędne do wykonywania ich zadań. Dzięki temu minimalizujemy ryzyko nieautoryzowanego dostępu oraz potencjalnych naruszeń bezpieczeństwa.

Pytanie 16

Uprawnienia obiektowe, przyznawane użytkownikom serwera bazy danych, mogą umożliwiać lub uniemożliwiać

A. realizowanie czynności, takich jak tworzenie kopii zapasowej

B. zmienianie ról oraz kont użytkowników

C. wykonywanie operacji na bazie, takich jak wstawianie lub modyfikowanie danych

D. dziedziczenie uprawnień

Inne odpowiedzi dotyczące uprawnień obiektowych są niepoprawne z kilku istotnych powodów. Dziedziczenie uprawnień jest procesem, w którym użytkownicy mogą automatycznie otrzymywać uprawnienia od roli, do której są przypisani, jednak nie jest to główny cel uprawnień obiektowych. Uprawnienia te są skoncentrowane na tym, co użytkownik może zrobić z danymi, a nie na mechanizmie ich przekazywania. Modyfikowanie ról i kont użytkowników jest bardziej związane z administracją i zarządzaniem użytkownikami, co nie jest bezpośrednio związane z operacjami na danych. Rola użytkownika definiuje, jakie uprawnienia są dostępne, ale uprawnienia obiektowe skupiają się na konkretnej interakcji z danymi. Wreszcie, wykonywanie instrukcji, takich jak tworzenie kopii zapasowej, również wykracza poza koncepcję uprawnień obiektowych. Te operacje są zazwyczaj związane z administracyjnymi uprawnieniami, które są oddzielone od standardowych uprawnień do modyfikacji danych. W skrócie, uprawnienia obiektowe nie odnoszą się do przekazywania uprawnień, zarządzania kontami czy wykonywania administracyjnych operacji, lecz do bezpośrednich interakcji użytkowników z danymi w bazie.

Pytanie 17

W bazie MySQL zdefiniowano podczas tworzenia tabeli pole id. Wpis AUTO_INCREMENT oznacza, że

id int NOT NULL AUTO_INCREMENT

A. kolumna id będzie mogła przyjmować wartości: NULL, 1, 2, 3, 4 i tak dalej

B. możliwe jest wprowadzenie rekordu z dowolną wartością dla kolumny id

C. wartość kolumny id zostanie automatycznie przypisana przez system i będzie to przypadkowo wygenerowana liczba całkowita

D. wartości tej kolumny będą automatycznie tworzone w trakcie dodawania nowego rekordu do bazy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ w MySQL, gdy pole jest zdefiniowane jako AUTO_INCREMENT, oznacza to, że wartości tego pola będą automatycznie generowane przez system podczas dodawania nowych rekordów. Mechanizm ten jest szczególnie przydatny w przypadku identyfikatorów, ponieważ zapewnia unikalne wartości bez konieczności ręcznego ich przypisywania. Na przykład, jeśli do tabeli dodamy nowy rekord, a ostatni zarejestrowany identyfikator wynosił 5, to nowy rekord będzie miał pole 'id' ustawione na 6. Dzięki temu proces dodawania rekordów jest znacznie uproszczony i zautomatyzowany. Warto zauważyć, że pole AUTO_INCREMENT zwykle powinno być zdefiniowane jako klucz główny (PRIMARY KEY), co dodatkowo zapewnia unikalność wpisów oraz ich szybkie wyszukiwanie. W kontekście standardów branżowych, korzystanie z AUTO_INCREMENT to praktyka, która zwiększa efektywność operacji na bazach danych, zwłaszcza w aplikacjach o dużym obciążeniu, gdzie wiele rekordów jest dodawanych jednocześnie.

Pytanie 18

Model barw o parametrach: odcień, nasycenie, jasność i przezroczystość, to

A. CMYK

B. RGBA

C. SRGB

D. HSLA

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to HSLA, bo dokładnie ten model opisuje kolor za pomocą czterech parametrów: odcień (Hue), nasycenie (Saturation), jasność (Lightness) i przezroczystość (Alpha). W praktyce w CSS zapis wygląda na przykład tak: `hsla(210, 50%, 40%, 0.7)`. Pierwsza wartość, odcień, to kąt na kole barw w stopniach (0–360), gdzie 0 to czerwony, 120 to zielony, 240 to niebieski itd. Nasycenie i jasność zapisujemy w procentach – nasycenie określa „intensywność” koloru, a jasność to to, czy kolor jest ciemny czy bardzo rozjaśniony. Ostatni parametr, alpha, to kanał przezroczystości w zakresie od 0 (całkowicie przezroczysty) do 1 (całkowicie nieprzezroczysty). Moim zdaniem HSLA jest dużo wygodniejszy od klasycznego RGB przy projektowaniu interfejsów, bo łatwiej myśleć w kategoriach „przyciemnij ten kolor o 20%” albo „zmniejsz trochę nasycenie”, niż ręcznie kombinować z trzema składowymi R, G i B. W nowoczesnym front-endzie często stosuje się HSLA do definiowania palet kolorów, np. w zmiennych CSS, właśnie dlatego, że łatwo jest tworzyć spójne warianty: hover, focus, disabled, tła, obramowania. Dobre praktyki w UI/UX mówią, żeby trzymać stały odcień (Hue) dla jednego typu akcji, a zmieniać głównie jasność i nasycenie, żeby uzyskać różne stany tego samego koloru. Warto też wiedzieć, że HSLA to tak naprawdę tylko inny sposób zapisu kolorów w przestrzeni RGB, ale dużo bardziej „ludzki” w obsłudze. Przeglądarki zgodne ze standardami CSS3 i nowszymi w pełni wspierają HSLA, więc spokojnie można go używać w projektach komercyjnych. Dobrą praktyką jest także świadome korzystanie z kanału alpha, np. do półprzezroczystych nakładek, cieni czy tła pod modale, zamiast używania grafik PNG z przezroczystością.

Pytanie 19

Aby przesłać informacje za pomocą funkcji mysqli_query) w skrypcie PHP, który dodaje do bazy danych dane uzyskane z formularza na stronie internetowej, jako jeden z argumentów trzeba użyć kwerendy

A. UPDATE

B. INSERT INTO

C. SELECT

D. ALTER

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór odpowiedzi 'INSERT INTO' jest poprawny, ponieważ służy do wstawiania nowych rekordów do bazy danych w systemie zarządzania bazą danych (DBMS). Kiedy chcemy przesłać dane z formularza w PHP, używamy tej kwerendy, aby określić, do której tabeli w bazie danych chcemy dodać nowe informacje oraz jakie wartości mają być wstawione w poszczególnych kolumnach. Przykładowo, jeśli mamy formularz rejestracji użytkownika, możemy użyć kwerendy: "INSERT INTO uzytkownicy (imie, email) VALUES ('Jan', '[email protected]')". Warto pamiętać o przygotowywaniu zapytań (prepared statements) w celu zabezpieczenia aplikacji przed atakami SQL Injection, co jest standardową dobrą praktyką w tworzeniu aplikacji webowych. Użycie kwerendy 'INSERT INTO' jest kluczowe, ponieważ pozwala na efektywne dodawanie nowych danych, co jest podstawową operacją w bazach danych.

Pytanie 20

Polecenie GRANT w języku SQL służy do

A. umieszczania nowych danych w bazie.

B. odbierania użytkownikom praw do obiektów.

C. nadawania użytkownikom praw do obiektów.

D. aktualizacji istniejących danych w bazie.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie – polecenie GRANT w SQL służy właśnie do nadawania użytkownikom praw do obiektów w bazie danych. W praktyce GRANT jest jednym z kluczowych narzędzi mechanizmu kontroli dostępu, czyli tzw. autoryzacji. Najpierw ktoś łączy się z bazą (to jest uwierzytelnianie – login/hasło, certyfikat itd.), a dopiero potem baza sprawdza, jakie uprawnienia ma ten użytkownik. I tu wchodzi GRANT. Administrator lub właściciel obiektu może przyznać użytkownikowi np. prawo SELECT do tabeli `klienci`, prawo INSERT do tabeli `zamowienia`, albo prawo EXECUTE do procedury składowanej. Składnia jest dość prosta, np.: `GRANT SELECT, INSERT ON klienci TO jan;`. W większości systemów (np. PostgreSQL, Oracle, MySQL/MariaDB, SQL Server) idea jest podobna, różnią się tylko szczegóły i nazwy ról czy typów uprawnień. W dobrych praktykach bezpieczeństwa nie daje się użytkownikom uprawnień typu „wszystko na wszystkim”, tylko dokładnie to, czego potrzebują (tzw. zasada najmniejszych uprawnień – least privilege). Moim zdaniem warto już na etapie nauki SQL odróżniać polecenia do pracy na danych (SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE) od poleceń do zarządzania uprawnieniami, takich jak GRANT i REVOKE. W codziennej pracy administratora baz, programisty backendu czy nawet osoby od DevOps, GRANT pojawia się bardzo często: przy tworzeniu nowych kont aplikacyjnych, przy separacji środowisk (dev/test/prod), przy ograniczaniu dostępu do wrażliwych tabel, np. z danymi osobowymi. Dobre zrozumienie GRANT pomaga też szybko diagnozować błędy typu „permission denied” i świadomie projektować politykę bezpieczeństwa w systemie.

Pytanie 21

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: left; } aside { float: left; }

B. nav { float: right; } section { float: right; }

C. aside {float: left; }

D. nav { float: right; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. <aside>, potem <section>, a na końcu <nav>, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie. W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie. Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 22

Klucz obcy w tabeli jest ustanawiany w celu

A. określić relację 1..n powiązującą go z kluczem głównym innej tabeli

B. opracować formularz do wprowadzania danych do tabeli

C. zapewnić jednoznaczną identyfikację rekordu w tabeli

D. wiązać go z innymi kluczami obcymi w tabeli

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klucz obcy (foreign key) w bazach danych jest fundamentalnym elementem w modelowaniu relacji pomiędzy tabelami. Jego podstawowym celem jest zdefiniowanie relacji 1..n pomiędzy tabelą, w której się znajduje, a kluczem głównym innej tabeli. Oznacza to, że jeden rekord w tabeli, która zawiera klucz główny, może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli z kluczem obcym. Na przykład, w systemie zarządzania zamówieniami, tabela 'Klienci' może mieć klucz główny 'ID_klienta', a tabela 'Zamówienia' może zawierać klucz obcy 'ID_klienta', co pozwala na powiązanie wielu zamówień z jednym klientem. To nie tylko ułatwia strukturalne organizowanie danych, ale również wspiera integralność referencyjną; czyli zapewnia, że każdy wpis w tabeli 'Zamówienia' odnosi się do istniejącego klienta. W praktyce, dobre praktyki projektowania baz danych zalecają używanie kluczy obcych do zachowania spójności danych i ułatwienia ich analizy, co odzwierciedla większą efektywność w strumieniu pracy oraz w raportowaniu.

Pytanie 23

W bazie danych dotyczącej sklepu znajduje się tabela artykuły, która posiada pole o nazwie nowy. Jak można zaktualizować to pole, aby dla każdego rekordu wprowadzić wartość TRUE, stosując odpowiednią kwerendę?

A. UPDATE nowy FROM artykuły VALUE TRUE

B. INSERT INTO artykuły VALUE nowy=TRUE

C. UPDATE artykuły SET nowy=TRUE

D. INSERT INTO nowy FROM artykuły SET TRUE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź UPDATE artykuły SET nowy=TRUE; jest poprawna, ponieważ wykorzystuje standardową składnię SQL do aktualizacji istniejących rekordów w tabeli. Kwerenda ta zmienia wartość pola 'nowy' na TRUE dla wszystkich rekordów w tabeli 'artykuły'. Metoda ta jest szeroko stosowana w praktyce, gdyż pozwala na masową aktualizację danych w bazie bez konieczności ich usuwania czy dodawania nowych rekordów. Z uwagi na fakt, że pole 'nowy' ma być uzupełnione dla wszystkich pozycji w tabeli, użycie kwerendy UPDATE jest najefektywniejszym i najbardziej intuicyjnym rozwiązaniem. Przykład zastosowania może obejmować sytuację, w której sklep wprowadza nową kategorię produktów, które są oznaczane jako 'nowe'. Stosowanie dobrze zdefiniowanych kwerend UPDATE jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu bazami danych, ponieważ promuje integralność danych oraz umożliwia łatwą modyfikację i kontrolę nad bazą.

Pytanie 24

Aby uzyskać dane z tabeli pracownicy dotyczące jedynie osób, które ukończyły 26 lat, należy zastosować zapytanie

A. SELECT * FROM pracownicy OR wiek > 25

B. SELECT * FROM wiek WHERE pracownicy > 25

C. SELECT * FROM pracownicy AND wiek > 25

D. SELECT * FROM pracownicy WHERE wiek > 25

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby wyświetlić rekordy z tabeli pracownicy, które dotyczą pracowników powyżej 26 roku życia, należy zastosować odpowiednie zapytanie SQL. Poprawne zapytanie to 'SELECT * FROM pracownicy WHERE wiek > 25;'. W tym przypadku, klauzula WHERE filtruje wyniki, zapewniając, że tylko ci pracownicy, którzy mają więcej niż 25 lat, zostaną zwróceni. Warto zauważyć, że w SQL operator '>' oznacza, że zwracane będą tylko rekordy, dla których warunek jest spełniony. Ponadto, wybranie wszystkich kolumn poprzez SELECT * jest powszechną praktyką, gdyż pozwala na uzyskanie pełnych informacji o pracownikach, bez konieczności wskazywania poszczególnych kolumn. Jest to zgodne z zasadami użycia SQL, gdzie operacje na danych są wykonywane poprzez polecenia definiujące wybrane tabele i warunki. Przykład zastosowania tego zapytania może być użyty w aplikacjach biznesowych, gdzie analiza wieku pracowników jest niezbędna do podejmowania decyzji kadrowych, a także w raportach dotyczących zatrudnienia. Takie zapytanie jest fundamentalne dla zarządzania danymi w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 25

Instrukcją równoważną funkcjonalnie do przedstawionej instrukcji JavaScript jest

for (i = 0; i < 100; i += 10)
  document.write(i + ' ');

Kod 1.
while (i < 10) {
  document.write(i + ' ');
  i += 10;
}

Kod 2.
while (i < 100)
  document.write(i + ' ');

Kod 3.
i = 0;
while (i < 100) {
  document.write(i + ' ');
  i += 10;
}

Kod 4.
i = 0;
while (i < 10) {
  document.write(i + ' ');
  i++;
}

A. Kod 3.

B. Kod 4.

C. Kod 2.

D. Kod 1.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje! Wybrałeś poprawną odpowiedź, która jest Kodem 3. Pętla for prezentowana na obrazku inicjuje zmienną i na 0, a następnie sprawdza warunek i < 100, wykonuje instrukcje w pętli for i zwiększa i o 10 za każdą iteracją. To jest standardowe zachowanie dla pętli for w języku programowania JavaScript. Kod 3 jest równoważny funkcjonalnie z pętlą for, ponieważ również inicjuje zmienną i na 0, a następnie w pętli while sprawdza warunek (i < 100), wykonuje instrukcje w pętli i zwiększa i o 10 w każdej iteracji. Zrozumienie różnych rodzajów pętli i ich równoważności jest kluczowe dla skutecznego programowania, ponieważ pozwala na optymalizację kodu i poprawę jego czytelności. Dobrą praktyką jest zrozumienie, kiedy używać różnych typów pętli w zależności od specyficznych wymagań danego problemu programistycznego.

Pytanie 26

Aby zaprojektować kształt logo dla strony WWW sposobem przedstawionym na obrazie, należy zastosować funkcję

A. sumy.

B. wykluczenia.

C. różnicy.

D. części wspólnej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobrze! Wybrano poprawną odpowiedź, którą jest 'wykluczenie'. Na przedstawionym obrazie mamy do czynienia z dwoma kształtami - jeden fioletowy, drugi czerwony. Fioletowy jest nałożony na czerwony i w wyniku tej operacji powstał nowy kształt, który pokazuje tylko te części czerwonego kształtu, które nie pokrywają się z fioletowym. Właśnie tak działa operacja wykluczenia w grafice komputerowej - wynikowa forma zawiera tylko te elementy jednego obiektu, które nie nakładają się z drugim obiektem. Jest to bardzo ważne narzędzie w projektowaniu graficznym, zwłaszcza w przypadku tworzenia logotypów, gdzie często zachodzi potrzeba nałożenia jednego kształtu na drugi, ale chcemy pokazać tylko te części pierwszego kształtu, które nie pokrywają się z drugim.

Pytanie 27

W SQL przeprowadzono zapytanie, jednak jego realizacja nie powiodła się, co skutkowało błędem: #1396 - Operation CREATE USER failed for 'anna'@'localhost'. Możliwą przyczyną takiego zachowania bazy danych może być

CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY '54RTu8';

A. istnienie użytkownika anna w bazie

B. niewystarczające hasło dla konta anna

C. błędna składnia polecenia CREATE USER

D. nieznane polecenie CREATE USER

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź wskazująca na istnienie użytkownika 'anna' w bazie jest prawidłowa, ponieważ MySQL nie pozwala na tworzenie nowego użytkownika, jeśli użytkownik o takiej samej nazwie już istnieje. W przypadku próby wykonania kwerendy CREATE USER dla istniejącego użytkownika, system generuje błąd #1396, co jest zgodne z zasadami zarządzania użytkownikami w bazach danych. Dobra praktyka polega na sprawdzaniu, czy użytkownik już istnieje przed próbą jego utworzenia, co można zrobić za pomocą zapytania SELECT z tabeli mysql.user. Jeśli użytkownik 'anna' byłby już zdefiniowany, aby uniknąć błędów, programista powinien najpierw usunąć istniejącego użytkownika lub zmodyfikować jego uprawnienia, jeżeli to konieczne. Stosowanie poprawnych procedur zarządzania użytkownikami oraz regularne audyty kont użytkowników są kluczowe dla bezpieczeństwa i wydajności systemu baz danych.

Pytanie 28

W tabeli podzespoly należy zaktualizować wartość pola URL na "toshiba.pl" dla wszystkich rekordów, w których pole producent jest równe TOSHIBA. Jak będzie wyglądała ta zmiana w języku SQL?

A. UPDATE podzespoly.producent='TOSHIBA' SET URL = 'toshiba.pl';

B. UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl';

C. UPDATE podzespoly SET URL='toshiba.pl' WHERE producent='TOSHIBA';

D. UPDATE producent='TOSHIBA' SET URL = 'toshiba.pl';

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby zaktualizować wartość pola URL w tabeli podzespoly na 'toshiba.pl' dla wszystkich rekordów, gdzie pole producent jest równe 'TOSHIBA', należy użyć instrukcji UPDATE w języku SQL. Właściwa składnia tej instrukcji to: UPDATE podzespoly SET URL='toshiba.pl' WHERE producent='TOSHIBA';. W tej instrukcji UPDATE najpierw wskazujemy, której tabeli dotyczy modyfikacja, w tym przypadku 'podzespoly'. Następnie określamy, jakie pole chcemy zaktualizować, czyli 'URL', oraz ustawiamy nową wartość, którą w tym przypadku jest 'toshiba.pl'. Kluczowym elementem tej operacji jest klauzula WHERE, która filtruje rekordy, które mają być zaktualizowane; w tym przypadku tylko te, które mają producenta 'TOSHIBA'. Bez klauzuli WHERE wszystkie rekordy w tabeli zostałyby zmodyfikowane, co mogłoby prowadzić do utraty danych. Przykład ilustruje, jak precyzyjnie można zarządzać danymi w bazie poprzez odpowiednie warunki. Tego typu operacje są zgodne z normami SQL, co zapewnia ich efektywność i bezpieczeństwo w zarządzaniu danymi.

Pytanie 29

Podczas działania skryptu JavaScript został w konsoli wygenerowany błąd związany z działaniami na atrybucie elementu DOM. Z komunikatu wynika, że próbowano ustawić atrybut dla

A. tabeli.

B. paragrafu.

C. odnośnika.

D. obrazu.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź była prawidłowa. Błąd 'Uncaught TypeError: Cannot set property 'src' of null' jest związany z próbą przypisania wartości do atrybutu 'src' nieistniejącego elementu DOM. Atrybut 'src' jest charakterystyczny dla elementów HTML obrazu, czyli <img>, i służy do określenia źródła obrazka. Gdy masz do czynienia z błędem tego typu, najczęściej wynika to z próby manipulacji atrybutem 'src' obrazu, który nie istnieje w strukturze DOM, co może wynikać na przykład z błędu w selektorze. Pamiętaj, że przed przypisaniem wartości atrybutu, warto upewnić się, że dany element DOM faktycznie istnieje. W przeciwnym razie, jak w tym przypadku, JavaScript zwróci błąd. Zrozumienie charakterystyki błędów i potrafiące identyfikowanie ich przyczyn jest kluczowe w procesie programowania.

Pytanie 30

W SQL po wykonaniu zapytania ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa; co się stanie?

A. nazwa kolumny zmieni się na grupa

B. kolumna grupa zostanie dodana

C. nazwa tabeli zmieni się na grupa

D. kolumna grupa zostanie usunięta

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
No więc dobrze trafiłeś. To zapytanie SQL ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa; jest używane do usunięcia kolumny 'grupa' z tabeli 'osoba'. To polecenie jest częścią SQL, który służy do zmieniania struktury tabel. Usunięcie kolumny może być fajne, gdy już nie jest potrzebna, albo jeśli wprowadzasz jakieś zmiany w danych. Na przykład, może się zdarzyć, że kolumna 'grupa' ma dane, które są już nieaktualne, bo zmieniłeś sposób klasyfikacji. A tak w ogóle, dobrze jest przed taką operacją zrobić kopię zapasową danych, bo usunięcie kolumny to trwała zmiana. To podejście jest powszechnie wykorzystywane w zarządzaniu bazami danych oraz w procesach ETL, gdzie ważne jest, by dane były dobrze zorganizowane.

Pytanie 31

Aby odzyskać bazę danych z kopii zapasowej na serwerze MSSQL, należy użyć polecenia

A. UNBACKUP DATABASE

B. BACKUP DATABASE

C. EXPORT DATABASE

D. RESTORE DATABASE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby przywrócić bazę danych z kopii zapasowej na serwerze MSSQL, trzeba użyć polecenia RESTORE DATABASE. To bardzo ważna komenda, bo pozwala nam na odzyskanie danych do stanu sprzed jakiejś awarii czy utraty informacji. Można to robić w różnych sytuacjach, na przykład przywracając bazę z pełnej kopii zapasowej albo jakiejś różnicowej. Przykład użycia wygląda tak: RESTORE DATABASE [NazwaBazyDanych] FROM DISK = 'C:\Backup\KopiaZap.pdf' WITH REPLACE; co zastąpi starą bazę nową. Fajnie też wspomnieć, że standardy jak ISO 27001 pokazują, jak ważne są regularne kopie zapasowe, żeby zachować integralność danych i ciągłość działania. A tak przy okazji, przed przywracaniem warto zablokować dostęp do bazy, żeby nie było żadnych konfliktów.

Pytanie 32

W podanym kodzie PHP, w miejscu kropek należy umieścić odpowiednią instrukcję

$zapytanie = mysqli_query($db, "SELECT imie, nazwisko FROM uzytkownik");
while ($wiersz = ...................)
    echo "$wiersz[0] $wiersz[1]";

A. mysqli_num_fields($zapytanie)

B. mysqli_fetch_array($zapytanie)

C. mysqli_query($zapytanie)

D. mysqli_free_result($zapytanie)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja mysqli_fetch_array($zapytanie) jest używana do pobierania wyników zapytania SQL w formie tablicy asocjacyjnej lub indeksowanej. W kontekście podanego kodu, po wykonaniu zapytania SELECT do bazy danych, wyniki są zwracane jako zasób, który musi być przetworzony. Mysqli_fetch_array pozwala na iteracyjne przetwarzanie każdego wiersza z zestawu wyników, co umożliwia dostęp do poszczególnych wartości pól za pomocą indeksów lub kluczy. Jest to przydatne w sytuacjach, gdzie dane muszą być wyświetlane lub przetwarzane w pętli, jak w przykładowym kodzie. Tablica zwracana przez mysqli_fetch_array może zawierać pola zarówno z indeksami numerycznymi, jak i nazwami kolumn, co daje elastyczność w dostępie do danych. Zgodnie z dobrymi praktykami programistycznymi, zawsze należy sprawdzić, czy zapytanie zostało wykonane poprawnie, zanim zacznie się przetwarzać jego wyniki, oraz zwolnić pamięć po zakończeniu przetwarzania wyników. Stosowanie odpowiednich mechanizmów obsługi błędów i zabezpieczeń, takich jak przygotowane zapytania, jest również kluczowe dla bezpieczeństwa aplikacji.

Pytanie 33

Kolor zdefiniowany kodem RGB o wartości rgb(128, 16, 8) w formacie szesnastkowym przyjmuje wartość

A. #FF0F80

B. #FF1008

C. #801008

D. #800F80

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź #801008 jest poprawna, ponieważ kod RGB rgb(128, 16, 8) konwertuje się do formatu szesnastkowego, gdzie każdy z trzech składników (czerwony, zielony, niebieski) reprezentowany jest przez dwie cyfry szesnastkowe. Wartość czerwonego wynosi 128, co w systemie szesnastkowym odpowiada '80'. Wartość zielonego wynosi 16, co w szesnastkowym zapisie to '10'. Wartość niebieskiego wynosi 8, co w szesnastkowym zapisie to '08'. Łącząc te wartości, otrzymujemy #801008. Tego typu konwersja jest powszechnie stosowana w projektowaniu graficznym i web designie, gdzie RGB i jego odpowiedniki w systemie szesnastkowym są używane do definiowania kolorów w CSS. Używając standardów takich jak W3C, programiści mogą precyzyjnie określić kolory, co jest kluczowe dla estetyki i dostępności stron internetowych.

Pytanie 34

W instrukcji CREATE TABLE w SQL atrybut wskazujący, która kolumna w tabeli pełni rolę klucza podstawowego, to

A. PRIMARY KEY

B. IDENTITY FIELD

C. MAIN KEY

D. UNIQUE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'PRIMARY KEY' jest poprawna, ponieważ w poleceniu CREATE TABLE w SQL, klucz podstawowy jest definiowany właśnie za pomocą tego atrybutu. Klucz podstawowy to unikalny identyfikator dla każdej wiersza w tabeli, co oznacza, że wartość w tej kolumnie musi być unikalna i nie może być pusta. Definiowanie klucza podstawowego jest kluczowe dla zapewnienia integralności danych oraz efektywności operacji na bazie danych, ponieważ umożliwia szybkie wyszukiwanie i sortowanie. Na przykład, jeśli tworzysz tabelę 'Użytkownicy', możesz zdefiniować kolumnę 'UserID' jako klucz podstawowy, co zagwarantuje, że każdy użytkownik ma unikalny identyfikator. Warto również pamiętać, że w praktyce, jeśli nie określisz klucza podstawowego, baza danych nie będzie mogła zapewnić unikalności w tabeli, co może prowadzić do problemów z danymi. Zgodnie z dobrymi praktykami, klucz podstawowy powinien być stabilny oraz niezmienny, co oznacza, że nie powinno się go zmieniać po jego utworzeniu.

Pytanie 35

W przedstawionym kodzie JavaScript, który został ponumerowany dla przejrzystości, występuje błąd uniemożliwiający wyświetlenie jakiegokolwiek komunikatu po uruchomieniu. Jak można go naprawić?

A. umieścić zmienne a i b w cudzysłowie w liniach 2 i 5

B. zmienić znaki cudzysłowu na apostrof w liniach 3 i 6, np. 'jest mniejsze

C. wprowadzić nawiasy klamrowe w sekcji if i else

D. dodać znak $ przed nazwami zmiennych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź o wstawieniu nawiasów klamrowych do sekcji if oraz else jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript, gdy warunek if lub else obejmuje więcej niż jedną instrukcję, należy użyć nawiasów klamrowych, aby zgrupować te instrukcje. W przeciwnym razie, język traktuje jako część bloku kodu tylko pierwszą instrukcję. W omawianym kodzie, bez nawiasów klamrowych, tylko pierwsze wywołanie document.write w każdej z sekcji jest wykonywane, co skutkuje brakiem komunikatu w przypadku, gdy warunek jest spełniony. Przykładowo, poprawny kod powinien wyglądać tak: if (a < b) { document.write(a); document.write('jest mniejsze'); } else { document.write(b); document.write('jest mniejsze'); }. Nawiasy klamrowe są standardową praktyką, która poprawia czytelność kodu oraz ułatwia jego modyfikację w przyszłości, co jest zgodne z zasadami dobrego programowania.

Pytanie 36

Czym jest relacja w bazach danych?

A. algebraicznym powiązaniem tabel

B. logicznym powiązaniem tabel

C. połączeniem dwóch pól jednej tabeli

D. kluczem podstawowym w relacji tabel

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Relacje w bazach danych to coś w rodzaju logicznego połączenia tabel. Dzięki nim możemy łączyć dane z różnych miejsc w sposób, który pozwala na bardziej zaawansowane zapytania. Na przykład, w bazie danych do zarządzania zamówieniami, mamy tabelę 'Klienci' i tabelę 'Zamówienia'. I wiesz co? Relacja między nimi często opiera się na identyfikatorze klienta, który działa jak klucz główny w 'Klienci', a jednocześnie jest kluczem obcym w 'Zamówienia'. To ułatwia życie, bo w ten sposób szybko możemy znaleźć wszystkie zamówienia danego klienta. W praktyce, tworzenie relacyjnych baz danych wiąże się też z takimi zasadami jak normalizacja, która pomaga unikać powtarzania danych i dba o ich integralność. Więc tak, zrozumienie relacji w bazach danych to podstawa, jeśli chcemy tworzyć fajne i działające systemy.

Pytanie 37

Wskaż właściwą sekwencję kroków w procesie projektowania relacyjnej bazy danych?

A. Określenie kluczy głównych tabel, Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie relacji

B. Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie kluczy głównych tabel, Określenie relacji

C. Selekcja, Określenie relacji, Określenie kluczy głównych tabel, Określenie zbioru danych

D. Określenie relacji, Określenie kluczy głównych tabel, Selekcja, Określenie zbioru danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 'Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie kluczy podstawowych tabel, Określenie relacji'. Ta kolejność pokazuje, jak działa projektowanie relacyjnej bazy danych. Na początku trzeba określić, jakie dane będą przechowywane, czyli stworzyć zbiór danych. Potem trzeba wybrać, które z tych informacji są ważne i jak je ułożyć. Następnie ustalamy klucze podstawowe dla tabel. To ważne, żeby dane były unikalne i łatwe do zidentyfikowania. Na końcu definiujemy relacje między tabelami, co pozwala zrozumieć, jak dane ze sobą współpracują. Na przykład, kiedy projektujemy bazę danych dla szkoły, zbór danych może obejmować uczniów, nauczycieli i przedmioty. Wybierając dane, możemy zdecydować, że potrzebujemy imienia, nazwiska i przedmiotów, które uczniowie uczą się. Klucze podstawowe są wtedy używane do identyfikacji uczniów, a relacje pokazują, jak uczniowie są powiązani z nauczycielami i przedmiotami.

Pytanie 38

Aby utworzyć styl strony responsywnej dla ekranów o szerokości od 600 px do 800 px należy zastosować regułę CSS

A. @media (max-width: 800px) (min-width: 600px){/*style css*/}

B. @media screen (min-width: 800px) and (max-width: 600px){/*style css*/}

C. @media screen and (max-width: 800px) and (min-width: 600px){/*style css*/}

D. @media (min-width: 800px){/*style css*/}

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa reguła to @media screen and (max-width: 800px) and (min-width: 600px){/*style css*/}, bo dokładnie określa zakres szerokości ekranu od 600 px do 800 px i robi to w sposób zgodny ze składnią CSS. Kluczowe są tu trzy elementy: słowo kluczowe screen, operator and oraz poprawna kolejność i zapis warunków min-width i max-width. Media queries działają tak, że przeglądarka sprawdza, czy wszystkie warunki połączone słowem and są spełnione. W tym przypadku styl zadziała tylko wtedy, gdy typ urządzenia to ekran (screen) i szerokość widoku (viewport) jest jednocześnie nie mniejsza niż 600 px i nie większa niż 800 px. To jest właśnie typowy zapis tzw. przedziału (range) w responsywnym CSS. W praktyce taki zakres wykorzystuje się np. do stylowania widoków tabletów w pozycji pionowej lub poziomej, w zależności od projektu. Możesz tam zmieniać układ kolumn z trzech na dwie, powiększać przyciski, dostosowywać rozmiary czcionek, marginesy, czy ukrywać mniej ważne elementy. Co ważne, użycie screen ogranicza stosowanie tych styli tylko do ekranów, a nie np. do wydruku (print), co jest zgodne z dobrą praktyką opisaną w specyfikacji CSS Media Queries Level 3 i nowszych. Z mojego doświadczenia dobrym nawykiem jest zawsze pilnować spójnych breakpointów, np. 480 px, 600 px, 768 px, 1024 px, i dla każdego z nich pisać media queries w dokładnie takim formacie, jak w tej poprawnej odpowiedzi. Ułatwia to późniejsze utrzymanie kodu i eliminuje dziwne „przeskoki” layoutu między rozdzielczościami. Dodatkowo warto pamiętać, że kolejność min-width i max-width nie ma znaczenia dla działania, ale przyjęcie jednej konwencji w projekcie mocno poprawia czytelność kodu zespołowego.

Pytanie 39

Jakie znaczenie ma akronim ACID w kontekście SQL?

A. atomic, comming, is, do

B. atomic, consistent, isolated, durable

C. atomic, consistent, iss, dependable

D. atomic, constaint, isolated, dependable

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Akronim ACID odnosi się do czterech kluczowych właściwości transakcji w systemach zarządzania bazami danych, które zapewniają ich niezawodność i integralność. Pierwszym elementem jest atomowość (atomic), co oznacza, że transakcje są niepodzielne; albo wszystkie operacje w ramach transakcji są wykonane, albo żadna. Przykładem może być przeniesienie pieniędzy z jednego konta na drugie, gdzie zarówno operacja debetowa, jak i kredytowa muszą być zakończone pomyślnie. Drugą właściwością jest spójność (consistent), co zapewnia, że wszystkie transakcje prowadzą do spójnego stanu bazy danych, przestrzegając wszelkich reguł i ograniczeń. Izolacja (isolated) gwarantuje, że równolegle wykonywane transakcje nie wpływają na siebie nawzajem, co jest kluczowe w przypadku dużych systemów, aby uniknąć konfliktów. Ostatnim aspektem jest trwałość (durable), co oznacza, że po zakończeniu transakcji, wszystkie zmiany są trwale zapisane, nawet w przypadku awarii systemu. Te cztery właściwości są fundamentem dla standardów takich jak SQL, co czyni je kluczowymi dla projektowania i zarządzania bazami danych.

Pytanie 40

Dla dowolnego a z przedziału (0, 99) zadaniem funkcji zapisanej w języku JavaScript jest

function fun1(a)
{
    for (n = a; n <= 100; n++)
        document.write(n);
    return n;
}

A. zwrócenie liczb z przedziału a .. 99

B. wypisanie wartości zmiennej a oraz zwrócenie wartości zmiennej n

C. wypisanie liczb z przedziału a .. 99 i zwrócenie wartości 100

D. wypisanie liczb z przedziału a .. 100 i zwrócenie wartości zmiennej n

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest poprawna. Funkcja fun1(a) w języku JavaScript przyjmuje argument a i za pomocą pętli for wypisuje liczby od a do 100 włącznie - a więc pętla jest iterowana tyle razy, ile wynosi różnica między 100 a wartością argumentu a. Po każdej iteracji pętli, wartość zmiennej n jest zwiększana o 1, co jest typowym zachowaniem dla pętli for w JavaScript. Funkcja zwraca wartość zmiennej n po zakończeniu pętli. Tak więc funkcja zwraca 101, ponieważ to właśnie wartość o 1 większa niż warunek kończący pętlę (100) spowoduje jej zakończenie. Ta funkcja to przykładowe zastosowanie pętli for w JavaScript, pokazujące praktyczne zastosowanie tego elementu składni. Pętla for jest standardem w branży i jest powszechnie stosowana do iterowania przez elementy tablicy, obiekty, liczby i inne struktury danych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej