Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 15 kwietnia 2026 15:11
  • Data zakończenia: 15 kwietnia 2026 16:11

Egzamin niezdany

Wynik: 1/40 punktów (2,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Termin „front-end” w kontekście budowy stron internetowych odnosi się do

A. bazy danych zawierającej informacje prezentowane na stronie
B. działania skryptów i aplikacji realizowanych po stronie serwera WWW
C. interfejsu witryny internetowej powiązanego z technologiami działającymi w przeglądarkach internetowych
D. organizacji danych na serwerze WWW
Pojęcie „front-end” odnosi się do części aplikacji webowej, która jest widoczna dla użytkownika i z którą użytkownik może wchodzić w interakcję. Front-end obejmuje wszystkie elementy interfejsu użytkownika, takie jak układ graficzny, teksty, obrazki oraz wszelkie interaktywne elementy, takie jak przyciski i formularze. Technologie używane w front-endzie obejmują HTML, CSS oraz JavaScript, które są standardami stosowanymi w tworzeniu stron internetowych. Dobrze zaprojektowany front-end nie tylko wygląda estetycznie, ale również jest responsywny, co oznacza, że dostosowuje się do różnych rozmiarów ekranów, co jest istotne w dobie urządzeń mobilnych. Przykłady zastosowania tej wiedzy obejmują tworzenie stron internetowych, rozwijanie aplikacji webowych oraz optymalizację doświadczeń użytkowników poprzez testy A/B oraz analizy UX. Dobre praktyki w front-endzie to także dostępność (wcag) oraz optymalizacja wydajności, co przekłada się na lepsze doświadczenia użytkowników oraz wyższe pozycje w wynikach wyszukiwania.

Pytanie 2

W trakcie obróbki dźwięku, by wyeliminować niepożądane hałasy wynikające z niskiej jakości mikrofonu, należy użyć narzędzia

A. usuwania szumów
B. obwiedni
C. wyciszenia
D. odgłosów echa

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Usuwanie szumów to technika, która jest kluczowa w procesie przetwarzania dźwięku, szczególnie w kontekście nagrań audio i transmisji. Działa na zasadzie identyfikacji i eliminacji niepożądanych dźwięków, takich jak szumy tła, które mogą pochodzić z niskiej jakości mikrofonów lub hałaśliwych środowisk. W praktyce, narzędzia do usuwania szumów analizują dźwięk w czasie rzeczywistym lub podczas edycji i wykorzystują algorytmy, które rozpoznają różnice między pożądanym sygnałem (np. głosem) a szumem. Standardy branżowe, takie jak AES67, podkreślają znaczenie czystości dźwięku w transmisji mediów, co sprawia, że eliminacja szumów staje się kluczowym elementem produkcji audio. Przykładowo, w studio nagraniowym, inżynierowie dźwięku często korzystają z wtyczek do usuwania szumów, aby poprawić jakość nagrań wokalnych. Dzięki tym technikom można osiągnąć klarowność i profesjonalny standard nagrań, co jest niezbędne w przemyśle muzycznym, radiowym czy filmowym.

Pytanie 3

Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące polecenia:

CREATE TABLE IF NOT EXISTS adres (ulica VARCHAR(70) CHARACTER SET utf8);
A. Klauzula CHARACTER SET utf8 jest obowiązkowa.
B. IF NOT EXISTS stosuje się opcjonalnie, aby upewnić się, że w bazie danych nie istnieje już taka tabela.
C. Rekordem tabeli nie może być '3 MAJA'.
D. Do tabeli nie można wprowadzać nazw ulic zawierających polskie znaki.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobrze, że wybrałeś właściwą odpowiedź! Polecenie CREATE TABLE IF NOT EXISTS jest rzeczywiście używane w SQL, aby stworzyć tabelę tylko wtedy, gdy nie istnieje ona już w bazie danych. To jest bardzo praktyczne narzędzie, które pozwala uniknąć błędów, gdy próbujemy stworzyć tabelę, która już istnieje. Jest to zgodne z dobrymi praktykami zarządzania danymi i jest oparte na standardach SQL. Dodatkowo, warto pamiętać, że klauzula CHARACTER SET utf8, chociaż nie jest obowiązkowa, pozwala na przechowywanie znaków specjalnych, w tym polskich. Jest to ważne, gdy pracujemy z danymi, które zawierają różne zestawy znaków. Dlatego, nawet jeśli nie jest to wymagane, często jest to dobra praktyka. Podobnie, warto pamiętać, że typ danych VARCHAR(70) pozwala na przechowywanie dowolnych ciągów znaków, w tym dat i nazw, więc nie ma żadnych ograniczeń co do tego, jakie informacje mogą być przechowywane w tabeli.

Pytanie 4

Głównym celem systemu CMS jest oddzielenie treści witryny informacyjnej od jej wyglądu. Jak osiągany jest ten efekt?

A. z bazy danych oraz wyglądu za pomocą atrybutów HTML
B. ze statycznych plików HTML oraz wyglądu ze zdefiniowanego szablonu
C. ze statycznych plików HTML oraz wyglądu za pomocą technologii FLASH
D. z bazy danych oraz wyglądu ze zdefiniowanego szablonu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Podstawowym celem systemu zarządzania treścią (CMS) jest skuteczne oddzielenie treści serwisu od jego prezentacji wizualnej. Właściwe funkcjonowanie CMS opiera się na dynamicznym generowaniu zawartości z bazy danych, co pozwala na łatwe zarządzanie dużymi zbiorami informacji oraz ich aktualizację bez konieczności modyfikowania każdego pliku z osobna. Szablony, które definiują wygląd strony, są kluczowym elementem tej struktury. Dzięki zastosowaniu zdefiniowanych szablonów, różne strony mogą z łatwością przyjąć spójną estetykę wizualną, co jest zgodne z najlepszymi praktykami projektowania stron internetowych. Na przykład, w CMS WordPress, treści publikowane na blogu są przechowywane w bazie danych, a szablon wyświetla je w przyjazny dla użytkownika sposób. Taki podział umożliwia także łatwe wprowadzanie zmian w wyglądzie strony bez wpływu na jej zawartość. Warto pamiętać, że stosowanie bazy danych i szablonów wspiera SEO, ponieważ pozwala na lepsze zarządzanie meta danymi oraz linkami wewnętrznymi.

Pytanie 5

Portal internetowy dysponuje bardzo złożonym systemem stylów, który obejmuje style zewnętrzne, wewnętrzne oraz lokalne. Jak można zagwarantować, że określona cecha zdefiniowana w zewnętrznym stylu jest zawsze stosowana do elementu HTML, niezależnie od bardziej priorytetowych stylów?

A. jako selektor potomka
B. przy pomocy pseudoelementu ::after
C. jako pseudoklasę :active
D. przy pomocy reguły !important

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, że cechę opisaną w zewnętrznym stylu należy zdefiniować przy pomocy reguły !important jest poprawna. Reguła !important w CSS jest używana do nadania określonej właściwości najwyższego priorytetu. Oznacza to, że nawet jeśli inne reguły CSS mają wyższy specyficzność lub są zdefiniowane później, właściwość oznaczona jako !important zostanie zastosowana. Przykład zastosowania to sytuacja, gdy styl globalny dla elementu przyjmuje kolor tła, ale chcemy, aby dany element zawsze miał czerwony kolor tła, niezależnie od innych reguł. W takim przypadku możemy zdefiniować ten styl jako: `.example { background-color: red !important; }`. Ważne jest, aby stosować !important z rozwagą, ponieważ może to prowadzić do trudności w utrzymaniu kodu oraz nadpisywaniu stylów w nieprzewidywalny sposób. Dobrym podejściem jest najpierw spróbować zwiększyć specyficzność selektora, a dopiero potem, w nagłych wypadkach, używać !important, aby unikać problemów z dziedziczeniem stylów.

Pytanie 6

Funkcja zapisana w języku PHP wygląda tak patrz ramka): Jej celem jest

Ilustracja do pytania
A. zwrócenie wartości 1, gdy liczba jest parzysta
B. zwrócenie wartości 0, gdy liczba jest parzysta
C. wypisanie liczby nieparzystej
D. wypisanie liczby parzystej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja w języku PHP jest zapisana w taki sposób że przyjmuje jeden argument liczba i sprawdza czy jest on parzysty. Używa operatora modulo % który zwraca resztę z dzielenia. Jeśli liczba podzielona przez 2 daje resztę równą 0 oznacza to że jest parzysta. W takim przypadku funkcja zwraca wartość 1. W przeciwnym razie czyli gdy liczba jest nieparzysta funkcja zwraca 0. Takie podejście jest częstym wzorcem w programowaniu gdyż pozwala na szybkie i efektywne sprawdzenie parzystości liczby. Stosowanie operatora modulo jest standardem w wielu językach programowania dzięki czemu kod jest zrozumiały i łatwo go przenieść między różnymi platformami. W praktyce takie funkcje mogą być używane w algorytmach gdzie konieczne jest filtrowanie danych na podstawie parzystości lub innych podobnych kryteriów. Dobre praktyki w kodowaniu w PHP obejmują również jasne nazywanie funkcji i zmiennych co poprawia czytelność i utrzymanie kodu. Można także zastanowić się nad rozszerzeniem funkcji o dodatkowe sprawdzania lub logikę w zależności od potrzeb projektu.

Pytanie 7

W programie napisanym w języku C++ należy wczytać zmienną całkowitą o nazwie liczba i wyświetlić ją tylko w przypadku, gdy przyjmuje trzycyfrowe wartości parzyste. Instrukcja warunkowa, która to sprawdza, powinna być oparta na wyrażeniu logicznym

A. liczba % 2 == 0 && (liczba > 99 || liczba < 999)
B. liczba % 2 == 0 || (liczba > 99 && liczba < 999)
C. liczba % 2 == 0 && liczba > 99 && liczba < 999
D. liczba % 2 == 0 || liczba > 99 || liczba < 999

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ zawiera wszystkie niezbędne warunki do sprawdzenia, czy liczba jest parzysta i ma trzy cyfry. Warunek 'liczba % 2 == 0' sprawdza, czy liczba jest parzysta, co jest kluczowe, ponieważ tylko parzyste liczby mogą być wyświetlane zgodnie z założeniem programu. Dodatkowo, warunki 'liczba > 99' oraz 'liczba < 999' zapewniają, że liczba jest trzycyfrowa. Użycie operatora logicznego AND ('&&') jest tutaj odpowiednie, ponieważ wszystkie te warunki muszą być spełnione jednocześnie, aby liczba mogła zostać wyświetlona. Praktyczne zastosowanie tej logiki można znaleźć w wielu aplikacjach, gdzie wprowadzanie danych musi być weryfikowane, na przykład w systemach bankowych, gdzie liczby muszą spełniać określone kryteria. Dzięki temu weryfikacja danych wejściowych staje się bardziej efektywna, co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi.

Pytanie 8

Zaprezentowano kod tabeli o wymiarach 3x2. Jaką zmianę wprowadzić w jej drugim wierszu, aby tabela była zgodna z obrazkiem ukazującym niewidoczny wiersz?

Ilustracja do pytania
A. <tr style="clear: none">
B. <tr style="display: none">
C. <tr style="display: table-cell">
D. <tr style="visibility: hidden">

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Użycie stylu visibility: hidden w wierszu tabeli powoduje, że zawartość tego wiersza staje się niewidoczna, ale miejsce w dokumencie HTML, które zajmuje, pozostaje. Jest to przydatne, gdy chcemy zachować układ tabeli bez zmiany jej struktury, co ma znaczenie w projektach, gdzie layout musi pozostać spójny. Jest to różne od display: none, który całkowicie usuwa element z układu, co może prowadzić do zmiany położenia innych elementów. Zastosowanie visibility: hidden jest zgodne z dobrymi praktykami w przypadkach, gdy potrzebujemy ukryć elementy bez wpływu na otaczający je układ. Metoda ta jest często używana w scenariuszach dynamicznych interfejsów użytkownika, gdzie elementy mogą być tymczasowo ukrywane lub pokazywane bez restrukturyzacji całego layoutu. To podejście wspiera również koncepcje dostępności, gdyż ukryte w ten sposób treści mogą być dostępne dla technologii wspomagających, takich jak czytniki ekranu, w zależności od implementacji innych atrybutów.

Pytanie 9

Którą czynność gwarantującą poprawne wykonanie przedstawionego kodu Java Script, należy wykonać przed pętlą?

var text;
for ( var i = 0; i < tab.length; i++ ) {
  text += tab[i] + "<br>";
}
A. Sprawdzić czy text j est typu znakowego.
B. Sprawdzić rozmiar tabeli tab.
C. Zadeklarować zmienną i.
D. Zainicjować zmienną text.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobrze! Prawidłową odpowiedzią jest 'Zainicjować zmienną text'. W języku JavaScript, przed rozpoczęciem pętli, istotne jest zainicjowanie zmiennej, która będzie używana do akumulacji wyników. Zmienna 'text' w tym przypadku spełnia tę rolę. Jej prawidłowe zainicjowanie, czyli przypisanie jej początkowej wartości, zazwyczaj pustego ciągu znaków ('text = "";'), jest kluczowe dla poprawnej pracy kodu. Pozwala to na uniknięcie błędów związanych z niezdefiniowaną zmienną. Jest to standardowa procedura stosowana w wielu językach programowania, nie tylko w JavaScript. Zrozumienie i zastosowanie tej praktyki pomaga w pisaniu czystego i efektywnego kodu.

Pytanie 10

W tabeli o nazwie pracownicy zdefiniowano klucz główny w typie INTEGER z atrybutami NOT NULL oraz AUTO_INCREMENT. Dodatkowo zdefiniowane zostały pola imie oraz nazwisko. W przypadku wykonania podanej kwerendy SQL, która dodaje dane i pomija pole klucza, w bazie danych MySQL nastąpi

INSERT INTO pracownicy (imie, nazwisko)
VALUES ('Anna', 'Nowak');
A. zignorowanie polecenia, tabela nie ulegnie zmianie
B. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana kolejna wartość naturalna
C. błąd związany z niewłaściwą liczbą pól
D. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana wartość NULL

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przypadku tabeli z kluczem głównym typu INTEGER z atrybutem AUTO_INCREMENT, kiedy wprowadzamy nowy rekord i pomijamy pole klucza głównego, baza danych MySQL sama automatycznie przydziela kolejną wartość liczbową dla tego pola. AUTO_INCREMENT to mechanizm, który zapewnia, że każdemu nowemu rekordowi przypisana jest unikalna wartość klucza głównego, zaczynając od wartości początkowej, zwykle 1, i zwiększając ją o 1 z każdym nowym rekordem. Jest to niezwykle użyteczne w sytuacjach, gdy zależy nam na unikalności wartości kluczy głównych, co zapewnia integralność danych i unika konieczności ręcznego określania wartości klucza przy każdym nowym wpisie. Takie podejście jest zgodne ze standardami dobrych praktyk, ponieważ minimalizuje ryzyko błędów związanych z duplikacją danych. Przykładowo, jeśli do tabeli pracownicy dodajemy rekord z danymi pracownika, nie musimy się martwić o wartość identyfikatora, co znacznie upraszcza proces zarządzania danymi. Mechanizm AUTO_INCREMENT jest zatem kluczowy w kontekście zarządzania bazami danych, zapewniając automatyzację i integralność danych.

Pytanie 11

W algorytmie jeden z bloków zawiera akcję „Wypisz liczbę”. Jaki kształt może mieć ta akcja?

Ilustracja do pytania
A. Kształt 4
B. Kształt 3
C. Kształt 1
D. Kształt 2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kształt 1 jest równoległobokiem, który w kontekście algorytmów często reprezentuje operacje wprowadzania lub wyprowadzania danych. W algorytmach i schematach blokowych, różne kształty mają przypisane konkretne funkcje, co jest standardem w projektowaniu programów. Równoległobok jest standardowym symbolem dla operacji wejścia i wyjścia, w tym wypisywania danych na ekranie. Przykładem zastosowania tego może być wypisywanie wyników obliczeń matematycznych na konsoli w językach takich jak Python czy Java. Używanie odpowiednich kształtów pozwala na łatwiejsze zrozumienie działania algorytmu przez innych programistów, co jest kluczowe w pracy zespołowej i podczas dokumentacji projektowej. Dobre praktyki w programowaniu zalecają jasność i przejrzystość schematów blokowych, co ułatwia ich późniejsze utrzymanie i rozwój. Szukając standardów, warto odnieść się do norm ISO/IEC 19515:2017 dotyczących diagramów przepływu pracy, które podkreślają znaczenie konwencji w projektowaniu algorytmów.

Pytanie 12

Aby zwiększyć wydajność operacji na bazie danych, należy dla pól, które są często wyszukiwane lub sortowane

A. dodać więzy integralności
B. utworzyć indeks
C. stworzyć osobną tabelę przechowującą tylko te pola
D. dodać klucz obcy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tworzenie indeksu na polach, które często przeszukujesz lub sortujesz, to naprawdę ważna rzecz, jeśli chodzi o wydajność baz danych. Indeksy działają trochę jak spis treści w książkach – pozwalają systemowi szybko znaleźć te dane, których potrzebujesz, bez przeszukiwania całego folderu. Dzięki nim zapytania SELECT mogą iść jak burza, co ma ogromne znaczenie w aplikacjach, gdzie liczy się czas. Przykład? Jeśli zrobisz indeks na kolumnie 'email' w tabeli 'Users', to znacznie szybciej odnajdziesz użytkowników po adresie email. W praktyce warto też regularnie monitorować, jak działają te indeksy i je optymalizować, na przykład usuwając te, które są zbędne, żeby nie przeciążać bazy danych. Dobrze jest pamiętać, że przy dodawaniu lub aktualizowaniu danych, indeksy mogą trochę spowolnić działanie, więc lepiej używać ich z głową.

Pytanie 13

W języku JavaScript rezultat działania instrukcji zmienna1 –= 1; będzie identyczny jak wynik instrukcji

A. zmienna1 === zmienna1 - 1;
B. zmienia1 = zmienna1 - 0;
C. zmienna1––;
D. zmienna1++;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instrukcja 'zmienna1 -= 1;' w języku JavaScript jest skróconą formą zapisu, która oblicza nową wartość zmiennej 'zmienna1', odejmując od niej 1. Działa to na zasadzie równania, gdzie zmienna zostaje zaktualizowana do nowej wartości. Z kolei zapis 'zmienna1--;' również dokonuje dekrementacji zmiennej 'zmienna1' o 1, ale w formie operatora post-dekrementacji. W praktyce oznacza to, że obie instrukcje mają ten sam efekt końcowy, czyli zmiana wartości 'zmienna1' o 1 w dół. Przykładowo, jeżeli 'zmienna1' wynosi 5 przed wykonaniem powyższych operacji, to po ich wykonaniu jej wartość wyniesie 4. Takie skrócone formy zapisu są powszechną praktyką w programowaniu, ponieważ umożliwiają bardziej zwięzłe i czytelne przedstawienie operacji na zmiennych, co jest zgodne z zasadami czystego kodu. Używanie operatorów skróconych, takich jak '+=' i '-=', jest zalecane, ponieważ poprawia czytelność i zrozumiałość kodu.

Pytanie 14

Jakie dane zostaną wyświetlone po wykonaniu podanych poleceń?

bool gotowe = true;
cout << gotowe;
A. tak
B. 0
C. nie
D. 1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku C++ zmienne typu bool mogą przyjmować jedynie dwie wartości: true i false. Gdy zmienna typu bool zostanie wypisana przy użyciu standardowego strumienia wyjściowego cout, to domyślnie wartości true i false są konwertowane na liczby całkowite 1 i 0 odpowiednio. Dlatego w zaprezentowanym fragmencie kodu zmiennej gotowe przypisano wartość true, a następnie jej zawartość została wypisana przy użyciu cout. Wynikiem tego działania będzie wyświetlenie liczby 1 na ekranie. Jest to zgodne z domyślnym zachowaniem cout w przypadku zmiennych typu bool w C++. Aby modyfikować to zachowanie i bezpośrednio wypisywać słowa true lub false, można użyć specjalnej flagi boolalpha, która sprawia, że wartości logiczne są reprezentowane jako tekst. Jednak w podanym przykładzie nie użyto tej flagi, co prowadzi do wypisania wartości liczbowej. Takie podejście jest powszechne w wielu aplikacjach, gdzie wartości logiczne muszą być szybko zamieniane na wartości liczbowe, na przykład w obliczeniach binarnych czy przy operacjach bitowych. Poprawne zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe dla programistów tworzących efektywne i czytelne aplikacje w C++.

Pytanie 15

Na ilustracji przedstawiono schemat rozmieszczenia elementów na stronie WWW. W której z jej sekcji zazwyczaj znajduje się stopka strony?

Ilustracja do pytania
A. 4
B. 1
C. 5
D. 2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 5 jest poprawna ponieważ w standardach projektowania stron internetowych stopka strony zazwyczaj znajduje się na dole każdej podstrony. Stopka to miejsce gdzie umieszczane są informacje takie jak prawa autorskie prywatność i linki do kontaktu. Dobrze zaprojektowana stopka może także zawierać skróty nawigacyjne które pomagają użytkownikowi szybko przemieszczać się po stronie. W praktyce projektanci stron WWW stosują podejście oparte na responsywnym designie co oznacza że stopka powinna być łatwo dostępna i czytelna na różnych urządzeniach. Wykorzystanie CSS Grid lub Flexbox pozwala na elastyczne zarządzanie układem strony co jest szczególnie przydatne przy projektowaniu stopki. Ponadto stopki są elementami które odpowiadają za spójność wizualną całej strony internetowej zapewniając użytkownikowi intuicyjne doświadczenie. Umieszczanie stopki w dolnej części strony jest zgodne z oczekiwaniami użytkowników co zwiększa użyteczność serwisu i pozytywnie wpływa na jego odbiór. Praktyczne zastosowanie tego podejścia można zauważyć na wielu profesjonalnych stronach gdzie stopka jest wyraźnie oddzielona i przejrzysta co ułatwia użytkownikowi odnalezienie potrzebnych informacji.

Pytanie 16

Aby na witrynie internetowej pokazać logo z przezroczystym tłem, należy użyć formatu

A. BMP
B. JPG
C. CDR
D. PNG

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Format PNG (Portable Network Graphics) jest najbardziej odpowiednim wyborem do wyświetlania logo z przezroczystym tłem na stronie internetowej. Główną zaletą formatu PNG jest jego zdolność do obsługi przezroczystości, co oznacza, że tło logo może być całkowicie przezroczyste, pozwalając na bezproblemowe wkomponowanie go w różnorodne tła. W praktyce oznacza to, że logo w formacie PNG nie będzie miało niepożądanych białych lub kolorowych ramek, co ma kluczowe znaczenie dla estetyki i profesjonalnego wyglądu strony. Dodatkowo, PNG obsługuje wysoką jakość obrazu oraz kompresję bezstratną, co pozwala na zachowanie detali w grafice. Format ten jest powszechnie stosowany w projektowaniu stron internetowych oraz aplikacji mobilnych, zwłaszcza w przypadku ikon i grafik, które wymagają zachowania wyrazistości i przezroczystości. Warto również wspomnieć, że PNG stał się standardem w branży, szczególnie w kontekście użycia w sieci, co czyni go najlepszym wyborem dla projektantów i deweloperów.

Pytanie 17

W przedstawionej regule CSS: h1 {color: blue} h1 symbolizuje

A. deklarację
B. wartość
C. selektor
D. klasę

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W podanej regule CSS, h1 {color: blue}, h1 jest selektorem, który identyfikuje elementy HTML, na które ma być zastosowany styl. Selektory są kluczowym elementem w CSS, ponieważ pozwalają na precyzyjne określenie, do których elementów stosować dane style. W tym przypadku h1 wskazuje na wszystkie nagłówki pierwszego poziomu w dokumentach HTML. Używając selektora h1, możemy na przykład zmienić kolor wszystkich tytułów na niebieski, co jest istotne dla poprawy estetyki i czytelności strony. Dobrą praktyką jest stosowanie odpowiednich selektorów, aby unikać niepotrzebnej redundancji w kodzie, co przyczynia się do lepszej wydajności ładowania strony. Zrozumienie selektorów CSS jest niezbędne do efektywnego stylizowania stron internetowych i jest zgodne z najlepszymi standardami w branży, takimi jak W3C. Na przykład, możemy również używać selektorów klas lub identyfikatorów, aby stosować różne style do konkretnych elementów, co pozwala na większą elastyczność i kontrolę nad wyglądem strony.

Pytanie 18

W instrukcji warunkowej w języku JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której zmienne a i b są większe od zera, przy czym zmienna b nie przekracza wartości 100. Taki warunek powinien być zapisany w następujący sposób:

A. if (a > 0 && b > 0 || b > 100) ...
B. if (a>0 || (b> 0 && b<100)) ...
C. if (a>0 || b> 0 || b > 100) ...
D. if (a > 0 && b > 0 && b < 100) ...

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Warunek zapisany jako 'if (a > 0 && b > 0 && b < 100)' jest prawidłowy, ponieważ spełnia wszystkie wymagane kryteria. Składnia tego wyrażenia logicznego wskazuje, że zarówno zmienna 'a' musi być większa od zera, jak i zmienna 'b' musi być większa od zera oraz mniejsza od 100. Użycie operatora '&&' (AND) oznacza, że wszystkie warunki muszą być spełnione, aby blok kodu wewnątrz instrukcji 'if' został wykonany. To jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania, które zalecają, aby warunki były wyraźnie zdefiniowane i logicznie powiązane, aby uniknąć nieporozumień i błędów. W praktycznych zastosowaniach, jeśli chcemy np. przyznać użytkownikowi dostęp do systemu tylko wtedy, gdy spełnione są konkretne kryteria, takie podejście zapewnia, że nasze instrukcje są wykonywane tylko w odpowiednich okolicznościach. Dodatkowo, definiując precyzyjnie nasze warunki, zwiększamy czytelność kodu, co jest kluczowe w projektach zespołowych, gdzie wiele osób może pracować nad tym samym kodem.

Pytanie 19

Jaką wartość wydrukuje na standardowe wyjście poniższy fragment kodu C++?

int obliczenia( int x ) {
x %= 3;
x++;
return x;
}

int main() {
std::cout<<obliczenia(32);
}
A. 32
B. 0
C. 3
D. 2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Program w języku C++ zawiera funkcję obliczenia która przyjmuje parametr x. Wewnątrz funkcji wykonuje się operacja modulo x %= 3 co oznacza że zmienna x zostanie zastąpiona resztą z dzielenia x przez 3. W przypadku liczby 32 reszta z dzielenia przez 3 wynosi 2 ponieważ 32 dzielone przez 3 daje 10 z resztą 2. Następnie wykonuje się operacja inkrementacji x++ co oznacza że wartość x zostanie zwiększona o 1. W efekcie końcowym x przyjmie wartość 3. Funkcja zwraca tę wartość a wynik zostanie wypisany na standardowym wyjściu za pomocą std::cout. Zrozumienie operacji modulo oraz inkrementacji jest kluczowe w wielu zastosowaniach programistycznych szczególnie w algorytmach które operują na cyklicznych strukturach danych lub wymagają regularnego zwiększania wartości liczbowych. Operacja modulo jest często wykorzystywana do ograniczania zakresu wartości do pewnego zakresu np. w implementacji cyklicznych kolejek lub obliczaniu dni tygodnia. Dobrą praktyką jest także zrozumienie jak operacje te wpływają na wydajność i czytelność kodu co jest istotne w kontekście dużych projektów programistycznych. Poprawna odpowiedź to 3 ponieważ odpowiada ona wyniku jaki zostanie wypisany przez program.

Pytanie 20

Na przedstawionej tabeli samochody wykonano zapytanie SQL SELECT

SELECT model FROM samochody WHERE rocznik = 2016;
idmarkamodelrocznikkolorstan
1FiatPunto2016czerwonybardzo dobry
2FiatPunto2002czerwonydobry
3FiatPunto2007niebieskibardzo dobry
4OpelCorsa2016grafitowybardzo dobry
5OpelAstra2003niebieskiporysowany lakier
6ToyotaCorolla2016czerwonybardzo dobry
7ToyotaCorolla2014szarydobry
8ToyotaYaris2004granatowydobry
A. Fiat, Opel, Toyota.
B. Punto, Corsa, Astra, Corolla, Yaris.
C. Punto, Corsa, Corolla.
D. Czerwony, grafitowy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Zapytanie SQL 'SELECT model FROM samochody WHERE rocznik = 2016' miało na celu wydobycie informacji o modelach samochodów z rocznika 2016 z tabeli 'samochody'. SQL (Structured Query Language) jest standardowym językiem służącym do manipulowania danymi w bazach danych. W tym przypadku, użyliśmy klauzuli WHERE do nakierowania zapytania na konkretne rekordy - te, dla których wartość w kolumnie 'rocznik' to 2016. Dlatego też poprawna odpowiedź to 'Punto, Corsa, Corolla', ponieważ to właśnie te modele samochodów są z rocznika 2016. To jest praktyczne zastosowanie zapytań SQL - pozwalają one na filtrowanie danych na podstawie konkretnych kryteriów. Dobrym zwyczajem jest tworzenie zapytań SQL, które są jak najbardziej precyzyjne, co przekłada się na efektywność i wydajność pracy z bazą danych.

Pytanie 21

Pole autor w tabeli ksiazka jest:

CREATE TABLE ksiazka (
id INT UNSIGNED NOT NULL AUTO_INCREMENT PRIMARY KEY,
tytul VARCHAR(200),
autor SMALLINT UNSIGNED NOT NULL,
CONSTRAINT `dane` FOREIGN KEY (autor) REFERENCES autorzy(id)
);
A. polem typu tekstowego zawierającym informacje o autorze
B. polem wykorzystanym w relacji z tabelą dane
C. kluczem obcym związanym z tabelą autorzy
D. kluczem podstawowym tabeli ksiazka

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pole autor w tabeli ksiazka jest kluczem obcym, co oznacza, że wskazuje na inne pole w innej tabeli - w tym przypadku na pole id w tabeli autorzy. Klucze obce są podstawowym mechanizmem relacyjnych baz danych, który umożliwia tworzenie związków między różnymi tabelami. Dobre praktyki w projektowaniu baz danych sugerują używanie kluczy obcych do zapewnienia integralności referencyjnej, co oznacza, że każde odniesienie do innej tabeli musi wskazywać na istniejący rekord. Dzięki temu unika się problemów z danymi, takich jak tzw. „osierocone” rekordy, które odwołują się do nieistniejących danych. W praktyce, gdy dodajemy nową książkę do tabeli ksiazka, musimy mieć pewność, że istnieje odpowiedni autor w tabeli autorzy. Takie podejście podnosi jakość danych i pozwala na bardziej złożone zapytania SQL, które mogą łączyć informacje z różnych tabel w sposób spójny i logiki. Klucze obce są także kluczowe w kontekście operacji takich jak aktualizacja czy usuwanie danych, ponieważ mogą automatycznie zaktualizować lub usunąć powiązane rekordy, co zapewnia integralność bazy danych.

Pytanie 22

Fragment kodu powyżej został napisany w języku JavaScript. Co należy umieścić w miejsce kropek, aby program przypisywał wartość 1 co trzeciemu elementowi w tablicy?

for (i = 0; i < T.length; ...)
{
    T[i] = 1;
}
A. i += 3
B. i =+ 3
C. i = 3
D. i ++ 3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to i += 3 ponieważ w języku JavaScript operator += służy do zwiększania wartości zmiennej o zadany krok. W kontekście pętli for oznacza to że po każdej iteracji zmienna i zostanie zwiększona o 3 co pozwala na przypisanie wartości 1 co trzeciemu elementowi w tablicy. Jest to standardowa praktyka przy iteracji co kilka elementów w tablicy. Użycie += jest preferowane ze względu na jego zwięzłość i czytelność co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi. W przypadku tablicy T użycie poprawnego inkrementu i += 3 umożliwi przypisanie wartości tylko do tych elementów które są indeksowane przez wielokrotności liczby 3. Dzięki temu kod jest bardziej czytelny i zgodny z zasadami DRY (Don't Repeat Yourself) pozwalając na efektywne operacje na strukturach danych. Przykładowo jeśli mamy tablicę o długości 9 to po wykonaniu pętli elementy o indeksach 0 3 i 6 zostaną ustawione na wartość 1 co pozwala na efektywne zarządzanie pamięcią i czasem obliczeniowym. Tego typu konstrukcje są podstawą wielu algorytmów iteracyjnych.

Pytanie 23

Który semantyczny znacznik języka HTML 5 może wystąpić tylko raz na stronie?

A. <article>
B. <main>
C. <header>
D. <section>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to <main>, bo zgodnie ze specyfikacją HTML5 ten znacznik powinien pojawić się w dokumencie najwyżej raz. Element <main> reprezentuje główną, unikalną treść strony, czyli to, co jest najważniejsze dla konkretnego adresu URL. Przeglądarki, czytniki ekranu i inne narzędzia asystujące zakładają, że istnieje jedno główne miejsce, do którego użytkownik może szybko „przeskoczyć”, omijając nagłówek, menu czy stopkę. Dlatego pojedynczy <main> ma duże znaczenie dla dostępności (a11y) i użyteczności serwisu. W praktyce dobrym wzorcem jest struktura: <header> na górę, poniżej <nav> (jeśli jest), potem jeden <main>, a w nim np. <article>, <section>, <aside>, a na końcu <footer>. Wewnątrz <main> możesz mieć kilka artykułów, sekcji, nawet różne widoki aplikacji SPA, ale sam <main> jest tylko jeden. Moim zdaniem warto od początku wyrabiać sobie nawyk: dokładnie jeden <main> na stronę i absolutnie nie zagnieżdżać go wewnątrz <header>, <footer> czy <article>. To jest też zgodne z dobrymi praktykami SEO – wyszukiwarki łatwiej rozumieją, co jest esencją danej podstrony. Dodatkowo, wiele frameworków front‑endowych i systemów CMS zakłada w layoutach pojedynczy kontener na treść główną, który semantycznie powinien być właśnie <main>, a nie np. zwykłym <div id="content">. Taka semantyka sprawia, że kod wygląda czyściej, jest bardziej przyszłościowy i po prostu profesjonalny.

Pytanie 24

Jakie jest polecenie SQL, które pozwala na usunięcie bazy danych o nazwie firma?

A. DROP DATABASE firma;
B. DROP firma;
C. ALTER firma DROP DATABASE;
D. ALTER firma DROP;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'DROP DATABASE firma;' jest poprawnym poleceniem SQL, które służy do usunięcia bazy danych o nazwie 'firma'. Używanie polecenia 'DROP DATABASE' jest standardową praktyką w SQL, która zapewnia usunięcie całej struktury bazy danych, łącznie z wszystkimi tabelami, widokami, procedurami składowanymi oraz danymi. Jest to istotne w kontekście zarządzania bazami danych, gdyż przed wykonaniem takiego polecenia zaleca się wykonanie kopii zapasowej, aby uniknąć utraty danych. W praktyce, administratorzy baz danych używają tego polecenia w sytuacjach, gdy zachodzi potrzeba całkowitego usunięcia bazy danych, np. w przypadku dekompozycji projektu, migracji do innej bazy lub po zakończeniu testów w środowisku deweloperskim. Standardy SQL, takie jak ANSI SQL, definiują 'DROP DATABASE' jako część zestawu operacji DDL (Data Definition Language), co podkreśla jego znaczenie w kontekście strukturalnym zarządzania danymi.

Pytanie 25

Która jednostka miary CSS ma charakter względny i wyraża wielkość proporcjonalną do rozmiaru aktualnej czcionki?

A. px
B. em
C. pt
D. in

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna jest jednostka „em”, bo w CSS jest to jednostka względna, która odnosi się do aktualnego rozmiaru czcionki elementu. Mówiąc prościej: 1em to 100% bieżącego font-size. Jeśli na przykład dla body ustawisz font-size: 16px, to 1em w środku body będzie równe 16px, 2em to 32px, 0.75em to 12px itd. Co ważne, w wielu projektach stosuje się em właśnie po to, żeby interfejs był elastyczny i skalował się razem z tekstem. Dzięki temu, gdy użytkownik zwiększy rozmiar czcionki w przeglądarce, odstępy, marginesy czy wcięcia oparte na em też się proporcjonalnie zmienią. To jest zgodne z dobrymi praktykami dostępności (WCAG) i ogólnie z nowoczesnym podejściem do RWD. Moim zdaniem em jest szczególnie wygodne do definiowania np. paddingów i line-height w komponentach, które mają być spójne wizualnie niezależnie od miejsca użycia. Na przykład: przycisk może mieć font-size: 1rem, padding: 0.5em 1em; wtedy gdy zmienisz rozmiar tekstu w tym przycisku, jego wewnętrzne odstępy automatycznie się dostosują. To dość eleganckie i bardzo często spotykane w profesjonalnych arkuszach stylów. W odróżnieniu od jednostek absolutnych, takich jak px, pt czy in, em zawsze patrzy na kontekst – czyli na bieżący element lub jego rodzica, w zależności od właściwości. W efekcie projekt jest bardziej responsywny, a kod CSS łatwiej utrzymać i ponownie wykorzystać w różnych miejscach serwisu.

Pytanie 26

Dostępna jest tabela uczniowie, która zawiera pól id, imie, nazwisko, data_ur (format rrrr-mm-dd). Które zapytanie w SQL wyświetli tylko imiona oraz nazwiska uczniów urodzonych w roku 2001?

A. SELECT * FROM uczniowie WHERE data_ur like "2001"
B. SELECT imie, nazwisko FROM uczniowie WHERE data_ur like "2001-%-%"
C. SELECT id, imie, nazwisko, data_ur FROM uczniowie WHERE data_ur like "2001-*-*"
D. SELECT * FROM uczniowie WHERE data_ur == 2001-%-%

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybrana odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje odpowiednią składnię SQL do wyszukania imion i nazwisk uczniów, których data urodzenia przypada na rok 2001. Użycie klauzuli 'LIKE' wraz z wzorcem '2001-%-%' jest kluczowe – znak '%' w SQL reprezentuje dowolny ciąg znaków (w tym również brak znaków). Oznacza to, że jakiekolwiek miesiące i dni mogą występować po roku '2001', co jest zgodne z formatem daty 'rrrr-mm-dd'. Tego typu zapytania są używane w praktycznych zastosowaniach w bazach danych, na przykład przy tworzeniu raportów dotyczących uczniów, którzy urodzili się w określonym roku. Umożliwia to efektywne zarządzanie danymi i przyspiesza proces analizy, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie przetwarzania danych. W kontekście SQL, selekcja konkretnych kolumn, takich jak 'imie' i 'nazwisko', jest bardziej efektywna niż pobieranie wszystkich danych, co może być istotne w przypadku większych zestawów danych. Warto również zwrócić uwagę na znaczenie odpowiedniego formatowania dat, co jest kluczowe dla poprawności zapytań do baz danych.

Pytanie 27

Co można powiedzieć o stylu hiperłącza na podstawie opisu CSS, zakładając, że żadne inne style nie zostały zdefiniowane?

a:link {
  color: green;
  text-decoration: none;
}

a:hover {
  color: red;
  text-decoration: underline;
}
A. Hiperłącze jest zawsze podkreślone.
B. Tekst odwiedzonego hiperłącza jest koloru czerwonego.
C. Gdy kursor znajdzie się na obszarze hiperłącza, pojawia się podkreślenie i tekst przyjmuje kolor czerwony.
D. Gdy hiperłącze jest nieodwiedzone, jego tekst jest koloru niebieskiego z podkreśleniem.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest poprawna. W przypadku hiperłącza, w momencie, gdy kursor znajduje się na obszarze hiperłącza, pojawia się podkreślenie i tekst przyjmuje kolor czerwony. Jest to efekt zastosowania stylu CSS w stanie 'hover'. Styl ten umożliwia dynamiczną zmianę wyglądu elementu, kiedy kursor myszy znajduje się nad nim. Jest to praktyka powszechnie stosowana w celu zwiększenia użyteczności i interaktywności stron internetowych. Dobrą praktyką jest również zapewnienie kontrastu między kolorem tła a tekstem dla lepszej czytelności. W tym przypadku, kolor tekstu zmienia się na czerwony, co zapewnia wyraźny kontrast i zwraca uwagę użytkownika. Równocześnie dodanie podkreślenia jest dodatkowym wizualnym wskaźnikiem, że dany element jest hiperłączem. Zastosowanie takiego stylu pozwala na intuicyjne i efektywne poruszanie się po stronie internetowej.

Pytanie 28

W języku JavaScript funkcja getElementById odnosi się do

A. zmiennej numerycznej
B. klasy zdefiniowanej w CSS
C. elementu HTML z określoną nazwą klasy
D. elementu HTML z podanym id

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda getElementById w języku JavaScript jest kluczowym narzędziem do manipulacji DOM (Document Object Model), które pozwala deweloperom na łatwe odwoływanie się do konkretnych elementów HTML za pomocą ich atrybutu id. Dzięki temu, możemy dynamicznie zmieniać treść, style lub atrybuty tych elementów, co jest niezwykle przydatne w tworzeniu interaktywnych stron internetowych. Na przykład, jeśli mamy element HTML z atrybutem id='header', możemy użyć `document.getElementById('header')` do uzyskania do niego dostępu. To podejście jest zgodne z zasadami poprawnej struktury HTML, gdzie atrybut id powinien być unikalny w obrębie dokumentu. Rekomendowane jest, aby id było zrozumiałe i jasno określało zawartość elementu, co ułatwia późniejszą nawigację i skrypty, a także poprawia dostępność strony. W praktyce, korzystając z getElementById, możemy na przykład zmieniać tekst nagłówka: `document.getElementById('header').innerText = 'Nowy nagłówek';`.

Pytanie 29

Która komenda pozwala na przesłanie tekstu do przeglądarki?

A. echo
B. break
C. exit
D. type

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'echo' jest poprawna, ponieważ ta instrukcja służy do generowania tekstu, który jest przesyłany do przeglądarki w kontekście skryptów PHP. Echo jest jedną z najprostszych i najczęściej używanych funkcji do wyświetlania danych na stronie internetowej, co jest kluczowym elementem w budowaniu dynamicznych aplikacji webowych. Przykład zastosowania: w prostym skrypcie PHP możemy użyć echo do wyświetlenia powitania użytkownika: <?php echo 'Witaj, użytkowniku!'; ?>. Dzięki temu, użytkownicy mogą interaktywnie odbierać informacje, co jest istotne dla doświadczenia użytkownika. W praktyce, zastosowanie echo ma również znaczenie w kontekście bezpieczeństwa aplikacji, ponieważ prawidłowe zarządzanie danymi wyjściowymi ochroni przed atakami typu XSS, gdyż pozwala na odpowiednie filtrowanie i kodowanie danych, które są wyświetlane przeglądarki. W branży zaleca się stosowanie echo w połączeniu z odpowiednimi standardami zabezpieczeń, aby zapewnić najwyższą jakość i bezpieczeństwo aplikacji webowych.

Pytanie 30

Zaprezentowano tabelę stworzoną za pomocą kodu HTML, bez zastosowania stylów CSS. Która część kodu HTML odnosi się do pierwszego wiersza tabeli?

Ilustracja do pytania
A. B
B. A
C. C
D. D

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź D jest prawidłowa, ponieważ używa znaczników <th> do zdefiniowania nagłówków kolumn w tabeli. Znaczniki <th> są używane w tabelach HTML do określania komórek nagłówkowych, które domyślnie są pogrubione i wyśrodkowane. Taki format jest zgodny z zasadami dostępności i użyteczności, ponieważ przeglądarki i czytniki ekranowe traktują <th> jako nagłówki, co poprawia zrozumienie struktury tabeli przez użytkowników. Znaczniki <b> w <th> dodatkowo stylizują tekst, co jest zgodne z przedstawionym obrazem. Używanie odpowiednich znaczników semantycznych to dobra praktyka, która zwiększa czytelność kodu i wspiera dostępność. W kontekście praktycznym, poprawne użycie <th> umożliwia lepsze formatowanie i interpretację danych w tabeli podczas renderowania w przeglądarkach, a także wspiera responsywne projektowanie, gdzie układ tabeli automatycznie dostosowuje się do różnych rozmiarów ekranów. Dlatego korzystanie z <th> do definiowania pierwszego wiersza jako nagłówka jest zgodne z najlepszymi praktykami projektowania stron internetowych.

Pytanie 31

Sklep online używa tabeli faktury. W trakcie generowania faktury pole dataPlatnosci nie zawsze zostaje uzupełnione. Aby to skorygować, na zakończenie dnia trzeba wpisać bieżącą datę do rekordów, w których to pole nie jest wypełnione. Można to osiągnąć za pomocą kwerendy

A. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURTIME() WHERE dataPlatnosci IS NOT NULL;
B. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataPlatnosci IS NULL;
C. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataplatnosci = '0000-00-00';
D. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURTIME() WHERE id = 3;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, którą wybrałeś, jest jak najbardziej trafna. Kwerenda UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataPlatnosci IS NULL rzeczywiście aktualizuje pole dataPlatnosci w tabeli faktur, ale tylko wtedy, gdy jest ono puste. Super, że korzystasz z CURDATE(), bo to daje nam bieżącą datę. W SQL ważne jest, żeby nie tracić czasu na aktualizowanie wierszy, które już mają datę. Dobrze widzieć, że zastosowałeś IS NULL, bo to pozwala uniknąć kłopotów z porównywaniem dat i wydobywaniem takich wartości jak '0000-00-00', co na pewno by namieszało z interpretacją. Twoje podejście jest zgodne z tym, co powinno być w bazach danych – minimalizowanie zbędnych danych i dbanie o ich spójność. Z mojego doświadczenia, zawsze lepiej korzystać z funkcji datowych, bo to pozwala mieć pewność, że wprowadzane wartości są aktualne i pasują do reszty aplikacji.

Pytanie 32

Z tabel Klienci oraz Uslugi należy wyodrębnić tylko imiona klientów oraz odpowiadające im nazwy usług, które kosztują więcej niż 10 zł. Kwerenda uzyskująca te informacje ma formę

Ilustracja do pytania
A. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = klienci.id
B. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = uslugi_id WHERE cena > 10
C. SELECT imie, nazwa FROM klienci, uslugi WHERE cena < 10
D. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = uslugi_id

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 4 jest prawidłowa, ponieważ prawidłowo wykorzystuje składnię SQL do połączenia dwóch tabel oraz filtrowania danych na podstawie podanego warunku. Kwerenda używa JOIN, aby połączyć tabele Klienci i Uslugi na podstawie wspólnej kolumny uslugi_id, co jest zgodne z zasadami relacyjnej bazy danych, gdzie klucz obcy w jednej tabeli odnosi się do klucza głównego w innej tabeli. Następnie, kwerenda stosuje filtrację WHERE cena > 10, co pozwala na wybór tylko tych rekordów, gdzie cena usługi przekracza 10 zł. Jest to zgodne z praktyką selektywnego pobierania danych, co jest kluczowe w optymalizacji zapytań i skutecznym zarządzaniu zasobami bazy danych. Zastosowanie takich technik jest standardem w branży, umożliwiając efektywne zarządzanie dużymi zbiorami danych oraz zwiększenie wydajności aplikacji poprzez ograniczenie liczby zwracanych wierszy do tych, które spełniają określone kryteria. Zrozumienie i umiejętność implementacji takich zapytań SQL to podstawowa umiejętność dla specjalistów IT pracujących z bazami danych.

Pytanie 33

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. grupowania.
B. wykluczenia.
C. części wspólnej.
D. sumy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno. Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji. Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 34

Aby właściwie skomentować podaną linię kodu w JavaScript, należy po znakach // wpisać opis

document.getElementById("napis").innerHTML = Date(); //
A. wyświetlenie daty i czasu w znaczniku o id = napis
B. zmiana stylu atrybutu innerHTML
C. wyświetlenie tekstu "Date()" w znaczniku o id = napis
D. nieprawidłowe dane

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod JavaScript document.getElementById('napis').innerHTML=Date(); służy do dynamicznego umieszczania aktualnej daty i czasu w elemencie HTML o podanym id napis. Funkcja Date() bez argumentów zwraca obiekt reprezentujący bieżącą datę i czas w formie czytelnej dla człowieka. Użycie innerHTML pozwala na modyfikację zawartości HTML elementu, co jest wykorzystywane w wielu aplikacjach internetowych do dynamicznej aktualizacji wyświetlanych danych. Przykładem praktycznego zastosowania może być wyświetlanie aktualnego czasu na stronie głównej lub w aplikacjach pogodowych. Zgodnie z dobrymi praktykami, należy jednak pamiętać, że innerHTML zastępuje całą zawartość wewnętrzną elementu, co może prowadzić do utraty danych, jeśli nie jest używane ostrożnie. Ważne jest również, aby pamiętać o zasadach bezpieczeństwa dotyczących manipulacji DOM, aby unikać luk umożliwiających ataki XSS. Dlatego też warto stosować się do zasady minimalizmu zmian w DOM oraz zawsze weryfikować przetwarzane dane.

Pytanie 35

Jaką funkcję agregującą można zastosować, aby uzyskać ilość rekordów?

A. AVG
B. COUNT
C. NUMBER
D. SUM

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja agregująca COUNT jest używana w bazach danych do zwracania liczby rekordów spełniających określone kryteria. Jest to jedna z podstawowych funkcji agregujących, która pozwala na szybkie uzyskanie informacji o objętości danych w tabeli. Na przykład, w zapytaniu SQL, które ma na celu policzenie liczby wszystkich klientów w tabeli "klienci", możemy użyć: SELECT COUNT(*) FROM klienci. Zwróci to całkowitą liczbę rekordów. Funkcja COUNT może być również używana z warunkami, co pozwala na bardziej zaawansowane analizy, takie jak: SELECT COUNT(*) FROM klienci WHERE kraj = 'Polska', co policzy tylko tych klientów, którzy są z Polski. W praktyce, COUNT jest nieoceniony w raportowaniu i analizie danych, umożliwiając analitykom i programistom szybkie zrozumienie struktury danych. Dobra praktyka to zawsze stosować COUNT w kontekście grupowania danych przy użyciu klauzuli GROUP BY, co pozwala na uzyskanie liczby rekordów w poszczególnych grupach.

Pytanie 36

Funkcjonalność obejmującą edycję kodu źródłowego, jego kompilację, tworzenie zasobów programu, baz danych i komponentów udostępnia

A. debugger
B. środowisko IDE
C. Notpead++
D. PhpMyAdmin

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to środowisko IDE, czyli Integrated Development Environment. To właśnie IDE łączy w jednym narzędziu kilka kluczowych funkcji: edycję kodu źródłowego z podświetlaniem składni, systemem podpowiedzi (intellisense), często także automatyczne formatowanie kodu; kompilację lub uruchamianie programu (np. budowanie projektu w C#, Javie czy C++ jednym kliknięciem); zarządzanie zasobami aplikacji, takimi jak pliki konfiguracyjne, grafiki, szablony, pliki językowe; integrację z systemami kontroli wersji typu Git; a w wielu przypadkach też kreatory do tworzenia baz danych, modeli ORM, migracji i komponentów aplikacji. W praktyce, gdy programista pracuje w Visual Studio, IntelliJ IDEA, PhpStorm czy Eclipse, to właśnie korzysta z IDE. Z mojego doświadczenia, w pracy zespołowej korzystanie z IDE jest dziś standardem branżowym, bo przyspiesza development, zmniejsza liczbę błędów i ułatwia utrzymanie dużych projektów. IDE bardzo często ma wbudowany debugger, profiler, narzędzia do testów jednostkowych, integrację z serwerami aplikacyjnymi czy kontenerami (np. Docker). Dobre praktyki mówią, żeby wykorzystywać możliwości IDE maksymalnie: skróty klawiaturowe, refaktoryzację (automatyczna zmiana nazwy metody, wyodrębnianie funkcji), inspekcje kodu i linters. W projektach webowych IDE potrafi też generować szkielet aplikacji, podpowiadać składnię HTML, CSS, JavaScript i PHP, a nawet integrować się z narzędziami bazodanowymi, dzięki czemu można z jednego miejsca zarządzać kodem, strukturą bazy i konfiguracją serwera. Dlatego właśnie tylko odpowiedź „środowisko IDE” spełnia cały opis zawarty w pytaniu.

Pytanie 37

Jak nazywa się proces, w trakcie którego identyfikuje się oraz eliminuje błędy w kodzie źródłowym aplikacji?

A. standaryzacja
B. Debugowanie
C. Kompilacja
D. Normalizacja

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Debugowanie to proces, który polega na identyfikacji, analizie i usuwaniu błędów w kodzie źródłowym programów. Jest to kluczowy etap w cyklu życia oprogramowania, który zapewnia, że aplikacje działają zgodnie z zamierzonymi specyfikacjami. W praktyce debugowanie może obejmować różnorodne techniki, takie jak używanie narzędzi do analizy statycznej, wykonanie testów jednostkowych oraz korzystanie z debuggerów, które pozwalają na śledzenie wykonania kodu w czasie rzeczywistym. Dobre praktyki debugowania obejmują dokumentowanie napotkanych błędów, co może ułatwić ich ponowne wystąpienie oraz szybsze ich usunięcie w przyszłości. Debugowanie nie tylko poprawia jakość kodu, ale również ułatwia rozwój i utrzymanie oprogramowania, co jest zgodne z zasadami Agile i DevOps, gdzie ciągła integracja i dostarczanie są kluczowymi elementami procesu. W ten sposób debugowanie stanowi integralną część programowania, która wpływa na wydajność i stabilność tworzonych aplikacji.

Pytanie 38

Który atrybut pozwala na wskazanie lokalizacji pliku graficznego w znaczniku <img>?

A. href
B. src
C. alt
D. link

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut 'src' w znaczniku <img> jest kluczowy, ponieważ określa lokalizację pliku graficznego, który ma być wyświetlany na stronie. Oznacza to, że wartość tego atrybutu to URL (Uniform Resource Locator), który wskazuje na lokalizację obrazu w internecie lub na lokalnym serwerze. Przykładowo, jeśli chcemy wyświetlić obrazek o nazwie 'zdjecie.jpg' znajdujący się w folderze 'obrazy', użyjemy: <img src='obrazy/zdjecie.jpg' alt='Opis obrazka'>. Zastosowanie odpowiedniego atrybutu 'src' jest zgodne z najlepszymi praktykami HTML, co zapewnia, że przeglądarki internetowe prawidłowo interpretują nasze zamierzenia co do wyświetlania treści wizualnych. Nieprawidłowe określenie lokalizacji obrazu może prowadzić do błędów '404 Not Found', co negatywnie wpływa na doświadczenie użytkownika. Dobrze zaprojektowane strony internetowe powinny również uwzględniać atrybut 'alt', który zapewnia dostępność oraz opisuje zawartość obrazu osobom korzystającym z czytników ekranu, ale to 'src' jest odpowiedzialny za wyświetlanie samego obrazu.

Pytanie 39

Aby zoptymalizować operacje na bazie danych, należy stworzyć indeksy dla pól, które są często wyszukiwane lub sortowane?

A. stworzyć osobną tabelę przechowującą tylko te pola.
B. utworzyć indeks.
C. dodać klucz obcy.
D. dodać więzy integralności.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Indeksowanie to kluczowy mechanizm optymalizacji wydajności baz danych. Indeksy pozwalają na szybsze wyszukiwanie, sortowanie oraz filtrowanie danych, co znacząco poprawia czas reakcji na zapytania. Kiedy tworzymy indeks na kolumnach, które są często używane w klauzulach WHERE, ORDER BY lub JOIN, silnik bazy danych może szybciej zlokalizować potrzebne dane, minimalizując czas przeszukiwania. Na przykład, w bazie danych o dużej liczbie rekordów, wyszukiwanie konkretnego użytkownika bez indeksu może wymagać przeszukania całej tabeli, co jest czasochłonne. W przypadku dodania indeksu do kolumny 'username', zapytanie SELECT * FROM users WHERE username = 'janek' będzie mogło wykorzystać indeks, aby natychmiastowo znaleźć odpowiedni rekord. Zgodnie z dokumentacją SQL Server i MySQL, indeksowanie jest również zalecane w przypadku kolumn, które są często modyfikowane, ponieważ pozwala na utrzymanie wysokiej wydajności przy dużych zbiorach danych. Indeksy mogą być zarówno unikalne, jak i nieunikalne, a ich odpowiednie zaplanowanie jest kluczowe dla zachowania równowagi między szybkością przetwarzania a wydajnością operacji zapisu. Ostatecznie, optymalizacja bazy danych za pomocą indeksów to niezbędny krok dla każdej aplikacji wymagającej efektywnego zarządzania danymi.

Pytanie 40

Którą czynność gwarantującą poprawne wykonanie przedstawionego kodu JavaScript należy wykonać przed pętlą?

var text;
for(var i=0; i<tab.length; i++ ){
    text+=tab[i] + "<br>";
}
A. Zadeklarować zmienną i
B. Zainicjować zmienną text
C. Upewnić się, że text jest typu string
D. Sprawdzić długość tablicy tab

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przedstawionym kodzie JavaScript kluczowe jest zainicjowanie zmiennej 'text' przed rozpoczęciem pętli for. Zmienna ta ma za zadanie zbierać wartości z tablicy 'tab' i konkatenuje je w formie tekstu z dodanym znacznikiem HTML <br>, który służy do łamania linii w przeglądarkach. Gdyby zmienna 'text' nie została zainicjowana, kod próbowałby wykonać operację konkatenacji na niezainicjowanej zmiennej, co skutkowałoby błędem. W JavaScript, zmienne, które nie zostały zainicjowane, mają wartość 'undefined', co może prowadzić do nieprzewidywalnych rezultatów. Dlatego przed pętlą, konieczne jest przypisanie zmiennej 'text' wartości początkowej, na przykład pustego łańcucha: text = ''. Dzięki temu, każda kolejna iteracja pętli doda nowy element tablicy do 'text' w sposób zgodny z zamierzeniem. Praktycznie, inicjalizowanie zmiennej jest fundamentalną praktyką w programowaniu, która zapobiega błędom oraz zapewnia klarowność kodu, co jest zgodne z najlepszymi standardami programowania.