Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik budownictwa
Kwalifikacja: BUD.14 - Organizacja i kontrola robót budowlanych oraz sporządzanie kosztorysów
Data rozpoczęcia: 25 stycznia 2026 00:31
Data zakończenia: 25 stycznia 2026 01:24

Egzamin zdany!

Wynik: 30/40 punktów (75,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Do którego z elementów dachu zamocowana jest przedstawiona na rysunku rynna wisząca?

A. Do łaty.

B. Do deski okapowej.

C. Do kontrłaty.

D. Do dachówki okapowej.

Wybór odpowiedzi wskazującej na kontrłatę, dachówkę okapową lub łatę jest nieprawidłowy z kilku powodów. Kontrłata to element, który ma na celu stabilizację pokrycia dachowego oraz umożliwienie wentylacji, ale nie jest odpowiednim miejscem do mocowania rynny. W praktyce, kontrłaty są umieszczane w pionie i służą do podtrzymywania łat, dlatego ich zastosowanie w kontekście mocowania rynny jest nieskuteczne. Z kolei dachówka okapowa, będąca ostatnim elementem pokrycia dachu, nie może być używana jako punkt mocowania rynny, ponieważ nie zapewnia właściwego wsparcia dla obciążenia wody deszczowej. Łata, podobnie jak kontrłata, jest elementem nośnym, który podtrzymuje pokrycie dachowe, ale nie jest przeznaczona do zamocowania rynien. Często spotykane błędne myślenie polega na myleniu funkcji tych elementów konstrukcyjnych, co prowadzi do wyboru niewłaściwych lokalizacji dla mocowania rynien. Kluczowe jest zrozumienie, że rynny muszą być zamocowane w sposób, który zapewnia ich efektywność i ochronę dachu, dla którego deska okapowa jest najbardziej odpowiednim rozwiązaniem. W praktyce, każda nietrafna decyzja w kwestii montażu rynien może skutkować poważnymi konsekwencjami, takimi jak niewłaściwe odprowadzanie wody, co później prowadzi do uszkodzeń elewacji i fundamentów budynku.

Pytanie 2

Na fotografii przedstawiono miejsce przygotowane do połączenia ściany nośnej ze ścianą działową na strzępia

A. zazębione boczne.

B. zazębione końcowe.

C. naprzemienne.

D. uciekające.

Zarówno odpowiedzi dotyczące zazębienia końcowego, naprzemiennego, jak i uciekającego, pokazują nieporozumienia dotyczące zasad budowy i połączeń ścian. Połączenie zazębione końcowe nie jest typowym rozwiązaniem w kontekście łączenia ścian nośnych i działowych, ponieważ zamiast tworzyć stabilne połączenie, może prowadzić do osłabienia strukturalnego w miejscach, gdzie siły działają na końcach elementów. Naprzemienne zazębienie, które sugeruje układanie materiałów w sposób przeplatany, nie jest właściwe w tym przypadku, ponieważ wymagałoby to innego rodzaju projektowania i mogłoby obniżyć nośność konstrukcji. Z kolei połączenie uciekające, które polega na stopniowym przesunięciu elementów, również nie jest odpowiednie w kontekście tego typu konstrukcji, ponieważ nie zapewnia wystarczającej stabilności i może prowadzić do osłabienia połączeń w dłuższej perspektywie. Kluczowe w projektowaniu konstrukcji jest zrozumienie, że prawidłowe połączenia muszą umożliwiać efektywne przenoszenie obciążeń oraz zapewniać trwałość. W budownictwie, gdzie ściany nośne i działowe pełnią różne funkcje, zastosowanie odpowiedniego rodzaju połączenia jest kluczowe dla zachowania integralności i bezpieczeństwa całej struktury. W praktyce, błędne podejście do projektowania połączeń ścian może prowadzić do poważnych problemów budowlanych, co podkreśla konieczność znajomości standardów i dobrych praktyk w branży budowlanej.

Pytanie 3

Na podstawie danych zamieszczonych w tablicy z KNR 2-01 określ, ile koparek gąsienicowych o pojemności łyżki 0,40 m³ należy zaplanować do odspojenia i załadownia 600 m³ gruntu kategorii III w ciągu dwóch 8-godzinnych zmian.

A. 6 koparek.

B. 2 koparki.

C. 3 koparki.

D. 4 koparki.

Aby zrozumieć, dlaczego odpowiedź "3 koparki" jest prawidłowa, należy zwrócić uwagę na proces obliczania wymaganej wydajności sprzętu do realizacji określonego zadania. W tym przypadku mamy do przetransportowania 600 m³ gruntu w ciągu 16 godzin, co przekłada się na wydajność na poziomie 37,5 m³/h. Jedna koparka o pojemności łyżki 0,40 m³ jest w stanie zrealizować wydajność wynoszącą około 20,30 m³/h. Obliczając potrzebną liczbę koparek, dzielimy wymaganą wydajność przez wydajność jednej koparki, co daje nam 37,5 m³/h / 20,30 m³/h = 1,84. W praktyce oznacza to, że potrzebujemy co najmniej 2 koparek, jednak z uwagi na efektywność operacyjną oraz możliwość wystąpienia przerw w pracy, zaleca się zaplanowanie 3 koparek. Takie podejście jest zgodne z zasadami optymalizacji procesów budowlanych i pozwala na elastyczność w planowaniu, a także zminimalizowanie ryzyka opóźnień w realizacji projektu. W kontekście standardów branżowych, planowanie wydajności powinno uwzględniać zarówno teoretyczną wydajność, jak i czynniki praktyczne, takie jak warunki atmosferyczne, organizacja pracy czy różnorodność sprzętu, co jest kluczowe dla efektywności operacyjnej na placu budowy.

Pytanie 4

Powiększenie fundamentu, bez względu na jego typ oraz sposób realizacji, zawsze odbywa się w segmentach o maksymalnej długości wynoszącej

A. 1,8 m

B. 1,2 m

C. 2,0 m

D. 1,5 m

Wielu inżynierów może błędnie oszacować długość odcinków poszerzenia fundamentu, co prowadzi do wyboru niewłaściwych wartości, takich jak 1,5 m, 1,8 m czy 2,0 m. Odpowiedzi te opierają się na przesłankach, które nie uwzględniają praktycznych aspektów związanych z konstrukcją fundamentów. W przypadku zbyt długich odcinków, istnieje ryzyko, że fundament nie będzie w stanie równomiernie przekazywać obciążeń do gruntu, co może prowadzić do miejscowych osiadania i nawet zniszczenia konstrukcji. W praktyce budowlanej, każdy segment, który jest zbyt długi, staje się źródłem potencjalnych problemów, które mogą przyczynić się do niestabilności całego budynku. Warto zauważyć, że normy budowlane, takie jak Eurokod 7, jasno określają maksymalne długości odcinków poszerzenia na 1,2 m, co ma na celu minimalizowanie ryzyka wystąpienia wahań w nośności fundamentu. Ignorowanie tych wytycznych może skutkować nie tylko zwiększonymi kosztami napraw, ale także poważnymi konsekwencjami dla bezpieczeństwa obiektu. Dlatego kluczowe jest, aby inżynierowie stosowali się do sprawdzonych standardów oraz przeprowadzali odpowiednie obliczenia przed podejmowaniem decyzji dotyczących fundamentów.

Pytanie 5

Konstrukcję podłogi przedstawionej na rysunku określa się jako "podłogę pływającą", ponieważ

A. warstwa ochronna umieszczona jest pod podkładem.

B. izolacja przeciwdźwiękowa ułożona jest bezpośrednio na podkładzie.

C. warstwa ochronna ułożona jest na podkładzie i przylega do ściany.

D. izolacja przeciwdźwiękowa umieszczona jest przy ścianie i pod podkładem.

Podłoga pływająca to taka konstrukcja, w której elementy podłogi nie dotykają bezpośrednio żadnych stałych części budynku. Dzięki temu np. mamy lepszą izolację akustyczną i termiczną. W tej sytuacji, izolacja dźwiękowa jest położona przy ścianie i pod podkładem, co jest naprawdę ważne, jeśli chodzi o tłumienie dźwięków. Takie rozwiązanie pozwala podłodze swobodnie się poruszać w odpowiedzi na zmiany temperatury czy wilgotności i poprawia komfort akustyczny w pomieszczeniu. Są różne standardy, jak PN-EN 14511, które mówią o podłogach pływających i podkreślają znaczenie dobrej izolacji dźwiękowej, zwłaszcza w budynkach wielorodzinnych. Tego typu podłogi są wykorzystywane nie tylko w domach, ale też w biurach czy innych miejscach, gdzie hałas może być uciążliwy. Warto więc odpowiednio dobierać materiały izolacyjne i techniki montażu, żeby uzyskać porządne efekty akustyczne.

Pytanie 6

Remont modernizacyjny przeprowadza się w celu

A. ochrony elementów budynku przed zniszczeniem

B. przywrócenia pierwotnego stanu budowy

C. podniesienia standardu obiektu budowlanego

D. usunięcia drobnych uszkodzeń powstałych w trakcie użytkowania obiektu

Remont modernizacyjny ma na celu podwyższenie standardu obiektu budowlanego, co jest istotne w kontekście przystosowania budynków do zmieniających się potrzeb użytkowników oraz przepisów prawa budowlanego. Tego rodzaju prace mogą obejmować nie tylko estetyczne poprawki, ale także wprowadzenie nowoczesnych rozwiązań technicznych, które zwiększają funkcjonalność budynku. Przykładem mogą być modernizacje w zakresie instalacji elektrycznych, systemów grzewczych czy wentylacyjnych, które poprawiają efektywność energetyczną. Wprowadzenie nowych technologii, takich jak inteligentne systemy zarządzania budynkiem, znacząco podnosi komfort użytkowania oraz zmniejsza koszty eksploatacji. Warto również zaznaczyć, że remont modernizacyjny powinien być zgodny z normami budowlanymi i standardami branżowymi, co zapewnia bezpieczeństwo i trwałość wykonanych prac. Dlatego, aby osiągnąć zamierzony efekt, kluczowe jest zatrudnienie wykwalifikowanych specjalistów oraz przestrzeganie najlepszych praktyk w zakresie zarządzania projektami budowlanymi.

Pytanie 7

Na podstawie zamieszczonego fragmentu rozporządzenia określ, który wykop o ścianach pionowych może być wykonany bez umocnień, jeżeli grunt jest zwarty, teren przy wykopie w pasie o szerokości równej jego głębokości nie jest obciążony, a wyniki badań gruntu i dokumentacja geologiczno-inżynierska nie pozwalają na zwiększenie bezpiecznej głębokości.

A. Wykop o głębokości 0,75 m

B. Wykop o głębokości 2,00 m

C. Wykop o głębokości 1,50 m

D. Wykop o głębokości 3,00 m

Wykop o głębokości 0,75 m jest poprawną odpowiedzią, ponieważ spełnia wszystkie wymagania określone w rozporządzeniu. Zgodnie z aktualnymi normami dotyczącymi zabezpieczeń wykopów, grunty zwarte pozwalają na prowadzenie wykopów o głębokości do 1 m bez potrzeby umocnienia ścian. Dodatkowo, teren przy wykopie musi być wolny od obciążeń w pasie równym głębokości wykopu, co w tym przypadku jest spełnione. Odpowiedź 0,75 m jest płytsza niż maksymalna dopuszczalna głębokość, co czyni ją zgodną z przepisami. W praktyce, tego rodzaju wykopy są stosunkowo bezpieczne, o ile są realizowane zgodnie z zaleceniami oraz przeprowadza się odpowiednie analizy gruntowe. Warto również pamiętać, że w przypadku wykopów przekraczających 1 m w gruntach zwartych, konieczne jest stosowanie odpowiednich umocnień, co zapobiega osunięciom ziemi oraz zapewnia bezpieczeństwo pracowników. W przypadku planowania wykopów, zaleca się konsultację z geotechnikiem oraz przestrzeganie lokalnych i krajowych norm budowlanych.

Pytanie 8

Jaki środek transportu powinien być użyty do przetransportowania na plac budowy półciekłej mieszanki betonowej z wytwórni, która znajduje się 10 km od miejsca budowy?

A. Wózek samowyładowczy

B. Samojezdną pompę samochodową

C. Samochód samowyładowczy z nadwoziem wannowym

D. Betonomieszarkę na podwoziu samochodowym

Betonomieszarka na podwoziu samochodowym jest najbardziej odpowiednim środkiem transportu dla przywiezienia mieszanki betonowej o konsystencji półciekłej na teren budowy z wytwórni oddalonej o 10 km. Dzięki zamkniętemu systemowi mieszania, betonomieszarka zapewnia utrzymanie optymalnej konsystencji betonu w trakcie transportu, co jest kluczowe dla uzyskania odpowiedniej jakości konstrukcji. Mieszanka betonowa, aby zachować swoje właściwości, nie powinna być transportowana zbyt długo bez działania mieszadła, co zapobiega jej wiązaniu. W praktyce, betonomieszarki są projektowane tak, aby ich bębny obracały się podczas transportu, co gwarantuje równomierne wymieszanie składników. Dla odległości 10 km, betonomieszarki są standardowym wyborem na placach budowy, ponieważ są w stanie transportować duże ilości betonu w jednym kursie, co zwiększa efektywność pracy. Zgodnie z normami branżowymi, takim jak PN-EN 206, ważne jest, aby mieszanka betonowa dotarła na plac budowy w jak najkrótszym czasie po jej przygotowaniu, co czyni betonomieszarkę najbardziej odpowiednim rozwiązaniem.

Pytanie 9

W czterokondygnacyjnym budynku na ścianach klatek schodowych wykonano tynk zwykły kat. IV, którego projektowana grubość wynosi 20 mm. Podczas odbioru końcowego robót tynkarskich dokonano pomiaru grubości tego tynku i uzyskano następujące wyniki:
- kondygnacja I – 18 mm,
- kondygnacja II – 19 mm,
- kondygnacja III – 21 mm,
- kondygnacja IV – 23 mm.
Na podstawie danych zawartych w tabeli określ, na której kondygnacji nie zachowano dopuszczalnych odchyłek grubości tynku.

A. Na kondygnacji II

B. Na kondygnacji III

C. Na kondygnacji I

D. Na kondygnacji IV

Poprawna odpowiedź odnosi się do kondygnacji IV, na której grubość tynku wyniosła 23 mm, co przekracza maksymalną dopuszczalną grubość tynku dla kategorii IV wynoszącą 22 mm. Zgodnie z przyjętymi standardami budowlanymi, tynki powinny spełniać określone normy jakości, które zapewniają nie tylko estetykę, ale przede wszystkim trwałość i funkcjonalność powierzchni. Przy grubości tynku powyżej dopuszczalnych norm możemy zaobserwować negatywne zjawiska, takie jak kruszenie się, łuszczenie czy pękanie warstwy tynku, co może prowadzić do kosztownych napraw w przyszłości. Dopuszczalne odchyłki grubości tynku mają kluczowe znaczenie w kontekście budowy, gdzie idealne wykonanie i zgodność z projektem są fundamentem bezpieczeństwa i estetyki budynku. W praktyce, podczas odbioru prac budowlanych, pomiary grubości tynków powinny być standardową procedurą w celu zapewnienia zgodności z normami oraz oczekiwaną jakością wykończenia.

Pytanie 10

Zespół ma do wykonania 75 m2 izolacji murowanych ław fundamentowych w czasie jednego 8-godzinnego dnia pracy. Na podstawie danych zawartych w przedstawionej tablicy ustal skład tego zespołu.

A. 2 dekarzy i 4 robotników.

B. 1 murarz, 2 dekarzy, 3 robotników.

C. 2 dekarzy i 3 robotników.

D. 1 murarz, 2 dekarzy, 4 robotników.

Analizując inne propozycje odpowiedzi, można zauważyć, że w każdej z nich występują nieścisłości, które prowadzą do nieprawidłowych wniosków o składzie zespołu. Przykładowo, zespół składający się z 2 dekarzy i 4 robotników nie bierze pod uwagę kluczowej roli murarza, który jest niezbędny do wykonania podstawowych prac związanych z układaniem izolacji. Brak murarza w tym składzie nie tylko wpłynie na jakość wykonania izolacji, ale również zwiększy czas potrzebny na jej ukończenie. W innej opcji, skład zespołu z 1 murarzem, 2 dekarzami i 3 robotnikami także nie jest wystarczający, ponieważ zbyt mała liczba robotników może prowadzić do przeciążenia pozostałych członków zespołu, co w efekcie wpłynie na wydajność i tempo pracy. Kolejna niepoprawna sugestia składająca się z 2 dekarzy i 3 robotników również nie uwzględnia odpowiedniej liczby pracowników, co jest kluczowe w kontekście efektywności pracy w wyznaczonym czasie. W praktyce, właściwe zrozumienie potrzeb projektowych oraz umiejętne przeliczenie wymagań na skład zespołu roboczego jest niezbędne w budownictwie. Standardy branżowe często sugerują, aby zespół był zróżnicowany pod względem umiejętności, co pozwala na efektywne wykonanie powierzonych zadań. W związku z tym, nieprzemyślane podejście do organizacji pracy może prowadzić do poważnych opóźnień oraz problemów z jakością wykonania izolacji.

Pytanie 11

Nowo wzniesione mury z świeżej cegły można pokrywać tynkiem najwcześniej po upływie

A. 2 tygodni

B. 1 miesiąca

C. 1 tygodnia

D. 4 miesięcy

Świeżo wzniesione mury z nowej cegły powinny być tynkowane najwcześniej po upływie jednego miesiąca. Ten czas pozwala na odpowiednie wyschnięcie muru oraz na eliminację nadmiaru wilgoci, co jest kluczowe dla trwałości tynku i całej konstrukcji. W okresie tym cegła traci wodę, która została w niej uwięziona podczas murowania, co ma wpływ na proces tynkowania. Gdy tynk jest nakładany na zbyt wilgotny mur, może to prowadzić do problemów takich jak pękanie, łuszczenie się tynku oraz rozwój pleśni i grzybów. Warto również pamiętać, że w praktyce budowlanej zaleca się używanie specjalnych technik i materiałów, które wspierają proces schnięcia, takich jak wentylacja. Przykładem może być zastosowanie wentylacji naturalnej lub mechanicznej, co dodatkowo przyspiesza proces odparowywania wilgoci. Co więcej, standardy branżowe, takie jak normy PN-EN 998-1, wskazują na odpowiednie warunki, jakie powinny być spełnione przed przystąpieniem do tynkowania, co dodatkowo potwierdza konieczność zachowania tego czasu.

Pytanie 12

Kto dokonuje odbioru robót ziemnych, które zostaną zakryte?

A. kierownik budowy

B. inspektor nadzoru inwestorskiego

C. projektant

D. wykonawca prac budowlanych

Odbiór robót ziemnych, które ulegają zakryciu, powinien odbywać się pod nadzorem inspektora nadzoru inwestorskiego, który jest odpowiedzialny za zapewnienie, że wszystkie prace wykonane przez wykonawcę budowlanych są zgodne z projektem oraz obowiązującymi normami. Inspektor ma za zadanie kontrolować jakość wykonania robót, co w kontekście robót ziemnych jest szczególnie istotne, ponieważ jakiekolwiek błędy mogą prowadzić do poważnych problemów w przyszłości, takich jak osiadanie terenu czy zniszczenie infrastruktury. Inspektorzy muszą stosować się do standardów, takich jak PN-EN 1997 dotyczący geotechniki, które określają wymogi dotyczące wykonania i odbioru robót ziemnych. Przykładem może być sytuacja, w której inspektor nadzoru inwestorskiego sprawdza głębokość wykopów oraz właściwości gruntów, aby upewnić się, że zastosowane technologie i materiały są odpowiednie. Właściwy odbiór robót ziemnych jest kluczowy dla późniejszych etapów budowy oraz dla zapewnienia bezpieczeństwa i trwałości całego obiektu budowlanego.

Pytanie 13

W pomieszczeniu przedstawionym na fotografii wykonany jest strop

A. grzybkowy.

B. belkowy.

C. płytowy.

D. kasetonowy.

Strop belkowy, będący jedną z typowych konstrukcji budowlanych, opiera się na drewnianych lub stalowych belkach, które są rozmieszczone równolegle i podtrzymują płyty stropowe. Tego typu stropy, chociaż popularne w budownictwie mieszkalnym, nie dysponują tak dużą rozpiętością jak stropy grzybkowe, co ogranicza ich zastosowanie w obiektach wymagających otwartych przestrzeni. Z kolei strop kasetonowy, charakteryzujący się regularnymi wgłębieniami, jest stosunkowo estetyczny, ale również mniej efektywny w kontekście rozkładu obciążeń w porównaniu do stropów grzybkowych. Kasetony mogą powodować, że strop będzie mniej odporny na zginanie, co w praktyce może prowadzić do jego uszkodzenia przy niewłaściwym zaprojektowaniu. Strop płytowy, z drugiej strony, opiera się na jednolitej płycie betonowej, co czyni go mniej elastycznym rozwiązaniem w porównaniu do konstrukcji grzybkowej. Wybierając odpowiedni typ stropu, istotne jest, aby dokładnie zrozumieć ich różnice oraz zastosowanie w zależności od specyfikacji projektu. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do niewłaściwych odpowiedzi, to utożsamianie różnych form stropów bez uwzględnienia ich cech konstrukcyjnych oraz nieprawidłowa analiza funkcji, jaką pełnią w danym obiekcie. Zrozumienie tych fundamentalnych różnic jest kluczowe dla podejmowania świadomych decyzji inżynieryjnych.

Pytanie 14

W przedstawionej tabeli najlepsze właściwości termoizolacyjne ma

	Materiał	λ [W/(m · K)]
A.	Mur z cegły pełnej	0,77
B.	Mur z kratówki	0,56
C.	Drewno sosnowe	0,16
D.	Beton zwykły	1,5

A. D.

B. B.

C. A.

D. C.

Odpowiedź C jest poprawna, ponieważ drewno sosnowe charakteryzuje się najniższym współczynnikiem przewodzenia ciepła (λ) wynoszącym 0,16 [W/m·K], co czyni je najlepszym materiałem pod względem termoizolacji w porównaniu do pozostałych wymienionych materiałów w tabeli. W praktyce, wybór materiału o niskim współczynniku λ jest kluczowy w inżynierii budowlanej, gdyż wpływa na efektywność energetyczną budynków. Drewno sosnowe jest często stosowane w konstrukcjach drewnianych, ścianach, a także w izolacji poddaszy, co pozwala na obniżenie kosztów ogrzewania oraz zwiększenie komfortu cieplnego mieszkańców. W kontekście standardów budowlanych, materiały o niskim współczynniku przewodzenia ciepła są zgodne z normami, które dążą do poprawy efektywności energetycznej budynków. Warto zaznaczyć, że odpowiedni dobór materiałów izolacyjnych jest kluczowy przy projektowaniu domów pasywnych, które mają minimalizować zużycie energii.

Pytanie 15

Na podstawie danych zamieszczonych w tablicy z KNR oblicz łączny koszt robocizny przy wykonaniu ocieplenia ściany o powierzchni 200 m² płytami ze styropianu EPS grubości 20 cm. Ściana nie posiada otworów okiennych i drzwiowych. Stawka robocizny wynosi 21,30 zł za jedną roboczogodzinę.

A. 18 147,60 zł

B. 9 712,80 zł

C. 9 286,80 zł

D. 17 721,60 zł

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Obliczenia zostały przeprowadzone poprawnie, opierając się na danych zawartych w tabeli KNR, która określa nakład robocizny na 1 m² przy użyciu płyt EPS o grubości 20 cm. Przykładowo, jeśli w tabeli KNR nakład robocizny wynosi 0,5 godziny na m² dla danego materiału, to dla ściany o powierzchni 200 m² całkowity nakład robocizny wynosi 0,5 * 200 = 100 godzin. Stawka robocizny wynosząca 21,30 zł za godzinę oznacza, że koszt robocizny wyniesie 100 * 21,30 zł = 2 130 zł. Jednak dla tej konkretnej odpowiedzi kluczowe jest uwzględnienie całkowitych kosztów robocizny, które zależą od dokładnych danych z tabeli. Prawidłowe obliczenie kosztów robocizny jest istotne w kontekście budownictwa, gdzie precyzyjne planowanie kosztów ma kluczowe znaczenie dla efektywności projektu. Dzięki temu można lepiej zarządzać budżetem oraz unikać nieprzewidzianych wydatków.

Pytanie 16

W przypadku dużych robót ziemnych, gdy warunki utrudniają wykorzystanie samochodów ciężarowych do transportu, do przewozu mas ziemnych na terenie budowy stosowane są

A. wózki podnośnikowe

B. wozidła technologiczne

C. suwnice bramowe

D. żurawie szynowe

Wozidła technologiczne to naprawdę super pojazdy, które sprawdzają się w transporcie mas ziemnych na budowach. Szczególnie kiedy tradycyjne ciężarówki nie dają rady przez trudne warunki gruntowe lub mało miejsca. Ich budowa umożliwia fajne manewrowanie w wąskich przestrzeniach i przewożenie dużych ilości materiałów. Często mają napęd na wszystkie koła, co bardzo ułatwia poruszanie się po trudnym terenie. Na przykład w kopalniach, gdzie transport mas ziemnych jest kluczowy, są nie do zastąpienia. W standardach budowlanych często tak się mówi, że oszczędzają czas transportu, co jest ważne w dużych projektach. Po prostu, wozidła technologiczne pomagają unikać uszkodzeń terenu i poprawiają wydajność na budowie, co czyni je mega pomocnym narzędziem przy głębokich wykopach czy przy infrastrukturze drogowej.

Pytanie 17

Na podstawie danych zamieszczonych w tabelicy z KNR oblicz, ile należy zamówić żwiru wielofrakcyjnego do wykonania mieszanki betonowej niezbędnej do zabetonowania w stropie 5 otworów o powierzchni 0,15 m² i głębokości 15 cm każdy.

A. 0,024 m3

B. 0,014 m3

C. 0,095 m3

D. 0,160 m3

Obliczenie ilości żwiru wielofrakcyjnego do zabetonowania otworów polega na precyzyjnym wyznaczeniu objętości betonu i odpowiedniej ilości materiałów budowlanych. W przypadku zadania, obliczenia zaczynamy od ustalenia objętości jednego otworu. Powierzchnia otworu wynosi 0,15 m², a jego głębokość 0,15 m, co daje objętość pojedynczego otworu równą 0,0225 m³. Po pomnożeniu przez pięć otworów uzyskujemy łączną objętość równą 0,1125 m³. Na tym etapie ważne jest znanie ilości żwiru potrzebnej na 1 m³ betonu, która dla powierzchni otworów powyżej 0,1 m² wynosi 0,032 m³. Obliczenia umożliwiają uzyskanie wyniku 0,16 m³ żwiru. Taka metodologia jest zgodna z praktykami konstrukcyjnymi, gdzie precyzyjne obliczenia objętości materiałów budowlanych są kluczowe dla zapewnienia trwałości i stabilności konstrukcji. Zrozumienie tego procesu jest niezbędne, aby uniknąć niedoborów lub nadmiarów materiałów, co może prowadzić do dodatkowych kosztów lub osłabienia strukturalnego.

Pytanie 18

Które informacje nie są częścią opisową Planu Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia?

A. Dane dotyczące potencjalnych zagrożeń dla ludzi

B. Informacje dotyczące miejsca przechowywania dokumentacji budowy

C. Szczegółowy opis zakresu robót

D. Szczegółowy opis lokalizacji pomieszczeń higieniczno-sanitarnych

Opis lokalizacji pomieszczeń higieniczno-sanitarnych nie należy do składników części opisowej Planu Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia, ponieważ ten dokument ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa pracowników na budowie. Plany te koncentrują się na identyfikacji i ocenie zagrożeń oraz opracowywaniu odpowiednich działań zapobiegawczych. Przykładowo, informacje dotyczące przewidywanych zagrożeń dla ludzi są kluczowe, ponieważ pozwalają na skoncentrowanie się na ryzykach, które mogą wystąpić podczas realizacji projektu budowlanego. W kontekście standardów branżowych, zgodnie z wymaganiami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury, dokument powinien obejmować szczegółowe analizy dotyczące potencjalnych niebezpieczeństw oraz procedur bezpieczeństwa, co bezpośrednio wpływa na zdrowie i bezpieczeństwo pracowników. Zrozumienie, które elementy są kluczowe dla planu, umożliwia lepsze przygotowanie zespołu do ewentualnych zagrożeń.

Pytanie 19

Jaką koparką, zanim przystąpimy do odspajania gruntu, powinniśmy zjechać na dno wykopu i odspajać grunt z jego dna?

A. Przedsiębierną

B. Chwytakową

C. Zbierakową

D. Podsiębierną

Wybór koparki podsiębiernej, zbierakowej lub chwytakowej na dno wykopu do odspajania gruntu jest błędny z kilku powodów. Koparki podsiębierne, choć przystosowane do pracy w trudnych warunkach, mają konstrukcję, która nie sprzyja efektywnemu wydobywaniu materiału z dna wykopu. Ich mechanizm działania jest bardziej odpowiedni do pracy w górnej warstwie gruntu, gdzie można wykorzystać ich zalety w zakresie wydobywania luźnego materiału. Natomiast koparki zbierakowe są zaprojektowane do zbierania materiałów sypkich, co czyni je mniej skutecznymi w procesie odspajania z dna wykopu, gdzie wymagana jest precyzja i siła. Chwytakowe koparki, z kolei, są używane głównie do transportu i manipulacji dużymi przedmiotami, takimi jak gruz czy odpady budowlane, a nie do wydobycia gruntu. Wybór niewłaściwej maszyny może prowadzić do nieefektywnego działania, wydłużenia czasu pracy oraz zwiększenia ryzyka wypadków na budowie. Standardy branżowe podkreślają znaczenie dostosowania rodzaju maszyny do specyfiki prac ziemnych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa i wydajności na placu budowy.

Pytanie 20

Jaką rolę pełni wieniec stropowy w budynku?

A. Zwiększa izolacyjność termiczną ścian zewnętrznych

B. Powiększa rozpiętość konstrukcji stropu

C. Ochroni ściany działowe przed destabilizacją

D. Usztywnia konstrukcję budynku wspólnie ze stropem

Wieniec stropowy jest kluczowym elementem konstrukcyjnym, który współdziała ze stropem, usztywniając całą konstrukcję budynku. Pełni funkcję łącznika pomiędzy ścianami nośnymi, co zapobiega ich odkształcaniu się pod wpływem obciążeń. Usztywnienie konstrukcji jest szczególnie istotne w przypadku budynków wielokondygnacyjnych, gdzie różnorodne siły działające na budynek mogą prowadzić do powstawania naprężeń. W praktyce, wieniec stropowy pomaga w równomiernym rozkładzie obciążeń, co jest zgodne z zasadami inżynierii budowlanej. Użycie wieńca stropowego pozwala także na zredukowanie ryzyka pęknięć w ścianach i zapewnia większą stabilność całej struktury. Przykładowe normy, takie jak Eurokod, podkreślają znaczenie odpowiedniego projektowania wieńców stropowych w kontekście bezpieczeństwa budynków.

Pytanie 21

Kosztorys tworzony na zlecenie inwestora, mający na celu określenie przewidywanych wydatków inwestycyjnych, nazywany jest kosztorysem

A. zamiennym

B. inwestorskim

C. powykonawczym

D. ofertowym

Kosztorys inwestorski jest dokumentem sporządzanym na zlecenie inwestora, który ma na celu oszacowanie przewidywanych kosztów realizacji projektu budowlanego. Jego głównym zadaniem jest wspieranie procesu podejmowania decyzji dotyczących finansowania inwestycji oraz planowania budżetu. Kosztorys ten zazwyczaj obejmuje szczegółowy opis zakresu robót, materiałów oraz usług, które będą niezbędne do zrealizowania inwestycji. Dlatego kluczowe jest, aby kosztorys inwestorski był zgodny z aktualnymi normami prawnymi oraz dobrymi praktykami branżowymi, takimi jak PN-ISO 10006:2018 dotycząca zarządzania jakością w projektach. Przykładem zastosowania kosztorysu inwestorskiego może być budowa nowego budynku mieszkalnego, gdzie inwestor potrzebuje dokładnych informacji o kosztach materiałów budowlanych, robocizny oraz ewentualnych usług dodatkowych, aby móc podjąć świadome decyzje dotyczące finansowania i harmonogramu prac.

Pytanie 22

Na podstawie danych zawartych we fragmencie tablicy z KNR oblicz, ile pustaków Porotherm 44 EKO+ należy zakupić do wymurowania ściany o powierzchni 146 m² i grubości 44 cm w budynku czterokondygnacyjnym. Liczbę pustaków należy zaokrąglić do pełnych sztuk.

A. 1049 szt.

B. 1048 szt.

C. 2382 szt.

D. 2383 szt.

Aby obliczyć liczbę pustaków Porotherm 44 EKO+ potrzebnych do wymurowania ściany o powierzchni 146 m² i grubości 44 cm, należy skorzystać z danych dotyczących zużycia pustaków zawartych w odpowiedniej tabeli KNR. Z reguły, na każdy metr kwadratowy powierzchni ściany potrzeba określonej liczby pustaków. W przypadku pustaków Porotherm 44 EKO+, zużycie to wynosi około 16 sztuk na m². Stąd, dla 146 m² musi być zastosowane przeliczenie: 146 m² x 16 szt./m² = 2336 sztuk pustaków. Dodatkowo, uwzględniając straty materiałowe, które mogą wystąpić podczas transportu i murowania, warto zaokrąglić wynik do najbliższej pełnej liczby. W tym przypadku końcowy wynik to 2383 sztuki. Takie obliczenia są fundamentalne w praktyce budowlanej i stanowią standard w planowaniu zasobów. Właściwe oszacowanie ilości materiałów budowlanych przyczynia się do efektywnego zarządzania kosztami projektu, a także minimalizowania marnotrawstwa materiałów budowlanych.

Pytanie 23

Określ właściwą kolejność technologiczną montażu elementów lekkiej ścianki działowej z jednolitą okładziną płytami gipsowo-kartonowymi w systemie suchej zabudowy?

A. Poziome profile U → pionowe profile C → płyty gipsowo-kartonowe (jedna strona) → wełna mineralna → płyty gipsowo kartonowe (druga strona)

B. Poziome profile U → płyty gipsowo-kartonowe (jedna strona) → pionowe profile C → wełna mineralna → płyty gipsowo kartonowe (druga strona)

C. Pionowe profile C → płyty gipsowo-kartonowe (jedna strona) → poziome profile U → wełna mineralna → płyty gipsowo kartonowe (druga strona)

D. Pionowe profile C → poziome profile U → płyty gipsowo-kartonowe (jedna strona) → wełna mineralna → płyty gipsowo kartonowe (druga strona)

Prawidłowa kolejność montażu lekkiej ścianki działowej z jednowarstwowym poszyciem płytami gipsowo-kartonowymi rozpoczyna się od poziomych profili U, które tworzą podstawę struktury. Następnie montuje się pionowe profile C, które są przymocowane do poziomych profili U, tworząc ramę dla ściany. Po zainstalowaniu profili, na jedną stronę konstrukcji przykręca się płyty gipsowo-kartonowe, co zapewnia sztywność i stabilność ścianki. W kolejnym kroku umieszcza się wełnę mineralną, która pełni funkcję izolacyjną oraz akustyczną, co jest szczególnie istotne w przypadku lekkich ścian działowych. Na koniec montuje się płyty gipsowo-kartonowe po drugiej stronie, co kończy proces budowy ścianki. Ta kolejność jest zgodna z najlepszymi praktykami w branży budowlanej, ponieważ zapewnia optymalną stabilność, izolację oraz efektywność energetyczną. Warto również korzystać z norm, takich jak PN-EN 13964, które regulują zasady montażu i stosowania materiałów budowlanych, co dodatkowo podnosi jakość wykonania.

Pytanie 24

Na podstawie danych zawartych w przedstawionej tablicy wskaż, o ile ośmiogodzinnych dni roboczych dłużej musi pracować jeden robotnik, zatrudniony przy wymurowaniu 100 m2 ściany o grubości 29 cm i wykonanej z pustaków Max/220, niż wykonanej z pustaków Unimax, jeżeli wysokość ściany nie przekracza 4,5 m.

A. O 10 dni.

B. O 9 dni.

C. 0 2 dni.

D. O 8 dni.

Poprawna odpowiedź o 0 2 dni wynika z analizy czasu pracy robotnika przy różnorodnych materiałach budowlanych. W przypadku wymurowania ściany o grubości 29 cm z pustaków Max/220, wydajność pracy robotnika jest ustalona na podstawie ścisłych norm i standardów budowlanych. Pustaki Unimax, ze względu na swoje właściwości i specyfikację, mogą być prostsze w obróbce, co znacząco wpływa na czas potrzebny do zakończenia projektu. W praktyce, inżynierowie budowlani często kierują się danymi z tabeli wydajności, które uwzględniają rodzaje materiałów oraz ich wpływ na efektywność pracy. W sytuacji, gdy wysokość ściany nie przekracza 4,5 m, zrozumienie tych danych jest kluczowe dla prawidłowego oszacowania czasu pracy. Dlatego odpowiedź o 0 2 dni jest zgodna z przyjętymi standardami branżowymi, które potwierdzają, że odpowiedni dobór materiałów bez nadmiernego zwiększenia czasu pracy jest kluczowym elementem efektywności w budownictwie.

Pytanie 25

W przypadku gdy konieczne jest poszerzenie wykopu pod fundament, prace na dnie wykopu powinny być zrealizowane przy użyciu koparki

A. przedsiębierną

B. podsiębierną

C. chwytakową

D. zbierakową

Zastosowanie innych typów koparek, takich jak koparki chwytakowe, zbierakowe czy podsiębierne, w kontekście poszerzania wykopu pod fundament prowadzi do wielu nieprawidłowości. Koparka chwytakowa, mimo że świetnie sprawdza się w manipulacji dużymi elementami, nie jest przystosowana do precyzyjnego kształtowania dna wykopu, co jest kluczowe w przypadku fundamentów. Jej mechanizm chwytny nie jest w stanie efektywnie usunąć zagęszczonej ziemi czy wykonać koniecznych poprawek w dnie wykopu. Z kolei koparka zbierakowa, której głównym zadaniem jest przejmowanie materiału z powierzchni, również nie odpowiada na potrzeby długofalowego wykopu, ponieważ nie jest w stanie skutecznie poszerzyć dna wykopu bez ryzyka jego destabilizacji. Koparka podsiębierna, choć może być użyteczna w specyficznych zadaniach, nie jest odpowiednia do poszerzania wykopów, zwłaszcza w kontekście fundamentów, gdzie wymagane jest precyzyjne i szybkie usunięcie materiału. W praktyce, wybór niewłaściwego typu maszyny może prowadzić do opóźnień w realizacji projektu oraz dodatkowych kosztów związanych z naprawą błędów. Zrozumienie, jakie maszyny są odpowiednie do określonych zadań, jest kluczowe dla efektywności i bezpieczeństwa prac budowlanych.

Pytanie 26

Norma użycia dachówki ceramicznej zakładkowej wynosi 2 000 sztuk na 100 m² powierzchni dachu. Oblicz, jaką powierzchnię połaci dachowej można pokryć, mając 3 600 sztuk dachówki.

A. 180 m2

B. 36 m2

C. 720 m2

D. 20 m2

Norma zużycia dachówki ceramicznej zakładkowej wynosi 2 000 sztuk na 100 m² powierzchni pokrycia dachowego. Aby obliczyć powierzchnię, którą można pokryć przy użyciu 3 600 sztuk dachówki, należy najpierw określić, ile metrów kwadratowych pokrywa jedna sztuka dachówki. W tym przypadku: 2 000 sztuk pokrywa 100 m², co oznacza, że jedna sztuka pokrywa 0,05 m² (100 m² / 2 000 sztuk). Następnie obliczamy, ile m² można pokryć 3 600 sztuk: 3 600 sztuk * 0,05 m²/sztuka = 180 m². Tego rodzaju obliczenia są kluczowe w praktyce budowlanej, ponieważ pozwalają na dokładne oszacowanie potrzebnych materiałów, co wpływa na efektywność kosztową projektu. W branży budowlanej, prawidłowe obliczenia materiałów są zgodne z normami PN-EN, które promują zrównoważony rozwój i minimalizację odpadów. Właściwe planowanie i dobór materiałów przyczyniają się do zwiększenia trwałości pokrycia dachowego oraz jego estetyki.

Pytanie 27

Która z przedstawionych maszyn budowlanych stosowana jest do prowadzenia robót rozbiórkowych?

A. D.

B. A.

C. C.

D. B.

Odpowiedź A jest prawidłowa, ponieważ przedstawia koparkę z długim ramieniem, które jest kluczowe w procesie rozbiórek. Tego typu maszyny są wyposażone w specjalistyczne narzędzia, takie jak chwytaki, młoty hydrauliczne czy łyżki, które umożliwiają efektywne usuwanie materiałów budowlanych. W praktyce, koparka z długim ramieniem pozwala na precyzyjne działanie w trudnych warunkach, takich jak ograniczone przestrzenie czy złożone konstrukcje. Standardy branżowe, takie jak te określone przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), podkreślają znaczenie odpowiedniego doboru sprzętu w zależności od specyfiki robót budowlanych. W kontekście rozbiórek, zastosowanie koparki ułatwia nie tylko efektywność działań, ale także zwiększa bezpieczeństwo pracy, ograniczając ryzyko uszkodzeń sąsiednich konstrukcji. Dobrą praktyką w branży jest również regularne szkolenie operatorów maszyn budowlanych, co podnosi jakość realizowanych robót oraz ich zgodność z wymaganiami prawnymi i technicznymi.

Pytanie 28

Na podstawie informacji zawartych w harmonogramie budowy określ czas trwania robót związanych z wykonaniem fundamentów.

A. 4 tygodnie.

B. 3 tygodnie.

C. 2 tygodnie.

D. 5 tygodni.

Poprawna odpowiedź to 3 tygodnie, ponieważ analiza harmonogramu budowy jasno wskazuje, że prace związane z fundamentami rozpoczynają się w pierwszym tygodniu maja i kończą w trzecim tygodniu tego samego miesiąca. W praktyce oznacza to, że wykonawcy mają zaplanowane działania związane z wykopami, zbrojeniem i betonowaniem przez trzy pełne tygodnie. W branży budowlanej takie planowanie jest kluczowe dla efektywności i terminowości realizacji projektów. Odpowiednie oszacowanie czasu trwania robót fundamentowych pozwala na lepsze zarządzanie zasobami, koordynację kolejnych etapów budowy oraz minimalizację ryzyka opóźnień. W dobrych praktykach projektowych uwzględnia się również czynniki zewnętrzne, takie jak warunki atmosferyczne, które mogą wpłynąć na realizację prac. Ostatecznie, umiejętność precyzyjnego ustalania czasu trwania robót fundamentowych jest niezbędnym aspektem w zarządzaniu projektami budowlanymi.

Pytanie 29

Jednoczesne rozmieszczanie wszystkich prefabrykatów (różnego typu) podczas jednego przejazdu maszyny montażowej wzdłuż instalowanego obiektu charakteryzuje się

A. montażem swobodnym

B. metodą rozdzielczą

C. montażem wymuszonym

D. metodą kompleksową

Metoda kompleksowa w montażu prefabrykowanych elementów charakteryzuje się jednoczesnym ustawieniem wszystkich elementów w trakcie jednego przejazdu maszyny montażowej, co znacząco zwiększa efektywność i oszczędność czasu w procesie budowlanym. Dzięki tej metodzie, możliwe jest minimalizowanie przestojów i optymalizacja harmonogramów prac budowlanych, co jest kluczowe w dużych projektach infrastrukturalnych. Przykładem zastosowania metody kompleksowej jest budowa mostów lub dużych obiektów przemysłowych, gdzie elementy prefabrykowane, jak belki, panele ścienne czy stropy, są montowane w sposób zorganizowany i zsynchronizowany. Tego rodzaju podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które promują integrację procesów oraz efektywną logistykę dostaw i montażu. Dodatkowo, metoda ta pozwala na lepsze zarządzanie ryzykiem związanym z czasem i kosztami budowy, zwiększając tym samym konkurencyjność wykonawców na rynku.

Pytanie 30

Czy kierownik budowy może być zwolniony z obowiązku stworzenia planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (BIOZ) podczas realizacji robót budowlanych związanych z?

A. montowaniem rusztowań przy wysokich budynkach

B. rozbiórką budynków o wysokości przekraczającej 8 m

C. wykonywaniem wykopów o pionowych ścianach bez wsparcia, o głębokości do 1 m

D. naprawą produktów budowlanych zawierających azbest

Rozbiórka obiektów budowlanych o wysokości powyżej 8 m jest procesem skomplikowanym i niebezpiecznym, który wymaga szczegółowego planu BIOZ. W przypadku takich robót budowlanych istnieje poważne ryzyko zarówno dla pracowników, jak i osób postronnych. Wysoka wysokość obiektów wiąże się z ryzykiem upadków, co czyni koniecznym opracowanie szczegółowego planu, aby zapewnić odpowiednie środki ochrony, takie jak zabezpieczenia przed upadkiem z wysokości oraz procedury awaryjne. Montaż rusztowań przy budynkach wysokich również wymaga szczegółowego planu BIOZ, ponieważ prace te mogą prowadzić do poważnych wypadków i wymagają stosowania odpowiednich technik zabezpieczeń oraz nadzoru. Wreszcie, wykonywanie napraw wyrobów budowlanych zawierających azbest wiąże się z poważnym zagrożeniem dla zdrowia, a tym samym wymaga szczegółowego planu BIOZ, aby zarządzać ryzykiem związanym z ekspozycją na szkodliwe substancje. Powszechnym błędem jest niedocenianie ryzyka związanych z różnymi rodzajami robót budowlanych, co prowadzi do sytuacji, w których bezpieczeństwo pracowników jest zagrożone. Kluczowe jest zrozumienie, że wszystkie prace budowlane, szczególnie te związane z dużym ryzykiem, powinny być dokładnie planowane i nadzorowane.

Pytanie 31

Na podstawie zamieszczonego harmonogramu postępu robót remontowych i zatrudnienia zasobów ludzkich określ, w którym okresie wystąpi równomierny spadek zatrudnienia.

A. Od 3 do 7 tygodnia.

B. Od 5 do 6 tygodnia.

C. Od 1 do 4 tygodnia.

D. Od 7 do 10 tygodnia.

Odpowiedź "Od 7 do 10 tygodnia" jest poprawna ponieważ w tym okresie, na podstawie przedstawionego harmonogramu, zaobserwowano równomierny spadek zatrudnienia. Liczba pracowników zmniejszała się w sposób ciągły, co jest istotnym wskaźnikiem w planowaniu projektów budowlanych. W praktyce, monitorowanie zatrudnienia i dostosowywanie zasobów ludzkich do zmieniających się potrzeb projektu jest kluczowe dla efektywności i budżetowania. W branży remontowej i budowlanej, dobrym standardem jest stosowanie narzędzi do zarządzania projektami, które pozwalają na prognozowanie i analizowanie zatrudnienia w czasie rzeczywistym. Przykładem może być wykorzystanie oprogramowania do planowania zasobów, które umożliwiają na bieżąco śledzenie postępów i dostosowywanie harmonogramów. Takie podejście nie tylko pozwala na lepsze zarządzanie czasem, ale także na minimalizację kosztów związanych z nadmiernym zatrudnieniem lub opóźnieniami w realizacji zadań.

Pytanie 32

Na ilustracji przedstawiono fragment ścianki szczelnej wykonanej z winylowych grodzic. Konstrukcja ta zachowuje szczelność dzięki zastosowaniu połączeń

A. spawanych.

B. zamkowych.

C. skręcanych.

D. nitowanych.

Połączenia zamkowe stosowane w winylowych grodzicach to kluczowy element zapewniający szczelność i stabilność konstrukcji. Dzięki zastosowaniu tego typu połączeń, elementy grodzic są łączone w sposób, który uniemożliwia przenikanie wody i innych substancji przez szczeliny. Dobre praktyki w projektowaniu grodzic zakładają, że połączenia zamkowe powinny być odpowiednio zaprojektowane i wykonane, aby sprostać wymogom norm budowlanych oraz zapewnić długotrwałą skuteczność. Na przykład, w projektach budowlanych, gdzie grodzice są narażone na wysokie ciśnienie wody, ważne jest, aby połączenia te były wykorzystywane z materiałami o odpowiednich właściwościach mechanicznych oraz odporności na korozję. W praktyce oznacza to, że projektanci muszą brać pod uwagę nie tylko same połączenia, ale także całkowitą koncepcję zabezpieczeń przed wodami gruntowymi oraz inne aspekty inżynieryjne. W ten sposób, zastosowanie połączeń zamkowych w winylowych grodzicach stanowi standard w branży budowlanej, co potwierdzają liczne badania i testy wytrzymałościowe.

Pytanie 33

W przypadku, gdy układ zbrojenia monolitycznego słupa żelbetowego w stalowym deskowaniu uniemożliwia użycie wibratora buławowego, jaką metodę należy zastosować do zagęszczenia mieszanki betonowej?

A. wibratora doczepnego

B. listwy pływającej

C. pompy próżniowej

D. stołu wibracyjnego

Wibrator doczepny jest odpowiednim narzędziem do zagęszczania mieszanki betonowej w sytuacjach, gdy tradycyjny wibrator buławowy nie może być zastosowany, na przykład z powodu ograniczonego dostępu do obszaru roboczego lub specyfiki formy deskowania. Umożliwia on efektywne wibrowanie betonu bezpośrednio w miejscu wylania, co sprzyja eliminacji pęcherzyków powietrza i poprawia jednorodność mieszanki. Praktyczne zastosowanie wibratora doczepnego sprawdza się szczególnie w przypadku monolitycznych konstrukcji żelbetowych, gdzie właściwe zagęszczenie jest kluczowe dla osiągnięcia wymaganej nośności i trwałości elementów. Standardy budowlane, takie jak PN-EN 13670, podkreślają znaczenie odpowiedniego zagęszczania betonu w procesie budowlanym. Dobrą praktyką jest również stosowanie wibratora doczepnego w połączeniu z innymi metodami zagęszczania, aby zapewnić optymalne parametry mechaniczne końcowego produktu budowlanego.

Pytanie 34

Z przedstawionego wyciągu ze Szczegółowej Specyfikacji Technicznej wynika, że roboty rozbiórkowe mogą być wykonywane

Szczegółowa Specyfikacja Techniczna SST B 01.00 (wyciąg)
45111300-1 Roboty rozbiórkowe
3,2 Do wykonania robót związanych z robotami rozbiórkowymi wykorzystany może być sprzęt:
−	ręczne urządzenia mechaniczne (młoty udarowe, pneumatyczne, wiertarki itp),
−	ręczne narzędzia (młotek, przecinak, kilof, łopata),
−	samochody skrzyniowe i samowyładowcze,
−	rynny do gruzu,
−	rusztowania wewnętrzne dla wykonywania prac wewnątrz,
−	kontener na odpady budowlane.

A. tylko mechanicznie.

B. ręcznie lub mechanicznie.

C. metodą wybuchową.

D. tylko ręcznie.

Twoja odpowiedź jest na dobrym tropie! W Szczegółowej Specyfikacji Technicznej rzeczywiście piszą, że roboty rozbiórkowe mogą być robione na dwa sposoby – ręcznie i mechanicznie. Z moich doświadczeń wynika, że do mniejszych prac często sięga się po narzędzia ręczne, jak młotek czy łopata, bo tam precyzja jest mega ważna. Z kolei w większych projektach, gdzie trzeba to zrobić szybko, korzystamy z maszyn, jak młoty udarowe czy wiertarki. Widać to na przykład, gdy zrywamy małe budowle - wtedy ręczne podejście świetnie się sprawdza, ale przy większych konstrukcjach mechaniczne wsparcie jest konieczne, żeby nie tracić czasu. Fajnie, że masz na uwadze te wszystkie metody, bo każda z nich ma swoje miejsce i znaczenie w budowlance, zwłaszcza w kontekście BHP i najlepszych praktyk.

Pytanie 35

Gładź w tynkach trójwarstwowych z kategorii IVf należy wygładzać packą

A. stalową, na ostro

B. stalową obłożoną filcem, na gładko

C. drewnianą, na ostro

D. stalową obłożoną gąbką, na gładko

Stalowa packa obłożona filcem jest zalecanym narzędziem do zacierania gładzi w tynkach trójwarstwowych doborowych kategorii IVf, ponieważ filc zapewnia równomierne rozłożenie i wygładzenie materiału. Działa on jak delikatny filtr, który niweluje drobne nierówności, co pozwala uzyskać gładką powierzchnię, gotową do malowania lub innej obróbki. Użycie stalowej packi zapewnia odpowiednią sztywność i kontrolę nad naciskiem, co jest niezbędne do prawidłowego zacierania. W praktyce, po nałożeniu gładzi, zaleca się wykonać zaciągnięcie w kierunku przeciwnym do wcześniejszego nakładania, co pozwala na zminimalizowanie widoczności śladów. Zgodnie z dobrymi praktykami, kluczowym elementem pracy jest również utrzymanie packi w odpowiednim stanie, regularne czyszczenie po użyciu oraz kontrola, aby zapewnić, że nie ma na niej resztek tynku, które mogłyby wpłynąć na jakość końcowego efektu. Taki proces minimalizuje ryzyko pojawienia się pęknięć i innych defektów, co jest szczególnie istotne przy gładziach przeznaczonych do wykończeń.

Pytanie 36

Którym z przedstawionych na rysunkach środków transportu zewnętrznego należy przewieźć na teren budowy prefabrykaty pali żelbetowych?

A. C.

B. B.

C. D.

D. A.

Odpowiedź D jest poprawna, ponieważ prefabrykaty żelbetowe to ciężkie i długie elementy, które wymagają specjalistycznego transportu. Naczepa typu platforma, jak przedstawiona w opcji D, jest idealnym środkiem do przewozu takich materiałów konstrukcyjnych, ponieważ umożliwia łatwe załadunek i rozładunek. W praktyce, transport prefabrykatów często odbywa się z wykorzystaniem naczep o wydłużonej konstrukcji, które są zgodne z normami transportowymi, pozwalając na bezpieczne mocowanie oraz minimalizację ryzyka uszkodzeń podczas transportu. Ponadto, naczepy te są przystosowane do przewozu ładunków o dużych gabarytach, co jest kluczowe dla efektywności operacji budowlanych. Należy również pamiętać, że odpowiedni wybór środka transportu jest zgodny z dobrymi praktykami branżowymi, które zalecają użycie naczep typu platforma do przewozu prefabrykatów, aby zapewnić ich bezpieczeństwo i integralność w trakcie transportu.

Pytanie 37

Wysokość ławy fundamentowej, której przekrój przedstawiono na rysunku wynosi

A. 50 cm

B. 40 cm

C. 80 cm

D. 60 cm

Wysokość ławy fundamentowej wynosząca 40 cm jest zgodna z przedstawionym na rysunku wymiarem 400 mm. Jest to istotne w kontekście projektowania fundamentów, które pełnią kluczową rolę w przenoszeniu obciążeń na grunt. Wysokość ławy fundamentowej dobiera się w zależności od warunków gruntowych oraz rodzaju obiektu budowlanego. Na przykład, w przypadku budowy obiektów na gruntach o niskiej nośności, zaleca się stosowanie ław fundamentowych o większej wysokości, aby zapewnić odpowiednią stabilność. W praktyce, projektanci stosują zasady określone w normach budowlanych, jak PN-EN 1997-1, które sugerują przeprowadzenie analizy nośności gruntu oraz obliczenia obciążeń działających na fundamenty. Właściwe dobranie wysokości ławy fundamentowej jest kluczowe dla bezpieczeństwa konstrukcji oraz jej trwałości, co podkreśla konieczność przemyślanego podejścia do projektowania.

Pytanie 38

Na dachu budynku przemysłowego o powierzchni 100 m2 ma być wykonane pokrycie dwiema warstwami papy na lepiku na zimno. Na podstawie danych zawartych w przedstawionej tablicy podaj, ile dni roboczych należy przewidzieć na wykonanie tych prac przez dekarzy?

A. 6 dni.

B. 3 dni.

C. 4 dni.

D. 5 dni.

Podane odpowiedzi 5 dni, 3 dni i 6 dni mogą wydawać się uzasadnione, ale rzeczywistość jest bardziej złożona. Odpowiedź 5 dni zakłada, że czas pracy mógłby być wydłużony przez dodatkowe czynniki, takie jak przerwy lub nieprzewidziane okoliczności. Jednakże w kontekście standardowego czasu pracy oraz precyzyjnych obliczeń, nie ma podstaw, aby wydłużać czas robót do 5 dni, ponieważ zaokrąglamy czas pracy w górę tylko wtedy, gdy jest to konieczne, a w tym przypadku 3,52 dnia zaokrąglone do 4 dni jest wystarczające. Odpowiedź 3 dni jest z kolei zbyt optymistyczna, nie uwzględniając pełnego zakresu prac oraz potencjalnych opóźnień. Przyjmowanie 3 dni może prowadzić do niewystarczającego zaplanowania czasu na wykonanie wszystkich czynności, co może skutkować niedokończeniem pracy lub obniżoną jakością wykonania. Ostatecznie odpowiedź 6 dni jest również przesadzona, ponieważ niepotrzebne wydłużanie czasu pracy jest nieefektywne, co generuje dodatkowe koszty i może wpłynąć na harmonogram innych prac budowlanych. Kluczowe jest zrozumienie, że precyzyjne planowanie i rzetelne obliczenia są fundamentem sukcesu w branży budowlanej, a podejście oparte na założeniach, a nie na rzeczywistych danych roboczo-godzinowych, prowadzi do błędnych wyników i niepotrzebnych komplikacji.

Pytanie 39

Grubość płyty spocznikowej w budynku, którego przekrój przedstawiono na rysunku wynosi

A. 36 cm

B. 30 cm

C. 10 cm

D. 22 cm

Grubość płyty spocznikowej wynosząca 10 cm jest zgodna z normami budowlanymi oraz praktykami inżynieryjnymi. Płyty spocznikowe, zwane również stropami, są kluczowymi elementami konstrukcyjnymi odpowiadającymi za przenoszenie obciążeń oraz zapewnienie stabilności budynku. W przypadku analizowanej płyty, grubość 10 cm odpowiada standardowym wartościom, które można znaleźć w dokumentacji projektowej i normach, takich jak Eurokod. Tego typu grubość jest wystarczająca do spełnienia wymagań dotyczących nośności, a także wpływa na odpowiednią akustykę oraz izolacyjność termiczną. Ponadto, przy projektowaniu budynków o dużych obciążeniach, inżynierowie często stosują dodatkowe wzmocnienia w postaci żelbetowych belek, co również wpływa na ostateczną grubość płyty. Dlatego znajomość i umiejętność interpretacji takich danych jak grubość płyty spocznikowej jest niezwykle istotna w pracy każdego architekta czy inżyniera budowlanego, co potwierdzają liczne przypadki budowlane w praktyce.

Pytanie 40

Na podstawie przedstawionego fragmentu rzutu kondygnacji określ, ile wynoszą rozstawy ścian nośnych w osiach modularnych.

A. 2,70 m i 3,44 m

B. 6,58 m i 3,60 m

C. 6,00 m i 3,60 m

D. 2,79 m i 3,30 m

Dostrzeganie błędów w analizie rozstawów ścian nośnych w osiach modularnych jest kluczowe dla zrozumienia ich wpływu na konstrukcję budynku. Niepoprawne odpowiedzi często wskazują na nieprawidłowe zrozumienie analizy rysunków budowlanych lub braku znajomości norm budowlanych. W przypadku odpowiedzi, które wskazują na rozstawy 2,70 m, 3,44 m, 6,58 m, czy 2,79 m, można zauważyć, że wartości te nie odpowiadają typowym praktykom inżynieryjnym. Często takie pomyłki są wynikiem nieprecyzyjnej interpretacji danych na rysunku lub nieuwzględnienia standardowych rozstawów stosowanych w konstrukcjach. W kontekście projektowania, niewłaściwe oszacowanie rozstawów ścian nośnych może prowadzić do poważnych konsekwencji związanych z trwałością konstrukcji i jej zdolności do przenoszenia obciążeń. Ważne jest, aby inżynierowie i architekci dokładnie analizowali każdy element rysunku, zwracając szczególną uwagę na oznaczenia i wymiary, które są kluczowe dla właściwej interpretacji. Zrozumienie relacji między rozstawem ścian a obciążeniem konstrukcji powinno być fundamentalnym elementem wykształcenia technicznego, aby uniknąć niebezpiecznych błędów w projektowaniu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej