Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik ekonomista
  • Kwalifikacja: EKA.04 - Prowadzenie dokumentacji w jednostce organizacyjnej
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 21:22
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 21:51

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Skarb Państwa podejmuje emisję oraz sprzedaż obligacji skarbowych w przypadku, gdy występuje

A. nadwyżka budżetowa
B. inflacja pełzająca
C. hiperinflacja
D. deficyt budżetowy
Obligacje skarbowe to po prostu dług, który państwo ogłasza, żeby zdobyć kasę, zwłaszcza kiedy budżet nie daje rady. Jak jest deficyt, to znaczy, że wydajemy więcej niż zarabiamy, więc trzeba szukać nowych źródeł finansowania. Emisja obligacji to sposób, żeby zachęcić inwestorów do kupna długu publicznego, co pozwala rządowi na realizację różnych projektów. W praktyce, deficyt może być spowodowany różnymi rzeczami, jak mniejsze wpływy z podatków, wyższe wydatki na usługi publiczne czy różne inwestycje w rozwój. W takich sytuacjach, na przykład w obliczu kryzysów, jak pandemia czy inne klęski, rząd może zacząć masowo emitować te obligacje, żeby jakoś ogarnąć sytuację finansową. Ważne jest, żeby monitorować dług publiczny i koszty jego obsługi, bo to pomaga utrzymać stabilność finansową kraju, co jest kluczowe, żeby nam się żyło lepiej.

Pytanie 2

Korzystając z tabeli kalkulacyjnej, wskaż przedsiębiorstwo, w którym koszt wyprodukowania jednej sztuki wyrobu gotowego jest najwyższy.

Pozycje kalkulacyjnePrzedsiębiorstwo A.Przedsiębiorstwo B.Przedsiębiorstwo C.Przedsiębiorstwo D.
Materiały bezpośrednie12 000 zł15 000 zł14 000 zł13 000 zł
Płace bezpośrednie9 000 zł10 000 zł12 000 zł10 000 zł
Razem koszty bezpośrednie21 000 zł25 000 zł26 000 zł23 000 zł
Koszty wydziałowe4 000 zł5 000 zł2 000 zł3 000 zł
Koszt wytworzenia wyrobów gotowych25 000 zł30 000 zł28 000 zł26 000 zł
Ilość wyprodukowanych wyrobów gotowych1 000 szt.1 000 szt.1 000 szt.1 000 szt.
A. B.
B. A.
C. D.
D. C.
Odpowiedź B jest prawidłowa, ponieważ przedsiębiorstwo B wykazuje najwyższy koszt wyprodukowania jednej sztuki wyrobu gotowego, który wynosi 30 zł. Analizując koszty produkcji, kluczowe jest zwrócenie uwagi na różne składniki kosztów, takie jak surowce, robocizna oraz koszty pośrednie. W praktyce, zrozumienie struktury kosztów produkcji jest niezbędne do podejmowania decyzji dotyczących cen, rentowności oraz strategii rynkowej. Dodatkowo, analiza kosztów jednostkowych pozwala na identyfikację obszarów, gdzie można wprowadzić usprawnienia, na przykład poprzez optymalizację procesów produkcyjnych lub renegocjację umów z dostawcami. W standardach zarządzania produkcją, takich jak Lean Manufacturing czy Six Sigma, kluczowym celem jest minimalizacja kosztów przy jednoczesnym utrzymaniu wysokiej jakości produktów. Dlatego umiejętność dokładnej analizy kosztów i ich struktury jest nie tylko istotna, ale i niezbędna w każdym przedsiębiorstwie.

Pytanie 3

Jeżeli wynagrodzenie zasadnicze pracownika wynosi 3 500,00 zł, dodatek motywacyjny 10%, a staż pracy u pracodawcy 25 lat, to wynagrodzenie brutto pracownika zgodnie z zamieszczonym regulaminem wynagradzania wyniesie

Fragment regulaminu wynagradzania
§ (...)
1.Po pięciu latach pracy przysługuje dodatek za wieloletnią pracę zwany „dodatkiem stażowym" w wysokości 5% wynagrodzenia zasadniczego, wzrastający o 1% za każdy następny rok przepracowany u pracodawcy.
2.Zaliczeniu do okresu wpływającego na wysokość dodatku stażowego podlegają także okresy wcześniejszego zatrudnienia u pracodawcy.
3.Maksymalna wysokość dodatku wynosi 20% wynagrodzenia zasadniczego.
4.Dodatek stażowy przysługuje pracownikowi za dni pracy, za które otrzymuje wynagrodzenie, oraz za dni nieobecności w pracy, za które otrzymuje wynagrodzenie i zasiłek z ubezpieczenia społecznego.
A. 4 725,00 zł
B. 4 200,00 zł
C. 4 550,00 zł
D. 4 620,00 zł
Poprawna odpowiedź to 4 550,00 zł, co wynika z sumy wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatków. Wynagrodzenie zasadnicze wynosi 3 500,00 zł. Dodatek motywacyjny, który wynosi 10% tego wynagrodzenia, obliczamy jako 10% z 3 500,00 zł, co daje 350,00 zł. Następnie, w regulaminie wynagradzania możemy również uwzględnić maksymalny dodatek stażowy, który w zależności od lat pracy może być dodawany do wynagrodzenia. Przy 25 letnim stażu, dodatek ten zazwyczaj osiąga maksymalne wartości. Warto zatem pamiętać, że wynagrodzenie brutto składa się z kilku elementów: wynagrodzenia zasadniczego, dodatku motywacyjnego oraz innych ewentualnych dodatków, takich jak stażowe. W tym przypadku, suma 3 500,00 zł (wynagrodzenie zasadnicze) + 350,00 zł (dodatek motywacyjny) + 1 700,00 zł (maksymalny dodatek stażowy) daje łączną kwotę 4 550,00 zł. Prawidłowe obliczenia w zakresie wynagrodzeń są kluczowe dla zapewnienia zgodności z regulaminami oraz przepisami prawa pracy.

Pytanie 4

Jakie konta mogą wykazywać saldo końcowe debetowe lub kredytowe?

A. Pozostałe rozrachunki oraz Rozrachunki z dostawcami i odbiorcami
B. Wynik finansowy oraz Inwestycje długoterminowe
C. Środki trwałe oraz Rozrachunki z pracownikami
D. Wynagrodzenia oraz Rozrachunki z tytułu wynagrodzeń
W przypadku odpowiedzi dotyczących Wynagrodzeń i Rozrachunków z tytułu wynagrodzeń, Wyniku finansowego i Inwestycji długoterminowych oraz Środków trwałych i Rozrachunków z pracownikami, pojawiają się istotne nieporozumienia związane z naturą konta oraz ich funkcją w księgowości. Konta wynagrodzeń i rozrachunków z tytułu wynagrodzeń są zwykle kontami wynikowymi, które kończą rok bez sald otwartych, a ich saldo na koniec okresu rozrachunkowego jest przenoszone na wynik finansowy. Z tego powodu nie są one odpowiednie do wykazywania sald końcowych debetowych lub kredytowych. Z kolei wynik finansowy odzwierciedla różnicę między przychodami a kosztami i nie jest kontem, na którym gromadzi się saldo w tradycyjnym rozumieniu. Inwestycje długoterminowe oraz środki trwałe również nie są kontami, które generują typowe salda debetowe lub kredytowe – ich wartości są bardziej związane z amortyzacją i zmianami wartości aktywów. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wniosków to mylenie kont aktywów i pasywów z kontami wynikowymi oraz niewłaściwe zrozumienie, jakie transakcje skutkują powstawaniem sald, co podkreśla znaczenie jasności pojęć w rachunkowości oraz ich odpowiedniego klasyfikowania zgodnie z przyjętymi standardami.

Pytanie 5

Przedsiębiorstwo, oceniając zdolność do osiągania zysków ze sprzedaży, korzysta z wskaźnika

A. efektywności operacyjnej
B. rentowności sprzedaży
C. zyskowności aktywów
D. rentowności kapitału własnego
Rozumienie wskaźników finansowych jest istotne, ale użycie złego wskaźnika może prowadzić do błędnych wniosków. Zyskowność majątku, choć pokazuje jak dobrze wykorzystują aktywa do generowania zysków, nie jest najważniejsza przy ocenianiu sprzedaży. Czasem może wprowadzać w błąd, zwłaszcza w firmach, które mają dużo inwestycji w aktywa, ale nie za bardzo potrafią zarabiać na sprzedaży. Innym wskaźnikiem może być sprawność działania, ale to też nie skupia się całkowicie na rentowności, więc w kontekście sprzedaży może być mniej przydatny. Zyskowność kapitału własnego, mimo że ważna dla inwestorów, nie mówi o tym, jak firma działa operacyjnie. Dlatego, jak wybierzemy złe wskaźniki, to możemy źle zinterpretować sytuację finansową firmy, co może sprawić, że podejmowanie decyzji strategicznych będzie trudniejsze.

Pytanie 6

Substancja stosowana do kolorowania tkanin w firmie zajmującej się produkcją kolorowych materiałów jest klasyfikowana jako

A. półprodukty
B. wyroby gotowe
C. materiały
D. towary
Wybór odpowiedzi 'półprodukty' sugeruje, że farba do barwienia tkanin byłaby produktem pośrednim, który sam w sobie nie jest gotowym wyrobem, ale jest używany do ich produkcji. Półprodukty są zazwyczaj materiałami, które muszą być dalej przetworzone lub połączone z innymi elementami, aby stały się gotowym wyrobem. Jednak farba do barwienia jest samodzielnym materiałem, który ma swoją definicję i funkcję w procesie produkcji tkanin. Z kolei odpowiedź 'towary' zniekształca koncepcję, ponieważ towary odnoszą się do produktów, które są gotowe do sprzedaży, a nie do materiałów wykorzystywanych w produkcji. Odpowiedź 'wyroby gotowe' jest również nieprawidłowa, ponieważ wyroby gotowe to końcowe produkty, które są gotowe do sprzedaży, podczas gdy farba nie jest finalnym produktem, lecz składnikiem, który umożliwia wytworzenie ostatecznej tkaniny. Typowe błędy myślowe w takich przypadkach obejmują mylenie surowców z produktami gotowymi oraz nieprawidłowe przypisywanie funkcji poszczególnych elementów w procesie produkcji. Warto również zauważyć, że każdy z procesów w branży tekstylnej wymaga zrozumienia ról, jakie poszczególne materiały odgrywają, aby skutecznie zarządzać procesami produkcyjnymi.

Pytanie 7

W jakim zakładzie należy sklasyfikować cukier przechowywany w magazynie jako materiały?

A. W cukrowni
B. W sklepie
C. W hurtowni spożywczej
D. W cukierni
Wybór cukierni jako miejsca, w którym cukier powinien być klasyfikowany jako materiał, jest zgodny z zasadami zarządzania zapasami i procesami produkcyjnymi. Cukiernia to zakład, w którym cukier jest jednym z podstawowych surowców wykorzystywanych do produkcji różnorodnych wyrobów cukierniczych. W kontekście zarządzania materiałami, cukier jest traktowany jako składnik, który jest niezbędny do wytwarzania finalnych produktów. Cukier w cukierni jest klasyfikowany jako materiał, ponieważ jest on nie tylko przechowywany w celu dalszego wykorzystania, ale także podlega różnym standardom przechowywania, które zapewniają jego jakość i świeżość. Przykładem może być stosowanie odpowiednich pojemników i warunków przechowywania, które minimalizują ryzyko zanieczyszczenia i utraty jakości. Dobrą praktyką jest także prowadzenie systematycznej inwentaryzacji, aby mieć pełen obraz użycia materiałów i ich stanu, co pozwala na optymalne planowanie produkcji oraz redukcję strat.

Pytanie 8

Spółka dysponuje osobowością prawną

A. z ograniczoną odpowiedzialnością
B. jawna
C. partnerska
D. komandytowo-akcyjna
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (sp. z o.o.) to jedna z najpopularniejszych form prawnych działalności gospodarczej w Polsce, która posiada osobowość prawną. Oznacza to, że spółka ta jest samodzielnym podmiotem prawnym, odrębnym od swoich wspólników. Kluczowym atutem sp. z o.o. jest ograniczona odpowiedzialność wspólników, co oznacza, że odpowiadają oni za zobowiązania spółki tylko do wysokości wniesionych wkładów. Dzięki temu, w przypadku problemów finansowych firmy, osobiste majątki wspólników są chronione. Taka forma prawna jest szczególnie atrakcyjna dla przedsiębiorców, którzy chcą minimalizować ryzyko osobistej odpowiedzialności. Ponadto, spółki z o.o. mogą efektywnie pozyskiwać kapitał, co ułatwia rozwój i inwestycje. Na przykład, wiele startupów wybiera tę formę prawną, aby przyciągnąć inwestorów, którzy są bardziej skłonni do inwestowania w podmioty z wyraźną strukturą prawną i ograniczoną odpowiedzialnością.

Pytanie 9

Nabywca ma prawo wystawić notę korygującą do faktury zakupowej w sytuacji

A. błędnie podanego numeru NIP odbiorcy
B. ujawnionej pomyłki w cenie
C. udzielenia rabatu przez sprzedawcę
D. przeprowadzonego zwrotu towarów
Notę korygującą do faktury zakupu nabywca może wystawić w przypadku błędnie wpisanego numeru NIP odbiorcy, ponieważ NIP jest kluczowym elementem identyfikującym podatnika w obrocie gospodarczym. Poprawność numeru NIP jest istotna nie tylko dla właściwego ewidencjonowania transakcji, ale również dla celów podatkowych, takich jak odliczenie podatku VAT. Błędny numer NIP może prowadzić do problemów z rozliczeniem podatku, co z kolei może skutkować sankcjami. W praktyce, gdy nabywca zauważy, że numer NIP odbiorcy na fakturze jest nieprawidłowy, powinien natychmiast wystawić notę korygującą, aby skorygować te dane. Warto pamiętać, że nota korygująca musi być odpowiednio udokumentowana i powinna odnosić się bezpośrednio do pierwotnej faktury, co pozwoli na zachowanie przejrzystości w dokumentacji księgowej oraz w relacjach z organami skarbowymi. Właściwe zarządzanie dokumentacją oraz stosowanie not korygujących jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w obszarze księgowości i podatków, co z kolei sprzyja minimalizacji ryzyka błędów i nieporozumień w przyszłości.

Pytanie 10

Zobowiązanie do cyklicznego kształcenia pracowników na stanowisku technika ekonomisty w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy w czasie pracy oraz na koszt pracodawcy wynika z przepisów

A. regulaminu pracy
B. Kodeksu cywilnego
C. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej
D. Kodeksu pracy
Odpowiedź, że obowiązek okresowego szkolenia pracowników zatrudnionych na stanowisku technika ekonomisty w zakresie bhp wynika z Kodeksu pracy, jest słuszna, ponieważ Kodeks pracy w artykule 237^3 wyraźnie określa obowiązki pracodawcy w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników. Pracodawcy zobowiązani są do organizowania szkoleń bhp, co jest szczególnie istotne w kontekście zmieniających się przepisów oraz rozwijającej się technologii. Przykładowo, jeśli technik ekonomista w swojej pracy korzysta z oprogramowania, które wpływa na zdrowie i bezpieczeństwo pracy, jak np. systemy analizy danych, to musi być odpowiednio przeszkolony, aby uniknąć potencjalnych zagrożeń. Dobre praktyki wskazują, że regularne szkolenia nie tylko zwiększają bezpieczeństwo, ale także podnoszą świadomość pracowników na temat ryzyk związanych z ich pracą, co przekłada się na lepszą efektywność i mniejsze koszty związane z wypadkami. Prawidłowe podejście do szkoleń bhp pozwala także na spełnienie standardów ISO 45001, które promują zarządzanie bezpieczeństwem i higieną pracy w organizacjach.

Pytanie 11

W sklepie z elektroniką podczas inwentaryzacji zauważono braki w ilości 5 szt. telewizorów, których cena zakupu wynosiła 1 000 zł/szt. Marża przy sprzedaży wynosi 20% ceny zakupu. Niedobór został uznany za winę pracownika i będzie potrącany z jego miesięcznego wynagrodzenia przez dwanaście miesięcy w równych częściach. Pracownik zostanie obciążony za występujący niedobór wartością towaru w cenie sprzedaży. Jaką kwotę odliczy się w pierwszym miesiącu?

A. 1 000 zł
B. 600 zł
C. 500 zł
D. 1 200 zł
Wiesz co? Poprawna odpowiedź to 500 zł. To dlatego, że jak policzysz wartość niedoboru telewizorów, to mamy 5 sztuk razy 1 000 zł, co daje nam 5 000 zł. Marża na sprzedaży to 20% od ceny zakupu, więc sprzedajemy telewizor za 1 200 zł. Jeśli pracownik będzie musiał pokryć te niedobory, to 5 sztuk razy 1 200 zł to 6 000 zł. Przez rok, co miesiąc, z pensji pracownika będzie ściągane 500 zł. To też jest zgodne z tym, jak to działa w sklepie, gdzie pracownicy pokrywają straty związane z towarem, który zniknął. Taki sposób myślenia jest ważny w zarządzaniu finansami firmy, bo jasno pokazuje, co się dzieje, gdy brakuje czegoś na półkach. Pracownicy muszą być świadomi, że ich działania mają realny wpływ na finanse firmy.

Pytanie 12

Wskaźnik rotacji należności w firmie handlowej ARTBIS w pierwszym kwartale bieżącego roku wyniósł 16 dni, co sugeruje, że

A. średni czas inkasa należności wyniósł 16 dni
B. przeciętnie co 16 dni następuje wymiana zapasów towarów
C. dostępne zapasy towarów wystarczyły średnio na 16 dni
D. średnio co 16 dni realizowane są sprzedaże towarów
Wybór niepoprawnych odpowiedzi może wynikać z pomyłek związanych z pojęciami dotyczącymi obiegu zapasów i należności. Na przykład, stwierdzenie, że co 16 dni odnowiają się zapasy towarów, jest błędne, bo wskaźnik obrotu należnościami dotyczy czasu ściągania płatności od klientów, a nie odnowienia zapasów. Mówiąc, że średnio co 16 dni sprzedawane są towary, też nie jest poprawnie, bo wskaźnik obrotu należnościami nie ma bezpośredniego związku ze sprzedażą towarów, a raczej z czasem, w którym pieniądze wracają do firmy. Stwierdzenie, że zapasy towarów wystarczą na 16 dni, zupełnie odbiega od istoty wskaźnika, który koncentruje się na procesie inkasa, a nie na poziomie zapasów. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do takich niepoprawnych wniosków, to mylenie terminów finansowych i niepełne zrozumienie procesów, które ze sobą nie są bezpośrednio związane. Kluczowe jest, żeby przy analizie finansowej jasno rozróżniać różne wskaźniki i to, co one oznaczają w kontekście działalności firmy.

Pytanie 13

W 2022 roku firma miała 65 pracowników. W planach na 2023 rok jest wyprodukowanie 36 000 sztuk towarów oraz osiągnięcie rocznego wskaźnika wydajności pracy na poziomie 500 sztuk na jednego pracownika. Ile dodatkowych pracowników powinna zatrudnić firma?

A. 8 pracowników
B. 5 pracowników
C. 6 pracowników
D. 7 pracowników
Aby określić, ilu nowych pracowników powinno zatrudnić przedsiębiorstwo, należy najpierw obliczyć, ile pracowników jest potrzebnych do osiągnięcia założonej produkcji. W 2023 roku przedsiębiorstwo planuje wyprodukować 36 000 sztuk wyrobów. Jeśli każdy pracownik ma wydajność na poziomie 500 sztuk, to potrzebna liczba pracowników wynosi 36 000 sztuk podzielić przez 500 sztuk na pracownika, co daje 72 pracowników. W 2022 roku przedsiębiorstwo zatrudniało 65 pracowników, zatem do osiągnięcia potrzebnej liczby 72 pracowników, muszą oni zatrudnić 7 nowych pracowników (72 - 65 = 7). Praktyczne zastosowanie tej wiedzy znajduje zastosowanie w zarządzaniu zasobami ludzkimi, gdzie planowanie zatrudnienia jest kluczowe dla optymalizacji procesów produkcyjnych oraz efektywności operacyjnej. Zgodnie z najlepszymi praktykami, przedsiębiorstwa powinny regularnie analizować swoje potrzeby kadrowe w kontekście prognozowanej produkcji i wydajności, aby uniknąć zarówno niedoborów, jak i nadwyżek pracowników, co wpływa na koszty i efektywność organizacyjną.

Pytanie 14

Pracodawca rozwiązuje z pracownikiem stosunek pracy zawarty na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony i nie zamierza nawiązać z nim kolejnego stosunku pracy. W tej sytuacji pracodawca powinien wydać pracownikowi świadectwo pracy

A. w dowolnie ustalonym terminie z pracownikiem
B. niezwłocznie, w dniu zakończenia stosunku pracy
C. po wcześniejszym rozliczeniu się pracownika z pracodawcą
D. po złożeniu przez pracownika pisemnego wniosku
Odpowiedź, że pracodawca powinien wydać pracownikowi świadectwo pracy niezwłocznie, w dniu rozwiązania stosunku pracy, jest zgodna z przepisami Kodeksu pracy. Pracodawca ma obowiązek przekazać świadectwo pracy w momencie ustania stosunku pracy, co jest kluczowe dla pracowników poszukujących nowego zatrudnienia. Świadectwo pracy zawiera istotne informacje na temat przebiegu zatrudnienia, takie jak okres zatrudnienia, rodzaj wykonywanej pracy oraz ewentualne informacje o rozwiązaniu umowy. W praktyce, pracodawcy powinni być świadomi, że opóźnienia w wydaniu świadectwa mogą wpływać na sytuację prawną pracownika oraz jego możliwości na rynku pracy. Przykładem może być sytuacja, w której pracownik stara się o nową posadę, a brak świadectwa pracy opóźnia cały proces rekrutacji. Z tego względu, zgodność z przepisami oraz dobra praktyka wskazują na konieczność niezwłocznego wydania świadectwa w dniu rozwiązania umowy o pracę, co nie tylko zabezpiecza interesy pracownika, ale także świadczy o profesjonalizmie pracodawcy.

Pytanie 15

Przeciętny poziom zatrudnienia w firmie w czwartym kwartale minionego roku wynosił 300 pracowników. W analizowanym okresie zatrudniono 6 pracowników, a stosunek pracy rozwiązano z 9 pracownikami. Jak duży był wskaźnik zwolnień w tym czasie?

A. 5,00%
B. 2,00%
C. 3,00%
D. 1,00%
Poprawna odpowiedź to 3,00%, co można obliczyć poprzez analizę liczby pracowników, którzy opuścili przedsiębiorstwo. W badanym okresie zatrudnienie spadło o 9 pracowników, co stanowi podstawę do obliczenia wskaźnika zwolnień. Wskaźnik zwolnień obliczamy jako stosunek liczby zwolnionych pracowników do średniego stanu zatrudnienia. Zatem: (9 / 300) * 100% = 3,00%. Warto zwrócić uwagę, że analiza wskaźnika zwolnień jest istotnym elementem zarządzania zasobami ludzkimi, ponieważ pozwala na ocenę stabilności zatrudnienia w firmie. Wysoki wskaźnik może wskazywać na problemy w organizacji, takie jak niskie morale pracowników, problemy z kulturą organizacyjną lub niewłaściwe zarządzanie. Utrzymanie zdrowego wskaźnika zwolnień jest kluczowe dla długoterminowego sukcesu firmy, stąd warto regularnie monitorować te dane oraz podejmować działania na rzecz poprawy sytuacji, takie jak programy rozwoju zawodowego czy poprawa warunków pracy.

Pytanie 16

Walne zgromadzenie akcjonariuszy spółki akcyjnej podjęło uchwałę o rozdziale osiągniętego zysku netto wynoszącego 60 000 zł w następujący sposób:
- na zwiększenie kapitału zapasowego 8 %
- na premie dla pracowników 12 %
- na dywidendy dla akcjonariuszy 20 %

Jaką kwotę zysku pozostanie po dokonaniu podziału?

A. 24 000 zł
B. 36 000 zł
C. 30 000 zł
D. 45 000 zł
Podzielony zysk netto wynoszący 60 000 zł podzielono na różne stawki: 8% idzie na kapitał zapasowy, 12% dostaną pracownicy w postaci nagród, a 20% to dywidendy dla akcjonariuszy. Żeby obliczyć, ile nam zostaje po tych podziałach, najpierw trzeba policzyć, jakie są poszczególne kwoty. Więc, kapitał zapasowy to 8% z 60 000 zł, czyli 4 800 zł. Nagrody dla pracowników wychodzą 12%, co daje 7 200 zł, a dywidendy to 20%, czyli 12 000 zł. Jak to zsumujemy, dostajemy 4 800 zł + 7 200 zł + 12 000 zł = 24 000 zł. Teraz, jeśli odejmiemy tę kwotę od początkowego zysku, to będzie 60 000 zł - 24 000 zł = 36 000 zł. Takie podejście do podziału zysku jest spoko, bo dobrze wpływa na finanse firmy, a przy okazji nagradza zarówno pracowników, jak i akcjonariuszy.

Pytanie 17

Do zadań Rady Polityki Pieniężnej należy

A. realizacja obrotu dewizowego i przeprowadzanie rozliczeń z zagranicą
B. ustalanie poziomu stóp procentowych NBP
C. przyjmowanie oszczędnościowych wkładów oraz lokat terminowych
D. udzielanie gwarancji bankowych oraz poręczeń
Udzielanie gwarancji bankowych i poręczeń, dokonywanie obrotu dewizami oraz przyjmowanie wkładów oszczędnościowych nie są podstawowymi zadaniami Rady Polityki Pieniężnej. Gwarancje bankowe i poręczenia są częścią działalności komercyjnych instytucji bankowych, które operują na rynku finansowym, ale nie są bezpośrednio związane z funkcjami RPP, która koncentruje się na polityce monetarnej. Obrot dewizami oraz prowadzenie rozliczeń z zagranicą również leżą w gestii banków komercyjnych i instytucji finansowych, a nie RPP. Z kolei przyjmowanie wkładów oszczędnościowych oraz lokat terminowych jest działalnością banków detalicznych, które oferują produkty finansowe dla klientów indywidualnych. To błędne zrozumienie funkcji RPP często wynika z mylenia jej roli z rolą instytucji komercyjnych, które świadczą usługi finansowe. Zrozumienie różnicy między tymi instytucjami jest kluczowe, ponieważ RPP nie działa na rynku jako instytucja komercyjna, lecz pełni funkcję nadzorczą oraz stabilizacyjną, co wpływa na całą gospodarkę krajową. W praktyce polityka monetarna, którą kształtuje RPP, ma fundamentalne znaczenie dla stabilności makroekonomicznej, a stosowanie niewłaściwych terminów w dyskusji na temat polityki monetarnej może prowadzić do nieporozumień wśród uczestników rynku.

Pytanie 18

W tabeli przedstawiono zestawienie zatrudnionych w Zakładzie Pracy Chronionej ZEGA sp. z o.o. według stanowisk. Jaki procent ogółu zatrudnionych stanowią osoby niepełnosprawne?

Pracownicy Zakładu Pracy Chronionej ZEGA sp. z o.o. wg stanowisk
Stanowiska pracyLiczba pracowników
Kasjerzy7
- w tym osoby niepełnosprawne4
Magazynierzy12
- w tym osoby niepełnosprawne8
Księgowi3
- w tym osoby niepełnosprawne2
Kierowcy4
- w tym osoby niepełnosprawne2
Sprzątaczki4
- w tym osoby niepełnosprawne2
Razem30
A. 40%
B. 50%
C. 70%
D. 60%
Odpowiedź 60% jest prawidłowa, ponieważ dokładnie odzwierciedla proporcję osób niepełnosprawnych w stosunku do całkowitej liczby zatrudnionych w Zakładzie Pracy Chronionej ZEGA sp. z o.o. W celu obliczenia procentu osób niepełnosprawnych, najpierw zsumowaliśmy liczbę pracowników niepełnosprawnych, która wynosi 20. Następnie, aby obliczyć procent, dzielimy tę liczbę przez ogólną liczbę pracowników, która wynosi 30, co daje 20/30 = 0,6667. Po pomnożeniu przez 100% otrzymujemy 66,67%, które zaokrąglamy do najbliższej pełnej dziesiątki, co daje 60%. Znajomość takich obliczeń jest kluczowa w zarządzaniu zasobami ludzkimi, szczególnie w kontekście zatrudniania osób z niepełnosprawnościami. W praktyce, firmy muszą przestrzegać standardów i przepisów dotyczących zatrudniania osób z niepełnosprawnościami, co nie tylko wspiera różnorodność w miejscu pracy, ale także przyczynia się do budowania pozytywnego wizerunku organizacji. Warto również zauważyć, że analiza danych dotyczących zatrudnienia osób niepełnosprawnych pomaga w lepszym planowaniu polityki kadrowej oraz w dostosowywaniu stanowisk pracy do ich potrzeb.

Pytanie 19

Regulacje dotyczące udzielenia, przeniesienia lub odwołania prokury są zawarte w przepisach

A. Ustawy prawo przedsiębiorców
B. Ustawy o ochronie danych osobowych
C. Kodeksu spółek handlowych
D. Kodeksu cywilnego
Wybór Kodeksu cywilnego jako regulacji dotyczącej prokury jest naprawdę trafny. Prokura to specjalny rodzaj pełnomocnictwa, które może dać przedsiębiorca. Z tego co wiem, jest ściśle uregulowana w przepisach o pełnomocnictwach. Zgodnie z artykułem 109^1 Kodeksu cywilnego, to właśnie tam znajdziesz najważniejsze informacje na ten temat. Udzielenie prokury to jednoznaczne oświadczenie woli, a jej zakres jest wyznaczony przez przepisy, które mówią, jak przedsiębiorca może kogoś reprezentować. Kluczowe jest to, że prokurent działa w imieniu przedsiębiorcy, co w praktyce daje firmie elastyczność, zwłaszcza gdy przedsiębiorca jest nieobecny. I to jest bardzo istotne w świecie biznesu! Poza tym, Kodeks cywilny również opisuje, jak można prokurę odwołać, co jest ważne dla ochrony interesów przedsiębiorcy. Przykładowo, jeśli przedsiębiorca jest chory, może powierzyć prowadzenie spraw firmy prokurentowi, co pozwala na utrzymanie ciągłości działań.

Pytanie 20

W tabeli zamieszczono wybrane informacje o instytucjach administracji rządowej i samorządowej. Które z nich dotyczą gminy?

Instytucja A.Instytucja B.
– podstawowa jednostka podziału terytorialnego
– organem wykonawczym jest wójt, burmistrz lub prezydent
– jednostka podziału terytorialnego drugiego stopnia
– organem wykonawczym jest starosta
Instytucja C.Instytucja D.
– regionalna wspólnota samorządowa
– pracą organu wykonawczego kieruje marszałek województwa
– określa strategię rozwoju województwa
– za wykonanie polityki rządu na swoim terenie odpowiada wojewoda
A. A.
B. B.
C. C.
D. D.
Jak patrzymy na odpowiedzi B, C i D, to można zauważyć, że one w ogóle nie dotyczą gminy jako jednostki administracyjnej. Zamiast tego, mogą dotyczyć innych szczebli, jak powiaty czy województwa, które mają inną strukturę i różne zadania. Często myślimy, że wszystkie miejsca lokalne robią podobne rzeczy, a tak nie jest. Na przykład powiaty zajmują się bardziej rozbudowanymi usługami, jak transport regionalny czy zarządzanie zdrowiem publicznym, co jest dużą różnicą w porównaniu do gmin. Gminy są bardziej nastawione na lokalne potrzeby i mają bezpośredni kontakt z mieszkańcami. Czasem mylimy też roli wójta czy burmistrza, myśląc, że odpowiadają oni za wszystko w regionie, a tak naprawdę ich kompetencje są ściśle związane z gminą. Kluczowe jest, aby zrozumieć, że każda jednostka administracyjna ma swoje zadania i odpowiedzialności. Osoby pracujące w administracji muszą być tego świadome, żeby skutecznie wypełniać swoje obowiązki i podejmować dobre decyzje. To ważne też dla obywateli, którzy chcą aktywnie uczestniczyć w demokratycznych procesach i mieć wpływ na lokalną politykę. Właściwe zrozumienie ról jednostek administracyjnych jest kluczowe dla działania całego systemu administracji publicznej.

Pytanie 21

Wielkość materiału, która powinna być przechowywana w magazynie na wypadek opóźnień w dostawach lub innych nieprzewidzianych sytuacji, to zapas

A. obrotowy
B. maksymalny
C. przeciętny
D. rezerwowy
Zapas rezerwowy to ilość materiału, która jest przechowywana w magazynie, aby zminimalizować ryzyko przerw w produkcji spowodowanych opóźnieniami dostaw lub innymi nieprzewidzianymi okolicznościami. W praktyce oznacza to, że przedsiębiorstwa starają się utrzymać określony poziom zapasów, aby zapewnić ciągłość operacyjną. Na przykład, w branży produkcyjnej, jeśli dostawca nie dostarczy surowców na czas, zapas rezerwowy pozwala na kontynuowanie produkcji bez zakłóceń. Zgodnie z dobrą praktyką zarządzania łańcuchem dostaw, firmy często stosują zasady takie jak Just-In-Case (JIC), które polegają na utrzymywaniu dodatkowych zapasów w celu ochrony przed niepewnością. Posiadanie zapasu rezerwowego jest kluczowym elementem strategii zarządzania ryzykiem w logistyce, co potwierdzają standardy takie jak ISO 31000, które zalecają identyfikację i minimalizację ryzyk związanych z operacjami biznesowymi.

Pytanie 22

Wynagrodzenie, które pracownik otrzymuje do ręki po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne, składki na zdrowie oraz zaliczki na podatek dochodowy, określane jest jako wynagrodzenie

A. zasadnicze
B. brutto
C. minimalne
D. netto
Wynagrodzenie netto to kwota, którą pracownik otrzymuje na rękę po odliczeniu obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne, składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz zaliczek na podatek dochodowy. To oznacza, że wynagrodzenie netto jest realnym dochodem, który pracownik może wykorzystać na swoje wydatki. Przykładowo, jeżeli wynagrodzenie brutto wynosi 5000 zł, a po odliczeniach (składki ZUS i zaliczka na podatek) pozostaje 3500 zł, to właśnie ta kwota jest wynagrodzeniem netto. Obliczenie wynagrodzenia netto jest kluczowe dla pracowników, aby zrozumieć, ile rzeczywiście otrzymują, a także dla pracodawców w kontekście planowania budżetu. W praktyce, zasady obliczania wynagrodzenia netto różnią się w zależności od obowiązujących przepisów prawnych i mogą być modyfikowane co roku w związku z regulacjami podatkowymi. Starannie obliczone wynagrodzenie netto jest istotne dla zachowania transparentności w relacjach pracownik-pracodawca oraz dla właściwego zarządzania finansami osobistymi.

Pytanie 23

Jakie obowiązki ma Główny Urząd Statystyczny?

A. zbieranie, gromadzenie i opracowywanie danych statystycznych
B. realizacja bankowej obsługi budżetu państwa
C. prowadzenie rejestru podatników
D. ustalanie i weryfikowanie obowiązków ubezpieczeń społecznych
Główny Urząd Statystyczny (GUS) jest centralnym organem statystycznym w Polsce, którego podstawowym zadaniem jest zbieranie, gromadzenie oraz opracowywanie danych statystycznych. Te działania są kluczowe dla monitorowania i analizy zjawisk społecznych, gospodarczych oraz demograficznych w kraju. Zbieranie danych może obejmować m.in. prowadzenie badań ankietowych, spisów ludności oraz analizę danych z różnych źródeł. Przykładem może być roczny spis powszechny, który dostarcza informacji o liczbie ludności, strukturze demograficznej oraz warunkach życia. Dobre praktyki statystyczne wymagają stosowania standardów metodologicznych, takich jak klasyfikacje statystyczne czy normy dotyczące jakości danych. Opracowane przez GUS statystyki są wykorzystywane przez rząd, naukowców oraz przedsiębiorców do podejmowania decyzji politycznych i biznesowych, co podkreśla znaczenie tych działań dla funkcjonowania społeczeństwa.

Pytanie 24

Do zadań maklera giełdowego należy między innymi:

A.– dokonywanie w trybie ciągłym badań i analiz rynku,
– ocena ryzyka i analiza zagrożeń dla przedsiębiorstwa,
– udzielanie porad dotyczących kondycji finansowej ubezpieczyciela,
– kontrola składanych przez klientów zleceń pod względem formalnym oraz merytorycznym.
B.– współpraca z działem likwidacji szkód,
– budowanie długotrwałych relacji z klientami,
– kształtowanie pozytywnego wizerunku firmy ubezpieczeniowej,
– prezentowanie oferty i sprzedaż produktów ubezpieczeniowych.
C.– analizowanie rynku kapitałowego,
– oferowanie papierów wartościowych w publicznym obrocie,
– zawieranie umów w zakresie obsługi rachunków papierów wartościowych klienta,
– kupowanie lub sprzedawanie papierów wartościowych we własnym imieniu na rachunek zleceniodawcy.
D.– oferowanie i sprzedaż produktów bankowości detalicznej,
– przygotowywanie dokumentów dla klienta indywidualnego,
– otwieranie rachunków bankowych i realizacja operacji kasowych,
– przyjmowanie wniosków kredytowych i informowanie klienta o podjętej decyzji.
A. C.
B. D.
C. B.
D. A.
Zadania maklera giełdowego są kluczowe w obrocie papierami wartościowymi, co znajduje odzwierciedlenie w poprawnej odpowiedzi C. Maklerzy giełdowi pełnią rolę pośredników między inwestorami a rynkiem, co oznacza, że są odpowiedzialni za kupno i sprzedaż papierów wartościowych na giełdzie w imieniu swoich klientów. W praktyce, maklerzy wykonują transakcje na podstawie zleceń klientów, co jest podstawą ich działalności. Oferowanie papierów wartościowych w publicznym obrocie oraz zawieranie umów dotyczących obsługi rachunków papierów wartościowych to standardowe praktyki, które są zgodne z regulacjami rynkowymi. Ponadto, maklerzy są zobowiązani do przestrzegania zasad wynikających z przepisów prawa oraz standardów etycznych, co ma na celu ochronę inwestorów i zapewnienie przejrzystości rynku. Wiedza na temat funkcji maklera giełdowego jest niezbędna dla każdego, kto zamierza inwestować na giełdzie oraz zrozumieć mechanizmy rynkowe.

Pytanie 25

Zobowiązanie do regularnego szkolenia pracowników na stanowisku technika ekonomisty w zakresie bhp w godzinach pracy oraz na koszt pracodawcy wynika z obowiązywania przepisów

A. Kodeksu cywilnego
B. Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej
C. Kodeksu pracy
D. Rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej
Obowiązek okresowego szkolenia pracowników, w tym techników ekonomistów, w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy (BHP) wynika z przepisów Kodeksu pracy, który reguluje kwestie ochrony zdrowia i życia pracowników w miejscu pracy. Zgodnie z art. 237^3 Kodeksu pracy, pracodawca jest zobowiązany do organizowania szkoleń w zakresie BHP, co obejmuje zarówno szkolenia wstępne, jak i okresowe. Przykładowo, w sektorze finansowym, pracownicy mogą być narażeni na różne ryzyka, takie jak stres czy ergonomiczne problemy związane z pracą przy komputerze, co wymaga odpowiednich szkoleń. Realizacja tego obowiązku na koszt pracodawcy jest kluczowa dla zapewnienia, że wszyscy pracownicy mają dostęp do niezbędnej wiedzy, co przyczynia się do poprawy ogólnego bezpieczeństwa w miejscu pracy. Pracodawcy powinni także pamiętać o dokumentacji szkoleń oraz ich aktualizacji, aby spełniać normy prawne i dobre praktyki dotyczące ochrony zdrowia w miejscu pracy.

Pytanie 26

W przedsiębiorstwie IGOR sp. z o.o. wartości kapitału własnego, zobowiązań i aktywów w latach 2009-2012 przedstawiały się następująco: W którym roku przedsiębiorstwo było uzależnione w najmniejszym stopniu od obcych źródeł finansowania?

Kategoria (w zł)Rok 2009Rok 2010Rok 2011Rok 2012
Kapitał własny40 000,0050 000,0050 000,0040 000,00
Zobowiązania60 000,0050 000,0060 000,0070 000,00
Aktywa ogółem100 000,00100 000,00110 000,00110 000,00
A. W 2010 r.
B. W 2012 r.
C. W 2011 r.
D. W 2009 r.
Wybór lat 2009, 2011 albo 2012 jako tych z najmniejszym uzależnieniem od zewnętrznych źródeł finansowania to pomyłka. W 2009 roku mieliśmy dość niski stosunek kapitału własnego do zobowiązań, co sugeruje, że firma polegała na zewnętrznych źródłach. W latach 2011 i 2012 sytuacja się nie poprawiła, było wręcz odwrotnie, bo zobowiązania rosły w stosunku do kapitału własnego, co wskazywało na większe uzależnienie. Często ludzie nie zauważają, że stabilność finansowa, czyli odpowiednia równowaga między kapitałem własnym a zobowiązaniami, jest kluczowa, jeśli chcemy ocenić niezależność firmy. Firmy, które nie potrafią tego zbalansować, narażają się na kłopoty finansowe i trudności z uzyskaniem dobrych warunków kredytowych czy inwestycji. Dobrze jest dążyć do utrzymania odpowiedniego poziomu kapitału własnego, bo to przekłada się na lepszą wiarygodność finansową i mniejsze ryzyko związane z długami.

Pytanie 27

Spółka zakupiła 1 000 kg blachy cynkowej. Cena ewidencyjna blachy została ustalona na poziomie 6 zł/kg. Jaka kwota zostanie wpisana w pozycji Wartość w Dowodzie przyjęcia - Pz nr 150?

Ilustracja do pytania
A. 6 100 zł
B. 5 000 zł
C. 6 000 zł
D. 7 320 zł
Poprawna odpowiedź wynika z zastosowania zasady rachunkowości, zgodnie z którą wartość towaru wprowadzana do ewidencji jest obliczana na podstawie iloczynu ilości nabytych materiałów oraz ich ceny jednostkowej. W tym przypadku spółka zakupiła 1 000 kg blachy cynkowej po cenie 6 zł za kilogram. Aby obliczyć całkowitą wartość, należy pomnożyć 1 000 kg przez 6 zł, co daje 6 000 zł. Taki sposób wyceny jest zgodny z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej (MSSF), które podkreślają znaczenie rzetelności oraz przejrzystości w przedstawianiu danych finansowych. Praktycznie, prawidłowe wyprowadzanie wartości towarów wpływa na dokładność sprawozdań finansowych firmy, co jest kluczowe dla podejmowania strategicznych decyzji. Dlatego zrozumienie tej zasady jest fundamentem dla każdego specjalisty w dziedzinie rachunkowości.

Pytanie 28

W tabeli zamieszczone są cztery grupy czynników, stanowiących elementy analizy SWOT. Wskaż grupę, w której znajdują się czynniki wskazujące słabe strony przedsiębiorstwa.

A.B.

− niewielka liczba firm konkurencyjnych

− rozpoznawalność firmy na rynku krajowym

− wyeksploatowane maszyny produkcyjne

− wysokie koszty stałe produkcji

C.D.

− wysokie kwalifikacje kadry kierowniczej

− ekologiczna technologia produkcji

− wysokie oprocentowanie kredytów bankowych

− sezonowość popytu na produkty firmy

A. C.
B. B.
C. D.
D. A.
Odpowiedź B jest poprawna, ponieważ odnosi się do słabych stron przedsiębiorstwa, które są kluczowym elementem analizy SWOT. Słabe strony to te czynniki, które mogą negatywnie wpływać na zdolność firmy do osiągania celów i konkurowania na rynku. Przykłady, takie jak wyeksploatowane maszyny produkcyjne i wysokie koszty stałe produkcji, są istotnymi wskaźnikami, które mogą obniżać efektywność operacyjną. Zrozumienie tych słabości jest niezbędne do opracowania skutecznych strategii poprawy. Na przykład, identyfikacja wyeksploatowanych maszyn może skłonić do inwestycji w nowoczesny sprzęt, co z kolei może zwiększyć wydajność i obniżyć koszty. Analiza SWOT jest szeroko stosowana w strategii zarządzania, a jej poprawne przeprowadzenie pozwala na lepsze planowanie i podejmowanie decyzji w oparciu o rzeczywiste dane o stanie przedsiębiorstwa.

Pytanie 29

Zapas, który odpowiada aktualnym wymaganiom w firmie i jest utrzymywany w celu zaspokojenia przewidywanego zużycia przy znanym czasie dostawy, to zapas

A. rezerwowy
B. nadmierny
C. sezonowy
D. produkcyjny
Wybór odpowiedzi "rezerwowy" jest błędny, ponieważ zapas rezerwowy odnosi się do dodatkowych zapasów utrzymywanych w celu zabezpieczenia przedsiębiorstwa przed nieprzewidzianymi zdarzeniami, takimi jak opóźnienia w dostawach czy niespodziewane wzrosty popytu. To podejście nie jest związane z planowanym zużyciem, ale raczej z zarządzaniem ryzykiem. W kontekście zapasów, nadmierny zapas to ten, który przekracza rzeczywiste potrzeby produkcyjne i prowadzi do zwiększonych kosztów magazynowania oraz ryzyka przestarzałych produktów. Właściwe zarządzanie zapasami powinno unikać sytuacji nadmiarowych, które negatywnie wpływają na płynność finansową firmy. Z kolei zapas sezonowy jest specyficzny dla branż, w których zapotrzebowanie na produkty zmienia się w zależności od pory roku. Przykładowo, w handlu detalicznym firmy mogą gromadzić zapasy na okres świąteczny. Dlatego kluczem do skutecznego zarządzania zapasami jest zrozumienie różnicy między tymi rodzajami zapasów, aby móc właściwie je planować w oparciu o konkretne potrzeby przedsiębiorstwa.

Pytanie 30

Wartość podnosząca jest stosowana w trakcie obliczania amortyzacji

A. progresywnej
B. degresywnej
C. naturalnej
D. jednorazowej
Wybór odpowiedzi "degresywnej" jest słuszny, ponieważ współczynnik podwyższający jest kluczowym elementem w metodzie amortyzacji degresywnej. Ta metoda zakłada, że wartość środka trwałego maleje w szybszym tempie w pierwszych latach jego użytkowania, co odzwierciedla rzeczywiste zużycie i wartość rynkową. W tym kontekście współczynnik podwyższający można zastosować, aby zwiększyć wysokość odpisów amortyzacyjnych w początkowych latach eksploatacji, co jest korzystne z perspektywy zarządzania finansami przedsiębiorstwa. Na przykład, jeśli firma nabywa maszynę wartą 100 000 zł, przy zastosowaniu metody degresywnej i współczynnika podwyższającego, pierwsze odpisy mogą wynosić 30% wartości początkowej, co pozwala na szybsze odzyskanie kosztów inwestycji. Ta metoda jest zgodna z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości (MSR) oraz Ustawą o Rachunkowości, które promują realistyczne podejście do amortyzacji, odzwierciedlające zużycie aktywów w czasie.

Pytanie 31

Jakie są obowiązki Regionalnej Izby Obrachunkowej?

A. Nadzorowanie budżetu państwowego oraz zarządzanie zadłużeniem publicznym
B. Przygotowywanie projektów ustaw oraz wydawanie regulacji dotyczących finansów publicznych
C. Współpraca finansowa z innymi krajami oraz międzynarodowymi instytucjami finansowymi
D. Kontrola działalności gmin i powiatów w obszarze finansów
Regionalna Izba Obrachunkowa (RIO) ma na celu nadzorowanie działalności gmin i powiatów w zakresie spraw finansowych. Oznacza to, że RIO kontroluje, jak jednostki samorządu terytorialnego zarządzają swoimi finansami, co jest kluczowe dla zapewnienia transparentności i efektywności wydatkowania publicznych środków. Przykłady działań RIO obejmują audyty budżetowe, analizę sprawozdań finansowych oraz ocenę zgodności z przepisami prawa. Na podstawie wyników kontroli RIO może wydawać zalecenia, które mają na celu poprawę gospodarowania finansami publicznymi oraz wskazywać na obszary wymagające poprawy. Zastosowanie tych działań w praktyce przyczynia się do lepszego planowania budżetowego oraz zwiększenia odpowiedzialności finansowej lokalnych władz. RIO odgrywa również kluczową rolę w edukacji samorządów, co wspiera rozwój dobrych praktyk w zarządzaniu finansami publicznymi.

Pytanie 32

Obrót na koncie to

A. całkowita wartość zapisów po jednej stronie konta
B. pierwsza wartość zapisu na koncie
C. różnica pomiędzy obiema stronami konta
D. najświeższa kwota zapisu na koncie
Obrotem konta jest termin, który odnosi się do sumy zapisów na danej stronie konta, co oznacza, że jest to suma wszystkich wpływów i wydatków zarejestrowanych po jednej stronie konta: debetowej lub kredytowej. Przykładowo, w przypadku konta bankowego, obrót kredytowy obejmuje wszystkie wpływy, takie jak wpłaty gotówkowe, przelewy, czy odsetki. Z kolei obrót debetowy obejmuje wszystkie wydatki, takie jak płatności kartą, przelewy oraz inne transakcje. Zrozumienie obrotu konta jest niezbędne w codziennej działalności finansowej, zarówno w zarządzaniu budżetem osobistym, jak i w rachunkowości przedsiębiorstw. W praktyce pozwala to na bieżące monitorowanie stanu konta oraz planowanie przyszłych wydatków i przychodów. Dobrą praktyką jest regularne przeglądanie obrotów, co pomaga w identyfikacji potencjalnych błędów w zapisach oraz w analizie trendów wydatków i przychodów.

Pytanie 33

Cena zakupu towaru to koszt zakupu

A. zwiększona o podatek VAT
B. zwiększona o marżę
C. zmniejszona o wydatki związane bezpośrednio z zakupem
D. zwiększona o wydatki związane bezpośrednio z zakupem
Pomniejszenie ceny nabycia towaru o koszty związane z zakupem jest koncepcją, która nie uwzględnia pełnego obrazu całkowitych wydatków związanych z pozyskaniem towaru. W rzeczywistości, aby uzyskać rzeczywistą cenę nabycia, należy brać pod uwagę nie tylko samą wartość zakupu, ale także wszystkie dodatkowe koszty, które są niezbędne do tego, aby towar stał się dostępny dla sprzedaży. Wiele firm popełnia błąd, zakładając, że cena nabycia towaru to wyłącznie cena zakupu, co prowadzi do zaniżenia kosztów i w efekcie do błędnego ustalania cen sprzedaży. Przykładem błędnego myślenia jest uznawanie podatku VAT jako kosztu obniżającego cenę nabycia. VAT jest podatkiem dochodowym, który finalnie jest przenoszony na konsumenta, a nie obniża kosztów zakupu firmy. Z kolei dodawanie marży do ceny nabycia, zamiast uwzględniania wszystkich kosztów, prowadzi do niepoprawnych kalkulacji finansowych. W kontekście dobrych praktyk księgowych, firmy powinny stosować kompleksowe podejście do kalkulacji kosztów, co pozwoli na lepsze zarządzanie finansami oraz zrozumienie rentowności poszczególnych produktów. Ignorowanie tych zasad może prowadzić do podejmowania błędnych decyzji biznesowych i poważnych strat finansowych.

Pytanie 34

Długotrwałe wykonywanie pracy w pozycji siedzącej może prowadzić do

A. deformacji stawów kolanowych i płaskostopia
B. zapalenia górnych dróg oddechowych
C. łzawienia oraz pieczenia oczu
D. zmian zwyrodnieniowych stawów w odcinkach szyjnym i lędźwiowym kręgosłupa
Długotrwałe wykonywanie pracy w pozycji siedzącej, zwłaszcza w przypadku braku ergonomicznych warunków, prowadzi do zmian zwyrodnieniowych stawów odcinków szyjnego i lędźwiowego kręgosłupa. Praca w tej pozycji generuje napięcia mięśniowe i obciążenia stawów, co z czasem może skutkować osłabieniem struktury kręgosłupa. Zgodnie z zasadami ergonomii, istotne jest, aby miejsce pracy było dostosowane do indywidualnych potrzeb pracownika, co obejmuje odpowiednie krzesło, biurko oraz ustawienie monitora na wysokości wzroku. Przykładem dobrych praktyk jest wprowadzenie przerw w pracy oraz ćwiczeń rozciągających, które zmniejszają napięcie mięśniowe i poprawiają krążenie. Warto również zwrócić uwagę na właściwą postawę ciała, aby zminimalizować ryzyko dolegliwości związanych z kręgosłupem. Regularne wizyty u specjalistów, takich jak fizjoterapeuci, mogą pomóc w identyfikacji i prewencji zmian zwyrodnieniowych, co jest zgodne z wytycznymi WHO dotyczącymi zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy.

Pytanie 35

Pracodawca ma prawo rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z pracownikiem, który

A. wykorzystał w czasie jednego tygodnia 4 dni urlopu na żądanie zgłoszone najpóźniej w dniu rozpoczęcia urlopu
B. został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za nieoczywiste przestępstwo umyślne
C. korzystał w przeciągu jednego miesiąca z trzech zwolnień lekarskich
D. jest zatrudniony na stanowisku kierowcy i stracił prawo jazdy z jego winy
Pracodawca ma prawo zakończyć umowę o pracę od razu, jeśli pracownik nie wywiązuje się z ważnych obowiązków. Weźmy na przykład kierowcę, który stracił prawo jazdy przez własną winę – to już jest poważny problem, bo bez prawa jazdy nie może wykonywać swojej pracy. Jeżeli kierowca dostaje mandat za jazdę po alkoholu, to narusza nie tylko przepisy, ale też stwarza zagrożenie dla innych. W takiej sytuacji pracodawca, zgodnie z Kodeksem pracy, może działać szybko. To ważne, żeby w takich sprawach podejmować decyzje zgodne z zasadami bezpieczeństwa w pracy.

Pytanie 36

Ergonomiczne miejsce pracy to miejsce, które jest dopasowane do

A. cech osobowości pracownika
B. uwarunkowań psychofizycznych pracownika
C. zakresu zadań służbowych pracownika
D. wieków i płci pracownika
Nieprawidłowe odpowiedzi dotyczące cech charakteru, zakresu obowiązków oraz wieku i płci pracownika wskazują na błędne zrozumienie podstawowych zasad ergonomii. Ergonomia, jako dziedzina nauki, koncentruje się na optymalizacji warunków pracy poprzez dostosowanie ich do indywidualnych potrzeb pracownika, w szczególności do jego uwarunkowań psychofizycznych. Cechy charakteru pracownika, takie jak temperament czy sposób pracy, nie są bezpośrednio związane z ergonomią. Również zakres obowiązków, choć ważny, nie definiuje w sposób kluczowy, jak powinno być zorganizowane miejsce pracy. Właściwe podejście do ergonomii wymaga zrozumienia, że wiek i płeć pracownika są jedynie jednymi z wielu czynników wpływających na potrzeby ergonomiczne. Na przykład, pracownicy w różnym wieku mogą mieć różne potrzeby w zakresie wsparcia fizycznego, ale to nie oznacza, że można je rozpatrywać w oderwaniu od ich psychofizycznych uwarunkowań. Ergo, koncentrowanie się na tych aspektach prowadzi do mylnych wniosków oraz niedopasowania stanowisk pracy, co może skutkować problemami zdrowotnymi oraz obniżoną wydajnością. Według wytycznych dotyczących ergonomii, istotne jest, aby projektując stanowisko pracy, uwzględniać indywidualne potrzeby i ograniczenia pracowników, a nie stereotypowe podejście oparte na płci czy wieku.

Pytanie 37

Na podstawie zamieszczonych danych, wskaż ile procent ogółu zatrudnionych stanowią osoby zatrudnione na podstawie umów cywilnoprawnych?

Struktura zatrudnionych w instytucji ubezpieczeniowej w listopadzie 2021 r.
Rodzaj umowyLiczba zatrudnionych
Umowa o pracę na czas nieokreślony32
Umowa o pracę na czas określony8
Umowa o dzieło4
Umowa zlecenia6
Razem50
A. 12%
B. 20%
C. 36%
D. 80%
Odpowiedź 20% jest właściwa, bo żeby obliczyć, jaki procent pracowników ma umowy cywilnoprawne w porównaniu do wszystkich zatrudnionych, trzeba zrobić kilka kroków. Najpierw liczymy, ilu mamy pracowników na takich umowach i ile jest ich w sumie. Potem dzielimy liczbę osób na umowach cywilnoprawnych przez całkowitą liczbę zatrudnionych, a na koniec mnożymy to przez 100%. To bardzo przydatne w analizie zatrudnienia w firmach. Dzięki temu menedżerowie mogą lepiej ogarnąć, jaka część zespołu pracuje w elastycznych formach zatrudnienia, co ma wpływ na politykę kadrową. Z mojego doświadczenia, zrozumienie takich proporcji jest kluczowe dla skutecznego zarządzania ludźmi i podejmowania mądrych decyzji. To też pomaga w lepszym planowaniu budżetu, bo umowy cywilnoprawne mogą wiązać się z innymi kosztami niż standardowe umowy o pracę.

Pytanie 38

Osoba prowadząca działalność gospodarczą, według definicji zawartej w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej, to

A. wspólnik spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
B. wspólnik spółki cywilnej
C. akcjonariusz spółki akcyjnej
D. członek spółdzielni
Członkowie spółdzielni, akcjonariusze spółek akcyjnych czy wspólnicy w spółkach z o.o. to zupełnie różne sprawy i nie można ich od razu uznawać za przedsiębiorców, według ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Spółdzielnie funkcjonują jako jednostki mające na celu pomoc swoim członkom, a to, że członek spółdzielni uczestniczy w jej działalności, nie czyni go przedsiębiorcą. Akcjonariusz to właściciel akcji, ma prawo do dywidend i głosów na walnych zgromadzeniach, ale nie prowadzi biznesu samodzielnie. Z kolei wspólnik w spółce z o.o. ma pewne ograniczenia w odpowiedzialności za długi firmy, ale wciąż nie jest bezpośrednim przedsiębiorcą. Często ludzie mylą te statusy prawne, co prowadzi do nieporozumień, jeśli chodzi o odpowiedzialność prawną czy podatki. Dlatego warto znać różnice między tymi formami, żeby nie wpaść w jakieś prawne pułapki.

Pytanie 39

W jakiej sekcji biznesplanu można umieścić analizę SWOT – przedstawienie mocnych i słabych punktów firmy, a także szans i zagrożeń?

A. W analizie strategicznej
B. W strukturze organizacyjnej
C. W planie finansowym
D. W planie organizacyjnym
Umiejscowienie analizy SWOT w strukturze organizacyjnej, planie finansowym lub planie organizacyjnym jest nieprawidłowe z perspektywy skuteczności planowania strategicznego. Struktura organizacyjna odnosi się głównie do układu hierarchicznego w firmie, definicji ról oraz odpowiedzialności, co nie sprzyja analizie w kontekście mocnych i słabych stron. Z kolei plan finansowy koncentruje się na aspektach budżetowych, prognozach i analizie kosztów, co również nie jest związane z identyfikowaniem strategicznych atutów i zagrożeń. W planie organizacyjnym najczęściej skupiamy się na operacyjnych aspektach działania przedsiębiorstwa, takich jak procesy produkcyjne czy zarządzanie zasobami ludzkimi. Te podejścia nie uwzględniają szerszego kontekstu strategicznego, który powinien być analizowany w ramach analizy SWOT. Typowym błędem myślowym jest zatem utożsamianie analizy SWOT z elementami operacyjnymi, co prowadzi do pominięcia jej roli jako narzędzia do strategii rozwoju. W praktyce, analiza SWOT powinna być wykorzystywana jako fundament do formułowania strategii, co pozwala na efektywne wykorzystanie zasobów oraz przygotowanie się na zmiany w otoczeniu rynkowym.

Pytanie 40

Wskaż, które przedsiębiorstwo jest w stanie ustalić jednostkowy koszt produkcji wytworzonych towarów przy użyciu kalkulacji podziałowej prostej?

A. Kopalnia, która dostarcza węgiel gospodarstwom domowym oraz zakładom przemysłowym
B. Zakład produkcji ceramiki budowlanej, który wytwarza cegły, dachówki oraz stropy
C. Rafineria, w której w trakcie jednego procesu technologicznego powstają benzyna i olej jako produkty główne oraz gaz jako produkt dodatkowy
D. Browar specjalizujący się w produkcji piwa jasnego, ciemnego oraz piwa bezalkoholowego
Wybór innych odpowiedzi pokazuje, że nie do końca ogarnąłeś zasady kalkulacji kosztów, bo w tych firmach, gdzie robią różne rzeczy, jest to dużo bardziej skomplikowane. Na przykład w rafinerii, gdzie produkują benzynę, olej i gaz, nie da się tego tak prosto ująć – tam trzeba stosować bardziej złożone metody kalkulacji, żeby ogarnąć wszystkie koszty. Tak samo z zakładami, które produkują różne rodzaje ceramiki; tam koszty materiałów i procesów są przeróżne, co znów wykracza poza prostą kalkulację. W browarach, gdzie wytwarza się różne piwa, też jest inaczej. Każda linia produkcyjna generuje różne koszty, przez co potrzebne są bardziej skomplikowane metody obliczeń. Ważne jest, żeby zrozumieć, że ta prosta kalkulacja działa tylko w prostych procesach produkcyjnych i nie jest najlepszym rozwiązaniem, jak mamy do czynienia z różnorodnymi produktami. Dobre przypisanie kosztów to klucz do podejmowania mądrych decyzji o cenach i efektywności produkcji.