Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 27 maja 2026 19:24
Data zakończenia: 27 maja 2026 19:37

Egzamin zdany!

Wynik: 37/40 punktów (92,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Baza danych zawiera tabelę uczniowie z kolumnami: imie, nazwisko, klasa. Jakie polecenie SQL powinno być użyte, aby wyświetlić imiona i nazwiska uczniów, których nazwiska zaczynają się na literę M?

A. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko IN "M%"

B. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko LIKE "M%"

C. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko IN "M%"

D. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko = "M%"

Wybór opcji SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko LIKE "M%" jest poprawny, ponieważ używa klauzuli WHERE do filtrowania rekordów na podstawie warunków. Operator LIKE pozwala na wyszukiwanie wzorców w danych tekstowych, a symbol % jest używany jako wildcard, co oznacza, że zastępuje dowolny ciąg znaków. Dzięki temu zapytanie zwraca wszystkich uczniów, których nazwiska zaczynają się na literę M. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w SQL, gdzie klauzula WHERE jest fundamentalnym elementem selekcji danych. W praktyce, gdy chcemy wyszukiwać dane w bazach danych, użycie LIKE w połączeniu z symbolami wieloznacznymi (takimi jak %) jest powszechną techniką, stosowaną w aplikacjach webowych i systemach zarządzania danymi. Przykładowo, w systemie szkolnym, takie zapytanie może być używane do generowania listy uczniów w celu wysyłania powiadomień lub gromadzenia informacji o postępach w nauce.

Pytanie 2

Rekord w bazie danych identyfikowany jest jednoznacznie przez pole

A. klucza podstawowego

B. klucza obcego

C. numeryczne

D. relacji

Klucz podstawowy jest unikalnym identyfikatorem rekordu w tabeli bazy danych, który zapewnia jednoznaczność każdego wpisu. W praktyce oznacza to, że żaden z wpisów w tabeli nie może mieć tego samego klucza podstawowego, co pozwala na łatwe odnajdywanie i łączenie danych. Klucz podstawowy jest często implementowany jako pole numeryczne, co umożliwia szybką i efektywną indeksację. W standardzie SQL klucz podstawowy definiuje się za pomocą polecenia 'PRIMARY KEY'. Przykładem zastosowania klucza podstawowego może być tabela 'Użytkownicy', w której pole 'ID_Użytkownika' pełni rolę klucza podstawowego, zapewniając unikalność dla każdego użytkownika. Klucz podstawowy może składać się z jednego lub więcej pól, a w przypadku złożonych kluczy podstawowych, wszystkie pola muszą być wypełnione, aby rekord był uznany za unikalny. Dlatego właśnie klucz podstawowy jest fundamentem relacyjnych baz danych, umożliwiającym prawidłowe zarządzanie danymi.

Pytanie 3

Została zaprezentowana tabela o nazwie konta. Aby obliczyć liczbę rejestracji w poszczególnych latach oraz wyświetlić te wartości razem z rokiem rejestracji, należy wykonać zapytanie

A. ```SELECT rejestracja, COUNT(rejestracja) FROM konta;```

B. ```SELECT COUNT(rejestracja) FROM konta GROUP BY rejestracja;```

C. ```SELECT COUNT(rejestracja) FROM konta JOIN rejestracja ON id;```

D. ```SELECT rejestracja, COUNT(rejestracja) FROM konta GROUP BY rejestracja;```

Rozważając inne odpowiedzi, można zauważyć kilka typowych błędów w rozumieniu operacji SQL. Odpowiedź 'SELECT rejestracja, COUNT(rejestracja) FROM konta;' pomija klauzulę GROUP BY, która jest niezbędna do prawidłowego grupowania wyników po kolumnie 'rejestracja'. Bez niej, zapytanie spowoduje błąd, ponieważ próbuje zliczyć wartości bez określenia, jak je grupować. Takie podejście jest niezgodne z zasadami SQL, które wymagają, aby wszystkie kolumny niewykorzystywane w funkcjach agregujących były zawarte w klauzuli GROUP BY. W przypadku 'SELECT COUNT(rejestracja) FROM konta GROUP BY rejestracja;', mamy poprawnie użyte GROUP BY, ale brak jest kolumny 'rejestracja' w selekcji, co oznacza, że wyniki wyświetlą tylko liczby bez odpowiadających im lat, co nie spełnia założeń pytania. Odpowiedź 'SELECT COUNT(rejestracja) FROM konta JOIN rejestracja ON id;' wprowadza dodatkowy błąd związany z niepoprawnym użyciem JOIN. Kolumna 'rejestracja' nie jest tabelą, a próbując połączyć ją z tabelą 'konta' za pomocą JOIN, wprowadza się błędną koncepcję struktury danych. JOIN jest używany do łączenia różnych tabel na podstawie powiązanych kolumn, co w tym przypadku nie ma zastosowania. Takie niezrozumienie składni SQL może prowadzić do błędnych wyników i niepotrzebnego skomplikowania zapytań. Powszechnym błędem w korzystaniu z JOIN jest niepoprawne używanie go do prostych operacji grupowania, które nie wymagają połączenia wielu tabel.

Pytanie 4

W HTML, aby utworzyć poziomą linię, należy zastosować znacznik

A. <line>

B. <br>

C. <hl>

D. <hr>

Aby zdefiniować poziomą linię w języku HTML, należy użyć znacznika <hr>. Ten znacznik jest standardowym elementem HTML, który reprezentuje wizualną separację pomiędzy różnymi sekcjami treści. Znacznik <hr> jest samodzielny, co oznacza, że nie wymaga znacznika zamykającego. Jest to element blokowy, co oznacza, że zajmuje całą szerokość swojego rodzica i tworzy odstęp w pionie. W kontekście standardów HTML, <hr> jest częścią struktury dokumentu i jest rekomendowany do użycia w sytuacjach, gdy trzeba oddzielić różne tematy lub sekcje treści. Na przykład, jeśli mamy artykuł podzielony na kilka części, możemy użyć <hr> do wizualnego oddzielenia tych części, co zwiększa czytelność. Można również zastosować style CSS, aby dostosować wygląd linii, takie jak kolor, grubość czy styl linii. Przykładowy kod HTML z użyciem <hr> może wyglądać następująco: <h1>Tytuł Artykułu</h1><p>Treść pierwszej sekcji.</p><hr><p>Treść drugiej sekcji.</p>

Pytanie 5

Algorytm pokazany na ilustracji można zapisać w języku JavaScript przy użyciu instrukcji

A. var i = 0; do i = i + 2; while(i < 10)

B. for(i = 0; i > 10; i++)

C. var i = 0; while(i <= 10) i += 2

D. var i = 0; do i++; while(i > 10)

Odpowiedź var i = 0 while(i <= 10) i += 2; jest poprawna, ponieważ reprezentuje poprawną implementację pętli while w języku JavaScript, która odzwierciedla logikę przedstawioną na rysunku. Kluczowym elementem jest inicjalizacja zmiennej i, ustawiając ją na 0. Następnie pętla while jest używana do sprawdzenia warunku i <= 10, co oznacza, że dopóki ten warunek jest spełniony, blok pętli będzie wykonywany. W każdym cyklu wartość i jest zwiększana o 2 za pomocą wyrażenia i += 2. Jest to typowy sposób iteracji w JavaScript, który pozwala na kontrolowaną manipulację zmienną kontrolującą pętlę. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ zapewnia przejrzystość kodu i łatwość jego późniejszej modyfikacji. W praktycznych zastosowaniach, takie struktury są często używane w sytuacjach, gdy potrzebujemy przetworzyć dane w określonym zakresie, np. iterując przez elementy tablicy co drugi element. Zastosowanie pętli while z odpowiednim warunkiem umożliwia precyzyjną kontrolę nad przebiegiem iteracji, co jest kluczowe w programowaniu aplikacji i skryptów.

Pytanie 6

Element <meta charset="utf-8"> definiuje metadane odnoszące się do strony internetowej dotyczące

A. opisu witryny

B. języka używanego na stronie

C. słów kluczowych

D. kodowania znaków

Element <meta charset="utf-8"> jest kluczowym składnikiem metadanych w dokumentach HTML, który określa sposób kodowania znaków używanych na stronie internetowej. Użycie kodowania UTF-8, które jest najczęściej stosowanym standardem, pozwala na wyświetlanie różnorodnych znaków z różnych języków, w tym znaków diakrytycznych. Dzięki temu, strony internetowe mogą być dostępne dla szerokiego grona użytkowników bez obaw o błędy związane z wyświetlaniem tekstu. Kiedy przeglądarka internetowa napotyka ten element, wie, że powinna interpretować zawartość dokumentu zgodnie z określonym kodowaniem. Jest to szczególnie ważne w kontekście globalizacji internetu, gdzie treści mogą być tworzone w wielu językach. Ustalając odpowiednie kodowanie, programiści minimalizują ryzyko wystąpienia problemów z wyświetlaniem, takich jak zamienione znaki czy nieczytelne fragmenty tekstu. Właściwe ustawienie metadanych jest zgodne z wytycznymi W3C oraz zaleceniami dla twórców stron internetowych, co czyni ten element niezbędnym w każdej współczesnej witrynie.

Pytanie 7

W CSS zdefiniowano styl dla pola edycji. Taki obszar będzie miał jasnozielone tło

input:focus { background-color: LightGreen; }

A. jeśli jest to pierwsze wystąpienie tego elementu w dokumencie

B. po kliknięciu myszą w celu wprowadzenia tekstu

C. gdy zostanie na niego najechane kursorem myszy bez kliknięcia

D. w każdej sytuacji

W języku CSS pseudoklasa :focus jest używana do definiowania stylów dla elementów, które są w stanie aktywnego fokusu. W przypadku elementów formularza, takich jak pola tekstowe input, fokus uzyskuje się poprzez kliknięcie myszą lub użycie klawisza tab, co pozwala na wprowadzenie tekstu. Pseudoklasa :focus umożliwia stylizację elementu tylko wtedy, gdy jest aktywny, co jest kluczowe dla poprawy użyteczności interfejsu użytkownika. W przykładzie podanym w pytaniu, gdy pole edycyjne input uzyska fokus, jego tło zmieni się na jasnozielone dzięki właściwości background-color ustawionej na LightGreen. Takie zastosowanie stylów CSS jest powszechne w projektowaniu formularzy, gdzie wizualne wskazanie aktywnego elementu jest istotne dla użytkownika. Dobre praktyki projektowania interfejsów kładą nacisk na czytelność i intuicyjność, co zwiększa dostępność i wygodę użytkowania aplikacji webowych. Stylowanie z wykorzystaniem pseudoklasy :focus pozwala projektantom i deweloperom tworzyć interfejsy, które są nie tylko estetyczne, ale także funkcjonalne, wspierając użytkowników w efektywnym korzystaniu z aplikacji.

Pytanie 8

W języku JavaScript potrzebne jest odwołanie się do elementu znajdującego się w pierwszym paragrafie danego fragmentu kodu HTML. Można to osiągnąć przy użyciu funkcji

<body> 
 <p>pierwszy paragraf</p> 
 <p>drugi paragraf</p> 
 <p>trzeci paragraf</p> 
 …

A. getElementsByClassName('p.1')[0]

B. getElementById('p1')

C. getElement('p')

D. getElementsByTagName('p')[0]

Odpowiedź getElementsByTagName("p")[0]; jest poprawna, ponieważ metoda getElementsByTagName zwraca kolekcję wszystkich elementów o danym tagu, w tym przypadku "p". Wywołując tę metodę, otrzymujemy tablicę wszystkich paragrafów na stronie, co pozwala na łatwy dostęp do pierwszego z nich, korzystając z indeksu [0]. Jest to standardowy sposób uzyskiwania dostępu do elementów w DOM w JavaScript. Zastosowanie tej metody jest zgodne z dobrą praktyką, umożliwiającą selekcję elementów w sposób dynamiczny i elastyczny. Przykładowo, jeśli chcemy zmienić tekst pierwszego paragrafu, możemy wykorzystać: document.getElementsByTagName("p")[0].innerText = 'Nowy tekst';. Dzięki temu możemy skutecznie manipulować zawartością stron internetowych, co jest kluczowe w rozwoju front-endu. Dodatkowo, metody takie jak getElementsByTagName są dobrze wspierane przez wszystkie nowoczesne przeglądarki, co zapewnia ich niezawodność w codziennej pracy programisty.

Pytanie 9

Elementarna animacja może być zapisana w formacie

A. TIFF

B. BMP

C. PSD

D. GIF

Format GIF (Graphics Interchange Format) jest powszechnie stosowany do tworzenia prostych animacji ze względu na swoją zdolność do kompresji obrazów i obsługi przez większość przeglądarek internetowych. GIF pozwala na zapisanie sekwencji obrazów w jednej pliku, co umożliwia ich wyświetlanie jako animacji. Standard GIF obsługuje maksymalnie 256 kolorów z palety, co czyni go idealnym do prostych grafik, takich jak ikony czy animacje internetowe. Dzięki metodzie kompresji Lempel-Ziv-Welch (LZW) możliwe jest zmniejszenie rozmiaru pliku bez utraty jakości, co jest kluczowe w kontekście transferu danych przez sieć. Przykłady zastosowania formatu GIF obejmują animowane banery reklamowe, emotikony oraz krótkie klipy wideo w formie GIF, które stały się popularne na platformach społecznościowych. Ponadto GIF wspiera przezroczystość i animacje w cyklu, co podnosi jego użyteczność w wielu aplikacjach multimedialnych. Z tego powodu GIF jest formatem, który oferuje zarówno funkcjonalność, jak i kompatybilność, co czyni go najlepszym wyborem dla prostych animacji.

Pytanie 10

W języku SQL zrealizowano polecenia GRANT przedstawione w ramce. Kto uzyska prawo do przeglądania i modyfikowania danych?

GRANT ALL ON frmy TO 'adam'@'localhost';
GRANT ALTER, CREATE, DROP ON frmy TO 'anna'@'localhost';
GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON frmy TO 'tomasz'@'localhost';

A. Tomasz i Adam

B. Jedynie Tomasz

C. Adam oraz Anna

D. Tomasz oraz Anna

Odpowiedź, że prawo do przeglądania i zmiany danych mają Tomasz i Adam, jest prawidłowa, ponieważ wynikają one z poleceń GRANT wykonanych w SQL. Adam otrzymuje pełne prawa do bazy danych 'frmy' dzięki komendzie 'GRANT ALL', co oznacza, że może zarówno przeglądać, jak i modyfikować wszelkie dane w tej bazie. Z kolei Tomasz, dzięki przyznanym mu uprawnieniom SELECT, INSERT i UPDATE, również ma możliwość przeglądania danych oraz ich zmiany. Ta sytuacja odzwierciedla kluczowe aspekty zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych, gdzie precyzyjne przydzielanie ról i dostępów jest fundamentalne dla zapewnienia bezpieczeństwa i integralności danych. Praktyczne zastosowania takich operacji obejmują sytuacje, w których administratorzy baz danych muszą zróżnicować dostęp do danych w zależności od ról użytkowników, co jest zgodne z zasadami minimalnych uprawnień, które są standardem w branży IT.

Pytanie 11

Jaki zestaw terminów określa interfejs użytkownika witryny internetowej?

A. Przesyłanie zapytań do bazy, skrypty PHP

B. Przyciski, menu, interakcja użytkownika z aplikacją

C. Szkic strony, diagram witryny, diagram przepływu informacji

D. Obróbka danych, system zarządzania treścią, projektowanie informacji

Interfejs użytkownika (UI) strony internetowej to kluczowy element, który odpowiada za interakcję użytkownika z aplikacją internetową. W jego skład wchodzą różnorodne elementy, takie jak przyciski, menu, formularze, ikony oraz inne komponenty, które umożliwiają użytkownikowi nawigację, wprowadzanie danych oraz podejmowanie akcji. Zastosowanie standardów projektowania, takich jak Material Design czy Human Interface Guidelines, pozwala na tworzenie intuicyjnych i estetycznych interfejsów, co zwiększa użyteczność strony. Przykładowo, przycisk „Zatwierdź” umieszczony w formularzu powinien być wyraźnie oznaczony i łatwo dostępny, aby użytkownicy mogli szybko zakończyć proces rejestracji lub zakupu. Dobre praktyki w zakresie projektowania UI obejmują także responsywność, co oznacza, że interfejs powinien dostosowywać się do różnych rozmiarów ekranów, zapewniając optymalne wrażenia użytkownika na urządzeniach mobilnych oraz desktopowych. Interakcja użytkownika z aplikacją jest kluczowym aspektem, a właściwie zaprojektowany interfejs wpływa na satysfakcję użytkowników oraz ich skłonność do powrotu na stronę.

Pytanie 12

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Przenikanie zdjęć.

B. Zmiana jasności zdjęć.

C. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

D. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 13

Tekst można pogrubić za pomocą znacznika <b>, a także stosując odpowiednie właściwości CSS.

A. text-weight

B. font-weight

C. font-size

D. text-size

Odpowiedź 'font-weight' jest poprawna, ponieważ jest to właściwość CSS, która kontroluje grubość tekstu w elementach HTML. Używając 'font-weight', możesz określić grubość czcionki w sposób zarówno liczbowy (np. 400 dla normalnej grubości, 700 dla pogrubionej) jak i słowny (np. 'normal', 'bold'). Przykładem zastosowania może być stylizacja nagłówków na stronie internetowej, gdzie chcesz wyróżnić ważne informacje. W praktyce, stylizując nagłówki h1, h2, h3, można użyć 'font-weight: bold;' aby przyciągnąć uwagę czytelników. Zgodnie z najlepszymi praktykami, ważne jest, aby nie przesadzać z używaniem pogrubienia, ponieważ może to prowadzić do problemów z czytelnością tekstu. Warto również pamiętać, że dostępność stron internetowych jest kluczowa, dlatego należy testować różne style na różnych urządzeniach i w różnych przeglądarkach, aby upewnić się, że tekst jest czytelny dla wszystkich użytkowników.

Pytanie 14

Aby uzyskać przezroczyste tło w obrazie formatu JPG, należy wykonać

A. korekcję nasycenia kolorów

B. właściwe przycięcie

C. dodanie kanału alfa

D. użycie filtru Gaussa

Dodanie kanału alfa do obrazu JPG jest kluczowym krokiem, aby uzyskać przezroczystość tła. Format JPG, z definicji, nie obsługuje przezroczystości, dlatego konieczne jest przekształcenie obrazu do formatu, który to umożliwia, takiego jak PNG. Kanał alfa to dodatkowa warstwa, która przechowuje informacje o przezroczystości dla każdego piksela obrazu, pozwalając na uzyskanie efektu przezroczystości. Aby dodać kanał alfa, można skorzystać z programów graficznych takich jak Adobe Photoshop, GIMP czy Affinity Photo. Przykładowo, w Photoshopie można użyć funkcji 'Zaznaczenie i maska', aby wyodrębnić obiekt z tła, a następnie zapisać go z kanałem alfa jako PNG. Użycie kanału alfa jest standardową praktyką w edytowaniu grafiki, szczególnie w kontekście tworzenia logo, grafik do stron internetowych i zasobów do gier wideo, gdzie przezroczystość odgrywa kluczową rolę w integracji elementów wizualnych.

Pytanie 15

W języku JavaScript zapisano funkcję. Co ona ma za zadanie?

function fun1(f) {
    if (f < 0) f = f * (-1);
    return f;
}

A. zwrócić wartość odwrotną do f

B. zwrócić wartość bezwzględną z f

C. wypisać wartość bezwzględną z f

D. wypisać wartość odwrotną do f

Twoja odpowiedź jest poprawna. Funkcja, o której mówi pytanie, zwraca wartość bezwzględną z argumentu f. W języku programowania JavaScript wartość bezwzględną możemy obliczyć w różny sposób. W tym przypadku, dla f mniejszego od zera funkcja mnoży f przez -1, co jest równoznaczne z obliczeniem wartości bezwzględnej dla liczby ujemnej. Dla liczby nieujemnej, funkcja zwraca jej wartość bez zmian. To jest zgodne z definicją wartości bezwzględnej, która mówi, że jest to odległość liczby od zera na osi liczb rzeczywistych, bez względu na kierunek. W praktyce, wartość bezwzględna często jest używana w algorytmach, w których interesuje nas tylko 'rozmiar' wartości, a nie jej kierunek, np. w algorytmach statystycznych, graficznych czy fizycznych.

Pytanie 16

W instrukcji warunkowej języka JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której wartość zmiennej a mieści się w zakresie (0, 100), a wartość zmiennej b jest większa od zera. Taki warunek można zapisać w sposób następujący

A. if ((a>0 && a<100) || b<0)

B. if ((a>0 || a<100) && b>0)

C. if (a>0 || a<100 || b<0)

D. if (a>0 && a<100 && b>0)

Wybór odpowiedzi 'if (a>0 && a<100 && b>0)' jest prawidłowy, ponieważ precyzyjnie spełnia określone wymagania zawarte w pytaniu. Warunek ten sprawdza, czy zmienna 'a' mieści się w przedziale od 0 do 100 (wyłączając 0 i 100), a także potwierdza, że zmienna 'b' jest większa od zera. Operator '&&' (AND) jest kluczowy w tym przypadku, ponieważ wymaga spełnienia wszystkich zdefiniowanych warunków jednocześnie. Przykładowo, jeśli mamy zmienne 'a' równe 50 i 'b' równe 10, to warunek zostanie spełniony i kod wewnątrz instrukcji 'if' zostanie wykonany. Zastosowanie takich warunków jest powszechne w programowaniu, zwłaszcza w sytuacjach wymagających walidacji danych, gdzie musimy upewnić się, że wszystkie kryteria są spełnione przed kontynuowaniem dalszych operacji. Standardy kodowania zalecają wykorzystanie prostych i jednoznacznych instrukcji warunkowych, co przyczynia się do lepszej przejrzystości i utrzymywalności kodu. Stosując odpowiednią logikę w warunkach, minimalizujemy ryzyko wystąpienia błędów w logice aplikacji.

Pytanie 17

<img src="/rysunek.png" alt="pejzaż"> Zapisany został kod HTML, który wstawia obrazek na stronę. Jeśli rysunek.png nie zostanie znaleziony, przeglądarka

A. nie załaduje strony internetowej

B. wyświetli w miejscu grafiki tekst "pejzaż"

C. w miejscu grafiki pokaże tekst "rysunek.png"

D. w miejscu grafiki zasygnalizuje błąd wyświetlania strony

Kiedy przeglądarka internetowa napotyka na kod HTML, który zawiera element graficzny, w takim przypadku, jeśli wskazany plik nie jest dostępny, następuje zachowanie określone przez atrybut 'alt'. W omawianym przykładzie, gdy przeglądarka nie może znaleźć pliku 'rysunek.png', wyświetli tekst alternatywny 'pejzaż'. Atrybut 'alt' jest niezwykle ważny z perspektywy dostępności oraz SEO, ponieważ pozwala na dostarczenie informacji o obrazie osobom, które nie mogą go zobaczyć, takim jak osoby niewidome korzystające z czytników ekranu. Z punktu widzenia standardów W3C, atrybut 'alt' jest zalecany dla każdego elementu <img>, aby poprawić użyteczność strony. W praktyce, dobrze skonstruowane opisy w atrybucie 'alt' mogą również wpłynąć pozytywnie na pozycjonowanie witryny w wyszukiwarkach, co czyni go kluczowym elementem podczas tworzenia treści na stronie internetowej. Z tego powodu umieszczanie informacyjnych i zrozumiałych opisów w tym atrybucie jest niezbędne nie tylko dla poprawy dostępności, ale także dla efektywnej optymalizacji SEO.

Pytanie 18

W C++ stworzono zmienną: char zm1;. Jak można przypisać do niej wartość, zgodnie ze składnią tego języka?

A. zm1[2] = 32

B. zm1 = 'w'

C. zm1 = "wiadro"

D. zm1 == 0x35

Odpowiedź 'zm1 = 'w';' jest prawidłowa, ponieważ w języku C++ zmienna typu char służy do przechowywania pojedynczego znaku. Przypisując wartość 'w', używamy pojedynczych apostrofów, co jest zgodne z syntaktyką C++. Przykładowo, możemy wykorzystać tę zmienną w programie do przechowywania litery, która następnie będzie mogła być użyta w różnych operacjach, takich jak wyświetlenie na ekranie czy do porównań. W dobrych praktykach programowania ważne jest, aby zmienne były odpowiednio zdefiniowane i przypisywane zgodnie z ich typami. Użycie char jest zalecane w sytuacjach, gdy potrzebujemy efektywnego przechowywania znaków, co jest kluczowe w optymalizacji pamięci. Innym przykładem może być tworzenie prostych gier tekstowych, w których każdy znak ma swoje znaczenie i wpływa na logikę gry. Oprócz tego, warto wspomnieć, że w C++ istnieją różne typy danych do przechowywania tekstów, jak string, ale dla pojedynczych znaków char jest najodpowiedniejszym typem.

Pytanie 19

Aby przywrócić uszkodzoną tabelę w MySQL, jakie polecenie należy wykonać?

A. FIX TABLE

B. CHECK TABLE

C. REPAIR TABLE

D. RESOLVE TABLE

Aby naprawić uszkodzoną tabelę w MySQL, należy użyć polecenia REPAIR TABLE, które jest dedykowane do przywracania integralności i usuwania problemów z danymi w tabelach MyISAM. Kiedy tabela jest uszkodzona, na przykład wskutek awarii systemu lub błędów dysku, REPAIR TABLE analizuje strukturę tabeli i podejmuje się jej naprawy. Proces ten może przywrócić usunięte wiersze oraz naprawić inne ograniczenia. Przykładowe użycie polecenia to: REPAIR TABLE nazwa_tabeli; Warto zaznaczyć, że REPAIR TABLE nie działa na tabelach InnoDB, które wymagają innych procedur naprawczych. W przypadku MyISAM, to polecenie jest często pierwszą metodą diagnostyczną, gdy pojawiają się problemy z danymi. Zgodnie z dokumentacją MySQL, REPAIR TABLE jest jednym z podstawowych narzędzi do zarządzania integralnością danych, a jego prawidłowe użycie może uratować istotne dane przed ich całkowitą utratą. Z tego powodu znajomość tego polecenia jest kluczowa dla administratorów baz danych.

Pytanie 20

Fragment kodu napisany w języku JavaScript, który realizuje sumowanie dwóch liczb, wygląda następująco (zobacz ramka): Aby operacja dodawania odbywała się po naciśnięciu przycisku zatytułowanego "dodaj", należy w miejsce wykropkowane wprowadzić

A. <button onselect="return dodaj()">dodaj</button>

B. <button onselect="return dodaj()">oblicz</button>

C. <button onclick="return obliczj()">dodaj</button>

D. <button onclick="return dodaj()">dodaj</button>

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w języku JavaScript zdarzenie onclick jest standardowym sposobem uruchamiania funkcji w odpowiedzi na kliknięcie przycisku. W tym przypadku funkcja dodaj() zostanie wywołana, gdy użytkownik kliknie przycisk z napisem "dodaj". Jest to zgodne z powszechnymi praktykami w tworzeniu interfejsów użytkownika dla aplikacji webowych, gdzie zdarzenia są przypisywane do elementów HTML za pomocą atrybutów takich jak onclick czy onsubmit. Takie podejście pozwala na bezpośrednią interakcję użytkownika z elementami strony, co jest kluczowe dla dynamicznych aplikacji internetowych. Przy tworzeniu stron internetowych ważne jest, aby zdarzenia były jednoznacznie przypisane do odpowiednich funkcji, co ułatwia zarządzanie logiką aplikacji. Dodatkowo takie rozwiązanie zwiększa czytelność kodu i ułatwia jego dalsze utrzymanie i rozwój. W przypadku bardziej skomplikowanych projektów można również rozważyć oddzielanie logiki JavaScript od struktury HTML, używając zewnętrznych plików skryptów i bibliotek, takich jak jQuery czy React, co sprzyja lepszej organizacji kodu.

Pytanie 21

Co robi funkcja przedstawiona w kodzie JavaScript?

function tekst() {
  var h = location.hostname;
  document.getElementById("info").innerHTML = h;
}

A. umożliwić przejście do wskazanej lokalizacji hosta

B. pokazać na przycisku lokalizację hosta, a po jego naciśnięciu umożliwić przejście do określonej lokalizacji

C. wyświetlić w elemencie o id = "info" adres hosta wskazany przez pierwszy odnośnik

D. wyświetlić w elemencie o id = "info" nazwę hosta, z którego pochodzi wyświetlona strona

Prawidłowa odpowiedź wskazuje, że kod JavaScript wywołuje metodę location.hostname, która zwraca nazwę hosta aktualnie odwiedzanej strony. Hostname jest częścią obiektu Location, który reprezentuje bieżący URL dokumentu. Kod przypisuje wynik tej metody do zmiennej h, a następnie ustawia innerHTML elementu o id info na wartość tej zmiennej. Dzięki takim operacjom, kod efektywnie wyświetla nazwę hosta w elemencie o konkretnym identyfikatorze na stronie HTML. Jest to częsta technika używana w aplikacjach webowych, gdzie istotne jest dynamiczne wyświetlanie informacji o aktualnym połączeniu. Znajomość obiektu Location oraz jego właściwości, takich jak hostname, to podstawowa umiejętność w pracy z językiem JavaScript, szczególnie w kontekście manipulacji DOM. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami, gdyż unika bezpośredniego wpisywania danych w kodzie, co zwiększa elastyczność i ułatwia utrzymanie aplikacji.

Pytanie 22

Znacznik <pre> </pre> służy do wyświetlania

A. znaku skreślenia

B. znaku wielokropkowego

C. treści czcionką w języku polskim

D. treści czcionką o stałej szerokości

Znacznik <pre> </pre> jest używany do wyświetlania treści w formacie, który zachowuje oryginalny układ oraz czcionkę o stałej szerokości. Umożliwia on prezentację tekstu w takiej formie, w jakiej został wprowadzony, co jest szczególnie przydatne w kontekście kodu źródłowego, danych tabelarycznych lub innych elementów, gdzie zachowanie spacji, łamań linii i innych formatów jest istotne. Przykładem zastosowania znacznika <pre> może być wyświetlanie fragmentów kodu w dokumentacji HTML lub na stronach internetowych, gdzie istotne jest, aby użytkownik mógł widzieć dokładnie, jak kod wygląda, bez modyfikacji przestrzeni lub układu, co jest często problematyczne w przypadku standardowego tekstu HTML. Używanie tego znacznika jest zgodne z dobrymi praktykami w tworzeniu przejrzystych i czytelnych interfejsów, zwłaszcza w kontekście tworzenia stron internetowych o charakterze technicznym.

Pytanie 23

Tablica tab[] zawiera różne liczby całkowite. Jaką wartość przyjmie zmienna zm2 po wykonaniu podanego fragmentu kodu?

A. Suma liczb z tablicy

B. Suma liczb od 1 do 10

C. Średnia arytmetyczna liczb z tablicy

D. Średnia geometryczna liczb od 0 do 9

Odpowiedź numer 3 jest prawidłowa, ponieważ kod oblicza średnią arytmetyczną elementów tablicy tab[]. Wartość zmiennej zm1 po zakończeniu pętli for będzie sumą wszystkich elementów tablicy, ponieważ w każdej iteracji do zm1 dodawana jest wartość kolejnego elementu tablicy. Następnie zmienna zm2 jest ustawiana na wartość zm1 podzieloną przez 10, co odpowiada obliczeniu średniej arytmetycznej, biorąc pod uwagę, że tablica ma 10 elementów. Obliczenie średniej arytmetycznej jest często wykorzystywane w różnych dziedzinach, takich jak analiza danych, statystyka czy nauki przyrodnicze, ponieważ pozwala na uzyskanie ogólnego obrazu rozkładu wartości. W programowaniu istotne jest, aby pamiętać o właściwym podziale przez liczbę elementów, co w tym przypadku zostało prawidłowo zastosowane. Praktykowanie takich operacji uczy pisania efektywnego kodu i zrozumienia podstaw matematycznych w informatyce. Zgodnie z dobrymi praktykami, użycie typu double dla zm2 zapewnia dokładność w przypadku niecałkowitych wyników dzielenia.

Pytanie 24

Który z poniższych znaczników jest częścią sekcji <head> dokumentu HTML?

A. <title>

B. <img>

C. <section>

D. <span>

Znacznik <title> jest fundamentalnym elementem sekcji <head> dokumentu HTML. Jego głównym zadaniem jest określenie tytułu strony, który jest wyświetlany na pasku tytułowym przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania. Dobrze skonstruowany tytuł powinien być zwięzły, ale jednocześnie informacyjny, aby skutecznie przyciągnąć uwagę użytkowników. Zgodnie z wytycznymi W3C, tytuł powinien mieć od 50 do 60 znaków, aby uniknąć obcinania w wynikach wyszukiwania. Przykładem dobrze sformułowanego tytułu może być: „Jak stworzyć responsywną stronę internetową - poradnik krok po kroku”. Ważne jest, aby tytuł był unikalny dla każdej podstrony w witrynie, co nie tylko poprawia SEO, ale również ułatwia użytkownikom nawigację. W kontekście standardów i dobrych praktyk, należy również unikać umieszczania w tytule zbędnych słów kluczowych, co może być uznane za spam przez wyszukiwarki. Dobrze zaprojektowany tytuł jest kluczem do efektywnego pozycjonowania i budowania marki w sieci.

Pytanie 25

Jakie jest zadanie funkcji PHP o nazwie mysql_select_db?

A. nawiązać połączenie bazy danych z serwerem SQL

B. wyznaczyć bazę, z której będą pobierane informacje

C. wyznaczyć tabelę, z której będą pobierane informacje

D. pobrać dane z bazy danych na podstawie zapytania

Funkcja PHP mysql_select_db() jest używana do wyboru aktywnej bazy danych w kontekście połączenia z serwerem MySQL. Jej głównym celem jest określenie, z której bazy danych będą pobierane dane podczas wykonywania zapytań SQL. Działa to w ten sposób, że po nawiązaniu połączenia z serwerem MySQL za pomocą funkcji mysql_connect(), musimy wskazać, którą bazę danych chcemy używać. Przykład użycia to: mysql_select_db('nazwa_bazy');. Jeśli baza danych o podanej nazwie istnieje, zostaje ustawiona jako aktywna i wszystkie subsequentne zapytania będą odnosiły się do tej bazy. Warto również zauważyć, że w nowszych wersjach PHP zaleca się korzystanie z rozszerzenia mysqli lub PDO, ponieważ mysql_select_db() oraz inne funkcje z rodziny mysql zostały usunięte w PHP 7. Standardy dotyczące korzystania z baz danych, takie jak SQL, wymagają, aby przed wykonaniem zapytania, zdefiniować bazę danych, co czyni mysql_select_db() kluczowym elementem zarządzania danymi.

Pytanie 26

Jak utworzyć klucz obcy na wielu kolumnach podczas definiowania tabeli?

A. CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN KEY REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

B. CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN REFERENCES KEY osoby (nazwisko, imie)

C. CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

D. CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY ON(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi zawiera błąd w składni, ponieważ nieprawidłowo łączy elementy definicji klucza obcego oraz niepoprawnie używa słowa kluczowego 'REFERENCES' przed 'FOREIGN KEY', co narusza standard SQL. W drugiej niepoprawnej odpowiedzi również występuje błąd w kolejności słów kluczowych, co czyni konstrukcję naruszającą zasady składni SQL. W trzeciej odpowiedzi z kolei mamy do czynienia z błędnym użyciem 'ON', które nie jest częścią definicji klucza obcego w tym kontekście. Ponadto, konstrukcja 'FOREIGN REFERENCES KEY' nie ma sensu w kontekście SQL, ponieważ nie istnieje pojęcie 'REFERENCES' obok 'FOREIGN KEY'. W związku z tym, wszystkie trzy niepoprawne odpowiedzi nie spełniają wymogów poprawnej definicji klucza obcego, co prowadzi do problemów z integralnością danych i błędami podczas wykonywania zapytań w bazie danych. Rekomendowane jest zawsze przestrzeganie standardów SQL i testowanie zapytań w bezpiecznym środowisku przed ich zastosowaniem w produkcji.

Pytanie 27

Które tabele będą analizowane w wyniku tego polecenia?

CHECK TABLE pracownicy CHANGED;

A. Tabele, które zmieniły się od poprzedniej weryfikacji lub nie zostały poprawnie zamknięte

B. Wyłącznie tabele, które nie zostały poprawnie zamknięte

C. Jedynie tabele odwołujące się do innych

D. Tabele, które zostały zmodyfikowane w bieżącej sesji

Polecenie CHECK TABLE z opcją CHANGED służy do weryfikacji integralności danych w tabelach, które zmieniły się od ostatniej kontroli lub nie zostały poprawnie zamknięte. Jest to kluczowe w kontekście baz danych opartych na systemach takich jak MySQL, gdzie stabilność i poprawność danych są priorytetem. Tabele mogą ulec zmianom w wyniku różnych operacji, takich jak aktualizacje, usunięcia czy wstawienia nowych wierszy. Ponadto, nieprawidłowe zamknięcie serwera bazy danych może prowadzić do sytuacji, w której tabele nie zostaną poprawnie wyczyszczone, co wymaga ich weryfikacji. Praktyczne zastosowanie tego polecenia pozwala na szybką diagnostykę problemów oraz zapewnia stabilność działania aplikacji korzystających z danej bazy danych. Dobre praktyki branżowe zalecają regularne wykonywanie takich kontroli zwłaszcza po operacjach masowych na danych, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia błędów logicznych i zapewnić spójność informacji. Wiedza ta jest niezbędna dla administratorów dbających o bezpieczeństwo i sprawność działania systemów bazodanowych.

Pytanie 28

Aby zapewnić integralność danych w bazie programu Microsoft Access, należy zastosować

A. kwerendę aktualizującą

B. więzy integralności

C. defragmentację bazy

D. archiwizację bazy

W celu zapewnienia spójności danych w bazie programu Microsoft Access kluczowe jest zastosowanie więzów integralności. Więzy integralności to zasady, które definiują warunki, jakie muszą być spełnione, aby dane w bazie były spójne i zgodne z określonymi regułami. Przykładowo, więzy te mogą obejmować ograniczenia unikalności, które zapobiegają wprowadzaniu zduplikowanych wartości w kolumnie, oraz więzy klucza obcego, które zapewniają, że wartości w jednej tabeli muszą odpowiadać wartościom w innej tabeli. Zastosowanie więzów integralności jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, które mają na celu minimalizowanie redundancji danych oraz eliminowanie niezgodności. Z perspektywy praktycznej, gdy tworzymy aplikacje bazodanowe, ustanowienie odpowiednich więzów integralności od samego początku pozwala uniknąć wielu problemów związanych z błędnymi danymi, co przynosi korzyści w kontekście analizy danych i raportowania. W związku z tym, więzy integralności są kluczowym elementem w projektowaniu baz danych, który znacząco wpływa na jakość i trwałość przechowywanych informacji.

Pytanie 29

W CSS, poniższy zapis spowoduje, że czerwony kolor zostanie zastosowany do

h1::first-letter {color:red;}

A. pierwsza litera nagłówka drugiego poziomu

B. pierwsza litera nagłówka pierwszego poziomu

C. tekst nagłówka pierwszego poziomu

D. pierwsza linia akapitu

Wiesz, użycie selektora CSS ::first-letter w połączeniu z stylem h1 to fajny sposób na zmianę wyglądu pierwszej litery w nagłówku. Kiedy używasz tego, kolor czerwony sprawi, że ta litera będzie się wyróżniać, co jest super, zwłaszcza w przypadku nagłówków czy akapitów. To technika, którą często stosuje się w projektowaniu stron, żeby nadać im trochę typograficznego stylu, jak w książkach z dużymi inicjałami. Ale pamiętaj, że ten selektor działa tylko z blokowymi elementami, takimi jak <p> czy <h1>, więc jeżeli spróbujesz zastosować go z elementami liniowymi, to niestety efekty nie będą takie, jak się spodziewasz. Zawsze warto też mieć na uwadze standardy W3C, bo one pomagają w tworzeniu dostępnych stron. No i ten selektor jest częścią specyfikacji CSS Pseudo-Elements Level 3, więc przeglądarki go dobrze wspierają. Zrozumienie, jak i kiedy stosować takie selektory, to klucz do tworzenia nowoczesnych stron.

Pytanie 30

W SQL przy użyciu kwerendy ALTER można

A. zlikwidować tabelę

B. stworzyć tabelę

C. zmienić strukturę tabeli

D. dodać dane do tabeli

Kwerenda SQL <i>ALTER</i> jest kluczowym narzędziem do modyfikacji istniejących struktur tabel w bazach danych. Umożliwia programistom dostosowanie tabel do zmieniających się wymagań aplikacji lub organizacji. Przykładowo, za pomocą polecenia <i>ALTER TABLE</i> możemy dodać nową kolumnę, usunąć istniejącą, zmienić typ danych kolumny czy również ustawić nowe ograniczenia, takie jak klucze obce. W praktyce, gdy firma rozwija swoje usługi, często zachodzi potrzeba dostosowania struktury bazy danych, co może być realizowane przez odpowiednie kwerendy <i>ALTER</i>. Dobrą praktyką jest również regularne przeglądanie i aktualizowanie struktury bazy danych, aby zapewnić optymalizację wydajności oraz zgodność z wymaganiami biznesowymi. Standard SQL, który definiuje te operacje, jest szeroko używany i uznawany za fundamentalny w pracy z relacyjnymi bazami danych. Znajomość kwerendy <i>ALTER</i> jest zatem niezbędna dla wszystkich, którzy zajmują się administracją baz danych i programowaniem aplikacji opartych na danych.

Pytanie 31

Jaką właściwość należy zastosować w selektorze CSS, aby osiągnąć efekt rozrzucenia liter?

A. letter-transform

B. text-decoration

C. letter-spacing

D. text-space

Właściwość CSS, która pozwala na uzyskanie efektu rozstrzelenia liter, to 'letter-spacing'. Używając tej właściwości, możemy dostosować odstęp pomiędzy poszczególnymi literami w tekście, co jest szczególnie przydatne w projektowaniu typograficznym oraz w celu zwiększenia czytelności tekstu. Wartość 'letter-spacing' może być określona w jednostkach takich jak piksele (px), em lub rem, co daje projektantom elastyczność w dostosowywaniu odstępów do różnych rozmiarów czcionek. Na przykład, ustawiając 'letter-spacing: 2px;', uzyskujemy dodatkowy odstęp 2 pikseli między literami, co sprawia, że tekst staje się bardziej przejrzysty. Zgodnie z zaleceniami W3C, stosowanie 'letter-spacing' powinno być rozważane w kontekście całego projektu, aby nie zaburzać harmonii wizualnej. Użycie tej właściwości jest istotnym elementem w planowaniu stylów CSS, który wpływa na estetykę oraz funkcjonalność stron internetowych.

Pytanie 32

Gdzie należy umieścić znacznik meta w języku HTML?

A. w sekcji nagłówkowej strony internetowej

B. w stopce strony internetowej

C. między znacznikami paragrafu

D. między znacznikami body

Znacznik meta w języku HTML jest kluczowym elementem, który powinien być umieszczony w części nagłówkowej (head) dokumentu. Znaczniki meta służą do definiowania różnych informacji o stronie, takich jak zestaw znaków, opis, słowa kluczowe, autor oraz inne istotne dane, które nie są bezpośrednio wyświetlane na stronie. Przykładowo, znacznik meta z atrybutem 'charset' informuje przeglądarki, w jaki sposób interpretować znaki na stronie, co jest szczególnie ważne dla prawidłowego wyświetlania treści w różnych językach. Standardy HTML5 zalecają umieszczanie znaczników meta w nagłówku, aby umożliwić optymalizację SEO, co zwiększa widoczność strony w wynikach wyszukiwania. Dobrą praktyką jest również dodanie opisu strony przy pomocy znacznika meta 'description', co pozwala wyszukiwarkom na lepsze zrozumienie tematyki strony oraz zwiększa klikalność w wynikach wyszukiwania.

Pytanie 33

W języku JavaScript funkcja getElementById odnosi się do

A. zmiennej numerycznej

B. klasy zdefiniowanej w CSS

C. elementu HTML z podanym id

D. elementu HTML z określoną nazwą klasy

Metoda getElementById w języku JavaScript jest kluczowym narzędziem do manipulacji DOM (Document Object Model), które pozwala deweloperom na łatwe odwoływanie się do konkretnych elementów HTML za pomocą ich atrybutu id. Dzięki temu, możemy dynamicznie zmieniać treść, style lub atrybuty tych elementów, co jest niezwykle przydatne w tworzeniu interaktywnych stron internetowych. Na przykład, jeśli mamy element HTML z atrybutem id='header', możemy użyć `document.getElementById('header')` do uzyskania do niego dostępu. To podejście jest zgodne z zasadami poprawnej struktury HTML, gdzie atrybut id powinien być unikalny w obrębie dokumentu. Rekomendowane jest, aby id było zrozumiałe i jasno określało zawartość elementu, co ułatwia późniejszą nawigację i skrypty, a także poprawia dostępność strony. W praktyce, korzystając z getElementById, możemy na przykład zmieniać tekst nagłówka: `document.getElementById('header').innerText = 'Nowy nagłówek';`.

Pytanie 34

Która z podanych funkcji w języku PHP zwraca sumę połowy wartości a oraz połowy wartości b?

A. function licz($a,$b){return $a/2+$b; }

B. function licz($a,$b){return 2/$a+2/$b; }

C. function licz($a,$b){return $a/2+$b/2; }

D. function licz($a,$b){return ($a/2+$b)/2; }

Poprawna odpowiedź to funkcja, która zwraca sumę połowy wartości a oraz połowy wartości b. W przypadku wybranej odpowiedzi, funkcja 'licz($a, $b)' oblicza zarówno $a/2, jak i $b/2, a następnie sumuje te dwie wartości, co jest zgodne z wymaganym działaniem. Przykładowo, dla $a=4 i $b=6, obliczenia wyglądają następująco: (4/2) + (6/2) = 2 + 3 = 5. Tego rodzaju operacje są powszechnie stosowane w programowaniu, zwłaszcza w kontekście obliczeń matematycznych. Zrozumienie, jak dzielić wartości i następnie je sumować, jest kluczowe w wielu aplikacjach, które wymagają przetwarzania danych liczbowych, jak na przykład w analizach statystycznych czy w algorytmach optymalizacyjnych. Warto dążyć do pisania funkcji, które są nie tylko poprawne, ale również przejrzyste i łatwe do zrozumienia, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w programowaniu, takimi jak zasada KISS (Keep It Simple, Stupid).

Pytanie 35

W języku skryptowym JavaScript operatory: || oraz && należą do grupy operatorów

A. bitowych.

B. logicznych.

C. przypisania.

D. arytmetycznych.

Operatory || oraz && w JavaScript to klasyczne operatory logiczne. Działają na wartościach, które można zinterpretować jako prawdę lub fałsz (tzw. wartości truthy i falsy) i zwracają wynik wyrażenia logicznego. && oznacza „i” logiczne – całe wyrażenie jest prawdziwe tylko wtedy, gdy oba operandy są traktowane jako prawdziwe. || oznacza „lub” logiczne – wystarczy, że jeden z operandów jest prawdziwy, żeby całe wyrażenie było uznane za prawdę. W praktyce bardzo często wykorzystuje się je w instrukcjach warunkowych, np.: if (isLoggedIn && isAdmin) { … } albo if (isMobile || isTablet) { … }. W JavaScript te operatory mają jeszcze jedną, moim zdaniem bardzo przydatną cechę: nie zwracają po prostu true/false, tylko konkretną wartość jednego z operandów. Na przykład: const name = userName || "Gość"; – jeśli userName jest wartością „falsy” (np. pusty string, null, undefined), to do name trafi "Gość". To jest tzw. krótkie spięcie (short-circuit evaluation): przy operatorze &&, jeśli pierwszy operand jest falsy, drugi nie jest już w ogóle obliczany; przy ||, jeśli pierwszy jest truthy, drugi też nie jest sprawdzany. W dobrych praktykach front-endu wykorzystuje się to do prostego ustawiania wartości domyślnych, zabezpieczania wywołań funkcji (np. callback && callback()) oraz budowania bardziej czytelnych warunków. Warto też pamiętać o różnicy między operatorami logicznymi (&&, ||, !) a porównania (===, !==), bo to są różne grupy operatorów, chociaż często używa się ich razem w tych samych warunkach. Z mojego doświadczenia, świadome używanie tych operatorów logicznych bardzo upraszcza kod i zmniejsza liczbę if-ów rozrzuconych po skryptach.

Pytanie 36

Działaniem przedstawionego kodu PHP będzie wypełnienie tablicy.

$tab = array();
for($i = 0; $i < 10; $i++) {
    $tab[$i] = rand(-100, 100);
}
foreach ($tab as $x){
    if ($x < 0) echo "$x ";
}

A. kolejnymi liczbami od -100 do 100 i wypisanie wartości ujemnych.

B. 10 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości ujemnych.

C. kolejnymi liczbami od 0 do 9 i wypisanie ich.

D. 100 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości dodatnich.

Prawidłowo zidentyfikowałeś, że kod PHP wypełni tablicę 10 losowymi wartościami, a następnie wypisze tylko te, które są wartościami ujemnymi. Jest to fundament, na którym opiera się działanie tego konkretnego fragmentu kodu. Tworzenie losowych wartości jest powszechną praktyką w programowaniu i jest wykorzystywane do testowania funkcji, symulowania danych wejściowych czy generowania unikalnych identyfikatorów. Tutaj, użycie losowości służy do stworzenia przypadkowego zestawu liczb, które następnie są filtrowane i wypisywane tylko te o wartości ujemnej. Ta technika jest przydatna, gdy chcemy przefiltrować dane według określonych kryteriów, w tym przypadku liczby ujemne. Jest to ważne nie tylko dla zrozumienia tego konkretnego pytania, ale także dla zrozumienia, jak działa programowanie i jakie są jego praktyczne zastosowania. Pamiętaj, że zrozumienie tego, co robi konkretny fragment kodu, jest kluczowe dla skutecznego programowania i debugowania.

Pytanie 37

Tabele Klienci oraz Zgloszenia są związane relacją jeden do wielu. Jakie polecenie należy wydać, aby uzyskać tylko opis zgłoszenia oraz odpowiadające mu nazwisko klienta dla zgłoszenia numer 5?

A. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgloszenia.Klienci_id WHERE Klienci.id = 5

B. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgloszenia.Klienci_id WHERE Zgloszenia.id = 5

C. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci WHERE Klienci.id = 5

D. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgloszenia.id WHERE Zgloszenia.id = 5

Ta odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ używa poprawnej składni SQL do wykonania zapytania z dwóch tabel powiązanych relacją jeden do wielu. Kluczowym elementem jest użycie klauzuli JOIN, która łączy tabelę Zgloszenia z tabelą Klienci poprzez pole Klienci_id, będące kluczem obcym w tabeli Zgloszenia. Dzięki temu możliwe jest powiązanie odpowiednich rekordów z dwóch tabel. Warunek w klauzuli WHERE Zgloszenia.id = 5 precyzuje, że zapytanie ma zwrócić dane tylko dla zgłoszenia o identyfikatorze 5. Taki sposób pisania zapytań SQL jest zgodny z normami ANSI SQL i jest powszechnie stosowany w systemach zarządzania bazami danych jak MySQL, PostgreSQL czy SQL Server. Korzystanie z JOIN, zwłaszcza z klauzulą ON, jest dobrą praktyką, ponieważ zapewnia czytelność i bezpieczeństwo zapytań. W realnych zastosowaniach, takie zapytania są używane do łączenia danych z różnych źródeł w celu ich analizy lub raportowania. Prawidłowa struktura zapytania ułatwia jego modyfikację i integrację z innymi operacjami bazy danych, co jest niezbędne w zarządzaniu danymi w dużych systemach informatycznych. Zrozumienie mechanizmu JOIN oraz użycie klauzuli WHERE w celu ograniczenia wyników jest kluczowe w efektywnym zarządzaniu i analizie danych w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 38

W aplikacji webowej komunikat powinien być wyświetlany jedynie wtedy, gdy użytkownik odwiedza stronę po raz pierwszy. Jakiej funkcji PHP należy użyć w tym przypadku?

A. define

B. setcookie

C. session_destroy

D. mysqli_change_user

Funkcja setcookie w PHP jest wykorzystywana do ustawiania ciasteczek w przeglądarkach użytkowników. Ciasteczka te mogą przechowywać różne informacje, co umożliwia personalizację doświadczeń użytkownika na stronie internetowej. W kontekście opisanego zagadnienia, można zastosować setcookie do zdefiniowania ciasteczka, które będzie informować, że dany użytkownik odwiedza stronę po raz pierwszy. Przykładowe zastosowanie może wyglądać tak: jeśli na stronie nie ma określonego ciasteczka (np. 'first_visit'), można wyświetlić komunikat powitalny i wówczas ustawić ciasteczko z odpowiednim czasem ważności, co pozwala na ukrycie tego komunikatu przy kolejnych wizytach. Użycie tej funkcji jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania sesjami użytkowników, ponieważ pozwala na zachowanie stanu użytkownika w sposób prosty i efektywny. Dodatkowo, dzięki ciasteczkom, można analizować zachowanie użytkowników, co pozwala na dalsze optymalizowanie doświadczeń na stronie.

Pytanie 39

Jakie polecenie wykonane w systemowej konsoli umożliwi przywrócenie bazy danych?

A. mysqldump -u root -p baza > kopia.sql

B. mysqldump -u root -p baza < kopia.sql

C. mysql -u root -p baza < kopia.sql

D. mysql -u root -p baza > kopia.sql

Wszystkie inne odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ z użyciem niewłaściwych poleceń z systemu MySQL. Pierwsze z tych poleceń, zamiast przywracać bazę danych, tworzy jej kopię zapasową, co nie odpowiada na zadane pytanie. Użycie 'mysqldump' z parametrami '-u root -p baza > kopia.sql' jest sposobem na eksport danych z bazy do pliku SQL, a nie na ich import. Kolejne polecenie sugeruje zastosowanie 'mysqldump' w kontekście przywracania, co jest również błędne, ponieważ 'mysqldump' jest narzędziem służącym do zrzutów, a nie importu. Z kolei ostatnie polecenie 'mysql -u root -p baza > kopia.sql' ponownie nie wykonuje przywracania, lecz zapisuje dane z bazy danych do pliku, co jest odwrotnością oczekiwanej operacji. W praktyce, błędne zastosowanie tych poleceń może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak utrata danych czy niewłaściwe zarządzanie bazą danych. Dlatego kluczowe jest zrozumienie roli każdego z narzędzi dostępnych w MySQL oraz ich poprawne zastosowanie w różnych scenariuszach administracyjnych.

Pytanie 40

Tabela góry, której fragment został pokazany, obejmuje polskie pasma górskie oraz ich szczyty. Podaj kwerendę obliczającą dla każdego pasma górskiego średnią wysokość szczytów.

A. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo

B. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory LIMIT pasmo

C. SELECT pasmo, COUNT(wysokosc) FROM gory ORDER BY pasmo

D. SELECT pasmo, SUM(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo

Gratulacje! Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Zapytanie 'SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo;' jest poprawne. Funkcja AVG() jest jedną z funkcji agregujących w SQL, które służą do wykonania pewnej operacji na zestawie wartości. W tym przypadku oblicza ona średnią wartość wysokości szczytów dla każdego z pasm górskich. Funkcja GROUP BY jest natomiast klauzulą SQL, która jest używana do grupowania wartości z różnych wierszy w jedną grupę. W tym przypadku GROUP BY pasmo oznacza, że wyniki zostaną pogrupowane według pasma górskiego, co pozwala obliczyć średnią wysokość szczytów dla każdego z pasm. Jest to zgodne z treścią pytania. Pamiętaj, że wykorzystanie funkcji agregujących w SQL pozwala na efektywne przetwarzanie dużych ilości danych, co jest niezwykle ważne w praktycznych zastosowaniach baz danych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej