Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik architektury krajobrazu
Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Data rozpoczęcia: 7 lutego 2026 19:06
Data zakończenia: 7 lutego 2026 19:28

Egzamin zdany!

Wynik: 30/40 punktów (75,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Kiedy najlepiej zaplanować sadzenie cebul zimowitów?

A. X/XI

B. IV/V

C. VII/VIII

D. IX/X

Sadzenie cebul zimowitów w lipcu czy sierpniu to dobry pomysł! Właśnie w tym czasie te rośliny przechodzą w stan spoczynku i lubią mieć spokój, żeby dobrze się ukorzenić przed zimą. Pamiętaj tylko, że zimowity wolą gleby, które dobrze przepuszczają wodę i są bogate w składniki odżywcze. Dzięki temu będą zdrowo rosnąć. Jak posadzisz je o czasie, to korzenie zdążą się dobrze rozwinąć i wiosną możesz liczyć na ładne kwitnienie. Jeśli cebule posadzisz w lipcu, będą miały czas na aklimatyzację w ziemi i przetrwają zimę — to wskazówki, które potwierdzają ogrodnicy. No i pamiętaj, warto także na początku dobrze je podlać, żeby miały wszystko, czego potrzebują do rozwoju.

Pytanie 2

Zgodnie z normą PN-B-01027 we fragmencie planu inwentaryzacyjnego zaznaczono

A. drzewo liściaste projektowane.

B. drzewo iglaste projektowane.

C. drzewo iglaste istniejące.

D. drzewo liściaste istniejące.

Poprawna odpowiedź to drzewo iglaste projektowane, zgodnie z normą PN-B-01027. W tej normie symbole graficzne mają ścisłe przypisania do określonych typów roślinności, co jest niezwykle istotne w kontekście inwentaryzacji i projektowania terenów zieleni. Symbol, który przedstawia drzewo iglaste projektowane, składa się z okręgu z sześcioma liniami wychodzącymi na zewnątrz oraz krzyżem w środku, co jednoznacznie wskazuje na ten typ drzewa. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być projektowanie parków miejskich, gdzie istotne jest różnicowanie między drzewami istniejącymi a projektowanymi. Właściwe klasyfikowanie drzew wpływa na planowanie przestrzenne, konserwację zieleni oraz zarządzanie ekosystemem. W praktyce, znajomość takich standardów pozwala na skuteczniejsze podejmowanie decyzji w zakresie ochrony środowiska i urbanistyki, co jest kluczowe dla zrównoważonego rozwoju. Dodatkowo, prawidłowe oznakowanie typów drzew na planach inwentaryzacyjnych wspiera komunikację między projektantami a wykonawcami, co jest niezbędne dla realizacji projektów zgodnych z założeniami.

Pytanie 3

Krajobraz wewnętrzny, którego proporcja otwarcia ścian wynosi od 30% do 60%, to typ wnętrza

A. obiektywnego

B. subiektywnego

C. konkretnego

D. otwartego

Wnętrze krajobrazowe obiektywne definiuje się jako takie, którego otwarcie ścian wynosi między 30% a 60%. W kontekście architektury krajobrazu i urbanistyki, ten typ wnętrza charakteryzuje się równowagą między zamkniętością a otwartością, co pozwala na stworzenie harmonijnego związku między obiektem a otoczeniem. Przykłady zastosowania obejmują przestrzenie publiczne, takie jak parki czy ogrody, które powinny być zaprojektowane z myślą o tym, aby umożliwić użytkownikom dostrzeganie zarówno elementów naturalnych, jak i stworzonych przez człowieka. W praktyce architektonicznej, dążenie do obiektywności wnętrza krajobrazowego może również odnosić się do zasad ekologicznych, gdzie otwarte przestrzenie sprzyjają wszystkim użytkownikom, w tym dzikiej przyrodzie. Dlatego istotne jest zrozumienie, że projektowanie obiektów w tych limitach otwarcia sprzyja nie tylko estetyce, ale również funkcjonalności i zgodności z dobrymi praktykami zrównoważonego rozwoju.

Pytanie 4

Jakie obszary zieleni określane są mianem parków leśnych, które pełnią rolę uzupełniającą dla miejskich terenów wypoczynkowych?

A. Rezerwaty przyrody

B. Lasy komunalne

C. Ogrody jordanowskie

D. Lasy gospodarcze

Odpowiedzi wskazujące na lasy produkcyjne, parki narodowe oraz ogrody jordanowskie nie są właściwe w kontekście pytania o tereny zieleni nazywane parkami leśnymi, które pełnią rolę uzupełniającą dla terenów rekreacyjnych w miastach. Lasy produkcyjne są zarządzane głównie z myślą o pozyskiwaniu surowca drzewnego, co ogranicza ich funkcje rekreacyjne. Ich głównym celem jest produkcja drewna, a nie zapewnienie mieszkańcom przestrzeni do wypoczynku. Parki narodowe, z kolei, mają na celu ochronę unikalnych ekosystemów i bioróżnorodności, co sprawia, że dostęp do nich może być ograniczony. Zaletą parków narodowych jest ich ochrona przyrody, ale ich funkcje rekreacyjne są ograniczone przez regulacje prawne, które mają na celu zachowanie przyrody. Ogrody jordanowskie są przestrzeniami zaprojektowanymi dla dzieci, aby mogły się bawić i rozwijać, jednak nie są one terenami leśnymi, a ich funkcja jest inna niż lasów komunalnych. Właściwe zrozumienie definicji i funkcji różnych typów terenów zieleni jest kluczowe, aby móc skutecznie planować i zarządzać przestrzenią miejską oraz promować zrównoważony rozwój miast.

Pytanie 5

Jaki chwast przedstawiono na zdjęciu?

A. Babkę lancetowatą.

B. Perz właściwy.

C. Mniszek lekarski.

D. Komosę białą.

Mniszek lekarski (Taraxacum officinale) jest rośliną znaną z charakterystycznych, intensywnie żółtych kwiatów oraz liści tworzących rozetę. Ta roślina jest powszechnie uznawana za chwast, ale jednocześnie ma wiele zastosowań w medycynie ludowej oraz kuchni. Liście mniszka są bogate w witaminy A, C i K, a także minerały, takie jak żelazo i wapń. Mogą być stosowane w sałatkach, herbatach czy jako składnik zup, co czyni je cennym źródłem składników odżywczych. Ponadto, mniszek lekarski ma właściwości moczopędne i wspiera procesy detoksykacyjne organizmu. Zgodnie z najlepszymi praktykami w dziedzinie zrównoważonego rozwoju, warto pielęgnować i stosować lokalne rośliny, takie jak mniszek, zamiast sięgać po drogie suplementy diety.

Pytanie 6

Na przedstawionym przekroju konstrukcyjnym murka oporowego, izolację przeciwwilgociową oznaczono numerem

A. 4

B. 1

C. 2

D. 3

Izolacja przeciwwilgociowa, oznaczona numerem 1 na przekroju murka oporowego, odgrywa kluczową rolę w ochronie konstrukcji przed niekorzystnym wpływem wilgoci. W praktyce, zastosowanie takiej izolacji jest szczególnie istotne w obszarach narażonych na podciąganie kapilarne wód gruntowych. Odpowiednia izolacja nie tylko zabezpiecza mury przed zawilgoceniem, ale również zapobiega powstawaniu pleśni oraz innych uszkodzeń strukturalnych. W kontekście standardów budowlanych, zgodnie z normą PN-EN 1997-1:2008, uwzględnienie izolacji przeciwwilgociowej w projektowaniu murków oporowych jest niezbędne dla zapewnienia ich trwałości. Izolację tę można realizować za pomocą różnorodnych materiałów, takich jak folie polietylenowe czy specjalne masy uszczelniające, co pozwala na dostosowanie się do warunków lokalnych oraz specyfikacji technicznych. Właściwy dobór i umiejscowienie izolacji przeciwwilgociowej to klucz do efektywnego funkcjonowania murków oporowych, co potwierdzają liczne analizy inżynieryjne oraz praktyka budowlana.

Pytanie 7

Służy do rekreacyjnych spacerów i relaksu, znajduje się w pobliżu wody, a zazwyczaj równolegle przebiega ścieżka komunikacji drogowej. Opis ten dotyczy

A. deptaka.

B. bulwaru.

C. parku.

D. promenady.

Bulwar to przestrzeń rekreacyjna, która zwykle znajduje się wzdłuż rzek, jezior lub mórz, przeznaczona głównie do spacerów i wypoczynku. Opis wskazuje na jego funkcję jako miejsca, gdzie ludzie mogą spędzać czas na świeżym powietrzu, ciesząc się otoczeniem przyrody oraz widokiem na wodę. Bulwary często są projektowane z myślą o estetyce i funkcjonalności, co oznacza, że mogą być wyposażone w ławki, oświetlenie, zieleń oraz elementy małej architektury, co sprzyja relaksowi i integracji społecznej. Dodatkowo, bulwary często są przystosowane do komunikacji kołowej, co pozwala na łatwy dostęp i połączenie z innymi częściami miasta. Przykładem może być bulwar nad Wisłą w Warszawie, gdzie mieszkańcy i turyści mogą korzystać z trasy spacerowej, a także licznych atrakcji kulturalnych. Bulwary są zgodne z urbanistycznymi trendami zrównoważonego rozwoju, które koncentrują się na tworzeniu przestrzeni publicznych sprzyjających zdrowemu stylowi życia.

Pytanie 8

Do podlewania trawników na obiektach sportowych powinno się wykorzystać

A. zamgławianie

B. deszczowanie

C. nawadnianie kropelkowe

D. nawadnianie grawitacyjne

Zastosowanie zamgławiania jako metody nawadniania muraw na boiskach sportowych jest niewłaściwe, mimo że technika ta może być efektywna w innych kontekstach, takich jak nawadnianie szklarni czy upraw intensywnych. Zamgławianie polega na tworzeniu mgły wodnej, która osiada na roślinach; jednak w przypadku boisk sportowych, potrzebna jest znacznie większa ilość wody, aby skutecznie nawilżyć glebę i zapewnić odpowiednie warunki wzrostu trawy. Zamgławianie nie dostarcza wody na głębokość, co jest kluczowe dla zdrowia korzeni trawy. Warto również zauważyć, że nawadnianie grawitacyjne, które opiera się na naturalnym przepływie wody, jest mało efektywne na większych obszarach, jak boiska sportowe, gdzie nierówności terenu mogą prowadzić do nierównomiernego nawadniania. Z kolei nawadnianie kropelkowe, mimo że jest doskonałe dla upraw roślin w ogrodnictwie, nie sprawdzi się w przypadku muraw, ponieważ potrzebna jest bardziej jednorodna i rozległa aplikacja wody, aby pokryć całą powierzchnię boiska. Powszechnym błędem jest utożsamianie różnych metod nawadniania z ich efektywnością w różnych zastosowaniach, co prowadzi do nieodpowiednich wyborów technologicznych.

Pytanie 9

Do obsadzenia kwietnika sezonowego cebulami roślin ozdobnych używa się narzędzie

A. D.

B. B.

C. C.

D. A.

Użycie sadzaka do cebulek, które jest narzędziem do obsadzania kwietników sezonowych cebulami roślin ozdobnych, jest kluczowe dla uzyskania dobrych efektów w ogrodnictwie. Sadzak do cebulek pozwala na precyzyjne umieszczanie cebulek w glebie na odpowiedniej głębokości, co jest istotne dla ich prawidłowego wzrostu i rozwoju. Stosując to narzędzie, ogrodnik może łatwo kontrolować głębokość, co zapobiega problemom związanym z gnilizną lub niedostatecznym zakorzenieniem. W praktyce, dobór głębokości sadzenia cebulek powinien odpowiadać ich wielkości, przy czym zazwyczaj zaleca się sadzenie ich na głębokość równą trzykrotności ich średnicy. Dobrze wykonać tę operację w okresie wczesnej jesieni lub wiosny, aby cebulki miały czas na ukorzenienie się przed nadchodzącymi warunkami atmosferycznymi. Zastosowanie sadzaka pozwala również na pracę w trudniejszych warunkach glebowych, gdzie ręczne sadzenie mogłoby być niewygodne lub mało efektywne. Prawidłowe używanie tego narzędzia jest zgodne ze standardami ogrodniczymi i przyczynia się do estetyki oraz zdrowia kwietników.

Pytanie 10

Przy sadzeniu krzewów z odsłoniętymi korzeniami na dnie dołka należy

A. zagniatać powierzchnię szpadlem

B. usypać kopczyk z ziemi

C. wykopać małe wgłębienie

D. nałożyć warstwę piasku

Ubijanie powierzchni szpadlem, nasypywanie warstwy piasku lub wykopywanie małego wgłębienia to praktyki, które mogą prowadzić do problemów z rozwojem korzeni roślin. Ubijanie gleby zmniejsza jej porowatość, co ogranicza przepływ powietrza oraz wody do korzeni. Taka skompaktowana gleba staje się nieprzyjazna dla korzeni, które potrzebują przestrzeni do swobodnego wzrostu. Dodatkowo, zbyt mocne ubijanie może uszkodzić delikatne struktury korzeniowe, co skutkuje ich niedostatecznym rozwojem. Warstwa piasku może wydawać się atrakcyjnym rozwiązaniem, jednak w większości przypadków nie zapewnia odpowiedniej struktury gleby do sadzenia krzewów. Piasek nie zatrzymuje wilgoci, co prowadzi do przesuszenia korzeni, szczególnie w okresach suszy. Wykopanie małego wgłębienia również nie jest skuteczne, gdyż korzenie krzewów mogą nie mieć wystarczającej przestrzeni do rozwoju. Nieodpowiednie formowanie dołka pod sadzenie może wpłynąć na ich stabilność i wzrost. Dlatego kluczowe jest stosowanie sprawdzonych metod, takich jak usypanie kopczyka, aby wspierać prawidłowy rozwój roślin i unikać standardowych błędów w ogrodnictwie.

Pytanie 11

Które oznaczenie graficzne stosowane jest w projektach zagospodarowania terenów zieleni do oznaczania drzew liściastych projektowanych?

A. B.

B. C.

C. A.

D. D.

Odpowiedź C jest tym, czego szukałeś. W projektach zagospodarowania terenów zieleni używamy określonego symbolu dla drzew liściastych – to taki okrąg z krzyżykiem w środku. Wiesz, to jest standard w architekturze krajobrazu i można to spotkać w różnych dokumentach projektowych. Na przykład, gdy rysujemy plany zagospodarowania przestrzennego, musimy dobrze oznaczyć te drzewa. Dzięki temu architekci krajobrazu, planiści czy wykonawcy, którzy pracują nad projektem, mogą łatwo zidentyfikować, co gdzie rośnie. To ma spore znaczenie dla dalszych decyzji na temat pielęgnacji drzew czy ich ochrony. Dodatkowo, takie oznaczenia są potrzebne, żeby być zgodnym z przepisami ochrony środowiska, które czasem wymagają dokładniejszego przedstawienia roślinności w projektach. Dlatego dobrze jest znać te symbole i zasady, bo to bardzo ułatwia pracę specjalistom w tej dziedzinie.

Pytanie 12

Na jaką głębokość powinna zostać przekopana gleba zbitą i słabo przepuszczalną, przygotowując miejsce pod sadzenie grupy krzewów?

A. 60-70 cm

B. 15-20 cm

C. 30-40 cm

D. 5-10 cm

Przekopanie gleby na głębokość 30-40 cm jest kluczowe dla zapewnienia odpowiednich warunków do wzrostu krzewów, szczególnie w przypadku gleb zbitą i słabo przepuszczalnych. Taka głębokość umożliwia nie tylko rozluźnienie struktury gleby, ale także poprawia aerację oraz infiltrację wody, co jest niezwykle istotne dla zdrowia roślin. Przygotowując podłoże, warto również wzbogacić glebę o organiczne materiały, takie jak kompost, co further enhances its nutrient content. W kontekście sadzenia krzewów, warto również pamiętać, że ich system korzeniowy potrzebuje przestrzeni do rozwoju; głębokość ta pozwala na swobodne wzrastanie korzeni, co skutkuje lepszym pobieraniem wody i składników odżywczych. Praktyka pokazuje, że odpowiednie przygotowanie gleby wpływa na przyszłą wydajność i zdrowie roślin, co jest zgodne z zaleceniami agronomów i standardami w ogrodnictwie.

Pytanie 13

Podczas cięcia grubych gałęzi oraz konarów w rejonach o dużym natężeniu ruchu pieszych i pojazdów, należy

A. ustawić znaki ostrzegawcze

B. uruchomić sygnał alarmowy

C. ogrodzić obszar lub spuszczać ścięte gałęzie na linach

D. przeprowadzać prace jedynie w porze nocnej

Włączenie sygnału alarmowego, prowadzenie prac wyłącznie w godzinach nocnych oraz ustawianie znaków ostrzegawczych to podejścia, które mogą wydawać się logiczne, ale w kontekście bezpieczeństwa podczas cięcia grubych gałęzi i konarów są niewystarczające. Użycie sygnału alarmowego nie stanowi wystarczającego zabezpieczenia. Dźwiękowy sygnał może ostrzegać o niebezpieczeństwie, ale nie eliminuje ryzyka związanego z opadającymi gałęziami, a osoby przechodzące w pobliżu mogą nie zareagować odpowiednio na dźwięk. Praca wyłącznie w nocy również nie jest optymalnym rozwiązaniem. Oprócz ograniczenia dostępności naturalnego światła, co zwiększa ryzyko wypadków, może także stwarzać problemy z widocznością dla pojazdów i pieszych. Ustawienie znaków ostrzegawczych jest ważne, ale jeśli nie towarzyszy mu skuteczne zabezpieczenie obszaru roboczego, to może jedynie stworzyć iluzję bezpieczeństwa. Znaki mogą jedynie informować o niebezpieczeństwie, nie zapobiegają jednak wejściu w strefę, gdzie prowadzone są niebezpieczne prace. W każdej sytuacji, gdzie występuje ryzyko, konieczne jest wprowadzenie konkretnych środków ochrony, takich jak ogrodzenie terenu, które zapobiega nieautoryzowanemu dostępowi do strefy zagrożenia, oraz stosowanie technik opuszczania gałęzi, co pozwala na kontrolowanie ich upadku. Tego rodzaju środki są zgodne z obowiązującymi standardami BHP i stanowią fundament odpowiedzialnych praktyk w branży leśnej i budowlanej.

Pytanie 14

Jakiego rodzaju nawozy powinny być wykluczone z użycia jesienią w przypadku krzewów i drzew ozdobnych?

A. Potasowych

B. Azotowych

C. Wapniowych

D. Magnezowych

Nawozy azotowe są nieodpowiednie do stosowania jesienią w uprawach krzewów i drzew ozdobnych, ponieważ ich aplikacja o tej porze roku może prowadzić do nadmiernego wzrostu nowych pędów. Jesień to czas, gdy rośliny przygotowują się do spoczynku, a stymulowanie ich do wzrostu może osłabić ich odporność na zimowe warunki. Ponadto, nadmiar azotu w glebie może przyczynić się do wzmocnienia chorób grzybowych oraz innych problemów zdrowotnych roślin. Z praktycznego punktu widzenia, stosowanie nawozów azotowych powinno być ograniczone do wiosny, kiedy rośliny są w fazie aktywnego wzrostu i mogą w pełni wykorzystać te składniki. Przykładowo, nawozy z wysoką zawartością azotu, takie jak saletra amonowa, są idealne do stosowania wczesną wiosną, aby wspierać intensywny wzrost zielonej masy i kwitnienie.

Pytanie 15

Aby zwalczyć przędziorka chmielowca zauważonego na roślinach, powinno się użyć środków ochrony roślin z kategorii

A. moluskocydów

B. fungicydów

C. akarycydów

D. insektycydów

Przędziorek chmielowiec (Tetranychus urticae) to szkodnik, który poważnie zagraża plonom wielu roślin, w tym chmielu i innych uprawach warzywnych oraz owocowych. Aby skutecznie z nim walczyć, należy zastosować akarycydy, które są specjalistycznymi środkami ochrony roślin przeznaczonymi do zwalczania akaroz (czyli chorób powodowanych przez roztocza). Akarycydy działają na różne stadia rozwojowe przędziorków, zapewniając ich skuteczne eliminowanie. Przykłady akarycydów to abamektyna, fenpyrazyt, czy spinosad, które są szeroko stosowane w praktyce rolniczej. Ważne jest, aby stosować akarycydy zgodnie z zaleceniami producenta i w odpowiednich fazach rozwoju roślin, co zwiększa ich efektywność. Dobrą praktyką jest również monitorowanie populacji szkodników oraz wprowadzenie środków profilaktycznych, takich jak stosowanie roślin towarzyszących czy naturalnych wrogów przędziorków, co może ograniczyć ich występowanie w przyszłości.

Pytanie 16

Która roślina umożliwia uzyskanie srebrzystej plamy kolorystycznej w letnim obsadzeniu dywanowym kwietnika?

A. Koleusa Blumego (Coleus blumei)

B. Alternantery powabnej (AIternanthera ficoidea)

C. Starca popielnego (Senecio cineraria)

D. Irezyny Herbsta (Iresine herbstii)

Starzec popielny, czyli Senecio cineraria, to naprawdę świetna roślina do letnich kwietników. Fajnie wygląda dzięki swoim szaro-srebrzystym liściom, które nadają kompozycji lekkości i elegancji. Najlepiej rośnie w słońcu, a gleba powinna być dobrze przepuszczalna — to czyni go idealnym do różnych aranżacji. W praktyce często zestawia się go z roślinami o intensywnych kolorach, a wtedy można uzyskać naprawdę ciekawe efekty wizualne. Co ważne, starzec jest rośliną jednoroczną, więc idealnie nadaje się do sezonowych nasadzeń, przyciągając wzrok i dodając charakteru ogrodom. No i mało wymaga, jest odporny na różne warunki pogodowe, dlatego wielu ogrodników go wybiera. Ostatnio w projektowaniu ogrodów widać trend na używanie roślinności do tworzenia kontrastów i harmonijnych kompozycji, a starzec popielny świetnie się w to wpisuje.

Pytanie 17

Zgodnie z Ustawą z dnia 16.04.2004 r. o ochronie przyrody "teren chroniony z uwagi na wartości przyrodnicze, kulturalne i historyczne oraz walory krajobrazowe, mający na celu zachowanie oraz popularyzację tych wartości w ramach zrównoważonego rozwoju" określany jest jako

A. park narodowy

B. rezerwat przyrody

C. użytek ekologiczny

D. park krajobrazowy

Park krajobrazowy, zgodnie z Ustawą z dnia 16.04.2004 r. o ochronie przyrody, jest obszarem chronionym, który ma na celu zachowanie wartości przyrodniczych, kulturowych oraz krajobrazowych w ramach zrównoważonego rozwoju. Definicja ta podkreśla istotę harmonii między ochroną przyrody a jej wykorzystaniem w sposób, który nie narusza równowagi ekosystemów. Praktyczne przykłady zastosowania takiego podejścia obejmują koordynację działań turystycznych, rolniczych i leśnych, które odbywają się na terenie parków krajobrazowych. Działania te są regulowane przez plany ochrony, które określają, jakie formy działalności są dozwolone, a jakie należy ograniczyć, aby nie zagrażały unikalnym wartościom tego obszaru. Parki krajobrazowe często służą jako centra edukacji ekologicznej oraz miejscowe atrakcje turystyczne, co przyczynia się do popularyzacji wiedzy o ochronie środowiska oraz wzmacnia lokalną gospodarkę. Warto także wspomnieć, że parki krajobrazowe są często otoczone różnorodnymi formami ochrony przyrody, co może być korzystne dla zachowania bioróżnorodności.

Pytanie 18

Która praca pielęgnacyjna wykonywana jest z wykorzystaniem narzędzia przedstawionego na ilustracji?

A. Rozgrabianie kretowisk.

B. Aeracja wgłębna.

C. Grabienie skoszonej trawy.

D. Aeracja powierzchniowa.

Aeracja powierzchniowa jest kluczowym zabiegiem pielęgnacyjnym, który poprawia zdrowie trawnika poprzez zwiększenie przepuszczalności powietrza, wody i składników odżywczych do systemu korzeniowego. Narzędzie przedstawione na ilustracji, czyli aerator do trawnika, jest specjalnie zaprojektowane do nakłuwania powierzchni gleby, co sprzyja lepszemu wchłanianiu substancji odżywczych i wody. W praktyce, aeracja powierzchniowa powinna być wykonywana przynajmniej raz w roku, najlepiej wiosną lub jesienią, kiedy trawa ma największą zdolność do regeneracji. Dla uzyskania optymalnych efektów, warto wykonać ten zabieg na trawnikach, które są intensywnie użytkowane, na przykład w parkach, boiskach sportowych czy ogrodach przydomowych. Przestrzeganie standardów takich jak zalecana głębokość nakłuwania (około 2-5 cm) oraz odpowiednia wilgotność gleby przed zabiegiem są kluczowe dla uzyskania najlepszych efektów. Dobre praktyki w aeracji obejmują również wykorzystywanie narzędzi o odpowiedniej jakości, które nie tylko prowadzą do efektywnego nakłuwania, ale również minimalizują uszkodzenie korzeni trawy.

Pytanie 19

Które z podanych części roślin są szczególnie podatne na atak mączniaka prawdziwego?

A. Liście

B. Owoce

C. Korzenie

D. Nasiona

Mączniak prawdziwy to grzyb, który najczęściej atakuje liście roślin. Liście to dla niego idealne miejsce, bo zarodniki przenoszone przez wiatr łatwo się na nich osadzają. Jak już dostaną się na liść i jest wilgoć, to zaczynają kiełkować. Efekt? Na liściach pojawiają się białe plamy, które prowadzą do ich żółknięcia i opadania. Aby się z tym uporać, można stosować fungicydy, ale są też różne agrotechniczne metody, które pomagają, jak np. odpowiednie rozmieszczenie roślin. To pozwala lepiej cyrkulować powietrzu, przez co rośliny są mniej narażone na infekcje. Warto też uważać z nawożeniem azotem, bo za dużo azotu sprzyja wzrostowi liści, a to zwiększa ryzyko mączniaka. Monitorowanie pogody też jest kluczowe, bo wilgotne i ciepłe dni to idealne warunki dla tego grzyba. Dobrze zaplanowane działania ochronne i regularne sprawdzanie roślin mogą pomóc wczesniej zauważyć problemy i skutecznie je zwalczyć.

Pytanie 20

Na obszarze, gdzie planuje się uprawę roślin preferujących zasadowe podłoże, wykazano odczyn lekko kwaśny gleby.
W celu przystosowania odczynu gleby do potrzeb uprawianych roślin, powinno się zastosować nawożenie

A. mieloną korą

B. siarczanem amonu

C. kredą nawozową zwyczajną

D. ziemią liściową

Ziemia liściowa, mielona kora oraz siarczan amonu nie są odpowiednimi środkami do podnoszenia pH gleby, a ich zastosowanie w uprawach roślin zasadolubnych może prowadzić do problemów. Ziemia liściowa jest organicznym materiałem, który wzbogaca glebę w składniki odżywcze, ale nie ma zdolności do alkalizacji. Jej stosowanie w lekko kwaśnej glebie może jedynie pogłębić problem, zwiększając zawartość substancji organicznych, co nie wpływa na pH. Mielona kora jest również materiałem organicznym, który nie wpłynie na pH gleby, a jedynie poprawi jej strukturę oraz retencję wody. Co więcej, nadmiar kory może hamować rozwój roślin przez tworzenie zbyt kwaśnego środowiska. Siarczan amonu, będący nawozem azotowym, ma działanie zakwaszające, co jest zupełnie przeciwne do pożądanego efektu alkalizacji, a jego stosowanie na glebach o odczynie lekko kwaśnym może prowadzić do dalszego obniżenia pH. Typowym błędem jest mylenie nawozów organicznych i mineralnych oraz ich właściwości w kontekście wpływu na odczyn gleby, co może skutkować niewłaściwym nawożeniem i gorszymi plonami.

Pytanie 21

Krzewy, które wytwarzają intensywne odrosty korzeniowe, są szczególnie użyteczne w planowaniu

A. nasadzeń umacniających skarpy

B. osłon tłumiących hałas

C. nasadzeń przydrożnych

D. osłon przeciwpożarowych

Krzewy dające silne odrosty korzeniowe, takie jak wierzba czy topola, są szczególnie przydatne w projektowaniu nasadzeń umacniających skarpy. Ich zdolność do intensywnego rozwoju systemu korzeniowego umożliwia stabilizację gleby, co jest kluczowe w przypadku terenów narażonych na erozję. Korzenie tych roślin penetrują glebę głęboko, tworząc naturalny system wsparcia, który przeciwdziała osuwiskom i umacnia strome zbocza. W praktyce, takie nasadzenia mogą być stosowane wzdłuż dróg, rzek, a także w obszarach górskich. Dobre praktyki wskazują na potrzebę wyboru roślin lokalnych, które będą najlepiej przystosowane do warunków glebowych i klimatycznych, co zwiększa ich skuteczność. Warto również podkreślić, że takie nasadzenia przyczyniają się do poprawy jakości wód gruntowych oraz zwiększają bioróżnorodność w ekosystemie. Przy projektowaniu umacnień należy uwzględnić odpowiednie zagęszczenie roślin oraz ich rozmieszczenie w zależności od kształtu skarpy i warunków lokalnych, aby osiągnąć maksymalną efektywność.

Pytanie 22

Wapnowania nie powinno się przeprowadzać tuż po zastosowaniu nawozu?

A. biohumusem

B. obornikiem

C. kompostem

D. torfem

Obornik to naturalny nawóz organiczny, który zawiera wiele składników odżywczych niezbędnych dla prawidłowego wzrostu roślin. Wapnowanie gleby po zastosowaniu obornika jest niewskazane, ponieważ obornik potencjalnie podnosi pH gleby, a dodanie wapna może doprowadzić do nadmiernego wzrostu pH, co może być szkodliwe dla niektórych roślin. W praktyce zaleca się, aby wapnowanie przeprowadzać przed aplikacją obornika, co pozwala na lepsze zrównoważenie pH i optymalizację dostępności składników odżywczych. Dobre praktyki agronomiczne sugerują, aby monitorować pH gleby oraz stosować wapno w odpowiednich dawkach, co pozwala na efektywne wykorzystanie obornika i innych nawozów organicznych. Przykładowo, w przypadku uprawy zbóż, odpowiednie przygotowanie gleby z wykorzystaniem obornika i wapna dostarcza roślinom niezbędnych makro- i mikroelementów, co w rezultacie przekłada się na wyższe plony i lepszą jakość ziarna.

Pytanie 23

Rośliny, które powinny być unikane w strefach zabaw z uwagi na ich toksyczne właściwości, to

A. wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum), cis pospolity (Taxus baccatd)

B. bez lilak (Syringa yulgaris), kalina koralowa (Viburnum opulus)

C. forsycja pośrednia (Forsythiax intermedia), wierzba biała (Salix alba)

D. irga pozioma (Cotoneaster horizontalis), jałowiec płożący (Juniperus horizontalis)

Wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum) i cis pospolity (Taxus baccata) to rośliny, które są znane z trujących właściwości. Wawrzynek zawiera substancje toksyczne, które mogą być niebezpieczne zarówno dla ludzi, jak i zwierząt, powodując objawy zatrucia po spożyciu. Cis pospolity natomiast, szczególnie jego nasiona, zawiera alkaloidy, które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dlatego, ze względu na bezpieczeństwo dzieci bawiących się na placach zabaw, należy unikać sadzenia tych roślin w ich pobliżu. W praktyce oznacza to, że projektując przestrzeń zabaw, warto wybierać gatunki roślin, które są zarówno estetyczne, jak i bezpieczne. Zgodnie z dobrymi praktykami w projektowaniu terenów rekreacyjnych, zaleca się stosowanie roślinności, która jest przyjazna dla dzieci i nie stanowi zagrożenia w przypadku przypadkowego spożycia.

Pytanie 24

W projekcie strzałkami oznaczono

A. cyfrą 1 - kwietnik sezonowy, cyfrą 2 - drzewo iglaste.

B. cyfrą 1 - rabatę bylinową, cyfrą 2 - drzewo liściaste.

C. cyfrą 1 - trawnik z siewu, cyfrą 2 - krzew iglasty.

D. cyfrą 1 - rabatę różaną, cyfrą 2 - krzew iglasty.

Wybrana odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ strzałka oznaczona cyfrą 1 wskazuje na trawnik z siewu, co można rozpoznać po jego jednolitej, gładkiej powierzchni, typowej dla dobrze utrzymanych trawnika. Trawniki z siewu są powszechnie stosowane w ogrodnictwie ze względu na swoje estetyczne walory oraz funkcję ochrony gleby. W projekcie ogrodniczym, zastosowanie trawnika z siewu powinno być zgodne z normami pielęgnacji, co obejmuje regularne koszenie, nawadnianie oraz nawożenie. Z kolei strzałka oznaczona cyfrą 2 wskazuje na krzew iglasty, którego stożkowata forma jest charakterystyczna dla wielu gatunków iglaków, takich jak jałowce czy tuje. Krzewy iglaste są często wykorzystywane w projektach krajobrazowych ze względu na ich odporność na zmienne warunki atmosferyczne oraz niskie wymagania pielęgnacyjne. Właściwe dobieranie roślin do kompozycji ogrodowej jest kluczowe, aby stworzyć harmonijne i funkcjonalne przestrzenie.

Pytanie 25

Jak należy prawidłowo podnieść ciężki worek z ziemią ogrodniczą z pozycji

A. w pozycji stojącej w lekkim rozkroku schylić się i podnieść worek rękami do góry

B. stojąc, na wyprostowanych nogach schylić się i podnieść worek rękami do góry

C. w przysiadzie, ze złączonymi nogami schylić się i unieść worek rękami do góry

D. w głębokim przysiadzie, z lekko rozstawionymi nogami, trzymając worek rękami unieść się do góry

Podnoszenie ciężkich przedmiotów, takich jak worek z ziemią ogrodniczą, powinno opierać się na zasadach ergonomii, aby zminimalizować ryzyko urazów. Wybór głębokiego przysiadu z lekko rozstawionymi nogami jest najbardziej optymalny, ponieważ ta pozycja pozwala na zachowanie równowagi i stabilności ciała. Głębokie przysiady angażują mięśnie nóg, pleców oraz brzucha, co umożliwia równomierne rozłożenie ciężaru. W tej pozycji łatwiej jest również utrzymać naturalną krzywiznę kręgosłupa, co zmniejsza obciążenie dolnej części pleców. Przykładem dobrego zastosowania tych zasad może być praca w ogrodzie, gdzie często podnosimy ciężkie torby z ziemią lub narzędzia. Używając techniki z głębokim przysiadem, ograniczamy ryzyko kontuzji oraz bólu, co jest szczególnie ważne dla osób pracujących fizycznie. Dobre praktyki dotyczące podnoszenia ciężarów są również zalecane w środowiskach przemysłowych, gdzie niewłaściwe techniki mogą prowadzić do poważnych urazów.

Pytanie 26

Jaki materiał można zalecić jako drenaż w ogrodzie urządzanym na dachu garażu?

A. Grys bazaltowy

B. Piasek łamany

C. Keramzyt

D. Pospółkę

Pospółka, piasek łamany oraz grys bazaltowy to materiały, które nie są optymalne do zastosowania jako drenaż w ogrodzie na dachu garażu. Pospółka, będąca mieszanką różnych frakcji gruntowych, ma tendencję do zatrzymywania wody, co może prowadzić do podtopień w przypadku intensywnych opadów. W ogrodach dachowych, gdzie odpowiednia cyrkulacja wody jest kluczowa, takie podejście jest niewłaściwe. Piasek łamany, mimo że ma pewne właściwości drenażowe, jest zbyt drobny, co może prowadzić do zapchania się warstwy drenażowej oraz powstawania zastoisk wody. Z kolei grys bazaltowy, będący kruszywem o dużej gęstości, także nie sprzyja efektywnemu odprowadzaniu wody ze względu na małą porowatość. W przypadku konstrukcji dachowych, istotne jest, aby materiały stosowane w drenażu były zgodne z dobrymi praktykami budowlanymi oraz normami technicznymi, co pozwoli na zapewnienie trwałości, funkcjonalności oraz bezpieczeństwa całej konstrukcji. Niewłaściwy wybór materiałów drenażowych może prowadzić do problemów z wilgocią, a w dłuższej perspektywie – do uszkodzenia dachu i podłoża, co generuje dodatkowe koszty oraz może zagrażać stabilności budynku.

Pytanie 27

Ochrona warstwy urodzajnej gleby w obszarach, gdzie prowadzone są prace ziemne, polega na

A. przechowywaniu jej pod zadaszeniami

B. przykryciu gleby warstwą torfu

C. przechowywaniu jej w pryzmach

D. przykryciu gleby foliowymi płachtami

Magazynowanie warstwy urodzajnej gleby w pryzmach jest praktycznym podejściem do ochrony tego cennego surowca podczas robót ziemnych. Pryzmy zapewniają lepsze warunki dla przechowywania gleby, chroniąc ją przed degradacją i utratą właściwości fizycznych oraz chemicznych. Umożliwiają one cyrkulację powietrza i naturalne odprowadzanie wody, co zapobiega jej gromadzeniu się, a tym samym zmniejsza ryzyko anoksyczności korzeni roślin. Ponadto, pryzmy można łatwo przemieszczać w miarę postępu robót, co pozwala na elastyczne zarządzanie materiałami ziemnymi. Dobre praktyki w branży budowlanej i ogrodniczej zalecają również, aby pryzmy były usytuowane w miejscach z dala od źródeł zanieczyszczeń oraz zabezpieczone przed erozją czy innymi niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. Uwzględniając te aspekty, magazynowanie gleby w pryzmach staje się kluczowym elementem ochrony urodzajnej warstwy gleby, co ma istotne znaczenie dla przyszłych upraw i bioróżnorodności ekosystemów.

Pytanie 28

W trakcie przeprowadzania szczegółowej inwentaryzacji, na jakiej wysokości należy dokonać pomiaru obwodu pnia drzewa?

A. 1,30 m od poziomu gruntu

B. 1,80 m od poziomu gruntu

C. 1,00 m od poziomu gruntu

D. 1,50 m od poziomu gruntu

Pomiar obwodu pnia drzewa na wysokości 1,30 m od powierzchni gruntu jest zgodny z powszechnie przyjętymi standardami w zakresie inwentaryzacji drzew. Wysokość ta została ustalona jako standardowa w wielu metodach oceny drzewostanów, w tym w dokumentach dotyczących zarządzania lasami i ochrony przyrody. Pomiar na tej wysokości pozwala na uzyskanie reprezentatywnych danych, które są istotne dla określenia średnicy pnia, co jest kluczowe dla dalszej analizy stanu zdrowia drzewa, jego wieku oraz wartości gospodarczej. Na przykład, w kontekście wyceny drewna, obwód pnia jest jednym z głównych wskaźników, które wpływają na decyzje dotyczące pozyskania surowca. Ponadto, pomiar na wysokości 1,30 m jest stosowany w badaniach ekologicznych do oceny biomasy drzew oraz ich roli w ekosystemie leśnym, co pozwala na lepsze zrozumienie interakcji między gatunkami oraz ich środowiskiem. W związku z tym, stosowanie tej wysokości jako punktu odniesienia jest nie tylko praktyczne, ale również zgodne z etyką i profesjonalizmem w pracy z zasobami leśnymi.

Pytanie 29

Element architektury ogrodowej, stanowiący ścianę do wspierania pnączy, składający się z szeregu drewnianych słupków, drewnianej kraty pomiędzy nimi oraz belki łączącej, to

A. mur.

B. bramka.

C. trejaż.

D. pergola.

Trejaż to element architektury ogrodowej, który ma na celu wspieranie pnączy, umożliwiając im wzrost w pionie. Jest on zbudowany z drewnianych słupków, które tworzą konstrukcję nośną, a także z drewnianej kraty umieszczonej pomiędzy słupkami, która służy do rozpinania roślinnych pnączy. Trejaże wykorzystywane są nie tylko w ogrodach przydomowych, ale także w przestrzeniach publicznych, takich jak parki czy ogrody botaniczne. Przykładem ich zastosowania mogą być trejaże w ogrodach różanych, w których rośliny takie jak róże pnące wykorzystują strukturę trejażu do osiągnięcia większej ekspozycji na słońce oraz lepszej wentylacji. Dobrze zaprojektowany trejaż nie tylko wspiera rośliny, ale również pełni funkcję dekoracyjną, wprowadzając element estetyczny do ogrodu. W projektowaniu trejaży warto kierować się zasadami harmonii i proporcji, aby zapewnić ich trwałość i funkcjonalność przez wiele lat.

Pytanie 30

Pod koniec lata nie powinno się stosować nawozów pod krzewy ozdobne?

A. azotowych

B. potasowych

C. wapniowych

D. fosforowych

Odpowiedź dotycząca nawozów azotowych jest poprawna, ponieważ ich stosowanie późnym latem może negatywnie wpłynąć na rośliny ozdobne. Nawozy azotowe wspierają wzrost i rozwój roślin, stymulując produkcję zielonej masy. Jednakże, w okresie późnego lata, rośliny powinny przygotowywać się do zimowania, a nadmiar azotu może prowadzić do opóźnienia naturalnych procesów dojrzewania. W rezultacie rośliny mogą być bardziej podatne na przymrozki oraz choroby. Zamiast nawozów azotowych, w tym czasie zaleca się stosowanie nawozów potasowych i fosforowych, które wspierają układ korzeniowy oraz ogólną odporność roślin. Przykładem zastosowania może być nawożenie iglaków, które w okresie jesiennym powinny otrzymywać potas, aby zbudować mocniejsze korzenie przed zimą. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w pielęgnacji roślin ozdobnych.

Pytanie 31

Rośliny w pojemnikach powinny być rozmieszczone w stosunku do krawężników jezdni w odległości, nie mniejszej niż

A. 40 cm

B. 10 cm

C. 50 cm

D. 20 cm

Ustawienie pojemników z roślinami w odległości mniejszej niż 50 cm od krawężników jezdniowych może prowadzić do szeregu problemów, zarówno praktycznych, jak i estetycznych. W przypadku odpowiedzi wskazujących 20 cm, 40 cm lub 10 cm, kluczowym błędem jest bagatelizowanie potencjalnych zagrożeń związanych z bliskością ruchu drogowego. Ustawienie roślin w tak niewielkiej odległości nie tylko wystawia je na uszkodzenia mechaniczne przez przejeżdżające pojazdy, ale również naraża je na podtopienia spowodowane wodami opadowymi, które mogą spływać z jezdni. Tego rodzaju błędne podejście może prowadzić do częstych wymian roślin, co generuje dodatkowe koszty i marnotrawstwo zasobów. Z punktu widzenia praktyki urbanistycznej, standardowe odległości od krawężników są ustalane na podstawie doświadczenia i badań dotyczących interakcji zieleni miejskiej z infrastrukturą drogową. Zbyt mała odległość może również wpływać negatywnie na bezpieczeństwo pieszych, ograniczając przestrzeń do swobodnego poruszania się. Ponadto, niewłaściwe ustawienie roślin może stworzyć wizualne przeszkody dla kierowców i pieszych, co zwiększa ryzyko wypadków. Dlatego kluczowe jest przestrzeganie ustalonych standardów, aby zapewnić zarówno estetykę, jak i bezpieczeństwo w przestrzeni publicznej.

Pytanie 32

Jakie rośliny nadają się do zasadzenia w parku na stanowisku zacienionym oraz w glebie wilgotnej?

A. krwawnik wiązówkowaty (Achillea filipendulina)

B. bodziszek popielaty (Geranium cinereum)

C. parzydło leśne (Aruncus dioicus)

D. jeżówka purpurowa (Echinacea purpurea)

Parzydło leśne (Aruncus dioicus) jest idealnym wyborem do uprawy w miejscach cienistych i wilgotnych, co czyni go doskonałym gatunkiem do parków i ogrodów leśnych. Roślina ta preferuje gleby bogate w substancje organiczne, a jej piękne, pierzaste kwiatostany mogą dodać uroku każdemu zacienionemu miejscu. W praktyce, parzydło leśne jest nie tylko estetycznie wartościowe, ale również pełni ważną rolę w ekosystemie, przyciągając owady zapylające. Dodatkowo, jego zdolność do tolerowania wilgotnych warunków sprawia, że jest doskonałym wyborem w miejscach, gdzie inne rośliny mogłyby mieć trudności z przetrwaniem. W standardach projektowania krajobrazu, wybór roślin dostosowanych do lokalnych warunków glebowych i klimatycznych jest kluczowy dla zrównoważonego rozwoju i utrzymania zdrowego ekosystemu. Warto również zauważyć, że parzydło leśne jest rośliną wieloletnią, co oznacza, że może być używane w długoterminowych projektach ogrodniczych oraz w tworzeniu naturalistycznych aranżacji.

Pytanie 33

Aby zwiększyć odporność roślin na mróz, konieczne jest użycie nawozów

A. siarkowych

B. azotowych

C. magnezowych

D. potasowych

Nawozy potasowe są kluczowe w procesie zwiększania mrozoodporności roślin, ponieważ potas odgrywa fundamentalną rolę w regulacji gospodarki wodnej roślin. Dzięki odpowiedniemu poziomowi potasu, rośliny są w stanie lepiej zarządzać wodą, co jest szczególnie istotne w okresach niskich temperatur. Potas wspomaga także syntezę białek oraz transport cukrów, co wpływa na ogólną kondycję roślin i ich zdolność do przetrwania trudnych warunków. Przykładem zastosowania nawozów potasowych mogą być uprawy takich roślin jak warzywa, które wymagają intensywnego wsparcia w zakresie mrozoodporności, szczególnie w regionach o surowym klimacie. W praktyce stosowanie nawozów potasowych, takich jak chlorek potasu czy siarczan potasu, zaleca się w okresie przedzimowym, co wspiera rośliny w akumulacji substancji odżywczych oraz poprawia ich odporność na mróz. Standardy agrotechniczne podkreślają znaczenie potasu w nawożeniu, co potwierdzają liczne badania agronomiczne.

Pytanie 34

Do wrzośców oraz kalmii należy odpowiednio przygotować podłoże

A. zasadowe i dosyć suche

B. zasadowe i odpowiednio wilgotne

C. kwaśne i odpowiednio wilgotne

D. kwaśne i dosyć suche

Przygotowanie gleby dla wrzośców i kalmii wymaga zrozumienia specyficznych potrzeb tych roślin. Jednym z najczęstszych błędów jest założenie, że rośliny te mogą prosperować w glebach zasadowych. Gleby zasadowe, z pH powyżej 7, nie tylko ograniczają dostępność niektórych składników odżywczych, ale mogą również prowadzić do stresu roślin, co objawia się słabym wzrostem i obniżoną odpornością na choroby. Z kolei gleby suche, a zwłaszcza te o niskiej wilgotności, będą miały negatywny wpływ na rozwój korzeni oraz ogólny stan roślin, szczególnie w przypadku młodych sadzonek, które są bardziej wrażliwe na zmiany w dostępności wody. Gdy gleba jest zbyt sucha, korzenie nie mają dostępu do wody, co może prowadzić do ich usychania i zahamowania wzrostu. Dlatego kluczowe jest zapewnienie odpowiedniego poziomu wilgotności oraz stworzenie kwaśnego środowiska poprzez dodanie organicznych materiałów, takich jak torf, które poprawiają strukturę gleby oraz jej właściwości retencyjne. W praktyce ważne jest, aby przed sadzeniem przeprowadzić dokładną analizę gleby, aby uniknąć typowych błędów, które mogą prowadzić do niepowodzeń w uprawie tych roślin.

Pytanie 35

W rejonie gospodarstwa szkółkarskiego znajdującego się w okolicach Suwałk nie zaleca się prowadzenia uprawy na gruncie

A. buka pospolitego (Fagus sylvatica), sosny wejmutki (Pinus strobus)

B. dębu szypułkowego (Quercus robur), świerka kaukaskiego (Picea orientalis)

C. platanolistnego klonu (Platanus x hispanica), świerka pospolitego (Picea abies)

D. kasztana jadalnego (Castanea sativa), sosny himalajskiej (Pinus wallichiana)

Kasztan jadalny i sosna himalajska to naprawdę fajne drzewka do uprawy w okolicach Suwałk. Mają sporo zalet, bo dobrze rosną w tamtejszych warunkach. Kasztan jadalny wymaga żyznej gleby, więc to świetny wybór, jeśli ktoś chce mieć zdrowe drzewo, które będzie dawało owoce. Z kolei sosna himalajska ma ładne drewno i dobrze wygląda w ogrodzie, a do tego jest wytrzymała na różne warunki. Wybierając drzewka, dobrze jest zwrócić uwagę na to, co im pasuje - gleba, klimat, wszystko to ma znaczenie. Wiedza na ten temat może pomóc w osiągnięciu sukcesu w szkółkarstwie, ja zawsze staram się brać pod uwagę te aspekty.

Pytanie 36

Zgodnie z "Zaleceniami dla ozdobnego materiału szkółkarskiego" Związku Szkółkarzy Polskich, symbol bB w specyfikacji odnosi się do rośliny

A. z odkrytym systemem korzeniowym

B. z bryłą korzeniową

C. w pojemniku

D. balotowanej

Odpowiedź z odkrytym systemem korzeniowym (symbol bB) jest poprawna, ponieważ według 'Zaleceniom dla ozdobnego materiału szkółkarskiego' Związku Szkółkarzy Polskich, ten symbol odnosi się do roślin, które są sprzedawane z odsłoniętymi korzeniami. To oznacza, że korzenie nie są otoczone żadnym medium, co pozwala na lepszą ocenę ich kondycji i jakości. W praktyce, rośliny z odkrytym systemem korzeniowym są często preferowane w transporcie i sadzeniu, ponieważ ich korzenie mogą lepiej się rozwijać w nowym środowisku. Dobrą praktyką w szkółkarstwie jest upewnienie się, że korzenie są zdrowe i nieuszkodzone, co można łatwo ocenić przy sprzedaży roślin w takim stanie. Ponadto, sprzedaż roślin z odkrytym systemem korzeniowym jest zgodna z zasadami zgodności z normami, co z kolei wpływa na postrzeganie jakości w branży ogrodniczej. Warto również podkreślić, że rośliny te wymagają odpowiedniej pielęgnacji po posadzeniu, aby zapewnić ich prawidłowy wzrost.

Pytanie 37

Aby przeprowadzić pomiary w terenie metodą domiarów prostokątnych, należy wykorzystać

A. planimetr, węgielnicę oraz wysokościomierz

B. kompas, taśmę mierniczą oraz szpilki geodezyjne

C. taśmę mierniczą, węgielnicę i tyczki geodezyjne

D. niwelator, szpilki geodezyjne oraz szkicownik

Taśma miernicza, węgielnica i tyczki geodezyjne to kluczowe narzędzia do wykonania pomiarów metodą domiarów prostokątnych, która jest istotną techniką w geodezji. Taśma miernicza pozwala na dokonanie precyzyjnych pomiarów odległości w terenie, co jest niezbędne do określenia wymiarów obszaru. Węgielnica, z kolei, umożliwia kontrolę kątów prostych, co jest ważne w zapewnieniu dokładności geometrii pomiarów. Tyczki geodezyjne służą do wyznaczania punktów kontrolnych w terenie, co ułatwia późniejsze prace związane z pomiarami i ich dokumentacją. Zastosowanie tych narzędzi zgodnie z branżowymi standardami zapewnia wysoką jakość i rzetelność wyników. Na przykład, w praktycznych zastosowaniach, przy wytyczaniu granic działki, wykorzystanie tych narzędzi pozwala na uzyskanie precyzyjnych i wiarygodnych wyników, które są kluczowe dla wszelkich działań związanych z geodezją i budownictwem.

Pytanie 38

Jakie gatunki roślin można zalecić do uprawy w gospodarstwie szkółkarskim usytuowanym na glebach wapiennych?

A. Borówka czarna (Vaccinium myrtillus), buk pospolity (Fagus sylvatica)

B. Olsza czarna (Alnus glutinosa), wrzos pospolity (Calluna vulgaris)

C. Cis pospolity (Taxus baccata), perukowiec podolski (Cotinus coggygria)

D. Brzoza omszona (Betula pubescens), jesion wyniosły (Fraxinus excelsior)

Wybór gatunków do uprawy na glebach wapiennych wymaga zrozumienia ich specyfiki oraz wymagań środowiskowych. Borówka czarna (Vaccinium myrtillus) oraz buk pospolity (Fagus sylvatica) nie są zalecane do prowadzenia upraw na glebach wapiennych. Borówka czarna preferuje gleby kwaśne, co sprawia, że jej uprawa na glebach wapiennych prowadzi do obniżonej wydajności oraz gorszej jakości owoców, a w skrajnych przypadkach do obumierania roślin. Buk pospolity również nie jest przystosowany do takich warunków, preferując gleby o pH neutralnym lub lekko kwaśnym. Uprawa tych gatunków w niewłaściwych warunkach nie tylko prowadzi do strat w gospodarstwie, ale także do marnotrawstwa zasobów, co jest niezgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju. Kolejne błędne zestawienia, takie jak brzoza omszona (Betula pubescens) i jesion wyniosły (Fraxinus excelsior), także wskazują na nieodpowiedni wybór, ponieważ brzoza preferuje gleby wilgotne, a jesion wymaga gleb żyznych i o odpowiedniej strukturze. Olsza czarna (Alnus glutinosa) i wrzos pospolity (Calluna vulgaris) są roślinami, które również nie nadają się do uprawy na glebach wapiennych. Olsza czarna rośnie najlepiej w miejscach wilgotnych i podmokłych, podczas gdy wrzos pospolity preferuje gleby kwaśne i wyśmienicie rozwija się w torfowiskach. Wnioskując, nieprzemyślane zestawienia gatunków mogą prowadzić do nieefektywności w uprawie i straty finansowej, a także zniechęcać do zakupu ze strony klientów. Właściwy dobór roślin do specyficznych warunków glebowych jest kluczowy dla sukcesu każdego gospodarstwa szkółkarskiego.

Pytanie 39

Który z poniższych obiektów małej architektury można spotkać w ogrodzie botanicznym?

A. Atrium

B. Wirydarz

C. Piaskownica

D. Pergola

Atrium, piaskownica i wirydarz mogą się mylić z pergolą, ale każdy z nich ma inny cel i charakter. Atrium to zazwyczaj wewnętrzna przestrzeń w budynku, otwarta na niebo, ale nie jest to coś, co znajdziesz w ogrodzie botanicznym. To bardziej miejska rzecz lub coś w prywatnych domach, a nie w zielonych przestrzeniach. Piaskownica to typowy element na placach zabaw, a nie w ogrodach botanicznych, gdzie chodzi o pokazanie przyrody, a nie zabawy. Wirydarz to zamknięta przestrzeń ogrodowa, zazwyczaj otoczona budynkami, popularna w klasztorach, ale nie w ogrodach botanicznych. Główny błąd to mylenie funkcji tych rzeczy w kontekście projektowania zieleni. Każdy z tych elementów ma swoje miejsce, ale żaden nie ma takiej samej roli jak pergola, która tworzy otwarte przestrzenie na świeżym powietrzu, sprzyjające interakcji z roślinami.

Pytanie 40

Aby uzyskać efekt wzniesienia terenu, należy rośliny

A. wysokie posadzić u podstawy, a niskie na szczycie wzniesienia

B. wysokie oraz niskie umieścić u podstawy wzniesienia

C. wysokie umieścić na szczycie wzniesienia, a niskie u jego podstawy

D. wysokie i niskie posadzić na szczycie wzniesienia

Właściwe posadzenie wysokich roślin na szczycie wzniesienia oraz niskich u jego podnóża jest kluczowe dla uzyskania efektu podwyższenia terenu. Działa to na zasadzie wizualnej percepcji, gdzie wyższe elementy w krajobrazie dominują nad niższymi, co optycznie zwiększa wysokość wzniesienia. Przykładowo, w ogrodnictwie i architekturze krajobrazu często stosuje się tę technikę, aby uzyskać wrażenie przestronności oraz głębi w ogrodach. W praktyce, takie podejście sprzyja także stabilności ekosystemu, ponieważ wyższe rośliny mogą chronić niższe przed wiatrem, a ich korony zapewniają cień. Warto zwrócić uwagę na dobór roślinności, gdzie do wysokich roślin zazwyczaj zalicza się drzewa oraz krzewy, a do niskich kwiaty lub trawy, co może być zgodne z zasadami permakultury oraz projektowania ogrodów. Ponadto, odpowiednie rozmieszczenie roślin sprzyja również lepszemu zarządzaniu wodą, co jest istotnym elementem w nowoczesnym ogrodnictwie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej